Relaties
alle pijlers
Mijn vriend..
vrijdag 1 april 2011 om 13:45
doet raar! Ik zal het zo kort mogelijk proberen te houden, maar moet het toch even kwijt. Zit er behoorlijk mee.
Mijn vriend en ik zijn nu bijna 2 jaar bij elkaar en het ging eigenlijk altijd supergoed. Hij is superlief voor me en toont altijd interesse. De laatste maand is dit nogal veranderd. Hij kent nog steeds zijn lieve momenten maar hij raakt steeds sneller geirriteerd! Ik probeer lief voor hem te zijn omdat hij nu erg druk is. Toch lijkt alles wat ik doe niet goed te zijn en wordt hij boos om niks! Ik heb gevraagd wat er aan de hand was, of zijn gevoel misschien veranderd was.. Hij zei dat dit niet het geval was, maar dat we elkaar misschien wat minder moesten zien. Dit kwam best wel hard aan omdat hij dit nooit eerder heeft gehad. We hebben toen goed gepraat en gezegd dat we elkaar minder gaan zien.
Het is zo dat hij op kamers woont en ik tijdelijk bij hem in woon omdat ik nog op zoek ben naar mijn eigen kamer. Ik ben op het moment erg druk voor school dus deze week is het er niet van gekomen om elkaar minder te zien. Ik merk gewoon dat hij minder kusjes wil en knuffels en dat ie gewoon heel snel geirriteerd raakt Gevolg: ik word hier onzeker van en let op elk klein dingetje. Ik weet dat dit verkeerd is maar ik vind het zo moeilijk! Ook wil ik hele tijd dat ie zegt dat het wel goed komt en daar wordt ie geirriteerd van. Logisch. Nu heb ik vandaag weer met hem proberen te praten omdat ik gewoon voel dat er iets fout zit en dat zijn gevoel miss verandert is, ik heb hier de hele nacht niet van geslapen. Terwijl hij gewoon in slaap viel wetende dat ik me kut voel, dit is zo niks voor hem! Vanmorgen heb ik hem er dus op aangesproken. Het enige wat hij zei was: als je zo door blijft gaan druk je me steeds verder van je weg. Hij wil er niet over praten en zegt dat er niks aan de hand is en dat ik niet overal een probleem van moet maken.
Nou duidelijk verhaal opzich, maar nu het volgende: ik herken zijn gedrag gewoon heel erg. Ik had dit ook bij mijn ex en in mijn hoofd was ik gewoon al afscheid van hem aan het nemen. Minder kusjes, snel geirriteerd raken etc. Dit herken ik nu dus ook bij hem en hier ben ik echt ontzettend verdrietig door! Ik heb gewoon het gevoel dat ik hem kwijt aan het raken ben. Als ik dit tegen hem zeg wordt ie boos! Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Hij is nu op school en gaat dit weekend weg met vrienden en ik weet gewoon dat dit weekend kut gaat worden. Ik kan er niet van slapen en loop met buikpijn rond.
Ik denk dat ik hem maar met rust moet laten hoe moeilijk dat ook is..
Pff ik weet het niet Iemand die dit herkent?
Mijn vriend en ik zijn nu bijna 2 jaar bij elkaar en het ging eigenlijk altijd supergoed. Hij is superlief voor me en toont altijd interesse. De laatste maand is dit nogal veranderd. Hij kent nog steeds zijn lieve momenten maar hij raakt steeds sneller geirriteerd! Ik probeer lief voor hem te zijn omdat hij nu erg druk is. Toch lijkt alles wat ik doe niet goed te zijn en wordt hij boos om niks! Ik heb gevraagd wat er aan de hand was, of zijn gevoel misschien veranderd was.. Hij zei dat dit niet het geval was, maar dat we elkaar misschien wat minder moesten zien. Dit kwam best wel hard aan omdat hij dit nooit eerder heeft gehad. We hebben toen goed gepraat en gezegd dat we elkaar minder gaan zien.
Het is zo dat hij op kamers woont en ik tijdelijk bij hem in woon omdat ik nog op zoek ben naar mijn eigen kamer. Ik ben op het moment erg druk voor school dus deze week is het er niet van gekomen om elkaar minder te zien. Ik merk gewoon dat hij minder kusjes wil en knuffels en dat ie gewoon heel snel geirriteerd raakt Gevolg: ik word hier onzeker van en let op elk klein dingetje. Ik weet dat dit verkeerd is maar ik vind het zo moeilijk! Ook wil ik hele tijd dat ie zegt dat het wel goed komt en daar wordt ie geirriteerd van. Logisch. Nu heb ik vandaag weer met hem proberen te praten omdat ik gewoon voel dat er iets fout zit en dat zijn gevoel miss verandert is, ik heb hier de hele nacht niet van geslapen. Terwijl hij gewoon in slaap viel wetende dat ik me kut voel, dit is zo niks voor hem! Vanmorgen heb ik hem er dus op aangesproken. Het enige wat hij zei was: als je zo door blijft gaan druk je me steeds verder van je weg. Hij wil er niet over praten en zegt dat er niks aan de hand is en dat ik niet overal een probleem van moet maken.
Nou duidelijk verhaal opzich, maar nu het volgende: ik herken zijn gedrag gewoon heel erg. Ik had dit ook bij mijn ex en in mijn hoofd was ik gewoon al afscheid van hem aan het nemen. Minder kusjes, snel geirriteerd raken etc. Dit herken ik nu dus ook bij hem en hier ben ik echt ontzettend verdrietig door! Ik heb gewoon het gevoel dat ik hem kwijt aan het raken ben. Als ik dit tegen hem zeg wordt ie boos! Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Hij is nu op school en gaat dit weekend weg met vrienden en ik weet gewoon dat dit weekend kut gaat worden. Ik kan er niet van slapen en loop met buikpijn rond.
