Relaties
alle pijlers
Moeite met scheiding, wanneer is het over?
donderdag 25 juli 2019 om 09:38
De titel zegt het al: Ik ben 2 jaar geleden (initiatief lag bij partner). Het was een verdrietige en zware periode. Ik had het gevoel weer uit het dal te zijn geklommen. Leuke baan, leuk huis en zelfs nieuwe partner. Ook de kinderen maken een gelukkige indruk. Maar... ik blijf in periodes zo verdrietig. Rondom verjaardagen, en nu weer met de vakantie. Het evenwicht is zo broos lijkt het. Graag jullie ervaringen...
donderdag 25 juli 2019 om 09:53
).
donderdag 25 juli 2019 om 10:10
Ik heb er drie jaar over gedaan. Ik had in die periode steeds momenten dat ik dacht eroverheen te zijn. Zelf een nieuwe relatie gehad. Nu zag ik door omstandigheden ex elke dag. Sinds korte tijd ben ik weer samen met ex, we kwamen beiden niet over de scheiding heen en gaan het nu nogmaals samen proberen. Alleen het eindresultaat van deze keuze kan ik je pas over een paar jaar laten weten. 
:-
:-
donderdag 25 juli 2019 om 10:23
Wat leuk om te horen Monalisalove. Ik heb toentertijd jouw verhaal gelezen en had het erg met je te doen. Ik wens je alle goeds toe en ik hoop dat jullie doorstart slaagt.monalisalove schreef: ↑25-07-2019 10:10Ik heb er drie jaar over gedaan. Ik had in die periode steeds momenten dat ik dacht eroverheen te zijn. Zelf een nieuwe relatie gehad. Nu zag ik door omstandigheden ex elke dag. Sinds korte tijd ben ik weer samen met ex, we kwamen beiden niet over de scheiding heen en gaan het nu nogmaals samen proberen. Alleen het eindresultaat van deze keuze kan ik je pas over een paar jaar laten weten.
Ik ben nu 3 maanden officieel uit elkaar. Ik mis mijn ex geen moment en hoef ook niet over de scheiding heen te komen. Ik ben alleen erg boos op hem en dat zit mij wel dwars. ik hoop dat dat geen 2 jaar gaat duren.
Planters kun je uitleggen waarom je nog verdrietig bent op sommige momenten? Ik heb dat namelijk helemaal niet, net zoals ik dat ik hem niet mis, ik vind het juist erg relaxed nu.
senseo wijzigde dit bericht op 25-07-2019 10:27
9.05% gewijzigd
Ik doe mijn best
donderdag 25 juli 2019 om 10:25
Wisselend. Mijn ex is nu ruim anderhalf jaar weg. Eigenlijk vind ik het prima zo zonder hem, maar verjaardagen van de kinderen vind ik nog steeds verdrietige momenten en af en toe heb ik nog wel verdriet over het uit elkaar vallen van mijn gezin.
De relatie met ex verbetert langzaam iets. Eigenlijk ook dankzij diezelfde verjaardagen van de kinderen. Omdat we ze beloofd hebben om die nog steeds samen te vieren.
Nieuwe relatie kan prima, maar vraagt wel iets van de nieuwe partner.
De relatie met ex verbetert langzaam iets. Eigenlijk ook dankzij diezelfde verjaardagen van de kinderen. Omdat we ze beloofd hebben om die nog steeds samen te vieren.
Nieuwe relatie kan prima, maar vraagt wel iets van de nieuwe partner.
donderdag 25 juli 2019 om 10:38
Ik ben nu 5 maanden geleden vertrokken. Het enige waar ik het soms nog moeilijk mee heb is mijn ideaalplaatje van het gezinsleven dat ik voor ogen had en dat ik (zelf, ik heb de stekker eruit getrokken) kapot heb gemaakt. Maar ex mis ik geen moment (zie hem vanwege kind nog vaak en dat gaat super, we eten soms met zijn allen of maken een uitstapje) en no way dat ik ooit terugga. Ik ben veel te gelukkig zo.
Ik weet niet hoe mijn ex-partner eronder is, daar wil hij volgens mij liever (nog) niet over praten, maar hij maakt op mij ook een tevreden indruk. Ik hoop dat hij gauw een leuke nieuwe partner vindt.
