Relaties
alle pijlers
Man met alcoholprobleem
vrijdag 9 juli 2010 om 09:51
Hallo ,
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
zaterdag 24 juli 2010 om 16:55
Lolapaloeza, waar ligt dan de grens tussen verslaafd zijn en sociaal drinken, als sociaal drinken niet meer lukt door teveel of te vaak te drinken, over je grenzen gaat, dan ga je naar een leefstijlcursus omdat je niet verslaafd bent?
En als je allang over je eigen grenzen gaat dan is een leefstijlcursus niet voldoende schrijf je, wat is dan precies het verschil tussen over je grenzen gaan en allang over je grenzen gaan? Ik probeer te begrijpen waar de hulpverlening dan 'de grens' trekt, wat voor hulp iemand nodig heeft.
Als ik mijn man moet categoriseren komt hij zonder na te denken niet in zo'n cursus, maar iets van opname . Maar de indruk die ik heb uit de posts en de verhalen van mijn man zit hij op een leefstijlcursus. Hoe is dat mogelijk ?
Iones, ik wil mijn man een kans geven, misschien. Ik denk daar momenteel nog steeds over na. De terugvallen waar jij het over hebt is ook iets waar ik over nadenk, ik heb gelezen dat terugvallen 'erbij horen ' . Ik vind dat nogal wat. Want na welke terugval zegt een echtgenoot(e) nu ga ik weg, na de eerste, de tweede, de derde ? Ik denk dat het heel veel vraagt van iemand die met een alcoholist samen is, en vraag me dan ook af hoe zo'n relatie / huwelijk eruit ziet, er is dan toch geen plaats en ruimte voor de niet-verslaafde partner ? Het lijkt mij onmogelijk hoe langer ik er over nadenk . Als vrouw / man zijnde moet het je roeping zijn zo'n partner te willen ?
Broodjepoep, ik denk dan dat mijn man ambulante hulp heeft, hij gaat altijd naar de verslavingszorg toe dat klopt.
Meds, ik was ook in de veronderstelling dat een alcoholist nooit een sociale drinker kan worden. Ik heb daar over gepraat met mijn man maar hij raakt dan erg gepikeerd .
Meharis, dank je wel, ook jij hebt een goed advies gegeven denk ik . Mijn vertrouwen is lang geleden erg beschadigd ik denk niet dat dat goed kan komen. Ook al zou hij morgen nuchter voor me staan, de gedachte, de angst zal altijd blijven, namelijk, hij kan ook zo weer beginnen als hij wil.
Iedereen bedankt voor de reacties, ik heb veel aan gedachten en ervaringen uitwisselen en mijn eigen gedachten bevestigd te zien. Het lukt me om het wat duidelijker te krijgen voor mezelf . Het is moeilijk voor me omdat ik nog steeds van hem hou .
En als je allang over je eigen grenzen gaat dan is een leefstijlcursus niet voldoende schrijf je, wat is dan precies het verschil tussen over je grenzen gaan en allang over je grenzen gaan? Ik probeer te begrijpen waar de hulpverlening dan 'de grens' trekt, wat voor hulp iemand nodig heeft.
Als ik mijn man moet categoriseren komt hij zonder na te denken niet in zo'n cursus, maar iets van opname . Maar de indruk die ik heb uit de posts en de verhalen van mijn man zit hij op een leefstijlcursus. Hoe is dat mogelijk ?
Iones, ik wil mijn man een kans geven, misschien. Ik denk daar momenteel nog steeds over na. De terugvallen waar jij het over hebt is ook iets waar ik over nadenk, ik heb gelezen dat terugvallen 'erbij horen ' . Ik vind dat nogal wat. Want na welke terugval zegt een echtgenoot(e) nu ga ik weg, na de eerste, de tweede, de derde ? Ik denk dat het heel veel vraagt van iemand die met een alcoholist samen is, en vraag me dan ook af hoe zo'n relatie / huwelijk eruit ziet, er is dan toch geen plaats en ruimte voor de niet-verslaafde partner ? Het lijkt mij onmogelijk hoe langer ik er over nadenk . Als vrouw / man zijnde moet het je roeping zijn zo'n partner te willen ?
Broodjepoep, ik denk dan dat mijn man ambulante hulp heeft, hij gaat altijd naar de verslavingszorg toe dat klopt.
Meds, ik was ook in de veronderstelling dat een alcoholist nooit een sociale drinker kan worden. Ik heb daar over gepraat met mijn man maar hij raakt dan erg gepikeerd .
Meharis, dank je wel, ook jij hebt een goed advies gegeven denk ik . Mijn vertrouwen is lang geleden erg beschadigd ik denk niet dat dat goed kan komen. Ook al zou hij morgen nuchter voor me staan, de gedachte, de angst zal altijd blijven, namelijk, hij kan ook zo weer beginnen als hij wil.