Ik denk dat ik hem maar met rust moet laten hoe moeilijk dat ook is..
Pff ik weet het niet Iemand die dit herkent?
vrijdag 1 april 2011 om 17:08
quote:veryordinary schreef op 01 april 2011 @ 15:05:
[...]
Ah nu snap ik je beter ja. Ik denk dat ik dan toch voor de optie kies om naar mijn ouders te gaan, dit heeft hetzelfde effect lijkt me Het is iets meer reisstijd maar dat heb ik er natuurlijk voor over. In de zomervakantie ga ik dan hard zoeken naar een kamer.
Even praktisch: ik zou iets eerder gaan zoeken om de kans op een kamer te vergroten. De periode van juni t/m oktober is het allermoeilijkst om een kamer te vinden, aangezien zo'n beetje alle eerstejaars dan op zoek gaan...
Kamernet.nl is een goede, maar daar moet je dan wel bovenop zitten.
[...]
Ah nu snap ik je beter ja. Ik denk dat ik dan toch voor de optie kies om naar mijn ouders te gaan, dit heeft hetzelfde effect lijkt me Het is iets meer reisstijd maar dat heb ik er natuurlijk voor over. In de zomervakantie ga ik dan hard zoeken naar een kamer.
Even praktisch: ik zou iets eerder gaan zoeken om de kans op een kamer te vergroten. De periode van juni t/m oktober is het allermoeilijkst om een kamer te vinden, aangezien zo'n beetje alle eerstejaars dan op zoek gaan...
Kamernet.nl is een goede, maar daar moet je dan wel bovenop zitten.
vrijdag 1 april 2011 om 17:36
Ik snap je helemaal veryordinairy, het is die vrouwelijke intuitie he.
Kun je wel ergens anders naartoe dan? En neem aan dat het voorheen niet zo was, was hij wel heel blij dat je er was? Heeft hij zelf gevraagd bij hem te komen wonen? Als hij nou gewoon zou zeggen van joh het benauwd me allemaal op deze kleine vierkante meters dan weet je tenminste iets. Maar zeggen dat er niets is en en het tegenovergestelde doen zou mij ook geen prettig gevoel geven. Het beste is inderdaad wel even los laten hoe moeilijk ook, spreek uit ervaring, je wilt het onderste uit de kan en wel direct. Je snapt dan niet hoe iemand die zegt van je te houden zo afstandelijk kan zijn. Want zelf wil je niets liever dan bij hem zijn omdat je zo gek op hem bent. Vroeger geloofde ik ook nooit in het motto: loslaten en het komt naar je toe. Door ervaring ben ik erachter dat dat wel het geval is. Dus probeer dit weekend leuke dingen te gaan doen met mensen. Vergeet niet, JIJ bent er ook nog. Succes!
Kun je wel ergens anders naartoe dan? En neem aan dat het voorheen niet zo was, was hij wel heel blij dat je er was? Heeft hij zelf gevraagd bij hem te komen wonen? Als hij nou gewoon zou zeggen van joh het benauwd me allemaal op deze kleine vierkante meters dan weet je tenminste iets. Maar zeggen dat er niets is en en het tegenovergestelde doen zou mij ook geen prettig gevoel geven. Het beste is inderdaad wel even los laten hoe moeilijk ook, spreek uit ervaring, je wilt het onderste uit de kan en wel direct. Je snapt dan niet hoe iemand die zegt van je te houden zo afstandelijk kan zijn. Want zelf wil je niets liever dan bij hem zijn omdat je zo gek op hem bent. Vroeger geloofde ik ook nooit in het motto: loslaten en het komt naar je toe. Door ervaring ben ik erachter dat dat wel het geval is. Dus probeer dit weekend leuke dingen te gaan doen met mensen. Vergeet niet, JIJ bent er ook nog. Succes!
vrijdag 1 april 2011 om 22:54
Hallo,
Heb alles gelezen en zoals bijna iedereen zeg ik ook: ga weer apart van elkaar wonen, geef hem de komende tijd de ruimte!
Kan me heel goed voorstellen dat je vriend geïrriteerd reageert. Jullie wonen samen in één ruimte en jij vraagt om veel bevestiging. Dat betekent dat hij op twee fronten veel rekening met je moet houden. En als hij het dan ook nog eens druk heeft met school, dan is er maar weinig ruimte om te ademen. Iets wat met de gedachte dat jij nergens heen kan het NOG benauwder voor hem maakt. Ik denk dat hij zich ontzettend opgesloten voelt en waarschijnlijk héél blij is dat hij even lekker met z'n vrienden op stap kan. Want die kan hij thuis ook niet echt ontvangen volgens mij, want jij bent er vaak bij.
Het zou natuurlijk kunnen dat zijn liefde voor jou minder wordt. Maar bovenstaande speelt zeker een hele grote rol daarin! Het is echt goed dat je naar je ouders gaat en dat op een positieve manier aan hem gaat brengen. Vreselijk lastig, aangezien jij met die knoop in je maag rondloopt, maar geloof mij en de rest: het beste wat je nu kan doen. Zo hou je de eer aan jezelf en je laat hem zien dat je sterk bent en je onafhankelijk opstelt. Toon a.h.w. begrip. Dat waardeert hij ongetwijfeld. Als je nu nog meer gaat 'zeuren', dan gaat hij zich nog benauwder voelen. En het is al zo benauwd, zo met z'n tweetjes in een kleine ruimte
Heb alles gelezen en zoals bijna iedereen zeg ik ook: ga weer apart van elkaar wonen, geef hem de komende tijd de ruimte!
