Relaties
alle pijlers
mijn man sms-te met minderjarigen.
dinsdag 22 juni 2010 om 14:20
Afgelopen week kwam ik erachter dat mijn man, al een tijdje pikante sms-jes stuurt naar een meisje van 15 en van 19. (hij heeft er niet aangezeten, hebben de meisjes beiden gezegd)
Toen dit alles uitkwam, heb ik gelijk mijn spullen gepakt en ben naar familie gegaan. Ben gelijk werk van alles gaan maken.
Heb maandag ochtend met een advocaat gepraat.
Nu is het zo dat we een kind hebben en ik niet een-twee-drie een woning kan vinden.(mijn familie woont een uur rijden van mijn huis) Mijn kind zit in de laatste klas, en ik wil graag dat zij die laatste weken school af kan maken. En ik kan mijn werk niet zomaar de rug toekeren.
Dus noodgedwongen weer terug verhuist (we slapen uiteraard apart)
Mijn man zit er echt doorheen, (ik ga dit niet goedpraten) we hebben veel gepraat, gehuild (heb ik hem nog nooit zien doen) en zijn maandagmiddag naar de huisarts gegaan, omdat ie hulp wilt zoeken.
Hij blijft volhouden dat het hem alleen om het "spannende" van de sms-jes ging. Het stukje aandacht dat ie van mij niet kreeg. (geef eerlijk toe dat ik een koude kikker kan zijn... maar 15-19 kom op!)
Dat ie er nooit bij stil heeft gestaan dat ze nog maar kinderen waren.
Na een hoop gepraat (waar familie ook bij is geweest) Vind ik dat ik pas wat kan zeggen als ie hulp heeft gehad. Ik heb echt geen idee of dit ooit nog goed kan komen. Los van dat mijn zelfvertrouwen is geknapt (ben echt blind geweest) voel ik me nu echt een zielig hoopje verdriet.
Ik blijf hier voorlopig nog even wonen, en wil eigenlijk aankijken hoe het gaat als ie hulp gaat krijgen. (hoe erg een kl**tzak ik hem nu ook vind, de liefde is niet zomaar weg. Ik voel nog wel veel voor hem ondanks mijn woede en verdriet)
Maar, is zoiets wel te repareren? En dan bedoel ik niet onze relatie, maar het ge-sms.... dat ie niet inziet dat je zoiets niet kan doen naar minderjarigen. Dat zit mij het aller-hoogst. waren het volwassen vrouwen, hadden we er nog wel uit kunnen komen.
pfoe, sorry voor het lange verhaal. Zit er echt ff doorheen.
Toen dit alles uitkwam, heb ik gelijk mijn spullen gepakt en ben naar familie gegaan. Ben gelijk werk van alles gaan maken.
Heb maandag ochtend met een advocaat gepraat.
Nu is het zo dat we een kind hebben en ik niet een-twee-drie een woning kan vinden.(mijn familie woont een uur rijden van mijn huis) Mijn kind zit in de laatste klas, en ik wil graag dat zij die laatste weken school af kan maken. En ik kan mijn werk niet zomaar de rug toekeren.
Dus noodgedwongen weer terug verhuist (we slapen uiteraard apart)
Mijn man zit er echt doorheen, (ik ga dit niet goedpraten) we hebben veel gepraat, gehuild (heb ik hem nog nooit zien doen) en zijn maandagmiddag naar de huisarts gegaan, omdat ie hulp wilt zoeken.
Hij blijft volhouden dat het hem alleen om het "spannende" van de sms-jes ging. Het stukje aandacht dat ie van mij niet kreeg. (geef eerlijk toe dat ik een koude kikker kan zijn... maar 15-19 kom op!)
Dat ie er nooit bij stil heeft gestaan dat ze nog maar kinderen waren.
Na een hoop gepraat (waar familie ook bij is geweest) Vind ik dat ik pas wat kan zeggen als ie hulp heeft gehad. Ik heb echt geen idee of dit ooit nog goed kan komen. Los van dat mijn zelfvertrouwen is geknapt (ben echt blind geweest) voel ik me nu echt een zielig hoopje verdriet.
