Relaties
alle pijlers
Mijn vriend..
vrijdag 1 april 2011 om 13:45
doet raar! Ik zal het zo kort mogelijk proberen te houden, maar moet het toch even kwijt. Zit er behoorlijk mee.
Mijn vriend en ik zijn nu bijna 2 jaar bij elkaar en het ging eigenlijk altijd supergoed. Hij is superlief voor me en toont altijd interesse. De laatste maand is dit nogal veranderd. Hij kent nog steeds zijn lieve momenten maar hij raakt steeds sneller geirriteerd! Ik probeer lief voor hem te zijn omdat hij nu erg druk is. Toch lijkt alles wat ik doe niet goed te zijn en wordt hij boos om niks! Ik heb gevraagd wat er aan de hand was, of zijn gevoel misschien veranderd was.. Hij zei dat dit niet het geval was, maar dat we elkaar misschien wat minder moesten zien. Dit kwam best wel hard aan omdat hij dit nooit eerder heeft gehad. We hebben toen goed gepraat en gezegd dat we elkaar minder gaan zien.
Het is zo dat hij op kamers woont en ik tijdelijk bij hem in woon omdat ik nog op zoek ben naar mijn eigen kamer. Ik ben op het moment erg druk voor school dus deze week is het er niet van gekomen om elkaar minder te zien. Ik merk gewoon dat hij minder kusjes wil en knuffels en dat ie gewoon heel snel geirriteerd raakt Gevolg: ik word hier onzeker van en let op elk klein dingetje. Ik weet dat dit verkeerd is maar ik vind het zo moeilijk! Ook wil ik hele tijd dat ie zegt dat het wel goed komt en daar wordt ie geirriteerd van. Logisch. Nu heb ik vandaag weer met hem proberen te praten omdat ik gewoon voel dat er iets fout zit en dat zijn gevoel miss verandert is, ik heb hier de hele nacht niet van geslapen. Terwijl hij gewoon in slaap viel wetende dat ik me kut voel, dit is zo niks voor hem! Vanmorgen heb ik hem er dus op aangesproken. Het enige wat hij zei was: als je zo door blijft gaan druk je me steeds verder van je weg. Hij wil er niet over praten en zegt dat er niks aan de hand is en dat ik niet overal een probleem van moet maken.
Nou duidelijk verhaal opzich, maar nu het volgende: ik herken zijn gedrag gewoon heel erg. Ik had dit ook bij mijn ex en in mijn hoofd was ik gewoon al afscheid van hem aan het nemen. Minder kusjes, snel geirriteerd raken etc. Dit herken ik nu dus ook bij hem en hier ben ik echt ontzettend verdrietig door! Ik heb gewoon het gevoel dat ik hem kwijt aan het raken ben. Als ik dit tegen hem zeg wordt ie boos! Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Hij is nu op school en gaat dit weekend weg met vrienden en ik weet gewoon dat dit weekend kut gaat worden. Ik kan er niet van slapen en loop met buikpijn rond.
Ik denk dat ik hem maar met rust moet laten hoe moeilijk dat ook is..
Pff ik weet het niet Iemand die dit herkent?
Mijn vriend en ik zijn nu bijna 2 jaar bij elkaar en het ging eigenlijk altijd supergoed. Hij is superlief voor me en toont altijd interesse. De laatste maand is dit nogal veranderd. Hij kent nog steeds zijn lieve momenten maar hij raakt steeds sneller geirriteerd! Ik probeer lief voor hem te zijn omdat hij nu erg druk is. Toch lijkt alles wat ik doe niet goed te zijn en wordt hij boos om niks! Ik heb gevraagd wat er aan de hand was, of zijn gevoel misschien veranderd was.. Hij zei dat dit niet het geval was, maar dat we elkaar misschien wat minder moesten zien. Dit kwam best wel hard aan omdat hij dit nooit eerder heeft gehad. We hebben toen goed gepraat en gezegd dat we elkaar minder gaan zien.
