Ongezond afhankelijk
zaterdag 4 februari 2017 om 17:09
Mijn vriend is met vrienden op wintersport. Ik heb daar moeite mee, ik voel me heel erg alleen… Nee, dat is niet gezond, dat snap ik zelf ook wel. Dus ik heb niet aan hem laten merken hoe moeilijk ik het vind, ook omdat ik het hem echt gun en ik niet wil dat hij zich zorgen maakt. Hij zei dat ik ook maar “gewoon” afspraken moet maken. Maar het klinkt heel zielig, ik zou niet weten met wie. Normaal heb ik dat niet zo duidelijk, want dan is hij er, of hij neemt me mee naar zijn vrienden maar ook als ik thuisblijf voegt hij zich later bij me en dan voelt alleen zijn heel anders.
Ik vind het best confronterend dat ik er zoveel moeite mee heb, eigenlijk afhankelijk ben. Als ik erover nadenk, dan snap ik het probleem wel. Ik heb bijvoorbeeld wel (via mijn vriend, ze zeggen dit niet rechtstreeks tegen mij) van mensen gehoord dat ik geen toegankelijke uitstraling heb, terwijl ik natuurlijk ook heus wel behoefte heb aan vriendschappen. Ik ben introvert en dus haak ik eerder af. Zeker met grote groepen gaat mijn vriend vooral alleen. Mijn vriend wordt altijd overal voor benaderd, ik hoor bij hem maar ze zien mij niet los van hem… best heftig eigenlijk, nu ik dit zo schrijf. Als ik mijn eigen psycholoog speel is het ook een beetje een patroon, ik word er bozig van dat iedereen zich altijd richt op mijn vriend, ik trek me terug als reactie en daarmee heb ik definitief mijn lot bepaald!
Ik denk dat nu ook meespeelt dat ik sinds deze maand zonder werk ben. Dan zijn de dagen wel erg lang (en alleen) en ik word er down van. Hiervoor werkte ik fulltime en dan vond ik rustige weekends wel prima, dan moest ik echt bijkomen. Dus als ik fulltime werk, zou ik het ook wel moeilijk vinden om veel vriendschappen te moeten onderhouden. En ik realiseer me dat ik zelf ook geen mensen heb meegenomen uit bepaalde fases van mijn leven, zoals vrienden van je opleiding, van een vroeger vakantiebaantje, sportclub, cursus, dat soort dingen. Ik vind de balans dus erg lastig, want er hoeven maar twee pijlers weg te vallen (werk+vriend) en ik ben compleet lost.
Nou ja, ik ga deze week vast wel doorkomen met veel chocolade en Netflix. Maar shit, eigenlijk zou ik gewoon wel een gezonde balans willen. Niet die afhankelijkheid!
Ik vind het best confronterend dat ik er zoveel moeite mee heb, eigenlijk afhankelijk ben. Als ik erover nadenk, dan snap ik het probleem wel. Ik heb bijvoorbeeld wel (via mijn vriend, ze zeggen dit niet rechtstreeks tegen mij) van mensen gehoord dat ik geen toegankelijke uitstraling heb, terwijl ik natuurlijk ook heus wel behoefte heb aan vriendschappen. Ik ben introvert en dus haak ik eerder af. Zeker met grote groepen gaat mijn vriend vooral alleen. Mijn vriend wordt altijd overal voor benaderd, ik hoor bij hem maar ze zien mij niet los van hem… best heftig eigenlijk, nu ik dit zo schrijf. Als ik mijn eigen psycholoog speel is het ook een beetje een patroon, ik word er bozig van dat iedereen zich altijd richt op mijn vriend, ik trek me terug als reactie en daarmee heb ik definitief mijn lot bepaald!
Ik denk dat nu ook meespeelt dat ik sinds deze maand zonder werk ben. Dan zijn de dagen wel erg lang (en alleen) en ik word er down van. Hiervoor werkte ik fulltime en dan vond ik rustige weekends wel prima, dan moest ik echt bijkomen. Dus als ik fulltime werk, zou ik het ook wel moeilijk vinden om veel vriendschappen te moeten onderhouden. En ik realiseer me dat ik zelf ook geen mensen heb meegenomen uit bepaalde fases van mijn leven, zoals vrienden van je opleiding, van een vroeger vakantiebaantje, sportclub, cursus, dat soort dingen. Ik vind de balans dus erg lastig, want er hoeven maar twee pijlers weg te vallen (werk+vriend) en ik ben compleet lost.
Nou ja, ik ga deze week vast wel doorkomen met veel chocolade en Netflix. Maar shit, eigenlijk zou ik gewoon wel een gezonde balans willen. Niet die afhankelijkheid!
zaterdag 4 februari 2017 om 22:12
Toen ik werkloos was (en single), was ik ook vrij eenzaam. De dagen zijn idd lang en als het dan 'eindelijk' weekend is en je denkt dat mensen tijd voor je hebben, dan valt dat ook vaak tegen. Dat is denk ik voor de meeste mensen moeilijk.
Maar ja 'the key' is wel: meer contacten. Hoe meer mensen je hebt om je heen, hoe meer kans dat je niet alleen bent.
Nu ik weer 40 uur werk heb ik veeeel minder behoefte aan anderen om me heen. Moet ik juist zorgen dat ik vriendschappen niet laat verslonzen.
Lijkt me wel heel ongezond om je hele sociale cirkel rondom je vriend te hebben. Daar zou ik echt iets aan veranderen.
Maar ja 'the key' is wel: meer contacten. Hoe meer mensen je hebt om je heen, hoe meer kans dat je niet alleen bent.
Nu ik weer 40 uur werk heb ik veeeel minder behoefte aan anderen om me heen. Moet ik juist zorgen dat ik vriendschappen niet laat verslonzen.
Lijkt me wel heel ongezond om je hele sociale cirkel rondom je vriend te hebben. Daar zou ik echt iets aan veranderen.