Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
zaterdag 23 april 2016 om 21:10
quote:Renee_ schreef op 23 april 2016 @ 20:06:
[...]
.....zoals je in het verhaal van N1KA kunt lezen, hoeft het dus echt werkelijk helemaal niets over jou, jouw radar te zeggen:
"Ik vond mezelf ook ontzettend dom, dat ik het niet doorhad. Maar hij was er echt zó goed in, dat ik mezelf dat nu niet meer kwalijk neem."
Probeer het jezelf dus écht niet kwalijk te nemen!
dat is heel lief gezegd om TO een hart onder de riem te steken. maar ik denk dat TO wel degelijk signalen mist. en beter dat duidelijk aan te geven, want dan is er mogelijk te groeien.
alleen dat verhaal van dat deze man opbiecht 6 uur lang porno te kijken, met grote regelmaat. en dan maar vier keer naar de hoeren te zijn geweest. dat geloof je toch sowieso al niet?
dat 6 uur lang naar porno regelmatig kijken is al zulk obsessief gedrag, dat rijmt dan totaal niet met vier keer naar de hoeren gaan. een man die zo'n verhaal ophangt spreekt zichzelf tegen. en daar heb je dus een clou waar je voortaan op kunt letten.
hetzelfde met in december 1x naar de hoeren, met condoom. en daarvan dan genitale wratten oplopen. ook iets waar de kans op 0,001% ligt. dus ook hier een aanwijzing.
zelfde met het verhaal over 's nachts naar de huisartsenpost geweest te zijn en daar een arts te treffen die maar liefst een uur tijd voor hem had. ook hier een kans dat zoiets gebeurt, 0,0001%. die mensen hebben het echt knetterdruk of gaan daar echt niet zo lang de tijd voor nemen. ook hier een aanwijzing die ligt in de ongeloofwaardigheid van het verhaal.
en dan ook een arts die zei dat ie geen details hoefde te vertellen?? nou ja..... dan weet je toch gelijk dat het verhaal gelogen is, want dat past veel te goed in jouw man zijn straatje.
dus heel vervelend, TO mist wel degelijk signalen. dat te verbloemen is lief bedoeld, maar daar is niets van te leren. beter is te kijken waar je signalen mist.
en bij deze man kun je niets op face value aannemen.
en het kan idd zijn dat je teveel op de ratio vertrouwt, en dat je intuïtieve kant misschien daardoor veel minder ontwikkeld is. ik vind je heel sterk in je rationaliteit, want je weet dit nog maar 6 dagen en je bent er - afgezien van woedebuien die je ook uit - vrij koel en nuchter onder. ik merk dat andere TO's door kritische reacties van forummers al heel snel het loodje leggen hier op het VF.
als je intuïtie sterker ontwikkeld zou zijn, zou je het misschien eerder aanvoelen. want ik ben het een miljoen keer eens met wat iemand hier eerder zei: altijd naar je onderbuikgevoel luisteren. ik heb meerdere keren met een vreemdgaande partner te maken gehad, en altijd wist ik het. het kan net een wat raar uitgebracht excuus zijn voor een uur langer weggebleven zijn. of een bepaalde spanning die niet verklaarbaar was. altijd wist ik het - maar kon ik het pas achteraf plaatsen.
nu heb ik echt als motto, als mijn buik kriebelt = wegwezen. ook al kan ik het niet benoemen, dan is het gewoon foute boel.
ik heb ooit bij een man waarbij ik die kriebel had, en die bezwoor me dat ie niet vreemd ging, pas 6 jaar later van een gemeenschappelijke vriendin gehoord dat ie wel degelijk vreemd ging.
dus mensen kunnen keihard liegen. maar het is je onderbuik die de beste raadgever is.
(en logisch nadenken over wat feitelijk kan kloppen, wat de kans is dat zoiets echt gebeurt.)
[...]
.....zoals je in het verhaal van N1KA kunt lezen, hoeft het dus echt werkelijk helemaal niets over jou, jouw radar te zeggen:
"Ik vond mezelf ook ontzettend dom, dat ik het niet doorhad. Maar hij was er echt zó goed in, dat ik mezelf dat nu niet meer kwalijk neem."
