Relaties
alle pijlers
Onvolwassen gedrag?!
maandag 2 april 2018 om 08:08
Goedemorgen,
Op dit moment zit ik mij boos te maken om het gedrag van mijn vriend.
Mijn vriend mag nog graag met vrienden afspreken in het weekend en zo nu en dan op stap. Dit gaat dan meestal wel gepaard met veel drank. Voorheen zat iik
Daar vaak ook bij of ging ook mee..
Sinds enkele maanden ben ik in verwachting en moet dus veel dingen laten. Niet meer drinken en roken en door vermoeidheid lig ik bijna altijd vroeg op bed.
Mijn vriend is natuurlijk niet in verwachting en doet deze dingen nog wel. Aan de ene kant vind ik het prima maar toch steekt het mij dat hij gewoon vrolijk doorgaat als eerst en ik alles moet laten.
Gisteravond zouden wij ook op stap. Wat vrienden over de vloer. Tegen 23uur had ik al geen zin meer om mee te gaan en hij en een vriend zijn om half twee nog eens naar de stad gegaan. Om vijf uur kreeg ik nog een appje dat hij nog in de hottubb ging bij die vriend en net om kwart voor acht kwam hij aangeslingerd.
Ik vind het geen probleem dat hij af en toe de hort op gaat hoor maar acht uur thuis vind ik meer wat voor vrijgezelle studenten. We zouden vandaag samen uitslapen ( door wisselend rooster gebeurt dat niet vaak) maar hebben niet eens samen in bed gelegen..
Gelukkig is dit niet elk weekend aan de orde maar toch erger ik mij hier aan. Maar ik weet niet of het komt omdat ik het niet kan hebben dat ik dat niet kan doen ivm zwangerschap, of omdat ik het niet meer vind passen in onze levens. Gevoel van hoort niet zo..
Uiteraard ga ik dit wel bespreek maar maken maar vinden jullie dat ik hier wat van mag zeggen?
Alvast bedankt
Op dit moment zit ik mij boos te maken om het gedrag van mijn vriend.
Mijn vriend mag nog graag met vrienden afspreken in het weekend en zo nu en dan op stap. Dit gaat dan meestal wel gepaard met veel drank. Voorheen zat iik
Daar vaak ook bij of ging ook mee..
Sinds enkele maanden ben ik in verwachting en moet dus veel dingen laten. Niet meer drinken en roken en door vermoeidheid lig ik bijna altijd vroeg op bed.
Mijn vriend is natuurlijk niet in verwachting en doet deze dingen nog wel. Aan de ene kant vind ik het prima maar toch steekt het mij dat hij gewoon vrolijk doorgaat als eerst en ik alles moet laten.
Gisteravond zouden wij ook op stap. Wat vrienden over de vloer. Tegen 23uur had ik al geen zin meer om mee te gaan en hij en een vriend zijn om half twee nog eens naar de stad gegaan. Om vijf uur kreeg ik nog een appje dat hij nog in de hottubb ging bij die vriend en net om kwart voor acht kwam hij aangeslingerd.
Ik vind het geen probleem dat hij af en toe de hort op gaat hoor maar acht uur thuis vind ik meer wat voor vrijgezelle studenten. We zouden vandaag samen uitslapen ( door wisselend rooster gebeurt dat niet vaak) maar hebben niet eens samen in bed gelegen..
Gelukkig is dit niet elk weekend aan de orde maar toch erger ik mij hier aan. Maar ik weet niet of het komt omdat ik het niet kan hebben dat ik dat niet kan doen ivm zwangerschap, of omdat ik het niet meer vind passen in onze levens. Gevoel van hoort niet zo..
Uiteraard ga ik dit wel bespreek maar maken maar vinden jullie dat ik hier wat van mag zeggen?
Alvast bedankt
maandag 2 april 2018 om 09:40
Er valt niet zo heel veel in te leven als man zijnde, denk ik. Jij zit immers met een baby in je buik en al het lichamelijke dat erbij komt kijken.
