Relaties
alle pijlers
Mijn vriend en mijn moeder
maandag 27 december 2010 om 20:28
Hallo allemaal,
Ik heb sinds 2 jaar een relatie met mijn vriend en het laatste jaar botert het niet zo goed tussen hem en mijn moeder. Hij is ook al geruime tijd niet meer hier over de vloer gekomen.
Mijn moeder vindt namelijk dat hij mij heeft 'veranderd' en dat ik veel te veel voor hem doe en dat dit ten nadele komt voor mezelf. Hij heeft het een tijdje terug ook uitgemaakt en dit heeft mij veel pijn gedaan maar dit was omdat hij zelf ook zijn eigen problemen heeft wat hij dient op te lossen (depressie). Naar mijn eigen inziens ben ik inderdaad veranderd maar juist op een positieve manier.
Veel regels wat mijn moeder hanteerd zijn voor mij onbegrijpelijk en het lijkt erop dat ze het extra toepast. Hierdoor zijn extra spanningen tussen mij en mijn moeder ontstaan die voorheen niet aanwezig waren. We hadden namelijk een hele hechte band opgebouwd na het verlies van mijn vader. Deze is langzamerhand aan het afbreken en ik betreur dit heel erg. Er zijn constant ruzies en durf de naam van mijn vriend niet eens te noemen hier thuis of er komen al reacties. Het is een stressige situatie voor mij en houd dit niet langer meer vol. Dit heeft ook zijn effect op mijn relatie met mijn vriend. Ik zit vast en ben uit balans.
Mijn moeder heeft een tijdje terug aangegeven dat iedereen een 2e kans verdiend maar ik durf mijn vriend niet opnieuw weer in deze situatie te plaatsen omdat ik bang ben dat het weer verkeerd afloopt. Mijn vriend is namelijk zeer gevoelig en is herstellende van een depressie.
Een gesprek tussen mijn moeder, mijn vriend en ik is uitgesloten. Mijn moeder vindt dat soort gesprekken 'belachelijk' en vindt dat zij niks fout heeft gedaan.
Uit huis gaan is ook geen oplossing. Ik ben studente en thuis hebben we het niet zo breed.
Mijn moeder en vriend geven beide aan dat het aan mij is om deze knoop door te hakken en ik dien maar met een oplossing te komen maar ik weet niet meer hoe.
Ik zou het fijn vinden als jullie mij kunnen helpen met enkele reacties waardoor ik het inzicht krijg om deze situatie te verhelpen.
Ik hoop dat ik de hele situatie een beetje duidelijk heb kunnen omschrijven.
Groetjes,
Ik heb sinds 2 jaar een relatie met mijn vriend en het laatste jaar botert het niet zo goed tussen hem en mijn moeder. Hij is ook al geruime tijd niet meer hier over de vloer gekomen.
Mijn moeder vindt namelijk dat hij mij heeft 'veranderd' en dat ik veel te veel voor hem doe en dat dit ten nadele komt voor mezelf. Hij heeft het een tijdje terug ook uitgemaakt en dit heeft mij veel pijn gedaan maar dit was omdat hij zelf ook zijn eigen problemen heeft wat hij dient op te lossen (depressie). Naar mijn eigen inziens ben ik inderdaad veranderd maar juist op een positieve manier.
Veel regels wat mijn moeder hanteerd zijn voor mij onbegrijpelijk en het lijkt erop dat ze het extra toepast. Hierdoor zijn extra spanningen tussen mij en mijn moeder ontstaan die voorheen niet aanwezig waren. We hadden namelijk een hele hechte band opgebouwd na het verlies van mijn vader. Deze is langzamerhand aan het afbreken en ik betreur dit heel erg. Er zijn constant ruzies en durf de naam van mijn vriend niet eens te noemen hier thuis of er komen al reacties. Het is een stressige situatie voor mij en houd dit niet langer meer vol. Dit heeft ook zijn effect op mijn relatie met mijn vriend. Ik zit vast en ben uit balans.
