Relaties
alle pijlers
Man met alcoholprobleem
vrijdag 9 juli 2010 om 09:51
Hallo ,
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
vrijdag 9 juli 2010 om 13:04
quote:Kaasjeschaaf schreef op 09 juli 2010 @ 09:51:
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
Heb 2001 bij de AA gezeten voor mijn alcoholprobleem
en heb nooit meer een druppel gedronken.
Mijn problemen concentreerden zich voornamelijk rond de
weekenden.
Mocht je vragen hebben, stel ze gerust.
Overigens is alcoholisme een ziekte met maar een medicijn
NOOIT MEER EEN DRUPPEL!!
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
Heb 2001 bij de AA gezeten voor mijn alcoholprobleem
en heb nooit meer een druppel gedronken.
Mijn problemen concentreerden zich voornamelijk rond de
weekenden.
Mocht je vragen hebben, stel ze gerust.
Overigens is alcoholisme een ziekte met maar een medicijn
NOOIT MEER EEN DRUPPEL!!
vrijdag 9 juli 2010 om 16:22
quote:Kaasjeschaaf schreef op 09 juli 2010 @ 09:58:
siesa vanzelfsprekend is mijn houding positief naar hem toe, over zijn stappen die hij neemt. wat ik jarenlang gehoopt had is nu tot stand aan het komen......daarom begrijp ik ook niet van mezelf dat ik nu niet laaiend enthausiast ben...
Je bent warschijnlijk te vaak teleurgesteld om in een postieve en blijvende nieuwe toekomst te geloven.
Misschien kan je hem de tijd gevenom zichzelf hierin te bewijzen.
siesa vanzelfsprekend is mijn houding positief naar hem toe, over zijn stappen die hij neemt. wat ik jarenlang gehoopt had is nu tot stand aan het komen......daarom begrijp ik ook niet van mezelf dat ik nu niet laaiend enthausiast ben...
Je bent warschijnlijk te vaak teleurgesteld om in een postieve en blijvende nieuwe toekomst te geloven.
Misschien kan je hem de tijd gevenom zichzelf hierin te bewijzen.
wees jezelf, er zijn genoeg anderen.
vrijdag 9 juli 2010 om 16:59
Kaasjeschaaf wat heeft hem opeens het licht doen zien tav zijn alcoholprobleem?
Ik vraag het omdat ik in mijn eigen omgeving worstel met iemand die mij heel na staat die teveel drinkt. Het lijkt me echt fantastisch als diegene zou stoppen / serieus minderen met drinken.
Aan de andere kant merk ik dat ik ook boosheid opbouw. Als hij niet zo stom zou zijn om zoveel te zuipen konden we gewoon leuk met elkaar omgaan en maakte ik me ook niet zoveel zorgen.
Op dit moment is er geen ruimte voor mijn boosheid. Ik kan me voorstellen dat als hij stopt (ik hoop het) ik niet meteen al mijn boosheid achter me kan laten.
Daarbij kan ik me soms erg verheugen als hij tekenen vertoont van verbetering, die dan later weer teniet worden gedaan.
Daar zou ik dus in eerste instantie rekening mee houden als hij stopt. Dat het wederom een tijdelijke opleving is.
Ik vraag het omdat ik in mijn eigen omgeving worstel met iemand die mij heel na staat die teveel drinkt. Het lijkt me echt fantastisch als diegene zou stoppen / serieus minderen met drinken.
Aan de andere kant merk ik dat ik ook boosheid opbouw. Als hij niet zo stom zou zijn om zoveel te zuipen konden we gewoon leuk met elkaar omgaan en maakte ik me ook niet zoveel zorgen.
Op dit moment is er geen ruimte voor mijn boosheid. Ik kan me voorstellen dat als hij stopt (ik hoop het) ik niet meteen al mijn boosheid achter me kan laten.
Daarbij kan ik me soms erg verheugen als hij tekenen vertoont van verbetering, die dan later weer teniet worden gedaan.