Kan me heel goed voorstellen dat je vriend geïrriteerd reageert. Jullie wonen samen in één ruimte en jij vraagt om veel bevestiging. Dat betekent dat hij op twee fronten veel rekening met je moet houden. En als hij het dan ook nog eens druk heeft met school, dan is er maar weinig ruimte om te ademen. Iets wat met de gedachte dat jij nergens heen kan het NOG benauwder voor hem maakt. Ik denk dat hij zich ontzettend opgesloten voelt en waarschijnlijk héél blij is dat hij even lekker met z'n vrienden op stap kan. Want die kan hij thuis ook niet echt ontvangen volgens mij, want jij bent er vaak bij.
Het zou natuurlijk kunnen dat zijn liefde voor jou minder wordt. Maar bovenstaande speelt zeker een hele grote rol daarin! Het is echt goed dat je naar je ouders gaat en dat op een positieve manier aan hem gaat brengen. Vreselijk lastig, aangezien jij met die knoop in je maag rondloopt, maar geloof mij en de rest: het beste wat je nu kan doen. Zo hou je de eer aan jezelf en je laat hem zien dat je sterk bent en je onafhankelijk opstelt. Toon a.h.w. begrip. Dat waardeert hij ongetwijfeld. Als je nu nog meer gaat 'zeuren', dan gaat hij zich nog benauwder voelen. En het is al zo benauwd, zo met z'n tweetjes in een kleine ruimte
vrijdag 1 april 2011 om 23:13
quote:veryordinary schreef op 01 april 2011 @ 13:51:
Jullie denken misschien dat ik hem claim maar dat is niet het geval. Hij doet gewoon wat hij wil en dat moet ook kunnen. Ik vind het ook helemaal niet erg dat hij weg gaat met vrienden ofzo, maar op dit moment zit het voor mijn gevoel gewoon niet goed.
Ik heb niet alles gelezen, maar dit viel me erg op. Je zegt nu dat je hem niet claimt, maar je wil wel de hele tijd horen dat het goed zit. Dan mag hij misschien wel gaan en staan waar hij wil, terwijl je ondertussen gevoelsmatig enorm aan hem loopt te trekken.
Je woont tijdelijk bij hem in, misschien krijgt hij het idee dat jij niet zo nodig weg wil (wat je bevestigd door van hem te willen horen dat hij het ook allemaal super vindt zo saampjes) terwijl hij er gewoon echt nog niet aan toe is om samen te zijn (zoveel). Hartstikke claimen is dat.
Ga sporten, studeren kun je in de bieb. Als je je relatie "wil redden" moet je gewoon afstand gaan nemen en je gaan richten op jezelf ipv op hem/jullie.
Jullie denken misschien dat ik hem claim maar dat is niet het geval. Hij doet gewoon wat hij wil en dat moet ook kunnen. Ik vind het ook helemaal niet erg dat hij weg gaat met vrienden ofzo, maar op dit moment zit het voor mijn gevoel gewoon niet goed.
Ik heb niet alles gelezen, maar dit viel me erg op. Je zegt nu dat je hem niet claimt, maar je wil wel de hele tijd horen dat het goed zit. Dan mag hij misschien wel gaan en staan waar hij wil, terwijl je ondertussen gevoelsmatig enorm aan hem loopt te trekken.
Je woont tijdelijk bij hem in, misschien krijgt hij het idee dat jij niet zo nodig weg wil (wat je bevestigd door van hem te willen horen dat hij het ook allemaal super vindt zo saampjes) terwijl hij er gewoon echt nog niet aan toe is om samen te zijn (zoveel). Hartstikke claimen is dat.
Ga sporten, studeren kun je in de bieb. Als je je relatie "wil redden" moet je gewoon afstand gaan nemen en je gaan richten op jezelf ipv op hem/jullie.
vrijdag 1 april 2011 om 23:21
quote:veryordinary schreef op 01 april 2011 @ 14:00:
Nou Biebelien, ik ben het niet met jou eens. Onze relatie zat gewoon goed en ik heb nooit gevraagd om bevestiging. Die kreeg ik gewoon, ik VOELDE gewoon dat het goed zat.
Nu dit niet meer het geval is wil ik er gewoon op een volwassen manier over kunnen praten, maar hij raakt geirriteerd als ik erover wil praten. Daarom ga ik op kleine dingetjes letten, ook al wil ik dit niet. Als hij niet wil praten dan blijf ik piekeren, dat lijkt me best logisch.
Hij zegt meer ruimte te willen, dat komt niet uit het niets. Blijkbaar neem je nu teveel ruimte in.
Er is ook nog zoiets als eigen verantwoordelijkheid nemen. Hij is verandert door het tijdelijk inwonen van jou (en de irritaties die daarbij komen kijken). Jij ook. Dat kan niet anders.
En blijkbaar vind jij het feit dat jij wil praten belangrijker dan het feit dat hij dat niet wil, en dat hij ruimte nodig heeft. Omdat jij het wil moet het nu, omdat hij het niet nu wil doet hij het fout.
Hij wil ruimte en heeft die zo snel mogelijk nodig, maar jij wil die na de zomervakantie wel eens gaan geven, want nu komt het jou niet zo goed uit.
Wrong. Met zo'n instelling geef je geen ruimte en beneem je iemand de adem, jaag je iemand zoals hij al zegt weg. Dus, accepteer dat hij het niet wil nu. Als hij zich er veilig genoeg voor voelt komt hij er wel mee. Echt.
Nou Biebelien, ik ben het niet met jou eens. Onze relatie zat gewoon goed en ik heb nooit gevraagd om bevestiging. Die kreeg ik gewoon, ik VOELDE gewoon dat het goed zat.
Nu dit niet meer het geval is wil ik er gewoon op een volwassen manier over kunnen praten, maar hij raakt geirriteerd als ik erover wil praten. Daarom ga ik op kleine dingetjes letten, ook al wil ik dit niet. Als hij niet wil praten dan blijf ik piekeren, dat lijkt me best logisch.
Hij zegt meer ruimte te willen, dat komt niet uit het niets. Blijkbaar neem je nu teveel ruimte in.
