Relaties
alle pijlers
‘Oversociale’ vriend irritatie
dinsdag 10 januari 2023 om 13:09
Hoi allemaal,
Mijn vriend en ik hebben het heel fijn samen. We gaan volgende maand samen wonen en zien echt een toekomst samen. Nou is er bij mij alleen 1 ding waarvan ik merk dat ik me er soms meer aan begin te irriteren en dat is hoe mijn vriend zich gedraagt in sociale settings waar we samen zijn. Ten eerste omschrijft mijn vriend zichzelf als iemand die er heel erg van geniet om contact met iedereen om hem heen te hebben. Hij knoopt graag praatjes aan met vreemden, kijkt op straat altijd iedereen vriendelijk aan en zegt dat mensen zich altijd heel snel bij hem op hun gemak voelen en dat hij dat terug krijgt. Hij zegt dat hij vrijwel iedereen mag en aardig vindt en altijd wel een soort gemene deler kan vinden om een leuk gesprek te hebben en al snel het leuke in mensen ziet en makkelijk een goede connectie met mensen heeft. Op zich geen verkeerde eigenschap, maar soms wel irritant dat hij dat dan zo moet benoemen en er als het ware mee ‘pocht’, maar ach. Ik ben wat anders daarin. Ben zeker wel sociaal, heb veel vrienden. Maar ik voel vrijwel nooit de behoefte met een vreemde zomaar een praatje aan te knopen, kijk ook echt niet iedereen aan op straat en als ik op een feestje geen klik voel met iemand ga ik zeker niet mijn best doen een gemene deler te vinden voor een leuk gesprek maar dan ga ik even naar het toilet en daarna bij iemand staan met wie ik wel een klik voel.
Soms voelt hoe mijn vriend in sociaal contact dan ook wat geforceerd en neppig, ik snap niet hoe het kan dat je met vrijwel iedereen wel een klik hebt.
Maar dat is tot daar aan toe, soms leidt het voor mijn gevoel ook wel eens tot genante situaties.
Voorbeeld; we hadden een heel groot familiefeest. Legio mensen waar je mee kon praten. Uiteindelijk brengt mijn vriend (40+) dan de hele avond ‘supergeinteresseerd’ door met mijn achternichtje van 16. Ik vermaakte me prima en het was een superleuke avond. Na afloop zegt hij dan bijna opschepperig ‘ach ja, ik heb me maar even over je achternichtje ontfermt want ze zat er zo verloren bij tussen al die volwassenen. Hele avond heel leuk gesprek gehad daar en daar over. Wist je dat ze dit en dit doet? (Dat weet ik dan allang). Op een gegeven moment kwam je tante er ook bij en zei dit en dit en toen maakte ik deze grap en moesten ze heel hard lachen’.
Aan de ene kant leuk dat hij zo zijn best doet, aan de andere kant voelt het gênant dat mijn 40+ Vriend de hele avond zo ‘opgaat’ in een 16-jarig meisje. Ik weet dat er absoluut niks achter zit en dat het vriendelijk bedoelt is, maar hoe komt het over? Zo zijn er meer momenten waarin hij vanuit zijn ‘oversociale’ kant net iets te joviaal, te geïnteresseerd doet tegen vrouwen. Let wel; ik heb 0 twijfel over zijn intenties, het is goed bedoelt en ik bedoel dit niet jaloers en hij doet dit ook wel bij mannen. Maar ergens voelt het gênant dat mijn vriend zo overdreven aardig doet tegen vrouwen. Niet omdat ik onzeker ben over onze relatie, wel omdat ik vindt dat het niet netjes overkomt richting mij en onze relatie.
Ik weet nou niet of dit aan mij ligt en dat ik een zure oude pruim ben, of dat ik dit met mijn vriend moet bespreken. Hij zegt namelijk altijd dat hij het superleuk vindt om met mij mee te gaan naar sociale settings met mensen die belangrijk voor me zijn omdat hij zijn best wil doen om ook een band op te bouwen met die mensen. En dat is inderdaad wat ik zie; een lieve man die zo hard zijn best doet om aardig te doen dat het soms gênant en lichtelijk ongepast is. Maar ik ben bang dat als ik dit zeg, ik hem voor mijn hoofd stoot. Ben daarom erg benieuwd naar jullie visie.