Iedereen bedankt voor de reacties, ik heb veel aan gedachten en ervaringen uitwisselen en mijn eigen gedachten bevestigd te zien. Het lukt me om het wat duidelijker te krijgen voor mezelf . Het is moeilijk voor me omdat ik nog steeds van hem hou .
zaterdag 24 juli 2010 om 17:50
Kaasjeschaaf, goed dat je gewoon je eigen leven leidt en niet die van je man en zijn alcoholprobleem. En wonderlijk dat je gescheiden leeft, maar niet gescheiden bent.
Ik lees dat je behoefte hebt aan duidelijkheid. Eerst zul je die voor jezelf moeten scheppen. Wat wil jij? Vanuit welke situatie zou jij eventueel weer vetrouwen kunnen hebben in de mogelijkheid om vertrouwen op te bouwen?
Je schrijft wat je man wil bereiken (soicale drinker, hulp zoeken om te minderen, hulp zoeken om toenadering naar jou te bereiken etc).
Maar voor jou de vraag: Jij wil hem misschien een kans geven. Als je hem die kans zou geven, wanneer zou jouw man jouw gegeven kans ook waar gemaakt hebben?
Volgens mij is dat een stuk duidelijkheid die je voor jezelf kunt scheppen. Met die duidelijkheid kun je dan een afweging maken of dat realistisch is en of het zin heeft om daadwerkelijk al dan niet die kans te geven.
Ik lees dat je behoefte hebt aan duidelijkheid. Eerst zul je die voor jezelf moeten scheppen. Wat wil jij? Vanuit welke situatie zou jij eventueel weer vetrouwen kunnen hebben in de mogelijkheid om vertrouwen op te bouwen?
Je schrijft wat je man wil bereiken (soicale drinker, hulp zoeken om te minderen, hulp zoeken om toenadering naar jou te bereiken etc).
Maar voor jou de vraag: Jij wil hem misschien een kans geven. Als je hem die kans zou geven, wanneer zou jouw man jouw gegeven kans ook waar gemaakt hebben?
Volgens mij is dat een stuk duidelijkheid die je voor jezelf kunt scheppen. Met die duidelijkheid kun je dan een afweging maken of dat realistisch is en of het zin heeft om daadwerkelijk al dan niet die kans te geven.
zaterdag 24 juli 2010 om 19:52
Jive, mijn man zou zijn kans waar gemaakt hebben als hij voor altijd stopt met drinken.
Omdat dat van een alcoholist niet te verwachten is ( terugval ligt altijd op de loer) kan hij die kans waarschijnlijk nooit waar maken.
Ook wil ik niet een huwelijk waarin ik altijd bang moet zijn voor terugval. Dat kunnen veel vrouwen wel volhouden, ik weet dat ik dat niet kan.
Mijn twijfels worden steeds minder twijfels...
Omdat dat van een alcoholist niet te verwachten is ( terugval ligt altijd op de loer) kan hij die kans waarschijnlijk nooit waar maken.
Ook wil ik niet een huwelijk waarin ik altijd bang moet zijn voor terugval. Dat kunnen veel vrouwen wel volhouden, ik weet dat ik dat niet kan.
Mijn twijfels worden steeds minder twijfels...
zaterdag 24 juli 2010 om 20:16
quote:Kaasjeschaaf schreef op 24 juli 2010 @ 16:55:
Lolapaloeza, waar ligt dan de grens tussen verslaafd zijn en sociaal drinken, als sociaal drinken niet meer lukt door teveel of te vaak te drinken, over je grenzen gaat, dan ga je naar een leefstijlcursus omdat je niet verslaafd bent?
En als je allang over je eigen grenzen gaat dan is een leefstijlcursus niet voldoende schrijf je, wat is dan precies het verschil tussen over je grenzen gaan en allang over je grenzen gaan? Ik probeer te begrijpen waar de hulpverlening dan 'de grens' trekt, wat voor hulp iemand nodig heeft.
Sociaal drinken is af en toe een glas bij een etentje of bruiloft. Het is zeker niet elke dag drinken.
Als ik mijn man moet categoriseren komt hij zonder na te denken niet in zo'n cursus, maar iets van opname . Maar de indruk die ik heb uit de posts en de verhalen van mijn man zit hij op een leefstijlcursus. Hoe is dat mogelijk ?
Hij zal de hulpverleners iets voorspiegelen wat hem het beste uitkomt. Alcoholisten zijn notoire leugenaars en manipulatoren, er is maar 1 doel en dat is alles zo organiseren dat er gedronken kan worden.
Iones, ik wil mijn man een kans geven, misschien. Ik denk daar momenteel nog steeds over na. De terugvallen waar jij het over hebt is ook iets waar ik over nadenk, ik heb gelezen dat terugvallen 'erbij horen ' . Ik vind dat nogal wat. Want na welke terugval zegt een echtgenoot(e) nu ga ik weg, na de eerste, de tweede, de derde ? Ik denk dat het heel veel vraagt van iemand die met een alcoholist samen is, en vraag me dan ook af hoe zo'n relatie / huwelijk eruit ziet, er is dan toch geen plaats en ruimte voor de niet-verslaafde partner ? Het lijkt mij onmogelijk hoe langer ik er over nadenk . Als vrouw / man zijnde moet het je roeping zijn zo'n partner te willen ?
