plotseling verlaten
woensdag 17 augustus 2011 om 17:16
nou, nooit gedacht hier mijn verhaal te moeten doen maar ik zit op het moment in een slechte film. Het is zo bizar, ik zou zo graag meningen willen horen.
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
maandag 17 oktober 2011 om 21:55
quote:marvelt schreef op 17 oktober 2011 @ 10:45:
Toen begon hij dus: "hoe kun je nou zo snel over mij heen zijn, je hebt zeker dat kaartje 1 keer gelezen en toen gewoon weer lekker smsen met je vriendje. 14 jaar kunnen we niet zomaar weggooien, wij hebben 2 kinderen samen. Hoe kun je zo makkelijk je leven weer oppakken?"
Wat herkenbaar, toevallig op een iets rustigere toon zo'n
gesprek gehad met mijn ex.
Die snapt niet echt wat het met mij heeft gedaan, zo van
"tja is al 16 mnd geleden toch"
Uiteraard en heel veel dagen ben ik er niet meer mee bezig
maar als je door de persoon waar je stapeldol op was zo
belazerd bent maakt dat zoveel kapot in je hoofd.
En de persoon die vreemdgaat wil zo gauw mogelijk alles
vergeten, ja logisch als ik de kluit belazerde wilde ik ook
snel over naar de orde van de dag.
Toen begon hij dus: "hoe kun je nou zo snel over mij heen zijn, je hebt zeker dat kaartje 1 keer gelezen en toen gewoon weer lekker smsen met je vriendje. 14 jaar kunnen we niet zomaar weggooien, wij hebben 2 kinderen samen. Hoe kun je zo makkelijk je leven weer oppakken?"
Wat herkenbaar, toevallig op een iets rustigere toon zo'n
gesprek gehad met mijn ex.
Die snapt niet echt wat het met mij heeft gedaan, zo van
"tja is al 16 mnd geleden toch"
Uiteraard en heel veel dagen ben ik er niet meer mee bezig
maar als je door de persoon waar je stapeldol op was zo
belazerd bent maakt dat zoveel kapot in je hoofd.
En de persoon die vreemdgaat wil zo gauw mogelijk alles
vergeten, ja logisch als ik de kluit belazerde wilde ik ook
snel over naar de orde van de dag.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 18 oktober 2011 om 09:08
ja jullie hebben gelijk......
Gisteravond belde hij (3e keer die dag), en begon te schreeuwen: "hoe kun je nou zeggen dat het definitief over is? Ik begin me af te vragen wat die 14 jaar voor jou betekent heeft! Nog geen 5 maand verder en je hebt al een ander, dat is niet normaal! Je hebt wel heel snell afstand van mij genomen, volgens mij voel je niks meer voor mij. Heb je wel ooit echt van mij gehouden"
Ik baal hier zo van.....ik begin aan mijzelf te twijfelen. Is het wel normaal om na een relatie van 14 jaar binnen 5 maand gevoelens voor een ander te hebben?
Betekent dat dan dat die 14 jaar niet veel voorstelde?
Gisteravond belde hij (3e keer die dag), en begon te schreeuwen: "hoe kun je nou zeggen dat het definitief over is? Ik begin me af te vragen wat die 14 jaar voor jou betekent heeft! Nog geen 5 maand verder en je hebt al een ander, dat is niet normaal! Je hebt wel heel snell afstand van mij genomen, volgens mij voel je niks meer voor mij. Heb je wel ooit echt van mij gehouden"
Ik baal hier zo van.....ik begin aan mijzelf te twijfelen. Is het wel normaal om na een relatie van 14 jaar binnen 5 maand gevoelens voor een ander te hebben?
Betekent dat dan dat die 14 jaar niet veel voorstelde?
dinsdag 18 oktober 2011 om 10:11
lieve marvelt, ik heb je topic gevolgd en reageer nu dan toch maar.
Het feit dat hij jou alles verwijt zegt genoeg over hem. Hij heeft het allemaal aan zichzelf te danken maar in plaats daarvan belt hij jou te pas en te onpas op om je de huid vol te schelden.
Wil je met zo iemand verder? Als hij echt zoveel spijt heeft pakt hij dit toch anders aan?
