Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had.
Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek. 
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde.
Schaam me... 
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had.
Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek. Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde.
Schaam me... Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
maandag 25 april 2016 om 21:56
lieve zeeland ik vind ooknog steeds dat je het heelgoed doet. Omdat je het op je eigen manier doet. En er is er maar 1 waar jij de rest van je leven mee verder moet en dat ben jij. wat ik of wie dan ook vindt is totaal niet belangrijk. Alleen maarom te helpen ordenen en zicht te krijgen op het geheel.
ik was vanmiddag even heel kwaad. Ben ik nog op die ellendeling van een kerel van je. Maar hij interesseert me niet. Jij wel.
Ik vind wel dat je nu een test moet doen want wat als hij al veel langer onveilige contacten heeft gehad? Jij kunt alwel 7 jaar besmet zijn met HIV. En dan over 3 mnd test je nog een keer. Ik weet niet of het van je eigen risico afgaat maar so be it.
Ik zou echt alles en alles en alles willen controleren nu. En incalculeren dat je niet alles hoort en / of kan geloven van wat hij zegt.
Maar bovenal, zorg voor jezelf! Dek jezelf in. Hoe sta je er financieel voor. Heb je mensen die je kunnen steunen. Hulptroepen waar je kids kunt brengen of naartoe sturen als het niet meer houdbaar is. Dat soort dingen.Voor hem hoef je niet te zorgen, dat moet hij zelf doen.Hij heeft al die jaren gezorgd dat hij wel aan zijn trekken komt dat moet hij nu dan ook maar doen.
sterkte vrouw!
ik was vanmiddag even heel kwaad. Ben ik nog op die ellendeling van een kerel van je. Maar hij interesseert me niet. Jij wel.
Ik vind wel dat je nu een test moet doen want wat als hij al veel langer onveilige contacten heeft gehad? Jij kunt alwel 7 jaar besmet zijn met HIV. En dan over 3 mnd test je nog een keer. Ik weet niet of het van je eigen risico afgaat maar so be it.
Ik zou echt alles en alles en alles willen controleren nu. En incalculeren dat je niet alles hoort en / of kan geloven van wat hij zegt.
Maar bovenal, zorg voor jezelf! Dek jezelf in. Hoe sta je er financieel voor. Heb je mensen die je kunnen steunen. Hulptroepen waar je kids kunt brengen of naartoe sturen als het niet meer houdbaar is. Dat soort dingen.Voor hem hoef je niet te zorgen, dat moet hij zelf doen.Hij heeft al die jaren gezorgd dat hij wel aan zijn trekken komt dat moet hij nu dan ook maar doen.
sterkte vrouw!
maandag 25 april 2016 om 21:59
Ik vind niet DAT hij hier ook maar IETS van me had mogen lezen. Dit is zoals iemand het hier mooi omschreef, als een persoonlijk telefoongesprek. Dat hij stiekem afluistert.
Het is niet zo dat ik vind dat ik iets verkeerd doe hier. Ik orden idd mijn gedachten hier. Maar ookal zou ik hier anoniem heel gemene dingen over hem zeggen, dan heeft hij hier nog steeds niets mee te maken.
Dit is weliswaar een openbaar forum, maar het is privé.
Hij kwam hier nooit, zou hier anders ook nooit gekomen zijn. Dus ik zie dat als een grens overschrijding.
maandag 25 april 2016 om 22:09
Ja, ik trek nu wel bijna alles in twijfel. Soa test gehad? Laat de uitdraai maar zien. Bijeenkomst? Zou kunnen.
Gisteren heb ik hem aangegeven dat ik de komende tijd graag een app op zijn mobiel wil hebben zodat ik kan zien waar hij is. Ik realiseer me dat dit geen lange termijn oplossing is. Maar voor NU geeft me dit even nèt iets meer rust.