Broodjepoep, ik denk dan dat mijn man ambulante hulp heeft, hij gaat altijd naar de verslavingszorg toe dat klopt.
Meds, ik was ook in de veronderstelling dat een alcoholist nooit een sociale drinker kan worden. Ik heb daar over gepraat met mijn man maar hij raakt dan erg gepikeerd .
Ja logisch, hij is bang dat je niet meer in zijn praatjes trapt. Het feit dat hij gepikeerd raakt bij de gedachte dat jij misschien wel wil dat hij stopt met drinken kenmerkt zijn verslaving
Meharis, dank je wel, ook jij hebt een goed advies gegeven denk ik . Mijn vertrouwen is lang geleden erg beschadigd ik denk niet dat dat goed kan komen. Ook al zou hij morgen nuchter voor me staan, de gedachte, de angst zal altijd blijven, namelijk, hij kan ook zo weer beginnen als hij wil.
Iedereen bedankt voor de reacties, ik heb veel aan gedachten en ervaringen uitwisselen en mijn eigen gedachten bevestigd te zien. Het lukt me om het wat duidelijker te krijgen voor mezelf . Het is moeilijk voor me omdat ik nog steeds van hem hou .Er is meer nodig voor een relatie dan houden van, en dat is repect en vertrouwen en vriendschap en just deze zaken zijn niet mogelijk met een alcoholist
Lolapaloeza, waar ligt dan de grens tussen verslaafd zijn en sociaal drinken, als sociaal drinken niet meer lukt door teveel of te vaak te drinken, over je grenzen gaat, dan ga je naar een leefstijlcursus omdat je niet verslaafd bent?
En als je allang over je eigen grenzen gaat dan is een leefstijlcursus niet voldoende schrijf je, wat is dan precies het verschil tussen over je grenzen gaan en allang over je grenzen gaan? Ik probeer te begrijpen waar de hulpverlening dan 'de grens' trekt, wat voor hulp iemand nodig heeft.
Sociaal drinken is af en toe een glas bij een etentje of bruiloft. Het is zeker niet elke dag drinken.
Als ik mijn man moet categoriseren komt hij zonder na te denken niet in zo'n cursus, maar iets van opname . Maar de indruk die ik heb uit de posts en de verhalen van mijn man zit hij op een leefstijlcursus. Hoe is dat mogelijk ?
Hij zal de hulpverleners iets voorspiegelen wat hem het beste uitkomt. Alcoholisten zijn notoire leugenaars en manipulatoren, er is maar 1 doel en dat is alles zo organiseren dat er gedronken kan worden.
Iones, ik wil mijn man een kans geven, misschien. Ik denk daar momenteel nog steeds over na. De terugvallen waar jij het over hebt is ook iets waar ik over nadenk, ik heb gelezen dat terugvallen 'erbij horen ' . Ik vind dat nogal wat. Want na welke terugval zegt een echtgenoot(e) nu ga ik weg, na de eerste, de tweede, de derde ? Ik denk dat het heel veel vraagt van iemand die met een alcoholist samen is, en vraag me dan ook af hoe zo'n relatie / huwelijk eruit ziet, er is dan toch geen plaats en ruimte voor de niet-verslaafde partner ? Het lijkt mij onmogelijk hoe langer ik er over nadenk . Als vrouw / man zijnde moet het je roeping zijn zo'n partner te willen ?
Broodjepoep, ik denk dan dat mijn man ambulante hulp heeft, hij gaat altijd naar de verslavingszorg toe dat klopt.
Meds, ik was ook in de veronderstelling dat een alcoholist nooit een sociale drinker kan worden. Ik heb daar over gepraat met mijn man maar hij raakt dan erg gepikeerd .
Ja logisch, hij is bang dat je niet meer in zijn praatjes trapt. Het feit dat hij gepikeerd raakt bij de gedachte dat jij misschien wel wil dat hij stopt met drinken kenmerkt zijn verslaving
Meharis, dank je wel, ook jij hebt een goed advies gegeven denk ik . Mijn vertrouwen is lang geleden erg beschadigd ik denk niet dat dat goed kan komen. Ook al zou hij morgen nuchter voor me staan, de gedachte, de angst zal altijd blijven, namelijk, hij kan ook zo weer beginnen als hij wil.
Iedereen bedankt voor de reacties, ik heb veel aan gedachten en ervaringen uitwisselen en mijn eigen gedachten bevestigd te zien. Het lukt me om het wat duidelijker te krijgen voor mezelf . Het is moeilijk voor me omdat ik nog steeds van hem hou .Er is meer nodig voor een relatie dan houden van, en dat is repect en vertrouwen en vriendschap en just deze zaken zijn niet mogelijk met een alcoholist
zaterdag 24 juli 2010 om 20:18
quote:Kaasjeschaaf schreef op 24 juli 2010 @ 19:52:
Jive, mijn man zou zijn kans waar gemaakt hebben als hij voor altijd stopt met drinken.
Omdat dat van een alcoholist niet te verwachten is ( terugval ligt altijd op de loer) kan hij die kans waarschijnlijk nooit waar maken.
