Relaties
alle pijlers
nieuwe vriend, kinderen en ex... wanneer?
dinsdag 31 maart 2009 om 10:26
Hallo allemaal,
Eigenlijk lees ik alleen maar mee met jullie verhalen en belevenissen maar nu heb ik zelf een vraag en ik hoop dat jullie me kunnen helpen.
Mijn ex man en ik liggen in scheiding nu. Al 8 maanden. Hij had een ander, 3 maanden lang, maar toen ik erachter kwam had hij spijt en wilde hij haar dumpen voor mij en bij mij en onze kinderen blijven. Ik heb dat niet geaccepteerd en ik ben met onze dochter van 5 en zoon van 3 het huis uit gegaan. We hebben even bij mijn moeder gewoond en hebben nu gelukkig weer ons eigen huisje waar we met zijn drietjes erg gelukkig zijn. Ze missen hun papa af en toe maar eens in de twee weken haalt hij ze op en dan zijn ze het weekend bij hem.
Mijn ex is radeloos van verdriet. hij kan zichzelf wel voor zijn kop slaan wat hij gedaan heeft, hij wil me terug maar ik niet, ik laat me niet zo behandelen en mijn kinderen ook niet. Hij heeft vreselijke liefdesverdriet nou over ons, en smeekt me elke week om nog een kans. Soms is hij boos en is het ineens mij schuld dat hij is vreemdgegaan, soms heeft hij spijt, en altijd is hij verdrietig en soms dreigt hij met zelfmoord. Maar ik ga niet terug, ik wil scheiden en door kunnen met mijn leven. En ik wil niet dat hij al die heftige dingen uitspreekt waar de kinderen bij zijn. Zeker niet bij de oudste, want ze snapt veel meer dan hij denkt, maar dat doet hij gewoon wel. Hij kan zijn eigen behoefte (om me te smeken en te schreeuwen tegen me) niet opzij zetten voor zijn kinderen.
Nou heb ik sinds een paar maanden een nieuwe vriend. Heel leuk, een vreselijk lieve man en we zijn echt heel erg verliefd. Ik heb heel erg rustig aan gedaan met hem, bang dat het een overheenkom-relatie was, maar het blijkt toch echt meer dan dat te zijn. Mijn ex weet dat ik een nieuwe vriend heb en is soms gek van jaloezie. Hij vindt het veel te snel en is heel erg overstuur als hij denkt dat ik naar mijn vriend toe ga. Daardoor heb ik soms het gevoel dat ik moet liegen tegen mijn ex als hij vraagt waar ik heen ga, omdat hij weer gek wordt als hij hoort dat ik naar mijn nieuwe vriend ga.
Nu heeft mijn nieuwe vriend mijn kinderen ontmoet. Ik heb dat uitgesteld voor mezelf (we zijn nu ongeveer 5 maanden samen) omdat ik eerst wilde kijken hoe ze omgingen met de verhuizing, en dat papa en mama niet meer samen zijn. En nu zitten ze beide weer lekker in hun ritme, dus ik dacht, nu is het wel de tijd om hem eens kennis te laten maken. Hij is op bezoek geweest toen de kinderen er ook waren, als gewoon bezoek dus, niet kleffend en zoenend met mij, en hij heeft met de kinderen gespeeld en ze vonden elkaar heel leuk! Ik was heel erg blij en heel erg ontroerd om hem zo leuk met mijn kinderen bezig te zien.
Maar nou dus het probleem. Mijn ex weet nog niet dat de kinderen hem gezien hebben. En hij wil dat niet, hij zegt dat hij die vent niet in de buurt van zijn kinderen wil hebben. Maar hij is nu mijn vriend, een deel van mijn leven, en ik heb het dus toch gedaan. Nu vraag ik me af: moet ik het aan mijn ex gaan vertellen? De scheiding is nog niet rond, en ik ben bang dat hij moeilijk gaat doen. Of moet ik niks vertellen? Maar dan vertellen mijn kinderen het misschien wel, en ik zou het vervelend vinden als hij het van onze dochter moet horen bijvoorbeeld. Of had ik ze gewoon nog niet aan elkaar moeten voorstellen? Maar we zijn nou 5 maanden samen, we willen graag een toekomst samen, en mijn kinderen horen nou eenmaal bij mij dus ja...
Sorry voor het lange verhaal. Wat zou jullie advies zijn?
Eigenlijk lees ik alleen maar mee met jullie verhalen en belevenissen maar nu heb ik zelf een vraag en ik hoop dat jullie me kunnen helpen.
Mijn ex man en ik liggen in scheiding nu. Al 8 maanden. Hij had een ander, 3 maanden lang, maar toen ik erachter kwam had hij spijt en wilde hij haar dumpen voor mij en bij mij en onze kinderen blijven. Ik heb dat niet geaccepteerd en ik ben met onze dochter van 5 en zoon van 3 het huis uit gegaan. We hebben even bij mijn moeder gewoond en hebben nu gelukkig weer ons eigen huisje waar we met zijn drietjes erg gelukkig zijn. Ze missen hun papa af en toe maar eens in de twee weken haalt hij ze op en dan zijn ze het weekend bij hem.
