Ouders en vriend botsen..
maandag 9 april 2018 om 20:40
Hallo,
Ik zit ergens mee de laatste tijd. Ik heb sinds kort (2 maand) een nieuwe vriend waar ik dolgelukkig mee ben. Maar mijn ouders lijken hem niet te mogen. Ik zal mijn thuissituatie eerst uitleggen aan jullie. Ik woon op het moment nog thuis bij mijn vader en stiefmoeder. Mijn vader en stiefmoeder zijn leuke mensen maar hebben naar mijn idee een erg bekrompen idee over andere mensen. Ze hebben onderling altijd enorm veel ruzie en ik loop vaak op tenen rond in huis omdat de thuissfeer niet echt om te genieten is.. sinds ik een nieuwe vriend heb vind ik het dus af en toe ook heerlijk om eens bij hem te zijn om van thuis te ontsnappen (hij woont ook nog thuis) ik ben 21 jaar en hij is 23. Mijn ouders worden echter boos of geirriteerd als ik bij hem ben.. en maken neerbuigende grapjes over hem tegenover mij. Mijn nieuwe vriend heeft veel tattoos maar is een enorm lieve jongen en zeker voor mij. Dat tweede zien ze echter niet in en kijken vervolgens alleen naar dat eerste wat in hun ogen een fout type is als je zoveel tattoos hebt. Ik heb nu meerdere malen een confrontatie met hun gehad wanneer ik bij hem vandaan kwam. Ze zeggen niet hardop dat ze hem niet mogen maar alles duidt erop. Ik word niet aangekeken als ik bij hem vandaan kom en ik word genegeerd. en als hij hier is word er niet veel met hem gesproken. Soms vind ik mijn ouders enorm kortzichtig.. misschien is dit wat naar om over je eigen ouders te zeggen maar het is wel zo. De thuissituatie was altijd al gespannen maar word nu steeds minder leuk.. ik wil graag al een hele tijd op mijzelf wonen. Echter moet ik nog sparen en houden mijn ouders me ook thuis.. ik heb vaak het gevoel alsof ik nog 15 ben in hun ogen ipv 21. Ze zien vaak niet in dat ik een eigen leven krijg.. en dat ik mn eigen weg eens moet gaan. Adviezen zijn altijd welkom maar ze behandelen mij nu nog als een kleine meid.. ik vind het ontzettend lastig hoe ik hier mee om moet gaan. Vaak word ik boos en chagrijnig maar dit is ook niet de manier bedenk ik mij dan. Hebben jullie evt. Tips voor mij?
Groetjes...
Ik zit ergens mee de laatste tijd. Ik heb sinds kort (2 maand) een nieuwe vriend waar ik dolgelukkig mee ben. Maar mijn ouders lijken hem niet te mogen. Ik zal mijn thuissituatie eerst uitleggen aan jullie. Ik woon op het moment nog thuis bij mijn vader en stiefmoeder. Mijn vader en stiefmoeder zijn leuke mensen maar hebben naar mijn idee een erg bekrompen idee over andere mensen. Ze hebben onderling altijd enorm veel ruzie en ik loop vaak op tenen rond in huis omdat de thuissfeer niet echt om te genieten is.. sinds ik een nieuwe vriend heb vind ik het dus af en toe ook heerlijk om eens bij hem te zijn om van thuis te ontsnappen (hij woont ook nog thuis) ik ben 21 jaar en hij is 23. Mijn ouders worden echter boos of geirriteerd als ik bij hem ben.. en maken neerbuigende grapjes over hem tegenover mij. Mijn nieuwe vriend heeft veel tattoos maar is een enorm lieve jongen en zeker voor mij. Dat tweede zien ze echter niet in en kijken vervolgens alleen naar dat eerste wat in hun ogen een fout type is als je zoveel tattoos hebt. Ik heb nu meerdere malen een confrontatie met hun gehad wanneer ik bij hem vandaan kwam. Ze zeggen niet hardop dat ze hem niet mogen maar alles duidt erop. Ik word niet aangekeken als ik bij hem vandaan kom en ik word genegeerd. en als hij hier is word er niet veel met hem gesproken. Soms vind ik mijn ouders enorm kortzichtig.. misschien is dit wat naar om over je eigen ouders te zeggen maar het is wel zo. De thuissituatie was altijd al gespannen maar word nu steeds minder leuk.. ik wil graag al een hele tijd op mijzelf wonen. Echter moet ik nog sparen en houden mijn ouders me ook thuis.. ik heb vaak het gevoel alsof ik nog 15 ben in hun ogen ipv 21. Ze zien vaak niet in dat ik een eigen leven krijg.. en dat ik mn eigen weg eens moet gaan. Adviezen zijn altijd welkom maar ze behandelen mij nu nog als een kleine meid.. ik vind het ontzettend lastig hoe ik hier mee om moet gaan. Vaak word ik boos en chagrijnig maar dit is ook niet de manier bedenk ik mij dan. Hebben jullie evt. Tips voor mij?