Daar zou ik dus in eerste instantie rekening mee houden als hij stopt. Dat het wederom een tijdelijke opleving is.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
vrijdag 9 juli 2010 om 17:45
quote:lolapaloeza schreef op 09 juli 2010 @ 16:59:
Kaasjeschaaf wat heeft hem opeens het licht doen zien tav zijn alcoholprobleem?
Ik vraag het omdat ik in mijn eigen omgeving worstel met iemand die mij heel na staat die teveel drinkt. Het lijkt me echt fantastisch als diegene zou stoppen / serieus minderen met drinken.
Aan de andere kant merk ik dat ik ook boosheid opbouw. Als hij niet zo stom zou zijn om zoveel te zuipen konden we gewoon leuk met elkaar omgaan en maakte ik me ook niet zoveel zorgen.
Op dit moment is er geen ruimte voor mijn boosheid. Ik kan me voorstellen dat als hij stopt (ik hoop het) ik niet meteen al mijn boosheid achter me kan laten.
Daarbij kan ik me soms erg verheugen als hij tekenen vertoont van verbetering, die dan later weer teniet worden gedaan.
Daar zou ik dus in eerste instantie rekening mee houden als hij stopt. Dat het wederom een tijdelijke opleving is.
Dat was mijn probleem ook,
Weer een paar weken niet, een paar weken minder
en dan de inhaalslag.
Heel herkenbaar voor de alcohollisten onder ons.
En uiteraard tegen je omgeving volhouden dat je
geen probleem hebt.
Tot het moment kwam dat mijn toenmalige vriendin
naar het werk ging op een dinsdagmorgen en ik nog
een halve liter lostrok.
Ze keek en zei, neem er nog een!
Mogelijk een optelsom maar toen ben ik hulp gaan zoeken.
Kaasjeschaaf wat heeft hem opeens het licht doen zien tav zijn alcoholprobleem?
Ik vraag het omdat ik in mijn eigen omgeving worstel met iemand die mij heel na staat die teveel drinkt. Het lijkt me echt fantastisch als diegene zou stoppen / serieus minderen met drinken.
Aan de andere kant merk ik dat ik ook boosheid opbouw. Als hij niet zo stom zou zijn om zoveel te zuipen konden we gewoon leuk met elkaar omgaan en maakte ik me ook niet zoveel zorgen.
Op dit moment is er geen ruimte voor mijn boosheid. Ik kan me voorstellen dat als hij stopt (ik hoop het) ik niet meteen al mijn boosheid achter me kan laten.
Daarbij kan ik me soms erg verheugen als hij tekenen vertoont van verbetering, die dan later weer teniet worden gedaan.
Daar zou ik dus in eerste instantie rekening mee houden als hij stopt. Dat het wederom een tijdelijke opleving is.
Dat was mijn probleem ook,
Weer een paar weken niet, een paar weken minder
en dan de inhaalslag.
Heel herkenbaar voor de alcohollisten onder ons.
En uiteraard tegen je omgeving volhouden dat je
geen probleem hebt.
Tot het moment kwam dat mijn toenmalige vriendin
naar het werk ging op een dinsdagmorgen en ik nog
een halve liter lostrok.
Ze keek en zei, neem er nog een!
Mogelijk een optelsom maar toen ben ik hulp gaan zoeken.
zaterdag 10 juli 2010 om 12:02
Wat een reacties, iedereen bedankt want het is goed om te lezen vanuit verschillende meningen en ervaringen.
Impala, hoe hij kan stoppen, dat is de vraag natuurlijk, daar heb ik ook geen antwoord op. Maar het lijkt mij moeilijk vanuit hem gezien als hij denkt een sociale drinker te kunnen worden ooit. Andere kant is hij daar niet helemaal van overtuigd dat dat mogelijk is zoals ik hem hoor, maar is het meer valse hoop.
Er zullen ergernissen blijven ook al stopt hij, maar dan kan daar de aandacht naar verlegd worden wat mij gezonder lijkt voor mijzelf. Het alleen wonen bevalt mij goed, hem terug laten komen als hij gestopt is , heb ik mijn twijfels over gezien het verleden. Een logische stap is dat voor mij niet.
