Relaties
alle pijlers
Man met alcoholprobleem
vrijdag 9 juli 2010 om 09:51
Hallo ,
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
Net een nieuw account aangemaakt ik ben bang voor herkenning.
Zoals mijn titel al zegt ik heb een relatie met een man met een alcoholprobleem. Hij is uit eigen beweging hulp gaan zoeken. Ik zie mijn man veranderen voor het eerst in jaren , nu constateer ik bij mezelf dat mijn vertrouwen in hem zo goed als weg is, en ik vraag mij af of dit ooit te herstellen is. Hij werkt hard aan zichzelf en het lukt mij maar moeilijk optimistisch te zijn. Is hier iemand die hier ervaring mee heeft? Hoe hiermee om te gaan? Ik hou veel van mijn man tegelijkertijd wil ik niet oud worden met een alcoholist. Allemaal erg dubbel. Zoals al die jaren alles om hem draaide ( zijn alcoholprobleem) zo draait nu nog steeds alles om hem, zijn alcoholprobleem, zijn gevecht , zijn herstel enzovoort. Dit is de kern van mijn probleem, ik kan niet geloven dat dit ooit gaat veranderen. We hebben samen 2 kinderen.
Ik hoop hier ervaringsdeskundigen te treffen van mensen met partners die in een herstelprogramma zijn gestapt.
zondag 25 juli 2010 om 13:46
quote:Kaasjeschaaf schreef op 25 juli 2010 @ 13:40:
Jive, ik denk niet dat het realistisch is dat hij ooit stopt met drinken, als ik er goed over nadenk. Ik denk ook dat daar mijn twijfels vandaan komen ....
Tot nu toe heeft hij ook zelf aangegeven dat hij niet helemaal wil stoppen toch?
Moeilijk hoor. Ik kan me voorstellen dat je minderen niet echt als optie ziet. En ook dat je eerder dacht dat je daar al heel blij mee zou zijn.
Zou je kunnen voorstellen dat hij jou eerst meer betrekt in zijn therapie voordat jij hem meer wil betrekken in je leven? En zou je dat dan willen? Want ik lees ook dat je eigenlijk twijfelt of je nog wel gemotiveerd bent om hier energie in te steken.
Jive, ik denk niet dat het realistisch is dat hij ooit stopt met drinken, als ik er goed over nadenk. Ik denk ook dat daar mijn twijfels vandaan komen ....
Tot nu toe heeft hij ook zelf aangegeven dat hij niet helemaal wil stoppen toch?
Moeilijk hoor. Ik kan me voorstellen dat je minderen niet echt als optie ziet. En ook dat je eerder dacht dat je daar al heel blij mee zou zijn.
Zou je kunnen voorstellen dat hij jou eerst meer betrekt in zijn therapie voordat jij hem meer wil betrekken in je leven? En zou je dat dan willen? Want ik lees ook dat je eigenlijk twijfelt of je nog wel gemotiveerd bent om hier energie in te steken.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 25 juli 2010 om 13:55
Lolapaloeza, twijfel om er energie in te steken is zeker aanwezig. Als ik hier mee van start ga, zal dat een grote impact op mijn leven hebben en dat van mijn kinderen. En ik betwijfel sterk of dat een positieve impact zal zijn...Als ik alleen al de verhalen lees van vrouwen die in 1 huis wonen met een alcoholist krijg ik het al spaans benauwd...en vraag ik mij af of ik dat kan, ik denk niet dat ik dat kan .....
Minderen zie ik niet als een optie, omdat er dan niet genoeg veranderd. Het gedrag verbeterd enigszins, maar lang niet genoeg.
Ik zal nadenken over of ik betrokken zou willen worden in zijn therapie, dat is misschien een optie voor de kinderen en voor mij . Daarbij weet ik niet of ik daar energie in wil steken daar moet ik echt goed over nadenken. Ik weet niet hoe mijn man daar tegenover staat, omdat hij niet zoveel loslaat en zegt dat het zo goed gaat....
Hij geeft zelf aan dat hij niet wil stoppen, dat klopt.
Minderen zie ik niet als een optie, omdat er dan niet genoeg veranderd. Het gedrag verbeterd enigszins, maar lang niet genoeg.