Groetjes...
maandag 9 april 2018 om 23:00
De meeste tatoeages zijn echt smakeloos. Flets en amateuristisch. Kijk naar mij, kijk naar mij. Dit ben ik hoor! Goeie genade wat opdringerig.
Gisteren zag ik de eerste mooie, en die zou ik iemand wel vergeven omdat de compositie ook echt rekening ermee had gehouden dat het deel uitmaakte van een menselijk lichaam. De tekening zelf was figuratief. Hij stond niet ordi of bloot en werd kennelijk goed diepzwart bijgehouden.
Dus als ik een familielid zou zien met zo'n echt lelijke tatoeage dan zou ik het wel zonde vinden. Je moet er toch tegenaan kijken en dan heeft het minstens het effect van erg slecht gekozen make-up of kleding. Mogelijk raak je eraan gewend op den duur en zie je het niet meer. Laten we het hopen.
Dus dat begrijp ik van die mensen. Verder vind ik gewoon dat jij op je 21ste niks meer te zoeken hebt bij je vader en stiefmoeder. Laat die mensen hun eigen leven leven en ga op jezelf wonen.
Gisteren zag ik de eerste mooie, en die zou ik iemand wel vergeven omdat de compositie ook echt rekening ermee had gehouden dat het deel uitmaakte van een menselijk lichaam. De tekening zelf was figuratief. Hij stond niet ordi of bloot en werd kennelijk goed diepzwart bijgehouden.
Dus als ik een familielid zou zien met zo'n echt lelijke tatoeage dan zou ik het wel zonde vinden. Je moet er toch tegenaan kijken en dan heeft het minstens het effect van erg slecht gekozen make-up of kleding. Mogelijk raak je eraan gewend op den duur en zie je het niet meer. Laten we het hopen.
Dus dat begrijp ik van die mensen. Verder vind ik gewoon dat jij op je 21ste niks meer te zoeken hebt bij je vader en stiefmoeder. Laat die mensen hun eigen leven leven en ga op jezelf wonen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 9 april 2018 om 23:04
Ik hoop dat als je een keer dringend medische hulp nodig hebt het ambu personeel onder de tattoo's zitTornacense schreef: ↑09-04-2018 22:03Ik kies nog altijd zelf wie ik wel en niet binnenlaat in mijn huis.
Mensen met een tattoo komen hier niet voorbij de voordeur.
Al helemaal niet als ze van onder tot boven vol zitten.
Of dat dus de postbode is of mijn (toekomstige) schoonzoon.
Ze zien elkaar maar elders.
Waar ik er niet heel de tijd op moet kijken.
Maar stel je ziet pas dat schoonzoon een tattoo heeft na een halfuur, dan pak je zijn koffie af, gooi je de deur open en beveel je hem te vertrekken of hoe moet ik dat voor me zien?
maandag 9 april 2018 om 23:10
Ze tikt dit vaker.
Maar weer terug naar TO maar. Wat je voedert groeit helaas.
maandag 9 april 2018 om 23:12
Ja he?
Die denken dat je eerdaags vandoor gaat. Thuis en zonder relatie ben je veel handiger.
maandag 9 april 2018 om 23:44
Ik sta gelukkig al een poosje ingeschreven voor huisjes. Ik probeer nog net even door te sparen (voor uitzet etc) en wil er dan maar echt uit. Tot die tijd kan ik gelukkig wel bij mijn vriend terecht voor als er iets is of als ik even weg wil..