Ook dat hij bereid is om zolang hij hier in huis is, verantwoording aan me aflegt. Zo vanzelfsprekend het altijd ook was als hij de deur uitwandelde, boodschap doen, stad ff in, whatever. Ik wil nu dat hij weer op NUL vertrouwen begint. Ik HAD vertrouwen, dat is nu kapot. Gemaakt.
Dus, ja, ik weet nu zeker dat hij naar die meeting in Utrecht is geweest. Scheelt weer 1x twijfelen.
maandag 25 april 2016 om 22:15
:
Ik snap wel dat je hem geloofd. Net als hij al1020 jaar gewend is om over bepaalde dingen te liegen, waarbij het lijkt of hij nu uit dat patroon aan het komen is, heel heel voorzichtig. Zo ben jij al 20 jaar gewend om hem te vertrouwen.
Lijkt me ook een heel gezonde instelling in een relatie: vertrouwen.Zeeland.
Ja mooi, maar in dit geval zeer, zeer ongezond.
Slecht voor je hart dit.
Maar gelukkig doet het onder bewustzijn altijd zijn werk.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
maandag 25 april 2016 om 22:17
Snap ik.
Vind je het wel lekker ergens dat hij bang is ? Is dat een soort straf " ; schijt maar lekker in je broek van angst " ?
Ik vroeg net ook al : baal je er van dat hij die goede dingen over hem gelezen heeft ? Vind je het vervelend dat hij heeft kunnen lezen dat je nog van hem houdt ?
Hoe zou je willen dat jullie op dit moment met elkaar om zouden gaan ? Dat schuldige, onderdanige van hem trok je niet.
Maar feit is : jij hebt nu de touwtjes in handen. Zijn lot ligt toch eigenlijk wel in jouw handen.
Jij ziet het als zijn fout, zijn probleem. Best logisch, maar schept ook een bepaalde afstand.
Mag. Is geen kritiek. Is alleen een constatering.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 25 april 2016 om 22:33
Zeeland, BGB geeft (vind ik) constructieve reacties.
Ik even niet. Ik moet even spuien. Hij MOEST weten wat er in jou omging. Wie de *lelijke vloek* denk hij wel niet dat hij is? Dezelfde persoon die en naar adem happend nog niet 'aan toe' was om jou de waarheid waar jij ook volgens hem recht op hebt te vertellen??? Hij heeft het *nog lelijker vloek* wel verschrikkelijk druk met zichzelf nietwaar?
Ik even niet. Ik moet even spuien. Hij MOEST weten wat er in jou omging. Wie de *lelijke vloek* denk hij wel niet dat hij is? Dezelfde persoon die en naar adem happend nog niet 'aan toe' was om jou de waarheid waar jij ook volgens hem recht op hebt te vertellen??? Hij heeft het *nog lelijker vloek* wel verschrikkelijk druk met zichzelf nietwaar?
Flairadres@hotmail.com
maandag 25 april 2016 om 22:38
En hoe weet je dat zo zeker dan? Ik neem aan dat je niet een strippenkaart krijgt van de AS te U met een stempeltje dat hij vanavond geweest is.
Goh...een app op zijn telefoon. Zijn het allemaal niet schijnveiligheidsmaatregelen. Want waar je niet bij kunt is zijn hoofd. Wat gaat/ging/zal er omgaan in zijn hoofd. Wat denkt hij echt?
Ben je wel bezig met wat er echt toe doet. En ben je hier wel toe in staat als je wereld op zijn grondvesten staat te schudden.
Everything you see I owe to spaghetti!
maandag 25 april 2016 om 22:40
Ik vind het ergens een goed teken dat hij hier heeft meegelezen. Want hij wil blijkbaar heel graag weten hoe jij ermee omgaat. Mijn vriend weet mijn nick hier wel maar heeft nog nooit een letter gelezen hier. En ik wil je nog een compliment geven, jij doet wat ik niet durf, namelijk een topic erover openen. Ik heb mijn conclusies getrokken daarover en ga dat nooit doen hier. Men is erg negatief altijd tegen to's namelijk en ik weet wel dat mijn relatie onverdedigbaar is hier. Voor mezelf niet.