Het is zo dat hij op kamers woont en ik tijdelijk bij hem in woon omdat ik nog op zoek ben naar mijn eigen kamer. Ik ben op het moment erg druk voor school dus deze week is het er niet van gekomen om elkaar minder te zien. Ik merk gewoon dat hij minder kusjes wil en knuffels en dat ie gewoon heel snel geirriteerd raakt Gevolg: ik word hier onzeker van en let op elk klein dingetje. Ik weet dat dit verkeerd is maar ik vind het zo moeilijk! Ook wil ik hele tijd dat ie zegt dat het wel goed komt en daar wordt ie geirriteerd van. Logisch. Nu heb ik vandaag weer met hem proberen te praten omdat ik gewoon voel dat er iets fout zit en dat zijn gevoel miss verandert is, ik heb hier de hele nacht niet van geslapen. Terwijl hij gewoon in slaap viel wetende dat ik me kut voel, dit is zo niks voor hem! Vanmorgen heb ik hem er dus op aangesproken. Het enige wat hij zei was: als je zo door blijft gaan druk je me steeds verder van je weg. Hij wil er niet over praten en zegt dat er niks aan de hand is en dat ik niet overal een probleem van moet maken.
Nou duidelijk verhaal opzich, maar nu het volgende: ik herken zijn gedrag gewoon heel erg. Ik had dit ook bij mijn ex en in mijn hoofd was ik gewoon al afscheid van hem aan het nemen. Minder kusjes, snel geirriteerd raken etc. Dit herken ik nu dus ook bij hem en hier ben ik echt ontzettend verdrietig door! Ik heb gewoon het gevoel dat ik hem kwijt aan het raken ben. Als ik dit tegen hem zeg wordt ie boos! Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Hij is nu op school en gaat dit weekend weg met vrienden en ik weet gewoon dat dit weekend kut gaat worden. Ik kan er niet van slapen en loop met buikpijn rond.
Ik denk dat ik hem maar met rust moet laten hoe moeilijk dat ook is..
Pff ik weet het niet Iemand die dit herkent?
vrijdag 1 april 2011 om 13:49
Ik denk dat je hem inderdaad beter even met rust kan laten en wat meer voor jezelf gaan doen. Ik denk dat hij misschien de relatie leuker vindt zonder het samenwonen van dit moment. Is hij ws nog niet aan toe om zo bij elkaar op de lip te zitten de hele dag. Dus een beetje meer vrijheid.
Only dead fish go with the flow
vrijdag 1 april 2011 om 13:51
vrijdag 1 april 2011 om 13:52
quote:Dreamglasses schreef op 01 april 2011 @ 13:49:
Ik denk dat je hem inderdaad beter even met rust kan laten en wat meer voor jezelf gaan doen. Ik denk dat hij misschien de relatie leuker vindt zonder het samenwonen van dit moment. Is hij ws nog niet aan toe om zo bij elkaar op de lip te zitten de hele dag. Dus een beetje meer vrijheid.Ja, dat ben ik ook van plan. Ik woon alleen nu al een tijdje bij hem en in het begin ging het prima. Alleen is er nu opeens een omslag in zijn gedrag en ik wil er graag over praten om te weten waar ik aan toe ben, maar dat gaat dus niet..
Ik denk dat je hem inderdaad beter even met rust kan laten en wat meer voor jezelf gaan doen. Ik denk dat hij misschien de relatie leuker vindt zonder het samenwonen van dit moment. Is hij ws nog niet aan toe om zo bij elkaar op de lip te zitten de hele dag. Dus een beetje meer vrijheid.Ja, dat ben ik ook van plan. Ik woon alleen nu al een tijdje bij hem en in het begin ging het prima. Alleen is er nu opeens een omslag in zijn gedrag en ik wil er graag over praten om te weten waar ik aan toe ben, maar dat gaat dus niet..
vrijdag 1 april 2011 om 13:53
Die reactie van tomatensoep...pfffffffffffff jezus...