Wat betreft de reageerders die nog bekrompener reageren dan mijn ouders op het feit dat mijn vriend tattoos heeft . Zet hem op in het leven. Jullie komen echt ver met zo'n mindset
Wat betreft de reageerders die nog bekrompener reageren dan mijn ouders op het feit dat mijn vriend tattoos heeft . Zet hem op in het leven. Jullie komen echt ver met zo'n mindset
maandag 9 april 2018 om 23:52
Ik had toevallig vanavond nog een discussie met mijn vader. Ik was het weekend bij mijn vriend geweest en heb daar ook geslapen. Mijn vader zei dus net oh zie ik jou ook weer eens. Dus ik zei ja tuurlijk hoezo. Toen zei hij dat ik meer bij mn vriend was dan thuis. Waarop ik boos werd en heb gezegd dat ik dit niet leuk vind en wat het uitmaakte als ik een weekend bij mn vriend was. Ik vertelde dat hij zich niet zo druk moest maken en dat ik nu 21 ben en zelf moet weten wat ik doe. Dit pikte mijn vader niet wat in een ruzie resulteerde. Mijn vader gaat alleen net zolang door tot hij zijn gelijk heeft en het komt er dan op neer dat ik een grote bek heb. Ik blijf gewoon heel netjes maar kom wel voor mezelf op inderdaad. Als ik het niet met hem eens ben heb ik een grote mond.. Ik ben boos gebleven maar even later vroeg hij weer of ik al onze paarden voeren wou omdat hij ziek was. Dit heb ik gedaan. Maar de rest van de avond niet meer gesproken..
dinsdag 10 april 2018 om 00:03
Lovetothebone, ik weet niet of je nog studeert of al werkt maar als ik jou was zou ik op zoek gaan naar een kamer. Vaak kom je sneller aan een kamer dan aan een huisje en vaak is het ook goedkoper. Natuurlijk is op jezelf wonen duurder dan bij je ouders wonen, maar je krijgt er wel vrijheid voor terug. Dat vond ik de moeite wel waard. Ik zat liever op mijn kleine kamer dan bij mijn ouders. Ook al kwam ik elke maand maar net rond. Grote kans ook dat dat de band met je ouders goed doet. Je zit dan minder op elkaars lip.
Veel sterkte en succes van een getatoeëerde vrouw
Veel sterkte en succes van een getatoeëerde vrouw
dinsdag 10 april 2018 om 00:20
Elke huid reageert anders.
Waar bij de een na een jaar de tatoeage er nog uitziet alsof hij net is gezet ziet die er bij een ander na zes weken al uit of hij jaren oud is en dat zegt niets over de verzorging.
dinsdag 10 april 2018 om 00:23
Vixxen schreef: ↑10-04-2018 00:03Lovetothebone, ik weet niet of je nog studeert of al werkt maar als ik jou was zou ik op zoek gaan naar een kamer. Vaak kom je sneller aan een kamer dan aan een huisje en vaak is het ook goedkoper. Natuurlijk is op jezelf wonen duurder dan bij je ouders wonen, maar je krijgt er wel vrijheid voor terug. Dat vond ik de moeite wel waard. Ik zat liever op mijn kleine kamer dan bij mijn ouders. Ook al kwam ik elke maand maar net rond. Grote kans ook dat dat de band met je ouders goed doet. Je zit dan minder op elkaars lip.
Veel sterkte en succes van een getatoeëerde vrouw![]()
Thanks vixxen!!
dinsdag 10 april 2018 om 05:23
Misschien volgende keer rustig blijven, hoe moeilijk ook, en recht uit je hart zeggen: "Inderdaad. Ik ben daar vaak. Dat komt omdat het daar gezellig is en ik me er welkom voel. Terwijl hier niet zo'n leuke sfeer hangt." Hopelijk zit er nog iets van gevoel bij jouw ouders. En voelen ze zich wat meer geroepen om het leuk te houden. Verder zou ik er geen woorden meer aan vuil maken. Als er verwijten om je oren vliegen kun je bij herhaling zeggen dat jij daardoor alleen maar vaker weg zult zijn, op zoek naar rust, warmte en gezelligheid. Misschien zien ze het als een uitnodiging om het fijner te maken thuis. En misschien niet. Rotter zal het er niet van worden.Lovetothebone schreef: ↑09-04-2018 23:52Ik had toevallig vanavond nog een discussie met mijn vader. Ik was het weekend bij mijn vriend geweest en heb daar ook geslapen. Mijn vader zei dus net oh zie ik jou ook weer eens. Dus ik zei ja tuurlijk hoezo. Toen zei hij dat ik meer bij mn vriend was dan thuis. Waarop ik boos werd en heb gezegd dat ik dit niet leuk vind en wat het uitmaakte als ik een weekend bij mn vriend was.
En wat betreft de mensen op dit forum met hele (wereld)vreemde meningen: die kun je onder de negeerknop zetten.
dinsdag 10 april 2018 om 08:13
Uit huis gaan.
Het is al meerdere keren genoemd, maar echt.