Mijn vriend en ik hebben het heel fijn samen. We gaan volgende maand samen wonen en zien echt een toekomst samen. Nou is er bij mij alleen 1 ding waarvan ik merk dat ik me er soms meer aan begin te irriteren en dat is hoe mijn vriend zich gedraagt in sociale settings waar we samen zijn. Ten eerste omschrijft mijn vriend zichzelf als iemand die er heel erg van geniet om contact met iedereen om hem heen te hebben. Hij knoopt graag praatjes aan met vreemden, kijkt op straat altijd iedereen vriendelijk aan en zegt dat mensen zich altijd heel snel bij hem op hun gemak voelen en dat hij dat terug krijgt. Hij zegt dat hij vrijwel iedereen mag en aardig vindt en altijd wel een soort gemene deler kan vinden om een leuk gesprek te hebben en al snel het leuke in mensen ziet en makkelijk een goede connectie met mensen heeft. Op zich geen verkeerde eigenschap, maar soms wel irritant dat hij dat dan zo moet benoemen en er als het ware mee ‘pocht’, maar ach. Ik ben wat anders daarin. Ben zeker wel sociaal, heb veel vrienden. Maar ik voel vrijwel nooit de behoefte met een vreemde zomaar een praatje aan te knopen, kijk ook echt niet iedereen aan op straat en als ik op een feestje geen klik voel met iemand ga ik zeker niet mijn best doen een gemene deler te vinden voor een leuk gesprek maar dan ga ik even naar het toilet en daarna bij iemand staan met wie ik wel een klik voel.
Soms voelt hoe mijn vriend in sociaal contact dan ook wat geforceerd en neppig, ik snap niet hoe het kan dat je met vrijwel iedereen wel een klik hebt.
Maar dat is tot daar aan toe, soms leidt het voor mijn gevoel ook wel eens tot genante situaties.
Voorbeeld; we hadden een heel groot familiefeest. Legio mensen waar je mee kon praten. Uiteindelijk brengt mijn vriend (40+) dan de hele avond ‘supergeinteresseerd’ door met mijn achternichtje van 16. Ik vermaakte me prima en het was een superleuke avond. Na afloop zegt hij dan bijna opschepperig ‘ach ja, ik heb me maar even over je achternichtje ontfermt want ze zat er zo verloren bij tussen al die volwassenen. Hele avond heel leuk gesprek gehad daar en daar over. Wist je dat ze dit en dit doet? (Dat weet ik dan allang). Op een gegeven moment kwam je tante er ook bij en zei dit en dit en toen maakte ik deze grap en moesten ze heel hard lachen’.
Aan de ene kant leuk dat hij zo zijn best doet, aan de andere kant voelt het gênant dat mijn 40+ Vriend de hele avond zo ‘opgaat’ in een 16-jarig meisje. Ik weet dat er absoluut niks achter zit en dat het vriendelijk bedoelt is, maar hoe komt het over? Zo zijn er meer momenten waarin hij vanuit zijn ‘oversociale’ kant net iets te joviaal, te geïnteresseerd doet tegen vrouwen. Let wel; ik heb 0 twijfel over zijn intenties, het is goed bedoelt en ik bedoel dit niet jaloers en hij doet dit ook wel bij mannen. Maar ergens voelt het gênant dat mijn vriend zo overdreven aardig doet tegen vrouwen. Niet omdat ik onzeker ben over onze relatie, wel omdat ik vindt dat het niet netjes overkomt richting mij en onze relatie.
Ik weet nou niet of dit aan mij ligt en dat ik een zure oude pruim ben, of dat ik dit met mijn vriend moet bespreken. Hij zegt namelijk altijd dat hij het superleuk vindt om met mij mee te gaan naar sociale settings met mensen die belangrijk voor me zijn omdat hij zijn best wil doen om ook een band op te bouwen met die mensen. En dat is inderdaad wat ik zie; een lieve man die zo hard zijn best doet om aardig te doen dat het soms gênant en lichtelijk ongepast is. Maar ik ben bang dat als ik dit zeg, ik hem voor mijn hoofd stoot. Ben daarom erg benieuwd naar jullie visie.
woensdag 11 januari 2023 om 11:46
Ik lees vooral heel veel invulling en projectie. Jij denkt dat het vermoeiend is, dat hij onzeker is, niet zichzelf kan zijn, zichzelf verliest. Ik gok dat niets van dit alles bij hemzelf vandaan komt. Klinkt eigenlijk vooral alsof je je kapot ergert en hem helemaal niet zo leuk vindt. Dat, of je bent toch een beetje jaloers. In beide gevallen, even niet gaan samenwonen.