Ik begrijp het wel hoor dat je onzekerheid word als iemand ineenssss na 2 jaar afstand gaat nemen en minder genegenheid toont...zou daar ook erg onzeker van worden en me heel raar voelen... en je weet als mannen zeggen nee hoor er is niks en alles is goed maar je voelt dat dat niet zo is, er vaak meer aan de hand is.Maar hier maakt bijna nooit iemand zich druk lijkt wel... Maar ik snap je wel TO
Ik begrijp het wel hoor dat je onzekerheid word als iemand ineenssss na 2 jaar afstand gaat nemen en minder genegenheid toont...zou daar ook erg onzeker van worden en me heel raar voelen... en je weet als mannen zeggen nee hoor er is niks en alles is goed maar je voelt dat dat niet zo is, er vaak meer aan de hand is.Maar hier maakt bijna nooit iemand zich druk lijkt wel... Maar ik snap je wel TO
vrijdag 1 april 2011 om 13:54
vrijdag 1 april 2011 om 13:56
quote:veryordinary schreef op 01 april 2011 @ 13:51:
Jullie denken misschien dat ik hem claim maar dat is niet het geval. quote:Ik heb gevraagd wat er aan de hand was, of zijn gevoel misschien veranderd was..quote:Ik merk gewoon dat hij minder kusjes wil en knuffels.quote:Ook wil ik hele tijd dat ie zegt dat het wel goed komt en daar wordt ie geirriteerd van.quote:Nu heb ik vandaag weer met hem proberen te pratenquote:Vanmorgen heb ik hem er dus op aangesproken. Het enige wat hij zei was: als je zo door blijft gaan druk je me steeds verder van je weg.maar je zit hem niet op zn huid..nee nee..
Jullie denken misschien dat ik hem claim maar dat is niet het geval. quote:Ik heb gevraagd wat er aan de hand was, of zijn gevoel misschien veranderd was..quote:Ik merk gewoon dat hij minder kusjes wil en knuffels.quote:Ook wil ik hele tijd dat ie zegt dat het wel goed komt en daar wordt ie geirriteerd van.quote:Nu heb ik vandaag weer met hem proberen te pratenquote:Vanmorgen heb ik hem er dus op aangesproken. Het enige wat hij zei was: als je zo door blijft gaan druk je me steeds verder van je weg.maar je zit hem niet op zn huid..nee nee..
vrijdag 1 april 2011 om 13:56
kan me wel voorstellen dat je er onzeker van wordt.
Hem even wat meer ruimte geven is het enige wat je nu kan doen denk ik. Probeer dingen voor jezelf te ondernemen. Even afwachten hoe het gaat als je hem wat losser laat. Misschien komt hij dan vanzelf weer meer naar jou toe. Misschien niet, dan kun je er alsnog over praten.
Sterkte ermee! ga vas plannen maken voor het weekend, met vriendinnen afspreken ofzo, zodat je jezelf niet gek gaat maken.
Hem even wat meer ruimte geven is het enige wat je nu kan doen denk ik. Probeer dingen voor jezelf te ondernemen. Even afwachten hoe het gaat als je hem wat losser laat. Misschien komt hij dan vanzelf weer meer naar jou toe. Misschien niet, dan kun je er alsnog over praten.
Sterkte ermee! ga vas plannen maken voor het weekend, met vriendinnen afspreken ofzo, zodat je jezelf niet gek gaat maken.
vrijdag 1 april 2011 om 13:56
Je claimt hem wél; misschien laat je hem vrij in het dingen voor zichzelf en met vrienden doen, maar niet in je gedrag. Je wilt continu bevestiging. Je maakt je totaal afhankelijk van hem door niet te kunnen slapen en buikpijn te hebben als hij jou niet bevestigt. Probeer je eens wat sterker op te stellen. Met dit gedrag jaag je hem zeker weg.
Als hij zegt dat er niets aan de hand is, moet je hem vertrouwen. Als je dit niet doet, neem je hem toch niet serieus? En vergelijk hem alsjeblieft niet met je ex. Daar zou ik ook allergisch op reageren. Hij is toch niet verantwoordelijk voor wat jouw ex heeft gedaan?