Ik zal nadenken over of ik betrokken zou willen worden in zijn therapie, dat is misschien een optie voor de kinderen en voor mij . Daarbij weet ik niet of ik daar energie in wil steken daar moet ik echt goed over nadenken. Ik weet niet hoe mijn man daar tegenover staat, omdat hij niet zoveel loslaat en zegt dat het zo goed gaat....
Hij geeft zelf aan dat hij niet wil stoppen, dat klopt.
zondag 25 juli 2010 om 14:08
Als voor jou de voorwaarde voor een kans is dat hij helemaal stopt met drinken, dat minderen voor jou geen optie is en je denkt niet dat hij ooit zal stoppen met drinken (en dat heeft hij zelf ook aangegeven dat hij niet wil stoppen met drinken, alleen minder wil drinken). Wat is dan nog precies de twijfel? Weet jouw man dat je hem alleen een kans wil geven als hij helemaal stopt met drinken?
zondag 25 juli 2010 om 14:41
Jive, natuurlijk weet mijn man dat mijn voorwaarde is dat hij helemaal stopt. En : mijn twijfels worden steeds minder, sinds ik dit bespreek op dit forum. Dat is zeker. Ik zie mijn eigen gedachten bevestigd hier . Misschien zat ik even in een illusie van dat ik eigenlijk graag zou willen dat we weer als een gezin samen zouden kunnen zijn, ik moet dat beeld gaan loslaten.
Meds, klopt, multi probleem kansloos verhaal, niet?
Meds, klopt, multi probleem kansloos verhaal, niet?
zondag 25 juli 2010 om 15:39
Ik vind de uitleg over ambulante hulp en opname in een kliniek-en daarbij het verschil in helemaal stoppen of werken met een afbouwschema- verhelderend.
Mijn man heeft meerdere pogingen gedaan om zijn verslaving de baas te worden (via ambulant) en dat heeft niet geholpen.
Opname in een kliniek was voor hem de uitweg.
Tja, je partner blowt dus ook Kaasjeschaaf. Mijn ervaring is dat de stof op zich er niet toe doet. Bij mijn man loopt het water al in zijn mond als hij thinner ruikt (klussen). Controleverlies, obsessief gedrag en bewustzijnsverandering is waar het o.a. om draait. Sex, gokken, over/under eten, cocaïne, alcohol... het zijn voertuigen. De stof op zich maakt niet uit.
Mijn man heeft meerdere pogingen gedaan om zijn verslaving de baas te worden (via ambulant) en dat heeft niet geholpen.
Opname in een kliniek was voor hem de uitweg.
Tja, je partner blowt dus ook Kaasjeschaaf. Mijn ervaring is dat de stof op zich er niet toe doet. Bij mijn man loopt het water al in zijn mond als hij thinner ruikt (klussen). Controleverlies, obsessief gedrag en bewustzijnsverandering is waar het o.a. om draait. Sex, gokken, over/under eten, cocaïne, alcohol... het zijn voertuigen. De stof op zich maakt niet uit.
zondag 25 juli 2010 om 15:48
quote:Kaasjeschaaf schreef op 25 juli 2010 @ 14:41:
Jive, natuurlijk weet mijn man dat mijn voorwaarde is dat hij helemaal stopt. En : mijn twijfels worden steeds minder, sinds ik dit bespreek op dit forum. Dat is zeker. Ik zie mijn eigen gedachten bevestigd hier . Misschien zat ik even in een illusie van dat ik eigenlijk graag zou willen dat we weer als een gezin samen zouden kunnen zijn, ik moet dat beeld gaan loslaten.
Meds, klopt, multi probleem kansloos verhaal, niet?
Kaasjesschaaf; voor een gezin wil je alles doen, ook tegen beter weten in. Maar aan het einde van de rit, kom je jezelf heel hard tegen. Het is heel naar en verdrietig, maar nog naarder en verdrietiger voor jou en je kinderen als hij z'n beloftes niet na komt.
Drank maakt meer kapot dan je lief is, is niet zo maar een kreet.
Mijn moeder en haar man hadden/hebben ook een alcoholprobleem, ik heb gewoon geleerd van kleinsaf aan, dat ze niet te vertrouwen waren, zorg dat het je kinderen ook niet overkomt, en dat ze terugkijken op 1 ouder die wel te vertrouwen is.