Je vraagt je wel eens af: 'Waar hebben wij het aan verdiend?
woensdag 11 januari 2023 om 11:49
Je vertrouwt hem vólledig met andere vrouwen maar bent vooral bang dat anderen er wat van vinden en een mening hebben over....ja, over wát precies?
En waarom moet hij meewerken aan het beeld dat ánderen van jou zouden kunnen vormen? Dat is vrij onvolwassen gedrag.
Hoe lang hebben jullie nu een een relatie, 1,5 jaar ofzo? De irritaties gaan alleen nog maar toenemen als het stof van de eerste verliefdheidsjaren gedaald is, ik zou écht nog even wachten met samenwonen.
En waarom moet hij meewerken aan het beeld dat ánderen van jou zouden kunnen vormen? Dat is vrij onvolwassen gedrag.
Hoe lang hebben jullie nu een een relatie, 1,5 jaar ofzo? De irritaties gaan alleen nog maar toenemen als het stof van de eerste verliefdheidsjaren gedaald is, ik zou écht nog even wachten met samenwonen.
woensdag 11 januari 2023 om 12:02
woensdag 11 januari 2023 om 12:15
woensdag 11 januari 2023 om 12:19
Ik knap af op zo’n type. Allemaal ego en kijk mij eens een toffe sociale kerel zijn, zelfs pubermeisjes zijn gek op mij.
Erg kinderlijk, niet volwassen en ik deel je gevoel van ongepastheid.
Ik snap alleen niet dat hij verder voor jou helemaal perfect is, dit is zijn grootste en meest tijdrovende ‘karaktertrek’ en dit kan jij niet veranderen.
Jullie matchen volgens mij niet voldoende om een fijn, begripvol enzo leven samen te hebben.
Erg kinderlijk, niet volwassen en ik deel je gevoel van ongepastheid.
Ik snap alleen niet dat hij verder voor jou helemaal perfect is, dit is zijn grootste en meest tijdrovende ‘karaktertrek’ en dit kan jij niet veranderen.
Jullie matchen volgens mij niet voldoende om een fijn, begripvol enzo leven samen te hebben.
woensdag 11 januari 2023 om 12:42
Ik denk dat je hier wel een verbeterplan met wat SMART doelstellingen aan kan koppelen om met hem door te nemen. Dan weet hij ook waar jullie naar toe werken. Kan hij alleen maar blij mee zijn, dat jij hem gunt zijn ECHTE zelf te zijn.Carla_mi schreef: ↑11-01-2023 10:20
Ik kan me tot slot dus ook oprecht niet voorstellen dat je met iedereen wel klikt. Het lijkt best wel of hij dat zichzelf aangepraat heeft, of inderdaad verbonden heeft met zijn identiteit. ‘Ik ben een allemansvriend’ en daardoor dus ook bewust en dwangmatig contact legt en op zoek gaat naar een klik, in plaats van dat hij gewoon in rust, vanuit wie hij ZELF is, kijkt of hij een ECHTE klik heeft met iemand. Hij doet echt hard zijn best om met zoveel mensen een ‘goede connectie’ te hebben dmv uitvragen, grappen maken, vriendelijk doen dat het mij dodelijk vermoeiend lijkt. Hij voelt daarin soms als een soort kameleon zonder eigen kleur en ik vind het dan een beetje pijnlijk om te zien dat hij niet echt zichzelf is in die interactie maar zich heel erg voegt naar de ander. Te hard zijn best doet eigenlijk. Het lijkt alsof hij door iedereen aardig gevonden wil worden en zichzelf daar soms een beetje in verliest. Ik gun hem vooral dat hij minder zijn best doet en meer rust daarin vindt.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 11 januari 2023 om 15:11
Je schrijft niet onzeker te zijn maar vindt het wel belangrijk wat jullie omgeving wel niet denkt mbt zijn amicale gedrag, of dat niet te flirterig is. En het zijn dan vooral vrouwen waar hij een klik mee heeft, maar niet aantrekkelijk zijn. Het rijmt niet zo met elkaar vind ik.
Maar dat terzijde.
Hoe zou jij het vinden als je erachter kwam dat je vriend zich aan je ergert en eigenlijk vindt dat je moet veranderen? Vind je niet dat iemand je moet nemen zoals je bent en van je zou moeten houden zoals je bent. En als dat niet t geval is dat je beter elk je eigen weg kan gaan.
Maar dat terzijde.