Je zult mij nooit horen zeggen dat het te vroeg is voor een nieuwe partner, ik ben heel gelukkig met de mijne (die ik voorlopig nog niet aan mijn kind introduceer trouwens, hoeft ook helemaal niet bij co-ouderschap, tijd genoeg voor mezelf). Ik denk wel dat je ervoor moet waken je angsten, issues, trauma's en wat dan ook op een nieuwe relatie te projecteren, maar dat is een open deur.
Ik weet niet hoe mijn ex-partner eronder is, daar wil hij volgens mij liever (nog) niet over praten, maar hij maakt op mij ook een tevreden indruk. Ik hoop dat hij gauw een leuke nieuwe partner vindt.
Je zult mij nooit horen zeggen dat het te vroeg is voor een nieuwe partner, ik ben heel gelukkig met de mijne (die ik voorlopig nog niet aan mijn kind introduceer trouwens, hoeft ook helemaal niet bij co-ouderschap, tijd genoeg voor mezelf). Ik denk wel dat je ervoor moet waken je angsten, issues, trauma's en wat dan ook op een nieuwe relatie te projecteren, maar dat is een open deur.
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
donderdag 25 juli 2019 om 10:41
Vervelend te horen, dat jij nu ook gescheiden bent. Maar fijn dat je je er zo goed bij voelt. Die boosheid zal slijten, hoort bij het proces. Ik weet nu dat ik in het hier en nu moet leven en me niet al te druk over de toekomst moet maken. Ik hoop dat ex en ik het redden samen en als het niet lukt dan hebben we er werkelijk alles aan gedaan.Senseo schreef: ↑25-07-2019 10:23Wat leuk om te horen Monalisalove. Ik heb toentertijd jouw verhaal gelezen en had het erg met je te doen. Ik wens je alle goeds toe en ik hoop dat jullie doorstart slaagt.
Ik ben nu 3 maanden officieel uit elkaar. Ik mis mijn ex geen moment en hoef ook niet over de scheiding heen te komen. Ik ben alleen erg boos op hem en dat zit mij wel dwars. ik hoop dat dat geen 2 jaar gaat duren.
donderdag 25 juli 2019 om 11:33
Ex en ik zijn nog maar net uit elkaar dus ik heb geen idee hoe lang het gaat duren. Wat ik las is dat het gemiddeld 3 jaar duurt. Dat beangstigt mij wel maar tegelijk snap ik (en dat zie je aan de posts hier maar weer) dat het heel wisselend is. Het ligt aan zo veel omstandigheden lijkt mij.
Ook denk ik dat je na een lange periode, zoals bij jou, best wel weer eens een mindere periode kan hebben.
Wat altijd wel blijft denk ik, is het gemis van het niet complete gezin. idd vooral met verjaardagen, vakanties en feestdagen. Maar ik hoop dat dat ook draaglijk wordt, als je weet dat je kinderen het goed hebben.
Ik ga het maar zien als plan B. Plan A is mislukt. Las ik ergens en vond ik wel inspirerend.
Ook denk ik dat je na een lange periode, zoals bij jou, best wel weer eens een mindere periode kan hebben.
Wat altijd wel blijft denk ik, is het gemis van het niet complete gezin. idd vooral met verjaardagen, vakanties en feestdagen. Maar ik hoop dat dat ook draaglijk wordt, als je weet dat je kinderen het goed hebben.
Ik ga het maar zien als plan B. Plan A is mislukt. Las ik ergens en vond ik wel inspirerend.
donderdag 25 juli 2019 om 13:18
Ik denk dat het per persoon en per situatie verschillend is hoe lang je nodig hebt voor je verwerking. Niet schrikken maar bij mij duurde het vijf jaar voordat ik me echt weer helemaal goed voelde en openstond voor een nieuwe relatie.
Dat had deels te maken met het feit dat mijn kinderen nog heel erg klein waren en al mijn energie vooral naar hen (en mijn werk) ging en deels omdat ik best verdrietig, boos en gefrustreerd was na de breuk. Dat wilde ik niet meeslepen in een eventuele volgende relatie, dus daar ben ik eerst mee aan de slag gegaan.
Voor mij hielp het om een paar gesprekken met een psycholoog te hebben. Mijn zelfbeeld was aan flarden en ik kreeg door die gesprekken inzichten en handvatten waarmee ik verder kon. Ik was aan de ene kant blij dat ex en ik uit elkaar waren, zag wel in dat dat niet werkte en voor mij ook niet goed was, maar had een ander droombeeld voor mijn kinderen, voor mezelf ook, wat gezinsleven betreft. Dat is lang een pijnpunt geweest, maar ik besefte ook dat wij dat droomgezin (toch) al niet waren.