Je bent nog maar 12 weken ver. Ik snap dat je gefrustreerd bent nu, omdat je vaak moe bent en zelf niet de energie hebt om wat leuks te doen 's avonds. Dat kan nog omslaan, echt.
Toen ik zwanger was (overigens toen net zo oud als jij), was ik het 1e trimester ook constant moe. Vanaf het 2e trimester was die moeheid verdwenen, ben ik weer af en toe uit gegaan, heb zelfs hoogzwanger nog een dagje Pukkelpop meegedaan.
Het kan nog veranderen. En als je zelf ook terug energie hebt om zo en dan nog wat leuks te kunnen doen, zal je je vast minder irriteren aan je vriend.
Alleen die laatste weken mag je echt wel eisen van hem dat hij zo veel mogelijk thuis is, of niet te laat maakt en ergens in de buurt is, en het beperkt tot 1 biertje bijvoorbeeld.
Je bent nog maar 12 weken ver. Ik snap dat je gefrustreerd bent nu, omdat je vaak moe bent en zelf niet de energie hebt om wat leuks te doen 's avonds. Dat kan nog omslaan, echt.
Toen ik zwanger was (overigens toen net zo oud als jij), was ik het 1e trimester ook constant moe. Vanaf het 2e trimester was die moeheid verdwenen, ben ik weer af en toe uit gegaan, heb zelfs hoogzwanger nog een dagje Pukkelpop meegedaan.
Het kan nog veranderen. En als je zelf ook terug energie hebt om zo en dan nog wat leuks te kunnen doen, zal je je vast minder irriteren aan je vriend.
Alleen die laatste weken mag je echt wel eisen van hem dat hij zo veel mogelijk thuis is, of niet te laat maakt en ergens in de buurt is, en het beperkt tot 1 biertje bijvoorbeeld.
maandag 2 april 2018 om 09:59
Af en toe mag dat ook best vind ik, jaloers zijn. Hij strooit zijn kwakkie in het rond en hij heeft zijn deel gedaan. Daarna mag je niet zeiken en moet je manlief alles gunnen terwijl jij af en toe alles onder kotst. Moeder natuur heeft vind ik die verhouding wat scheef gemaakt. Zal maar niet over de bevalling beginnen en de ravage achteraf aan je lijf. En vooral niet zeuren en HEM niks ontgunnen want dan ben je een jaloers zeikwijf.
maandag 2 april 2018 om 09:59
Hoi Beauterham, Je hebt een beetje last van aanpassingsproblemen, dat lijkt me vrij normaal. Het kan tegenvallen dat je zwangere lichaam, door bijvoorbeeld vermoeidheid, opeens niet meer kan wat je anders altijd wel kon. Je geest heeft wat dat betreft even moeite met schakelen. Aan de andere kant vind ik het een beetje vreemd dat jullie beiden zeer bewust kiezen voor een kind maar kennelijk niet het vrije leven op een laag pitje willen zetten. Jij word daar nu door je lichaam toe gedwongen maar eigenlijk baal je ervan. Had je misschien gedacht dat alles gewoon hetzelfde bleef ? Denkt je vriend dat alles gewoon hetzelfde blijft ?
Het lijkt mij een alarmbel dat je je aanpassingsprobleem vertaald naar jaloers zijn op je vriend omdat zijn leven nu wel gewoon door gaat zoals het was. Voor je vriend is er ook geen enkele reden waarom dat niet zo zou zijn. Zijn lichaam dwingt hem niet om pas op de plaats te maken. Als jij hem in plaats daarvan gaat dwingen zal hij zich “onnodig” afgeremd voelen door jou. Ik vind het ook een alarmbel dat hij niet uit zichzelf het besef heeft dat zijn leven gaat veranderen en dat hij ook een stapje terug moet doen. Maar mss komt dat nog.