Hoe zou jij het vinden als je erachter kwam dat je vriend zich aan je ergert en eigenlijk vindt dat je moet veranderen? Vind je niet dat iemand je moet nemen zoals je bent en van je zou moeten houden zoals je bent. En als dat niet t geval is dat je beter elk je eigen weg kan gaan.
woensdag 11 januari 2023 om 18:08
Dat is wel het woord voor publiek zoeken/pochen.
Mensen hier reageren er heel allergisch op, maar iedereen is in meer of mindere mate narcistisch. Het is niet alleen een symptoom van een persoonlijkheidsstoornis en gezonde mensen vertonen het gedrag niet/nooit. .
woensdag 11 januari 2023 om 18:14
Maar het wordt wel makkelijk geroepen, hoor. We lezen hier het verhaal van iemand, TO, die zich zo'n beetje 180 graden anders gedraagt en zich ergert aan het gedrag. Dus vooral een verhaal vanuit haar perspectief, vanuit haar eigen overtuigingen. Wat zij pochen noemt, noemt iemand die zelf wel wat makkelijker "zomaar" praatjes maakt misschien gewoon een leuke, enthousiaste weergave van een gesprek. En misschien is hij gewoon wat onzeker, zoals TO dat op haar manier ook lijkt.
woensdag 11 januari 2023 om 18:47
Ja precies, dat heb ik dus ook. Ik lees er ook totaal niet in dat ze jaloers is.Aureel schreef: ↑11-01-2023 12:15Ik denk dat je het heel juist ziet en omschrijft TO, en zelf zou ik ENORM de kriebels krijgen van zo'n vent. Ik zou ook never nooit een relatie willen met zo iemand, die zich zo dwangmatig gedraagt en niet oprecht is. Maar hee, als jij er blij van wordt - wie zijn wie dan?
Narcistisch is misschien een te groot woord, maar iemand die zichzelf de hele tijd op de borst klopt omdat hij zo sociaal is, zou mij ook mateloos irriteren. Als je makkelijk een praatje maakt, prima, lekker doen, maar waarom moet je daar de hele tijd de aandacht op vestigen en zoveel waardering voor vragen?
TO had een prima avond op dat familiefeest, geen probleem dus dat hij met dat nichtje praatte, tot hij weer moest benadrukken hoe goed hij het wel niet had gedaan met dat nichtje en hoe leuk ze hem allemaal wel niet vonden.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 11 januari 2023 om 20:01
Precies.Susan schreef: ↑11-01-2023 18:47Ja precies, dat heb ik dus ook. Ik lees er ook totaal niet in dat ze jaloers is.
Narcistisch is misschien een te groot woord, maar iemand die zichzelf de hele tijd op de borst klopt omdat hij zo sociaal is, zou mij ook mateloos irriteren. Als je makkelijk een praatje maakt, prima, lekker doen, maar waarom moet je daar de hele tijd de aandacht op vestigen en zoveel waardering voor vragen?
TO had een prima avond op dat familiefeest, geen probleem dus dat hij met dat nichtje praatte, tot hij weer moest benadrukken hoe goed hij het wel niet had gedaan met dat nichtje en hoe leuk ze hem allemaal wel niet vonden.
Het gaat helemaal niet om dat hij zo sympathiek sociaal is, want dat is hij niet. Anders zou hij het niet steeds zo benadrukken. Hij voert in mijn ogen een act op. En naar de reden daarvan kun je gissen, er kan zoveel achter zitten.
woensdag 11 januari 2023 om 22:50
woensdag 11 januari 2023 om 23:16
Hier zet je je vriend nogal sneu weg…
Je castreert hem.
Als ik mijn liefde en aanstaande huisgenoot zo zou beschrijven dan zou ik het voortzetten van de relatie stevig en ernstig heroverwegen.
Je castreert hem.
Als ik mijn liefde en aanstaande huisgenoot zo zou beschrijven dan zou ik het voortzetten van de relatie stevig en ernstig heroverwegen.