Probeer het jezelf dus écht niet kwalijk te nemen!
dat is heel lief gezegd om TO een hart onder de riem te steken. maar ik denk dat TO wel degelijk signalen mist. en beter dat duidelijk aan te geven, want dan is er mogelijk te groeien.
alleen dat verhaal van dat deze man opbiecht 6 uur lang porno te kijken, met grote regelmaat. en dan maar vier keer naar de hoeren te zijn geweest. dat geloof je toch sowieso al niet?
dat 6 uur lang naar porno regelmatig kijken is al zulk obsessief gedrag, dat rijmt dan totaal niet met vier keer naar de hoeren gaan. een man die zo'n verhaal ophangt spreekt zichzelf tegen. en daar heb je dus een clou waar je voortaan op kunt letten.
hetzelfde met in december 1x naar de hoeren, met condoom. en daarvan dan genitale wratten oplopen. ook iets waar de kans op 0,001% ligt. dus ook hier een aanwijzing.
zelfde met het verhaal over 's nachts naar de huisartsenpost geweest te zijn en daar een arts te treffen die maar liefst een uur tijd voor hem had. ook hier een kans dat zoiets gebeurt, 0,0001%. die mensen hebben het echt knetterdruk of gaan daar echt niet zo lang de tijd voor nemen. ook hier een aanwijzing die ligt in de ongeloofwaardigheid van het verhaal.
en dan ook een arts die zei dat ie geen details hoefde te vertellen?? nou ja..... dan weet je toch gelijk dat het verhaal gelogen is, want dat past veel te goed in jouw man zijn straatje.
dus heel vervelend, TO mist wel degelijk signalen. dat te verbloemen is lief bedoeld, maar daar is niets van te leren. beter is te kijken waar je signalen mist.
en bij deze man kun je niets op face value aannemen.
en het kan idd zijn dat je teveel op de ratio vertrouwt, en dat je intuïtieve kant misschien daardoor veel minder ontwikkeld is. ik vind je heel sterk in je rationaliteit, want je weet dit nog maar 6 dagen en je bent er - afgezien van woedebuien die je ook uit - vrij koel en nuchter onder. ik merk dat andere TO's door kritische reacties van forummers al heel snel het loodje leggen hier op het VF.
als je intuïtie sterker ontwikkeld zou zijn, zou je het misschien eerder aanvoelen. want ik ben het een miljoen keer eens met wat iemand hier eerder zei: altijd naar je onderbuikgevoel luisteren. ik heb meerdere keren met een vreemdgaande partner te maken gehad, en altijd wist ik het. het kan net een wat raar uitgebracht excuus zijn voor een uur langer weggebleven zijn. of een bepaalde spanning die niet verklaarbaar was. altijd wist ik het - maar kon ik het pas achteraf plaatsen.
nu heb ik echt als motto, als mijn buik kriebelt = wegwezen. ook al kan ik het niet benoemen, dan is het gewoon foute boel.
ik heb ooit bij een man waarbij ik die kriebel had, en die bezwoor me dat ie niet vreemd ging, pas 6 jaar later van een gemeenschappelijke vriendin gehoord dat ie wel degelijk vreemd ging.
dus mensen kunnen keihard liegen. maar het is je onderbuik die de beste raadgever is.
(en logisch nadenken over wat feitelijk kan kloppen, wat de kans is dat zoiets echt gebeurt.)
zaterdag 23 april 2016 om 21:17
je waarheidszoektocht is zinloos nu, wat hij ook zegt je zal het toch niet geloven en waarschijnlijk blijft de waarheid altijd ergens ongewis. Je kan het niet controleren en je kan hem niet vertrouwen. Punt is dat hij een seksverslaving heeft en veelvuldig naar de hoeren ging. Ik denk dat je echt moet stoppen met praten en analyseren. Natuurlijk krijgen de kinderen er wat van mee. Natuurlijk laten ze dat niet merken, maar ze voelen de spanning en paniek.
Praat alleen nog onder begeleiding van een professional. Ter bescherming van jullie alle twee maar ook ter bescherming van je kinderen. Praten in een neutrale omgeving met een neutrale gespreksleider zal echt anders verlopen en minder kans op escalatie
Praat alleen nog onder begeleiding van een professional. Ter bescherming van jullie alle twee maar ook ter bescherming van je kinderen. Praten in een neutrale omgeving met een neutrale gespreksleider zal echt anders verlopen en minder kans op escalatie
zaterdag 23 april 2016 om 21:19
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 april 2016 @ 21:17:
je waarheidszoektocht is zinloos nu, wat hij ook zegt je zal het toch niet geloven en waarschijnlijk blijft de waarheid altijd ergens ongewis. Je kan het niet controleren en je kan hem niet vertrouwen. Punt is dat hij een seksverslaving heeft en veelvuldig naar de hoeren ging. Ik denk dat je echt moet stoppen met praten en analyseren. Natuurlijk krijgen de kinderen er wat van mee. Natuurlijk laten ze dat niet merken, maar ze voelen de spanning en paniek.