Ik noem het alarmbellen omdat, als jullie kind geboren is, je hele leven op zijn kop staat. Een kind is totaal onvoorspelbaar. Je keert niet terug naar hoe je leven eerst was, maar nu met kind, Nee, je wordt geleefd door je kind. Je leven is 24/7 niet meer van jou voor een hele lange tijd. Zijn jullie daar op voorbereid ? De kans bestaat dat je vriend zijn leven ook na de bevalling zal willen voortzetten zoals hij dat gewend is. Afgunst kan dan weer de kop op steken bij jou en dat is geen makkelijke positie om met elkaar te praten. Als je vriend een “dat zien we dan wel weer” type is vraag ik me af of praten op dit moment überhaupt zin heeft. Gelukkig hebben jullie nog een half jaar om naar elkaar en de baby toe te groeien.
Het lijkt mij een alarmbel dat je je aanpassingsprobleem vertaald naar jaloers zijn op je vriend omdat zijn leven nu wel gewoon door gaat zoals het was. Voor je vriend is er ook geen enkele reden waarom dat niet zo zou zijn. Zijn lichaam dwingt hem niet om pas op de plaats te maken. Als jij hem in plaats daarvan gaat dwingen zal hij zich “onnodig” afgeremd voelen door jou. Ik vind het ook een alarmbel dat hij niet uit zichzelf het besef heeft dat zijn leven gaat veranderen en dat hij ook een stapje terug moet doen. Maar mss komt dat nog.
Ik noem het alarmbellen omdat, als jullie kind geboren is, je hele leven op zijn kop staat. Een kind is totaal onvoorspelbaar. Je keert niet terug naar hoe je leven eerst was, maar nu met kind, Nee, je wordt geleefd door je kind. Je leven is 24/7 niet meer van jou voor een hele lange tijd. Zijn jullie daar op voorbereid ? De kans bestaat dat je vriend zijn leven ook na de bevalling zal willen voortzetten zoals hij dat gewend is. Afgunst kan dan weer de kop op steken bij jou en dat is geen makkelijke positie om met elkaar te praten. Als je vriend een “dat zien we dan wel weer” type is vraag ik me af of praten op dit moment überhaupt zin heeft. Gelukkig hebben jullie nog een half jaar om naar elkaar en de baby toe te groeien.
maandag 2 april 2018 om 10:19
Ik kan me wel voorstellen hoe je je voelt: jij hebt op dit moment echt beperkingen Door je zwangerschap en vriendlief gaat helemaal los in het weekend. Ik denk overigens niet dat je vriend zich bewust is van Hoe dat voor jou voelt. Heb je dat al aan hem verteld?
Je zit op dit moment helemaal vol hormonen, mogelijk wordt het gevoel daardoor alleen maar meer aangewakkerd. Heb je het er al met je vriend over gehad?
En verder : is hij van plan om nog zo Door te blijven stappen als de kleine er straks is?
Je zit op dit moment helemaal vol hormonen, mogelijk wordt het gevoel daardoor alleen maar meer aangewakkerd. Heb je het er al met je vriend over gehad?
En verder : is hij van plan om nog zo Door te blijven stappen als de kleine er straks is?
maandag 2 april 2018 om 10:57
Wow, voordat ik verder lees wil ik hiet wel even op reageren. Onderschat niet wat hormonen met je kunnen doen. Wij zijn 3 jaar bezig geweest om zwanger te worden, dus kind was zeker gewenst. Maar toen ik eenmaal zwanger was kwam ik in een prenatale depressie en hoefde ik dat kind echt niet meer. Is helemaal goed gekomen na de bevalling, maar je wel of niet uit je humeur laten brengen is dus niet altijd een keuze.
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
maandag 2 april 2018 om 11:03
1987mama1987 schreef: ↑02-04-2018 09:59Af en toe mag dat ook best vind ik, jaloers zijn. Hij strooit zijn kwakkie in het rond en hij heeft zijn deel gedaan. Daarna mag je niet zeiken en moet je manlief alles gunnen terwijl jij af en toe alles onder kotst. Moeder natuur heeft vind ik die verhouding wat scheef gemaakt. Zal maar niet over de bevalling beginnen en de ravage achteraf aan je lijf. En vooral niet zeuren en HEM niks ontgunnen want dan ben je een jaloers zeikwijf.