Natuurlijk mag je verwachten van een alcoholist dat hij stopt met drinken. Het is ook zeker haalbaar. Echter in praktijk kiezen alcoholisten liever voor de drank dan voor hun gezin. Maar er zijn wel succesverhalen hoor.
Ook wil ik niet een huwelijk waarin ik altijd bang moet zijn voor terugval. Dat kunnen veel vrouwen wel volhouden, ik weet dat ik dat niet kan.
Mijn twijfels worden steeds minder twijfels...
Jive, mijn man zou zijn kans waar gemaakt hebben als hij voor altijd stopt met drinken.
Omdat dat van een alcoholist niet te verwachten is ( terugval ligt altijd op de loer) kan hij die kans waarschijnlijk nooit waar maken.
Natuurlijk mag je verwachten van een alcoholist dat hij stopt met drinken. Het is ook zeker haalbaar. Echter in praktijk kiezen alcoholisten liever voor de drank dan voor hun gezin. Maar er zijn wel succesverhalen hoor.
Ook wil ik niet een huwelijk waarin ik altijd bang moet zijn voor terugval. Dat kunnen veel vrouwen wel volhouden, ik weet dat ik dat niet kan.
Mijn twijfels worden steeds minder twijfels...
zaterdag 24 juli 2010 om 21:25
Mwah, Meds, op zich heeft ze wel gelijk dat uitlglijders binnen het beeld/ proces van "verslaving" passen hoor. Er komt ietsje meer bij kijken dan wilskracht.
Wel belangrijk is om te bezien hoe hij met die (eventuele) misstappen omgaat. Is hij eerlijk, transparant, neemt hij verantwoordelijkheid, pakt hij zichzelf bij elkaar, etc.
Wel belangrijk is om te bezien hoe hij met die (eventuele) misstappen omgaat. Is hij eerlijk, transparant, neemt hij verantwoordelijkheid, pakt hij zichzelf bij elkaar, etc.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zaterdag 24 juli 2010 om 22:07
zaterdag 24 juli 2010 om 22:08
quote:broodjepoep schreef op 23 juli 2010 @ 22:12:
Ook ik heb een verslaafde ex. Heb hem onlangs na een jaar weer gesproken en hij was nog precies hetzelfde, misschien nog wel erger. Terwijl hij toen de relatie uit ging al praatjes had over hulp zoeken blabla. Blij dat ik daar vanaf ben.
Ondertussen werk in in de verslavingszorg, en ik verbaas me eigenlijk dat jij niet wordt betrokken. Bij ons is het normaal dat partner/contactpersoon wordt betrokken bij de behandeling. En afbouwen?? Doen we nooit, altijd in 1 keer stoppen.Dan heeft de verslavingszorg blijkbaar verschillende richtlijnen, want mijn vader moest wel afbouwen. Meteen stoppen zou gevaarlijk voor hem zijn. Hij heeft zelfs tabletten gekregen om de ontwenningsverschijnselen te laten verminderen.
Ook ik heb een verslaafde ex. Heb hem onlangs na een jaar weer gesproken en hij was nog precies hetzelfde, misschien nog wel erger. Terwijl hij toen de relatie uit ging al praatjes had over hulp zoeken blabla. Blij dat ik daar vanaf ben.
Ondertussen werk in in de verslavingszorg, en ik verbaas me eigenlijk dat jij niet wordt betrokken. Bij ons is het normaal dat partner/contactpersoon wordt betrokken bij de behandeling. En afbouwen?? Doen we nooit, altijd in 1 keer stoppen.Dan heeft de verslavingszorg blijkbaar verschillende richtlijnen, want mijn vader moest wel afbouwen. Meteen stoppen zou gevaarlijk voor hem zijn. Hij heeft zelfs tabletten gekregen om de ontwenningsverschijnselen te laten verminderen.
zaterdag 24 juli 2010 om 22:11
quote:Kaasjeschaaf schreef op 24 juli 2010 @ 12:02:
Mijn man wil een sociale drinker worden, dat is zijn wens. Hoe de verslavingszorg hier op reageert en wat zij hiermee doen weet ik niet dat verteld hij niet. Behalve dan dat zij vinden dat hij het goed doet en het mee valt.Verslavingszorg kan hem niet dwingen om te stoppen met drinken. Mijn vader is ook niet gestopt maar heeft het drinken gereduceerd tot drie pilsjes per dag. En dat is al heel wat minder dan wat hij eerder altijd wegtikte en dat was een liter jenever per dag en op zijn minst 2 six pack bier.
Mijn man wil een sociale drinker worden, dat is zijn wens. Hoe de verslavingszorg hier op reageert en wat zij hiermee doen weet ik niet dat verteld hij niet. Behalve dan dat zij vinden dat hij het goed doet en het mee valt.Verslavingszorg kan hem niet dwingen om te stoppen met drinken. Mijn vader is ook niet gestopt maar heeft het drinken gereduceerd tot drie pilsjes per dag. En dat is al heel wat minder dan wat hij eerder altijd wegtikte en dat was een liter jenever per dag en op zijn minst 2 six pack bier.
zaterdag 24 juli 2010 om 22:13
quote:Kaasjeschaaf schreef op 24 juli 2010 @ 16:55:
Lolapaloeza, waar ligt dan de grens tussen verslaafd zijn en sociaal drinken, als sociaal drinken niet meer lukt door teveel of te vaak te drinken, over je grenzen gaat, dan ga je naar een leefstijlcursus omdat je niet verslaafd bent?
