Relaties
alle pijlers
Normen en waarden van je partner die je storen
donderdag 26 maart 2009 om 16:34
Mijn vriend is een leuke en zorgzame man die in eerste instantie enorm goed bij mij lijkt te passen.
Nu zijn we alweer een aantal jaar bij elkaar en natuurlijk ga je na verloop van tijd elkaar gebreken duidelijker zien. En.. vallen zijn gebreken mij erg zwaar.......
Het is heel erg moeilijk om hier niet een heel eenzijdig negatief beeld te schetsen, maar ik vraag me af of iemand dit probleem herkent.
Ik heb soms het idee dat mijn vriend meer tot een ander 'milieu' behoort, in de zin dat ik soms echt verbaasd ben / schrik van zijn opvattingen en normen en waarden.
Wat me dwars zit is dat hij bepaalde zaken in het leven zo anders bekijkt.
Ik zal een paar voorbeelden geven:
- Hij is heel erg op geld gericht. Hij gelooft erin dat geld gelukkig maakt en het komt dagelijks ter sprake. Dit stoort me enorm. Bij boodschappen doen loopt hij altijd te klagen dat alles zo duur is, we kunnen nooit een keer gezellig shoppen en hij doet het liefst alles 50-50 terwijl hij meer verdient dan ik.
- Hij laat zich af en toe negatief uit over mijn familie. Ik vind dat hij zich niet echt laat zien als een heer; zal mijn familie niet snel ongevraagd te hulp schieten. Als het wel wordt gevraagd gaat het met gezucht en gesteun (dit zien zij niet maar is wel lastig voor mij).
- Hij is erg flirterig naar vrouwen toe, wat ik weet uit toevallig gelezen e-mails. Hier hebben we enorme ruzie over gehad en is nu een beetje overgewaaid. Voor zover ik weet is hij nog nooit vreemdgegaan bij mij maar hij heeft zijn ex wel 3 keer bedrogen en haar dit nooit verteld. Het rare is dat hij 'in het echt' vrij verlegen overkomt naar andere vrouwen toe. Voor mij is vertrouwen enorm belangrijk en ik vind het erg dat hij over bepaalde zaken meerdere malen bleek te hebben gelogen.
- Hij klaagt over alles, heeft een negatieve kijk op het leven, terwijl ik het leven graag met een lach bekijk.
- Hij kan erg neerbuigend overkomen. Zo geeft hij mij altijd een bepaalde blik als ik weer een koekje neem of weer eens te moe was om naar de sportschool te gaan, terwijl ik eigenlijk zou gaan lijnen. Maakt nooit een complimentje. Als ik wat nieuws heb gekocht heeft hij bijna altijd kritiek. Daardoor voel ik me snel onzeker.
- Hij voelt zich niet verantwoorlijk voor dingen die hij leent. Leen ik hem mijn fiets, wordt die gestolen en vervangt hij die niet 'want hij kan er ook niks aan doen', lijnt hij gereedschap van mijn vader, gaat hij daar lomp mee om etc....
Wat voor mij de relatie wel waardevol maakt is dat hij mij emotioneel zeer kan steunen, hij zorgzaam is en meehelpt in huis. Hij is sociaal, slim en ziet er ook nog eens leuk uit. Maar ik wil zo graag een echte gentleman......en dat vind ik hem gewoon niet. Ik ben bang dat ik niet op hem kan bouwen en vertrouwen.
Volgens mij komt hieruit niet zo heel duidelijk naar voren wat dan precies het normen en waarden verschil maakt, maar wat ik eigenlijk bedoel is: hij is een schat, maar ik vind hem wel vaak egoistisch en daardoor twijfel ik erg aan onze relatie. ik heb meerdere keren geprobeert om het te bespreken en op te lossen, maar er verandert niet veel: ik denk dat 'gewoon' gaat om een andere kijk op dingen.....
Wie herkent dit of wil een frisse blik werpen op dit alles? Hoe ga je met deze dingen om als je zo moeilijk vind maar wel heel veel om iemand geeft? Just deal with it or leave?
Nu zijn we alweer een aantal jaar bij elkaar en natuurlijk ga je na verloop van tijd elkaar gebreken duidelijker zien. En.. vallen zijn gebreken mij erg zwaar.......