Je geeft nu moeder natuur de schuld maar dat is niet helemaal terecht. Het is juist dankzij moeder natuur dat mensenmannen überhaupt bij de vrouw blijven na de voortplanting (want hee, ze is wel lief en de seks is goed). Wij zijn een van de weinige diersoorten die dat doen.
Maar goed, ik snap je punt.
maandag 2 april 2018 om 11:51
In je op schrijf je dat alleen jij in verwachting bent, maar dat klopt niet;
Alleen jij bent zwanger en jullie zijn samen in verwachting van jullie kind.
Zelf zou ik het ook niet leuk vinden als mijn vriend deed alsof hij niet in verwachting was door er lekker op los te blijven leven.
Mijn vriend bleef vaak thuis met mij en dan keken we series en films of maakten we samen een legpuzzel.
Toch was er een moment waarop hij soms iets te veel dronk en daardoor ongezellig werd en daar heb ik hem toen op aangesproken en dat verbeterde gelukkig.
Ook herinner ik mij dat hij tijdens de zomervakantie toen ik zwanger was en bloedingen had een soort van recalcitrante houding had, dat duurde maar twee dagen, maar het raakte mij toen diep.
Toch lukte het ons om dat achter ons te laten.
Sommige dingen kun je uitpraten en andere dingen moet je achter je laten en niet te veel aandacht aan besteden.
Als hij jou belooft om eindelijk een keertje samen met jou uit te slapen dan is het extra vervelend als hij het zo laat maakt. Iemand zei dat je dan nog steeds samen uit kunt slapen, maar het lijkt mij minder prettig om naast iemand te liggen die met een kegel gecrashed is naast je, dan met iemand die je even lekker in zijn armen neemt, niet uit zijn bek stinkt naar alcohol en sigaretten en die een ontbijtje voor je maakt omdat hij weet dat jij zo moe bent de laatste tijd.
Ik hoop dat jullie er samen uit komen, met een beetje geven en nemen voor allebei en een goed gesprek met heel beel water bij de wijn, want het is niet zo zwart wit in dit geval.
Alleen jij bent zwanger en jullie zijn samen in verwachting van jullie kind.
Zelf zou ik het ook niet leuk vinden als mijn vriend deed alsof hij niet in verwachting was door er lekker op los te blijven leven.
Mijn vriend bleef vaak thuis met mij en dan keken we series en films of maakten we samen een legpuzzel.
Toch was er een moment waarop hij soms iets te veel dronk en daardoor ongezellig werd en daar heb ik hem toen op aangesproken en dat verbeterde gelukkig.
Ook herinner ik mij dat hij tijdens de zomervakantie toen ik zwanger was en bloedingen had een soort van recalcitrante houding had, dat duurde maar twee dagen, maar het raakte mij toen diep.
Toch lukte het ons om dat achter ons te laten.
Sommige dingen kun je uitpraten en andere dingen moet je achter je laten en niet te veel aandacht aan besteden.
Als hij jou belooft om eindelijk een keertje samen met jou uit te slapen dan is het extra vervelend als hij het zo laat maakt. Iemand zei dat je dan nog steeds samen uit kunt slapen, maar het lijkt mij minder prettig om naast iemand te liggen die met een kegel gecrashed is naast je, dan met iemand die je even lekker in zijn armen neemt, niet uit zijn bek stinkt naar alcohol en sigaretten en die een ontbijtje voor je maakt omdat hij weet dat jij zo moe bent de laatste tijd.