Sam32 mijn man drinkt nog steeds alcohol. In samenspraak met de hulpverlening. Hoe dat werkt begrijp ik zelf ook niet goed. Ze willen zijn drankgebruik gaan afbouwen. ( daar is hij dan nu ook mee bezig wat goed gaat)
Gebakkie, bedankt voor de tip wij wonen niet in die omgeving.
Sarah Scott, dat is precies hoe ik over deze situatie denk, ik voel geen drang mijn best te doen hem weer te kunnen vertrouwen. Het is inderdaad ( in deze situatie) niet mijn verantwoording ons gezin bij elkaar te houden. Ik laat die verantwoording bij hem waar het hoort. We communiceren veel hierover hij heeft hetzelfde standpunt. Ook schroom ik niet hem te vertellen wat ik voel en hoe ik erover denk het is belangrijk van elkaar te weten ( dus niet alleen ik van hem) hoe we er in staan.
Arrasje, zo is het wat jij schrijft. Ik wil hem de tijd geven maar ik zit met gevoelens dat ik er niet meer in kan vertrouwen.
Lolapalouza, wat hem het licht heeft doen zien is iets wat in hem zelf tot stand is gekomen. Van daaruit is hij stappen gaan ondernemen. Niet omdat iemand hem gezegd had wat hij moest doen, ik denk dat dat ook nooit zo is bij alcoholisten. Mijn man kreeg de gedachte dat hij moest veranderen en het genoeg was. Ik denk dat iemand genoeg moet krijgen van zichzelf om stappen te ondernemen ? Wat ik lees bij jou is dat je hoopt en boos bent wat logische gevoelens zijn maar niet goed voor jezelf. In die situatie kan je het beste iemand los laten. ( dat heb ik zelf ook gedaan)
Impala, hoe hij kan stoppen, dat is de vraag natuurlijk, daar heb ik ook geen antwoord op. Maar het lijkt mij moeilijk vanuit hem gezien als hij denkt een sociale drinker te kunnen worden ooit. Andere kant is hij daar niet helemaal van overtuigd dat dat mogelijk is zoals ik hem hoor, maar is het meer valse hoop.
Er zullen ergernissen blijven ook al stopt hij, maar dan kan daar de aandacht naar verlegd worden wat mij gezonder lijkt voor mijzelf. Het alleen wonen bevalt mij goed, hem terug laten komen als hij gestopt is , heb ik mijn twijfels over gezien het verleden. Een logische stap is dat voor mij niet.
Sam32 mijn man drinkt nog steeds alcohol. In samenspraak met de hulpverlening. Hoe dat werkt begrijp ik zelf ook niet goed. Ze willen zijn drankgebruik gaan afbouwen. ( daar is hij dan nu ook mee bezig wat goed gaat)
Gebakkie, bedankt voor de tip wij wonen niet in die omgeving.
Sarah Scott, dat is precies hoe ik over deze situatie denk, ik voel geen drang mijn best te doen hem weer te kunnen vertrouwen. Het is inderdaad ( in deze situatie) niet mijn verantwoording ons gezin bij elkaar te houden. Ik laat die verantwoording bij hem waar het hoort. We communiceren veel hierover hij heeft hetzelfde standpunt. Ook schroom ik niet hem te vertellen wat ik voel en hoe ik erover denk het is belangrijk van elkaar te weten ( dus niet alleen ik van hem) hoe we er in staan.
Arrasje, zo is het wat jij schrijft. Ik wil hem de tijd geven maar ik zit met gevoelens dat ik er niet meer in kan vertrouwen.