Het is heel erg moeilijk om hier niet een heel eenzijdig negatief beeld te schetsen, maar ik vraag me af of iemand dit probleem herkent.
Ik heb soms het idee dat mijn vriend meer tot een ander 'milieu' behoort, in de zin dat ik soms echt verbaasd ben / schrik van zijn opvattingen en normen en waarden.
Wat me dwars zit is dat hij bepaalde zaken in het leven zo anders bekijkt.
Ik zal een paar voorbeelden geven:
- Hij is heel erg op geld gericht. Hij gelooft erin dat geld gelukkig maakt en het komt dagelijks ter sprake. Dit stoort me enorm. Bij boodschappen doen loopt hij altijd te klagen dat alles zo duur is, we kunnen nooit een keer gezellig shoppen en hij doet het liefst alles 50-50 terwijl hij meer verdient dan ik.
- Hij laat zich af en toe negatief uit over mijn familie. Ik vind dat hij zich niet echt laat zien als een heer; zal mijn familie niet snel ongevraagd te hulp schieten. Als het wel wordt gevraagd gaat het met gezucht en gesteun (dit zien zij niet maar is wel lastig voor mij).
- Hij is erg flirterig naar vrouwen toe, wat ik weet uit toevallig gelezen e-mails. Hier hebben we enorme ruzie over gehad en is nu een beetje overgewaaid. Voor zover ik weet is hij nog nooit vreemdgegaan bij mij maar hij heeft zijn ex wel 3 keer bedrogen en haar dit nooit verteld. Het rare is dat hij 'in het echt' vrij verlegen overkomt naar andere vrouwen toe. Voor mij is vertrouwen enorm belangrijk en ik vind het erg dat hij over bepaalde zaken meerdere malen bleek te hebben gelogen.
- Hij klaagt over alles, heeft een negatieve kijk op het leven, terwijl ik het leven graag met een lach bekijk.
- Hij kan erg neerbuigend overkomen. Zo geeft hij mij altijd een bepaalde blik als ik weer een koekje neem of weer eens te moe was om naar de sportschool te gaan, terwijl ik eigenlijk zou gaan lijnen. Maakt nooit een complimentje. Als ik wat nieuws heb gekocht heeft hij bijna altijd kritiek. Daardoor voel ik me snel onzeker.
- Hij voelt zich niet verantwoorlijk voor dingen die hij leent. Leen ik hem mijn fiets, wordt die gestolen en vervangt hij die niet 'want hij kan er ook niks aan doen', lijnt hij gereedschap van mijn vader, gaat hij daar lomp mee om etc....
Wat voor mij de relatie wel waardevol maakt is dat hij mij emotioneel zeer kan steunen, hij zorgzaam is en meehelpt in huis. Hij is sociaal, slim en ziet er ook nog eens leuk uit. Maar ik wil zo graag een echte gentleman......en dat vind ik hem gewoon niet. Ik ben bang dat ik niet op hem kan bouwen en vertrouwen.
Volgens mij komt hieruit niet zo heel duidelijk naar voren wat dan precies het normen en waarden verschil maakt, maar wat ik eigenlijk bedoel is: hij is een schat, maar ik vind hem wel vaak egoistisch en daardoor twijfel ik erg aan onze relatie. ik heb meerdere keren geprobeert om het te bespreken en op te lossen, maar er verandert niet veel: ik denk dat 'gewoon' gaat om een andere kijk op dingen.....
Wie herkent dit of wil een frisse blik werpen op dit alles? Hoe ga je met deze dingen om als je zo moeilijk vind maar wel heel veel om iemand geeft? Just deal with it or leave?
donderdag 26 maart 2009 om 16:39
donderdag 26 maart 2009 om 16:41
Sommige dingen zijn niet zo belangrijk en kan ik door de vingers zien, maar een negatieve kijk op het leven en dat hij jou onzeker maakt, dat zijn voor mij dealbreakers. Ik zou hem verlaten, maar ik weet het, dat is makkelijker getypt dan gedaan.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
donderdag 26 maart 2009 om 16:48
quote:GrijsVlindertje schreef op 26 maart 2009 @ 16:34:
Mijn vriend is een leuke en zorgzame man die in eerste instantie enorm goed bij mij lijkt te passen.
Nu zijn we alweer een aantal jaar bij elkaar en natuurlijk ga je na verloop van tijd elkaar gebreken duidelijker zien. En.. vallen zijn gebreken mij erg zwaar.......