Als hij zegt dat er niets aan de hand is, moet je hem vertrouwen. Als je dit niet doet, neem je hem toch niet serieus? En vergelijk hem alsjeblieft niet met je ex. Daar zou ik ook allergisch op reageren. Hij is toch niet verantwoordelijk voor wat jouw ex heeft gedaan?
vrijdag 1 april 2011 om 13:57
Als jij constant vraagt of er wat is en tegen hem zegt dat je bang bent hem kwijt te raken, daar zou ik ook iebelig van worden.
Kunnen jullie ook gewoon praten over wat jullie nodig hebben?
Hij zegt meer (adem) ruimte en jij ? wat heb jij nodig om te geloven dat er niets aan de hand is? Kan hij jou dat geven?
En als er wel wat aan de hand is helpt het doordreinen ook niet.... dan moet jij voor jezelf besluiten hoe lang je deze 'afstand' tussen jullie wil accepteren
Kunnen jullie ook gewoon praten over wat jullie nodig hebben?
Hij zegt meer (adem) ruimte en jij ? wat heb jij nodig om te geloven dat er niets aan de hand is? Kan hij jou dat geven?
En als er wel wat aan de hand is helpt het doordreinen ook niet.... dan moet jij voor jezelf besluiten hoe lang je deze 'afstand' tussen jullie wil accepteren
vrijdag 1 april 2011 om 13:57
Bedankt voor jullie reacties Ik schrok ook wel een beetje van sommige reacties zeg, die van tomatensoep haha.
Het kan inderdaad zo zijn dat het allemaal te veel voor hem wordt.. Alleen is het zo dat we elkaar hiervoor ook al heel vaak zagen, en dit was nooit een probleem. Het is gewoon vervelend; mijn verstand zegt dat ik hem absoluut met rust moet laten en maar moet wachten tot hij contact opneemt dit weekend. Maar mijn gevoel zegt; dit is zo niks voor hem, waar is mijn lieve vriend gebleven? Hij ziet ook gewoon dat ik me kut voel maar het lijkt hem niet te interesseren, normaal was hij er dan gewoon voor me..
Het kan inderdaad zo zijn dat het allemaal te veel voor hem wordt.. Alleen is het zo dat we elkaar hiervoor ook al heel vaak zagen, en dit was nooit een probleem. Het is gewoon vervelend; mijn verstand zegt dat ik hem absoluut met rust moet laten en maar moet wachten tot hij contact opneemt dit weekend. Maar mijn gevoel zegt; dit is zo niks voor hem, waar is mijn lieve vriend gebleven? Hij ziet ook gewoon dat ik me kut voel maar het lijkt hem niet te interesseren, normaal was hij er dan gewoon voor me..
vrijdag 1 april 2011 om 13:57
quote:Butterfly14 schreef op 01 april 2011 @ 13:53:
Die reactie van tomatensoep...pfffffffffffff jezus...
Ik begrijp het wel hoor dat je onzekerheid word als iemand ineenssss na 2 jaar afstand gaat nemen en minder genegenheid toont...zou daar ook erg onzeker van worden en me heel raar voelen... en je weet als mannen zeggen nee hoor er is niks en alles is goed maar je voelt dat dat niet zo is, er vaak meer aan de hand is.Maar hier maakt bijna nooit iemand zich druk lijkt wel... Maar ik snap je wel TOIk zou er ook onzeker van worden en het is ook naar, alleen vriend van TO geeft zelf aan ruimte te willen hierin. Het beste is dan ook om hem die te geven denk ik, hoe moeilijk ook...
Die reactie van tomatensoep...pfffffffffffff jezus...