Lolapalouza, wat hem het licht heeft doen zien is iets wat in hem zelf tot stand is gekomen. Van daaruit is hij stappen gaan ondernemen. Niet omdat iemand hem gezegd had wat hij moest doen, ik denk dat dat ook nooit zo is bij alcoholisten. Mijn man kreeg de gedachte dat hij moest veranderen en het genoeg was. Ik denk dat iemand genoeg moet krijgen van zichzelf om stappen te ondernemen ? Wat ik lees bij jou is dat je hoopt en boos bent wat logische gevoelens zijn maar niet goed voor jezelf. In die situatie kan je het beste iemand los laten. ( dat heb ik zelf ook gedaan)
maandag 12 juli 2010 om 20:53
Kaasjeschaaf, toch wel weer verhelderend jouw post. Ik hoop altijd nog een soort wondermiddel te vinden waardoor de behoefte om te stoppen zou ontstaan. Dat is er helaas niet, dat besef ik ook wel.
Ik ben geloof ik nog niet zo ver dat de persoon in kwestie kan loslaten. Maar zo tussen hoop, vrees en woede schiet inderdaad niet op.
Het is ook eigenlijk belachelijk dat ik zoveel bezig ben met het gedrag van een andere volwassene die zich daar voorlopig in ieder geval niet of nauwelijks zorgen over maakt. Je zou toch denken dat ik iets beters te doen zou hebben. Bah.
Ik ben geloof ik nog niet zo ver dat de persoon in kwestie kan loslaten. Maar zo tussen hoop, vrees en woede schiet inderdaad niet op.
Het is ook eigenlijk belachelijk dat ik zoveel bezig ben met het gedrag van een andere volwassene die zich daar voorlopig in ieder geval niet of nauwelijks zorgen over maakt. Je zou toch denken dat ik iets beters te doen zou hebben. Bah.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
maandag 12 juli 2010 om 21:08
Lolapaloeza als hij in dat stadium zit dat hij zichzelf nergens druk om maakt dan zou ik als ik jou was heel snel ook dezelfde houding aannemen. Neem het jezelf niet kwalijk dat je je zorgen maakt, dat is logisch. Dat is waarschijnlijk omdat je geeft om de persoon in kwestie anders zou het je koud laten wat hij met zijn leven doet.
Voor jezelf is het toch beter de hoop los te laten op een wonder .
Voor jezelf is het toch beter de hoop los te laten op een wonder .
woensdag 21 juli 2010 om 23:55
Wat jij in het begin al zei he? Alles draait om hem. Eerst de alcohol zelf, nu zijn herstel...
Er is niemand die kijkt naar wat het jou heeft aangericht. Altijd draait het om de ander en ben jij er wel weer en dat wordt zeer vanzelfsprekend aangenomen. Dat doet zeer. Ik herken het, hoewel op ander vlak.
Wat je nu moet doen? Verwachten dat de ander ook oog heeft voor jou. De tijd geeft en besteed aan jouw verdriet en het laten zien niet alleen bij hemzelf, maar vooral ook naar jou toe, dat het goed komt.
Als je dat niet krijgt, dan heb jij geen basis om mee te leven. Dan kan hij altijd bij jou terecht in goede en slechte tijden. En jij? Hebt niemand. Een basis heb jij ook nodig. Anders zou ik voor mezelf kiezen...
Er is niemand die kijkt naar wat het jou heeft aangericht. Altijd draait het om de ander en ben jij er wel weer en dat wordt zeer vanzelfsprekend aangenomen. Dat doet zeer. Ik herken het, hoewel op ander vlak.
Wat je nu moet doen? Verwachten dat de ander ook oog heeft voor jou. De tijd geeft en besteed aan jouw verdriet en het laten zien niet alleen bij hemzelf, maar vooral ook naar jou toe, dat het goed komt.
Als je dat niet krijgt, dan heb jij geen basis om mee te leven. Dan kan hij altijd bij jou terecht in goede en slechte tijden. En jij? Hebt niemand. Een basis heb jij ook nodig. Anders zou ik voor mezelf kiezen...
donderdag 22 juli 2010 om 00:24
donderdag 22 juli 2010 om 00:48
Heb speciaal ingelogd om even op je topic te reageren.
Mijn man heeft jaren een alcoholprobleem gehad. Hij dronk echt veel te veel. Functioneerde oppervlakkig gezien wel normaal. Begon pas na het werken met drinken. Maar er moest altijd bier in huis zijn, en was dat op dan ging hij verder met de wijn die ik nog over had van het weekend.