Het is heel erg moeilijk om hier niet een heel eenzijdig negatief beeld te schetsen, maar ik vraag me af of iemand dit probleem herkent.
Ik heb soms het idee dat mijn vriend meer tot een ander 'milieu' behoort, in de zin dat ik soms echt verbaasd ben / schrik van zijn opvattingen en normen en waarden.
Wat me dwars zit is dat hij bepaalde zaken in het leven zo anders bekijkt.
Ik zal een paar voorbeelden geven:
- Hij is heel erg op geld gericht. Hij gelooft erin dat geld gelukkig maakt en het komt dagelijks ter sprake. Dit stoort me enorm. Bij boodschappen doen loopt hij altijd te klagen dat alles zo duur is, we kunnen nooit een keer gezellig shoppen en hij doet het liefst alles 50-50 terwijl hij meer verdient dan ik.
- Hij laat zich af en toe negatief uit over mijn familie. Ik vind dat hij zich niet echt laat zien als een heer; zal mijn familie niet snel ongevraagd te hulp schieten. Als het wel wordt gevraagd gaat het met gezucht en gesteun (dit zien zij niet maar is wel lastig voor mij).
- Hij is erg flirterig naar vrouwen toe, wat ik weet uit toevallig gelezen e-mails. Hier hebben we enorme ruzie over gehad en is nu een beetje overgewaaid. Voor zover ik weet is hij nog nooit vreemdgegaan bij mij maar hij heeft zijn ex wel 3 keer bedrogen en haar dit nooit verteld. Het rare is dat hij 'in het echt' vrij verlegen overkomt naar andere vrouwen toe. Voor mij is vertrouwen enorm belangrijk en ik vind het erg dat hij over bepaalde zaken meerdere malen bleek te hebben gelogen.
- Hij klaagt over alles, heeft een negatieve kijk op het leven, terwijl ik het leven graag met een lach bekijk.
- Hij kan erg neerbuigend overkomen. Zo geeft hij mij altijd een bepaalde blik als ik weer een koekje neem of weer eens te moe was om naar de sportschool te gaan, terwijl ik eigenlijk zou gaan lijnen. Maakt nooit een complimentje. Als ik wat nieuws heb gekocht heeft hij bijna altijd kritiek. Daardoor voel ik me snel onzeker.
- Hij voelt zich niet verantwoorlijk voor dingen die hij leent. Leen ik hem mijn fiets, wordt die gestolen en vervangt hij die niet 'want hij kan er ook niks aan doen', lijnt hij gereedschap van mijn vader, gaat hij daar lomp mee om etc....
Wat voor mij de relatie wel waardevol maakt is dat hij mij emotioneel zeer kan steunen, hij zorgzaam is en meehelpt in huis. Hij is sociaal, slim en ziet er ook nog eens leuk uit. Maar ik wil zo graag een echte gentleman......en dat vind ik hem gewoon niet. Ik ben bang dat ik niet op hem kan bouwen en vertrouwen.
Volgens mij komt hieruit niet zo heel duidelijk naar voren wat dan precies het normen en waarden verschil maakt, maar wat ik eigenlijk bedoel is: hij is een schat, maar ik vind hem wel vaak egoistisch en daardoor twijfel ik erg aan onze relatie. ik heb meerdere keren geprobeert om het te bespreken en op te lossen, maar er verandert niet veel: ik denk dat 'gewoon' gaat om een andere kijk op dingen.....
Wie herkent dit of wil een frisse blik werpen op dit alles? Hoe ga je met deze dingen om als je zo moeilijk vind maar wel heel veel om iemand geeft? Just deal with it or leave?
uit onderstaande voorbeelden klinkt nou niet echt dat het zo'n leuke man is, maar dat is mijn mening. hij laat jouw onzeker voelen en doet neerbuigend tegen je, dit is niet oké. dit is eerder respectloos. hij mag in jouw ogen dan zorgzaam zijn, maar dat vind ik niet!
heb je het hier wel eens met hem over gehad? kan het zijn dat jij er zelf een bepaald gevoel bij hebt als je niet gaat sporten/koekje neemt, en dit op hem projecteert?
Mijn vriend is een leuke en zorgzame man die in eerste instantie enorm goed bij mij lijkt te passen.