Mijn ex is radeloos van verdriet. hij kan zichzelf wel voor zijn kop slaan wat hij gedaan heeft, hij wil me terug maar ik niet, ik laat me niet zo behandelen en mijn kinderen ook niet. Hij heeft vreselijke liefdesverdriet nou over ons, en smeekt me elke week om nog een kans. Soms is hij boos en is het ineens mij schuld dat hij is vreemdgegaan, soms heeft hij spijt, en altijd is hij verdrietig en soms dreigt hij met zelfmoord. Maar ik ga niet terug, ik wil scheiden en door kunnen met mijn leven. En ik wil niet dat hij al die heftige dingen uitspreekt waar de kinderen bij zijn. Zeker niet bij de oudste, want ze snapt veel meer dan hij denkt, maar dat doet hij gewoon wel. Hij kan zijn eigen behoefte (om me te smeken en te schreeuwen tegen me) niet opzij zetten voor zijn kinderen.
Nou heb ik sinds een paar maanden een nieuwe vriend. Heel leuk, een vreselijk lieve man en we zijn echt heel erg verliefd. Ik heb heel erg rustig aan gedaan met hem, bang dat het een overheenkom-relatie was, maar het blijkt toch echt meer dan dat te zijn. Mijn ex weet dat ik een nieuwe vriend heb en is soms gek van jaloezie. Hij vindt het veel te snel en is heel erg overstuur als hij denkt dat ik naar mijn vriend toe ga. Daardoor heb ik soms het gevoel dat ik moet liegen tegen mijn ex als hij vraagt waar ik heen ga, omdat hij weer gek wordt als hij hoort dat ik naar mijn nieuwe vriend ga.
Nu heeft mijn nieuwe vriend mijn kinderen ontmoet. Ik heb dat uitgesteld voor mezelf (we zijn nu ongeveer 5 maanden samen) omdat ik eerst wilde kijken hoe ze omgingen met de verhuizing, en dat papa en mama niet meer samen zijn. En nu zitten ze beide weer lekker in hun ritme, dus ik dacht, nu is het wel de tijd om hem eens kennis te laten maken. Hij is op bezoek geweest toen de kinderen er ook waren, als gewoon bezoek dus, niet kleffend en zoenend met mij, en hij heeft met de kinderen gespeeld en ze vonden elkaar heel leuk! Ik was heel erg blij en heel erg ontroerd om hem zo leuk met mijn kinderen bezig te zien.
Maar nou dus het probleem. Mijn ex weet nog niet dat de kinderen hem gezien hebben. En hij wil dat niet, hij zegt dat hij die vent niet in de buurt van zijn kinderen wil hebben. Maar hij is nu mijn vriend, een deel van mijn leven, en ik heb het dus toch gedaan. Nu vraag ik me af: moet ik het aan mijn ex gaan vertellen? De scheiding is nog niet rond, en ik ben bang dat hij moeilijk gaat doen. Of moet ik niks vertellen? Maar dan vertellen mijn kinderen het misschien wel, en ik zou het vervelend vinden als hij het van onze dochter moet horen bijvoorbeeld. Of had ik ze gewoon nog niet aan elkaar moeten voorstellen? Maar we zijn nou 5 maanden samen, we willen graag een toekomst samen, en mijn kinderen horen nou eenmaal bij mij dus ja...
Sorry voor het lange verhaal. Wat zou jullie advies zijn?
dinsdag 31 maart 2009 om 10:55
Zou je niet eerst je relatie eens fatsoenlijk afsluiten voordat je er nieuwe problemen bij bedenkt? Het is zíjn schuld dat hij is vreemdgegaan, maar jij stapt er zo te lezen ook wel érg makkelijk overheen. Niet dat je geen nieuwe vriend mag hebben, maar een nieuwe vriend hebben terwijl je nog in scheiding ligt, waar de kinderen ook last van hebben, een papa waar ze weinig contact mee hebben en die raar doet tegen mama. Het lijkt me dat je wel andere dingen hebt om je druk over te maken dan het voorstellen van je vriend aan je ex en kinderen.
Het lijkt me dat je kinderen recht hebben op een normaal afgeronde relatie tussen pa en ma, want ze hebben al een scheiding voor hun kiezen gehad. Je zegt dat je man weinig rekening met de kinderen houdt en dat ze meer snappen dan hij denkt, maar hoeveel rekening hou je zélf met ze als je ze nu alweer voorstelt aan de nieuwe partner van mama en het hebt over een toekomst?
Het lijkt me dat je kinderen recht hebben op een normaal afgeronde relatie tussen pa en ma, want ze hebben al een scheiding voor hun kiezen gehad. Je zegt dat je man weinig rekening met de kinderen houdt en dat ze meer snappen dan hij denkt, maar hoeveel rekening hou je zélf met ze als je ze nu alweer voorstelt aan de nieuwe partner van mama en het hebt over een toekomst?
dinsdag 31 maart 2009 om 11:04
dinsdag 31 maart 2009 om 11:12
Voorstellen aan een nieuwe partner is nu juist een van de dingen die je in overleg met de ex moet doen. Omgekeerd zou jij toch ook pissig geweest zijn als jouw ex bij zijn minnares gebleven was en hij jouw kinderen meenam. Juist bij heel veel verlaten vrouwen lees je "ik wil niet dat die "snol"gezinnetje gaat spelen met mijn kinderen". Jouw ex heeft dezelfde reactie en ik vind het niet zo netjes van je dat je inderdaad niet eerst hem op de hoogte hebt gesteld van jouw voornemen om je nieuwe vriend voor te stellen.
