Na 25 jaar is het over

Ik heb het hele topic gelezen; ontzettend verdrietig dat zoiets gebeurt als je al zo lang samen bent. Toch heb ik een andere kijk op dit verhaal dan veel anderen hier. Ik ben ook ruim 25 jaar samen met mijn man, en ik begrijp dus heel goed dat een scheiding niet het eerste is waaraan je denkt.

Vijfentwintig jaar, dat is wel degelijk een half mensenleven, als je begint te tellen vanaf ongeveer 20 jaar, toch de leeftijd waarop het liefdesleven van de meeste mensen begint. Mensen die al zo lang samen zijn, zijn met elkaar vergroeid. Bovendien, dat ervaar ik zelf tenminste, bestaat het huwelijk niet uit 2 mensen, maar tellen de kinderen net zo hard mee; feitelijk vorm je samen met je man en je kind(eren) een unit. Die unit is de basis van je leven, je geluk, je vangnet, je alles. En als één van de betrokkenen - de man/vader, in dit geval - iets doet om dat geluk te torpederen, stort het hele kaartenhuis in elkaar. Maar om dan meteen je koffers te pakken... nee, dat kan niet.

Ik denk dat een geheime verliefdheid heel erg pijnlijk en vernederend is, maar ik denk ook dat je het een beetje moet relativeren. In dit topic lijken veel mensen te denken dat een verliefdheid op de één uitsluit dat er nog liefde kan zijn voor de ánder. Maar: 25 jaar samen, dat IS liefde.

Het is alleen geen 'verliefdheid' in de zin van zinsbegoocheling, zinderende spanning, hartkloppingen, nieuwsgierigheid enzovoort. Dat zijn gevoelens die je alleen kunt hebben voor een relatief nieuw persoon, iemand die je nog niet goed kent, laat staan 25 jaar.

Ik ben ook heel erg verliefd geweest op iemand anders. Ik heb er nooit iets mee gedaan, maar de gevoelens waren er niet minder om. Zoals ik het heb ervaren, was die verliefdheid een vlucht. Niet uit mijn ongelukkige huwelijk, want wij zijn heel gelukkig en hecht. Maar: wel al 25 jaar. En ik ben een nieuwsgierig iemand. Ik houd van aandacht, en van het gevoel aanbeden te worden. Wie niet? Dat kán niet als je al getrouwd bent, maar laten we eerlijk zijn: de vertrouwde en veilige liefde die je thuis hebt, is niet te vergelijken met de fantasie over die andere, vreemde, onbekende, spannende persoon.

Maar het kan dus wél naast elkaar bestaan, zonder dat de verliefdheid iets afdoet aan de oprechte liefde voor je partner. In mijn geval waren er vele redenen voor mijn verliefdheid. Net als TO doen mijn man en ik héél veel dingen samen, en soms is dat een beetje beklemmend - ik vond het fijn om met die verliefdheid echt iets van 'mezelf' te hebben, zoals de Fransen het noemen: een jardin secret waar alleen ík toegang toe had. Ook genoot ik van de fantasie dat iemand mij fantastisch vond op een volstrekt irreële manier, want hé, ik wist echt wel dat ik niet zo fantastisch en geweldig was als mijn geheime liefde dacht. Ik wist óók dat de hele zeepbel uit elkaar zou spatten zodra wij elkaar goed zouden leren kennen; de kans dat ik met die man een toekomst zou hebben, was nul. Maar het streelde mijn ego. Ik voelde me begeerd en dat gaf energie.

Als ik die twee dingen - verliefdheid en liefde - tegen elkaar afweeg, wint uiteraard de liefde het op alle fronten. Dat is mijn leven. De verliefdheid was een fantasie, nogal kinderlijk eigenlijk, maar wel lekker.