Nu zijn we alweer een aantal jaar bij elkaar en natuurlijk ga je na verloop van tijd elkaar gebreken duidelijker zien. En.. vallen zijn gebreken mij erg zwaar.......
Het is heel erg moeilijk om hier niet een heel eenzijdig negatief beeld te schetsen, maar ik vraag me af of iemand dit probleem herkent.
Ik heb soms het idee dat mijn vriend meer tot een ander 'milieu' behoort, in de zin dat ik soms echt verbaasd ben / schrik van zijn opvattingen en normen en waarden.
Wat me dwars zit is dat hij bepaalde zaken in het leven zo anders bekijkt.
Ik zal een paar voorbeelden geven:
- Hij is heel erg op geld gericht. Hij gelooft erin dat geld gelukkig maakt en het komt dagelijks ter sprake. Dit stoort me enorm. Bij boodschappen doen loopt hij altijd te klagen dat alles zo duur is, we kunnen nooit een keer gezellig shoppen en hij doet het liefst alles 50-50 terwijl hij meer verdient dan ik.
- Hij laat zich af en toe negatief uit over mijn familie. Ik vind dat hij zich niet echt laat zien als een heer; zal mijn familie niet snel ongevraagd te hulp schieten. Als het wel wordt gevraagd gaat het met gezucht en gesteun (dit zien zij niet maar is wel lastig voor mij).
- Hij is erg flirterig naar vrouwen toe, wat ik weet uit toevallig gelezen e-mails. Hier hebben we enorme ruzie over gehad en is nu een beetje overgewaaid. Voor zover ik weet is hij nog nooit vreemdgegaan bij mij maar hij heeft zijn ex wel 3 keer bedrogen en haar dit nooit verteld. Het rare is dat hij 'in het echt' vrij verlegen overkomt naar andere vrouwen toe. Voor mij is vertrouwen enorm belangrijk en ik vind het erg dat hij over bepaalde zaken meerdere malen bleek te hebben gelogen.
- Hij klaagt over alles, heeft een negatieve kijk op het leven, terwijl ik het leven graag met een lach bekijk.
- Hij kan erg neerbuigend overkomen. Zo geeft hij mij altijd een bepaalde blik als ik weer een koekje neem of weer eens te moe was om naar de sportschool te gaan, terwijl ik eigenlijk zou gaan lijnen. Maakt nooit een complimentje. Als ik wat nieuws heb gekocht heeft hij bijna altijd kritiek. Daardoor voel ik me snel onzeker.
- Hij voelt zich niet verantwoorlijk voor dingen die hij leent. Leen ik hem mijn fiets, wordt die gestolen en vervangt hij die niet 'want hij kan er ook niks aan doen', lijnt hij gereedschap van mijn vader, gaat hij daar lomp mee om etc....
Wat voor mij de relatie wel waardevol maakt is dat hij mij emotioneel zeer kan steunen, hij zorgzaam is en meehelpt in huis. Hij is sociaal, slim en ziet er ook nog eens leuk uit. Maar ik wil zo graag een echte gentleman......en dat vind ik hem gewoon niet. Ik ben bang dat ik niet op hem kan bouwen en vertrouwen.
Volgens mij komt hieruit niet zo heel duidelijk naar voren wat dan precies het normen en waarden verschil maakt, maar wat ik eigenlijk bedoel is: hij is een schat, maar ik vind hem wel vaak egoistisch en daardoor twijfel ik erg aan onze relatie. ik heb meerdere keren geprobeert om het te bespreken en op te lossen, maar er verandert niet veel: ik denk dat 'gewoon' gaat om een andere kijk op dingen.....
Wie herkent dit of wil een frisse blik werpen op dit alles? Hoe ga je met deze dingen om als je zo moeilijk vind maar wel heel veel om iemand geeft? Just deal with it or leave?
uit onderstaande voorbeelden klinkt nou niet echt dat het zo'n leuke man is, maar dat is mijn mening. hij laat jouw onzeker voelen en doet neerbuigend tegen je, dit is niet oké. dit is eerder respectloos. hij mag in jouw ogen dan zorgzaam zijn, maar dat vind ik niet!
heb je het hier wel eens met hem over gehad? kan het zijn dat jij er zelf een bepaald gevoel bij hebt als je niet gaat sporten/koekje neemt, en dit op hem projecteert?
donderdag 26 maart 2009 om 16:49
Ik ben nu vier jaar samen met mijn man. Misschien niet zo lang als jij, maar ik moet eerlijk zeggen dat mijn man geen enkel gebrek heeft. Hij is geweldig, lief, humorvol en fantastisch zoals hij is; ik zou niets aan hem willen veranderen en er is niets aan hem dat me stoort.