Bij hem was het probleem vooral dat hij nogal afgestompt en lusteloos was. Hij deed nooit wat samen met de kinderen. Kon met geen mogelijkhied zijn bed uit komen s ochtends. Werd s nachts ook niet wakker van huilende kinderen. Werd van een half krat bier niet anders,( niet agressief oid) hoog uit wat verdoofd.
Onze jongste is een nachtbraker, sinds hij geboren is tot dat hij bijna 2 jaar werd heeft hij nooit een nacht doorgeslapen.
Ergens in de periode ben ik geknakt. Mijn man werkte en dronk en sliep. En de rest kwam op mijn schouders. En dat is veel. Vooral als je ontzettend moe bent omdat je nooit een goeie nacht slaapt. Ik werk zelf ook en dan het huishouden en natuurlijk de zorg voor de kinderen ( en genieten van de kinderen, ze hebben me er echt doorheen gesleept)
In november vorig jaar is het zover gekomen dat ik op het punt stond om bij hem weg te gaan. Ik kon niet meer, was verliefd geworden op een ander. Alleen al om de aandacht die ik van hem kreeg.
Ik heb jarenlang gesmeekt en gezeurd, hij heeft vaak geminderd of geprobeerd alleen in de weekenden te drinken . Dat heeft nooit gewerkt. En op het moment dat ik zei het is klaar, en mijn ring op tafel legde is hij als een blad aan de boom omgedraaid.
Sinds november , toen de bom barste is hij gestopt met drinken. Heeft hulp gezocht. Want hij wil mij niet kwijt,ik ben zijn alles zegt hij. Hij heeft sindsdien dus ook geen druppel meer gedronken.
Dat is heel goed van hem, een ontzettend pittige stap. En ik , ik weet nog steeds niet wat ik er mee moet..
Ik kan domweg niet geloven dat het zo blijft. Mijn gevoel voor hem is zo ontzettend beschadigd, kan dat nog goedkomen?
We zijn nu in relatietherapie. Hij zegt dat hij de drank voorgoed heeft afgezworen. Doet veel meer met de kinderen. Heeft veel meer aandacht voor ons gezin. Maar ergens achter in mijn hoofd, diep in mijn hart blijft het knagen.
Wat betreft het minder drinken, de hulpverlener waar mijn man mee sprak zei dat dat niet kon. Het is of stoppen of niet. Een alcoholist blijft altijd een alcoholist. Als ze stoppen met drinken is het een alcoholist die niet drinkt. Eenmaal weer beginnen betekent vaak dat het weer helemaal mis is. Omdat ze geen maat kunnen houden.
Ik wil je heel veel sterkte wensen!! En denk er om dat je er zelf niet aan onder door gaat....
Mijn man heeft jaren een alcoholprobleem gehad. Hij dronk echt veel te veel. Functioneerde oppervlakkig gezien wel normaal. Begon pas na het werken met drinken. Maar er moest altijd bier in huis zijn, en was dat op dan ging hij verder met de wijn die ik nog over had van het weekend.
Bij hem was het probleem vooral dat hij nogal afgestompt en lusteloos was. Hij deed nooit wat samen met de kinderen. Kon met geen mogelijkhied zijn bed uit komen s ochtends. Werd s nachts ook niet wakker van huilende kinderen. Werd van een half krat bier niet anders,( niet agressief oid) hoog uit wat verdoofd.
Onze jongste is een nachtbraker, sinds hij geboren is tot dat hij bijna 2 jaar werd heeft hij nooit een nacht doorgeslapen.
Ergens in de periode ben ik geknakt. Mijn man werkte en dronk en sliep. En de rest kwam op mijn schouders. En dat is veel. Vooral als je ontzettend moe bent omdat je nooit een goeie nacht slaapt. Ik werk zelf ook en dan het huishouden en natuurlijk de zorg voor de kinderen ( en genieten van de kinderen, ze hebben me er echt doorheen gesleept)
In november vorig jaar is het zover gekomen dat ik op het punt stond om bij hem weg te gaan. Ik kon niet meer, was verliefd geworden op een ander. Alleen al om de aandacht die ik van hem kreeg.