Het is pijnlijk om na 25 jaar lief en leed zo hard onderuit gehaald te worden, maar ik geloof wel dat je man nog van je houdt (of kan houden). Ook voor hem zal het ongetwijfeld een vlucht zijn geweest - weg uit de sleur, op zoek naar spanning, even zijn stress vergeten, een fantasie van een leven dat nooit realiteit zal worden maar dat hem wel een kick en een ego-boost gaf. Je schreef zelf al dat hij een hekel had aan knutselen en boswandelingen, dus zo zie je maar hoezeer hij zich verloor in die fantasie. Hij wilde zich gewoon verzekeren van de aanbidding van zijn minnares; hij praatte haar naar de mond om te krijgen wat hij van haar wilde, namelijk seksuele aandacht.

Dat zegt niks over jou, want die vorm van seksuele aandacht (die afkomstig is van een quasi vreemde) kun jij na 25 jaar niet bieden; hij kent jou te goed, hij weet al wat hij van jou kan verwachten. Jij bent namelijk, samen met jullie kind, zijn LEVEN. Die andere vrouw is alleen zijn fantasie. Een soort parallel leven waarin hij kon onderduiken.

Wat ik me heel goed heb gerealiseerd toen ik zo verliefd was op een ander, is dat ik eigenlijk niet verliefd was op die man, maar vooral op de vrouw die ik in zijn bewonderende ogen kon zijn. Ik kickte op mezelf. Terwijl ik héél goed wist dat ik die ideale vrouw niet was. Maar eventjes... heel eventjes... kon ik af en toe denken dat het wél zo was.

Best kans dat het voor jouw man ook zo heeft gewerkt. Stom dat hij naar zijn verliefdheid heeft gehandeld, maar ik zou niet verbaasd zijn als zijn verliefde gevoelens voor die vrouw in één klap zijn verdampt, nu jij hun geheim hebt ontdekt. Hoe dan ook, veel sterkte!

Babette2017 schreef: ↑

07-12-2017 12:31

Nee hoor, dat maakt het onderscheid tussen vrouwen die wel of geen eigenwaarde hebben. Ligt aan je opvoeding denk ik.

Zo kom jij even van je high horse !
Zie in mijn omgeving bij stellen voor in de 50 dit toch echt voorbij komen .
Vrouwen/mannen met genoeg eigenwaarde hoor .
Jij al een relatie van langer dan 25 jaar ?

samarinde schreef: ↑

07-12-2017 15:41

Ik heb het hele topic gelezen; ontzettend verdrietig dat zoiets gebeurt als je al zo lang samen bent. Toch heb ik een andere kijk op dit verhaal dan veel anderen hier. Ik ben ook ruim 25 jaar samen met mijn man, en ik begrijp dus heel goed dat een scheiding niet het eerste is waaraan je denkt.

Vijfentwintig jaar, dat is wel degelijk een half mensenleven, als je begint te tellen vanaf ongeveer 20 jaar, toch de leeftijd waarop het liefdesleven van de meeste mensen begint. Mensen die al zo lang samen zijn, zijn met elkaar vergroeid. Bovendien, dat ervaar ik zelf tenminste, bestaat het huwelijk niet uit 2 mensen, maar tellen de kinderen net zo hard mee; feitelijk vorm je samen met je man en je kind(eren) een unit. Die unit is de basis van je leven, je geluk, je vangnet, je alles. En als één van de betrokkenen - de man/vader, in dit geval - iets doet om dat geluk te torpederen, stort het hele kaartenhuis in elkaar. Maar om dan meteen je koffers te pakken... nee, dat kan niet.

*knip*

Best kans dat het voor jouw man ook zo heeft gewerkt. Stom dat hij naar zijn verliefdheid heeft gehandeld, maar ik zou niet verbaasd zijn als zijn verliefde gevoelens voor die vrouw in één klap zijn verdampt, nu jij hun geheim hebt ontdekt. Hoe dan ook, veel sterkte!

Er is een verschil tussen een verliefdheid/fling en het bewust maanden verborgen houden van een affaire. Zelfs zo ver gaan om een speciale app die gesprekken automatisch zou wissen. Ik zou niet samen willen zijn met iemand die maandenlang dusdanig kan liegen zonder dat ik het zelf door zou hebben.