En als je allang over je eigen grenzen gaat dan is een leefstijlcursus niet voldoende schrijf je, wat is dan precies het verschil tussen over je grenzen gaan en allang over je grenzen gaan? Ik probeer te begrijpen waar de hulpverlening dan 'de grens' trekt, wat voor hulp iemand nodig heeft.
Dat moet dan uit de gesprekken van je man met verslavingszorg blijken. Wat is zijn hulpvraag? Mijn vader was heel duidelijk. Hij wil niet stoppen met drinken, maar het drastisch verminderen. En tot nu toe lukt daar aardig.
Lolapaloeza, waar ligt dan de grens tussen verslaafd zijn en sociaal drinken, als sociaal drinken niet meer lukt door teveel of te vaak te drinken, over je grenzen gaat, dan ga je naar een leefstijlcursus omdat je niet verslaafd bent?
En als je allang over je eigen grenzen gaat dan is een leefstijlcursus niet voldoende schrijf je, wat is dan precies het verschil tussen over je grenzen gaan en allang over je grenzen gaan? Ik probeer te begrijpen waar de hulpverlening dan 'de grens' trekt, wat voor hulp iemand nodig heeft.
Dat moet dan uit de gesprekken van je man met verslavingszorg blijken. Wat is zijn hulpvraag? Mijn vader was heel duidelijk. Hij wil niet stoppen met drinken, maar het drastisch verminderen. En tot nu toe lukt daar aardig.
zaterdag 24 juli 2010 om 22:55
quote:traincha2 schreef op 24 juli 2010 @ 22:08:
[...]Dan heeft de verslavingszorg blijkbaar verschillende richtlijnen, want mijn vader moest wel afbouwen. Meteen stoppen zou gevaarlijk voor hem zijn.Klopt hoor, wij werken ook met afbouwschema's en haalbare stappen. Zeker met alcohol is in 1 keer stoppen gevaarlijk, behalve als de pt librium voorgeschreven krijgt, in een dosis waarin het wel verantwoord is. Met blowen en cocaine kun je wel meteen stoppen zonder gezondheidsrisico's. Soms werkt afbouwen beter, soms radicaal stoppen, het hangt n beetje af van de persoon(lijkheid) en evt psychiatrische klachten. Verschilt per behandelplan.
[...]Dan heeft de verslavingszorg blijkbaar verschillende richtlijnen, want mijn vader moest wel afbouwen. Meteen stoppen zou gevaarlijk voor hem zijn.Klopt hoor, wij werken ook met afbouwschema's en haalbare stappen. Zeker met alcohol is in 1 keer stoppen gevaarlijk, behalve als de pt librium voorgeschreven krijgt, in een dosis waarin het wel verantwoord is. Met blowen en cocaine kun je wel meteen stoppen zonder gezondheidsrisico's. Soms werkt afbouwen beter, soms radicaal stoppen, het hangt n beetje af van de persoon(lijkheid) en evt psychiatrische klachten. Verschilt per behandelplan.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zaterdag 24 juli 2010 om 23:03
quote:broodjepoep schreef op 23 juli 2010 @ 22:12:
En afbouwen? Doen we nooit, altijd in 1 keer stoppen.Ja, maar jij werkt in een kliniek, schrijf je. Nogal logisch, ik ga ervan uit dat je daar niet met een dienblad bier rondgaat. Toch? Zoveel afdelingen, zoveel soorten patiënten, zoveel behandelmogelijkheden. En met poly-verslaving is het al helemáal niet wenselijk om in 1 keer te stoppen met alles. Hoe lang werk jij al in de verslavingszorg?
En afbouwen? Doen we nooit, altijd in 1 keer stoppen.Ja, maar jij werkt in een kliniek, schrijf je. Nogal logisch, ik ga ervan uit dat je daar niet met een dienblad bier rondgaat. Toch? Zoveel afdelingen, zoveel soorten patiënten, zoveel behandelmogelijkheden. En met poly-verslaving is het al helemáal niet wenselijk om in 1 keer te stoppen met alles. Hoe lang werk jij al in de verslavingszorg?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zaterdag 24 juli 2010 om 23:08
quote:Kaasjeschaaf schreef op 24 juli 2010 @ 07:49:
Wordt de 'contactpersoon' zoals jij dat noemt direct betrokken, of na een tijd, wat is gangbaar ?