Ik begrijp het wel hoor dat je onzekerheid word als iemand ineenssss na 2 jaar afstand gaat nemen en minder genegenheid toont...zou daar ook erg onzeker van worden en me heel raar voelen... en je weet als mannen zeggen nee hoor er is niks en alles is goed maar je voelt dat dat niet zo is, er vaak meer aan de hand is.Maar hier maakt bijna nooit iemand zich druk lijkt wel... Maar ik snap je wel TOIk zou er ook onzeker van worden en het is ook naar, alleen vriend van TO geeft zelf aan ruimte te willen hierin. Het beste is dan ook om hem die te geven denk ik, hoe moeilijk ook...
vrijdag 1 april 2011 om 13:58
@ biebelien, is toch logisch dat ze door vraagd ze wil gewoon weten waar ze aan toe is, en als je het gevoel hebt dat er iets niet klopt is dit vaak zo..mannen worden al gauw moe, en voelen zich al gauw zo dat je hun op de huid zit.. hij kan ook gewoon goed met haar praten en als er ook echt niks is, dit zo duidelijk maken dat je ook idd voelt dat er niks is, maar dat doet hij schijnbaar niet(omdat er toch iets speelt wat hij niet eerlijk zegt bijv dat hij het samenwonen toch niet zo leuk vindt etc, bang om haar tekwetsen misschien?)maar hij kwetst haar nu meer door net tedoen of er niks is en haar met die kut gevoel laten zitten, want je voelt het gewoon als vrouw..
vrijdag 1 april 2011 om 13:59
quote:veryordinary schreef op 01 april 2011 @ 13:52:
[...]
Ja, dat ben ik ook van plan. Ik woon alleen nu al een tijdje bij hem en in het begin ging het prima. Alleen is er nu opeens een omslag in zijn gedrag en ik wil er graag over praten om te weten waar ik aan toe ben, maar dat gaat dus niet..
Toch stel je je veel te afhankelijk van hem op. waarom geloof je hem niet als hij zegt dat er niets aan de hand is? Hij heeft het toch ook druk op school, schreef je.
Ik denk dat hoe meer jij erover wilt praten, hoe geirriteerder hij wordt en dat je steeds meer in een vicieuze cirkel terecht komt met elkaar. Laat hem gewoon een tijdje met rust, geef hem straks een dikke knuffel als hij weg gaat voor dat weekend met z'n vrienden en wens hem veel plezier.
Vervolgens maak jij er ook een leuk weekend van met je vriendinnen en kun je altijd nog een gesprek voeren als hij weer terug is. Liever niet op de toon zoals je tot nu doet, maar wat minder beladen.
En ga dit weekend nog verder kijken voor die kamer van jezelf. Ik weet niet hoe oud jullie zijn (ik denk niet heel oud gezien studie etc.), maar het is best wel gezond om een tijdje op eigen benen te staan voordat jullie echt gaan samenwonen. Wordt jullie relatie ook vast veel leuker van (weer eens afspreken met elkaar etc.).
[...]
Ja, dat ben ik ook van plan. Ik woon alleen nu al een tijdje bij hem en in het begin ging het prima. Alleen is er nu opeens een omslag in zijn gedrag en ik wil er graag over praten om te weten waar ik aan toe ben, maar dat gaat dus niet..
Toch stel je je veel te afhankelijk van hem op. waarom geloof je hem niet als hij zegt dat er niets aan de hand is? Hij heeft het toch ook druk op school, schreef je.
Ik denk dat hoe meer jij erover wilt praten, hoe geirriteerder hij wordt en dat je steeds meer in een vicieuze cirkel terecht komt met elkaar. Laat hem gewoon een tijdje met rust, geef hem straks een dikke knuffel als hij weg gaat voor dat weekend met z'n vrienden en wens hem veel plezier.
Vervolgens maak jij er ook een leuk weekend van met je vriendinnen en kun je altijd nog een gesprek voeren als hij weer terug is. Liever niet op de toon zoals je tot nu doet, maar wat minder beladen.
En ga dit weekend nog verder kijken voor die kamer van jezelf. Ik weet niet hoe oud jullie zijn (ik denk niet heel oud gezien studie etc.), maar het is best wel gezond om een tijdje op eigen benen te staan voordat jullie echt gaan samenwonen. Wordt jullie relatie ook vast veel leuker van (weer eens afspreken met elkaar etc.).