Het feit dat hij jou alles verwijt zegt genoeg over hem. Hij heeft het allemaal aan zichzelf te danken maar in plaats daarvan belt hij jou te pas en te onpas op om je de huid vol te schelden.
Wil je met zo iemand verder? Als hij echt zoveel spijt heeft pakt hij dit toch anders aan?
dinsdag 18 oktober 2011 om 10:14
dinsdag 18 oktober 2011 om 10:53
Echt, waarom gooi je het niet terug in zijn gezicht?
"Goh, dat dacht ik ook toen bleek dat je al maanden een ander neukte. Was jij niet diegene die zijn gezin verliet voor zijn 'nieuwe liefde'?". Hij kan roepen wat hij wil, maar hij was toch echt als eerste klaar met de relatie.
Ik snap niet hoe je hier niet enorm pissig van wordt. Dat je het verdrietig voor hem vind dat hij nu spijt heeft, begrijpenlijk. Dat je je een beetje schuldig voelt omdat je hem niet terug wil, alleen maar menselijk. Dat je huilt voor hem als hij boos is en jou dingen verwijt die híj heeft gedaan? Onzin!
"Goh, dat dacht ik ook toen bleek dat je al maanden een ander neukte. Was jij niet diegene die zijn gezin verliet voor zijn 'nieuwe liefde'?". Hij kan roepen wat hij wil, maar hij was toch echt als eerste klaar met de relatie.
Ik snap niet hoe je hier niet enorm pissig van wordt. Dat je het verdrietig voor hem vind dat hij nu spijt heeft, begrijpenlijk. Dat je je een beetje schuldig voelt omdat je hem niet terug wil, alleen maar menselijk. Dat je huilt voor hem als hij boos is en jou dingen verwijt die híj heeft gedaan? Onzin!
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:44
Oh maar ik ben ook flink pissig geweest hoor! Heb hem
gevraagd waar hij in godsnaam het lef vandaan haalt!
Na alles wat geflikt heeft zou hij toch juist blij moeten zijn dat ik weer een beetje gelukkig ben.
En dat hij diegene is geweest die een einde aan onze relatie heeft gemaakt. Al die verwijten die hij naar mij toe heeft zijn precies dezelfde als die van mij naar hem! Het enige verschil is dat die van mij terecht waren. Hij is niet van deze wereld, vraag me serieus af waar hij geweest is de afgelopen maanden. Ik ben al vanaf begin juni bezig met het afsluiten van onze relatie, hij blijkbaar niet.......
gevraagd waar hij in godsnaam het lef vandaan haalt!
Na alles wat geflikt heeft zou hij toch juist blij moeten zijn dat ik weer een beetje gelukkig ben.
En dat hij diegene is geweest die een einde aan onze relatie heeft gemaakt. Al die verwijten die hij naar mij toe heeft zijn precies dezelfde als die van mij naar hem! Het enige verschil is dat die van mij terecht waren. Hij is niet van deze wereld, vraag me serieus af waar hij geweest is de afgelopen maanden. Ik ben al vanaf begin juni bezig met het afsluiten van onze relatie, hij blijkbaar niet.......
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:04
quote:champoepel schreef op 17 oktober 2011 @ 22:07:
Je gelooft het nooit, maar mijn ex zei me een paar weken geleden na 11 jaar!, ik heb jou toch nooit in de steek gelaten?
Heb er maar niet op gereageerd.
Hahahahahaha ja af en toe hebben exen een selectief geheugen.
Die van mij ook, ging zogenaamd naar een vriendin maar
in werkelijkheid met "hem" op pad verstopt zijn telefoonnummer
onder een vrouwennaam in haar mobiel enz. enz. enz. enz.
En nu moet ik het maar vergeten WANT het is toch al 16 maanden
geleden...........
Heb maanden slecht geslapen en gegeten en dan krijg je dat
te horen.
Kijk vergeven kan ik het uiteindelijk wel al komt de woede nog
wel eens opborrelen maar vergeten nooit.
Je gelooft het nooit, maar mijn ex zei me een paar weken geleden na 11 jaar!, ik heb jou toch nooit in de steek gelaten?
Heb er maar niet op gereageerd.