Op zich is het jouw goed recht om een nieuwe liefde te hebben, en heeft je ex er ook niets mee te maken wanneer je die ziet, maar zodra de kinderen ermee te maken krijgen, heeft je ex daar wel een inbreng in, want het zijn ook zijn kinderen.
Op zich is het jouw goed recht om een nieuwe liefde te hebben, en heeft je ex er ook niets mee te maken wanneer je die ziet, maar zodra de kinderen ermee te maken krijgen, heeft je ex daar wel een inbreng in, want het zijn ook zijn kinderen.
anoniem_76430 wijzigde dit bericht op 31-03-2009 11:12
Reden: tiepen is moeilijk
Reden: tiepen is moeilijk
% gewijzigd
dinsdag 31 maart 2009 om 11:15
Eowynn, ik heb hem niet aan ze voorgesteld als 'kijk jongens dit is de nieuwe vriend van mama' maar hij is op bezoek geweest, gewoon op bezoek, ik heb hem voorgesteld met zijn naam, hij heeft een kop koffie gedronken, met de kinderen gespeeld en toen is hij weer weggegaan. Ze weten niet dat hij mijn nieuwe partner is, er is geen zoen uitgewisseld en hij heeft ook niet lopen 'vaderen' over ze. Ik heb wel vaker gewoon bezoek.
Ik loop hem niet af te likken waar mijn kinderen bij zijn, hij is na 5 maanden een keer koffie komen drinken in hun gezelschap. En ik vraag me nu af of ik dit nu aan hun vader moet vertellen of dat ik daarmee moet wachten. Ik zadel mijn kinderen niet op met een nieuwe partner, alleen met een meneer die op bezoek geweest is. Mijn ex weet dat het mijn vriend is, dat wel. Ik heb hem daar overigens ook niet mee opgezadeld, ik was alleen zo onhandig om het wachtwoord van mijn e-mailadres (wat mijn ex ook had) niet te veranderen. Wist ik veel dat mijn ex mijn e-mail nog zou lezen. Zo is hij erachter gekomen, niet omdat ik hem ermee heb opgezadeld.
Ik denk dat je het een beetje verkeerd begrepen hebt en wat voorbarige conclusies trekt.
Ik loop hem niet af te likken waar mijn kinderen bij zijn, hij is na 5 maanden een keer koffie komen drinken in hun gezelschap. En ik vraag me nu af of ik dit nu aan hun vader moet vertellen of dat ik daarmee moet wachten. Ik zadel mijn kinderen niet op met een nieuwe partner, alleen met een meneer die op bezoek geweest is. Mijn ex weet dat het mijn vriend is, dat wel. Ik heb hem daar overigens ook niet mee opgezadeld, ik was alleen zo onhandig om het wachtwoord van mijn e-mailadres (wat mijn ex ook had) niet te veranderen. Wist ik veel dat mijn ex mijn e-mail nog zou lezen. Zo is hij erachter gekomen, niet omdat ik hem ermee heb opgezadeld.
Ik denk dat je het een beetje verkeerd begrepen hebt en wat voorbarige conclusies trekt.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:20
Ik moet ook vaak via Muizelien allerlei 'nieuws' aanhoren van mijn ex, zoals inderdaad een vriendin, verkoop huis, verhuisplannen etc. Het gaat er niet om dat hij dat niet 'mag', maar ik wil het van hém horen en niet via Muizelientje. Bijkomend probleem is dus dat Muizelientje erg gesloten is: er wordt eerst een week lang ofzo gemokt, gepruild, en boos gedaan, alvorens ik er achter kom wat het euvel is. Juist dat maakt dat ik het graag op voorhand wil weten. Als Muizelientje dan vragen stelt, ben ik voorbereid.
Maar dat krijg ik er bij mijn ex niet in.
Vertel het dus wel aan je ex. Ja, ik weet waar de schoen wringt, je ex wil je terug en gaat dus drama maken. Maar laat hem maar amokdansen, jij wilt verder met je vriend, en dat moet hij accepteren.
Maar dat krijg ik er bij mijn ex niet in.
Vertel het dus wel aan je ex. Ja, ik weet waar de schoen wringt, je ex wil je terug en gaat dus drama maken. Maar laat hem maar amokdansen, jij wilt verder met je vriend, en dat moet hij accepteren.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:21
Fje: ja daar heb je een punt, en trouwens ik zou ook niet willen dat mijn kinderen geheimen voor hun vader moeten bewaren voor mij. dat zijn zaken tussen hem en mij als ex-partners, en niet tussen ons als ouders.
return_of_kreng, dat is ook zo, dat het ook zijn zaken zijn want het zijn ook zijn kinderen. Overigens heeft mijn ex al een tussendoorvriendinnetje gehad (en is alweer uit) en daar heeft hij de kinderen inderdaad mee naartoe genomen. Alleen ik ben bang dat hij allerlei eisen gaat stellen, dat mijn nieuwe vriend de kinderen niet mag zien bijvoorbeeld. Terwijl dat niet aan hem is om te beslissen. Ik kan ook niet andersom beslissen namelijk.