Er is ook nog zoiets als eigen verantwoordelijkheid nemen. Hij is verandert door het tijdelijk inwonen van jou (en de irritaties die daarbij komen kijken). Jij ook. Dat kan niet anders.
En blijkbaar vind jij het feit dat jij wil praten belangrijker dan het feit dat hij dat niet wil, en dat hij ruimte nodig heeft. Omdat jij het wil moet het nu, omdat hij het niet nu wil doet hij het fout.
Hij wil ruimte en heeft die zo snel mogelijk nodig, maar jij wil die na de zomervakantie wel eens gaan geven, want nu komt het jou niet zo goed uit.
Wrong. Met zo'n instelling geef je geen ruimte en beneem je iemand de adem, jaag je iemand zoals hij al zegt weg. Dus, accepteer dat hij het niet wil nu. Als hij zich er veilig genoeg voor voelt komt hij er wel mee. Echt.
vrijdag 1 april 2011 om 23:30
quote:Butterfly14 schreef op 01 april 2011 @ 14:06:
[...]
Ja goed excuus, dan kan die later de schuld bij haar leggen, ja je wilde steeds zo graag weten waarom je zó'n raar onderbuikgevoel had, dat je me zo gek hebt gemaakt..pff mannen zeg gewoon duidelijk wat er is en breng het (oprecht overtuigend) haal die twijfel weg, nogmaals je twijfelt als vrouw niet zomaar..als het goed voelt , voelt het goed..zo niet...dan...
Het voelt niet goed voor hem, hij spreekt dat uit. Wat is het probleem?
Volgens mij voornamelijk dat TO over dat gevoel van hem en over zijn wensen heenwalst, omdat die behoeften van haar belangrijker zijn.
Ze vindt dat hij raar en afstandelijk doet. Dat ontkent hij toch niet, hij zegt toch ook meer afstand te willen? Echt, wat is hier nou zo moeilijk aan??
[...]
Ja goed excuus, dan kan die later de schuld bij haar leggen, ja je wilde steeds zo graag weten waarom je zó'n raar onderbuikgevoel had, dat je me zo gek hebt gemaakt..pff mannen zeg gewoon duidelijk wat er is en breng het (oprecht overtuigend) haal die twijfel weg, nogmaals je twijfelt als vrouw niet zomaar..als het goed voelt , voelt het goed..zo niet...dan...
Het voelt niet goed voor hem, hij spreekt dat uit. Wat is het probleem?
Volgens mij voornamelijk dat TO over dat gevoel van hem en over zijn wensen heenwalst, omdat die behoeften van haar belangrijker zijn.
Ze vindt dat hij raar en afstandelijk doet. Dat ontkent hij toch niet, hij zegt toch ook meer afstand te willen? Echt, wat is hier nou zo moeilijk aan??
vrijdag 1 april 2011 om 23:34
quote:veryordinary schreef op 01 april 2011 @ 14:19:
[...]
Natuurlijk zie ik hem wel maar dan hebben we tenminste de ruimte om ervoor te kiezen elkaar niet te zien. Als ik thuis ben bij mijn ouders en hij ook dan wonen we 10 minuten van elkaar af.. Ik ben wel van plan om leuke dingen te doen met hem in de zomervakantie maar mijn plan is om elkaar niet elke dag te zien, hoop dat dat de irritaties minder maakt.
Correct me if I'm wrong, maar die ruimte hebben jullie nú ook. Want jij kunt naar je ouders.
Dat jij daar niet voor kiest, ook al wil hij dat wel graag (dat je die keuze maakt) dát is waarschijnlijk wat hem het meest dwarszit. Dat je hem leegzuigt nu, terwijl het anders kan (hij geeft het zelf al aan).
Ik heb het idee dat het samenwonen jou wel bevalt en dat je de hoop/verwachting hebt dat hij het ook helemaal geweldig vindt. Klopt dat?
[...]
Natuurlijk zie ik hem wel maar dan hebben we tenminste de ruimte om ervoor te kiezen elkaar niet te zien. Als ik thuis ben bij mijn ouders en hij ook dan wonen we 10 minuten van elkaar af.. Ik ben wel van plan om leuke dingen te doen met hem in de zomervakantie maar mijn plan is om elkaar niet elke dag te zien, hoop dat dat de irritaties minder maakt.
Correct me if I'm wrong, maar die ruimte hebben jullie nú ook. Want jij kunt naar je ouders.
Dat jij daar niet voor kiest, ook al wil hij dat wel graag (dat je die keuze maakt) dát is waarschijnlijk wat hem het meest dwarszit. Dat je hem leegzuigt nu, terwijl het anders kan (hij geeft het zelf al aan).
Ik heb het idee dat het samenwonen jou wel bevalt en dat je de hoop/verwachting hebt dat hij het ook helemaal geweldig vindt. Klopt dat?
vrijdag 1 april 2011 om 23:38
quote:Suesse schreef op 01 april 2011 @ 22:54:
Hallo,
Heb alles gelezen en zoals bijna iedereen zeg ik ook: ga weer apart van elkaar wonen, geef hem de komende tijd de ruimte!
Kan me heel goed voorstellen dat je vriend geïrriteerd reageert. Jullie wonen samen in één ruimte en jij vraagt om veel bevestiging. Dat betekent dat hij op twee fronten veel rekening met je moet houden. En als hij het dan ook nog eens druk heeft met school, dan is er maar weinig ruimte om te ademen. Iets wat met de gedachte dat jij nergens heen kan het NOG benauwder voor hem maakt. Ik denk dat hij zich ontzettend opgesloten voelt en waarschijnlijk héél blij is dat hij even lekker met z'n vrienden op stap kan. Want die kan hij thuis ook niet echt ontvangen volgens mij, want jij bent er vaak bij.