Only dead fish go with the flow
vrijdag 1 april 2011 om 13:59
Begrijp ik goed dat jullie met z'n tweeen in 1 kamer wonen? Dat hebben wij ook geprobeerd en bleek geen goed idee! Je zit constant op elkaars lip en gaat je inderdaad aan alles irriteren. Als jij dan ook nog eens constant erover wil praten en hij kan niet weg als hij dat niet wil kan ik me voorstellen dat dat irritatie wekt ja!
Sinds wij een grotere woning hebben en niet meer constant op elkaars lip zitten gaat het overigens weer goed. Kun je niet tijdelijk ergens anders (ouders ofzo) wonen? Lijkt me beter voor je relatie.
Sinds wij een grotere woning hebben en niet meer constant op elkaars lip zitten gaat het overigens weer goed. Kun je niet tijdelijk ergens anders (ouders ofzo) wonen? Lijkt me beter voor je relatie.
vrijdag 1 april 2011 om 14:00
Nou Biebelien, ik ben het niet met jou eens. Onze relatie zat gewoon goed en ik heb nooit gevraagd om bevestiging. Die kreeg ik gewoon, ik VOELDE gewoon dat het goed zat.
Nu dit niet meer het geval is wil ik er gewoon op een volwassen manier over kunnen praten, maar hij raakt geirriteerd als ik erover wil praten. Daarom ga ik op kleine dingetjes letten, ook al wil ik dit niet. Als hij niet wil praten dan blijf ik piekeren, dat lijkt me best logisch.
Nu dit niet meer het geval is wil ik er gewoon op een volwassen manier over kunnen praten, maar hij raakt geirriteerd als ik erover wil praten. Daarom ga ik op kleine dingetjes letten, ook al wil ik dit niet. Als hij niet wil praten dan blijf ik piekeren, dat lijkt me best logisch.
vrijdag 1 april 2011 om 14:00
vrijdag 1 april 2011 om 14:01
Het kan inderdaad zo zijn dat hij zich zo gedraagt omdat zijn gevoel voor jou vermindert. Het kan net zo goed zo zijn dat dat niet zo is. Je zegt dat hij op kamers zit en dat jij tijdelijk bij hem inwoont; bedoel je dan een studentenkamer? Met z'n tweeën op vijftien vierkante meter zonder dat één van de twee weg kan is heftig en kan veel druk geven. Ik heb het ook met mijn vriend: hij is erg vaak bij mij (ook een studentenkamer) en hoewel ik heel veel van hem houd, ben ik erg blij dat hij zelf ook een huis heeft waar hij heen kan als ik even genoeg van hem heb. Het hoeft bijna nooit, maar het kán en dat is al genoeg.
Het zou volgens mij dus best kunnen dat jouw vriend stress heeft omdat jij bij hem inwoont, zeker omdat je zegt dat jullie beiden erg druk zijn met school en dus allebei gestresst en misschien sneller chagrijnig zijn. Hij heeft aangegeven dat zijn gevoel niet veranderd is, maar dat hij je graag minder wil zien; waarschijnlijk is dat precies wat hij bedoelt. Als jij dan aan hem gaat hangen en aandacht en bevestiging blijft vragen, schiet hij alleen maar meer in de stress en wil je dus minder graag zien.
Misschien is het een idee om een beetje af te spreken hoeveel tijd jullie aan elkaar willen en kunnen besteden (wat wij bijvoorbeeld doen is 's ochtends nog even in bed blijven liggen en wat kletsen, we eten samen en 's avonds gaan we op tijd naar bed zodat we nog rustig kunnen praten/zoenen) en buiten die momenten niet zo met elkaar bezig zijn en je niet afgewezen voelen als de ander zegt 'nu even niet'. Dat kan een hoop druk en frustratie schelen.
(Maar misschien ben ik mijn ervaringen nu gewoon op jou aan het projecteren, hoor :p)
Oh, en zoek een kamer!