return_of_kreng, dat is ook zo, dat het ook zijn zaken zijn want het zijn ook zijn kinderen. Overigens heeft mijn ex al een tussendoorvriendinnetje gehad (en is alweer uit) en daar heeft hij de kinderen inderdaad mee naartoe genomen. Alleen ik ben bang dat hij allerlei eisen gaat stellen, dat mijn nieuwe vriend de kinderen niet mag zien bijvoorbeeld. Terwijl dat niet aan hem is om te beslissen. Ik kan ook niet andersom beslissen namelijk.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:24
Eowynn: waar ik op doel met 'ze snappen meer dan mijn ex denkt' is dat ze het uitstekend meekrijgen als ex tegen mij staat te schreeuwen en ik zit te huilen op de bank als hij op bezoek is. Dat er af en toe mensen op bezoek zijn (dat gebeurt vrij regelmatig als je net verhuisd bent, dan komen mensen kijken naar je nieuwe huis) en dat één van die bezoekers toevallig mijn nieuwe vriend is, die mij met geen vinger heeft aangeraakt, is heel wat anders.
Ik respecteer je mening hoor, echt waar, alleen zoals je het typt klinkt het alsof ik mijn kinderen niet in acht neem en alleen aan mezelf denk met mijn nieuwe vriend, en dat is absoluut niet waar. Maar misschien lees ik dat verkeerd.
Ik respecteer je mening hoor, echt waar, alleen zoals je het typt klinkt het alsof ik mijn kinderen niet in acht neem en alleen aan mezelf denk met mijn nieuwe vriend, en dat is absoluut niet waar. Maar misschien lees ik dat verkeerd.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:25
Jij denkt dat je kinderen niet aanvoelen dat dit geen "gewoon"bezoek is? Zeker als deze meneer vaker op beozek gaat komen, hebben ze zo door dat Kees de nieuwe vriend van mamma is, hoor. Kinderen zijn echt heel veel slimmer dan je denkt. en ja ze gaan vast ook aan je ex vertellen dat "Kees" vaak op bzoek komt.
Nogmaals de vraag: hou zou jij het gevonden hebben als je ex zijn minnares na een maand of 3 had voorgesteld aan jouw kinderen en zij had met ze gespeeld als "gewoon bezoek" . geen probleem? of was je dan ook een tikkie over de rooie gegaan?
Oftewel eigenlijk had je je ex vantevoren moeten inlichten dat je Kees ging voorstellen aan je kinderen, en ik zou dat nu zo snel mogelijk alsnog doen. Anders heeft ie een reden om de scheiding te traineren.
Nogmaals de vraag: hou zou jij het gevonden hebben als je ex zijn minnares na een maand of 3 had voorgesteld aan jouw kinderen en zij had met ze gespeeld als "gewoon bezoek" . geen probleem? of was je dan ook een tikkie over de rooie gegaan?
Oftewel eigenlijk had je je ex vantevoren moeten inlichten dat je Kees ging voorstellen aan je kinderen, en ik zou dat nu zo snel mogelijk alsnog doen. Anders heeft ie een reden om de scheiding te traineren.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:29
Waarom niet wachten totdat de scheiding is uitgesproken voordat de kinderen je nieuwe vriend ontmoeten? Als vriend dan, ze hebben hem al ontmoet. Een tijdje een afstandsrelatie en elkaar alleen zien als de kinderen bij hun vader zijn is toch geen vervelend idee. Zo leer je ook op eigen benen te staan, de kinderen kunnen wennen aan alles (en dat hebben ze echt nog niet na 8 maanden). En je voorkomt problemen met je ex. Verder met je eigen leven, prima, maar dat kan toch ook nog een paar maanden wachten? Na de scheiding staat alles vast en valt er voor je ex niets meer te eisen.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:30
Ik zou het alsnog zsm doen, dat vertellen. En ja, hij zal eisen gaan stellen en jij denkt dan 'ja, maar je deed het zelf ook' enzovoorts, enzovoorts. En dan heb je een prachtvoorbeeld van hoe naar een scheiding kan verlopen.
Vandaar dat ik zeg dat je eerst de losse eindjes van je vorige relatie moet wegwerken voordat je aan iets nieuws begint.
Vandaar dat ik zeg dat je eerst de losse eindjes van je vorige relatie moet wegwerken voordat je aan iets nieuws begint.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:32
Eens met Eowynn. Sluit eerst eens de dingen goed af voor je nieuwe invloeden in het leven van je kinderen brengt. Het is verwarrend genoeg voor de kinderen en dat zie je zelf ook wel.
Als het gaat om je ex geeft je aan dat met name de oudste van 5 al heel erg veel begrijpt. Je geeft aan dat je vriend 'gewoon' op bezoek is geweest en dat je kinderen daar niks van merken. Hou jezelf nou niet voor de gek.....
Dat is in je eigen staraatje praten meid. Als het in je voordeel is, dan zijn de kinderen ineens wel gevoelig en als het in je nadeel is, dan niet.