Ik blijf hier voorlopig nog even wonen, en wil eigenlijk aankijken hoe het gaat als ie hulp gaat krijgen. (hoe erg een kl**tzak ik hem nu ook vind, de liefde is niet zomaar weg. Ik voel nog wel veel voor hem ondanks mijn woede en verdriet)
Maar, is zoiets wel te repareren? En dan bedoel ik niet onze relatie, maar het ge-sms.... dat ie niet inziet dat je zoiets niet kan doen naar minderjarigen. Dat zit mij het aller-hoogst. waren het volwassen vrouwen, hadden we er nog wel uit kunnen komen.
pfoe, sorry voor het lange verhaal. Zit er echt ff doorheen.
dinsdag 22 juni 2010 om 15:16
quote:luna1 schreef op 22 juni 2010 @ 15:10:
Ik vind het toch een hele andere situatie. Deze man kent de kinderen die hij met vieze smsjes bestookte, de man van Christa niet. Christa en haar man hadden geen kinderen, TO wel.
Dit komt veel dichterbij, hij had persoonlijk contact met de meisjes.Het zijn twee verschillende zaken, natuurlijk, dat is ook helemaal niet de discussie, waar het om gaat is dat proces van TO en Christa op elkaar lijken
Ik vind het toch een hele andere situatie. Deze man kent de kinderen die hij met vieze smsjes bestookte, de man van Christa niet. Christa en haar man hadden geen kinderen, TO wel.
Dit komt veel dichterbij, hij had persoonlijk contact met de meisjes.Het zijn twee verschillende zaken, natuurlijk, dat is ook helemaal niet de discussie, waar het om gaat is dat proces van TO en Christa op elkaar lijken
dinsdag 22 juni 2010 om 15:18
dinsdag 22 juni 2010 om 15:26
dinsdag 22 juni 2010 om 15:26
meds, ik heb een paar pagina's ervan zitten lezen...
Ik weet echt wel dat ik het in mijn uppie ga redden (samen met kind)
Maar op dit moment voel ik me een zombie, ik werk en zodra ik thuis ben huil ik alleen maar. Als hij thuis komt, moet ik weer werken. Dus we zitten niet op elkaars lip. Waardoor het leefbaar is in huis.
Ik ben echt aan het zoeken naar woonruimte. Kan niet teveel over mijn persoonlijke toestand hier neerzetten ivm herkenning....
Ben leeg
Ik weet echt wel dat ik het in mijn uppie ga redden (samen met kind)
Maar op dit moment voel ik me een zombie, ik werk en zodra ik thuis ben huil ik alleen maar. Als hij thuis komt, moet ik weer werken. Dus we zitten niet op elkaars lip. Waardoor het leefbaar is in huis.
Ik ben echt aan het zoeken naar woonruimte. Kan niet teveel over mijn persoonlijke toestand hier neerzetten ivm herkenning....
Ben leeg
dinsdag 22 juni 2010 om 15:27
Wat Meds zegt: een vriendinnetje van mij vroeger - we waren allebei 14 - heeft iets soortgelijks meegemaakt, uiteraard niet met sms maar "gewoon" verbaal en daarna ook fysiek. Ze heeft toen het uitkwam volgehouden dat er nooit iets is gebeurd omdat hij had gezegd dat iedereen dan heel boos zou worden op haar en alles kapot zou gaan. Ik heb het toen wel "verklapt" aan m'n moeder en die is er toen mee naar de families gegaan...ik schaamde me kapot maar ben achteraf wel blij dat die vriendin niet met zo'n geheim is blijven zitten.
Dat kan dus ook nog hè? Dat er toch wel iets gebeurd is...
Ik zou trouwens in jouw geval ook even z'n telfoonrek opvragen om te kijken of er nog meer speelt...
Dat kan dus ook nog hè? Dat er toch wel iets gebeurd is...
Ik zou trouwens in jouw geval ook even z'n telfoonrek opvragen om te kijken of er nog meer speelt...
dinsdag 22 juni 2010 om 15:37
hij heeft een telefoon van de zaak, dus daar kan ik niet bij.
Ik ben ook niet van plan om alles uit te gaan zoeken.