Ik heb wel vaker ook op andere forums topics geopend en ik ben genezen, je bent namelijk een soort 'sitting duck' en ik krijg dan zoveel negatieve reacties over me heen dat ik me daar heel rot door ga voelen. Komt waarschijnlijk ook omdat ik een ouwe hippie ben, nou ja 41 dan, psychische aandoeningen heb (sommige mensen schrijven je dan meteen af) en natuurlijk ook nog een boomknuffelaar.
Ik trek me daar teveel van aan.
Dus dappere jij. Vind het ook wel slim ergens want op deze manier toets je je manier van handelen aan de meningen van de samenleving en dat is vaak leerzaam. Al is het omdat je dan exact weet waarom je niet doet wat de meeste mensen zouden doen. Dan kun je dat ook aan anderen uitleggen later. Sommige hier gebruiken topics zoals deze nu eenmaal als een platform om hun ideeen te spreiden, eigenlijk doen we dat allemaal tot op zekere hoogte.
Ik vind zelf, het is jouw leven, jij moet met die man samenleven en mij maakt het geen donder uit wat je doet. Moet je zelf weten, dat vind ik trouwens altijd. Van alle mensen die hier schrijven in alle topics, luister vooral niet naar mij, doe wat jij wilt doen. Alsof mensen iets anders zouden doen dan dat, maar goed. Naief om te denken dat iemand je advies opvolgt omdat je het heel dringend brengt ofzo of heel vaak zegt. Neen.
Ik kan alleen vertellen hoe het ons is vergaan en ik zei eerder al, het is niet de makkelijke weg, die is er nu gewoon niet meer. De vraag is, ben jij bereid te blijven, terwijl hij zijn shit bij elkaar probeert te krijgen. Ik vind wel, je man klinkt als iemand die nog wel een kans verdient. Ook objectief, hij doet alles wat je van iemand verwacht in zo'n positie. En ja, hij is een leugenaar. Dat ligt nu op straat en hij moet nu gaan veranderen. Maar het klinkt wel alsof er al een proces, een ontwikkeling bij hem is begonnen, eerder al. En ik snap dat je boos bent over dat meelezen maar ik vind het wel verfrissend, eerlijk gezegd. Meestal doen mannen dat soort dingen niet, de diepste zielroerselen van hun vrouw lezen. En zijn doel is ook wel okee te noemen, hij is bang, heel erg bang. Die angst komt niet alleen voort uit het praktische van zijn leven wat kan verdwijnen, het gaat ook over jou.
Mijn vriend is bipolair, en ik moest even alle zeilen bijzetten om zijn aandacht te krijgen na ontdekking van vele ranzigheden. Want toen was hij nog steeds manisch, en hij is natuurlijk vaker manisch geweest. Hij is dan niet echt bereikbaar meer. Nu is hij niet meer manisch en werkt aan zichzelf, maar dat kan zo weer veranderen. Ik weet zeker dat hij weer iets doms gaat doen ooit. Maar ik heb daar al jaren ervaring mee met mijn vriend. En ik hou niet van hem omdat hij me trouw is of omdat hij zichzelf kan beheersen. Veel mensen vinden trouw heel erg belangrijk, ik niet meer. Ik hou van de mens die hij is. Zijn gedrag, ik kan hem soms achter het behang plakken maar daar gaat het voor mij niet om. Er is niemand anders met wie ik mijn leven wil delen en ik heb veel goeie lessen geleerd in deze relatie. Maar ik zou blij verrast zijn als ik erachter zou komen dat hij hier meelas, want omdat hij zo worstelt met zichzelf, heeft hij daar geen ruimte meer voor, om na te denken over hoe het voor mij is. Dus ergens vind ik het wel positief, hoe fout het ook is. Hij heeft je heel hard nodig, denk ik. De vraag is, vind jij dat wel okee?
