Misselijk van verliefdheid

Hoi Skippy ik lees hiermee omdat ik zelf ook 'misselijk van verliefdheid' ben, andere situatie, maar ook aan de twijfel of ik er wel/niet iets mee moet doen. Hoewel in een ander schuitje, ik kan me jouw situatie wel voorstellen, hoe vervelend het is! Aan de ene kant die heerlijke spanning maar wetende 'wat als...', wat je ermee op het spel zet. Mijn eerste reactie op je topic is 'Niet doen!' Laat het over gaan. Je houdt van je man, hij van jou, je zal wel gek zijn om het risico te nemen hem te verliezen. Zo'n onbekende die je aandacht geeft, het flirten en je aan het dromen zet, dat kan heerlijk zijn. Maar is het het waard?

Je zegt dat je de romantiek en spanning mist bij je man, dat hij al duidelijk te kennen heeft gegeven dat hij je dat niet kan geven. En dat vind ik wel raar! Dat na jaren huwelijk je niet meer doldwaas verliefd bent kan ik me voorstellen. Maar zelfs geen moeite meer doen om het fijn te houden met je partner, de attenties, de aandacht, de passie wel prikkelen, simpelweg nog eens lol hebben met elkaar...Kan hij dat niet!? Dat is een gemis en ja, als een ander de 'belofte' van spanning, avontuur en lol lijkt te bieden is het niet gek dat je daar gevoelig voor bent. Stel je laat het overgaan met deze onbekende in die winkel, dan wordt je vroeg of laat weer verliefd, kom je weer in deze situatie. Vermoed ik.

Heb je nog wel eens domme lol om de lol met je man? Wat weer prikkelend kan zijn om weer es die verliefdheid te voelen bij je man? Hadden jullie dat vroeger wel? En is 12,5 jaar huwelijk vieren niet een mooie aanleiding voor 'iets' romantisch?

Wat zou er gebeuren als je bespreekt met je man dat je verliefd bent geworden op iemand, dat je het als een last ervaart, je man helemaal niet kwijt wilt maar kan uitleggen waar die verliefdheid mogelijk door ontstaan is? Ja, hij zal schrikken maar misschien is dat wel goed. Een wake-up call! Want ik begrijp niet waarom hij zo duidelijk stelt dat hij je niet kan geven wat je mist. Hij weet wat je mist. Misschien zou hij eens te rade moeten gaan bij zichzelf, niet over wat hij je allemaal niet kan geven maar wat wel! Geen grootse meeslepende avonturen dan maar, weet ik het, wat verrassing, passie, humor, spontaan wat ondernemen, hoe moeilijk kan het zijn. Even onaardig: of is het zo'n droogkloot geworden waar echt geen lol meer mee te beleven valt? Met droogklootreacties op jouw passie, humor en spontaniteit, die daardoor verdwijnt?



Zo meegaan in die verliefdheid en er daadwerkelijk iets mee doen zou ik niet doen. Geef je huwelijk en je man de kans, geef

jezelf een 'boost' en wie weet wat voor effect dat heeft op jullie relatie en je man.

Wat Friezin schreef: "Skippy, kun je dat gevoel vinden in iets anders dan per sé in de liefde? Dat je stabiliteit en zekerheid in je man vindt en je spanning en loslaten 'ik lééf-gevoel' in iets anders? Ik denk dan aan iets wat helemaal van jouzelf is en waar je je creativiteit, emoties, je vrouwzijn in kwijt kan. Bijvoorbeeld in theater, spelen of ernaar toe gaan. e.d"

Dat is een hele goede tip! Iets waar je energie van krijgt, dat spannend is, (--theatersport bv, heel veel lol, spanning, adrenaline en energie--ik noem maar wat, en kan je weer heerlijk over vertellen thuis ).

Als jij leuke dingen onderneemt, zou dat positieve dan overslaan op je man? Het is het proberen meer dan waard. In ieder geval beleef jij leuke dingen zonder dat je huwelijk er onder lijdt. Laat die verliefdheid, die gaat echt over als je er niks mee doet ( je zal hem wel es zien, maar doe er gewoon niks mee, het slijt heus wel) en leuke dingen onderneemt, lekker je aandacht daar op richten en op je man.



