Relaties
alle pijlers
Mijn perfecte zus!
dinsdag 21 februari 2012 om 10:16
Altijd sta ik in haar schaduw. Ze is 4 jaar ouder dan mij. Zij is mooi, zij heeft de vriendjes, zij kan goed leren en heeft het ver geschopt, zij is goed in sport. Zij is getrouwd en heeft kinderen En ik ben gewoon normaal, kan geen serieuze partner vinden, geen kinderen, baan in de zorg als helpende ect.
Mijn ouders wrijven het er constant in. Kijk naar je zus, waarom kan zij het wel, neem een voorbeeld aan zus. Ik word er schijt ziek van. Ook als we er beiden zijn, dan zien ze me bijna niet staan. Alsof ik niet mee tel.
Ook flirt ze constant met mijn vriendjes, ze weet dat ze aantrekkelijk is en ik niet en maakt daar maar al te graag gebruik van.
Constant van die gemene opmerkingen zou je die jurk wel aandoen met die laarzen bijv. zogenaamd goed bedoeld. Gisteren kwam ze dichterbij ze ze wat heb jij nou op je gezicht. Zo geschokt alsof het iets walgelijks was. Ik zeg niks, zegt ze o nee dat is je make up. Breng je het wel goed aan? Nooit vraagt ze naar hoe het met mij gaat, maar ik moet al het gezeik over haar kinderen wel aanhoren. En natuurlijk haar favo onderwerp zichzelf! Wil ik eens een keer iets vertellen praat ze erover heen.
Ook mijn moeder wil ik een keer wat zeggen praat ze er doorheen gaat het over mijn perfecte zus en haar perfecte man en natuurlijk de perfecte kinderen.
Ik ben haar/hun echt zat. En ja we hebben ons eigen leven toch kom ik haar vaker tegen dan me lief is. We wonen in hetzelfde dorp en eten zondag altijd bij mijn ouders. Laatste tijd heb ik niet eens zin meer om te gaan. Ook vinden mijn ouders haar geweldig omdat ze getrouwd is en kinderen heeft. Ik krijg de vraag altijd. En nog geen man gevonden? Je moet je haasten hoor. En dan kijken ze me aan alsof ik heel zielig ben.
Mijn ouders wrijven het er constant in. Kijk naar je zus, waarom kan zij het wel, neem een voorbeeld aan zus. Ik word er schijt ziek van. Ook als we er beiden zijn, dan zien ze me bijna niet staan. Alsof ik niet mee tel.
Ook flirt ze constant met mijn vriendjes, ze weet dat ze aantrekkelijk is en ik niet en maakt daar maar al te graag gebruik van.
Constant van die gemene opmerkingen zou je die jurk wel aandoen met die laarzen bijv. zogenaamd goed bedoeld. Gisteren kwam ze dichterbij ze ze wat heb jij nou op je gezicht. Zo geschokt alsof het iets walgelijks was. Ik zeg niks, zegt ze o nee dat is je make up. Breng je het wel goed aan? Nooit vraagt ze naar hoe het met mij gaat, maar ik moet al het gezeik over haar kinderen wel aanhoren. En natuurlijk haar favo onderwerp zichzelf! Wil ik eens een keer iets vertellen praat ze erover heen.
Ook mijn moeder wil ik een keer wat zeggen praat ze er doorheen gaat het over mijn perfecte zus en haar perfecte man en natuurlijk de perfecte kinderen.
Ik ben haar/hun echt zat. En ja we hebben ons eigen leven toch kom ik haar vaker tegen dan me lief is. We wonen in hetzelfde dorp en eten zondag altijd bij mijn ouders. Laatste tijd heb ik niet eens zin meer om te gaan. Ook vinden mijn ouders haar geweldig omdat ze getrouwd is en kinderen heeft. Ik krijg de vraag altijd. En nog geen man gevonden? Je moet je haasten hoor. En dan kijken ze me aan alsof ik heel zielig ben.
(Iranian version)
dinsdag 21 februari 2012 om 10:23
dinsdag 21 februari 2012 om 10:25
quote:pimpelmeesje67 schreef op 21 februari 2012 @ 10:21:
Elke zondag bij je ouders eten? Waarom???
waarom niet?
Ok, in het geval van TO is dat dan misschien niet altijd even gezellig meer. Maar ik zou er zelf niks op tegen hebben hoor. Eet overigens zelden bij mijn ouders, maar zou er geen problemen mee hebben.
Elke zondag bij je ouders eten? Waarom???
waarom niet?
Ok, in het geval van TO is dat dan misschien niet altijd even gezellig meer. Maar ik zou er zelf niks op tegen hebben hoor. Eet overigens zelden bij mijn ouders, maar zou er geen problemen mee hebben.
dinsdag 21 februari 2012 om 10:27
Ja, het komt voor, het hebben van favoriete kinderen en daar valt helemaal niets aan te veranderen. Het enige dat je kunt doen is je leven zo in te richten dat je het heerlijk naar je zin hebt, ondanks je familie. Ik kan me voorstellen dat je er doodmoe van wordt, maar het betekent natuurllijk ook wel dat je er voor open staat.
Zelf heb ik ook een favoriete zus, die geen kwaad kon doen, ondanks haar narcistische karaktertrekken en haar ziekelijke neiging tot het trekken van aandacht. Mijn manier om daar mee om te gaan was door mij terug te trekken en er alles aan te doen om gelukkig te worden en me te richten op mensen die ik wel uit kon kiezen.
Je zou je moeder kunnen confronteren met haar gedrag tegenover jou en ik zou niet schromen om te vertellen dat ik me erg ongeliefd voel. Dit natuurlijk wel als je zus er niet bij is, anders krijg je ten eerste de kans niet en de kans is groot dat het eindigt in een gevoel alsof je jezelf te kijk hebt gezet.