Dus hoe je er mee om zou moeten gaan? De paar keer dat ik me aan iemand stoorde, omdat hij niet aardig tegen mij of mijn naasten was, heb ik hem vriendelijk doch dringend de deur gewezen. Ik wil een liefde die belichaamt wat ik belangrijk vind; geen liefde die ik ondanks alles accepteer.
Dus hoe je er mee om zou moeten gaan? De paar keer dat ik me aan iemand stoorde, omdat hij niet aardig tegen mij of mijn naasten was, heb ik hem vriendelijk doch dringend de deur gewezen. Ik wil een liefde die belichaamt wat ik belangrijk vind; geen liefde die ik ondanks alles accepteer.
donderdag 26 maart 2009 om 16:57
quote:Parnell wrote on 26 March 2009 @ 16:49:
Ik ben nu vier jaar samen met mijn man. Misschien niet zo lang als jij, maar ik moet eerlijk zeggen dat mijn man geen enkel gebrek heeft. Hij is geweldig, lief, humorvol en fantastisch zoals hij is; ik zou niets aan hem willen veranderen en er is niets aan hem dat me stoort.
Wat mot jij met mijn man?...
@ TO: Als dat mijn kerel was geweest, had ik me eens goed aan mij hoofdje gevoeld...
Ik ben nu vier jaar samen met mijn man. Misschien niet zo lang als jij, maar ik moet eerlijk zeggen dat mijn man geen enkel gebrek heeft. Hij is geweldig, lief, humorvol en fantastisch zoals hij is; ik zou niets aan hem willen veranderen en er is niets aan hem dat me stoort.
Wat mot jij met mijn man?...
@ TO: Als dat mijn kerel was geweest, had ik me eens goed aan mij hoofdje gevoeld...
donderdag 26 maart 2009 om 16:57
Jullie zijn al een aantal jaren samen.
Allereerst zou ik de illusie opgeven dat met hem praten zijn gedrag gaat veranderen. Gedragsveranderingen zijn heel lastig. Ookal lijkt het een kleine moeite. Je kunt wel bepaalde consequenties verbinden aan zijn gdrag en ook accepteren dat anderen dat doen. met hem shoppen is niet leuk, dus doe je dat niet meer. als hij geleende spuullen stukmaakt, dan leen jij m niks meer uit, en geef je ook je familie dat advies. Of in ieder geval dat ze niet bij jou daarover komen miepen, want jij had ze afgeraden hem iets uit te lenen. Misschien dat als jij je anders opstelt, hij dat ook gaat doen. Als jij duidelijk je grenzen gaat aangeven en respect eist, dat je het ook krijgt. Dus als je weer een koekje neemt, gewoon zeggen ; dan heb je meer om van te houden... andersom, als jij wilt lijnen maar toch dat koekje neemt en niet gaat sporten, dan is het wel typisch 'des mans"om te vinden dat je dan niet moet zeuren. Als een vriendin van mij telkens zou zeuren over haar lijn, maar wel koekjes vreet en niet sport, ( en dan alsm klap op de vuurpijl roept dat ik haar moet steunen) zou ik ook zeggen, wil je nu afvallen of niet?
Een echte gentlemen kun je nooit van m gaan maken. Hoevaak je ook gaat kussen of zeuren. kiker blijft kikker. Het is aan jou om te beslissen of je deze kikker hebt of liever een andere. Die misschien mer gentleman is, maar weer andere nare eigenschappen heeft.