Of mijn man en ik nu wel of niet ooit weer bij elkaar komen, ik merk nu toch behoefte te hebben aan duidelijkheid , voor mijn kinderen, dat ik op de hoogte ben van de behandeling.Alles valt of staat met zijn handtekening, KS. Zolang hij niks tekent, word je overal buitengehouden. Hij heeft de sleutel, namelijk een toestemmingsverklaring in zijn dossier. Dat kan hij samen met zijn behandelaar tekenen. Let wel; veel patienten vinden het wel makkelijk, dat de omgeving "dom gehouden" wordt. Zo hebben ze veel meer speelruimte. Dus hij zal er w.s. niet snel zelf over beginnen. Nu kan jij dat mooi doen
Wordt de 'contactpersoon' zoals jij dat noemt direct betrokken, of na een tijd, wat is gangbaar ?
Of mijn man en ik nu wel of niet ooit weer bij elkaar komen, ik merk nu toch behoefte te hebben aan duidelijkheid , voor mijn kinderen, dat ik op de hoogte ben van de behandeling.Alles valt of staat met zijn handtekening, KS. Zolang hij niks tekent, word je overal buitengehouden. Hij heeft de sleutel, namelijk een toestemmingsverklaring in zijn dossier. Dat kan hij samen met zijn behandelaar tekenen. Let wel; veel patienten vinden het wel makkelijk, dat de omgeving "dom gehouden" wordt. Zo hebben ze veel meer speelruimte. Dus hij zal er w.s. niet snel zelf over beginnen. Nu kan jij dat mooi doen
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zaterdag 24 juli 2010 om 23:19
Ik vraag me even af Kaasjeschaaf: wat zou je daarmee opschieten als je meer duidelijkheid over zijn behandeling zou krijgen? Het is niet iets waar je binnen een paar weken van genezen bent. Hij moet de rest van zijn leven tegen de alcohol blijven vechten en de vraag is: ben jij daartegen bestand? Hoe ga je om met de momenten waarop hij toch weer een misstap begaat?
zaterdag 24 juli 2010 om 23:25
Het heeft bij mijn man ook jaren geduurd voordat hij zelf inzag dat hij toch wel echt verslaafd was ( is).
Ik heb zo vaak gezegd dat hij alcolist was, maar volgend hem was dat niet zo. Want hij werkte toch, en hij was niet agressief oid. Maar hij dronk wel minstens een half krat bier per dag. En het weekend begon hij steeds vroeger. Om 12 uur smiddags een 12 uurtje. En dat liep dan over in een 4 uurtje en dan bij het eten wijn enz...
Pas toen bij ons de bom gebarsten is , en de medewerker van de verslavingszorg hem duidelijk maakte dat hij toch echt een alcolist is gaf hij het voorzichtig toe.
Nu hij een aantal maanden gestopt is met drinken merkt hij zelf ook heel goed het verschil. Bij hem lijkt het knopje echt om te zijn.
Maar ik twijfel, mijn vertrouwen is na al die beloftes behoorlijk beschadigd. Hij is heeeeel trots op zich zelf, kan met een zekere arrogantie vertellen dat hij gestopt is met drinken. En ik moet dat dan beamen... Maar toen hij nog wel dronk en ik alles alleen moest doen wist niemand dat. En nu erger ik me er aan dat het zo goed van hem is... Terwijl het normaal is wat hij nu allemaal wel kan. Gewoon uit bed als de kinderen wakker zijn bijv. Dat is toch niet ineens heel goed!!
Ik denk dat ik nog een lange weg te gaan heb wat dat betreft en ik begrijp je twijfel zo goed Kaasschaaf, je durft ook eigenlijk niet te geloven dat het wel goed zou kunnen komen. Waarschijnlijk zal er altijd een twijfel blijven. En wil/kan je daar mee leven....
Ik heb zo vaak gezegd dat hij alcolist was, maar volgend hem was dat niet zo. Want hij werkte toch, en hij was niet agressief oid. Maar hij dronk wel minstens een half krat bier per dag. En het weekend begon hij steeds vroeger. Om 12 uur smiddags een 12 uurtje. En dat liep dan over in een 4 uurtje en dan bij het eten wijn enz...
Pas toen bij ons de bom gebarsten is , en de medewerker van de verslavingszorg hem duidelijk maakte dat hij toch echt een alcolist is gaf hij het voorzichtig toe.
Nu hij een aantal maanden gestopt is met drinken merkt hij zelf ook heel goed het verschil. Bij hem lijkt het knopje echt om te zijn.
Maar ik twijfel, mijn vertrouwen is na al die beloftes behoorlijk beschadigd. Hij is heeeeel trots op zich zelf, kan met een zekere arrogantie vertellen dat hij gestopt is met drinken. En ik moet dat dan beamen... Maar toen hij nog wel dronk en ik alles alleen moest doen wist niemand dat. En nu erger ik me er aan dat het zo goed van hem is... Terwijl het normaal is wat hij nu allemaal wel kan. Gewoon uit bed als de kinderen wakker zijn bijv. Dat is toch niet ineens heel goed!!