Ik hoop dat jullie er samen uit komen, met een beetje geven en nemen voor allebei en een goed gesprek met heel beel water bij de wijn, want het is niet zo zwart wit in dit geval.
maandag 2 april 2018 om 11:53
Eerlijk is eerlijk; dit was ook wat ik als eerste dacht.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 2 april 2018 om 12:00
Goed dat je dit zelf inziet en jij weet ook dat jij hem daarom niet aan banden mag leggen. Sowieso vreemd gedrag als dat in een relatie gebeurt toch? Zie jij jouw vriend over een paar manden tegen je zeggen: 'nee nu ben jij bevallen, moeder en dus om 12.00 uur thuis'? Zie je het voor je? Mag hopen van niet. Logisch dat jij nu even niet kunt want jouw lijf vraagt om rust maar dat betekent niet dat hij ook niet meer 'mag'. Goed dat je hierover gaat praten met hem.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 2 april 2018 om 12:11
Gefeliciteerd met je zwangerschap!
Ik ben ook zwanger van de eerste. Mijn vriend gaat in de weekenden (vaak ook overdag) naar vrienden. Ik vind het niet erg. Nu kan het nog en gun ik hem dit van harte. Ik weet dat hij er straks voor de baby en mij is wanneer we hem nog harder nodig hebben dan nu. Daar is hij zich heel bewust van. Ook ik lig vaak op tijd in bed. Ik accepteer de situatie en sta er niet te veel bij stil. Af en toe plannen we een avondje samen. Meestal eten we samen, dat vind ik dan gezelliger. Soms door mijn wisselende stemming vind ik het ook heerlijk dat hij weg is. Ik zou zeggen, geniet van de rust. Maar maak het vooral bespreekbaar als de situatie je niet aanstaat.
Ik ben ook zwanger van de eerste. Mijn vriend gaat in de weekenden (vaak ook overdag) naar vrienden. Ik vind het niet erg. Nu kan het nog en gun ik hem dit van harte. Ik weet dat hij er straks voor de baby en mij is wanneer we hem nog harder nodig hebben dan nu. Daar is hij zich heel bewust van. Ook ik lig vaak op tijd in bed. Ik accepteer de situatie en sta er niet te veel bij stil. Af en toe plannen we een avondje samen. Meestal eten we samen, dat vind ik dan gezelliger. Soms door mijn wisselende stemming vind ik het ook heerlijk dat hij weg is. Ik zou zeggen, geniet van de rust. Maar maak het vooral bespreekbaar als de situatie je niet aanstaat.
maandag 2 april 2018 om 12:17
Amen!1987mama1987 schreef: ↑02-04-2018 09:59Af en toe mag dat ook best vind ik, jaloers zijn. Hij strooit zijn kwakkie in het rond en hij heeft zijn deel gedaan. Daarna mag je niet zeiken en moet je manlief alles gunnen terwijl jij af en toe alles onder kotst. Moeder natuur heeft vind ik die verhouding wat scheef gemaakt. Zal maar niet over de bevalling beginnen en de ravage achteraf aan je lijf. En vooral niet zeuren en HEM niks ontgunnen want dan ben je een jaloers zeikwijf.
maandag 2 april 2018 om 12:18
Misschien is het voor je vriend inderdaad zoiets van 'nu kan het nog'
Maar ik zou er wel met hem over praten omdat jij er duidelijk mee zit.
Hij mag best wat rekening met de nieuwe situatie houden!
(Kost ook behoorlijk wat geld al die alcohol, kunnen jullie vast ook beter gebruiken voor die kleine)
Maar ik zou er wel met hem over praten omdat jij er duidelijk mee zit.
Hij mag best wat rekening met de nieuwe situatie houden!
(Kost ook behoorlijk wat geld al die alcohol, kunnen jullie vast ook beter gebruiken voor die kleine)
Onze tijd is nu.
maandag 2 april 2018 om 14:39
Dit. Ik kan wel aangeven dat ik dit niet erg zou vinden (en ook niet perse een teken van onvolwassenheid, mijn vriend houdt gewoon van feesten), maar daar heb jij in jouw relatie niets aan als jij het wel vervelend vindt. Dus praat met elkaar. Kom tot een compromis waar jullie beiden mee kunnen leven. En kijk ook hoe het straks gaat als de baby er eenmaal is, wellicht werken bepaalde gemaakte afspraken toch anders in de praktijk.AnnA_C schreef: ↑02-04-2018 08:27Handig, hij geeft de fles om half 2 voordat hij de stad in gaat en om 6 uur als hij thuiskomt. Hoef jij je bed niet uit.