Hahahahahaha ja af en toe hebben exen een selectief geheugen.
Die van mij ook, ging zogenaamd naar een vriendin maar
in werkelijkheid met "hem" op pad verstopt zijn telefoonnummer
onder een vrouwennaam in haar mobiel enz. enz. enz. enz.
En nu moet ik het maar vergeten WANT het is toch al 16 maanden
geleden...........
Heb maanden slecht geslapen en gegeten en dan krijg je dat
te horen.
Kijk vergeven kan ik het uiteindelijk wel al komt de woede nog
wel eens opborrelen maar vergeten nooit.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
dinsdag 18 oktober 2011 om 14:56
quote:marvelt schreef op 18 oktober 2011 @ 13:44:
Oh maar ik ben ook flink pissig geweest hoor! Heb hem
gevraagd waar hij in godsnaam het lef vandaan haalt!
Na alles wat geflikt heeft zou hij toch juist blij moeten zijn dat ik weer een beetje gelukkig ben.
En dat hij diegene is geweest die een einde aan onze relatie heeft gemaakt. Al die verwijten die hij naar mij toe heeft zijn precies dezelfde als die van mij naar hem! Het enige verschil is dat die van mij terecht waren. Hij is niet van deze wereld, vraag me serieus af waar hij geweest is de afgelopen maanden. Ik ben al vanaf begin juni bezig met het afsluiten van onze relatie, hij blijkbaar niet.......
En vervolgens gaat hij vrolijk verder met dezelfde dingen zeggen?
Misschien hem eens duidelijk maken dat, zelfs als die ander er niet was, hij nu kon opzouten met zijn geheugenverlies-hebbende, gezin-in-de-steek-laatende, bedriegende rotkop.
...maar nu ik het zo zie staan kan ik me voorstellen dat dat niet gaat met zoveel geschiedenis en kinderen samen. Ik zou in ieder geval voor jezelf niet uit het oog verliezen dat hij de relatie om zeep heeft geholpen en dat het niet aan jou ligt dat jullie niet samen zijn. En elke keer dat je denkt "wat zielig voor hem" geef je jezelf een rotschop en denk je eens aan jezelf.
Oh maar ik ben ook flink pissig geweest hoor! Heb hem
gevraagd waar hij in godsnaam het lef vandaan haalt!
Na alles wat geflikt heeft zou hij toch juist blij moeten zijn dat ik weer een beetje gelukkig ben.
En dat hij diegene is geweest die een einde aan onze relatie heeft gemaakt. Al die verwijten die hij naar mij toe heeft zijn precies dezelfde als die van mij naar hem! Het enige verschil is dat die van mij terecht waren. Hij is niet van deze wereld, vraag me serieus af waar hij geweest is de afgelopen maanden. Ik ben al vanaf begin juni bezig met het afsluiten van onze relatie, hij blijkbaar niet.......
En vervolgens gaat hij vrolijk verder met dezelfde dingen zeggen?
Misschien hem eens duidelijk maken dat, zelfs als die ander er niet was, hij nu kon opzouten met zijn geheugenverlies-hebbende, gezin-in-de-steek-laatende, bedriegende rotkop.
...maar nu ik het zo zie staan kan ik me voorstellen dat dat niet gaat met zoveel geschiedenis en kinderen samen. Ik zou in ieder geval voor jezelf niet uit het oog verliezen dat hij de relatie om zeep heeft geholpen en dat het niet aan jou ligt dat jullie niet samen zijn. En elke keer dat je denkt "wat zielig voor hem" geef je jezelf een rotschop en denk je eens aan jezelf.
dinsdag 18 oktober 2011 om 15:08
[quote]bartolomeus schreef op 18 oktober 2011 @ 14:56:
[...]
En vervolgens gaat hij vrolijk verder met dezelfde dingen zeggen?
Misschien hem eens duidelijk maken dat, zelfs als die ander er niet was, hij nu kon opzouten met zijn geheugenverlies-hebbende, gezin-in-de-steek-laatende, bedriegende rotkop.
hahahaha, heb hem ook gezegd dat hij moet beseffen dat er wat mij betreft gewoon teveel is gebeurd en dat dát de reden is dat het definitief over is. Dat ik gewoon niet kan leven met iemand die zijn mij bedriegt. En wat hij ook beloofd voor de toekomst, hij kan het verleden niet meer ongedaan maken.