Mijn moeder heeft een tijdje terug aangegeven dat iedereen een 2e kans verdiend maar ik durf mijn vriend niet opnieuw weer in deze situatie te plaatsen omdat ik bang ben dat het weer verkeerd afloopt. Mijn vriend is namelijk zeer gevoelig en is herstellende van een depressie.
Een gesprek tussen mijn moeder, mijn vriend en ik is uitgesloten. Mijn moeder vindt dat soort gesprekken 'belachelijk' en vindt dat zij niks fout heeft gedaan.
Uit huis gaan is ook geen oplossing. Ik ben studente en thuis hebben we het niet zo breed.
Mijn moeder en vriend geven beide aan dat het aan mij is om deze knoop door te hakken en ik dien maar met een oplossing te komen maar ik weet niet meer hoe.
Ik zou het fijn vinden als jullie mij kunnen helpen met enkele reacties waardoor ik het inzicht krijg om deze situatie te verhelpen.
Ik hoop dat ik de hele situatie een beetje duidelijk heb kunnen omschrijven.
Groetjes,
anoniem_118438 wijzigde dit bericht op 27-12-2010 20:31
Reden: vriendelijker
Reden: vriendelijker
% gewijzigd
maandag 27 december 2010 om 21:49
En als we het dan toch over verantwoordelijkheidsgevoel hebben: hoe zit het met de verantwoordelijkheid naar jezelf toe? Wat vind je voor jezelf belangrijk? Wat maakt je gelukkig? Wat is daarvoor nodig en gun je jezelf dat ook? Zo ja, hoe kun je dat gaan aanpakken? Er is niets verkeerds aan om andere mensen gelukkig te willen zien, maar als jij daarmee jezelf tekort doet dan gaat het heel lastig worden om de anderen wel gelukkig te houden/maken.
Stom voorbeeld, maar als jij en je moeder beide een auto zouden zijn en die van je moeder is kapot, dan kun jij haar wel willen trekken, maar als je zelf ook niet optimaal bent dan sta je voor een uitdaging.
Stom voorbeeld, maar als jij en je moeder beide een auto zouden zijn en die van je moeder is kapot, dan kun jij haar wel willen trekken, maar als je zelf ook niet optimaal bent dan sta je voor een uitdaging.
maandag 27 december 2010 om 21:50
quote:tess01 schreef op 27 december 2010 @ 21:46:
Eerlijk gezegd is dit een hele openbaring voor mij geweest om dit te posten! Ik wilde het eerst niet posten en geen oplossingen zoeken maar ben blij dat ik het heb gedaan.Goed zo! We doen ons best
Je hoeft niet alles voor zoete koek te nemen, maar als je maar een klein beginnetje hebt waardoor je kritischer en iets objectiever naar de situatie kunt kijken dan ben je al een eind!
Eerlijk gezegd is dit een hele openbaring voor mij geweest om dit te posten! Ik wilde het eerst niet posten en geen oplossingen zoeken maar ben blij dat ik het heb gedaan.Goed zo! We doen ons best
Je hoeft niet alles voor zoete koek te nemen, maar als je maar een klein beginnetje hebt waardoor je kritischer en iets objectiever naar de situatie kunt kijken dan ben je al een eind!
maandag 27 december 2010 om 21:53
quote:Waldorf114 schreef op 27 december 2010 @ 21:49:
En als we het dan toch over verantwoordelijkheidsgevoel hebben: hoe zit het met de verantwoordelijkheid naar jezelf toe? Wat vind je voor jezelf belangrijk? Wat maakt je gelukkig? Wat is daarvoor nodig en gun je jezelf dat ook? Zo ja, hoe kun je dat gaan aanpakken? Er is niets verkeerds aan om andere mensen gelukkig te willen zien, maar als jij daarmee jezelf tekort doet dan gaat het heel lastig worden om de anderen wel gelukkig te houden/maken.