Hier was het mijn vriend (inmiddels man) wiens ouders (nouja, moeder) mij niet zagen zitten. Na tig ruzies is hij uit huis gegaan en woonden we een poosje samen.
Maar toen we na een paar jaar uitelkaar gingen (lang verhaal, ga ik niet in detail neerzetten) omdat dat voor iedereen beter was, was ik uiteraard meteen weer de bitch.
En jippie, inmiddels zijn we dus alweer een aantal jaar samen, en zelfs getrouwd. Dus ik mocht nog een keer een extra lading gal van schoonloeder ontvangen. Want ik was degene die hem in de steek had gelaten, om vervolgens bij hem in te trekken en hem ook nog een bastaard-kind (ja, haar woorden) op te dringen.
Mijn man heeft best goed contact met zijn ouders. Heeft heel duidelijk gemaakt dat onze relatie onze keus is, dat hij mij als zijn vrouw wil en dat zij daar niets over te zeggen hebben. En gaandeweg zijn de steken onder water minder geworden.
Inmidels gaan schoonmoeder en ik zelfs geforceerd vriendelijk met elkaar om. Vriendinnen zullen we nooit worden, maar ik vind het al fijn dat ze in elk geval wel vriendelijk doet tegen mijn zoontje en positief is over mijn zwangerschap.
Afstand maakt het een stuk draaglijker.
Het is al meerdere keren genoemd, maar echt.
Hier was het mijn vriend (inmiddels man) wiens ouders (nouja, moeder) mij niet zagen zitten. Na tig ruzies is hij uit huis gegaan en woonden we een poosje samen.
Maar toen we na een paar jaar uitelkaar gingen (lang verhaal, ga ik niet in detail neerzetten) omdat dat voor iedereen beter was, was ik uiteraard meteen weer de bitch.
En jippie, inmiddels zijn we dus alweer een aantal jaar samen, en zelfs getrouwd. Dus ik mocht nog een keer een extra lading gal van schoonloeder ontvangen. Want ik was degene die hem in de steek had gelaten, om vervolgens bij hem in te trekken en hem ook nog een bastaard-kind (ja, haar woorden) op te dringen.
Mijn man heeft best goed contact met zijn ouders. Heeft heel duidelijk gemaakt dat onze relatie onze keus is, dat hij mij als zijn vrouw wil en dat zij daar niets over te zeggen hebben. En gaandeweg zijn de steken onder water minder geworden.
Inmidels gaan schoonmoeder en ik zelfs geforceerd vriendelijk met elkaar om. Vriendinnen zullen we nooit worden, maar ik vind het al fijn dat ze in elk geval wel vriendelijk doet tegen mijn zoontje en positief is over mijn zwangerschap.
Afstand maakt het een stuk draaglijker.
dinsdag 10 april 2018 om 08:22
Met alle respect: er zijn twee mensen nodig om strijd te kunnen voeren. Je wordt na een opmerking dat iemand je mist boos, je blijft boos en je neemt de gevoelens van de ander niet serieus. Sterker nog je vindt dat je vader dat niet zo mag voelen en zeggen.Lovetothebone schreef: ↑09-04-2018 23:52Ik had toevallig vanavond nog een discussie met mijn vader. Ik was het weekend bij mijn vriend geweest en heb daar ook geslapen. Mijn vader zei dus net oh zie ik jou ook weer eens. Dus ik zei ja tuurlijk hoezo. Toen zei hij dat ik meer bij mn vriend was dan thuis. Waarop ik boos werd en heb gezegd dat ik dit niet leuk vind en wat het uitmaakte als ik een weekend bij mn vriend was. Ik vertelde dat hij zich niet zo druk moest maken en dat ik nu 21 ben en zelf moet weten wat ik doe. Dit pikte mijn vader niet wat in een ruzie resulteerde. Mijn vader gaat alleen net zolang door tot hij zijn gelijk heeft en het komt er dan op neer dat ik een grote bek heb. Ik blijf gewoon heel netjes maar kom wel voor mezelf op inderdaad. Als ik het niet met hem eens ben heb ik een grote mond.. Ik ben boos gebleven maar even later vroeg hij weer of ik al onze paarden voeren wou omdat hij ziek was. Dit heb ik gedaan. Maar de rest van de avond niet meer gesproken..
Blijkbaar ben je nog erg afhankelijk van de goedkeuring van je ouder want anders was je allang al gestopt met ruzie maken.