Praat alleen nog onder begeleiding van een professional. Ter bescherming van jullie alle twee maar ook ter bescherming van je kinderen. Praten in een neutrale omgeving met een neutrale gespreksleider zal echt anders verlopen en minder kans op escalatie+1
je waarheidszoektocht is zinloos nu, wat hij ook zegt je zal het toch niet geloven en waarschijnlijk blijft de waarheid altijd ergens ongewis. Je kan het niet controleren en je kan hem niet vertrouwen. Punt is dat hij een seksverslaving heeft en veelvuldig naar de hoeren ging. Ik denk dat je echt moet stoppen met praten en analyseren. Natuurlijk krijgen de kinderen er wat van mee. Natuurlijk laten ze dat niet merken, maar ze voelen de spanning en paniek.
Praat alleen nog onder begeleiding van een professional. Ter bescherming van jullie alle twee maar ook ter bescherming van je kinderen. Praten in een neutrale omgeving met een neutrale gespreksleider zal echt anders verlopen en minder kans op escalatie+1
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zaterdag 23 april 2016 om 21:58
Beste Zeeland,
Ik denk nu eigenlijk maar een ding: zet je schrap.
Want een man die opbiecht dat hij vier keer naar de hoeren is geweest, dat opbiecht maar uiteraard liegt en draait, met heer 'echte' 'hele' waarheden komt, paniekaanvallen krijgt van het idéé om echt de hele waarheid op tafel te leggen...
Die maakt zich niet zo druk om 23 keer. Dat is het Grote Erge Geheim niet.
Denk ik.
Ik denk nu eigenlijk maar een ding: zet je schrap.
Want een man die opbiecht dat hij vier keer naar de hoeren is geweest, dat opbiecht maar uiteraard liegt en draait, met heer 'echte' 'hele' waarheden komt, paniekaanvallen krijgt van het idéé om echt de hele waarheid op tafel te leggen...
Die maakt zich niet zo druk om 23 keer. Dat is het Grote Erge Geheim niet.
Denk ik.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 23 april 2016 om 22:01
quote:simone789 schreef op 23 april 2016 @ 21:10:
[...]
als je intuïtie sterker ontwikkeld zou zijn, zou je het misschien eerder aanvoelen. want ik ben het een miljoen keer eens met wat iemand hier eerder zei: altijd naar je onderbuikgevoel luisteren. ik heb meerdere keren met een vreemdgaande partner te maken gehad, en altijd wist ik het. het kan net een wat raar uitgebracht excuus zijn voor een uur langer weggebleven zijn. of een bepaalde spanning die niet verklaarbaar was. altijd wist ik het - maar kon ik het pas achteraf plaatsen.
nu heb ik echt als motto, als mijn buik kriebelt = wegwezen. ook al kan ik het niet benoemen, dan is het gewoon foute boel.
Hier dus soortgelijke ervaringen (niet met vreemdgaan, maar ander zeer kwetsend gedrag) en inmiddels dus ook hetzelfde motto, inderdaad wegwezen ook al kan ik het niet benoemen. Maar het kan natuurlijk dat anderen echt niet eerder iets gemerkt hebben. En ja, dat zou kunnen betekenen dat hun intuitie sterker ontwikkeld kan worden, maar dan nog heeft het denk ik geen zin om het jezelf kwalijk te nemen dat dat eerder wellicht nog niet het geval was.
[...]
als je intuïtie sterker ontwikkeld zou zijn, zou je het misschien eerder aanvoelen. want ik ben het een miljoen keer eens met wat iemand hier eerder zei: altijd naar je onderbuikgevoel luisteren. ik heb meerdere keren met een vreemdgaande partner te maken gehad, en altijd wist ik het. het kan net een wat raar uitgebracht excuus zijn voor een uur langer weggebleven zijn. of een bepaalde spanning die niet verklaarbaar was. altijd wist ik het - maar kon ik het pas achteraf plaatsen.
nu heb ik echt als motto, als mijn buik kriebelt = wegwezen. ook al kan ik het niet benoemen, dan is het gewoon foute boel.
Hier dus soortgelijke ervaringen (niet met vreemdgaan, maar ander zeer kwetsend gedrag) en inmiddels dus ook hetzelfde motto, inderdaad wegwezen ook al kan ik het niet benoemen. Maar het kan natuurlijk dat anderen echt niet eerder iets gemerkt hebben. En ja, dat zou kunnen betekenen dat hun intuitie sterker ontwikkeld kan worden, maar dan nog heeft het denk ik geen zin om het jezelf kwalijk te nemen dat dat eerder wellicht nog niet het geval was.
zaterdag 23 april 2016 om 22:11
quote:Renee_ schreef op 23 april 2016 @ 22:01:
[...]