Ik denk dat ik nog een lange weg te gaan heb wat dat betreft en ik begrijp je twijfel zo goed Kaasschaaf, je durft ook eigenlijk niet te geloven dat het wel goed zou kunnen komen. Waarschijnlijk zal er altijd een twijfel blijven. En wil/kan je daar mee leven....
zondag 25 juli 2010 om 00:04
Oke, je had al je grens getrokken bij wat je niet wilde: een alcolverslaafde vader/man in je huis. Nu nog de voorwaarde scheppen van wat je wel wilt: dat jouw man geheelonthouder wordt. Je zegt dan niet te kunnen vertrouwen op of er een terugval komt. Maar dat is al een stap verder. Dat zou nog overwonnen moeten worden als hij eerst al eens niet meer drinkt. Maar vooralsnog is eerst de vraag of het al realistisch is dat hij helemaal stopt met drinken?
zondag 25 juli 2010 om 09:35
quote:Very Cherry schreef op 24 juli 2010 @ 23:03:
[...]
Ja, maar jij werkt in een kliniek, schrijf je. Nogal logisch, ik ga ervan uit dat je daar niet met een dienblad bier rondgaat. Toch? Zoveel afdelingen, zoveel soorten patiënten, zoveel behandelmogelijkheden. En met poly-verslaving is het al helemáal niet wenselijk om in 1 keer te stoppen met alles. Hoe lang werk jij al in de verslavingszorg?
Ja maar als je alles had gelezen, las je ook dat ik schreef dat het ambulant wel af en toe gebeurd, als dat de wens is van patiënt.
Met polygebruik stoppen cliënten hier ook in 1 keer (enkel ghb wordt afgebouwd).
Ik werk nu zo'n 4 jaar in de verslavingszorg.
[...]
Ja, maar jij werkt in een kliniek, schrijf je. Nogal logisch, ik ga ervan uit dat je daar niet met een dienblad bier rondgaat. Toch? Zoveel afdelingen, zoveel soorten patiënten, zoveel behandelmogelijkheden. En met poly-verslaving is het al helemáal niet wenselijk om in 1 keer te stoppen met alles. Hoe lang werk jij al in de verslavingszorg?
Ja maar als je alles had gelezen, las je ook dat ik schreef dat het ambulant wel af en toe gebeurd, als dat de wens is van patiënt.
Met polygebruik stoppen cliënten hier ook in 1 keer (enkel ghb wordt afgebouwd).
Ik werk nu zo'n 4 jaar in de verslavingszorg.
zondag 25 juli 2010 om 10:04
Ik denk dat de vraag of minder drinken tot de mogelijkheden behoort eigenlijk alleen proefondervindelijk kan worden beantwoord. Hoe verslaafd iemand is, is niet te meten. En om de behandelaar een eerlijk beeld van jezelf te geven, moet je ook een eerlijke kijk op jezelf hebben. Dat is geloof ik nogal moeilijk bij verslaving.
Ik weet niet of het vergelijkbaar is, maar ik ben nu 10 jaar lang succesvol ernstig geminderd met roken. Toen ik het probeerde geloofde niemand dat het kon, het was alles of niets. Ik ben toch van 25 sigaretten per dag naar 25 sigaretten per week gegaan. (al wil ik nu toch helemaal gaan stoppen). Misschien kunnen sommigen dat met drank ook, maar het ligt vlgs mij ook aan de mate van mentale controle die je over jezelf hebt / wil hebben.
Maar goed ik ben nog overmatig hoopvol over het onder controle krijgen van drankgebruik.
Misschien te privé hoor, maar Kaasjesschaaf je zegt dat hij na de geboorte van de 2e is begonnen met drinken. Ik neem aan dat hij daarvoor 'sociaal' dronk, en daarna teveel? Hoe lang heeft het geduurd voor dat jij toen besloten hebt dat je niet meer bij hem in een huis wilde wonen? En was er nog een specifieke aanleiding voor?
Ik weet niet of het vergelijkbaar is, maar ik ben nu 10 jaar lang succesvol ernstig geminderd met roken. Toen ik het probeerde geloofde niemand dat het kon, het was alles of niets. Ik ben toch van 25 sigaretten per dag naar 25 sigaretten per week gegaan. (al wil ik nu toch helemaal gaan stoppen). Misschien kunnen sommigen dat met drank ook, maar het ligt vlgs mij ook aan de mate van mentale controle die je over jezelf hebt / wil hebben.
Maar goed ik ben nog overmatig hoopvol over het onder controle krijgen van drankgebruik.
Misschien te privé hoor, maar Kaasjesschaaf je zegt dat hij na de geboorte van de 2e is begonnen met drinken. Ik neem aan dat hij daarvoor 'sociaal' dronk, en daarna teveel? Hoe lang heeft het geduurd voor dat jij toen besloten hebt dat je niet meer bij hem in een huis wilde wonen? En was er nog een specifieke aanleiding voor?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 25 juli 2010 om 10:46
quote:broodjepoep schreef op 25 juli 2010 @ 09:35:
[...]
Ja maar als je alles had gelezen, las je ook dat ik schreef dat het ambulant wel af en toe gebeurd, als dat de wens is van patiënt.
Met polygebruik stoppen cliënten hier ook in 1 keer (enkel ghb wordt afgebouwd). Ik heb alles gelezen en het gebeurt niet af en toe, wij (polikliniek) werken standaard en de hele dag door met afbouwschema's.