Kan oprecht zeggen dat ik heel gelukkig ben nu. En vind mezelf ook leuker geworden. Voel me weer meer mezelf.
Neem de tijd. Rouwen om wat was, verdriet om wat je had (of had gewild) mag. Maar blijf ook vooruit kijken. Ontwikkel jezelf. Ga leuke dingen doen.
Dat had deels te maken met het feit dat mijn kinderen nog heel erg klein waren en al mijn energie vooral naar hen (en mijn werk) ging en deels omdat ik best verdrietig, boos en gefrustreerd was na de breuk. Dat wilde ik niet meeslepen in een eventuele volgende relatie, dus daar ben ik eerst mee aan de slag gegaan.
Voor mij hielp het om een paar gesprekken met een psycholoog te hebben. Mijn zelfbeeld was aan flarden en ik kreeg door die gesprekken inzichten en handvatten waarmee ik verder kon. Ik was aan de ene kant blij dat ex en ik uit elkaar waren, zag wel in dat dat niet werkte en voor mij ook niet goed was, maar had een ander droombeeld voor mijn kinderen, voor mezelf ook, wat gezinsleven betreft. Dat is lang een pijnpunt geweest, maar ik besefte ook dat wij dat droomgezin (toch) al niet waren.
Kan oprecht zeggen dat ik heel gelukkig ben nu. En vind mezelf ook leuker geworden. Voel me weer meer mezelf.
Neem de tijd. Rouwen om wat was, verdriet om wat je had (of had gewild) mag. Maar blijf ook vooruit kijken. Ontwikkel jezelf. Ga leuke dingen doen.
donderdag 25 juli 2019 om 14:23
Bij mij isnt nu 3 jaar later en denk dat ik er nu wel echt overheen ben. Het gaat langzaam steeds beter maar sommige dingen doen in t begin nog pijn. Dat hij een nieuwe partner kreeg, dat die partner bij mijn kinderen werd betrokken en soms kwam oud zeer nog boven.
Nu heb ik dat niet meer. Ik heb 0 gevoel meer voor hem en vind t heerlijk. Heb nu zelf ook een nieuw iemand in mijn leven en dat helpt ook
Nu heb ik dat niet meer. Ik heb 0 gevoel meer voor hem en vind t heerlijk. Heb nu zelf ook een nieuw iemand in mijn leven en dat helpt ook
donderdag 25 juli 2019 om 14:34
Waarheid als een koe. Ik ging bijna kapot van verdriet, maar heb niet één keer gedacht: was hij nog maar hier.vivautrecht85 schreef: ↑25-07-2019 13:56Dat je ergens verdrietig over bent wil natuurlijk niet altijd zeggen dat je het mist.
donderdag 25 juli 2019 om 14:45
Ik denk dat ik verdriet heb om beide. Schuldgevoel naar de kinderen speelt ook mee. Dat ze altijd 1 ouder moeten missen bijvoorbeeld. Gelukkige gezinnetjes op de camping zijn ineens weer confronterend. Ik droom ineens weer over ex.
Ik mis de dingen delen over de kinderen; als de jongste iets grappigs zegt of iets nieuws kan bijvoorbeeld. Dat kan ik delen met mijn vriend, mijn familie en vriendinnen maar het is niet hetzelfde.
De leuke kanten van mijn ex mis ik ook; soms idealiseer ik het beeld wel teveel.
Maar ik dacht al een poosje dat ik er behoorlijk overheen was. Ik zie hem regelmatig ivm omgangsregeling en ook die momenten deden me weinig meer. Ik voelde me zelfs heel regelmatig gelukkig!
En nu sinds een paar dagen... terug bij af lijkt het wel. Mogelijk speelt mee dat hij op vakantie is met partner. Dat is confronterend. Ook het feit dat zij samen in ons oude huis zijn met onze kinderen vind ik lastig (wonen nog niet samen).
Met mijn vriend kan ik er goed over praten, hij is helemaal op de hoogte en accepteert mijn verdriet. We zijn ook heel rustig gestart met onze relatie. Ik kan oprecht zeggen dat we een fijne relatie hebben.
Mijn gevoelens zijn daarom heel dubbel... en ik heb nu ineens wel twijfel of ik niet te vroeg in een relatie gestapt ben..
Ik mis de dingen delen over de kinderen; als de jongste iets grappigs zegt of iets nieuws kan bijvoorbeeld. Dat kan ik delen met mijn vriend, mijn familie en vriendinnen maar het is niet hetzelfde.