Jive, natuurlijk weet mijn man dat mijn voorwaarde is dat hij helemaal stopt. En : mijn twijfels worden steeds minder, sinds ik dit bespreek op dit forum. Dat is zeker. Ik zie mijn eigen gedachten bevestigd hier . Misschien zat ik even in een illusie van dat ik eigenlijk graag zou willen dat we weer als een gezin samen zouden kunnen zijn, ik moet dat beeld gaan loslaten.
Meds, klopt, multi probleem kansloos verhaal, niet?
Kaasjesschaaf; voor een gezin wil je alles doen, ook tegen beter weten in. Maar aan het einde van de rit, kom je jezelf heel hard tegen. Het is heel naar en verdrietig, maar nog naarder en verdrietiger voor jou en je kinderen als hij z'n beloftes niet na komt.
Drank maakt meer kapot dan je lief is, is niet zo maar een kreet.
Mijn moeder en haar man hadden/hebben ook een alcoholprobleem, ik heb gewoon geleerd van kleinsaf aan, dat ze niet te vertrouwen waren, zorg dat het je kinderen ook niet overkomt, en dat ze terugkijken op 1 ouder die wel te vertrouwen is.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zondag 25 juli 2010 om 15:52
[quote]Kaasjeschaaf schreef op 23 juli 2010 @ 00:00:
Jij zegt dat je niet bewust bent van zijn drankprobleem en daar niet mee bezig bent hoe komt het dan dat je zijn kassabon controleert? Is geen aanval hoor, ik vraag me alleen af hoe dat rijmt met elkaar.....Hoe je dan onbewust iemands kassabon controleert , ik heb dat nooit gedaan bij iemand ik vraag me af wat daarachter zit.
Misschien heb ik me niet goed uitgedrukt. Ik ben me bewust van zijn ziekte van verslaving, want die is levenslang. Daar horen ook allerlei gedragskenmerken, etc bij. Het controleren van die kassabon? Totdat hij mij alles heeft verteld (in de kliniek) wist ik niet hoeveel hij dronk. Ga er maar vanuit dat iemand met een verslaving meer gebruikt dan je weet/ziet. Komt door een stuk schaamte, door ontkenning en weet ik niet wat allemaal. Uiteindelijk doordat iemand gewoon heel erg ziek is. Ik doe dit soms, meestal niet, uit een reflex. Sta er zelf niet eens bij stil, maar pas op het moment dat ik het doe. Man vindt dat vanzelfsprekend: wie ben ik om hem 100% te vertrouwen? Dat kan hij van zichzelf niet eens. Vandaag gebruikt hij niet, dat is wat telt. Verder ben ik daar niet dagelijks mee bezig. Wij hebben ook gewoon een relatie met elkaar en hebben onze dagelijkse dingen, net als andere stellen. Het is niet iets dat continue aanwezig is.
Ik heb zeker wel behoefte aan ervaringsdeskundigen, zoals bij Alanon natuurlijk zullen zijn, anderzijds heb ik aversie t.o.v. daar tijd in te steken, hoe zie jij dat ? Ik heb er geen aversie tegen. Mijn man werkt na al die jaren nog steeds heel hard aan zichzelf. Ik heb gekozen om bij hem te zijn en het lijkt me prettig om anderen te ontmoeten die dezelfde de soort ervaringen hebben.
Misschien is het verschil tussen jou en mij dat mijn man zijn leven helemaal heeft omgegooid (tot aan zijn werk aan toe, etc.) en er hard voor werkt om clean te blijven. Onze situatie is anders.
Jij zegt dat je niet bewust bent van zijn drankprobleem en daar niet mee bezig bent hoe komt het dan dat je zijn kassabon controleert? Is geen aanval hoor, ik vraag me alleen af hoe dat rijmt met elkaar.....Hoe je dan onbewust iemands kassabon controleert , ik heb dat nooit gedaan bij iemand ik vraag me af wat daarachter zit.
Misschien heb ik me niet goed uitgedrukt. Ik ben me bewust van zijn ziekte van verslaving, want die is levenslang. Daar horen ook allerlei gedragskenmerken, etc bij. Het controleren van die kassabon? Totdat hij mij alles heeft verteld (in de kliniek) wist ik niet hoeveel hij dronk. Ga er maar vanuit dat iemand met een verslaving meer gebruikt dan je weet/ziet. Komt door een stuk schaamte, door ontkenning en weet ik niet wat allemaal. Uiteindelijk doordat iemand gewoon heel erg ziek is. Ik doe dit soms, meestal niet, uit een reflex. Sta er zelf niet eens bij stil, maar pas op het moment dat ik het doe. Man vindt dat vanzelfsprekend: wie ben ik om hem 100% te vertrouwen? Dat kan hij van zichzelf niet eens. Vandaag gebruikt hij niet, dat is wat telt. Verder ben ik daar niet dagelijks mee bezig. Wij hebben ook gewoon een relatie met elkaar en hebben onze dagelijkse dingen, net als andere stellen. Het is niet iets dat continue aanwezig is.