Ik snap het wel hoor. je nieuwe vriend is goed voor jou, dus lijkt het dat het ook goed voor je kinderen is, maar zo werkt het niet. Scheiding is voor kinderen enorm bedreigend en het duurt een hele tijd voor ze zich weer echt veilig en in balans voelen. Trek daar maar rustig 1,5 tot 2 jaar voor uit. Als dat proces voor hun nog niet is afgerond, dan is een nieuwe partner voor de kinderen heel bedreigend. Papa is al weg en nu moeten ze mamma met een vreemde delen.
Daarnaast weet je dat je ex door het lint gaat als hij dit hoort, en terecht. Je hoort dit soort dingen met hem te overleggen. Hij is de vader van de kinderen en jij mag, ongeacht wat hij heeft gedaan, niet zomaar voorbij gaan aan zijn mening hierin. Zelfs al zou hij te emotioneel reageren en is zijn weigering onterecht, dan nog is het niet in het belang van je kinderen om het dan maar achter zijn rug om te doen en het risico te nemen de relatie met je ex op springen te zetten. Het is ook jouw verantwoordelijkheid als ouder, om de relatie met de andere ouder zo goed mogelijk te houden, in het belang van je kinderen. Daarin past stiekem doen niet.
Als het gaat om je ex geeft je aan dat met name de oudste van 5 al heel erg veel begrijpt. Je geeft aan dat je vriend 'gewoon' op bezoek is geweest en dat je kinderen daar niks van merken. Hou jezelf nou niet voor de gek.....
Dat is in je eigen staraatje praten meid. Als het in je voordeel is, dan zijn de kinderen ineens wel gevoelig en als het in je nadeel is, dan niet.
Ik snap het wel hoor. je nieuwe vriend is goed voor jou, dus lijkt het dat het ook goed voor je kinderen is, maar zo werkt het niet. Scheiding is voor kinderen enorm bedreigend en het duurt een hele tijd voor ze zich weer echt veilig en in balans voelen. Trek daar maar rustig 1,5 tot 2 jaar voor uit. Als dat proces voor hun nog niet is afgerond, dan is een nieuwe partner voor de kinderen heel bedreigend. Papa is al weg en nu moeten ze mamma met een vreemde delen.
Daarnaast weet je dat je ex door het lint gaat als hij dit hoort, en terecht. Je hoort dit soort dingen met hem te overleggen. Hij is de vader van de kinderen en jij mag, ongeacht wat hij heeft gedaan, niet zomaar voorbij gaan aan zijn mening hierin. Zelfs al zou hij te emotioneel reageren en is zijn weigering onterecht, dan nog is het niet in het belang van je kinderen om het dan maar achter zijn rug om te doen en het risico te nemen de relatie met je ex op springen te zetten. Het is ook jouw verantwoordelijkheid als ouder, om de relatie met de andere ouder zo goed mogelijk te houden, in het belang van je kinderen. Daarin past stiekem doen niet.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
dinsdag 31 maart 2009 om 11:32
Misschien zie ik het helemaal verkeerd hoor. Maar ik heb het idee dat je de vader van je kinderen niet echt hoog hebt zitten. Komt dat door zijn vreemdgaan of kwam zijn vreemdgaan je eigenlijk wel goed uit?
Als je het beste voor je kinderen wilt, dan behandel je je ex zoals je zelf ook behandelt wilt worden. De manier waarop iemand met een van zijn/haar ouders omgaat heeft ongelooflijk veel invloed op een kind.
Als je het beste voor je kinderen wilt, dan behandel je je ex zoals je zelf ook behandelt wilt worden. De manier waarop iemand met een van zijn/haar ouders omgaat heeft ongelooflijk veel invloed op een kind.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:33
En je begint nu al over 'we willen graag een toekomst samen, de kinderen horen bij mij' enzovoorts. Het gaat hier niet om jou, het gaat om je kinderen. Dat je dat zo schrijft maakt dat ik zo reageer. Ik zie hier geen enkele zorg voor je kinderen uit, uit je bericht, ik lees alleen wrok tov je ex en plannen voor een toekomst met je nieuwe vriend, en de vraag hoe je gedonder kunt voorkomen als je je zin doordrukt.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:47
Ik denk dat je daar de spijker op zijn kop slaat, Sanne. Je bent bang dat je ex zich ertegenaan gaat bemoeien. Ik ben het wel grotendeels eens met Kreng, maar niet dat je ex een inbreng heeft in wanneer een geschikt moment is om je nieuwe vriend aan de kinderen voor te stellen. Op het moment dat jíj besluit dat het kan, kun je dat doen, op de manier die jij geschikt vindt. Je moet daar wel je ex over inlichten, maar hij heeft er niets over te zeggen. Evengoed heeft hij jou ook niet om toestemming gevraagd om zijn vriendin aan de kinderen voor te stellen, en dat hoefde ook niet.
Hij had dit wel aan jou moeten zeggen, al was het maar om te voorkomen dat jij dergelijke dingen via de kinderen hoort. De kinderen voelen heel goed aan dat ze boodschapper zijn van zulke berichten (ze merken het als je iets nog niet wist). De communicatie van relevante zaken moet plaatsvinden tussen de ouders, niet via de kinderen. Dit is een relevante zaak, dus ik zou hem die per e-mail doorgeven. Ik zou erbij uitleggen dat je hem nog niet als partner hebt voorgesteld en dat je hem langzaamaan wilt introduceren.