Allereerst zou ik de illusie opgeven dat met hem praten zijn gedrag gaat veranderen. Gedragsveranderingen zijn heel lastig. Ookal lijkt het een kleine moeite. Je kunt wel bepaalde consequenties verbinden aan zijn gdrag en ook accepteren dat anderen dat doen. met hem shoppen is niet leuk, dus doe je dat niet meer. als hij geleende spuullen stukmaakt, dan leen jij m niks meer uit, en geef je ook je familie dat advies. Of in ieder geval dat ze niet bij jou daarover komen miepen, want jij had ze afgeraden hem iets uit te lenen. Misschien dat als jij je anders opstelt, hij dat ook gaat doen. Als jij duidelijk je grenzen gaat aangeven en respect eist, dat je het ook krijgt. Dus als je weer een koekje neemt, gewoon zeggen ; dan heb je meer om van te houden... andersom, als jij wilt lijnen maar toch dat koekje neemt en niet gaat sporten, dan is het wel typisch 'des mans"om te vinden dat je dan niet moet zeuren. Als een vriendin van mij telkens zou zeuren over haar lijn, maar wel koekjes vreet en niet sport, ( en dan alsm klap op de vuurpijl roept dat ik haar moet steunen) zou ik ook zeggen, wil je nu afvallen of niet?
Een echte gentlemen kun je nooit van m gaan maken. Hoevaak je ook gaat kussen of zeuren. kiker blijft kikker. Het is aan jou om te beslissen of je deze kikker hebt of liever een andere. Die misschien mer gentleman is, maar weer andere nare eigenschappen heeft.
donderdag 26 maart 2009 om 17:03
Deze man hoeft jou helemaal niet te helpen of voor jou te zorgen. Dat kan je toch zelf prima? Het enige dat deze man, en welke man dan ook, moet doen, is ervoor zorgen dat jij weet dat je voor hem HET meisje bent waar hij voor gaat! Dan geeft een boost aan je zelfvertrouwen, maakt je vrolijk en zorgt dat je alles nog beter aan kan. Hij lijkt helaas het tegenovergestelde te doen. Ga bij jezelf te rade: alle dingen waarom ik hem zo belangrijk vind, kan ik die zelf ook? Wat is dan zijn toegevoegde waarde? Dat hij met zijn ogen rolt als je een koekje eet? ... I rest my case.
donderdag 26 maart 2009 om 17:08
quote:GrijsVlindertje schreef op 26 maart 2009 @ 16:34:
Mijn vriend is een leuke en zorgzame man die in eerste instantie enorm goed bij mij lijkt te passen.
Nu zijn we alweer een aantal jaar bij elkaar en natuurlijk ga je na verloop van tijd elkaar gebreken duidelijker zien. En.. vallen zijn gebreken mij erg zwaar.......
Het is heel erg moeilijk om hier niet een heel eenzijdig negatief beeld te schetsen, maar ik vraag me af of iemand dit probleem herkent.
Ik heb soms het idee dat mijn vriend meer tot een ander 'milieu' behoort, in de zin dat ik soms echt verbaasd ben / schrik van zijn opvattingen en normen en waarden.
Wat me dwars zit is dat hij bepaalde zaken in het leven zo anders bekijkt.
Ik zal een paar voorbeelden geven:
- Hij is heel erg op geld gericht. Hij gelooft erin dat geld gelukkig maakt en het komt dagelijks ter sprake. Dit stoort me enorm. Bij boodschappen doen loopt hij altijd te klagen dat alles zo duur is, we kunnen nooit een keer gezellig shoppen en hij doet het liefst alles 50-50 terwijl hij meer verdient dan ik.Dat hij meer verdiend hoeft niet automatisch te betekenen dat hij meer betaald ,wel misschien meer spaart of een keertje jou trakteer op een etentje,luchtje ect .Mensen die veel klagen vind ik wel erg irritant
- Hij laat zich af en toe negatief uit over mijn familie. Ik vind dat hij zich niet echt laat zien als een heer; zal mijn familie niet snel ongevraagd te hulp schieten. Als het wel wordt gevraagd gaat het met gezucht en gesteun (dit zien zij niet maar is wel lastig voor mij).Dat zou killing voor mij zijn ,zeker onaanvaardbaar !!
- Hij is erg flirterig naar vrouwen toe, wat ik weet uit toevallig gelezen e-mails. Hier hebben we enorme ruzie over gehad en is nu een beetje overgewaaid. Voor zover ik weet is hij nog nooit vreemdgegaan bij mij maar hij heeft zijn ex wel 3 keer bedrogen en haar dit nooit verteld. Het rare is dat hij 'in het echt' vrij verlegen overkomt naar andere vrouwen toe. Voor mij is vertrouwen enorm belangrijk en ik vind het erg dat hij over bepaalde zaken meerdere malen bleek te hebben gelogen.