Samarinde heb je ooit overwogen dat je mogelijk niet geschikt bent om monogaam te leven? Het is een fantastisch betoog, waarbij je eigenlijk schrijft dat je onzeker/miserabel wordt van een leven met slechts één man. Hierdoor ontstaat er spanning bij jou en vlucht je in een verliefdheid met bijbehorende droomwereld. Daarnaast heb je deze uitvlucht nodig om jou zelfbeeld op te krikken. En omdat jullie levens zo extreem in elkaar verweven zijn ga ook jij niet weg uit je huwelijk. Wat vond je man van je verliefdheid, kreeg hij daar ook zo'n egoboost van? Of zorgde het bij hem voor wanhoop, zorgen en verdriet?

X jaar samenzijn met elkaar getuigt niet van liefde in mijn ogen. Liefde zit voor mij in: het elkaar met respect behandelen, eerlijk zijn, elkaar vertrouwen, elkaar helpen en elkaar dingen gunnen. Dat soort zaken.
Verstandshuwelijken duurden vroeger een leven lang. Was dat dan de ultieme liefde? Welnee, dat was elkaar nodig hebben, gedogen en elkaar gebruiken voor de levensstandaard. Opgedrongen door de maatschappij waardoor er grote wederzijdse afhankelijkheid was. Aan echte liefde zit geen tijd verbonden en zij is onvoorwaardelijk. Zij kan kortstondig zijn of levenslang.

Zelf verkies ik 1 jaar geliefd leven met een eerlijke partner boven 25+ jaar samenzijn met één vaste partner die mij meerdere malen ontrouw is (lichamelijk dan wel geestelijk) en waarvan ik altijd bedacht moet zijn op leugens en onderbuikgevoelens. Maar zoals je in dit topic gelezen hebt kiest niet iedereen hiervoor.

Ieder zijn eigen keuze, maar deal dan ook met de consequenties die je van tevoren al kon weten (dit is de 2e keer dat zij hem betrapt op vreemdgaan)

@LiveLoveLaugh2: nee, dat heb ik nooit overwogen en ik geloof ook niet dat ik ongeschikt ben voor een monogame relatie, ik geloof alleen wel dat het (van beide partijen) veel flexibiliteit en toewijding vraagt om een monogame relatie zo lang goed te houden.

Mijn man zei: "Ik vind het heel erg, maar jij kan het niet helpen dat je verliefd bent geworden," en dat vond ik heel lief.

Toen ik laatst een etentje had met zeven vriendinnen die ik al ken sinds mijn studietijd, en die allemaal - op één na - al 25 jaar samen zijn met hun man, bespraken we dit onderwerp en wat denk je? Alle zes waren we het erover eens dat we, gesteld dat het NOOIT zou uitkomen, morgen met een andere leuke man in bed zouden duiken. Gewoon, omdat het spannend en opwindend zou zijn. Eén vriendin zei dat ze daar geen behoefte aan had, en dat was inderdaad de enige gescheiden vrouw in ons gezelschap, die pas 4 jaar samen is met haar nieuwe vriend. Vonden wij allemaal logisch. Maar 25 jaar, dat is iets anders. De liefde is dan vele malen groter (en daarom doen we zoiets dus ook niet, er is natuurlijk een reden waarom wij al zo lang getrouwd zijn), maar de opwinding van het prille begin is er dan wel vanaf. Toch zijn wij allemaal monogaam. En ik geloof niet dat wij verstandshuwelijken hebben hoor, we vinden allemaal dat we de allerleukste man van de wereld hebben, en de allerleukste kinderen.

Dus nee, je hoeft niet ongelukkig, onzeker of miserabel te zijn omdat je een keer verliefd wordt op een ander of je aangetrokken voelt tot iemand die 'verboden' is omdat je al getrouwd bent. Dat is echt een misverstand. Maar op die zwakke momenten is het natuurlijk wel belangrijk om duizend stappen terug te doen en heel goede kijken naar wat je hébt. Dat heeft de man van TO niet gedaan. En daar betaalt hij nu de prijs voor.