Wat volgens mij het probleem is, is dat je ex probeert op alle mogelijke manieren nog een rol in je leven te spelen en daarvoor misschien ook de kinderen zal gebruiken. Het is zaak daarin heel duidelijk je grenzen aan te geven. Wees er ook op voorbereid dat je ex de eerste de beste gelegenheid zal aangrijpen (waarschijnlijk in het bijzijn van de kinderen) om jou te vertellen wat hij hierover denkt. Je zou dit kunnen voorkomen door iets te schrijven in de trant van, mocht je hierover willen praten, dan kunnen we daar over bellen/een afspraak voor maken. Mocht hij toch in het bijzijn van de kinderen een rel gaan schoppen (en wat schofterig dat hij dit in het verleden heeft gedaan), kap het gesprek dan direct af en breng de kinderen naar binnen. Je kan dan zeggen dat jullie er een andere keer over kunnen praten, maar NIET waar de kinderen bij zijn.
sterkte,
dubio
Hij had dit wel aan jou moeten zeggen, al was het maar om te voorkomen dat jij dergelijke dingen via de kinderen hoort. De kinderen voelen heel goed aan dat ze boodschapper zijn van zulke berichten (ze merken het als je iets nog niet wist). De communicatie van relevante zaken moet plaatsvinden tussen de ouders, niet via de kinderen. Dit is een relevante zaak, dus ik zou hem die per e-mail doorgeven. Ik zou erbij uitleggen dat je hem nog niet als partner hebt voorgesteld en dat je hem langzaamaan wilt introduceren.
Wat volgens mij het probleem is, is dat je ex probeert op alle mogelijke manieren nog een rol in je leven te spelen en daarvoor misschien ook de kinderen zal gebruiken. Het is zaak daarin heel duidelijk je grenzen aan te geven. Wees er ook op voorbereid dat je ex de eerste de beste gelegenheid zal aangrijpen (waarschijnlijk in het bijzijn van de kinderen) om jou te vertellen wat hij hierover denkt. Je zou dit kunnen voorkomen door iets te schrijven in de trant van, mocht je hierover willen praten, dan kunnen we daar over bellen/een afspraak voor maken. Mocht hij toch in het bijzijn van de kinderen een rel gaan schoppen (en wat schofterig dat hij dit in het verleden heeft gedaan), kap het gesprek dan direct af en breng de kinderen naar binnen. Je kan dan zeggen dat jullie er een andere keer over kunnen praten, maar NIET waar de kinderen bij zijn.
sterkte,
dubio
Ga in therapie!
dinsdag 31 maart 2009 om 11:51
Vind de reacties echt zwaar overtrokken. Liefde is niet te plannen en ze heeft al 5 maanden gewacht voordat ze haar vriend uberhaupt voorstelde aan de kinderen.
Haar man is in eerste instantie vreemdgegaan, vind dat hij moet worden aangevallen over wat hij háár en de kinderen heeft aangedaan, niet Sannehartje.
Haar man is in eerste instantie vreemdgegaan, vind dat hij moet worden aangevallen over wat hij háár en de kinderen heeft aangedaan, niet Sannehartje.
dinsdag 31 maart 2009 om 11:56
quote:Vl43inder schreef op 31 maart 2009 @ 11:32:
Misschien zie ik het helemaal verkeerd hoor. Maar ik heb het idee dat je de vader van je kinderen niet echt hoog hebt zitten. Komt dat door zijn vreemdgaan of kwam zijn vreemdgaan je eigenlijk wel goed uit?
Dat idee kreeg ik eerlijk gezegd ook een beetje. Drie maanden nadat je ontdekt had dat je man vreemdging, was je al weer toe aan een nieuwe relatie...
Ik zou eerst de scheiding regelen, dan je ex vertellen dat het goed gaat tussen jou en je nieuwe vriend en dat je het tijd vindt dat de kinderen hem ontmoeten. In de tussentijd maar even geen kopjes koffie meer met hem drinken waar de kinderen bij zijn. Die snappen inderdaad meer dan je denkt!
Misschien zie ik het helemaal verkeerd hoor. Maar ik heb het idee dat je de vader van je kinderen niet echt hoog hebt zitten. Komt dat door zijn vreemdgaan of kwam zijn vreemdgaan je eigenlijk wel goed uit?
Dat idee kreeg ik eerlijk gezegd ook een beetje. Drie maanden nadat je ontdekt had dat je man vreemdging, was je al weer toe aan een nieuwe relatie...
Ik zou eerst de scheiding regelen, dan je ex vertellen dat het goed gaat tussen jou en je nieuwe vriend en dat je het tijd vindt dat de kinderen hem ontmoeten. In de tussentijd maar even geen kopjes koffie meer met hem drinken waar de kinderen bij zijn. Die snappen inderdaad meer dan je denkt!
dinsdag 31 maart 2009 om 12:00
Ik begrijp je reactie wel Fje1981.
Maar het gaat over de kinderen en niet over hun (ex)relatie. Wat is het verstandigst voor de kinderen. Ik denk dat Dubio een goede punt heeft. Meld het en er kan over gepraat, gemailed of gebeld worden buiten de kinderen om.