Hier dus soortgelijke ervaringen (niet met vreemdgaan, maar ander zeer kwetsend gedrag) en inmiddels dus ook hetzelfde motto, inderdaad wegwezen ook al kan ik het niet benoemen. Maar het kan natuurlijk dat anderen echt niet eerder iets gemerkt hebben. En ja, dat zou kunnen betekenen dat hun intuitie sterker ontwikkeld kan worden, maar dan nog heeft het denk ik geen zin om het jezelf kwalijk te nemen dat dat eerder wellicht nog niet het geval was.
ook helemaal mee eens. het is juist contra-productief om jezelf dingen kwalijk te nemen. dan ben je én in een shit situatie beland én je verwijt het jezelf nog eens.
da's dubbel op ellende, waarbij je het tweede jezelf aandoet als psychische marteling.
[...]
Hier dus soortgelijke ervaringen (niet met vreemdgaan, maar ander zeer kwetsend gedrag) en inmiddels dus ook hetzelfde motto, inderdaad wegwezen ook al kan ik het niet benoemen. Maar het kan natuurlijk dat anderen echt niet eerder iets gemerkt hebben. En ja, dat zou kunnen betekenen dat hun intuitie sterker ontwikkeld kan worden, maar dan nog heeft het denk ik geen zin om het jezelf kwalijk te nemen dat dat eerder wellicht nog niet het geval was.
ook helemaal mee eens. het is juist contra-productief om jezelf dingen kwalijk te nemen. dan ben je én in een shit situatie beland én je verwijt het jezelf nog eens.
da's dubbel op ellende, waarbij je het tweede jezelf aandoet als psychische marteling.
zaterdag 23 april 2016 om 23:36
Ik denk net als Feow dat je nog steeds niet de hele waarheid boven tafel hebt, die paniekaanvallen, of er is een nog groter geheim, of hij is rechtsstreeks weer naar de hoeren gereden. Het punt is dat dit bedrog zo groot is dat ik niet denk dat je hem ooit nog zult kunnen vertrouwen. Dit blijft je achtervolgen, je blijft je afvragen wat er nog meer voor lijken uit de kast gaan komen. Zou ik niet willen
zaterdag 23 april 2016 om 23:52
zondag 24 april 2016 om 00:43
En nu kom ik nog een keer te zeiken... voor de laatste keer hoor want je luistert gewoon niet naar me. Ik heb jou tig pagina's geleden gezegd dar dit het topje van de ijsberg was.
Luister eens naar je gezonde verstand. Er komt nog veel meer shit boven water want mi vertelt hij nog steeds niet alles.
Neem wat afstand van die vent.. en ga als de sodemieter naar een arts om te checken welke kadootjes (tussen aanhalingstekens) hij je heeft gegeven.
En dan ..als jij en je kids ok zijn.. weg met die vent. Misbaksel
Luister eens naar je gezonde verstand. Er komt nog veel meer shit boven water want mi vertelt hij nog steeds niet alles.
Neem wat afstand van die vent.. en ga als de sodemieter naar een arts om te checken welke kadootjes (tussen aanhalingstekens) hij je heeft gegeven.
En dan ..als jij en je kids ok zijn.. weg met die vent. Misbaksel
zondag 24 april 2016 om 01:09
quote:Zeeland1970 schreef op 23 april 2016 @ 23:52:
Dankjewel voor alle reacties.
Net weer een heftige avond achter de rug. Kinderen waren boven. We hebben gepraat, gejankt, en nog meer gepraat en gejankt. Het was pijnlijk. En verhelderend. Maar ook verwarrend.
Nu in elk geval bekaf. Leeg gepraat en gejankt.
Morgen weer een dag.Ik weet dat je dit niet wilt horen, maar je kinderen merken dit echt wel hoor. Als jullie beneden heftige gesprekken houden en aan het janken zijn, man paniekaanvallen heeft en jij ondersteboven bent, dan hebben ze echt wel door dat er iets heel goed mis is. En wat de meeste kinderen dan doen: de angst alleen dragen en vrolijk doorgaan alsof er niks aan de hand is. Om het jullie niet nog moeilijker te maken, om niet de oorzaak van een scheiding te zijn. Zo werkt dat nou eenmaal bij kinderen, maar dat betekent niet dat ze het niet merken. Hou er dus rekening mee dat de kans vrij groot is dat je ze op korte termijn íets zult moeten vertellen. Dat hoeft niet de hele waarheid te zijn, het kan ook zijn dat jullie problemen hebben of alleen dat man is vreemdgegaan (uiteraard zeer afhankelijk van leeftijd en hoeveel ze al opgepikt hebben!!). Hou er daarnaast ook rekening mee dat je het ze niet aan kunt doen om dat vervolgens voor zichzelf te moeten houden. Dus verbied ze niet met iemand erover te praten, of nog beter, heb daarvoor iemand achter de hand die ze kennen en vertrouwen (en dus niet jullie zelf!).