Je zus is overigens geen mooi mens, ook al heeft ze een mooi smoeltje. Ze zwelgt in haar positie ten koste van jou en dat is geen mooi iets. Denk daar maar aan.
Zelf heb ik ook een favoriete zus, die geen kwaad kon doen, ondanks haar narcistische karaktertrekken en haar ziekelijke neiging tot het trekken van aandacht. Mijn manier om daar mee om te gaan was door mij terug te trekken en er alles aan te doen om gelukkig te worden en me te richten op mensen die ik wel uit kon kiezen.
Je zou je moeder kunnen confronteren met haar gedrag tegenover jou en ik zou niet schromen om te vertellen dat ik me erg ongeliefd voel. Dit natuurlijk wel als je zus er niet bij is, anders krijg je ten eerste de kans niet en de kans is groot dat het eindigt in een gevoel alsof je jezelf te kijk hebt gezet.
Je zus is overigens geen mooi mens, ook al heeft ze een mooi smoeltje. Ze zwelgt in haar positie ten koste van jou en dat is geen mooi iets. Denk daar maar aan.
dinsdag 21 februari 2012 om 10:54
Zijn het echt continu opmerkingen als: en nog geen man gevonden en kijk naar je zus waarom kan zij het wel? Dan snap ik niet waarom je er nog elke zondag gaat eten.
Maar als je ook weleens een gezellig/warm moment hebt, kun je misschien eens het gesprek aangaan. Wie weet ervaart jou zus het wel heel anders en voelt zij zich helemaal niet het lievelingskind. Moest zij als oudste altijd het pad vrijmaken, ruzieen met jullie ouders en was het voor jou veel makkelijker, werd jij als jongste verwent en vind ze dat je je nog steeds (teveel) laat bemoederen/toestoppen door je ouders.
En misschien hebben je ouders idd heel sterk het idee dat je zoveel meer uit je leven zou kunnen halen, maar dat je kansen niet grijpt, maken ze zich bezorgt (kan natuurlijk onzin zijn, maar in hun hoofd kan het wel zou zijn) en gaan daarom (op de verkeerde wijze natuurlijk) op de motivatie en kijk-je-zus tour.
Maar als je ook weleens een gezellig/warm moment hebt, kun je misschien eens het gesprek aangaan. Wie weet ervaart jou zus het wel heel anders en voelt zij zich helemaal niet het lievelingskind. Moest zij als oudste altijd het pad vrijmaken, ruzieen met jullie ouders en was het voor jou veel makkelijker, werd jij als jongste verwent en vind ze dat je je nog steeds (teveel) laat bemoederen/toestoppen door je ouders.
En misschien hebben je ouders idd heel sterk het idee dat je zoveel meer uit je leven zou kunnen halen, maar dat je kansen niet grijpt, maken ze zich bezorgt (kan natuurlijk onzin zijn, maar in hun hoofd kan het wel zou zijn) en gaan daarom (op de verkeerde wijze natuurlijk) op de motivatie en kijk-je-zus tour.
dinsdag 21 februari 2012 om 10:56
Uit je verhaal komt niet echt naar voren of je ooit tegen je zus en/of ouders hebt gezegd dat je er zo mee zit. Ik wil absoluut niets goedpraten, maar het gebeurt nog wel eens dat je zus/familie en jij in een patroon terechtgekomen zijn en dat ze zelf niet eens doorhebben wat voor gedrag ze vertonen. Dus waarom niet confronteren en als het dan niet beter wordt afstand nemen zodat je meer gaat genieten van het leven?
dinsdag 21 februari 2012 om 10:58
Helaas herkenbaar. Mijn jongere broertje is in alles beter, krijgt altijd complimenten. Als ik ergens trots op ben, wordt er meestal snel overgeschakeld naar een ander onderwerp.
Ook ik vind dat elke zondag bij je ouders eten veel is. Misschien is het een idee om nog maar 1x in de twee weken te gaan of iets dergelijks. Daarnaast zou ik, als je zus er niet is en je het gevoel hebt dat er de ruimte en sfeer voor is, proberen het gesprek aan te gaan met je ouders. Ook zou ik zo'n gesprek aangaan met je zus, als jullie met zijn tweetjes zijn. Misschien zijn ze zich er helemaal niet zo bewust van en doen ze het niet met opzet.
Veel sterkte, ik weet hoe rot je je onder zoiets kunt voelen!
Ook ik vind dat elke zondag bij je ouders eten veel is. Misschien is het een idee om nog maar 1x in de twee weken te gaan of iets dergelijks. Daarnaast zou ik, als je zus er niet is en je het gevoel hebt dat er de ruimte en sfeer voor is, proberen het gesprek aan te gaan met je ouders. Ook zou ik zo'n gesprek aangaan met je zus, als jullie met zijn tweetjes zijn. Misschien zijn ze zich er helemaal niet zo bewust van en doen ze het niet met opzet.
Veel sterkte, ik weet hoe rot je je onder zoiets kunt voelen!
Time spent with a cat is never wasted
dinsdag 21 februari 2012 om 10:58
Ben je zelf tevreden met je leven? Volgens mij doe joe het prima toch? Getrouwd zijn en kinderen hebben is prima hoor, maar het moet natuurlijk niet perse zo. Er zitten behoorlijk wat voordelen aan single zijn zonder kinderen. (zegt de getrouwde moeder van 3)
En minder vaak naar je ouders gaan en als ze vragen waarom dan zeg je dat het niet zo leuk is om steeds te horen dat je zus zo geweldig is.
En minder vaak naar je ouders gaan en als ze vragen waarom dan zeg je dat het niet zo leuk is om steeds te horen dat je zus zo geweldig is.