Ik vind trouwens wel dat Sanne het netjes doet. Geen geklef waar de kinderen bij zijn. Gewoon netjes.
Groetjes 30-
Maar het gaat over de kinderen en niet over hun (ex)relatie. Wat is het verstandigst voor de kinderen. Ik denk dat Dubio een goede punt heeft. Meld het en er kan over gepraat, gemailed of gebeld worden buiten de kinderen om.
Ik vind trouwens wel dat Sanne het netjes doet. Geen geklef waar de kinderen bij zijn. Gewoon netjes.
Groetjes 30-
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
dinsdag 31 maart 2009 om 12:02
Ik heb in een zelfde soort situatie gezeten. Ondanks dat mijn ex licht ontvlambaar was en absoluut niet blij heb ik hem bijna meteen op de hoogte gesteld van het feit dat ik (een jaar na onze breuk) een nieuwe relatie had. Nog vóór ik mijn nieuwe vriend aan mijn zoontje voorstelde.
Kinderen hebben heel goed in de gaten dat het niet zomaar een 'meneer' is die op bezoek komt, ook al zitten jullie verder niet aan elkaar te plukken.
Ik zou je nieuwe relatie voorlopig lekker even voor jezelf, en dus buiten de kinderen, houden. In elk geval tot e.e.a. met je ex duidelijk geregeld is. Geef je ex, als je besluit je nieuwe vriend aan de kinderen voor te stellen, als eerste de gelegenheid kennis met hem te maken.
De mijne weigerde dat pertinent (nog steeds overigens) maar dan geef je hem in ieder geval de kans.
Succes! Geniet vooral van je nieuwe relatie en hou de wereld voor je kinderen nog een beetje klein en overzichtelijk....
Kinderen hebben heel goed in de gaten dat het niet zomaar een 'meneer' is die op bezoek komt, ook al zitten jullie verder niet aan elkaar te plukken.
Ik zou je nieuwe relatie voorlopig lekker even voor jezelf, en dus buiten de kinderen, houden. In elk geval tot e.e.a. met je ex duidelijk geregeld is. Geef je ex, als je besluit je nieuwe vriend aan de kinderen voor te stellen, als eerste de gelegenheid kennis met hem te maken.
De mijne weigerde dat pertinent (nog steeds overigens) maar dan geef je hem in ieder geval de kans.
Succes! Geniet vooral van je nieuwe relatie en hou de wereld voor je kinderen nog een beetje klein en overzichtelijk....
dinsdag 31 maart 2009 om 12:05
Ik vind het ook beter om een tijd te wachten met het introduceren van een nieuwe partner na een scheiding. Maar wat als het op je pad komt, ook al was je er niet naar op zoek? Moet je die persoon dan maar negeren, een relatie uitstellen tot de tijd wel rijp is voor de kinderen? Dat kan wel even duren hoor. Er zijn mensen die al lang en breed volwassen zijn, die nog steeds hopen dat hun ouders bij elkaar komen en een nieuwe partner niet willen accepteren.
En wachten tot de scheiding erdoor is? Ik wacht al bijna drie jaar, zou dat betekenen dat ik al die tijd geen relatie had mogen aangaan? De scheiding is een juridische aangelegenheid, maar de relatie is verbroken als beide partners uit elkaar gaan.
Ik heb laatst eens voorzichtig verpakt als grapje een balletje opgegooid bij de kinderen, dat ik verliefd was op een knappe man op tv. Nou, ze begonnen zowat te janken. Geen sprake van dat ze dat zouden goedvinden. Nu begrijp ik dat volkomen, maar ik ga echt niet wachten tot mijn kinderen eraan toe zijn dat ik een nieuwe partner krijg. Als het zover is, zal ik heel voorzichtig te werk gaan, neem dat maar van me aan. Maar als ik moet wachten tot ze eraan toe zijn, dan blijf ik de rest van mijn leven single
Wachten zou ideaal zijn ja, maar ik kan me best voorstellen dat Sanne geen jaren wil wachten om haar vriend aan de kinderen voor te stellen. Je wilt tenslotte ook zien hoe hij met de kinderen is, althans, dat zou voor mij wel een bepalend criterium zijn of hij door de ballottage zou komen
Bovendien zou het ook ideaal zijn als de vader van de kinderen niet tussendoor (al veel sneller dus) een vriendin had gehad en die al aan de kinderen had voorgesteld. Een ideale scheiding is volgens mij een contradictio in terminis.
En wachten tot de scheiding erdoor is? Ik wacht al bijna drie jaar, zou dat betekenen dat ik al die tijd geen relatie had mogen aangaan? De scheiding is een juridische aangelegenheid, maar de relatie is verbroken als beide partners uit elkaar gaan.