Ik woon hier, maar ben niet met hem samen. De mensen uit mijn omgeving weten dat ook. Het is noodzaak.
Ben aan het zoeken naar wat anders, jammere is dat we in een kleine plaats wonen waar je niet zo snel wat vind.
Ik ben ook niet van plan om alles uit te gaan zoeken.
Ik woon hier, maar ben niet met hem samen. De mensen uit mijn omgeving weten dat ook. Het is noodzaak.
Ben aan het zoeken naar wat anders, jammere is dat we in een kleine plaats wonen waar je niet zo snel wat vind.
dinsdag 22 juni 2010 om 15:40
Wil jullie wel even bedanken voor de lieve berichtjes. Ik voel me vreselijk schuldig voor iets wat ik niet heb gedaan.
Ik ben ook echt niet van plan om bij deze man te blijven, is ook moeilijk uit te leggen via het toetsenbord.
Ik hoop eigenlijk alleen maar dat het hierbij stopt, dat ie zoiets nooit meer zal doen. En dat die meisjes het kunnen verwerken en een normaal leven op kunnen bouwen.
Ik ben ook echt niet van plan om bij deze man te blijven, is ook moeilijk uit te leggen via het toetsenbord.
Ik hoop eigenlijk alleen maar dat het hierbij stopt, dat ie zoiets nooit meer zal doen. En dat die meisjes het kunnen verwerken en een normaal leven op kunnen bouwen.
dinsdag 22 juni 2010 om 15:46
Nou Tulepje, 2 weken geleden reageerde je op mijn topic (chats gevonden) nu is het bij jou ook zover, en ik vind dat je het even sterk opneemt, goed dat je al duidelijk voor jezelf hebt dat je bij hem weggaat.
Want inderdaad, er is gewoon geen enkele manier waarop dit goed te praten is. Iedereen, zelfs een kind, weet dat het fout is als een volwassen man een meisje van 15 lastig valt.
En daarnaast, is daar ook nog, je dochter, die over een paar jaar dezelfde leeftijd heeft. En vriendinnetjes mee naar huis wil nemen.
Ik heb mn eigen huisje en heb makkelijk en snel alle banden kunnen verbreken, voor jou zal het meer moeite kosten maar je komt er wel, met steun van vrienden en familie! Sterkte!
Want inderdaad, er is gewoon geen enkele manier waarop dit goed te praten is. Iedereen, zelfs een kind, weet dat het fout is als een volwassen man een meisje van 15 lastig valt.
En daarnaast, is daar ook nog, je dochter, die over een paar jaar dezelfde leeftijd heeft. En vriendinnetjes mee naar huis wil nemen.
Ik heb mn eigen huisje en heb makkelijk en snel alle banden kunnen verbreken, voor jou zal het meer moeite kosten maar je komt er wel, met steun van vrienden en familie! Sterkte!
dinsdag 22 juni 2010 om 15:52
Zit ook net met een goeie vriend te sms, en ik mag zijn huis even lenen zodat die meid dr school af kan maken.
verhuis ik daarna terug naar geboorteplaats, kunnen we daar ons leven weer opbouwen.
blij te lezen dat het goed met je gaat!
soms lees je topics, en denk je: meid wat doe je nog bij die eikel. En nu zit ik er zelf in en zie ik toch dat het allemaal niet zo simpel is als ik dacht.
verhuis ik daarna terug naar geboorteplaats, kunnen we daar ons leven weer opbouwen.
blij te lezen dat het goed met je gaat!
soms lees je topics, en denk je: meid wat doe je nog bij die eikel. En nu zit ik er zelf in en zie ik toch dat het allemaal niet zo simpel is als ik dacht.
dinsdag 22 juni 2010 om 15:58
Voel je je schuldig dat je het niet in de gaten had? Tja...dat kon je moeilijk weten als de betrokkenen het, om verschillende redenen, verborgen hielden voor je.
En ik kan me zo goed voorstellen dat je ervoor wil zorgen dat hij hulp krijgt zodat hij dit, en erger, nooit meer doet! Het idee dat je wegging, niks deed, en dat het dan een keer echt uit de hand loopt...dat zou onverdraaglijk zijn he? Maar het is vooral aan hém om hier iets aan te doen, hij moet dat ook willen, want anders kun je weinig doen.