Dankjewel voor alle reacties.
Net weer een heftige avond achter de rug. Kinderen waren boven. We hebben gepraat, gejankt, en nog meer gepraat en gejankt. Het was pijnlijk. En verhelderend. Maar ook verwarrend.
Nu in elk geval bekaf. Leeg gepraat en gejankt.
Morgen weer een dag.Ik weet dat je dit niet wilt horen, maar je kinderen merken dit echt wel hoor. Als jullie beneden heftige gesprekken houden en aan het janken zijn, man paniekaanvallen heeft en jij ondersteboven bent, dan hebben ze echt wel door dat er iets heel goed mis is. En wat de meeste kinderen dan doen: de angst alleen dragen en vrolijk doorgaan alsof er niks aan de hand is. Om het jullie niet nog moeilijker te maken, om niet de oorzaak van een scheiding te zijn. Zo werkt dat nou eenmaal bij kinderen, maar dat betekent niet dat ze het niet merken. Hou er dus rekening mee dat de kans vrij groot is dat je ze op korte termijn íets zult moeten vertellen. Dat hoeft niet de hele waarheid te zijn, het kan ook zijn dat jullie problemen hebben of alleen dat man is vreemdgegaan (uiteraard zeer afhankelijk van leeftijd en hoeveel ze al opgepikt hebben!!). Hou er daarnaast ook rekening mee dat je het ze niet aan kunt doen om dat vervolgens voor zichzelf te moeten houden. Dus verbied ze niet met iemand erover te praten, of nog beter, heb daarvoor iemand achter de hand die ze kennen en vertrouwen (en dus niet jullie zelf!).
zondag 24 april 2016 om 01:22
Anders zeg je tegen je kinderen dat jullie ruzie hebben. De reden, moet je dat echt vertellen? Ze zullen wel vragen waarom natuurlijk, dan zeg je bv dat dat tussen jou en papa is en hen niet aangaat. Dat ze zich geen zorgen hoeven te maken, soms hebben ouders nu eenmaal ruzie. Als er wat te melden is, dan gebeurt dan vanzelf wel, later. Dat laatste zou ik niet zeggen trouwens, alleen als je 100% zeker van je zaak bent over het vervolg, zou ik de kinderen op de hoogte brengen.
Ik vind niet dat kinderen dat precies hoeven te weten. Grote mensen dingen enzo. Kunnen ze toch niks mee nu behalve helemaal in de war raken. Misschien komen ze erachter als ze volwassen zijn maar dat is een zorg voor later.
Ik vind niet dat kinderen dat precies hoeven te weten. Grote mensen dingen enzo. Kunnen ze toch niks mee nu behalve helemaal in de war raken. Misschien komen ze erachter als ze volwassen zijn maar dat is een zorg voor later.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zondag 24 april 2016 om 01:36
quote:Sapsorrow schreef op 24 april 2016 @ 01:22:
Anders zeg je tegen je kinderen dat jullie ruzie hebben. De reden, moet je dat echt vertellen? Ze zullen wel vragen waarom natuurlijk, dan zeg je bv dat dat tussen jou en papa is en hen niet aangaat. Dat ze zich geen zorgen hoeven te maken, soms hebben ouders nu eenmaal ruzie. Als er wat te melden is, dan gebeurt dan vanzelf wel, later. Dat laatste zou ik niet zeggen trouwens, alleen als je 100% zeker van je zaak bent over het vervolg, zou ik de kinderen op de hoogte brengen.
Ik vind niet dat kinderen dat precies hoeven te weten. Grote mensen dingen enzo. Kunnen ze toch niks mee nu behalve helemaal in de war raken. Misschien komen ze erachter als ze volwassen zijn maar dat is een zorg voor later.
Oh, eens hoor. Ik bedoelde meer als het tieners zijn (zag even nergens leeftijden), en ze hebben al meegekregen dat mama heel boos is en papa schuldbewust, of ze vragen er zelf naar, dat je het dan misschien op zoiets kunt houden. Niet dat het per se moet vertellen hoe en wat.
Maar wel dat ik de kans echt heel klein acht dat ze echt niks merken. En kinderen gaan dan zelf dingen invullen en bedenken, en maken zich in hun eentje zorgen. Alleen dat ze niks zeggen betekent absoluut niet dat ze ook niks merken.