Het zou natuurlijk kunnen dat zijn liefde voor jou minder wordt. Maar bovenstaande speelt zeker een hele grote rol daarin! Het is echt goed dat je naar je ouders gaat en dat op een positieve manier aan hem gaat brengen. Vreselijk lastig, aangezien jij met die knoop in je maag rondloopt, maar geloof mij en de rest: het beste wat je nu kan doen. Zo hou je de eer aan jezelf en je laat hem zien dat je sterk bent en je onafhankelijk opstelt. Toon a.h.w. begrip. Dat waardeert hij ongetwijfeld. Als je nu nog meer gaat 'zeuren', dan gaat hij zich nog benauwder voelen. En het is al zo benauwd, zo met z'n tweetjes in een kleine ruimte ;)Hij kan genoeg doen met zijn vrienden, ik ben namelijk ook vaak naar vriendinnen hoor. Daarnaast vinden die vrienden het altijd leuk als ik erbij ben, de sfeer is dan gewoon goed. Dat merk ik en spreken ze ook uit.
Hallo,
Heb alles gelezen en zoals bijna iedereen zeg ik ook: ga weer apart van elkaar wonen, geef hem de komende tijd de ruimte!
Kan me heel goed voorstellen dat je vriend geïrriteerd reageert. Jullie wonen samen in één ruimte en jij vraagt om veel bevestiging. Dat betekent dat hij op twee fronten veel rekening met je moet houden. En als hij het dan ook nog eens druk heeft met school, dan is er maar weinig ruimte om te ademen. Iets wat met de gedachte dat jij nergens heen kan het NOG benauwder voor hem maakt. Ik denk dat hij zich ontzettend opgesloten voelt en waarschijnlijk héél blij is dat hij even lekker met z'n vrienden op stap kan. Want die kan hij thuis ook niet echt ontvangen volgens mij, want jij bent er vaak bij.
Het zou natuurlijk kunnen dat zijn liefde voor jou minder wordt. Maar bovenstaande speelt zeker een hele grote rol daarin! Het is echt goed dat je naar je ouders gaat en dat op een positieve manier aan hem gaat brengen. Vreselijk lastig, aangezien jij met die knoop in je maag rondloopt, maar geloof mij en de rest: het beste wat je nu kan doen. Zo hou je de eer aan jezelf en je laat hem zien dat je sterk bent en je onafhankelijk opstelt. Toon a.h.w. begrip. Dat waardeert hij ongetwijfeld. Als je nu nog meer gaat 'zeuren', dan gaat hij zich nog benauwder voelen. En het is al zo benauwd, zo met z'n tweetjes in een kleine ruimte ;)Hij kan genoeg doen met zijn vrienden, ik ben namelijk ook vaak naar vriendinnen hoor. Daarnaast vinden die vrienden het altijd leuk als ik erbij ben, de sfeer is dan gewoon goed. Dat merk ik en spreken ze ook uit.
vrijdag 1 april 2011 om 23:41
quote:Madhe schreef op 01 april 2011 @ 23:21:
[...]
Hij zegt meer ruimte te willen, dat komt niet uit het niets. Blijkbaar neem je nu teveel ruimte in.
Er is ook nog zoiets als eigen verantwoordelijkheid nemen. Hij is verandert door het tijdelijk inwonen van jou (en de irritaties die daarbij komen kijken). Jij ook. Dat kan niet anders.
En blijkbaar vind jij het feit dat jij wil praten belangrijker dan het feit dat hij dat niet wil, en dat hij ruimte nodig heeft. Omdat jij het wil moet het nu, omdat hij het niet nu wil doet hij het fout.
Hij wil ruimte en heeft die zo snel mogelijk nodig, maar jij wil die na de zomervakantie wel eens gaan geven, want nu komt het jou niet zo goed uit.
Wrong. Met zo'n instelling geef je geen ruimte en beneem je iemand de adem, jaag je iemand zoals hij al zegt weg. Dus, accepteer dat hij het niet wil nu. Als hij zich er veilig genoeg voor voelt komt hij er wel mee. Echt.
Ik wil die ruimte niet pas na de zomervakantie geven, dat gaat ik vanaf nu al doen Ik vraag hem ook van: wat wil jij dan? dan zegt hij: gewoon een paar dagen apart, maar ik wil je nog wel blijven zien! Dus dat lijkt me duidelijk.
De enige reden waarom ik wil praten is omdat het voor mijn gevoel nog niet uitgepraat is. We hebben altijd ontzettend goed gecommuniceerd met elkaar en nu gaat dat gewoon niet. Ik respecteer dat echt wel, alleen wil ik hem juist helpen. Zijn gevoel te delen. Dat hij dat nu niet kan, respecteer ik. Volgens mij denken jullie dat ik ontzettend aan het drammen ben maar dat is niet het geval. Ik heb één keer geprobeerd om met hem te praten en zodra ik merkte dat hij daar geirriteerd van werd heb ik dat niet meer gedaan, dus.
[...]
Hij zegt meer ruimte te willen, dat komt niet uit het niets. Blijkbaar neem je nu teveel ruimte in.
Er is ook nog zoiets als eigen verantwoordelijkheid nemen. Hij is verandert door het tijdelijk inwonen van jou (en de irritaties die daarbij komen kijken). Jij ook. Dat kan niet anders.
En blijkbaar vind jij het feit dat jij wil praten belangrijker dan het feit dat hij dat niet wil, en dat hij ruimte nodig heeft. Omdat jij het wil moet het nu, omdat hij het niet nu wil doet hij het fout.
Hij wil ruimte en heeft die zo snel mogelijk nodig, maar jij wil die na de zomervakantie wel eens gaan geven, want nu komt het jou niet zo goed uit.
Wrong. Met zo'n instelling geef je geen ruimte en beneem je iemand de adem, jaag je iemand zoals hij al zegt weg. Dus, accepteer dat hij het niet wil nu. Als hij zich er veilig genoeg voor voelt komt hij er wel mee. Echt.