Carla_mi schreef: ↑11-01-2023 10:20
Ik kan me tot slot dus ook oprecht niet voorstellen dat je met iedereen wel klikt. Het lijkt best wel of hij dat zichzelf aangepraat heeft, of inderdaad verbonden heeft met zijn identiteit. ‘Ik ben een allemansvriend’ en daardoor dus ook bewust en dwangmatig contact legt en op zoek gaat naar een klik, in plaats van dat hij gewoon in rust, vanuit wie hij ZELF is, kijkt of hij een ECHTE klik heeft met iemand. Hij doet echt hard zijn best om met zoveel mensen een ‘goede connectie’ te hebben dmv uitvragen, grappen maken, vriendelijk doen dat het mij dodelijk vermoeiend lijkt. Hij voelt daarin soms als een soort kameleon zonder eigen kleur en ik vind het dan een beetje pijnlijk om te zien dat hij niet echt zichzelf is in die interactie maar zich heel erg voegt naar de ander. Te hard zijn best doet eigenlijk. Het lijkt alsof hij door iedereen aardig gevonden wil worden en zichzelf daar soms een beetje in verliest. Ik gun hem vooral dat hij minder zijn best doet en meer rust daarin vindt.
donderdag 12 januari 2023 om 06:36
Ik kan het niet helpen, maar op basis van het beeld dat je in al je topics schetst, vraag ik me echt af hoe zeker je bent van je relatie. Als het 'maar een klein dingetje is', waarom is de mening van het vivaforum dan zo belangrijk?
Wat ik begrijp uit je topics, zijn dit de feiten:
- januari 2022 bij elkaar gekomen, toen twijfels over het verschil in opleidingsniveau, hoe jullie je leven inrichten, en toen concludeerde je zelf dat je teveel van elkaar verschilde
- maart 2022 had je een leuke man in je sportteam en ergens anders zeg je zelf dat jullie tijdelijk uit elkaar bent geweest
- in juli ben je blijkbaar weer bij elkaar, en maak je je zorgen om een leugen waarop je hem betrapt hebt met betrekking tot het volgen van zijn ex op instagram
- afgelopen december reageert hij niet op je als je een persoonlijk verhaal deelt
- nu open je een topic waarin je aangeeft je in toenemende mate aan hem te ergeren omdat hij wel erg joviaal is naar iedereen toe
Wat wij ervan vinden doet er niet zoveel toe, al moet ik zeggen dat hij erg onzeker klikt, zeker aangezien je zelf in een topic al aangeeft dat hij niet echt vrienden heeft. Het gaat er uiteindelijk om dat JIJ met hem samen moet wonen en een toekomst moet zien in hem, en op basis van wat je in een jaar tijd deelt over jullie relatie, vraag ik me af of het echt zo fijn en toekomstbestending is...
En dit is oprecht niet bedoeld om je onderuit te halen, maar je zou niet de eerste zijn die gaat samwonen en denkt: maar misschien verandert hij wel, we kunnen eraan werken, hij groeit eroverheen. En natuurlijk ben je twee verschillende personen en zijn er heus kleine dingen waar je je aan kunt storen, maar als je in 1 jaar tijd al tegen zoveel dingen aanloopt, moet je je dan niet afvragen of dit niet een teken aan de wand is.
En geloof me, perfectionisme is me niet onbekend, en ik heb ook relaties gehad waarin ik dacht: maar we hebben een klik, een leuke band, misschien ben ik te perfectionistisch, het is een goede vent. En dat waren ze ook echt. Ik scheef het toe aan bindingsangst, het zoeken en uitvergroten van negatieve eigenschappen. Inmiddels weet ik dat dat bullshit was, het was gewoon niet de juiste persoon voor mij, en dat die ergernissen of twijfels een teken aan de wand waren.
Uit oprechte nieuwsgierigheid: hoe is de beslissing om samen te gaan wonen tot stand gekomen? Trek jij bij hem in, of hij bij jou?
Wat ik begrijp uit je topics, zijn dit de feiten:
- januari 2022 bij elkaar gekomen, toen twijfels over het verschil in opleidingsniveau, hoe jullie je leven inrichten, en toen concludeerde je zelf dat je teveel van elkaar verschilde
- maart 2022 had je een leuke man in je sportteam en ergens anders zeg je zelf dat jullie tijdelijk uit elkaar bent geweest
- in juli ben je blijkbaar weer bij elkaar, en maak je je zorgen om een leugen waarop je hem betrapt hebt met betrekking tot het volgen van zijn ex op instagram
- afgelopen december reageert hij niet op je als je een persoonlijk verhaal deelt
- nu open je een topic waarin je aangeeft je in toenemende mate aan hem te ergeren omdat hij wel erg joviaal is naar iedereen toe
Wat wij ervan vinden doet er niet zoveel toe, al moet ik zeggen dat hij erg onzeker klikt, zeker aangezien je zelf in een topic al aangeeft dat hij niet echt vrienden heeft. Het gaat er uiteindelijk om dat JIJ met hem samen moet wonen en een toekomst moet zien in hem, en op basis van wat je in een jaar tijd deelt over jullie relatie, vraag ik me af of het echt zo fijn en toekomstbestending is...