Maar toch.Je wilt weer juist dat plezier met je man. Stel dat er echt niks verandert, hij is heel lief maar misschien gewoon saai (geworden?) en blijft geen enkele moeite doen, hoe klein ook, om weer wat sjeu in jullie huwelijk te brengen. "Kan ik niet..." en dat is het en blijft het.

Stel je bent een jaar of twee verder en je krijgt maar geen respons. Wil je zo verder met hem? Dat gaat dan toch een keer mis? Dan plof je toch een keer, als je levenslust en energie, het gemis aan lol, passie e.d. nooit respons krijgt van je man?

Gaat dat al jaren zo en zit het je ook al zolang dwars en is nu dat bommetje van 'gemis aan' aan het barsten? Dat het zich een weg gaat vinden in verliefdheid?

Geef het niet op hoor, geef het een kans,nog een hele poos. Laat die onbekende man voor wat 'ie is, wie weet wat een ellende dat oplevert. ( en flirt die man net zo hard met andere vrouwen in die winkel en daarbuiten...). Nee geef je huwelijk en je man de kans!

Maak het leven leuk voor jezelf, en wie weet wordt het dan ook stukken leuker met je man. Maar verandert er echt niks met je man, ( na een jaarof twee bv) en heb je het gevoel te knappen en het idee dat je zo de rest van je leven in stabiele maar saaie, grijze, passieloze,en nooit niks aan te doen, verder moet met hem....brrrr, dat gaat ooit fout als je zelf een vrouw bent vol levenslust.

"behoefte: ik wil zekerheid en saaiheid en betrouwbare degelijkheid aan de ene kant - en toch verlangt er iets in mijn hart ook naar iets meeslependers, iets onverantwoordelijks, naar gewoon domme lol om de lol en pieken en dalen in plaats van stabiliteit." En dat is allebei belangrijk! Maar als er werkelijk niets is van lol, geen greintje passie meer...ja, hij is lief en betrouwbaar maar kan je verder echt niet geven wat je mist en dat weet hij en zegt dit ook tegen je...en er verandert dus ook niks positief....Dat houdt je toch niet vol?

Geef het nog een hele tijd een kans en zo niet, dan wordt je ooit weer verliefd op een ander en dan zou ik daar voor gaan!



"Maar dat kan niet in 1 persoon" zeg je. Waarom niet? Jij hebt het immers ook in je!

oeh wat een lange post! nah hopelijk kan je er wat mee

Oh zucht, ik lees ook mee. Heb hetzelfde.. Ben pas een paar jaar samen met mijn vriend, en ik geloof écht dat je op 2 mensen verliefd kan zijn.



Ik ben nu namelijk niet verliefd op iemand anders, maar op nóg iemand. Ik zie hem vaak. Mijn vriend werkt de laatste tijd alleen maar over, en ik zwijmel weg. Het erge is: hij weet het en hij voelt hetzelfde. Ik zou ermee moeten stoppen, maar het idee dat mijn relatie op het punt van uitblussen staat en die ander zo verschrikkelijk into me is zorgen ervoor dat ik de discipline niet op kan brengen. Ik zou hier zo graag langer van willen genieten!



Sorry dat ik je topic kaap, maar ik moest het even kwijt aan iemand Ik hoop voor je dat je een wijze beslissing maakt, wat die ook is.

quote:meisje1988 schreef op 10 april 2012 @ 03:15:

Het is juist de kunst om na zoveel jaar nog steeds vlinders te krijgen van je man of hem die geven...Als jouw geboortejaar in je nickname klopt dan kun jij hier moeilijk over meepraten lijkt me.





Dit staat er een beetje botter dan ik bedoel. Ik bedoel te zeggen dat een huwelijk hard werken is, zeker als je al jaren bij elkaar bent.

TO, zou die verliefdheid kunnen betekenen dat je op een soort breekpunt in je leven bent gekomen en dat het eigenlijk weinig met de man ik kwestie te maken heeft? Het lijkt er eerder op dat jij een uitdagender, spannender leven wilt dan je nu hebt. Als je met deze man doorgaat, dan zul je die spanning zeker krijgen, maar dat kon weleens op hele andere manier zijn dan jij verwacht. Je zou er een slogan van kunnen maken 'verliefdheid maakt meer kapot dan je lief is', tenminste.... als je je hoofd verliest en alles op het spel zet. Denk goed na. Je kunt ervoor kiezen om alle contact met die man te verbreken en je te richten op andere aspecten in je leven waar je nu niet tevreden over bent. Het geluk ligt nooit bij een ander, maar bij jezelf. Echt, je kunt het je misschien nu niet voorstellen, maar het slijt.