Maar even serieus, bespreek het gewoon met hem. Hoe ziet hij het voor zich en hoe zie jij het? Zowel nu tijdens de zwangerschap als straks als de baby er is.
maandag 2 april 2018 om 16:43
Hoe oud is die kerel dat ie zich gedraagt als een 19-jarige vrijgezelle puber?
Zelfs zonder kind op komst zou ik dit puberaal gedrag vinden.
Eens het kind geboren is, klinkt het waarschijnlijk als "help, ik zit opgesloten" en "help, ik mag / kan niets meer".
Of hij gaat gewoon verder hoe hij nu bezig is en loopt hard weg van zijn verantwoordelijkheid.
Met grote kans dat hij ook nog es uit jullie relatie weg-rent "omdat hij de boel niet aankan" en "er niet klaar voor is".
Ik zou gaan rekenen of je dit kind financieel ook alleen aankan.
Voor moest het nodig zijn.
Zelfs zonder kind op komst zou ik dit puberaal gedrag vinden.
Eens het kind geboren is, klinkt het waarschijnlijk als "help, ik zit opgesloten" en "help, ik mag / kan niets meer".
Of hij gaat gewoon verder hoe hij nu bezig is en loopt hard weg van zijn verantwoordelijkheid.
Met grote kans dat hij ook nog es uit jullie relatie weg-rent "omdat hij de boel niet aankan" en "er niet klaar voor is".
Ik zou gaan rekenen of je dit kind financieel ook alleen aankan.
Voor moest het nodig zijn.
maandag 2 april 2018 om 16:49
Bij iemand die nog zo per se tot 's morgens vroeg moet gaan stappen met veel drank erbij tijdens de zwangerschap, 'want straks kan het niet meer', zou ik ook vrezen dat hij die fase straks na de geboorte niet los kan laten en dus vindt dat hij in de weekends stoom af moet blazen. Ik vind het ook wat onvolwassen overkomen.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 2 april 2018 om 17:18
maandag 2 april 2018 om 17:35
Denk dat je dit echt moet laten gaan. De vader van mijn kind deed dat ook toen ik zwanger was, niet vaak maar als hij ging stappen dan ging het dak eraf.beauterham schreef: ↑02-04-2018 08:24Nee zeker niet, het is ook iets wat we samen gaan doen. Daar twijfel ik niet aan.
Ik denk dat ik gewoon jaloers ben dat ik niet meer mee kan. Maar ook dat maar eens bespreken, hoe dat voor mij is. Zoals ik al zei, hij gaat niet vaak op stap. Alleen als hij het doet, dan doet hij het goed..
Denk dat die hormonenboel ook wat voor opschudding zorgen.
Als het niet elke weekend is en als hij voor de rest gewoon normaal doet dan zou ik mij er niet teveel aan storen, voor mannen is het gewoon een grote verandering een baby krijgen. Jij voelt het in je lichaam en als vrouw bereid je, je daar automatisch op voor, voor mannen ligt dit anders, dus lekker laten uitrazen.
maandag 2 april 2018 om 17:53
Als dat niet elk weekend is, is dat toch niet erg? Ik ga ook nog weleens op stap ook al heb ik kinderen. En ja, dan wordt het ook 6 uur ‘s ochtends.Susan schreef: ↑02-04-2018 16:49Bij iemand die nog zo per se tot 's morgens vroeg moet gaan stappen met veel drank erbij tijdens de zwangerschap, 'want straks kan het niet meer', zou ik ook vrezen dat hij die fase straks na de geboorte niet los kan laten en dus vindt dat hij in de weekends stoom af moet blazen. Ik vind het ook wat onvolwassen overkomen.
maandag 2 april 2018 om 18:39
om Mel Brooks te parafraseren: it is great to be the man
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)