Onzeker van mijn vader
vrijdag 12 december 2008 om 12:08
vrijdag 12 december 2008 om 12:14
Natuurlijk doet het pijn, je hebt je hele leven waarschijnlijk je vader gemist en ineens is hij er, geeft je veel aandacht om je daarna weer te laten vallen.
Maar Lisa, hij kan niet in jou teleurgesteld zijn, hij heeft iig dat recht niet. Andersom kan wel, ondanks zijn goede punten is het wel een man die niet omgekeken heeft naar zijn dochter. Probeer objectief de acties van je vader te bekijken alsof het je beste vriendin zou betreffen.
Ik probeer niet te zeggen dat je het contact met hem moet verbreken of hem verwijten moet maken. Maar probeer in te zien dat je zijn waardering niet nodig hebt, je bent goed zoals je bent en beter dan je vader.
Dan kan een afwijzing je niet meer je eigenwaarde aantasten.
Maar Lisa, hij kan niet in jou teleurgesteld zijn, hij heeft iig dat recht niet. Andersom kan wel, ondanks zijn goede punten is het wel een man die niet omgekeken heeft naar zijn dochter. Probeer objectief de acties van je vader te bekijken alsof het je beste vriendin zou betreffen.
Ik probeer niet te zeggen dat je het contact met hem moet verbreken of hem verwijten moet maken. Maar probeer in te zien dat je zijn waardering niet nodig hebt, je bent goed zoals je bent en beter dan je vader.
Dan kan een afwijzing je niet meer je eigenwaarde aantasten.
vrijdag 12 december 2008 om 12:22
Lieve Lisa_, wat een verhaal. Volgens mij ben je echt niet de enige. Als dat een troost voor je is. Ik heb er zelf geen ervaring mee, herken je verhaal wel van 2 vriendinnen van mij. Beide lang gezocht naar hun papa, herkenning gekregen, en contact weer verwaterd. Het ligt niet aan jou. Je bent vast een pracht vrouw op je eigenste beste manier. Hij weet niet wat hij mist. Of hij mist niet wat hij niet beter wil leren kennen.
veel succes en leg de twijfels terug waar ze horen: bij hem!
veel succes en leg de twijfels terug waar ze horen: bij hem!
Volg je hart. Dat klopt.