Relaties
alle pijlers
onzeker...
donderdag 12 januari 2012 om 15:42
ik ben onzeker!! altijd al geweest... en het erge is, mensen denken dat ik super zelfzeker ben!
Blijkbaar heb ik volgens iedereen altijd mijn uiterlijk en model meegehad, terwijl ik op elk gebied wel iets negatief kon vinden...
de lange relatie's die ik had, waren de mannen volgens mijn vriendinnen altijd "wauw", wat mij nog onzekerder maakte, zij waren te mooi voor mij...
nu heb ik enkele maanden een nieuwe relatie, ik vind hem lief en knap, maar ik ben niet de enige blijkbaar... hij heeft een horecazaak, hij geeft geen aanleiding van bedriegen of flirten of dergelijke, maar ik zie vrouwen naar hem kijken, en dat maakt me zooooo onzeker!!
vroeger kon ik het onderdrukken, mijn ex-vriend werkte op een "mannenbedrijf", mijn andere ex als zelfstandige alleen op zijn bureau...
mijn huidige vriend kan me zeggen wat hij wil, mijn onzekerheid is zo erg dat ik overal iets negatief achter zoek, het lachende meisje, de grappenmaker wordt stillaan heel stil en teruggetrokken...
hij denkt dat het jaloezie is soms, maar dat is niet! ik denk dat alles en iedereen wel meer kwaliteiten heeft dan mij...
iemand die me goede raad kan geven of tips om je zelfvertrouwen terug te krijgen...
Blijkbaar heb ik volgens iedereen altijd mijn uiterlijk en model meegehad, terwijl ik op elk gebied wel iets negatief kon vinden...
de lange relatie's die ik had, waren de mannen volgens mijn vriendinnen altijd "wauw", wat mij nog onzekerder maakte, zij waren te mooi voor mij...
nu heb ik enkele maanden een nieuwe relatie, ik vind hem lief en knap, maar ik ben niet de enige blijkbaar... hij heeft een horecazaak, hij geeft geen aanleiding van bedriegen of flirten of dergelijke, maar ik zie vrouwen naar hem kijken, en dat maakt me zooooo onzeker!!
vroeger kon ik het onderdrukken, mijn ex-vriend werkte op een "mannenbedrijf", mijn andere ex als zelfstandige alleen op zijn bureau...
mijn huidige vriend kan me zeggen wat hij wil, mijn onzekerheid is zo erg dat ik overal iets negatief achter zoek, het lachende meisje, de grappenmaker wordt stillaan heel stil en teruggetrokken...
hij denkt dat het jaloezie is soms, maar dat is niet! ik denk dat alles en iedereen wel meer kwaliteiten heeft dan mij...
iemand die me goede raad kan geven of tips om je zelfvertrouwen terug te krijgen...
donderdag 12 januari 2012 om 19:13
Vrouwen die naar hem kijken zegt geen steek. Als je als man hoort van je vriendin dat er veel meisjes naar je kijken dan weet je dat zelf niet eens. Als je een vriendin hebt dan kunnen ze kijken tot ze een ons wegen, er gebeurt niks.
En uhm, als je altijd mannen hebt die volgens je vriendinnen "wauw"zijn ben je vast op bepaalde punten ook "wauw!". Ik zou ook niet alleen naar de "buitenkant" van mensen kijken. Mensen spelen vaak een bepaalde zekerheid, laten hun beste kant zien, maar die hebben dezelfde twijfels als jij. Dat super eenzame manisch depressieve meisje zag er op haar profielsite en in haar hele houding uit als de meest sociale stoere vrouw ter wereld. Misschien vroeger iets gebeurt waardoor je onzeker bent?
En uhm, als je altijd mannen hebt die volgens je vriendinnen "wauw"zijn ben je vast op bepaalde punten ook "wauw!". Ik zou ook niet alleen naar de "buitenkant" van mensen kijken. Mensen spelen vaak een bepaalde zekerheid, laten hun beste kant zien, maar die hebben dezelfde twijfels als jij. Dat super eenzame manisch depressieve meisje zag er op haar profielsite en in haar hele houding uit als de meest sociale stoere vrouw ter wereld. Misschien vroeger iets gebeurt waardoor je onzeker bent?
donderdag 12 januari 2012 om 19:30
Ik denk dat 90% van de mensen wel onzeker is, degenen die het arrogantst overkomen zijn het onzekerst van binnen. Als je het zo bekijkt kun je zeggen dat de maatschappij een groot toneel stuk is.. Ik denk dat veel mensen je probleem wel herkennen, maar is het ook iets dat je dagelijks leven beinvloedt? Dat je bijvoorbeeld dingen laat die je anders wel zou doen, oomdat je denkt dat je het niet kan?? Of voel je jezelf minder dan een ander waardoor je niet voor jezelf op komt?