En ik kan me zo goed voorstellen dat je ervoor wil zorgen dat hij hulp krijgt zodat hij dit, en erger, nooit meer doet! Het idee dat je wegging, niks deed, en dat het dan een keer echt uit de hand loopt...dat zou onverdraaglijk zijn he? Maar het is vooral aan hém om hier iets aan te doen, hij moet dat ook willen, want anders kun je weinig doen.
dinsdag 22 juni 2010 om 16:11
Afschuwelijk! Wat een situatie! Ik kan me voorstellen dat alle grond onder je voeten vandaan zakt. Niet te bevatten gewoon!
Ik vroeg me nog af: nu het verhaal in de buitenwereld ook bekend is (de moeder van het meisje gaat aangifte doen immers): in hoeverre is jouw eigen dochter van dit alles op de hoogte? Weet ze dat er iets speelt?
Oh, wat is dit een vreselijke situatie zeg! Zowel voor jou, als voor je dochter, maar ook voor het oppas meisje... Hoe onwerkelijk moet het voor je zijn om je te moeten beseffen dat dit jouw man is die dit gedaan heeft..
Een hele dikke !!
Ik vroeg me nog af: nu het verhaal in de buitenwereld ook bekend is (de moeder van het meisje gaat aangifte doen immers): in hoeverre is jouw eigen dochter van dit alles op de hoogte? Weet ze dat er iets speelt?
Oh, wat is dit een vreselijke situatie zeg! Zowel voor jou, als voor je dochter, maar ook voor het oppas meisje... Hoe onwerkelijk moet het voor je zijn om je te moeten beseffen dat dit jouw man is die dit gedaan heeft..
Een hele dikke !!
dinsdag 22 juni 2010 om 16:17
Ze weet wel dat we niet meer samen zijn, en ze heeft meegekregen dat er sms-jes werder verstuurd. Maar niet hoe of wat.
Het enige waar ze steeds mee komt is dat ze hier niet weg wilt.
Minny je hebt gelijk, dat is mijn probleem eigenlijk niet meer. Maar ik kan niet zomaar weglopen. Voel me verantwoordelijk naar die meisjes toe. en voor evt volgende meisjes.....
Het enige waar ze steeds mee komt is dat ze hier niet weg wilt.
Minny je hebt gelijk, dat is mijn probleem eigenlijk niet meer. Maar ik kan niet zomaar weglopen. Voel me verantwoordelijk naar die meisjes toe. en voor evt volgende meisjes.....
dinsdag 22 juni 2010 om 16:22
Ik zou echt zelf degene willen zijn die het mijn kind zou vertellen. Tis toch vreselijk als ze straks allerlei flarden van verhalen via via hoort. En waarschijnlijk ook nog lekker aangedikt. Tulepje...ik zou zo snel mogelijk aan je dochter vertellen wat er precies is gebeurd. Da's niet eenvoudig, maar voor haar altijd nog beter dn het verhaal via een ander horen.
dinsdag 22 juni 2010 om 16:54
1 van de meisjes was hier net, even zitten praten en huilen samen.
Frapante van alles is, dat ze zegt dat ik bij hem moet blijven, hem een kans moet geven...
heb gezegt dat het daar te laat voor is, en dat we gaan verkassen. (terwijl ik diep van binnen zo graag zou willen dat dit alles nooit was gebeurt)
Moet zo gaan eten, en daarna werken. Weet nog niet hoe ik het moet gaan brengen naar mijn kind toe. Daar moet ik nog even goed over nadenken....
Bedankt voor het meedenken en adviezen. x
Frapante van alles is, dat ze zegt dat ik bij hem moet blijven, hem een kans moet geven...
heb gezegt dat het daar te laat voor is, en dat we gaan verkassen. (terwijl ik diep van binnen zo graag zou willen dat dit alles nooit was gebeurt)
Moet zo gaan eten, en daarna werken. Weet nog niet hoe ik het moet gaan brengen naar mijn kind toe. Daar moet ik nog even goed over nadenken....
Bedankt voor het meedenken en adviezen. x