#Samarinde. Ik ben al langer dan 25 jaar samen met mijn man en moet er niet aan denken om met een ander het bed in te duiken. In al die tijd heb ik 1 keer meegemaakt dat ik aangetrokken werd door een ander. Ik heb dit -zodra ik me dat zelf realiseerde - aan man verteld en ervoor gezorgd dat ik die mooie meneer (klant die in mijn portefeuille zat) niet meer hoefde te zien door zijn casus over te dragen aan een collega.
Ik heb 3 zussen die allen nog langer samen zijn met hun man. Van 2 hoor ik dit verhaal ook. De derde is jong getrouwd, gaat prima met haar man maar zij zou het op deze manier niet meer opnieuw doen. Het kan dus ook dat het wel echt blijft werken.

Oudblond schreef: ↑

07-12-2017 18:22

#Samarinde. Ik ben al langer dan 25 jaar samen met mijn man en moet er niet aan denken om met een ander het bed in te duiken. In al die tijd heb ik 1 keer meegemaakt dat ik aangetrokken werd door een ander. Ik heb dit -zodra ik me dat zelf realiseerde - aan man verteld en ervoor gezorgd dat ik die mooie meneer (klant die in mijn portefeuille zat) niet meer hoefde te zien door zijn casus over te dragen aan een collega.
Ik heb 3 zussen die allen nog langer samen zijn met hun man. Van 2 hoor ik dit verhaal ook. De derde is jong getrouwd, gaat prima met haar man maar zij zou het op deze manier niet meer opnieuw doen. Het kan dus ook dat het wel echt blijft werken.

O, dat geloof ik ook hoor! Ik beweer niet dat het abnormaal is als je nooit stiekem aan een ander denkt, maar het gaat erom dat monogamie voor veel mensen toch een offer(tje) vraagt. Er lopen zoveel leuke mensen rond op deze wereld, en van al die mensen heb ik er al één gekozen, waardoor al die anderen verboden terrein zijn. Ik kan er prima mee leven, maar ik besef wel dat het een keuze is, en die keuze moet ik keer op keer bewust maken. Dat is óók monogamie. En ja, jouw tactiek (die leuke man uit de weg gaan) is ook míjn tactiek, en die van mijn vriendinnen, want uiteindelijk dóen we het niet. De man van TO deed het wel, en dat is... nou ja: dom.

Blumke29 schreef: ↑

07-12-2017 10:37

Dit is toch de verkeerde volgorde. Hij is daartoe bereid pas nadat jij een beslissing neemt? Hij zou volledig met z'n billen bloot moeten en er alles aan moeten doen om jouw vertrouwen terug te winnen. Pas als jij aangeeft met hem door te willen of het te willen proberen dan is hij bereid volledig openheid van zaken te geven.................dit zou mij het gevoel geven dat hij de deur (naar die andere vrouw) op een kier wil houden en online nog contact met haar heeft totdat jij een beslissing neemt. Geef je hem nog een kans dan kan hij voordat hij openheid van zaken geeft wellicht e.e.a. wissen?
....

Ik vind dit goed gezegd door Blumke, nav de opmerking van man dat hij pas openheid van zaken wil geven en zijn account wil activeren -nadat!- TO heeft aangegeven dat ze met hem verder wil.

Is dit voldoende als vertrouwensbasis?

