Relaties
alle pijlers
perfectionisme, piekeren & analyseren
donderdag 18 augustus 2011 om 18:15
Ik weet niet goed of ik mijn verhaal bij "Psyche" of hier moet zetten.. maar aangezien het vooral met de relatie tussen mij en mijn vriend te maken heeft zet ik het hier.
Ik ben 18 jaar en al 2.5 jaar samen met mijn vriend. We hebben het heel leuk samen en ik ben dol op hem. Vanaf het begin was er een klik en heb ik een bijzonder gevoel van verbondenheid met hem. Hij is er altijd voor me, zoekt met mij naar oplossingen voor problemen. Als we ruzie hebben kunnen we er goed over praten en vaak blijkt dat het gewoon een misverstand was. We hebben dezelfde interesses, hoewel we in sommige opzichten heel anders zijn. Hij is heel gesloten en rustig, ik ben het tegenovergestelde. Wil altijd over alles praten en schiet in de stress als dingen niet gaan zoals ik wil. Ik analyseer alles, ben een enorme perfectionist en pieker veel. Waar andere mensen zich niet druk om zullen maken, maak ik een groot probleem. Ik vind het heel moeilijk om dingen los te laten en te laten zijn hoe ze zijn. Ik kan niet genieten van een moment omdat ik van mezelf constant moet nadeken en analyseren. Heel vermoeiend, voor mezelf maar ook voor mijn vriend. Hij wordt er heel onzeker van en denkt steeds dat ik hem niet goed genoeg vind, terwijl dit niet het geval is. Aan de ene kant respecteer ik zijn rust en geslotenheid, aan de andere kant zou ik willen dat hij wat opener was. Ik durf mezelf niet over te geven en heb weinig vertrouwen. Het zou kunnen dat dit komt doordat mijn ouders 2 jaar geleden plotseling gingen scheiden en mijn moeder een half jaar geleden borstkanker heeft gekregen. Misschien heeft dit mij onzeker gemaakt en bang om ergens op te vertrouwen? Ik weet het niet.. Ik weet wel dat ik er klaar mee ben steeds maar na te denken in plaats van te voelen en te genieten. Ik weet wel dat niets perfect kan zijn, maar toch moet ik van mezelf naar perfectie streven. Op het gebied van relatie, uiterlijk, opleiding, alles.
Zijn er mensen die dit herkennen, of misschien tips hebben om een beetje los te kunnen laten en minder perfectionistisch te zijn?
Ik ben 18 jaar en al 2.5 jaar samen met mijn vriend. We hebben het heel leuk samen en ik ben dol op hem. Vanaf het begin was er een klik en heb ik een bijzonder gevoel van verbondenheid met hem. Hij is er altijd voor me, zoekt met mij naar oplossingen voor problemen. Als we ruzie hebben kunnen we er goed over praten en vaak blijkt dat het gewoon een misverstand was. We hebben dezelfde interesses, hoewel we in sommige opzichten heel anders zijn. Hij is heel gesloten en rustig, ik ben het tegenovergestelde. Wil altijd over alles praten en schiet in de stress als dingen niet gaan zoals ik wil. Ik analyseer alles, ben een enorme perfectionist en pieker veel. Waar andere mensen zich niet druk om zullen maken, maak ik een groot probleem. Ik vind het heel moeilijk om dingen los te laten en te laten zijn hoe ze zijn. Ik kan niet genieten van een moment omdat ik van mezelf constant moet nadeken en analyseren. Heel vermoeiend, voor mezelf maar ook voor mijn vriend. Hij wordt er heel onzeker van en denkt steeds dat ik hem niet goed genoeg vind, terwijl dit niet het geval is. Aan de ene kant respecteer ik zijn rust en geslotenheid, aan de andere kant zou ik willen dat hij wat opener was. Ik durf mezelf niet over te geven en heb weinig vertrouwen. Het zou kunnen dat dit komt doordat mijn ouders 2 jaar geleden plotseling gingen scheiden en mijn moeder een half jaar geleden borstkanker heeft gekregen. Misschien heeft dit mij onzeker gemaakt en bang om ergens op te vertrouwen? Ik weet het niet.. Ik weet wel dat ik er klaar mee ben steeds maar na te denken in plaats van te voelen en te genieten. Ik weet wel dat niets perfect kan zijn, maar toch moet ik van mezelf naar perfectie streven. Op het gebied van relatie, uiterlijk, opleiding, alles.
Zijn er mensen die dit herkennen, of misschien tips hebben om een beetje los te kunnen laten en minder perfectionistisch te zijn?