Ik zal dan altijd met iemand leven die mij ooit bedrogen heeft (ongeacht of hij het weer doet of niet), en daar kan hij niets meer aan veranderen.
Komt op hetzelfde neer als jouw tekst, maar dan iets anders verwoord
[...]
En vervolgens gaat hij vrolijk verder met dezelfde dingen zeggen?
Misschien hem eens duidelijk maken dat, zelfs als die ander er niet was, hij nu kon opzouten met zijn geheugenverlies-hebbende, gezin-in-de-steek-laatende, bedriegende rotkop.
hahahaha, heb hem ook gezegd dat hij moet beseffen dat er wat mij betreft gewoon teveel is gebeurd en dat dát de reden is dat het definitief over is. Dat ik gewoon niet kan leven met iemand die zijn mij bedriegt. En wat hij ook beloofd voor de toekomst, hij kan het verleden niet meer ongedaan maken.
Ik zal dan altijd met iemand leven die mij ooit bedrogen heeft (ongeacht of hij het weer doet of niet), en daar kan hij niets meer aan veranderen.
Komt op hetzelfde neer als jouw tekst, maar dan iets anders verwoord
dinsdag 18 oktober 2011 om 15:28
Dat klinkt inderdaad iets netter
Wel vervelend dat het niet echt lijkt te helpen. Komt hij wel terug op wat je (in eerdere gesprekken) hebt gezegd? Hij klinkt een beetje als een grammofoon plaat die blijft hangen.
"Hoe kun je een ander hebben!"
"Uhm, jij had 'een ander', ik ben single en vind iemand leuk"
*scriéééééchhh*
"Hoe kun je een ander hebben?" *pruillipje*
Wel vervelend dat het niet echt lijkt te helpen. Komt hij wel terug op wat je (in eerdere gesprekken) hebt gezegd? Hij klinkt een beetje als een grammofoon plaat die blijft hangen.
"Hoe kun je een ander hebben!"
"Uhm, jij had 'een ander', ik ben single en vind iemand leuk"
*scriéééééchhh*
"Hoe kun je een ander hebben?" *pruillipje*
dinsdag 18 oktober 2011 om 16:07
Ja precies!
Heb ook gezegd dat wij nu niet kunnen communiceren, dat het telkens op hetzelfde uitdraait! En dat ik er moe van word.....
En daarbij, het woord "een ander" niet meer van toepassing is. Ik heb geen relatie meer met hem, dus van "een ander" is geen sprake. Hij daarintegen had wel een ander aangezien hij een relatie met iemand aanging terwijl hij ook nog met mij was, en ik er niks van wist.
Ik hoef niet stiekem te doen!
Vanmorgen bleef hij rustig, hij bracht de kinderen terug. Wel bleef hij heel lang hangen, ging op de bank zitten en heeft nog even met de kinderen gespeeld.
Heb hem duidelijk gezegd dat ik absoluut niet meer van dat soort telefoongesprekken gediend ben. Dat hij aan zijn vaderrol moet denken ipv alleen aan zichzelf. Tijd dat ie zich volwassen gaat gedragen! Kom op, laat je niet zo kennen!
Heb ook gezegd dat wij nu niet kunnen communiceren, dat het telkens op hetzelfde uitdraait! En dat ik er moe van word.....
En daarbij, het woord "een ander" niet meer van toepassing is. Ik heb geen relatie meer met hem, dus van "een ander" is geen sprake. Hij daarintegen had wel een ander aangezien hij een relatie met iemand aanging terwijl hij ook nog met mij was, en ik er niks van wist.
Ik hoef niet stiekem te doen!
Vanmorgen bleef hij rustig, hij bracht de kinderen terug. Wel bleef hij heel lang hangen, ging op de bank zitten en heeft nog even met de kinderen gespeeld.