Ik heb wel vaker ook op andere forums topics geopend en ik ben genezen, je bent namelijk een soort 'sitting duck' en ik krijg dan zoveel negatieve reacties over me heen dat ik me daar heel rot door ga voelen. Komt waarschijnlijk ook omdat ik een ouwe hippie ben, nou ja 41 dan, psychische aandoeningen heb (sommige mensen schrijven je dan meteen af) en natuurlijk ook nog een boomknuffelaar.
Ik trek me daar teveel van aan. Dus dappere jij. Vind het ook wel slim ergens want op deze manier toets je je manier van handelen aan de meningen van de samenleving en dat is vaak leerzaam. Al is het omdat je dan exact weet waarom je niet doet wat de meeste mensen zouden doen. Dan kun je dat ook aan anderen uitleggen later. Sommige hier gebruiken topics zoals deze nu eenmaal als een platform om hun ideeen te spreiden, eigenlijk doen we dat allemaal tot op zekere hoogte.
Ik vind zelf, het is jouw leven, jij moet met die man samenleven en mij maakt het geen donder uit wat je doet. Moet je zelf weten, dat vind ik trouwens altijd. Van alle mensen die hier schrijven in alle topics, luister vooral niet naar mij, doe wat jij wilt doen. Alsof mensen iets anders zouden doen dan dat, maar goed. Naief om te denken dat iemand je advies opvolgt omdat je het heel dringend brengt ofzo of heel vaak zegt. Neen.
Ik kan alleen vertellen hoe het ons is vergaan en ik zei eerder al, het is niet de makkelijke weg, die is er nu gewoon niet meer. De vraag is, ben jij bereid te blijven, terwijl hij zijn shit bij elkaar probeert te krijgen. Ik vind wel, je man klinkt als iemand die nog wel een kans verdient. Ook objectief, hij doet alles wat je van iemand verwacht in zo'n positie. En ja, hij is een leugenaar. Dat ligt nu op straat en hij moet nu gaan veranderen. Maar het klinkt wel alsof er al een proces, een ontwikkeling bij hem is begonnen, eerder al. En ik snap dat je boos bent over dat meelezen maar ik vind het wel verfrissend, eerlijk gezegd. Meestal doen mannen dat soort dingen niet, de diepste zielroerselen van hun vrouw lezen. En zijn doel is ook wel okee te noemen, hij is bang, heel erg bang. Die angst komt niet alleen voort uit het praktische van zijn leven wat kan verdwijnen, het gaat ook over jou.
Mijn vriend is bipolair, en ik moest even alle zeilen bijzetten om zijn aandacht te krijgen na ontdekking van vele ranzigheden. Want toen was hij nog steeds manisch, en hij is natuurlijk vaker manisch geweest. Hij is dan niet echt bereikbaar meer. Nu is hij niet meer manisch en werkt aan zichzelf, maar dat kan zo weer veranderen. Ik weet zeker dat hij weer iets doms gaat doen ooit. Maar ik heb daar al jaren ervaring mee met mijn vriend. En ik hou niet van hem omdat hij me trouw is of omdat hij zichzelf kan beheersen. Veel mensen vinden trouw heel erg belangrijk, ik niet meer. Ik hou van de mens die hij is. Zijn gedrag, ik kan hem soms achter het behang plakken maar daar gaat het voor mij niet om. Er is niemand anders met wie ik mijn leven wil delen en ik heb veel goeie lessen geleerd in deze relatie. Maar ik zou blij verrast zijn als ik erachter zou komen dat hij hier meelas, want omdat hij zo worstelt met zichzelf, heeft hij daar geen ruimte meer voor, om na te denken over hoe het voor mij is. Dus ergens vind ik het wel positief, hoe fout het ook is. Hij heeft je heel hard nodig, denk ik. De vraag is, vind jij dat wel okee?