Stom voorbeeld, maar als jij en je moeder beide een auto zouden zijn en die van je moeder is kapot, dan kun jij haar wel willen trekken, maar als je zelf ook niet optimaal bent dan sta je voor een uitdaging.Ja, ik denk dat ik mezelf nog wel eens wil vergeten en iedereen helpen behalve mezelf. Ik wil graag mensen helpen maar dit gaat ten koste van mezelf. Daarbij denk ik dat mijn zelfwaardigheidsgevoel ook niet echt optimaal is gezien de vragen die je stelt. Ik ben nogal snel tevreden en stel geen hoge eisen (ook weer met grenzen stellen te maken denk ik)
En als we het dan toch over verantwoordelijkheidsgevoel hebben: hoe zit het met de verantwoordelijkheid naar jezelf toe? Wat vind je voor jezelf belangrijk? Wat maakt je gelukkig? Wat is daarvoor nodig en gun je jezelf dat ook? Zo ja, hoe kun je dat gaan aanpakken? Er is niets verkeerds aan om andere mensen gelukkig te willen zien, maar als jij daarmee jezelf tekort doet dan gaat het heel lastig worden om de anderen wel gelukkig te houden/maken.
Stom voorbeeld, maar als jij en je moeder beide een auto zouden zijn en die van je moeder is kapot, dan kun jij haar wel willen trekken, maar als je zelf ook niet optimaal bent dan sta je voor een uitdaging.Ja, ik denk dat ik mezelf nog wel eens wil vergeten en iedereen helpen behalve mezelf. Ik wil graag mensen helpen maar dit gaat ten koste van mezelf. Daarbij denk ik dat mijn zelfwaardigheidsgevoel ook niet echt optimaal is gezien de vragen die je stelt. Ik ben nogal snel tevreden en stel geen hoge eisen (ook weer met grenzen stellen te maken denk ik)
maandag 27 december 2010 om 21:55
quote:Waldorf114 schreef op 27 december 2010 @ 21:50:
[...]
Goed zo! We doen ons best Je hoeft niet alles voor zoete koek te nemen, maar als je maar een klein beginnetje hebt waardoor je kritischer en iets objectiever naar de situatie kunt kijken dan ben je al een eind!Jaa absoluut, ik zat helemaal vast merk ik nu. Het is wel alsof de mist is verdwenen en duidelijk de hoofdlijnen naar voren zijn gekomen. Thanks
[...]
Goed zo! We doen ons best
Je hoeft niet alles voor zoete koek te nemen, maar als je maar een klein beginnetje hebt waardoor je kritischer en iets objectiever naar de situatie kunt kijken dan ben je al een eind!Jaa absoluut, ik zat helemaal vast merk ik nu. Het is wel alsof de mist is verdwenen en duidelijk de hoofdlijnen naar voren zijn gekomen. Thanks
maandag 27 december 2010 om 21:58
Optimaal, hoog, grenzen stellen.. het is allemaal subjectief. Misschien valt het wel mee en stel jij de eisen die jij nodig denkt te vinden. Stel je zelf dus eens een paar vragen. Waar wordt je gelukkig van? Of als dat te open is dan doe je: Maakt mijn relatie me gelukkig? Zo nee, hoe komt dat? Zo ja, wat maakt dat de relatie me gelukkig maakt? Dat kan al een hoop inzicht geven!
maandag 27 december 2010 om 22:02
quote:Waldorf114 schreef op 27 december 2010 @ 21:58:
Optimaal, hoog, grenzen stellen.. het is allemaal subjectief. Misschien valt het wel mee en stel jij de eisen die jij nodig denkt te vinden. Stel je zelf dus eens een paar vragen. Waar wordt je gelukkig van? Of als dat te open is dan doe je: Maakt mijn relatie me gelukkig? Zo nee, hoe komt dat? Zo ja, wat maakt dat de relatie me gelukkig maakt? Dat kan al een hoop inzicht geven!Thanks! een hoop onderwerpen waar ik wel even zoet mee ben denk ik zo
Optimaal, hoog, grenzen stellen.. het is allemaal subjectief. Misschien valt het wel mee en stel jij de eisen die jij nodig denkt te vinden. Stel je zelf dus eens een paar vragen. Waar wordt je gelukkig van? Of als dat te open is dan doe je: Maakt mijn relatie me gelukkig? Zo nee, hoe komt dat? Zo ja, wat maakt dat de relatie me gelukkig maakt? Dat kan al een hoop inzicht geven!Thanks! een hoop onderwerpen waar ik wel even zoet mee ben denk ik zo
maandag 27 december 2010 om 22:09
quote:meds schreef op 27 december 2010 @ 21:09:
achteraf hebben moeders vaak gelijk en zien ze haarfijn wanneer de relatie van hun dochter niet klopt. Dochters zien dit vaak zelf niet helaas
Dat klopt als een bus! Mijn moeder zag ook altijd veel eerder in als ik weer eens onmogelijke relatie had, maar heeft me nooit tegen gehouden.