Ik heb laatst eens voorzichtig verpakt als grapje een balletje opgegooid bij de kinderen, dat ik verliefd was op een knappe man op tv. Nou, ze begonnen zowat te janken. Geen sprake van dat ze dat zouden goedvinden. Nu begrijp ik dat volkomen, maar ik ga echt niet wachten tot mijn kinderen eraan toe zijn dat ik een nieuwe partner krijg. Als het zover is, zal ik heel voorzichtig te werk gaan, neem dat maar van me aan. Maar als ik moet wachten tot ze eraan toe zijn, dan blijf ik de rest van mijn leven single
Wachten zou ideaal zijn ja, maar ik kan me best voorstellen dat Sanne geen jaren wil wachten om haar vriend aan de kinderen voor te stellen. Je wilt tenslotte ook zien hoe hij met de kinderen is, althans, dat zou voor mij wel een bepalend criterium zijn of hij door de ballottage zou komen
Bovendien zou het ook ideaal zijn als de vader van de kinderen niet tussendoor (al veel sneller dus) een vriendin had gehad en die al aan de kinderen had voorgesteld. Een ideale scheiding is volgens mij een contradictio in terminis.
Ga in therapie!
dinsdag 31 maart 2009 om 12:05
Leuk dat de zorg over mijn kinderen zo even voor me wordt ingevuld. Maar goed, wat antwoorden dan.
Over mijn gevoelens voor mijn ex:
ja, daar is een hele geschiedenis aan. Eentje met mishandeling, alcoholverslaving en werkeloosheid daardoor, allemaal aan zijn kant. Ik heb hem daarin gesteund en hem erdoorheen gesleept, omdat ik van hem hield en omdat we een dochter en later ook een zoon hadden samen, maar toen we dat alles op de rit hadden begon hij een affaire waar ik nota bene zelf moest achterkomen. Ja, dat was best een klap voor mij, ja. Een klap die alles in één keer beeindigde wat mij betreft. Zijn vreemdgaan kwam mij dus absoluut niet goed uit... denk je dat nou serieus? Dat het leuk is als je bedonderd wordt terwijl je twee kleine kinderen hebt en er dus alleen voor moet gaan staan?
Maar dat alles staat los van de zorg over onze kinderen, voor die twee moeten we onze problemen onderling opzij zetten en in eerste plaats ouders zijn en niet ex-partners.
En dat 'je deed het zelf ook' wordt ook weer mooi ingevuld. Nee hoor, ik heb hem dat niet verweten. Ik heb hem wel gevraagd in welke hoedanigheid hij die nieuwe vriendin heeft voorgesteld, zodat ik (net als Muis) eventuele vragen kan anticiperen. Ik hoop eigenlijk juist dat hij een nieuwe vriendin krijgt, dan gaat hij minder achter mij aanlopen...
Overigens, ter info: ik heb zojuist ex gesproken en het verteld. Hij reageerde er redelijk op. Hij vond het een klap, maar snapte wel dat het er vroeger of later toch aan zat te komen.
En wat iedereen vindt moet hij of zij zelf weten, maar waar iemand het vandaan haalt dat ik geen zorgen uit voor mijn kinderen snap ik niet. Echt niet. Mijn kinderen staan voor mij op de allereerste plaats, en ik zet elke dag weer alles op alles gezet dat ze toch een goeie normale band met hun vader houden. Voor hun welzijn loop ik op mijn teentjes om alles en iedereen maar te ontzien. Met alle liefde, maar dan schiet zo'n opmerking ernstig in het verkeerde keelgat.
Over mijn gevoelens voor mijn ex:
ja, daar is een hele geschiedenis aan. Eentje met mishandeling, alcoholverslaving en werkeloosheid daardoor, allemaal aan zijn kant. Ik heb hem daarin gesteund en hem erdoorheen gesleept, omdat ik van hem hield en omdat we een dochter en later ook een zoon hadden samen, maar toen we dat alles op de rit hadden begon hij een affaire waar ik nota bene zelf moest achterkomen. Ja, dat was best een klap voor mij, ja. Een klap die alles in één keer beeindigde wat mij betreft. Zijn vreemdgaan kwam mij dus absoluut niet goed uit... denk je dat nou serieus? Dat het leuk is als je bedonderd wordt terwijl je twee kleine kinderen hebt en er dus alleen voor moet gaan staan?
Maar dat alles staat los van de zorg over onze kinderen, voor die twee moeten we onze problemen onderling opzij zetten en in eerste plaats ouders zijn en niet ex-partners.
En dat 'je deed het zelf ook' wordt ook weer mooi ingevuld. Nee hoor, ik heb hem dat niet verweten. Ik heb hem wel gevraagd in welke hoedanigheid hij die nieuwe vriendin heeft voorgesteld, zodat ik (net als Muis) eventuele vragen kan anticiperen. Ik hoop eigenlijk juist dat hij een nieuwe vriendin krijgt, dan gaat hij minder achter mij aanlopen...
Overigens, ter info: ik heb zojuist ex gesproken en het verteld. Hij reageerde er redelijk op. Hij vond het een klap, maar snapte wel dat het er vroeger of later toch aan zat te komen.
En wat iedereen vindt moet hij of zij zelf weten, maar waar iemand het vandaan haalt dat ik geen zorgen uit voor mijn kinderen snap ik niet. Echt niet. Mijn kinderen staan voor mij op de allereerste plaats, en ik zet elke dag weer alles op alles gezet dat ze toch een goeie normale band met hun vader houden. Voor hun welzijn loop ik op mijn teentjes om alles en iedereen maar te ontzien. Met alle liefde, maar dan schiet zo'n opmerking ernstig in het verkeerde keelgat.
