Mijn ouders gaan scheiden
maandag 6 december 2010 om 14:25
Wat rot voor je koekie... Zoiets is pijnlijk, zelfs voor de 2e of 3e keer... Als ik je een tip mag geven; ga even van jezelf op aan. Vertrouw erop dat jij de enige bent die jou nooit teleur zult stellen en die er altijd voor je is. Met andere woorden: geef jezelf wat extra aandacht, zorg, energie, trek je eigen plan deze maand en laat de rest lekker voor zichzelf zorgen.
maandag 6 december 2010 om 14:44
Hey koekiemunster,
dit verhaal raakte me echt. Wat vervelend dat je daar anderen aangesproken wordt e.d. Maar het is inderdaad zoals je zelf al aangeeft, niet datgene waar je nu eigenlijk over zou moeten nadenken. (maar ik heb vaak het idee dat nadenken een soort vanzelf gaat, zonder dat je dat altijd per se onder controle hebt)
Ik begrijp uit jouw verhaal, dat jij graag contact met je stiefmoeder wilt houden, maar zij nu in deze scheiding jou als oorzaak aanwijst voor de scheiding. Ik ken haar niet, en ik kan uit het verhaal niet lezen hoe zij is, maar ik kan me wel inbeelden dat de scheiding voor haar lastig is en ze misschien daarom deze onzin uitkraamt. Wellicht is het dan beter om het even te laten rusten, juist om nu niet in een ruzie met verwijten terecht te komen, en over een paar maanden haar te bellen/mailen om dan te kijken hoe het gaat. Als zij zich weer wat rustiger voelt?
dit verhaal raakte me echt. Wat vervelend dat je daar anderen aangesproken wordt e.d. Maar het is inderdaad zoals je zelf al aangeeft, niet datgene waar je nu eigenlijk over zou moeten nadenken. (maar ik heb vaak het idee dat nadenken een soort vanzelf gaat, zonder dat je dat altijd per se onder controle hebt)
Ik begrijp uit jouw verhaal, dat jij graag contact met je stiefmoeder wilt houden, maar zij nu in deze scheiding jou als oorzaak aanwijst voor de scheiding. Ik ken haar niet, en ik kan uit het verhaal niet lezen hoe zij is, maar ik kan me wel inbeelden dat de scheiding voor haar lastig is en ze misschien daarom deze onzin uitkraamt. Wellicht is het dan beter om het even te laten rusten, juist om nu niet in een ruzie met verwijten terecht te komen, en over een paar maanden haar te bellen/mailen om dan te kijken hoe het gaat. Als zij zich weer wat rustiger voelt?
woensdag 8 december 2010 om 16:51
Trek je eigen plan en blijf er verder buiten. Bekijk voor jezelf met wie je om wil blijven gaan en leg commentaren naast je neer. Het is hun strijd. Ik heb hetzelfde met mijn ouders. Zij liggen na een huwelijk van 40 jaar nu ook in een echtscheiding. Ik kom bij allebei en dat weten ze ook. Ik heb tegen zowel mijn vader als mijn moeder gezegd dat ik hoop dat ze omwille van mij, mijn zus, broer en onze kinderen ooit weer on speaking terms komen, maar dat zie ik op korte termijn niet gebeuren. Ik bemoei me nergens mee, maar weet dat mijn moeder het niet leuk vind dat ik mijn zoon bij mijn vader laat logeren. Zoon wil dat graag en ik ga hem zijn opa niet ontzeggen omdat mijn moeder allerlei issues met hem heeft. Moet ze maar lekker zelf met hem uitvechten. Ik ben trouwens de enige die nog met beiden omgaat. Mijn broer kiest de kant van mijn vader en mijn zus de kant van mijn moeder en komt eigenlijk alleen nog maar plichtmatig bij mijn vader. Ik zie zowel mijn vader als mijn moeder minstens 1 keer in de week.