Ik heb zeker wel behoefte aan ervaringsdeskundigen, zoals bij Alanon natuurlijk zullen zijn, anderzijds heb ik aversie t.o.v. daar tijd in te steken, hoe zie jij dat ? Ik heb er geen aversie tegen. Mijn man werkt na al die jaren nog steeds heel hard aan zichzelf. Ik heb gekozen om bij hem te zijn en het lijkt me prettig om anderen te ontmoeten die dezelfde de soort ervaringen hebben.
Misschien is het verschil tussen jou en mij dat mijn man zijn leven helemaal heeft omgegooid (tot aan zijn werk aan toe, etc.) en er hard voor werkt om clean te blijven. Onze situatie is anders.
zondag 25 juli 2010 om 15:59
Verder vind ik dat je goeie adviezen krijgt hier. Ik hoop dat je er veel aan hebt. Je klinkt ook heel erg sterk, dat bewonder ik in je. Ik begrijp dat je voor je kinderen misschien verder gaat dan je zou doen zonder kinderen,dat je graag een gezin wilt vormen voor hen. Je wilt toch ook een goeie vader voor hen.
Ik denk dat je er toch naar toegaat dat je zonder hem verder gaat als hij niet helemaal stopt. Je hebt het volste recht om dat te vinden!
Ik denk dat je er toch naar toegaat dat je zonder hem verder gaat als hij niet helemaal stopt. Je hebt het volste recht om dat te vinden!
zondag 25 juli 2010 om 16:52
Ddi, dank je wel, als hij blijft drinken is het sowieso niet iets om over na te denken. Wat denk jij uit bijvoorbeeld Alanon te halen ? Zijn het alleen praatgroepjes , of zijn er ook deskundigen bij aanwezig ? ( artsen e.d.) Kan jij bij familie enzovoorts terecht , en hoe kijken zij tegen jouw huwelijk aan ?
Ik ben ook ontzettend blij met de adviezen die ik hier krijg. Krijg de boel op een rijtje. Ik denk niet dat ik ooit met vertrouwen mijn man tegemoet kan komen dit dringt steeds meer tot mij door .
De stof maakt niet uit, ben ik mee eens, maar ik vraag mij af of dat ook aangepakt wordt als een alcoholist meer verslavingen heeft dan alleen drank ?
Meharis, dat is ook mijn angst, stel ik ga door met mijn man, wat is de afloop , hoe gaat mij en mijn kinderen dit treffen ?
Jouw moeder en haar man, hadden zij beiden een alcoholprobleem ? Goed hoe je dat beschrijft, dat vertrouwen, zo belangrijk voor kinderen .
Ik ben ook ontzettend blij met de adviezen die ik hier krijg. Krijg de boel op een rijtje. Ik denk niet dat ik ooit met vertrouwen mijn man tegemoet kan komen dit dringt steeds meer tot mij door .
De stof maakt niet uit, ben ik mee eens, maar ik vraag mij af of dat ook aangepakt wordt als een alcoholist meer verslavingen heeft dan alleen drank ?
Meharis, dat is ook mijn angst, stel ik ga door met mijn man, wat is de afloop , hoe gaat mij en mijn kinderen dit treffen ?
Jouw moeder en haar man, hadden zij beiden een alcoholprobleem ? Goed hoe je dat beschrijft, dat vertrouwen, zo belangrijk voor kinderen .
zondag 25 juli 2010 om 17:19
Ja KS, ik heb vele vernederingen daarvoor moeten doorstaan.
Het begon onschuldig; 's avonds een flesje rosè voor het eten want dat was wel zo cool.
Daarna werd het elke dag wel een fles, en de discussies werden langer, waar ik als kind tussen heb moeten zitten.
Later eindigde dat in hysterische buien, of toen ik al vroeg van huis ging in hysterische telefoontjes, niet alleen naar mij, maar ook naar vrienden. Ik heb me vaak geschaamd en mijn moeder is geen tokkie hoor, maar als je haar overdag zag een dame die werkte, voor die tijd heel hip en modern.