Ik wil die ruimte niet pas na de zomervakantie geven, dat gaat ik vanaf nu al doen Ik vraag hem ook van: wat wil jij dan? dan zegt hij: gewoon een paar dagen apart, maar ik wil je nog wel blijven zien! Dus dat lijkt me duidelijk.
De enige reden waarom ik wil praten is omdat het voor mijn gevoel nog niet uitgepraat is. We hebben altijd ontzettend goed gecommuniceerd met elkaar en nu gaat dat gewoon niet. Ik respecteer dat echt wel, alleen wil ik hem juist helpen. Zijn gevoel te delen. Dat hij dat nu niet kan, respecteer ik. Volgens mij denken jullie dat ik ontzettend aan het drammen ben maar dat is niet het geval. Ik heb één keer geprobeerd om met hem te praten en zodra ik merkte dat hij daar geirriteerd van werd heb ik dat niet meer gedaan, dus.
vrijdag 1 april 2011 om 23:53
quote:veryordinary schreef op 01 april 2011 @ 23:41:
[...]
Ik wil die ruimte niet pas na de zomervakantie geven, dat gaat ik vanaf nu al doen Ik vraag hem ook van: wat wil jij dan? dan zegt hij: gewoon een paar dagen apart, maar ik wil je nog wel blijven zien! Dus dat lijkt me duidelijk.
In eerste instantie gaf je aan dat je van plan was in de zomer iets te zoeken. Dat is te laat. Helemaal omdat je wel uitwijkmogelijkheden hebt. Gelukkig heb je dat door.
De enige reden waarom ik wil praten is omdat het voor mijn gevoel nog niet uitgepraat is. Of omdat je niet gehoord hebt wat je wil horen. Wat is jou nog onduidelijk dan? Hij wil ruimte, hij heeft dat nodig. Jij merkt dit in zijn gedrag. Welk stukje snap je niet? Kun je hier een reactie op geven, al is het maar voor jezelf. Wat moet er uitgepraat worden, waar zit je nog mee?
We hebben altijd ontzettend goed gecommuniceerd met elkaar en nu gaat dat gewoon niet. Gaat het niet, of gaat het niet zoals jij graag wil? Ik respecteer dat echt wel, alleen wil ik hem juist helpen. Hij wil niet dat jij hem nu helpt, dus respecteer je het niet. Zie je het verschil? Zijn gevoel te delen. Dat hij dat nu niet kan, respecteer ik. Maar vervolgens eis je door bevestiging te vragen dat hij het (door jou gewenste gevoel) deelt, dus respecteer je het niet. Zie je het verschil? Volgens mij denken jullie dat ik ontzettend aan het drammen ben maar dat is niet het geval. Je vriend vindt het, en op ons komt het zo over. Op mij iig. Jij bent de enige die het ontkent. Je bedoelt het niet zo, dat is anders dan het daadwerkelijk niet doen.
Ik heb één keer geprobeerd om met hem te praten en zodra ik merkte dat hij daar geirriteerd van werd heb ik dat niet meer gedaan, dus.
Je gaf aan continu bevestiging te willen, je zit er mee en hij merkt het. Je bedoelt het allemaal goed, maar meissie, je maakt het alleen maar erger zo.
Volgens jou visie doe je het niet verkeerd, omdat je het niet verkeerd bedoeld. Maar als het verkeerd overkomt gaat er toch echt iets mis. Dan is het toch zonde om zo door te gaan?
Hij wil niet praten nu. Dit wel willen en te laten merken kan heel dwingend, smekend, claimend, zeurend, zuigend overkomen. Is dat je doel? Nee, dan moet je dus stoppen met dat willen praten en echt gaan respecteren wat de ander wenst.
[...]
Ik wil die ruimte niet pas na de zomervakantie geven, dat gaat ik vanaf nu al doen Ik vraag hem ook van: wat wil jij dan? dan zegt hij: gewoon een paar dagen apart, maar ik wil je nog wel blijven zien! Dus dat lijkt me duidelijk.
In eerste instantie gaf je aan dat je van plan was in de zomer iets te zoeken. Dat is te laat. Helemaal omdat je wel uitwijkmogelijkheden hebt. Gelukkig heb je dat door.
De enige reden waarom ik wil praten is omdat het voor mijn gevoel nog niet uitgepraat is. Of omdat je niet gehoord hebt wat je wil horen. Wat is jou nog onduidelijk dan? Hij wil ruimte, hij heeft dat nodig. Jij merkt dit in zijn gedrag. Welk stukje snap je niet? Kun je hier een reactie op geven, al is het maar voor jezelf. Wat moet er uitgepraat worden, waar zit je nog mee?
We hebben altijd ontzettend goed gecommuniceerd met elkaar en nu gaat dat gewoon niet. Gaat het niet, of gaat het niet zoals jij graag wil? Ik respecteer dat echt wel, alleen wil ik hem juist helpen. Hij wil niet dat jij hem nu helpt, dus respecteer je het niet. Zie je het verschil? Zijn gevoel te delen. Dat hij dat nu niet kan, respecteer ik. Maar vervolgens eis je door bevestiging te vragen dat hij het (door jou gewenste gevoel) deelt, dus respecteer je het niet. Zie je het verschil? Volgens mij denken jullie dat ik ontzettend aan het drammen ben maar dat is niet het geval. Je vriend vindt het, en op ons komt het zo over. Op mij iig. Jij bent de enige die het ontkent. Je bedoelt het niet zo, dat is anders dan het daadwerkelijk niet doen.
Ik heb één keer geprobeerd om met hem te praten en zodra ik merkte dat hij daar geirriteerd van werd heb ik dat niet meer gedaan, dus.
Je gaf aan continu bevestiging te willen, je zit er mee en hij merkt het. Je bedoelt het allemaal goed, maar meissie, je maakt het alleen maar erger zo.