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
maandag 25 april 2016 om 22:45
maandag 25 april 2016 om 22:55
Volgens mij wil ze alleen maar bevestiging dat hij niet meer liegt. En zo voorzichtig weer vertrouwen kan opbouwen. En als hij niets te verbergen heeft heeft hij er ook geen problemen mee dat zij hem controleert. Dat heeft hij over zichzelf afgeroepen en het pleit voor hem als hij dat toestaat. Dan lijkt het er wat mij betreft in ieder geval op dat hij er echt aan wil werken. Haar vertrouwen is zo geschonden dat zijn woord alleen niet meer genoeg is.
maandag 25 april 2016 om 23:05
Ik vond het heel verhelderend dat Zeeland zegt dat ze de waarnemer is in het enneagram. Lees maar, als je wilt, wat de eigenschappen zijn van de waarnemer. Die willen de feiten. Ik zou ook anders handelen maar ik heb een andere enneagram rol en ik ben veel meer een emotie-mens. Ik noem dat trouwens zelf hartmensen en hoofdmensen maar je hebt wel combinaties natuurlijk. Sommige mensen slagen erin om hart en hoofd te gebruiken.
Ik denk dat het past bij wie ze is en dat moet je dan gewoon doen, vind ik. Je kunt niet naar andermans smaak leven.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
maandag 25 april 2016 om 23:15
maandag 25 april 2016 om 23:15
Wil je in deze situatie nu niet vooral tijd (en rust aan je hoofd) om, zeg maar "met de kennis van nu" van alles rondom zijn houding en gedrag (ook in het gewone dagelijks leven) eens rustig terug te filmen?
Beperkt het liegen/bedriegen zich eigenlijk "alleen" tot hetgeen (nu al bekend is/nog bekend wordt) rondom de porno/prostitutie, of strekt het zich bij nader inzien veel verder uit?
En als dat zo blijkt te zijn, leek het huwelijk dan in jouw ogen zo goed omdat jij, met het volste vertrouwen zoals je altijd in hem had, alles wat hij deed en zei (te) positief uitlegde?
Die drang om te “moeten” ontladen (bij een vrouw van lichte zeden wel te verstaan!), hoor ik nu een beetje terug in de drang om te “moeten” weten wat er in jou omgaat. En dus (?) mee-lezen hier.
In dit geval kan dat dan nog gekoppeld worden aan de recente gebeurtenissen.
Maar hoe waren de verhoudingen daarvoor (macht, verbale overheersing, volgend/leidend etc.)
Kun je regelen dat je “vanwege onrustig/slecht/snurken slapen” (als argument naar de kinderen), allebei een aparte slaapkamer gebruikt de komende tijd? Als dat mogelijk is, lijkt het mij wel fijn om op zijn minst een paar uur per etmaal letterlijk en figuurlijk je “eigen ruimte” te hebben?
Beperkt het liegen/bedriegen zich eigenlijk "alleen" tot hetgeen (nu al bekend is/nog bekend wordt) rondom de porno/prostitutie, of strekt het zich bij nader inzien veel verder uit?
En als dat zo blijkt te zijn, leek het huwelijk dan in jouw ogen zo goed omdat jij, met het volste vertrouwen zoals je altijd in hem had, alles wat hij deed en zei (te) positief uitlegde?
Die drang om te “moeten” ontladen (bij een vrouw van lichte zeden wel te verstaan!), hoor ik nu een beetje terug in de drang om te “moeten” weten wat er in jou omgaat. En dus (?) mee-lezen hier.
In dit geval kan dat dan nog gekoppeld worden aan de recente gebeurtenissen.
Maar hoe waren de verhoudingen daarvoor (macht, verbale overheersing, volgend/leidend etc.)
Kun je regelen dat je “vanwege onrustig/slecht/snurken slapen” (als argument naar de kinderen), allebei een aparte slaapkamer gebruikt de komende tijd? Als dat mogelijk is, lijkt het mij wel fijn om op zijn minst een paar uur per etmaal letterlijk en figuurlijk je “eigen ruimte” te hebben?
