Partner in therapie
dinsdag 19 november 2019 om 08:34
Huh? Eerst kom je met een hele berg onnozele vragen waar TO best positief op reageert, dat is schijnbaar niet naar je zin en dan ga je om je heen schoppen?
Ik mag potdikke hopen dat je niet werkelijk een (praktiserend) psychologe bent, dat zou heel niet best zijn.
dinsdag 19 november 2019 om 08:42
merle78 schreef: ↑18-11-2019 21:35Een hele steungroep? Als het nou haar echtgenoot en vader van haar kinderen was, maar een latrelatie? Dat komt toch wel een beetje slaafs over.
Straks is hij weer helemaal het mannetje, krijgt hij promotie en kiest hij een nieuwe vriendin die past bij zijn verbeterde situatie.
Maak niet de denkfout dat die man loyaal blijft, omdat jij helemaal bij een steungroep gaat omdat hij ziek is.
dinsdag 19 november 2019 om 08:47
Waar baseer je dit soort onzin op? Ben je echt therapeut en zo ja, wat voor een?merle78 schreef: ↑18-11-2019 21:35Een hele steungroep? Als het nou haar echtgenoot en vader van haar kinderen was, maar een latrelatie? Dat komt toch wel een beetje slaafs over.
Straks is hij weer helemaal het mannetje, krijgt hij promotie en kiest hij een nieuwe vriendin die past bij zijn verbeterde situatie.
Maak niet de denkfout dat die man loyaal blijft, omdat jij helemaal bij een steungroep gaat omdat hij ziek is.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
dinsdag 19 november 2019 om 08:48
Heftig TO. Mijn partner heeft PTSS, ik herken je verhaal. Zijn ziekte maakt onze relatie op sommige momenten ook best pittig. En soms vraag ik me af of ik het nog wel ga trekken. Wij praten er veel over en maken er grappen over (wat veel mensen niet snappen ben ik echter gekomen, want stel je voor dat je lacht om iets dat zo serieus is). Voor ons is dat ook een manier om het draagbaarder en beter bespreekbaar te maken.
Het is zwaar, vaak klote en het zal ook zijn weerslag hebben op jou. Het enige advies dat ik je kan geven is: "praat er samen over, praat zelf ook met anderen over hoe het met jou gaat en onthou dat jij zijn psycholoog niet bent. Je kunt hem steunen, maar het niet voor hem oplossen. En dat is jouw taak ook niet.
Het is zwaar, vaak klote en het zal ook zijn weerslag hebben op jou. Het enige advies dat ik je kan geven is: "praat er samen over, praat zelf ook met anderen over hoe het met jou gaat en onthou dat jij zijn psycholoog niet bent. Je kunt hem steunen, maar het niet voor hem oplossen. En dat is jouw taak ook niet.
dinsdag 19 november 2019 om 08:57
Nou ga je schamen zeg. Wat een uitspraken, echt geen enkele sprankel emphatie. Als iemand al jaren in zo'n situatie zit zonder vooruitgang, ja, dan mag je dat misschien een luchtkasteel noemen. Maar dit?
Mijn vriend is niet een maar twee keer heel depressief geweest. Had ik ervoor gekozen als ik het van te voren wist? Waarschijnlijk niet. Het was pittig en soms gewoon ronduit kut. Maar nu is hij gelukkig en is alles weer in evenwicht en ik word elke dag gewaardeerd. Toen ook, alleen had hij niet de energie en inzicht om dat duidelijk te maken. Een depressie is alsof je constant aan het verdrinken bent.
dinsdag 19 november 2019 om 09:04
Het is juist heel goed als je ook over je zelf praat en hoe het met jou gaat en wat je mist. Een depressie is eenzaam en je bent enorm op jezelf gericht omdat je de depressie constant voelt. Er is een verschil tussen belasten en afleiding en het is ook voor je vriend goed dat je hem blijft betrekken in je leven.
Tijdens een depressie is mijn eigenwaarde weg dus ik ben ook nog eens bang dat ik belastend ben voor partner en hij er genoeg van krijgt. Ik vind het dus juist erg als mijn man niets meer over zijn leven met mij deelt want dat zag ik als afwijzing terwijl hij me wilde ontlasten. Hij vroeg ook gewoon om dikke knuffels, dat waren momenten dat ik iets anders voelde dan die zeurende depressie die je in je hele lichaam voelt.