- Hij klaagt over alles, heeft een negatieve kijk op het leven, terwijl ik het leven graag met een lach bekijk.Tegenpolen dus
- Hij kan erg neerbuigend overkomen. Zo geeft hij mij altijd een bepaalde blik als ik weer een koekje neem of weer eens te moe was om naar de sportschool te gaan, terwijl ik eigenlijk zou gaan lijnen. Maakt nooit een complimentje. Als ik wat nieuws heb gekocht heeft hij bijna altijd kritiek. Daardoor voel ik me snel onzeker.Super irritant en vind dat hij weinig respect voor je heeft
- Hij voelt zich niet verantwoorlijk voor dingen die hij leent. Leen ik hem mijn fiets, wordt die gestolen en vervangt hij die niet 'want hij kan er ook niks aan doen', lijnt hij gereedschap van mijn vader, gaat hij daar lomp mee om etc....Dat is erg onvolwassen gedrag en hier moet je duidelijk je grenzen aan geven
Wat voor mij de relatie wel waardevol maakt is dat hij mij emotioneel zeer kan steunen, hij zorgzaam is en meehelpt in huis. Hij is sociaal, slim en ziet er ook nog eens leuk uit. Maar ik wil zo graag een echte gentleman......en dat vind ik hem gewoon niet. Ik ben bang dat ik niet op hem kan bouwen en vertrouwen.
Volgens mij komt hieruit niet zo heel duidelijk naar voren wat dan precies het normen en waarden verschil maakt, maar wat ik eigenlijk bedoel is: hij is een schat, maar ik vind hem wel vaak egoistisch en daardoor twijfel ik erg aan onze relatie. ik heb meerdere keren geprobeert om het te bespreken en op te lossen, maar er verandert niet veel: ik denk dat 'gewoon' gaat om een andere kijk op dingen.....
Wie herkent dit of wil een frisse blik werpen op dit alles? Hoe ga je met deze dingen om als je zo moeilijk vind maar wel heel veel om iemand geeft? Just deal with it or leave?Vind je vriend erg egoistisch overkomen TO !! En begrijp je twijfel volkomen Als ik dit zo lees zie ik vrijwel alleen negatieve punten en vallen de positieve punten in het niet .Het gaat erom of jij zo met hem onder de wol kan blijven gaan,of dit je uiteindelijk niet gaat opbreken .Die antwoorden weet jezelf denk ik al
succes
Mijn vriend is een leuke en zorgzame man die in eerste instantie enorm goed bij mij lijkt te passen.
Nu zijn we alweer een aantal jaar bij elkaar en natuurlijk ga je na verloop van tijd elkaar gebreken duidelijker zien. En.. vallen zijn gebreken mij erg zwaar.......
Het is heel erg moeilijk om hier niet een heel eenzijdig negatief beeld te schetsen, maar ik vraag me af of iemand dit probleem herkent.
Ik heb soms het idee dat mijn vriend meer tot een ander 'milieu' behoort, in de zin dat ik soms echt verbaasd ben / schrik van zijn opvattingen en normen en waarden.
Wat me dwars zit is dat hij bepaalde zaken in het leven zo anders bekijkt.
Ik zal een paar voorbeelden geven:
- Hij is heel erg op geld gericht. Hij gelooft erin dat geld gelukkig maakt en het komt dagelijks ter sprake. Dit stoort me enorm. Bij boodschappen doen loopt hij altijd te klagen dat alles zo duur is, we kunnen nooit een keer gezellig shoppen en hij doet het liefst alles 50-50 terwijl hij meer verdient dan ik.Dat hij meer verdiend hoeft niet automatisch te betekenen dat hij meer betaald ,wel misschien meer spaart of een keertje jou trakteer op een etentje,luchtje ect .Mensen die veel klagen vind ik wel erg irritant
- Hij laat zich af en toe negatief uit over mijn familie. Ik vind dat hij zich niet echt laat zien als een heer; zal mijn familie niet snel ongevraagd te hulp schieten. Als het wel wordt gevraagd gaat het met gezucht en gesteun (dit zien zij niet maar is wel lastig voor mij).Dat zou killing voor mij zijn ,zeker onaanvaardbaar !!