Maar dat veranderde deels door de alcohol, onze relatie is niet al te best, want ik weet; als ik moeilijkheden heb hoef ik daar niet naar toe, zelfs mijn dochter wil niets met oma te maken hebben. Oma beloofde altijd heel veel, maar kwam haar beloftes vaak niet na. Nu heeft mijn moeder een herseninfarct gehad en ik dacht; misschien wordt het beter, maar dat bleek tevergeefs.
Jouw kinderen moeten opaan van een stabiele ouder, en meestal kunnen ze, hoe klein ze ook zijn, treffend de situatie weergeven. Als jullie goed leven, lekker verder leven en laat je man maar eerst zien dat hij het meent en volhoudt, dan kan je altijd nog een andere relatie opbouwen. Gewoon als de vader van je kinderen, die je weer na een tijd kan vertrouwen, en niet meer.
Het begon onschuldig; 's avonds een flesje rosè voor het eten want dat was wel zo cool.
Daarna werd het elke dag wel een fles, en de discussies werden langer, waar ik als kind tussen heb moeten zitten.
Later eindigde dat in hysterische buien, of toen ik al vroeg van huis ging in hysterische telefoontjes, niet alleen naar mij, maar ook naar vrienden. Ik heb me vaak geschaamd en mijn moeder is geen tokkie hoor, maar als je haar overdag zag een dame die werkte, voor die tijd heel hip en modern.
Maar dat veranderde deels door de alcohol, onze relatie is niet al te best, want ik weet; als ik moeilijkheden heb hoef ik daar niet naar toe, zelfs mijn dochter wil niets met oma te maken hebben. Oma beloofde altijd heel veel, maar kwam haar beloftes vaak niet na. Nu heeft mijn moeder een herseninfarct gehad en ik dacht; misschien wordt het beter, maar dat bleek tevergeefs.
Jouw kinderen moeten opaan van een stabiele ouder, en meestal kunnen ze, hoe klein ze ook zijn, treffend de situatie weergeven. Als jullie goed leven, lekker verder leven en laat je man maar eerst zien dat hij het meent en volhoudt, dan kan je altijd nog een andere relatie opbouwen. Gewoon als de vader van je kinderen, die je weer na een tijd kan vertrouwen, en niet meer.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zondag 25 juli 2010 om 19:59
quote:Very Cherry schreef op 25 juli 2010 @ 13:39:
Vind je dat serieus? Wat vind je vijandig dan in mijn laatste bericht? Ik vind niet dat je informatie juist is, en ik plak daar een smiley bij om te onderstrepen dat ik het niet rot bedoel. Ik ben een oude rot in het vak en ik zie graag correcte informatie op een openbaar forum, da's alles. No hard feelings, ik ken je verder niet dus heb niks tegen je Maar we werken waarshcijnlijk binnen verschillende instellingen. Dan is de werkwijze wellicht anders. Heeft niks te maken met of je een oude rot bent in het vak of niet. Dus hoef je niet perse je gelijk te halen of is de waarheid zoals jij/jullie werken.
Vind je dat serieus? Wat vind je vijandig dan in mijn laatste bericht? Ik vind niet dat je informatie juist is, en ik plak daar een smiley bij om te onderstrepen dat ik het niet rot bedoel. Ik ben een oude rot in het vak en ik zie graag correcte informatie op een openbaar forum, da's alles. No hard feelings, ik ken je verder niet dus heb niks tegen je Maar we werken waarshcijnlijk binnen verschillende instellingen. Dan is de werkwijze wellicht anders. Heeft niks te maken met of je een oude rot bent in het vak of niet. Dus hoef je niet perse je gelijk te halen of is de waarheid zoals jij/jullie werken.
zondag 25 juli 2010 om 20:12
quote:Kaasjeschaaf schreef op 25 juli 2010 @ 20:05:
Meharis, wat een naar verhaal ...Hoe is de band met je vader ?
We hebben een goed leven en dat wil ik graag zou houden !Moeizaam, want ze heeft hem van mij weggehouden, mijn moeder is een meester in het manipuleren en mijn vader had het nakijken bij de voogdij. Ik vertel je dit verhaal alleen omdat alcohol en een ouder, die zoals je beschrijft meer met zichzelf bezig is, voor kinderen heel naar kan zijn. En ik begrijp heel goed dat je je gezin graag terugwil, maar het lukt nooit op deze manier.