Ik had hier ook vreselijk veel last van, mijn hele jeugd en tiener periode. Nu ben ik 22 en ik ben alleen op reis geweest, heb mijn relatie verbroken en ik kan een beetje zeggen dat ik het achter me gelaten heb. Maar toch.. op sommige momenten.. MIsschien moet je gewoon iets nieuws proberen waar je eerst niet aan zou denken, alleen lid worden van een vereniging bijvoorbeeld, nieuwe mensen leren kennen. Dan ga je vanzelf merken dat je ertoe doet.. Succes!!
Ik had hier ook vreselijk veel last van, mijn hele jeugd en tiener periode. Nu ben ik 22 en ik ben alleen op reis geweest, heb mijn relatie verbroken en ik kan een beetje zeggen dat ik het achter me gelaten heb. Maar toch.. op sommige momenten.. MIsschien moet je gewoon iets nieuws proberen waar je eerst niet aan zou denken, alleen lid worden van een vereniging bijvoorbeeld, nieuwe mensen leren kennen. Dan ga je vanzelf merken dat je ertoe doet.. Succes!!
vrijdag 13 januari 2012 om 08:58
bedankt voor de reacties...
ik ben er trouwens bijna 28.
ja het begint toch wel mijn dagelijks leven te beïnvloeden...
zo sta ik bijna elke zaterdag weer aan de winkels om iets "leuk" te kopen om me beter te voelen...
ik denk dat het probleem is geworden dat ik gewoon niets meer positief bekijk, en achter alles een "maar" zet...
ok hij is MIJN vriend, MAAR hij kan me ook weer verlaten voor iemand anders
die man gaf me zojuist een leuk compliment, MAAR hij zal zo wel tegen iedereen praten.
een vriendin geeft me een compliment over iets, MAAR ze zal het wel doen uit vriendelijkheid.
ik kan echt bijna spreken over een engeltje en duiveltje op mijn schouder! telkens als ik positief probeer te denken komt er onmiddelijk een negatieve gedachte achter...
IK was altijd degene die mensen oppepte, die het positieve overal in zag... ik vind het zo moeilijk als ik iemand zie die er goed uitziet of leuk in de omgang lijkt om te zeggen: maar ik heb dat ook!
Als we een avond gaan stappen begin ik positief, maar zie ik al die leuke mensen voorbij komen en plezier maken, dan krimp ik ineen en wil ik naar huis, want ik kan me zo niet meer voelen...
ik ben er trouwens bijna 28.
ja het begint toch wel mijn dagelijks leven te beïnvloeden...
zo sta ik bijna elke zaterdag weer aan de winkels om iets "leuk" te kopen om me beter te voelen...
ik denk dat het probleem is geworden dat ik gewoon niets meer positief bekijk, en achter alles een "maar" zet...
ok hij is MIJN vriend, MAAR hij kan me ook weer verlaten voor iemand anders
die man gaf me zojuist een leuk compliment, MAAR hij zal zo wel tegen iedereen praten.
een vriendin geeft me een compliment over iets, MAAR ze zal het wel doen uit vriendelijkheid.
ik kan echt bijna spreken over een engeltje en duiveltje op mijn schouder! telkens als ik positief probeer te denken komt er onmiddelijk een negatieve gedachte achter...
IK was altijd degene die mensen oppepte, die het positieve overal in zag... ik vind het zo moeilijk als ik iemand zie die er goed uitziet of leuk in de omgang lijkt om te zeggen: maar ik heb dat ook!
Als we een avond gaan stappen begin ik positief, maar zie ik al die leuke mensen voorbij komen en plezier maken, dan krimp ik ineen en wil ik naar huis, want ik kan me zo niet meer voelen...
vrijdag 13 januari 2012 om 10:26
quote:kathrien schreef op 13 januari 2012 @ 08:58:
ja het begint toch wel mijn dagelijks leven te beïnvloeden...
Don't worry, er is een oplossing. Het tegengif is dat je het een automatisme gaat maken, zoals Youthdew zegt, om er iets positiefs achteraan te plakken. Nu worden die negatieve gedachten een beetje dwangmatig, en ga je proberen om NIET negatief te denken. Dat werkt niet. Plak er gewoon iets positiefs bij. In het begin moet je dat nog hardop zeggen.
Oefenen met jezelf tegenspreken is de enige manier.
ja het begint toch wel mijn dagelijks leven te beïnvloeden...
Don't worry, er is een oplossing. Het tegengif is dat je het een automatisme gaat maken, zoals Youthdew zegt, om er iets positiefs achteraan te plakken. Nu worden die negatieve gedachten een beetje dwangmatig, en ga je proberen om NIET negatief te denken. Dat werkt niet. Plak er gewoon iets positiefs bij. In het begin moet je dat nog hardop zeggen.
Oefenen met jezelf tegenspreken is de enige manier.