IWillMakeItOnMyOwn schreef: ↑

07-12-2017 22:40

Vanmiddag heb ik een gesprek gehad met de dame in kwestie. Vond het moedig van haar dat ze met me in gesprek durfde te gaan. Ze hadden veel steun aan elkaar, dat is uit de hand gelopen, maar de hoofdmoot van hun relatie was de steun die ze bij elkaar vonden. Op de vraag of ze condooms hadden gebruikt reageerde ze dírect met de uitspraak dat ze helemaal geen sex hadden gehad, dat ze het wel geprobeerd hadden en de intentie er ook was maar het hem niet lukte. Ze heeft me echt recht in de ogen gekeken en beloofd dat ze niet gelogen had vandaag, en waarom zou ze ook, zij heeft daar geen belang bij. Dus ik geloof wel dat ik plaatje nu redelijk helder heb wat er is gebeurd en hoe het zo heeft kunnen komen.

Haar belang is dat jij rustig blijft en haar man niet of haar omgeving niet informeert. Want dan wankelt haar huwelijk. En waarom had zij trouwens "steun nodig"?
Dat recht in de ogen kijken en haar beloftes daar zou ik weinig waarde aan hangen. Ze handelt nu zoals van haar verwacht wordt en doet aan damage control. Dus het bagatelliseren van wat gebeurd is en op jouw gevoel spelen.

En over de duur van je huwelijk.....Wat zou jij je dochter adviseren als zij over x jaar in een relatie zit waarin ze belazerd wordt? Blijven, net als jij?

Nadat hij zijn wachtwoord heeft veranderd heeft hij haar verteld dat ze precies dit moest vertellen.
Echt, je gelooft dit? Ik geloof er geen zak van!

Onderschat niet hoe goed zij allebei kunnen acteren. Je weet toch ook dat je je man al eerder hebt gevraagd of hij verliefd was, en hij toen ook keihard in je gezicht gelogen heeft? Hoe hij al 8+ maanden gelogen heeft? Hoe 'alleen kussen/knuffelen' inmiddels veranderd is in 'ook orale seks'?
Je komt niet naïef over, maar ik denk dat hij toch wel erg overtuigend over kan komen, ook als hij dat niet is.

En nog iets anders; Je man heeft in de geschiedenis kunnen zien op welke sites je geweest bent en zo waarschijnlijk ontdekt hoe je achter zijn vreemdgaan bent gekomen.
Kan dat betekenen dat hij OOK heeft kunnen zien dat je hier een topic hebt aangemaakt, en nu alles meeleest?

AliceV schreef: ↑

07-12-2017 23:47

En nog iets anders; Je man heeft in de geschiedenis kunnen zien op welke sites je geweest bent en zo waarschijnlijk ontdekt hoe je achter zijn vreemdgaan bent gekomen.
Kan dat betekenen dat hij OOK heeft kunnen zien dat je hier een topic hebt aangemaakt, en nu alles meeleest?

Oh dat is een goeie!

Meelezer hier. Wat een heftige tijd voor je. Volgens mij overdenk je alles goed. Alles wat gezegd is door hun beiden kan natuurlijk wel afgesproken zijn als buitenstaander schiet dat wel door m’n gedachten.
Sterkte met de situatie!

IWillMakeItOnMyOwn schreef: ↑

07-12-2017 22:21

En hoe denk je 25 jaar samen te zijn zonder dat er sprake is van deze dingen? Dat wil toch niet zeggen dat er in die 25 jaar niet een of twee (of drie) keer een moment is waarop dat even misgaat? Ik ben nooit vreemdgegaan, maar wel drie keer verliefd geweest op een ander. Dat heb ik hem ook niet verteld. Dus ik heb ook gelogen dan. En in die 25 jaar heb ik wel andere stomme dingen gedaan, die ook heel kwetsend kunnen zijn. Dat kan toch niet anders? Kun jij 25 jaar lang een perfect iemand zijn, die áltijd alles eerlijk verteld aan haar partner, nooit eens een stomme blunder heeft begaan, nooit gevoelens heeft gehad voor een ander of stiekem een beetje heeft geflirt? Ik geloof er niets van. Ja, hij is over de schreef gegaan. Hartstikke fout. Maar toen ik op andere vlakken over de schreef ben gegaan, is hij toch ook niet bij mij meteen weggegaan? Er zijn altijd meer kanten aan een verhaal. Al 25 jaar helpt hij mij bij alles waar ik hulp bij nodig heb, gunt hij mij het beste van de wereld, behandeld hij mij met respect. Nog nooit is een ruzie uit de hand gelopen of heeft hij onnodig kwetsende dingen gezegd. Nu is hij verliefd geworden, dat is uitgelopen op knuffelen, kussen, geheim appcontact en 2 hoteldates. Superfout. Niet goed te praten, doe ik ook niet. Maar daarmee zijn die 25 jaar toch ook niet opeens helemaal niets meer waard?