Meharis, wat een naar verhaal ...Hoe is de band met je vader ?
We hebben een goed leven en dat wil ik graag zou houden !Moeizaam, want ze heeft hem van mij weggehouden, mijn moeder is een meester in het manipuleren en mijn vader had het nakijken bij de voogdij. Ik vertel je dit verhaal alleen omdat alcohol en een ouder, die zoals je beschrijft meer met zichzelf bezig is, voor kinderen heel naar kan zijn. En ik begrijp heel goed dat je je gezin graag terugwil, maar het lukt nooit op deze manier.
Ik prefereer de hemel omwille van het klimaat, maar de hel omwille van het gezelschap.
zondag 25 juli 2010 om 20:16
quote:broodjepoep schreef op 25 juli 2010 @ 19:59:
[...]Maar we werken waarshcijnlijk binnen verschillende instellingen. Dan is de werkwijze wellicht anders. Heeft niks te maken met of je een oude rot bent in het vak of niet. Dus hoef je niet perse je gelijk te halen of is de waarheid zoals jij/jullie werken.Okee, blijf je fijn mokken, ook goed. Beetje oppassen met je stellingen voortaan okee?
[...]Maar we werken waarshcijnlijk binnen verschillende instellingen. Dan is de werkwijze wellicht anders. Heeft niks te maken met of je een oude rot bent in het vak of niet. Dus hoef je niet perse je gelijk te halen of is de waarheid zoals jij/jullie werken.Okee, blijf je fijn mokken, ook goed. Beetje oppassen met je stellingen voortaan okee?
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 21:26
quote:Ddi schreef op 25 juli 2010 @ 21:15:
Denk niet dat we met gekibbel TO verder helpen.
Wat ik me afvraag, VC en broodjepoep, hoe cliënten de verschillende visies/werkwijzen van div. instellingen ervaren?
Dat denk ik ook niet.
Je vraag is wat (te) breed, D, moeilijk om hier een eenduidig antwoord op te geven; we bieden namelijk zoveel "produkten" aan op onze poli, en bovendien ervaart iedereen het weer anders. Ik geef bijvoorbeeld psycho-educatie (dus les over middelen in combinatie met lichaam/psyche), en groepstherapie en trainingen en terugvalpreventie en gedragstherapie. Hoofdmoot is; 1. eerst het middel "eraf" (ineens of geleidelijk) en 2. daarna verder onderzoek en/of behandeling gericht op inzichten, dus aan de slag met jezelf en je persoonlijke doelen (op sociaal, psychisch, lichamelijk vlak). Merendeel vindt dit prettig, ik heb een hoog slagingspercentage. Opvallend is wel dat veel mensen het niet hadden verwacht, dat ze na het ontgiften nog zo'n grote klus te klaren hadden. Lichamelijk afkicken is pas het begin en dat beseffen velen niet.
Overigens draai ik ook groepen voor verwanten van verslaafden, en heb ik lange tijd partnergroepen gedraaid, dus als je een specifieke vraag hebt, let me know.
Denk niet dat we met gekibbel TO verder helpen.
Wat ik me afvraag, VC en broodjepoep, hoe cliënten de verschillende visies/werkwijzen van div. instellingen ervaren?
Dat denk ik ook niet.
Je vraag is wat (te) breed, D, moeilijk om hier een eenduidig antwoord op te geven; we bieden namelijk zoveel "produkten" aan op onze poli, en bovendien ervaart iedereen het weer anders. Ik geef bijvoorbeeld psycho-educatie (dus les over middelen in combinatie met lichaam/psyche), en groepstherapie en trainingen en terugvalpreventie en gedragstherapie. Hoofdmoot is; 1. eerst het middel "eraf" (ineens of geleidelijk) en 2. daarna verder onderzoek en/of behandeling gericht op inzichten, dus aan de slag met jezelf en je persoonlijke doelen (op sociaal, psychisch, lichamelijk vlak). Merendeel vindt dit prettig, ik heb een hoog slagingspercentage. Opvallend is wel dat veel mensen het niet hadden verwacht, dat ze na het ontgiften nog zo'n grote klus te klaren hadden. Lichamelijk afkicken is pas het begin en dat beseffen velen niet.