Anders zeg je tegen je kinderen dat jullie ruzie hebben. De reden, moet je dat echt vertellen? Ze zullen wel vragen waarom natuurlijk, dan zeg je bv dat dat tussen jou en papa is en hen niet aangaat. Dat ze zich geen zorgen hoeven te maken, soms hebben ouders nu eenmaal ruzie. Als er wat te melden is, dan gebeurt dan vanzelf wel, later. Dat laatste zou ik niet zeggen trouwens, alleen als je 100% zeker van je zaak bent over het vervolg, zou ik de kinderen op de hoogte brengen.
Ik vind niet dat kinderen dat precies hoeven te weten. Grote mensen dingen enzo. Kunnen ze toch niks mee nu behalve helemaal in de war raken. Misschien komen ze erachter als ze volwassen zijn maar dat is een zorg voor later.
Oh, eens hoor. Ik bedoelde meer als het tieners zijn (zag even nergens leeftijden), en ze hebben al meegekregen dat mama heel boos is en papa schuldbewust, of ze vragen er zelf naar, dat je het dan misschien op zoiets kunt houden. Niet dat het per se moet vertellen hoe en wat.
Maar wel dat ik de kans echt heel klein acht dat ze echt niks merken. En kinderen gaan dan zelf dingen invullen en bedenken, en maken zich in hun eentje zorgen. Alleen dat ze niks zeggen betekent absoluut niet dat ze ook niks merken.
zondag 24 april 2016 om 08:41
quote:Sharpay schreef op 24 april 2016 @ 03:12:
Alleen al de impact die het heeft op jullie kinderen en jullie gezin... Onvergeeflijk. Zo heb ik het tenminste ervaren toen "alle" shit kwam boven drijven na mijn huwelijk van 20 jaar. Dat hij willens en wetens enorme risico's nam en het gore lef had om ons gezin daarvoor in de waagschaal te stellen. Ik kon me daar niet mee verzoenen, met dat gegeven. In mijn beleving was mijn huwelijk 1 grote leugen gebleken, mijn man een vreemde die zijn imago van brave borst overeind hield met leugens en bedrog. Nog nooit had ik zo'n diep snijdend verraad ervaren. Ik was kapot.. Ik heb alle zeilen moeten bijzetten om er weer bovenop te komen. Alleen.. met mijn kinderen welteverstaan.
Wat jouw keuze ook zal zijn.. ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe. En blijf vooral trouw aan jezelf
Is jouw man, (ex), ook jarenlang naar de hoeren gegaan? Vreemdgegaan?
Wat je schrijft van dat je huwelijk één grote leugen lijkt te zijn, dat heb ik ook. Een diep snijdend verraad, ja, precies zo. Heb sterk het gevoel dat ik 'dus' niet verder kan hiermee. Maar tegelijkertijd wil ik niet weg. Het voelde verdomme zo goed! Wij hadden een goede relatie. Een flink dal meegemaakt, ooit relatie therapie gehad ook (paar sessies en van een beetje een vreemde snuiter, maar toch), we hebben er toen samen aan gewerkt en hadden het alweer een aantal jaren stevig op de rit. Dacht ik. Hij heeft in die sessies trouwens ook nooit iets gezegd over dvp. Hij heeft ook wel eens individuele therapie gehad, waarin hij het ook nooit over zijn seks verslaving had. Zegt hij.
("Echt niet? Waarom zou je liegen tegen je psych? Dat is toch alsof je naar de kapper gaat maar dan zegt dat ze je haren niet mogen knippen? Waarom GA je dan überhaupt? "
-"dat is toch veel te genant!?" )
Alleen al de impact die het heeft op jullie kinderen en jullie gezin... Onvergeeflijk. Zo heb ik het tenminste ervaren toen "alle" shit kwam boven drijven na mijn huwelijk van 20 jaar. Dat hij willens en wetens enorme risico's nam en het gore lef had om ons gezin daarvoor in de waagschaal te stellen. Ik kon me daar niet mee verzoenen, met dat gegeven. In mijn beleving was mijn huwelijk 1 grote leugen gebleken, mijn man een vreemde die zijn imago van brave borst overeind hield met leugens en bedrog. Nog nooit had ik zo'n diep snijdend verraad ervaren. Ik was kapot.. Ik heb alle zeilen moeten bijzetten om er weer bovenop te komen. Alleen.. met mijn kinderen welteverstaan.
Wat jouw keuze ook zal zijn.. ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe. En blijf vooral trouw aan jezelf
Is jouw man, (ex), ook jarenlang naar de hoeren gegaan? Vreemdgegaan?