- Hij is erg flirterig naar vrouwen toe, wat ik weet uit toevallig gelezen e-mails. Hier hebben we enorme ruzie over gehad en is nu een beetje overgewaaid. Voor zover ik weet is hij nog nooit vreemdgegaan bij mij maar hij heeft zijn ex wel 3 keer bedrogen en haar dit nooit verteld. Het rare is dat hij 'in het echt' vrij verlegen overkomt naar andere vrouwen toe. Voor mij is vertrouwen enorm belangrijk en ik vind het erg dat hij over bepaalde zaken meerdere malen bleek te hebben gelogen.
- Hij klaagt over alles, heeft een negatieve kijk op het leven, terwijl ik het leven graag met een lach bekijk.Tegenpolen dus
- Hij kan erg neerbuigend overkomen. Zo geeft hij mij altijd een bepaalde blik als ik weer een koekje neem of weer eens te moe was om naar de sportschool te gaan, terwijl ik eigenlijk zou gaan lijnen. Maakt nooit een complimentje. Als ik wat nieuws heb gekocht heeft hij bijna altijd kritiek. Daardoor voel ik me snel onzeker.Super irritant en vind dat hij weinig respect voor je heeft
- Hij voelt zich niet verantwoorlijk voor dingen die hij leent. Leen ik hem mijn fiets, wordt die gestolen en vervangt hij die niet 'want hij kan er ook niks aan doen', lijnt hij gereedschap van mijn vader, gaat hij daar lomp mee om etc....Dat is erg onvolwassen gedrag en hier moet je duidelijk je grenzen aan geven
Wat voor mij de relatie wel waardevol maakt is dat hij mij emotioneel zeer kan steunen, hij zorgzaam is en meehelpt in huis. Hij is sociaal, slim en ziet er ook nog eens leuk uit. Maar ik wil zo graag een echte gentleman......en dat vind ik hem gewoon niet. Ik ben bang dat ik niet op hem kan bouwen en vertrouwen.
Volgens mij komt hieruit niet zo heel duidelijk naar voren wat dan precies het normen en waarden verschil maakt, maar wat ik eigenlijk bedoel is: hij is een schat, maar ik vind hem wel vaak egoistisch en daardoor twijfel ik erg aan onze relatie. ik heb meerdere keren geprobeert om het te bespreken en op te lossen, maar er verandert niet veel: ik denk dat 'gewoon' gaat om een andere kijk op dingen.....
Wie herkent dit of wil een frisse blik werpen op dit alles? Hoe ga je met deze dingen om als je zo moeilijk vind maar wel heel veel om iemand geeft? Just deal with it or leave?Vind je vriend erg egoistisch overkomen TO !! En begrijp je twijfel volkomen Als ik dit zo lees zie ik vrijwel alleen negatieve punten en vallen de positieve punten in het niet .Het gaat erom of jij zo met hem onder de wol kan blijven gaan,of dit je uiteindelijk niet gaat opbreken .Die antwoorden weet jezelf denk ik al
succes
donderdag 26 maart 2009 om 17:19
Ik zou er snel klaar mee zijn denk ik. In een relatie (zowel een liefdesrelatie als in een vriendschapsrelatie) haal je het beste in elkaar naar boven, lijkt me. Als dat structureel niet het geval is zou ik m'n energie weer volledig op mezelf gaan richten om weer het beste in mezelf naar boven te halen.
Succes ermee,
Succes ermee,
Today is a good day
donderdag 26 maart 2009 om 17:34
Het klinkt niet als een gezellige relatie. Waarom leef je met iemand samen waaraan je je zo ergert? Dat is toch zonde van je energie?
Iedereen heeft wel eigenschappen waaraan je je ergert maar ze moeten niet de overhand gaan nemen. De negatieve kanten moeten niet de positieve kanten wegdrukken. Wat al eerder gezegd is, je schrijft een halve pagina over de negatieve dingen en slechts een paar regels over het positieve.
Zegt volgens mij genoeg......
Iedereen heeft wel eigenschappen waaraan je je ergert maar ze moeten niet de overhand gaan nemen. De negatieve kanten moeten niet de positieve kanten wegdrukken. Wat al eerder gezegd is, je schrijft een halve pagina over de negatieve dingen en slechts een paar regels over het positieve.
Zegt volgens mij genoeg......