Ik heb jarenlang gesmeekt en gezeurd, hij heeft vaak geminderd of geprobeerd alleen in de weekenden te drinken . Dat heeft nooit gewerkt. En op het moment dat ik zei het is klaar, en mijn ring op tafel legde is hij als een blad aan de boom omgedraaid.
Sinds november , toen de bom barste is hij gestopt met drinken. Heeft hulp gezocht. Want hij wil mij niet kwijt,ik ben zijn alles zegt hij. Hij heeft sindsdien dus ook geen druppel meer gedronken.
Dat is heel goed van hem, een ontzettend pittige stap. En ik , ik weet nog steeds niet wat ik er mee moet..
Ik kan domweg niet geloven dat het zo blijft. Mijn gevoel voor hem is zo ontzettend beschadigd, kan dat nog goedkomen?
We zijn nu in relatietherapie. Hij zegt dat hij de drank voorgoed heeft afgezworen. Doet veel meer met de kinderen. Heeft veel meer aandacht voor ons gezin. Maar ergens achter in mijn hoofd, diep in mijn hart blijft het knagen.
Wat betreft het minder drinken, de hulpverlener waar mijn man mee sprak zei dat dat niet kon. Het is of stoppen of niet. Een alcoholist blijft altijd een alcoholist. Als ze stoppen met drinken is het een alcoholist die niet drinkt. Eenmaal weer beginnen betekent vaak dat het weer helemaal mis is. Omdat ze geen maat kunnen houden.
Ik wil je heel veel sterkte wensen!! En denk er om dat je er zelf niet aan onder door gaat....
donderdag 22 juli 2010 om 12:26
Bedankt voor de reacties iedereen.
Daantje22, dat knagen herken ik, daar heb ik erge last van. Ik kan ook niet geloven dat het goed is en blijft ( hij drinkt nog steeds dat wel maar het is zoveel beter dan het was nu hij mindert ).
Meds, ben het helemaal eens met jou, ook ik snap het beleid niet. Omdat ik nooit aanwezig ben bij de hulpverlening van mijn man moet ik ook maar geloven wat hij zegt. Dat vind ik ook moeilijk. Ik hoor hem dingen zeggen vanuit de hulpverlening waaruit blijkt dat zijn probleem heel erg meevalt. ( dat vind de hulpverlening zegt hij)
En dat terwijl hij nog steeds drinkt. Het klinkt van hem uit alsof ze vinden dat hij er al is, dat het opgelost is. Hij is erg positief daaronder. Het geeft mij een dubbel gevoel, ik vertrouw hem niet. Want het valt allesbehalve mee, gezien het verleden , een verleden dat nog tot zeer kort het verleden was.
Meds de terugval , die angst, dat is wat speelt dat is goed verwoord.
Domnaiefmutsje, ook een goede post van jou, alles draait om hem, en ik merk aan mij zelf dat dat mij opbreekt. Dat is al een tijd gaande open stellen voor andere contacten ook. Neem steeds meer afstand van mijn man.
Daantje22, dat knagen herken ik, daar heb ik erge last van. Ik kan ook niet geloven dat het goed is en blijft ( hij drinkt nog steeds dat wel maar het is zoveel beter dan het was nu hij mindert ).
Meds, ben het helemaal eens met jou, ook ik snap het beleid niet. Omdat ik nooit aanwezig ben bij de hulpverlening van mijn man moet ik ook maar geloven wat hij zegt. Dat vind ik ook moeilijk. Ik hoor hem dingen zeggen vanuit de hulpverlening waaruit blijkt dat zijn probleem heel erg meevalt. ( dat vind de hulpverlening zegt hij)
En dat terwijl hij nog steeds drinkt. Het klinkt van hem uit alsof ze vinden dat hij er al is, dat het opgelost is. Hij is erg positief daaronder. Het geeft mij een dubbel gevoel, ik vertrouw hem niet. Want het valt allesbehalve mee, gezien het verleden , een verleden dat nog tot zeer kort het verleden was.