Volgens mij schrijf ik nergens dat die 25 jaar niks waard geweest zijn, toch? Je hebt een dochter, huisdieren, een dak boven je hoofd en een goedlopend bedrijf. Er waren natuurlijk ook zat goede momenten. Wellicht maakt dat het ook zo moeilijk, want als er niks positiefs te benoemen was geweest had je al lang je koffers gepakt.

Natuurlijk ga ik mijn partner niet de komende 25 jaar elk wissewasje vertellen. Naast onmogelijk ook vrij vermoeiend. Maar bij alles wat ik bewust voor mij houd bedenk ik wel of ik dat doe uit schaamte of omdat ik denk dat mijn vriend echt 0,0 aan die info heeft (categorie: niet boeiend). Dat doe ik uit liefde voor mijn partner, want als ik mij zou schamen weet ik dat ik onrespectvol bezig ben tegenover hem en zou ik het hem dan juist wél vertellen. Er zou dan ook werkelijk waar geen 1 haar op mijn hoofd zijn die als ik betrapt was vanuit de verdediging in de aanval te gaan zoals jouw man deed.

Maar goed, als je oprecht van mening bent dat hij jou al 25 jaar je de wereld gunt, je respecteert en goed behandeld blijf dan vooral lekker zitten waar je zit. Je hoeft van mij niet bij hem weg, ik heb er geen enkel belang bij of jij nu wel of niet vertrekt uit je huwelijk. Uit je reactie zie ik dat je hem ook in verdediging neemt want jij hebt opeens ook "grote misstappen" begaan. Het verschil is alleen wel dat het bij jou bij een verliefdheid ging met dagdromen en je man er een volledige relatie naast zijn huwelijk van maakte.

Maar nogmaals, als jij daar oké mee bent helemaal prima. Is het zo opgelost toch?

LiveLoveLaugh2 schreef: ↑

08-12-2017 00:59

Volgens mij schrijf ik nergens dat die 25 jaar niks waard geweest zijn, toch? Je hebt een dochter, huisdieren, een dak boven je hoofd en een goedlopend bedrijf. Er waren natuurlijk ook zat goede momenten. Wellicht maakt dat het ook zo moeilijk, want als er niks positiefs te benoemen was geweest had je al lang je koffers gepakt.

Natuurlijk ga ik mijn partner niet de komende 25 jaar elk wissewasje vertellen. Naast onmogelijk ook vrij vermoeiend. Maar bij alles wat ik bewust voor mij houd bedenk ik wel of ik dat doe uit schaamte of omdat ik denk dat mijn vriend echt 0,0 aan die info heeft (categorie: niet boeiend). Dat doe ik uit liefde voor mijn partner, want als ik mij zou schamen weet ik dat ik onrespectvol bezig ben tegenover hem en zou ik het hem dan juist wél vertellen. Er zou dan ook werkelijk waar geen 1 haar op mijn hoofd zijn die als ik betrapt was vanuit de verdediging in de aanval te gaan zoals jouw man deed.

Maar goed, als je oprecht van mening bent dat hij jou al 25 jaar je de wereld gunt, je respecteert en goed behandeld blijf dan vooral lekker zitten waar je zit. Je hoeft van mij niet bij hem weg, ik heb er geen enkel belang bij of jij nu wel of niet vertrekt uit je huwelijk. Uit je reactie zie ik dat je hem ook in verdediging neemt want jij hebt opeens ook "grote misstappen" begaan. Het verschil is alleen wel dat het bij jou bij een verliefdheid ging met dagdromen en je man er een volledige relatie naast zijn huwelijk van maakte.