En dit is oprecht niet bedoeld om je onderuit te halen, maar je zou niet de eerste zijn die gaat samwonen en denkt: maar misschien verandert hij wel, we kunnen eraan werken, hij groeit eroverheen. En natuurlijk ben je twee verschillende personen en zijn er heus kleine dingen waar je je aan kunt storen, maar als je in 1 jaar tijd al tegen zoveel dingen aanloopt, moet je je dan niet afvragen of dit niet een teken aan de wand is.
En geloof me, perfectionisme is me niet onbekend, en ik heb ook relaties gehad waarin ik dacht: maar we hebben een klik, een leuke band, misschien ben ik te perfectionistisch, het is een goede vent. En dat waren ze ook echt. Ik scheef het toe aan bindingsangst, het zoeken en uitvergroten van negatieve eigenschappen. Inmiddels weet ik dat dat bullshit was, het was gewoon niet de juiste persoon voor mij, en dat die ergernissen of twijfels een teken aan de wand waren.
Uit oprechte nieuwsgierigheid: hoe is de beslissing om samen te gaan wonen tot stand gekomen? Trek jij bij hem in, of hij bij jou?
donderdag 12 januari 2023 om 06:48
Oh.. Dit slaat allemaal nergens op. Dan heb je toch geen basis om te gaan samenwonen?? Dit is echt veel te veel gedoe allemaal. Jullie passen totaal niet bij elkaar. En dat moet je zelf ook wel ergens weten To. Kijk naar alles bij elkaar. En kijk eerlijk naar jezelf. Je vindt hem helemaal niet leuk en goed genoeg. Je maakt jezelf dat wijs. Waarom wil je hem zo graag als vriend?fromfebruary schreef: ↑12-01-2023 06:36Ik kan het niet helpen, maar op basis van het beeld dat je in al je topics schetst, vraag ik me echt af hoe zeker je bent van je relatie. Als het 'maar een klein dingetje is', waarom is de mening van het vivaforum dan zo belangrijk?
Wat ik begrijp uit je topics, zijn dit de feiten:
- januari 2022 bij elkaar gekomen, toen twijfels over het verschil in opleidingsniveau, hoe jullie je leven inrichten, en toen concludeerde je zelf dat je teveel van elkaar verschilde
- maart 2022 had je een leuke man in je sportteam en ergens anders zeg je zelf dat jullie tijdelijk uit elkaar bent geweest
- in juli ben je blijkbaar weer bij elkaar, en maak je je zorgen om een leugen waarop je hem betrapt hebt met betrekking tot het volgen van zijn ex op instagram
- afgelopen december reageert hij niet op je als je een persoonlijk verhaal deelt
- nu open je een topic waarin je aangeeft je in toenemende mate aan hem te ergeren omdat hij wel erg joviaal is naar iedereen toe
Wat wij ervan vinden doet er niet zoveel toe, al moet ik zeggen dat hij erg onzeker klikt, zeker aangezien je zelf in een topic al aangeeft dat hij niet echt vrienden heeft. Het gaat er uiteindelijk om dat JIJ met hem samen moet wonen en een toekomst moet zien in hem, en op basis van wat je in een jaar tijd deelt over jullie relatie, vraag ik me af of het echt zo fijn en toekomstbestending is...
En dit is oprecht niet bedoeld om je onderuit te halen, maar je zou niet de eerste zijn die gaat samwonen en denkt: maar misschien verandert hij wel, we kunnen eraan werken, hij groeit eroverheen. En natuurlijk ben je twee verschillende personen en zijn er heus kleine dingen waar je je aan kunt storen, maar als je in 1 jaar tijd al tegen zoveel dingen aanloopt, moet je je dan niet afvragen of dit niet een teken aan de wand is.
En geloof me, perfectionisme is me niet onbekend, en ik heb ook relaties gehad waarin ik dacht: maar we hebben een klik, een leuke band, misschien ben ik te perfectionistisch, het is een goede vent. En dat waren ze ook echt. Ik scheef het toe aan bindingsangst, het zoeken en uitvergroten van negatieve eigenschappen. Inmiddels weet ik dat dat bullshit was, het was gewoon niet de juiste persoon voor mij, en dat die ergernissen of twijfels een teken aan de wand waren.
Uit oprechte nieuwsgierigheid: hoe is de beslissing om samen te gaan wonen tot stand gekomen? Trek jij bij hem in, of hij bij jou?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