In een kliniek wordt inderdaad in een keer gestopt, want daar zijn dag en nacht artsen en psychiaters beschikbaar. Patienten van de poli draaien gewoon verder met hun leven (werk, sport, sociale bezigheden) en daar is een geleidelijke aanpak geindiceerd.
[...]
Ja maar als je alles had gelezen, las je ook dat ik schreef dat het ambulant wel af en toe gebeurd, als dat de wens is van patiënt.
Met polygebruik stoppen cliënten hier ook in 1 keer (enkel ghb wordt afgebouwd). Ik heb alles gelezen en het gebeurt niet af en toe, wij (polikliniek) werken standaard en de hele dag door met afbouwschema's.
In een kliniek wordt inderdaad in een keer gestopt, want daar zijn dag en nacht artsen en psychiaters beschikbaar. Patienten van de poli draaien gewoon verder met hun leven (werk, sport, sociale bezigheden) en daar is een geleidelijke aanpak geindiceerd.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 13:18
quote:Very Cherry schreef op 24 juli 2010 @ 21:25:
Mwah, Meds, op zich heeft ze wel gelijk dat uitlglijders binnen het beeld/ proces van "verslaving" passen hoor. Er komt ietsje meer bij kijken dan wilskracht.
Wel belangrijk is om te bezien hoe hij met die (eventuele) misstappen omgaat. Is hij eerlijk, transparant, neemt hij verantwoordelijkheid, pakt hij zichzelf bij elkaar, etc.Hij is niet eerlijk en transparant dat is wat mij zorgen geeft, dat zijn belangrijke aspecten van een basis hebben.
Mwah, Meds, op zich heeft ze wel gelijk dat uitlglijders binnen het beeld/ proces van "verslaving" passen hoor. Er komt ietsje meer bij kijken dan wilskracht.
Wel belangrijk is om te bezien hoe hij met die (eventuele) misstappen omgaat. Is hij eerlijk, transparant, neemt hij verantwoordelijkheid, pakt hij zichzelf bij elkaar, etc.Hij is niet eerlijk en transparant dat is wat mij zorgen geeft, dat zijn belangrijke aspecten van een basis hebben.
zondag 25 juli 2010 om 13:37
Dus geleidelijk afbouwen gebeurd bij de verslavingszorg, fijn dat ik daar nu duidelijkheid over heb.
Lolapaloeza, daarvoor dronk hij af en toe ( sociaal drinken ) na de geboorte van ons tweede kind is hij steeds meer gaan drinken, ook stiekum. Het heeft een half jaar geduurd , toen ik besloot dat hij weg moest. Er was geen specifieke aanleiding, eerder een opeenstapeling van gedragingen van mijn man. Verplichtingen, zorgtaken, afspraken niet nakomen bijvoorbeeld. Het lukte mij ook niet meer een normaal gesprek te voeren met hem omdat hij of dronken was of zijn kater aan het verwerken was. Hij is in die tijd ook wiet gaan roken .
Daantje22, ik begrijp jouw boosheid goed, die is ook terecht. Mijn man vind zichzelf ook geweldig als hij wel zorgtaken bijvoorbeeld op zich neemt zoals uit bed komen, alsof dat een uitzonderlijke prestatie is voor ouders ...Voor alcoholisten is dat ook een uitzonderlijke prestatie natuurlijk .Het liefste krijgt mijn man een trofee ....hij vind zichzelf ook erg bijzonder voor wat hij doet . Daar heb ik ook veel moeite mee, dat is dat egocentrische stuk.....
Lolapaloeza, daarvoor dronk hij af en toe ( sociaal drinken ) na de geboorte van ons tweede kind is hij steeds meer gaan drinken, ook stiekum. Het heeft een half jaar geduurd , toen ik besloot dat hij weg moest. Er was geen specifieke aanleiding, eerder een opeenstapeling van gedragingen van mijn man. Verplichtingen, zorgtaken, afspraken niet nakomen bijvoorbeeld. Het lukte mij ook niet meer een normaal gesprek te voeren met hem omdat hij of dronken was of zijn kater aan het verwerken was. Hij is in die tijd ook wiet gaan roken .
Daantje22, ik begrijp jouw boosheid goed, die is ook terecht. Mijn man vind zichzelf ook geweldig als hij wel zorgtaken bijvoorbeeld op zich neemt zoals uit bed komen, alsof dat een uitzonderlijke prestatie is voor ouders ...Voor alcoholisten is dat ook een uitzonderlijke prestatie natuurlijk .Het liefste krijgt mijn man een trofee ....hij vind zichzelf ook erg bijzonder voor wat hij doet . Daar heb ik ook veel moeite mee, dat is dat egocentrische stuk.....
zondag 25 juli 2010 om 13:39
Vind je dat serieus? Wat vind je vijandig dan in mijn laatste bericht? Ik vind niet dat je informatie juist is, en ik plak daar een smiley bij om te onderstrepen dat ik het niet rot bedoel. Ik ben een oude rot in het vak en ik zie graag correcte informatie op een openbaar forum, da's alles. No hard feelings, ik ken je verder niet dus heb niks tegen je
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