Ik vind dat je het best goed doet, je neemt het niet persoonlijk en je blijft geduldig, spontaniteit is iets wat je niet hebt tijdens een depressie maar liefde en interesse in partner is er wel hoor dus gewoon doorgaan met vertellen en vragen wat je nodig hebt.
Tijdens een depressie is mijn eigenwaarde weg dus ik ben ook nog eens bang dat ik belastend ben voor partner en hij er genoeg van krijgt. Ik vind het dus juist erg als mijn man niets meer over zijn leven met mij deelt want dat zag ik als afwijzing terwijl hij me wilde ontlasten. Hij vroeg ook gewoon om dikke knuffels, dat waren momenten dat ik iets anders voelde dan die zeurende depressie die je in je hele lichaam voelt.
Ik vind dat je het best goed doet, je neemt het niet persoonlijk en je blijft geduldig, spontaniteit is iets wat je niet hebt tijdens een depressie maar liefde en interesse in partner is er wel hoor dus gewoon doorgaan met vertellen en vragen wat je nodig hebt.
dinsdag 19 november 2019 om 11:15
etoile87 schreef: ↑18-11-2019 23:56Jij had toch pas een topic dat je relatie therapeut bent en mensen advies wil geven? Niets van te zien hier. Ja de vragen die je stelt komen me bekend voor van mijn eigen therapeut maar hoe je met de antwoorden omgaat en hoe je over een relatie/mens praat als een wegwerpartikel maken me misselijk! TO heeft niets aan je aannames over een andere vrouw in de toekomst etc. Haar partner wordt nu nergens blij van en zal zeker niet de energie hebben om nu een andere vrouw te zoeken. En of ze over 5 jaar nog samen zijn weet niemand, ook zonder depressie gaan relaties over. Je zou beter TO tips kunnen geven over hoe in gesprek te gaan met hem en wat ze wel/niet van hem kan en mag verwachten. Je leek bijna teleurgesteld dat ze nog wandelen en seks hebben. Bah!
Nee, ik ben geen relatietherapeut.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 19-11-2019 11:19
0.06% gewijzigd
dinsdag 19 november 2019 om 11:18
Rooss4.0 schreef: ↑19-11-2019 08:34Huh? Eerst kom je met een hele berg onnozele vragen waar TO best positief op reageert, dat is schijnbaar niet naar je zin en dan ga je om je heen schoppen?
Ik mag potdikke hopen dat je niet werkelijk een (praktiserend) psychologe bent, dat zou heel niet best zijn.
He, waar haal je dat vandaan dat ik psychologe ben? Ik heb in het verleden een rechtenstudie afgerond werkte in dat veld. Ik geef pilates les al 15 jaar.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 19-11-2019 11:24
1.21% gewijzigd
dinsdag 19 november 2019 om 11:22
etoile87 schreef: ↑18-11-2019 23:56Jij had toch pas een topic dat je relatie therapeut bent en mensen advies wil geven? Niets van te zien hier. Ja de vragen die je stelt komen me bekend voor van mijn eigen therapeut maar hoe je met de antwoorden omgaat en hoe je over een relatie/mens praat als een wegwerpartikel maken me misselijk! TO heeft niets aan je aannames over een andere vrouw in de toekomst etc. Haar partner wordt nu nergens blij van en zal zeker niet de energie hebben om nu een andere vrouw te zoeken. En of ze over 5 jaar nog samen zijn weet niemand, ook zonder depressie gaan relaties over. Je zou beter TO tips kunnen geven over hoe in gesprek te gaan met hem en wat ze wel/niet van hem kan en mag verwachten. Je leek bijna teleurgesteld dat ze nog wandelen en seks hebben. Bah!
Ik adviseerde haar van het geluk te genieten dat ze al had voordat ze deze vriend had. Haar 2 kinderen niet vergeten in deze situatie. Ik vind dat geen verkeerd advies. Waarom mag ik het niet van een andere kant bekijken? Ik ga uit van TO, niet haar vriend.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 19-11-2019 11:24
3.45% gewijzigd
dinsdag 19 november 2019 om 11:24
Dat is dan het goede nieuws, geen therapeute.
Aan empathie en commitment is nog wel flink wat te sleutelen.
Of je doet vooral echtscheiding.
dinsdag 19 november 2019 om 11:26
Koettie schreef: ↑19-11-2019 08:57Nou ga je schamen zeg. Wat een uitspraken, echt geen enkele sprankel emphatie. Als iemand al jaren in zo'n situatie zit zonder vooruitgang, ja, dan mag je dat misschien een luchtkasteel noemen. Maar dit?