Maar nogmaals, als jij daar oké mee bent helemaal prima. Is het zo opgelost toch?

zinnige dingen zeg jij altijd

In dit verhaal zie je een draaiing die je vaak ziet.
Alle details uitpluizen en dan bagatelliseren.

Jezelf sussen en wijsmaken zodat je geen stappen hoeft te zetten die eng zijn.

Een nieuw ander leven opzetten.

Als jij jezelf maar sust is er niks aan de hand gewoon je normen en waarden om gooien sim sa la bim opgelost.

Euh onder aan de streep is hij gewoon keihard vreemdgaat 2 x!

Afijn jou leven, jou jaren die je weg gaat gooien aan een zelf geknutselde constructie die jou gaat slopen.

AliceV schreef: ↑

07-12-2017 23:46

Onderschat niet hoe goed zij allebei kunnen acteren. Je weet toch ook dat je je man al eerder hebt gevraagd of hij verliefd was, en hij toen ook keihard in je gezicht gelogen heeft? Hoe hij al 8+ maanden gelogen heeft? Hoe 'alleen kussen/knuffelen' inmiddels veranderd is in 'ook orale seks'?
Je komt niet naïef over, maar ik denk dat hij toch wel erg overtuigend over kan komen, ook als hij dat niet is.

Nogal een verschil. Dus, dit was weer een leugen. En wat Alice zegt, het kan zomaar zijn dat zij dit topic hebben ontdekt en nu precies weten wat hij ook weet.

En daarmee is de vraag beantwoord waarom mensen verder gaan na vreemdgaan van de partner. De vraag die hier op dit forum meer dan eens wordt gesteld.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik achteraf zo blij was dat ik wèl ben gegaan. Maar ik had dan ook geen 25-jarige huwelijk of een kind.

Achteraf, als het allemaal wat is gezakt en de heftigste emoties wat meer te overzien zijn, zie je namelijk alleen maar meer leugens, met terugwerkende kracht. En dan overheerst de opluchting. De opluchting dat je niet meer bang hoeft te zijn of onzeker, achterdochtig of (onterecht? Want dat blijf je je afvragen) jaloers.

Ik had dit jou zo gegund TO, omdat ik je gevoelens van het moment van ontdekken zo herkende.
Ik hoop dat je wijs kiest en achteraf geen spijt zal hebben.

Ik ken er namelijk maar weinig die spijt hebben dat ze wèl zijn gegaan. Andersom daarentegen..

En hoe verklaard hij het willen knutselen, de lange wandelingen maken? Het gezellig samen willen wonen met alle 5 de kinderen? Alle uitgesproken fantasieën? Had ie dan ook tegen haar gelogen?
Gisteren nog op tv een rapportage gezien over samengestelde gezinnen. 60% overleefd dat niet waardoor er een tweede (vaak nog traumatischer) scheiding volgt voor de kids. Echt, andermans kinderen (in dit geval 4!!!) opvoeden is niet makkelijk.

Je kunt niet verwachten dat iemand 25 jaar trouw blijft en zeker als je al het andere al samen doet in het leven. Mensen zullen altijd aangetrokken tot anderen zijn. Maar wat hij heeft gedaan gaat verder dan seks. Het is emotionele ontrouw en wat ik mij kon herinneren was hij ook nooit erg aardig over jou tegenover haar. Als je uiteindelijk graag samen verder gaat, dan zal hij echt harder moeten werken om je terug te winnen dan dat slappe Steun-verhaal. Je verdiend beter en dat ga je uiteindelijk zelf ook zien als je blijft

IWillMakeItOnMyOwn schreef: ↑

07-12-2017 22:40

Ik mocht alles aan hem vragen
Hij wilde graag dat zij naar het vakantiehuisje kwam,
zij wilde dat niet en heeft toen een hotel geboekt.
.....dat ze helemaal geen sex hadden gehad, dat ze het wel geprobeerd hadden en de intentie er ook was maar het hem niet lukte.
Ook alle andere dingen die ze vertelde over andere ontmoetingen etc. Kwamen allemaal exact overeen.
Hij weet in ieder geval dat ik orale sex intiemer vind dan penetratie dus dan had hij het verhaal wel omgedraaid.
Ze heeft me echt recht in de ogen gekeken en beloofd dat ze niet gelogen had vandaag,
en waarom zou ze ook, zij heeft daar geen belang bij.