Meds de terugval , die angst, dat is wat speelt dat is goed verwoord.
Domnaiefmutsje, ook een goede post van jou, alles draait om hem, en ik merk aan mij zelf dat dat mij opbreekt. Dat is al een tijd gaande open stellen voor andere contacten ook. Neem steeds meer afstand van mijn man.
donderdag 22 juli 2010 om 13:09
als iemand van een verslaving af wil is het het beste om er meteen mee te stoppen en niet geleidelijk wat minder, dat werkt niet. afkicken! Rare begeleiding dan, misschien opzoek gaan naar een andere instelling?
en jouw man klinkt ook niet echt gemotiveerd, anders stopte hij wel of deed hij meer z'n best.
je kan jezelf ook de vraag stellen; wil ik weer vertrouwen in hem hebben? hoe wil ik dat mijn leven eruit komt te zien, met of zonder hem?
en een terugval kan iedere verslaafde hebben, dat is ook heel normaal. de kunst zit hem erin zo'n terugval zien aan te komen en dan op tijd weten te handelen. en als het gebeurd, wordt niet kwaad, het hoort bij het behandelingsproces.
en jouw man klinkt ook niet echt gemotiveerd, anders stopte hij wel of deed hij meer z'n best.
je kan jezelf ook de vraag stellen; wil ik weer vertrouwen in hem hebben? hoe wil ik dat mijn leven eruit komt te zien, met of zonder hem?
en een terugval kan iedere verslaafde hebben, dat is ook heel normaal. de kunst zit hem erin zo'n terugval zien aan te komen en dan op tijd weten te handelen. en als het gebeurd, wordt niet kwaad, het hoort bij het behandelingsproces.
donderdag 22 juli 2010 om 13:18
girlie22, de instelling waar mijn man komt is een bekende instelling met goede naam, daarom begrijp ik de aanpak ook niet en ik had ook zelf iets anders verwacht.
Jij vind mijn man niet gemotiveerd klinken? Ik weet niet goed wat er van te denken, hij is erg positief over zijn minderen, maar heeft het nooit over stoppen. Wat moet ik daarvan denken? Het enige wat hij zegt over stoppen is dat hij niet wil stoppen maar minder wil drinken, helemaal niets drinken vind hij niets.
Ik weet niet op dit moment of ik vertrouwen in hem wil hebben, dat is mijn grootste probleem. Hoe ik wil dat mijn leven eruit ziet, is geen issue , mijn leven ziet er uit zoals ik wil dat het eruit ziet, maar mijn man wil daar nu een groter aandeel in hebben. Hij wil dat ik hem een kans geef. Wij leven al jaren gescheiden van mijn man . Nu denk ik daarom na over hem daarin passen, wil ik dat, of niet. Waar doe ik goed aan enzovoorts, mijn leven is goed zoals het nu is, de kinderen weten waar zij aan toe zijn en ik ook, en hoe gaat dat eruit zien als hun vader weer bij ons terug komt ?
Jij vind mijn man niet gemotiveerd klinken? Ik weet niet goed wat er van te denken, hij is erg positief over zijn minderen, maar heeft het nooit over stoppen. Wat moet ik daarvan denken? Het enige wat hij zegt over stoppen is dat hij niet wil stoppen maar minder wil drinken, helemaal niets drinken vind hij niets.
Ik weet niet op dit moment of ik vertrouwen in hem wil hebben, dat is mijn grootste probleem. Hoe ik wil dat mijn leven eruit ziet, is geen issue , mijn leven ziet er uit zoals ik wil dat het eruit ziet, maar mijn man wil daar nu een groter aandeel in hebben. Hij wil dat ik hem een kans geef. Wij leven al jaren gescheiden van mijn man . Nu denk ik daarom na over hem daarin passen, wil ik dat, of niet. Waar doe ik goed aan enzovoorts, mijn leven is goed zoals het nu is, de kinderen weten waar zij aan toe zijn en ik ook, en hoe gaat dat eruit zien als hun vader weer bij ons terug komt ?