Wat je schrijft van dat je huwelijk één grote leugen lijkt te zijn, dat heb ik ook. Een diep snijdend verraad, ja, precies zo. Heb sterk het gevoel dat ik 'dus' niet verder kan hiermee. Maar tegelijkertijd wil ik niet weg. Het voelde verdomme zo goed! Wij hadden een goede relatie. Een flink dal meegemaakt, ooit relatie therapie gehad ook (paar sessies en van een beetje een vreemde snuiter, maar toch), we hebben er toen samen aan gewerkt en hadden het alweer een aantal jaren stevig op de rit. Dacht ik. Hij heeft in die sessies trouwens ook nooit iets gezegd over dvp. Hij heeft ook wel eens individuele therapie gehad, waarin hij het ook nooit over zijn seks verslaving had. Zegt hij.
("Echt niet? Waarom zou je liegen tegen je psych? Dat is toch alsof je naar de kapper gaat maar dan zegt dat ze je haren niet mogen knippen? Waarom GA je dan überhaupt? "
-"dat is toch veel te genant!?" )
zondag 24 april 2016 om 08:47
quote:Sapsorrow schreef op 24 april 2016 @ 01:22:
Anders zeg je tegen je kinderen dat jullie ruzie hebben. De reden, moet je dat echt vertellen? Ze zullen wel vragen waarom natuurlijk, dan zeg je bv dat dat tussen jou en papa is en hen niet aangaat. Dat ze zich geen zorgen hoeven te maken, soms hebben ouders nu eenmaal ruzie. Als er wat te melden is, dan gebeurt dan vanzelf wel, later. Dat laatste zou ik niet zeggen trouwens, alleen als je 100% zeker van je zaak bent over het vervolg, zou ik de kinderen op de hoogte brengen.
Ik vind niet dat kinderen dat precies hoeven te weten. Grote mensen dingen enzo. Kunnen ze toch niks mee nu behalve helemaal in de war raken. Misschien komen ze erachter als ze volwassen zijn maar dat is een zorg voor later.
Ik ben altijd vóór openheid en eerlijkheid, maar denk in dit geval ook dat het belangrijk is dat ze hun vader als hun 'lieve papa' moeten kunnen blijven zien.
Los van wat hij geflikt heeft.
Dus ik neig er naar -voor bestwil vd kinderen - het alleen te houden op dat er ruzie is. Een ruzie die niets met hun te maken heeft.
Anders zeg je tegen je kinderen dat jullie ruzie hebben. De reden, moet je dat echt vertellen? Ze zullen wel vragen waarom natuurlijk, dan zeg je bv dat dat tussen jou en papa is en hen niet aangaat. Dat ze zich geen zorgen hoeven te maken, soms hebben ouders nu eenmaal ruzie. Als er wat te melden is, dan gebeurt dan vanzelf wel, later. Dat laatste zou ik niet zeggen trouwens, alleen als je 100% zeker van je zaak bent over het vervolg, zou ik de kinderen op de hoogte brengen.
Ik vind niet dat kinderen dat precies hoeven te weten. Grote mensen dingen enzo. Kunnen ze toch niks mee nu behalve helemaal in de war raken. Misschien komen ze erachter als ze volwassen zijn maar dat is een zorg voor later.
Ik ben altijd vóór openheid en eerlijkheid, maar denk in dit geval ook dat het belangrijk is dat ze hun vader als hun 'lieve papa' moeten kunnen blijven zien.
Los van wat hij geflikt heeft.
Dus ik neig er naar -voor bestwil vd kinderen - het alleen te houden op dat er ruzie is. Een ruzie die niets met hun te maken heeft.
zondag 24 april 2016 om 08:52
Zeeland, again, lees Hannie van Reijsingen; Onzichtbare ontrouw, meer gericht op seksverslaving in de zin van pornokijken en internetseks, maar verslaving is verslaving. En je krijgt er veel helderheid door over de achtegronden van zijn gedrag en je hebt niet langer dat gevoel dat je er alleen voorstaat.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 24 april 2016 om 08:55
Zeeland, waarom zou je hele huwelijk één grote leugen zijn? Jouw man houdt vast heel veel van jou, hij was verder en goede echtgenoot en vader, hij had alleen een kant waar jij niets vanaf wist. Dat maakt niet dat dan ook de rest per definitie gelogen is.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zondag 24 april 2016 om 08:57
quote:nausicaa schreef op 24 april 2016 @ 01:09:
[...]
Ik weet dat je dit niet wilt horen, maar je kinderen merken dit echt wel (....) Hou er daarnaast ook rekening mee dat je het ze niet aan kunt doen om dat vervolgens voor zichzelf te moeten houden. Dus verbied ze niet met iemand erover te praten, of nog beter, heb daarvoor iemand achter de hand die ze kennen en vertrouwen (en dus niet jullie zelf!).