Ze was wel mijn klankbord hoor, maar ze zei wel altijd dat iedereen zijn eigen fouten moest maken om te leren.
achteraf hebben moeders vaak gelijk en zien ze haarfijn wanneer de relatie van hun dochter niet klopt. Dochters zien dit vaak zelf niet helaas
Dat klopt als een bus! Mijn moeder zag ook altijd veel eerder in als ik weer eens onmogelijke relatie had, maar heeft me nooit tegen gehouden.
Ze was wel mijn klankbord hoor, maar ze zei wel altijd dat iedereen zijn eigen fouten moest maken om te leren.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
zondag 2 januari 2011 om 02:23
quote:Tickel schreef op 27 december 2010 @ 22:09:
[...]
Dat klopt als een bus! Mijn moeder zag ook altijd veel eerder in als ik weer eens onmogelijke relatie had, maar heeft me nooit tegen gehouden.
Ze was wel mijn klankbord hoor, maar ze zei wel altijd dat iedereen zijn eigen fouten moest maken om te leren.En met deze wijze woorden ga ik naar bed
[...]
Dat klopt als een bus! Mijn moeder zag ook altijd veel eerder in als ik weer eens onmogelijke relatie had, maar heeft me nooit tegen gehouden.
Ze was wel mijn klankbord hoor, maar ze zei wel altijd dat iedereen zijn eigen fouten moest maken om te leren.En met deze wijze woorden ga ik naar bed
zondag 2 januari 2011 om 10:37
quote:Waldorf114 schreef op 27 december 2010 @ 21:37:
Ik zou beginnen met je moeder en je vriend als twee aparte onderwerpen te zien (ik wilde problemen zeggen, maar dat maakt het wellicht zo zwaar) en beide apart onder de loep te nemen. In je OP concludeer dat je moeder een probleem heeft mét je vriend, maar dat is waarschijnlijk een probleem dat je zelf als makkelijkst hebt kunnen creeëren omdat de werkelijke problemen lastiger te ontdekken zijn en ook te confronterend zijn. Probeer je moeder en je vriend dus even los van elkaar te zien en kijk naar de relatie jij<->moeder en jij<->vriend.
Juist!
Is het niet mogelijk om op kamers te gaan wonen of bij een familielid in de kost?
Als je niet meer bij je moeder woont, maakt het voor jou gemakkelijker om relatie "<->moeder en jij<->vriend" te bekijken/overdenken.
Ik zou beginnen met je moeder en je vriend als twee aparte onderwerpen te zien (ik wilde problemen zeggen, maar dat maakt het wellicht zo zwaar) en beide apart onder de loep te nemen. In je OP concludeer dat je moeder een probleem heeft mét je vriend, maar dat is waarschijnlijk een probleem dat je zelf als makkelijkst hebt kunnen creeëren omdat de werkelijke problemen lastiger te ontdekken zijn en ook te confronterend zijn. Probeer je moeder en je vriend dus even los van elkaar te zien en kijk naar de relatie jij<->moeder en jij<->vriend.
Juist!
Is het niet mogelijk om op kamers te gaan wonen of bij een familielid in de kost?
Als je niet meer bij je moeder woont, maakt het voor jou gemakkelijker om relatie "<->moeder en jij<->vriend" te bekijken/overdenken.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