Mijn vriend is niet een maar twee keer heel depressief geweest. Had ik ervoor gekozen als ik het van te voren wist? Waarschijnlijk niet. Het was pittig en soms gewoon ronduit kut. Maar nu is hij gelukkig en is alles weer in evenwicht en ik word elke dag gewaardeerd. Toen ook, alleen had hij niet de energie en inzicht om dat duidelijk te maken. Een depressie is alsof je constant aan het verdrinken bent.
Ik voel empathie voor TO en haar 2 kinderen. Volgens mij zit er geen muziek in deze relatie. Zeg ik nou van die absurde dingen?
Hij is afstandelijk geworden en jij voelt je onvervuld TO.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 19-11-2019 11:31
3.59% gewijzigd
dinsdag 19 november 2019 om 11:27
dinsdag 19 november 2019 om 11:28
Ja. Ze geeft aan nog liefde te voelen en er een toekomst in te zien. Jij serveert dat weg met pff hij is depressief wegwezen met die man.
dinsdag 19 november 2019 om 11:28
Wens!Geronimo2 schreef: ↑19-11-2019 09:04Het is juist heel goed als je ook over je zelf praat en hoe het met jou gaat en wat je mist. Een depressie is eenzaam en je bent enorm op jezelf gericht omdat je de depressie constant voelt. Er is een verschil tussen belasten en afleiding en het is ook voor je vriend goed dat je hem blijft betrekken in je leven.
Tijdens een depressie is mijn eigenwaarde weg dus ik ben ook nog eens bang dat ik belastend ben voor partner en hij er genoeg van krijgt. Ik vind het dus juist erg als mijn man niets meer over zijn leven met mij deelt want dat zag ik als afwijzing terwijl hij me wilde ontlasten. Hij vroeg ook gewoon om dikke knuffels, dat waren momenten dat ik iets anders voelde dan die zeurende depressie die je in je hele lichaam voelt.
Ik vind dat je het best goed doet, je neemt het niet persoonlijk en je blijft geduldig, spontaniteit is iets wat je niet hebt tijdens een depressie maar liefde en interesse in partner is er wel hoor dus gewoon doorgaan met vertellen en vragen wat je nodig hebt.
Ik heb geen partner maar Idd, het over de ander hebben, een knuffel, heel belangrijk, en fijn voor beide partijen!
Het lukt mij niet altijd om als ik in een depressie zit genoeg aandacht voor omgeving te hebben maar stel het heel erg op prijs als de ander verteld, dingen voor zichzelf vraagt, grens aan geeft.
Het maakt de relatie weer een stukje gelijkwaardiger
dinsdag 19 november 2019 om 11:34
Nee, ik ben geen therapeut, ook nooit geweest.
Ik baseer dit op het verschil tussen de loyaliteit van een man een vrouw.
anoniem_63ed2e0ad2db9 wijzigde dit bericht op 19-11-2019 11:36
16.01% gewijzigd
dinsdag 19 november 2019 om 11:40
Je vertaalt mijn woorden in je eigen taal zodat het belachelijker klinkt dan het in werkelijkheid is. Ik ken dat trucje.
TO heeft ook 2 kinderen. Ik zou het niet leuk vinden als mijn moeder in een onvervulde relatie zit met een depressieve man die verder niets toevoegt aan hun huishouden/gezin.
dinsdag 19 november 2019 om 13:04
To ziet en ervaart het helemaal niet als onvervulde relatie.merle78 schreef: ↑19-11-2019 11:40Je vertaalt mijn woorden in je eigen taal zodat het belachelijker klinkt dan het in werkelijkheid is. Ik ken dat trucje.
TO heeft ook 2 kinderen. Ik zou het niet leuk vinden als mijn moeder in een onvervulde relatie zit met een depressieve man die verder niets toevoegt aan hun huishouden/gezin.
Ze zijn beiden prima tevreden met latten.
Voor jou is dat geen volwaardige relatie?
En niets toevoegt..
Wat voor raar beeld heb jij van depressieve mensen?
dinsdag 19 november 2019 om 13:17
je kent die man niet eens, je hebt geen idee over hoe hun relatie is als hij niet depressief is. Echt hoor, je kraamt de grootst mogelijke onzin uit die ook nog eens hoogst beledigend is voor de vriend van TO en TO
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best