Dat is een goede aanvulling.
Ik heb zelf als kind ooit van mijn ouders een enorm groot geheim te horen gekregen. Echt enorm. Ik had ironisch genoeg ongeveer dezelfde leeftijd als mijn kinderen nu zijn. Ik moest toen beloven dat ik het aan NIEMAND zou zeggen. Ook niet aan vriendjes of vriendinnetjes. Dat heb ik helaas heel trouw, en eenzaam gedaan en is voor mij uiteindelijk meer traumatisch geweest dan het geheim zelf weten. Dat je het vervolgens alleen moet dragen.
Dus, ja, goede aanvulling.
Wat we opgeven als reden moet ook gedeeld mogen worden met anderen. Een vertrouwenspersoon kan ik me even niet bedenken. Dat zou dan iemand binnen de familie worden, maar die weten het nog niet, en ik wil ook (nu nog) geen bom droppen.
Dus ik neig naar de 'vage reden'. (Ruzie, niets m jullie te maken)
[...]
Ik weet dat je dit niet wilt horen, maar je kinderen merken dit echt wel (....) Hou er daarnaast ook rekening mee dat je het ze niet aan kunt doen om dat vervolgens voor zichzelf te moeten houden. Dus verbied ze niet met iemand erover te praten, of nog beter, heb daarvoor iemand achter de hand die ze kennen en vertrouwen (en dus niet jullie zelf!).
Dat is een goede aanvulling.
Ik heb zelf als kind ooit van mijn ouders een enorm groot geheim te horen gekregen. Echt enorm. Ik had ironisch genoeg ongeveer dezelfde leeftijd als mijn kinderen nu zijn. Ik moest toen beloven dat ik het aan NIEMAND zou zeggen. Ook niet aan vriendjes of vriendinnetjes. Dat heb ik helaas heel trouw, en eenzaam gedaan en is voor mij uiteindelijk meer traumatisch geweest dan het geheim zelf weten. Dat je het vervolgens alleen moet dragen.
Dus, ja, goede aanvulling.
Wat we opgeven als reden moet ook gedeeld mogen worden met anderen. Een vertrouwenspersoon kan ik me even niet bedenken. Dat zou dan iemand binnen de familie worden, maar die weten het nog niet, en ik wil ook (nu nog) geen bom droppen.
Dus ik neig naar de 'vage reden'. (Ruzie, niets m jullie te maken)
zondag 24 april 2016 om 08:57
quote:Zeeland1970 schreef op 24 april 2016 @ 08:47:
[...]
Ik ben altijd vóór openheid en eerlijkheid, maar denk in dit geval ook dat het belangrijk is dat ze hun vader als hun 'lieve papa' moeten kunnen blijven zien.
Los van wat hij geflikt heeft.
Dus ik neig er naar -voor bestwil vd kinderen - het alleen te houden op dat er ruzie is. Een ruzie die niets met hun te maken heeft.Ik denk dat wb de kinderen het een juiste visie is. De rol van hun vader is een andere dan partner.
[...]
Ik ben altijd vóór openheid en eerlijkheid, maar denk in dit geval ook dat het belangrijk is dat ze hun vader als hun 'lieve papa' moeten kunnen blijven zien.
Los van wat hij geflikt heeft.
Dus ik neig er naar -voor bestwil vd kinderen - het alleen te houden op dat er ruzie is. Een ruzie die niets met hun te maken heeft.Ik denk dat wb de kinderen het een juiste visie is. De rol van hun vader is een andere dan partner.
zondag 24 april 2016 om 09:04
Dankje misia, zal het boek eens googlen..!
Bw: daar twijfel ik nu wèl aan. Als iemand een dubbelleven kan hebben, en er deze morele normen en waarden op naleeft. Terwijl ik dacht dat we dat beiden vonden. (Mbt openheid en trouw zijn) Wat is dan GEEN leugen..? Ik probeer dit wel op te delen in stukjes: proberen om de mooie herinneringen onaangetast te houden, maar ik twijfel nu over alles wat er was. Het is als een inktvlek die alle herinneringen en wat was besmet.
Bw: daar twijfel ik nu wèl aan. Als iemand een dubbelleven kan hebben, en er deze morele normen en waarden op naleeft. Terwijl ik dacht dat we dat beiden vonden. (Mbt openheid en trouw zijn) Wat is dan GEEN leugen..? Ik probeer dit wel op te delen in stukjes: proberen om de mooie herinneringen onaangetast te houden, maar ik twijfel nu over alles wat er was. Het is als een inktvlek die alle herinneringen en wat was besmet.