Je kunt wel vinden dat de ander iets niet mag zeggen of ervaren maar een ervaring - ik heb je gemist (maar dan onhandig geformuleerd)- is voor de ander nooit onwaar. Het wordt allemaal al een stuk minder erg wanneer jij stopt met verantwoording afleggen en boos worden. Zeg niets wanneer je niets aardigs uit je stort krijgt of zeg: je hebt mij gemist! Dan heb je in ieder geval de ervaring/het gevoel van de ander erkent.
Wanneer jij niet strijdt is er geen ruzie. Je vader kan in zijn eentje geen ruzie maken. Ik maak uit het verhaal ook niet op dat de beste man iets verkeerd doet behalve dat hij zich onhandig uitdrukt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 10 april 2018 om 08:27
TO, wat ik lees is een vader die er moeite mee heeft dat zijn dochter groot wordt en zichzelf niet bewust is van de emoties die dat bij hem opwekt. Ik ken je vader niet, maar vindt hij het niet gewoon moeilijk dat je steeds vaker weg bent? En dan is je vriend een makkelijk doelwit voor hem. Ik denk dat hij zelf ook gelooft dat je vriend de oorzaak is van zijn emoties.Lovetothebone schreef: ↑09-04-2018 23:52Ik had toevallig vanavond nog een discussie met mijn vader. Ik was het weekend bij mijn vriend geweest en heb daar ook geslapen. Mijn vader zei dus net oh zie ik jou ook weer eens. Dus ik zei ja tuurlijk hoezo. Toen zei hij dat ik meer bij mn vriend was dan thuis. Waarop ik boos werd en heb gezegd dat ik dit niet leuk vind en wat het uitmaakte als ik een weekend bij mn vriend was. Ik vertelde dat hij zich niet zo druk moest maken en dat ik nu 21 ben en zelf moet weten wat ik doe. Dit pikte mijn vader niet wat in een ruzie resulteerde. Mijn vader gaat alleen net zolang door tot hij zijn gelijk heeft en het komt er dan op neer dat ik een grote bek heb. Ik blijf gewoon heel netjes maar kom wel voor mezelf op inderdaad. Als ik het niet met hem eens ben heb ik een grote mond.. Ik ben boos gebleven maar even later vroeg hij weer of ik al onze paarden voeren wou omdat hij ziek was. Dit heb ik gedaan. Maar de rest van de avond niet meer gesproken..
Probeer hun emoties te begrijpen, ook al uiten ze die helemaal verkeerd. Zoek een kamer en neem wat meer afstand. Dat zal waarschijnlijk met de nodige botsingen gepaard gaan, want je vader vindt dat hele proces zo te horen heel moeilijk.
dinsdag 10 april 2018 om 09:52
ouwewijsneus schreef: ↑09-04-2018 22:37Als jij een elektricien nodig hebt om problemen op te lossen vraag je zeker of hij/zij tatoeages heeft voor je een afspraak maakt
![]()
![]()
![]()
Don't cry, buy a bag and move on.
dinsdag 10 april 2018 om 11:12
Ja dat heeft ze ook al eens geroepen ja.daenerys79 schreef: ↑10-04-2018 09:52vergeet de ambulancebroeder niet als je hem een keer nodig hebt! “mevrouw u heeft een hartaanval!” “nee jij komt er niet in met je tattoo’s!”
![]()
dinsdag 10 april 2018 om 11:12
Misschien niet meteen boos worden.Lovetothebone schreef: ↑09-04-2018 23:52Ik had toevallig vanavond nog een discussie met mijn vader. Ik was het weekend bij mijn vriend geweest en heb daar ook geslapen. Mijn vader zei dus net oh zie ik jou ook weer eens. Dus ik zei ja tuurlijk hoezo. Toen zei hij dat ik meer bij mn vriend was dan thuis. Waarop ik boos werd en heb gezegd dat ik dit niet leuk vind en wat het uitmaakte als ik een weekend bij mn vriend was. Ik vertelde dat hij zich niet zo druk moest maken en dat ik nu 21 ben en zelf moet weten wat ik doe. Dit pikte mijn vader niet wat in een ruzie resulteerde. Mijn vader gaat alleen net zolang door tot hij zijn gelijk heeft en het komt er dan op neer dat ik een grote bek heb. Ik blijf gewoon heel netjes maar kom wel voor mezelf op inderdaad. Als ik het niet met hem eens ben heb ik een grote mond.. Ik ben boos gebleven maar even later vroeg hij weer of ik al onze paarden voeren wou omdat hij ziek was. Dit heb ik gedaan. Maar de rest van de avond niet meer gesproken..
dinsdag 10 april 2018 om 11:14
Tornacense schreef: ↑09-04-2018 22:03
Ze zien elkaar maar elders.