Overigens draai ik ook groepen voor verwanten van verslaafden, en heb ik lange tijd partnergroepen gedraaid, dus als je een specifieke vraag hebt, let me know.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 21:28
Meharis, de vraag is niet of het mij gaat lukken , maar of het hem gaat lukken. De bal ligt bij hem als ik kijk naar ons gezin weer bij elkaar krijgen en behouden. En het gaat hem niet lukken ooit, denk ik.
Je hebt gelijk hoor dat ouders die drinken meer met zichzelf bezig zijn dan met hun kinderen. Dat mag ik al jaren lang aan zien.
Je hebt gelijk hoor dat ouders die drinken meer met zichzelf bezig zijn dan met hun kinderen. Dat mag ik al jaren lang aan zien.
zondag 25 juli 2010 om 21:29
O ja, wel apart om te vermelden; ik merk toch ook wel veel weerstand (tegen verandering) bij de verwanten (dus ouders, broers, zussen en kinderen). Ze komen namelijk met het idee dat wij wel even gaan vertellen hoe zij zo goed mogelijk hun kinderen kunnen helpen, want ze zijn uitgeput, ze weten het niet meer. Als dan blijkt dat wij gaan verwachten en adviseren dat ze voor zichzelf gaan zorgen (dus stapje terug doen, grenzen en regels bepalen, minder hard lopen) dan haken ze af. Gedragsverandering is voor iedereen die met een verslaving in aanraking komt moeilijk, lijkt wel. Ouders zeggen vaak; Ik ben verslaafd aan het redden/helpen van mijn kind. Wij zeggen dan; Je helpt het beste door niet te helpen.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zondag 25 juli 2010 om 21:43
Ja, ze vertikte het consequent om in die spiegel te kijken. Ze was ook hoogst beledigd toen de arts zei: 'we gaan eerst aan uw man werken en daarna komen we bij u. Ik heb me echt gruwelijk aan haar zitten ergeren en ik kreeg het er maar niet in dat alcholisme een gezinsziekte is. Mijn ouders liggen nu in een scheiding, door die scheiding gaat het nu beter met mijn vader omdat hij inziet wat voor fouten hij heeft gemaakt, maar nog verwijt ze hem van alles.
zondag 25 juli 2010 om 22:08
quote:Very Cherry schreef op 25 juli 2010 @ 21:29:
O ja, wel apart om te vermelden; ik merk toch ook wel veel weerstand (tegen verandering) bij de verwanten (dus ouders, broers, zussen en kinderen). Ze komen namelijk met het idee dat wij wel even gaan vertellen hoe zij zo goed mogelijk hun kinderen kunnen helpen, want ze zijn uitgeput, ze weten het niet meer. Als dan blijkt dat wij gaan verwachten en adviseren dat ze voor zichzelf gaan zorgen (dus stapje terug doen, grenzen en regels bepalen, minder hard lopen) dan haken ze af. Gedragsverandering is voor iedereen die met een verslaving in aanraking komt moeilijk, lijkt wel. Ouders zeggen vaak; Ik ben verslaafd aan het redden/helpen van mijn kind. Wij zeggen dan; Je helpt het beste door niet te helpen.Goede post. Ik heb ooit van een familielid van mijn man het advies mogen krijgen dat ik vooral mijn man moest steunen , en voor goed voor hem moest zorgen. Dat schoot me in het verkeerde keelgat .
O ja, wel apart om te vermelden; ik merk toch ook wel veel weerstand (tegen verandering) bij de verwanten (dus ouders, broers, zussen en kinderen). Ze komen namelijk met het idee dat wij wel even gaan vertellen hoe zij zo goed mogelijk hun kinderen kunnen helpen, want ze zijn uitgeput, ze weten het niet meer. Als dan blijkt dat wij gaan verwachten en adviseren dat ze voor zichzelf gaan zorgen (dus stapje terug doen, grenzen en regels bepalen, minder hard lopen) dan haken ze af. Gedragsverandering is voor iedereen die met een verslaving in aanraking komt moeilijk, lijkt wel. Ouders zeggen vaak; Ik ben verslaafd aan het redden/helpen van mijn kind. Wij zeggen dan; Je helpt het beste door niet te helpen.Goede post. Ik heb ooit van een familielid van mijn man het advies mogen krijgen dat ik vooral mijn man moest steunen , en voor goed voor hem moest zorgen. Dat schoot me in het verkeerde keelgat .