De leuke kanten van mijn ex mis ik ook; soms idealiseer ik het beeld wel teveel.
Maar ik dacht al een poosje dat ik er behoorlijk overheen was. Ik zie hem regelmatig ivm omgangsregeling en ook die momenten deden me weinig meer. Ik voelde me zelfs heel regelmatig gelukkig!
En nu sinds een paar dagen... terug bij af lijkt het wel. Mogelijk speelt mee dat hij op vakantie is met partner. Dat is confronterend. Ook het feit dat zij samen in ons oude huis zijn met onze kinderen vind ik lastig (wonen nog niet samen).
Met mijn vriend kan ik er goed over praten, hij is helemaal op de hoogte en accepteert mijn verdriet. We zijn ook heel rustig gestart met onze relatie. Ik kan oprecht zeggen dat we een fijne relatie hebben.
Mijn gevoelens zijn daarom heel dubbel... en ik heb nu ineens wel twijfel of ik niet te vroeg in een relatie gestapt ben..
donderdag 25 juli 2019 om 15:27
Mijn ex en ik hebben de afspraak om elkaar op de hoogte te houden over onze kinderen, ook de leuke dingen. In praktijk ben ik degene die mailt en mijn ex reageert hier nooit op en mailt zelf ook nooit. Ik heb hem gevraagd of hij wel prijs stelt op de mails, ook daarop
geen reactie. Ik ben nu op vakantie met de kinderen, er gebeuren veel leuke dingen, er gaan dingen mis maar ik mail niet meer. Het feit dat hij ook de kinderen niet apt zegt mij dat hij het kennelijk allemaal niet interessant vind en/of niet wil weten. Ik vind het jammer, maar ik heb er verder geen last van, het is zijn keuze. Na de vakantie moet ik hem wéér mailen om gemaakte (financiële) afspraken na te komen en daar baal ik van (daar zit ook mijn boosheid)
Ik heb nog geen nieuwe relatie en om eerlijk te zijn vraag ik mij af of ik dat ooit nog wil. Misschien helpt mij dat ook in het verwerkingsproces. Het lijkt mij erg lastig om verdrietig te zijn om je oude relatie terwijl je een nieuwe relatie hebt waar je gelukkig mee bent. Of ben je misschien minder gelukkig met je huidige partner en zit daar je verdriet?
geen reactie. Ik ben nu op vakantie met de kinderen, er gebeuren veel leuke dingen, er gaan dingen mis maar ik mail niet meer. Het feit dat hij ook de kinderen niet apt zegt mij dat hij het kennelijk allemaal niet interessant vind en/of niet wil weten. Ik vind het jammer, maar ik heb er verder geen last van, het is zijn keuze. Na de vakantie moet ik hem wéér mailen om gemaakte (financiële) afspraken na te komen en daar baal ik van (daar zit ook mijn boosheid)
Ik heb nog geen nieuwe relatie en om eerlijk te zijn vraag ik mij af of ik dat ooit nog wil. Misschien helpt mij dat ook in het verwerkingsproces. Het lijkt mij erg lastig om verdrietig te zijn om je oude relatie terwijl je een nieuwe relatie hebt waar je gelukkig mee bent. Of ben je misschien minder gelukkig met je huidige partner en zit daar je verdriet?
senseo wijzigde dit bericht op 25-07-2019 15:34
Reden: G
Reden: G
22.48% gewijzigd
Ik doe mijn best
donderdag 25 juli 2019 om 15:33
Hoe zou jij het vinden als je vriend er zo in stond bij jou na een scheiding? Zou jij dan zo begripvol reageren? Ik vind dat je ofwel jezelf een schop onder de kont moet geven, ofwel stoppen met de relatie. Als ik jou was zou ik voor het eerste kiezen.
Als dit topic van een vrouw die een partner had die er zo in stond zou het advies 'je bent een rebound, laat hem gaan' zijn.