Volgens jou visie doe je het niet verkeerd, omdat je het niet verkeerd bedoeld. Maar als het verkeerd overkomt gaat er toch echt iets mis. Dan is het toch zonde om zo door te gaan?
Hij wil niet praten nu. Dit wel willen en te laten merken kan heel dwingend, smekend, claimend, zeurend, zuigend overkomen. Is dat je doel? Nee, dan moet je dus stoppen met dat willen praten en echt gaan respecteren wat de ander wenst.
zaterdag 2 april 2011 om 00:06
'We hebben altijd ontzettend goed gecommuniceerd met elkaar en nu gaat dat gewoon niet. Gaat het niet, of gaat het niet zoals jij graag wil?' (jouw vraag)
Het gaat niet omdat hij het niet wil, als ik wil praten raakt hij geirriteerd. Dus het gaat gewoon helemaal niet, dat heeft niks te maken met wat ik wil. Ook als ik gewoon normaal zeg: wil je even praten? Dan krijg ik dit: *zucht*, nu niet. Dus er word gewoon niet gecommuniceerd en dat ben ik niet gewend tussen ons. Betekent echter NIET dat ik dit niet respecteer
Het kan inderdaad zo zijn dat het verkeerd overkomt, maar ik zit in tweestrijd, snapje? Ik wil het echt alleen maar goed doen; ik wil hem met rust laten, en weetje: als ik dat doe, dan doen we ook gewoon normaal tegen elkaar. Alsof er niks aan de hand is. Maar dat gaat gewoon tegen mijn gevoel in; niet communiceren. Dáár gaan pas veel relaties op kapot.
En communicatie afdwingen kan niet, dat weet ik.
Het gaat nu verder eigenlijk wel goed, we hebben gewoon lief doei gezegd en hij smst me regelmatig, gewoon uit zichzelf. Ik heb niks gestuurd.
Het gaat niet omdat hij het niet wil, als ik wil praten raakt hij geirriteerd. Dus het gaat gewoon helemaal niet, dat heeft niks te maken met wat ik wil. Ook als ik gewoon normaal zeg: wil je even praten? Dan krijg ik dit: *zucht*, nu niet. Dus er word gewoon niet gecommuniceerd en dat ben ik niet gewend tussen ons. Betekent echter NIET dat ik dit niet respecteer
Het kan inderdaad zo zijn dat het verkeerd overkomt, maar ik zit in tweestrijd, snapje? Ik wil het echt alleen maar goed doen; ik wil hem met rust laten, en weetje: als ik dat doe, dan doen we ook gewoon normaal tegen elkaar. Alsof er niks aan de hand is. Maar dat gaat gewoon tegen mijn gevoel in; niet communiceren. Dáár gaan pas veel relaties op kapot.
En communicatie afdwingen kan niet, dat weet ik.
Het gaat nu verder eigenlijk wel goed, we hebben gewoon lief doei gezegd en hij smst me regelmatig, gewoon uit zichzelf. Ik heb niks gestuurd.
zaterdag 2 april 2011 om 16:45
quote:veryordinary schreef op 02 april 2011 @ 00:06:
Het gaat niet omdat hij het niet wil, als ik wil praten raakt hij geirriteerd. Dus het gaat gewoon helemaal niet, dat heeft niks te maken met wat ik wil. Ook als ik gewoon normaal zeg: wil je even praten? Dan krijg ik dit: *zucht*, nu niet. Dus er word gewoon niet gecommuniceerd en dat ben ik niet gewend tussen ons. Betekent echter NIET dat ik dit niet respecteer Je gaf aan dat je maar 1 keer hebt aangegeven dat je wil praten/hebt gepraat. (Ergens anders gaf je aan dat je dat vaker probeerde, maar dat trok je dus later in).
Nu baseer je zijn reactie (zuchten) dus op die ene keer? Of verbaas je je erover dat hij zucht als jij keer op keer wil praten? In het eerste geval trek je een overhaaste conclusie en respecteer je hem helemaal niet, in het tweede geval lijkt het geen onbegrip maar frustratie omdat het blijkbaar toch niet gaat zoals jij wil.
Het kan inderdaad zo zijn dat het verkeerd overkomt, maar ik zit in tweestrijd, snapje? Eh, nee. Ik ga het wel proberen te begrijpen
Ik wil het echt alleen maar goed doen; ik wil hem met rust laten, en weetje: als ik dat doe, dan doen we ook gewoon normaal tegen elkaar. Alsof er niks aan de hand is. Als je hem met rust laat dan is het net alsof er niks aan de hand is? Dan IS er toch ook niks aan de hand, het probleem zit er juist in dat hij meer rust wil, dus natuurlijk gedijt jullie relatie er goed op als hij dat inderdaad krijgt. Je moet je niet zo persoonlijk aangevallen voelen door zijn woorden. Nu voel jij je rot om iets wat jij zelf invult (hij wil niet meer met me zijn, ik raak hem kwijt en van daaruit bepaal jij je gedrag. Gedraag je eens relaxed, moet je eens zien wat dat helpt.
Maar dat gaat gewoon tegen mijn gevoel in; niet communiceren. Dáár gaan pas veel relaties op kapot. Je kunt ook dingen dood praten, daar gaan pas veel relaties aan kapot. Of door uren/dagen/weken moeilijk praten over niets, over een probleem wat niet bestaat.
En communicatie afdwingen kan niet, dat weet ik.
Het gaat nu verder eigenlijk wel goed, we hebben gewoon lief doei gezegd en hij smst me regelmatig, gewoon uit zichzelf. Ik heb niks gestuurd.[/quote]
Ga nu niet als een idioot in de gaten houden of hij wel of niet iets stuurt. Je hebt toch ook dingen te doen buiten hem om neem ik aan? Richt je daar even op, want nu ben je nog steeds teveel met hem bezig en zelfs al zeg je er niets over, je bent blijkbaar iemand die wel vanuit die emotie en gedachten reageert. Dus gaat hij het heel erg merken.