Waar ik er niet heel de tijd op moet kijken.
dinsdag 10 april 2018 om 12:11
Zo wat ben jij bekrompen zeg..Tornacense schreef: ↑09-04-2018 22:03Ik kies nog altijd zelf wie ik wel en niet binnenlaat in mijn huis.
Mensen met een tattoo komen hier niet voorbij de voordeur.
Al helemaal niet als ze van onder tot boven vol zitten.
Of dat dus de postbode is of mijn (toekomstige) schoonzoon.
Ze zien elkaar maar elders.
Waar ik er niet heel de tijd op moet kijken.
dinsdag 10 april 2018 om 12:22
Tornacense schreef: ↑
09-04-2018 22:03
Ik kies nog altijd zelf wie ik wel en niet binnenlaat in mijn huis.
Mensen met een tattoo komen hier niet voorbij de voordeur.
Al helemaal niet als ze van onder tot boven vol zitten.
Of dat dus de postbode is of mijn (toekomstige) schoonzoon.
Ze zien elkaar maar elders.
Waar ik er niet heel de tijd op moet kijken.
Ben jij nu écht serieus?? Zo bekrompen?
Ga jij dan alleen op het uiterlijk af bij iemand? Dan ga je nog vaak teleurgesteld worden vrees ik..
09-04-2018 22:03
Ik kies nog altijd zelf wie ik wel en niet binnenlaat in mijn huis.
Mensen met een tattoo komen hier niet voorbij de voordeur.
Al helemaal niet als ze van onder tot boven vol zitten.
Of dat dus de postbode is of mijn (toekomstige) schoonzoon.
Ze zien elkaar maar elders.
Waar ik er niet heel de tijd op moet kijken.
Ben jij nu écht serieus?? Zo bekrompen?
Ga jij dan alleen op het uiterlijk af bij iemand? Dan ga je nog vaak teleurgesteld worden vrees ik..
dinsdag 10 april 2018 om 12:42
daenerys79 schreef: ↑10-04-2018 09:52vergeet de ambulancebroeder niet als je hem een keer nodig hebt! “mevrouw u heeft een hartaanval!” “nee jij komt er niet in met je tattoo’s!”
![]()
Of er is een probleem met de afvoer/riolering en het hele huis stinkt naar drek maar de man die het komt oplossen wordt eerst aan een grondige inspectie onderworpen, anders komt hij er niet in.
Dan maar met het eigen grote gelijk in de stank blijven zitten - dat zal ze leren, het getatoeëerde schorriemorrie.
retrostar schreef: ↑09-04-2018 23:00De meeste tatoeages zijn echt smakeloos. Flets en amateuristisch. Kijk naar mij, kijk naar mij. Dit ben ik hoor! Goeie genade wat opdringerig.
Gisteren zag ik de eerste mooie, en die zou ik iemand wel vergeven omdat de compositie ook echt rekening ermee had gehouden dat het deel uitmaakte van een menselijk lichaam. De tekening zelf was figuratief. Hij stond niet ordi of bloot en werd kennelijk goed diepzwart bijgehouden.
Dus als ik een familielid zou zien met zo'n echt lelijke tatoeage dan zou ik het wel zonde vinden. Je moet er toch tegenaan kijken en dan heeft het minstens het effect van erg slecht gekozen make-up of kleding. Mogelijk raak je eraan gewend op den duur en zie je het niet meer. Laten we het hopen.
Je drukt het wat sterk uit, maar ik vind tattoo's ook zelden echt mooi.
Een tekening die pas gezet is kan ik nog wel mooi vinden maar zo vaak vervagen de lijnen en de kleuren en ziet het er voor mij uit als afgewassen kleding.
Ik vraag me ook vaak af waarom mensen per sé aan de hele wereld moeten laten zien wie of wat ze zijn, heb er toch vaak een beetje een kijk-mij-eens gevoel bij.
De grens tussen zelfexpressie en aanstelleritis ligt voor mij geloof ik ook al wat nauwer dan bij de meeste andere mensen
Maar aan de andere kant zou ik nooit iemand veroordelen of het huis niet binnen laten omwille van een paar plaatjes op het lijf.
Dan kan iemand anders mij wel een vreselijk saaie trut vinden op basis van mijn uiterlijk en mij daarom niet willen kennen - terwijl ik in werkelijkheid echt wel een sprankelende persoonlijkheid ben