Het zou volgens mij dus best kunnen dat jouw vriend stress heeft omdat jij bij hem inwoont, zeker omdat je zegt dat jullie beiden erg druk zijn met school en dus allebei gestresst en misschien sneller chagrijnig zijn. Hij heeft aangegeven dat zijn gevoel niet veranderd is, maar dat hij je graag minder wil zien; waarschijnlijk is dat precies wat hij bedoelt. Als jij dan aan hem gaat hangen en aandacht en bevestiging blijft vragen, schiet hij alleen maar meer in de stress en wil je dus minder graag zien.
Misschien is het een idee om een beetje af te spreken hoeveel tijd jullie aan elkaar willen en kunnen besteden (wat wij bijvoorbeeld doen is 's ochtends nog even in bed blijven liggen en wat kletsen, we eten samen en 's avonds gaan we op tijd naar bed zodat we nog rustig kunnen praten/zoenen) en buiten die momenten niet zo met elkaar bezig zijn en je niet afgewezen voelen als de ander zegt 'nu even niet'. Dat kan een hoop druk en frustratie schelen.
(Maar misschien ben ik mijn ervaringen nu gewoon op jou aan het projecteren, hoor :p)
Oh, en zoek een kamer!
vrijdag 1 april 2011 om 14:02
quote:AGirl schreef op 01 april 2011 @ 13:59:
Begrijp ik goed dat jullie met z'n tweeen in 1 kamer wonen? Dat hebben wij ook geprobeerd en bleek geen goed idee! Je zit constant op elkaars lip en gaat je inderdaad aan alles irriteren. Als jij dan ook nog eens constant erover wil praten en hij kan niet weg als hij dat niet wil kan ik me voorstellen dat dat irritatie wekt ja!
Sinds wij een grotere woning hebben en niet meer constant op elkaars lip zitten gaat het overigens weer goed. Kun je niet tijdelijk ergens anders (ouders ofzo) wonen? Lijkt me beter voor je relatie.
Bedankt voor je reactie
Ja het is inderdaad een klein kamertje met weinig ruimte. Ik kan wel naar mijn ouders toe maar dan moet ik elke dag lang reizen voor school. Ik denk wel dat ik zovaak mogelijk naar mijn ouders ga, als het iets minder druk is met school en ik minder les heb. Ik kan nu wel zoeken naar een eigen kamer, maar ik was eigenlijk van plan dit na de zomervakantie te doen. Anders betaal ik 3 maanden (zomervakantie) voor niks. Maar ik denk sowieso dat het goed is dat hij dit weekend even met vrienden weggaat. Ik heb mijn weekend ook al volgepland met vriendinnen dus, hopelijk zorgt dat voor wat afleiding.
Begrijp ik goed dat jullie met z'n tweeen in 1 kamer wonen? Dat hebben wij ook geprobeerd en bleek geen goed idee! Je zit constant op elkaars lip en gaat je inderdaad aan alles irriteren. Als jij dan ook nog eens constant erover wil praten en hij kan niet weg als hij dat niet wil kan ik me voorstellen dat dat irritatie wekt ja!
Sinds wij een grotere woning hebben en niet meer constant op elkaars lip zitten gaat het overigens weer goed. Kun je niet tijdelijk ergens anders (ouders ofzo) wonen? Lijkt me beter voor je relatie.
Bedankt voor je reactie
Ja het is inderdaad een klein kamertje met weinig ruimte. Ik kan wel naar mijn ouders toe maar dan moet ik elke dag lang reizen voor school. Ik denk wel dat ik zovaak mogelijk naar mijn ouders ga, als het iets minder druk is met school en ik minder les heb. Ik kan nu wel zoeken naar een eigen kamer, maar ik was eigenlijk van plan dit na de zomervakantie te doen. Anders betaal ik 3 maanden (zomervakantie) voor niks. Maar ik denk sowieso dat het goed is dat hij dit weekend even met vrienden weggaat. Ik heb mijn weekend ook al volgepland met vriendinnen dus, hopelijk zorgt dat voor wat afleiding.