Als dit topic van een vrouw die een partner had die er zo in stond zou het advies 'je bent een rebound, laat hem gaan' zijn.
donderdag 25 juli 2019 om 16:52
Het is heel lastig te zeggen, dat je geen nieuwe relatie moet beginnen voordat je er helemaal overheen bent, aan de andere kant, nieuw geluk helpt ook om de boel sneller een plek te geven. Maar inderdaad wees er eerlijk over in je relatie. Een rebound zijn is voor niemand plezierig. In mijn geval was die nieuwe relatie mijn redding om door te gaan in mijn werk (eigen zaak) het huishouden draaiende te houden en nog een paar zware tegenslagen. Ik ben oprecht gelukkig geweest toen het goed ging in de nieuwe relatie en ik nog smoorverliefd was. Ex-vriend kwam ook net uit een scheiding, dus we hebben elkaar kunnen helpen. Wel ben ik voor de rest van mijn leven klaar met samengestelde gezinnen en thuiswonende kinderen en daarmee ook wel iets geleerd.
vrijdag 26 juli 2019 om 15:06
Bedankt voor jullie reacties! En fijn om te merken dat ik niet alleen sta.
Ik denk niet dat mijn vriend een rebound is, we zijn nu driekwart jaar samen en gelukkig. Ook los van elkaar, want we hebben naast onze relatie ook een zelfstandig leven. Samenwonen is geen optie en willen we ook niet. Qua kids loopt het super; ze vinden elkaar leuk. Maar we dringen ze niks op en we praten met respect over de andere ouders, die komen ook regelmatig ter sprake.
Gekke is dat waar ik het allermeeste tegenop zag is dat ik de kinderen zo missen als ze bij hun vader zijn. Nu is dat juist mijn oplaadtijd. Ex mis ik t meest als de kids bij mij zijn. Zegt ook iets denk ik; ex neemt wel contact tussendoor met mij als de kids bij hem zijn. Vergeten spullen etc. Kan dan ook ineens voor mijn neus staan. Heb ik al wat van gezegd, dat vind ik heel vervelend!
Ik denk niet dat mijn vriend een rebound is, we zijn nu driekwart jaar samen en gelukkig. Ook los van elkaar, want we hebben naast onze relatie ook een zelfstandig leven. Samenwonen is geen optie en willen we ook niet. Qua kids loopt het super; ze vinden elkaar leuk. Maar we dringen ze niks op en we praten met respect over de andere ouders, die komen ook regelmatig ter sprake.
Gekke is dat waar ik het allermeeste tegenop zag is dat ik de kinderen zo missen als ze bij hun vader zijn. Nu is dat juist mijn oplaadtijd. Ex mis ik t meest als de kids bij mij zijn. Zegt ook iets denk ik; ex neemt wel contact tussendoor met mij als de kids bij hem zijn. Vergeten spullen etc. Kan dan ook ineens voor mijn neus staan. Heb ik al wat van gezegd, dat vind ik heel vervelend!
zaterdag 3 augustus 2019 om 14:08
De nieuwe relatie is denk ik niet te snel en wat goed dat jullie (nog) niet samenwonen. Daar is de relatie die ik kreeg na het uit elkaar gaan hier o.a. op stuk gelopen. Het is logisch dat je elkaar (ex) als ouder mist, zeker als je met de kinderen alleen bent. Je staat er dan immers ook alleen voor elke beslissing moet je zelf nemen, elke handeling moet je zelf doen. Dat je ex soms maar zo voor de deur staat, daar zou ik wel afspraken over maken.Panthera_Rosa schreef: ↑26-07-2019 15:06Bedankt voor jullie reacties! En fijn om te merken dat ik niet alleen sta.
Ik denk niet dat mijn vriend een rebound is, we zijn nu driekwart jaar samen en gelukkig. Ook los van elkaar, want we hebben naast onze relatie ook een zelfstandig leven. Samenwonen is geen optie en willen we ook niet. Qua kids loopt het super; ze vinden elkaar leuk. Maar we dringen ze niks op en we praten met respect over de andere ouders, die komen ook regelmatig ter sprake.
Gekke is dat waar ik het allermeeste tegenop zag is dat ik de kinderen zo missen als ze bij hun vader zijn. Nu is dat juist mijn oplaadtijd. Ex mis ik t meest als de kids bij mij zijn. Zegt ook iets denk ik; ex neemt wel contact tussendoor met mij als de kids bij hem zijn. Vergeten spullen etc. Kan dan ook ineens voor mijn neus staan. Heb ik al wat van gezegd, dat vind ik heel vervelend!
zaterdag 3 augustus 2019 om 16:32
Mijn ex en ik appen en praten gewoon normaal over kind, sturen foto's, vertellen wat we met kind aan het doen zijn. Dat verzacht het gemis van "een gezin zijn" denk ik wel. Maar wij hebben dan ook afgesproken om als ouders zo normaal mogelijk te blijven doen, ook nu we geen partners meer zijn. En dat loopt nu al een halfjaar heel goed!
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