Ik begin bij de laatste regel in de quote:
Zij heeft er ALLE belang bij nl. haar toekomst. 4 kleine kinderen en een bedrijf en waarschijnlijk een echtgenoot die zich iets minder makkelijk honing om zijn mond laat smeren. Ze zal er alles aan doen om te voorkomen dat jij naar haar echtgenoot stapt, als het moet zweert ze het zelfs op haar kinderen en kijkt je daarbij recht in je ogen aan.......dat kan ze heel goed (net zoals jouw man) want ze kijkt haar man nog dagelijks in de ogen.

Je man weet dat jij orale sex intiemer vindt en weet dus dat jij er vanuit gaat dat ze dan ook over de rest eerlijk zijn en niets meer achterhouden als hij orale sex toegeeft (zijn ze sneller van je verdere achterdocht en vragen af).

Dat alles overeen kwam wat ze zeiden is niet zo moeilijk en nee dat hebben ze niet pas gisteren besproken toen hij de hele dag bij je was maar al meteen op de dag dat jij hem confronteerde.........er zijn buiten Google om legio mogelijkheden om met elkaar te communiceren.

Ze zei dat ze helemaal geen sex hadden gehad, dat ze het wel geprobeerd hadden maar het hem niet lukte.......je kleren uitdoen, orale sex en proberen te penetreren is geen sex omdat het (die ene keer?) niet is gelukt?

De intentie was er.....en die was er maar 1x op al die maanden natuurlijk en toen lukte het niet.

Hij wilde graag dat zij naar het vakantiehuisje kwam........en hier krijg ik maagkrampen van omdat je in een van je laatste berichten schrijft dat hij je altijd met respect behandelt..........in jullie huisje waar jullie samen voor gewerkt hebben, in jullie bed dat daar staat wilde hij met haar zijn!

Zij wilde dat niet en heeft toen een hotel geboekt..........om elkaar te steunen heb je geen hotelkamer nodig.

Je MOCHT alles aan hem vragen.........wat nobel van hem........hij had alles zonder dat jij het moet vragen op tafel moeten gooien en dat doet hij nog steeds niet. Hij geeft alleen toe wat jij kunt bewijzen!

Vraag je je nou zelf niet af wat die 2 tortelduifjes hadden gedaan als jij er niet zelf was achter gekomen?
Je man weet exact hoe ze jou tot bedaren kunnen brengen, dat het lukt is duidelijk te lezen in je berichten (die zij ook lezen!!!!),
ze hebben maar één doel: voorkomen dat jij buiten hun weten om met haar echtgenoot in gesprek gaat. Of hij weet veel meer
dan jij of hij laat zich minder makkelijk leugens op de mouw spelden. De gedachte dat die man wellicht meer weet dan jij, je man en zijn vrouw laat mij niet los.

Wil je echt weten waartoe ze instaat zijn en hoever ze gaan? Zeg dan dat je onder vier ogen met haar man gaat praten!

Zielig voor de kinderen? Onnodig om nog een gezin overhoop te gooien? Echt niet, daarover hadden de tortelduifjes dan maar eerder moeten nadenken, zij hebben hun gezin op het spel gezet en niemand anders.
Trouwens, als je man met jou verder wil en zijn minnares met haar man dan is het wel zo eerlijk om haar man op de hoogte te brengen zodat ook hij een keuze heeft, net zoals jij die nu hebt.