Hoi Skippyachterhoek, ook hier iemand die eigenlijk in hetzelfde schuitje zit.. Lange relatie met eigenlijk wel bijna zeker de liefde van mijn leven, 2 kleine kinderen samen en toch (ik schaam me gewoon om het op te schrijven) nu verliefd op een ander.

Een crush voor een collega, gelukkig geen directe maar iemand die ik niet zo vaak persoonlijk zie. Ik heb voor het werk wel zakelijk contact met hem via mail en telefoon, wat het wel moelijker maakt hem uit mijn hoofd te zetten.

Ik weet niet of het wederzijds is, maar ik wil er absoluut niets mee doen. Ik heb al eerder een verliefdheid voor een ander gehad en dat is uiteindelijk vanzelf weggegaan, je moet er even doorheen lijkt het. En dat is best moeilijk, want als je verliefd bent wil je diegene juist graag zien en doe je alles om met diegene in contact te komen. Ik zit elke dag een uur heen en een uur terug in de trein naar mijn werk en betrap mezelf er dan vaak op dat ik toch weer over hem zit te dromen, denk dan aan onze laatste ontmoeting op het werk en denk dan van: stel dat we met elkaar hadden geflirt, hij zijn hand op mijn arm had gelegd, misschien wel meer.. Zo suf, want daarmee voedt je de verliefdheid juist, maarja stop je gedachten maar eens..

Nu denk ik, zolang het bij dromen blijft en ik hem niet te vaak in real life tegenkom, ebt het hopelijk vanzelf wel weg op een gegeven moment. Ik hou namelijk ontzettend veel van mijn man en het leven wat we samen hebben opgebouwd, teveel om dat op te gevn voor een avontuurtje.

Ik weet dat het bij mij ook een soort hang naar spanning, afwisseling is, want het leven met werk en kleine kinderen is gewoon best zwaar vind ik, slapeloze nachten, zorgen, vaak sleur en weinig tijd voor elkaar (want hoe geweldig ik het ook vind om kinderen te hebben, bovenstaande nadelen zijn gewoon ook een waarheid als een koe).

Hoe dan ook, als je echt van je man houdt, hou het dan bij dromen dat doe ik ook. Of misschien een kleine onschuldige flirt soms, al kom je daarmee al op het grensgebied, zeker als je verliefd bent.

Hoe gek het nu ook klinkt, grote kans dat je over een half jaar helemaal niet meer aan hem denkt..en dat zeg ik ook om mezelf moed in te spreken!

Misschien moet je klein beginnnen? Je hoeft natuurlijk niet op al die vragen binnen een week antwoord te hebben, en hoeft ook niet binnen een week te beslissen of je wel of niet bij je man blijft.



Je zou kunnen proberen gedurende een periode wat meer uitdaging in je dagelijkse leven te brengen en te kijken of dat 'helpt', of je verliefdheid op die ander daarmee afneemt en je je happier, tevredener voelt met je eigen leven en in je eigen huwelijk.

-Zoek afleiding, ga leuke dingen doen met vriendinnen, naar de kroeg of naar de film.

-Ga een activiteit voor jezelf doen die je een bepaalde uitdaging biedt, iets nieuws. Dat kan van alles zijn, vrijwilligerswerk, een nieuwe sport of club.

-Probeer de passie in je huwelijk terug te vinden door echt tijd en aandacht voor elkaar te hebben/nemen, net zoals in het begin van jullie relatie. In de hectiek van het dagelijkse leven kan dat uiteraard niet elke dag, maar probeer af en toe gewoon weer eens met elkaar te flirten, grapjes te maken, romantisch te gaan tafelen met een glas wijn, er mooi uit te zien voor hem zodat je je ook door hem begeerd voelt.



En nogmaals, I'm also talking to myself.. Ik heb ook nog steeds last van mijn verliefdheid op collega, al moet ik zeggen dat het nu wel iets afgezwakt is nu ik hem al even niet heb gezien. Nu eigenlijk even sterk blijven dus..