Ook dat is geen ruimte geven, claimgedrag komt ook voor zonder woorden te gebruiken, dus kijk daar erg mee uit.
Het gaat niet omdat hij het niet wil, als ik wil praten raakt hij geirriteerd. Dus het gaat gewoon helemaal niet, dat heeft niks te maken met wat ik wil. Ook als ik gewoon normaal zeg: wil je even praten? Dan krijg ik dit: *zucht*, nu niet. Dus er word gewoon niet gecommuniceerd en dat ben ik niet gewend tussen ons. Betekent echter NIET dat ik dit niet respecteer Je gaf aan dat je maar 1 keer hebt aangegeven dat je wil praten/hebt gepraat. (Ergens anders gaf je aan dat je dat vaker probeerde, maar dat trok je dus later in).
Nu baseer je zijn reactie (zuchten) dus op die ene keer? Of verbaas je je erover dat hij zucht als jij keer op keer wil praten? In het eerste geval trek je een overhaaste conclusie en respecteer je hem helemaal niet, in het tweede geval lijkt het geen onbegrip maar frustratie omdat het blijkbaar toch niet gaat zoals jij wil.
Het kan inderdaad zo zijn dat het verkeerd overkomt, maar ik zit in tweestrijd, snapje? Eh, nee. Ik ga het wel proberen te begrijpen
Ik wil het echt alleen maar goed doen; ik wil hem met rust laten, en weetje: als ik dat doe, dan doen we ook gewoon normaal tegen elkaar. Alsof er niks aan de hand is. Als je hem met rust laat dan is het net alsof er niks aan de hand is? Dan IS er toch ook niks aan de hand, het probleem zit er juist in dat hij meer rust wil, dus natuurlijk gedijt jullie relatie er goed op als hij dat inderdaad krijgt. Je moet je niet zo persoonlijk aangevallen voelen door zijn woorden. Nu voel jij je rot om iets wat jij zelf invult (hij wil niet meer met me zijn, ik raak hem kwijt en van daaruit bepaal jij je gedrag. Gedraag je eens relaxed, moet je eens zien wat dat helpt.
Maar dat gaat gewoon tegen mijn gevoel in; niet communiceren. Dáár gaan pas veel relaties op kapot. Je kunt ook dingen dood praten, daar gaan pas veel relaties aan kapot. Of door uren/dagen/weken moeilijk praten over niets, over een probleem wat niet bestaat.
En communicatie afdwingen kan niet, dat weet ik.
Het gaat nu verder eigenlijk wel goed, we hebben gewoon lief doei gezegd en hij smst me regelmatig, gewoon uit zichzelf. Ik heb niks gestuurd.[/quote]
Ga nu niet als een idioot in de gaten houden of hij wel of niet iets stuurt. Je hebt toch ook dingen te doen buiten hem om neem ik aan? Richt je daar even op, want nu ben je nog steeds teveel met hem bezig en zelfs al zeg je er niets over, je bent blijkbaar iemand die wel vanuit die emotie en gedachten reageert. Dus gaat hij het heel erg merken.
Ook dat is geen ruimte geven, claimgedrag komt ook voor zonder woorden te gebruiken, dus kijk daar erg mee uit.
zaterdag 2 april 2011 om 16:46
quote:emaille schreef op 02 april 2011 @ 11:52:
Dus nu gaan jullie samen in jouw rooster kijken wanneer je een dag naar huis kunt?Dat is eigenlijk best raar he? TO kán naar huis, het is slimmer om als ze thuis zit een keer te kijken wanneer ze allebei tijd hebben om wel een avond samen door te brengen ofzoiets.
Dus nu gaan jullie samen in jouw rooster kijken wanneer je een dag naar huis kunt?Dat is eigenlijk best raar he? TO kán naar huis, het is slimmer om als ze thuis zit een keer te kijken wanneer ze allebei tijd hebben om wel een avond samen door te brengen ofzoiets.
zaterdag 2 april 2011 om 16:47
quote:veryordinary schreef op 02 april 2011 @ 00:09:
Trouwens Madhe, je onderschrift geeft mij nu geen goed gevoel hahah Kidding.Behalve geluk, verliefdheid, en blijdschap zijn ook verdriet, boosheid en angst gevoelens. Het gaat allemaal over en komt allemaal weer als vernieuwde versie terug. Dus waarom zou je er te zwaar aan tillen?
Trouwens Madhe, je onderschrift geeft mij nu geen goed gevoel hahah
Kidding.Behalve geluk, verliefdheid, en blijdschap zijn ook verdriet, boosheid en angst gevoelens. Het gaat allemaal over en komt allemaal weer als vernieuwde versie terug. Dus waarom zou je er te zwaar aan tillen?
zondag 3 april 2011 om 11:37
Jeetje, ben ik de enige die denkt dat TO een nachtmerrie van een vriendin is?
Zoals je hier overkomt had ik je er al lang uitgetrapt
- Hij "mag" veel tijd met zijn vrienden door brengen
- Jij bent op zijn studentkamer ingetrokken
- EN gebleven, terwijl hij het duidelijk niet prettig vind
- Je gaat "samen" in je rooster kijken wanneer je terug kunt naar je ouders
- ect ect
Ik krijg jeuk als ik het lees....
.
Zoals je hier overkomt had ik je er al lang uitgetrapt
- Hij "mag" veel tijd met zijn vrienden door brengen
- Jij bent op zijn studentkamer ingetrokken
- EN gebleven, terwijl hij het duidelijk niet prettig vind
- Je gaat "samen" in je rooster kijken wanneer je terug kunt naar je ouders
- ect ect
Ik krijg jeuk als ik het lees....
.