Heb hem duidelijk gezegd dat ik absoluut niet meer van dat soort telefoongesprekken gediend ben. Dat hij aan zijn vaderrol moet denken ipv alleen aan zichzelf. Tijd dat ie zich volwassen gaat gedragen! Kom op, laat je niet zo kennen!
dinsdag 18 oktober 2011 om 19:20
quote:hollebollegijs schreef op 18 oktober 2011 @ 14:04:
[...]
Hahahahahaha ja af en toe hebben exen een selectief geheugen.
Die van mij ook, ging zogenaamd naar een vriendin maar
in werkelijkheid met "hem" op pad verstopt zijn telefoonnummer
onder een vrouwennaam in haar mobiel enz. enz. enz. enz.
En nu moet ik het maar vergeten WANT het is toch al 16 maanden
geleden...........
Heb maanden slecht geslapen en gegeten en dan krijg je dat
te horen.
Kijk vergeven kan ik het uiteindelijk wel al komt de woede nog
wel eens opborrelen maar vergeten nooit.Als ik dit zo lees ben ik echt blij dat ik van mijn ex nooit meer iets heb gehoord nadat hij er met een ander vandoor was gegaan. Ik had destijds al moeite genoeg om mijn moordneigingen te beteugelen.
[...]
Hahahahahaha ja af en toe hebben exen een selectief geheugen.
Die van mij ook, ging zogenaamd naar een vriendin maar
in werkelijkheid met "hem" op pad verstopt zijn telefoonnummer
onder een vrouwennaam in haar mobiel enz. enz. enz. enz.
En nu moet ik het maar vergeten WANT het is toch al 16 maanden
geleden...........
Heb maanden slecht geslapen en gegeten en dan krijg je dat
te horen.
Kijk vergeven kan ik het uiteindelijk wel al komt de woede nog
wel eens opborrelen maar vergeten nooit.Als ik dit zo lees ben ik echt blij dat ik van mijn ex nooit meer iets heb gehoord nadat hij er met een ander vandoor was gegaan. Ik had destijds al moeite genoeg om mijn moordneigingen te beteugelen.
dinsdag 18 oktober 2011 om 22:15
maandag 31 oktober 2011 om 09:13
he hallo allemaal,
het is alweer een tijdje geleden, maar ik heb zo ontzettende goede ervaringen met de hulp hier dat ik jullie toch weer inschakel!!
Een paar weekjes verder, en mijn exman gedraagt zich redelijk. Hij geeft aan mij met rust te laten en zelf ook verder te gaan met zijn leven. Mijn contact met mijn nieuwe liefde wordt steeds hechter.......ik ben echt verliefd.......hij is echt geweldig!
Maar ik merk dat ik hem geheim houd. Om mijn exman niet te kwetsen, om mijn exschoonouders geen verdriet te doen, om vooroordelen tegen te gaan etc etc.
Ook ben ik bang voor de reactie van mijn exman. We hebben nu redelijk contact, wat natuurlijk ook super is voor de kinderen. We zijn allebei flexibel en doen niet moeilijk over tijden, ruilen etc etc.
Maar ik weet dat hij nog steeds hoop heeft......ook al heb ik gezegd dat ik het niet meer zie zitten. Hij heeft mij afgelopen zaterdag nog verteld dat "afstand nabijheid brengt". Dat heeft hij van een relatietherapeut. Hij laat mij dus nu wel met rust, maar dus wel met een bepaalde achterliggende gedachte. Volgens hem staat er 1 naam in je hart, en die kan door verliefdheid een tijdje vervagen, maar komt altijd weer bovendrijven. Bij hem is dat ook gebeurd, en hij denkt dat dat bij mij ook weer komt.
Ik durf dus niet goed voor mijn nieuwe liefde uit te komen omdat ik bang ben voor alle gevolgen en reacties.
En vooral voor die van mijn exman, hij zal echt heel erg verdrietig zijn, en ik ben bang dat dat ten koste van ons "goede contact" zal gaan.
Maar ik wil ook gewoon heel graag met mijn nieuwe liefde in de openbaarheid treden, en proberen een relatie op te bouwen.
Ik weet gewoon niet hoe........
het is alweer een tijdje geleden, maar ik heb zo ontzettende goede ervaringen met de hulp hier dat ik jullie toch weer inschakel!!
Een paar weekjes verder, en mijn exman gedraagt zich redelijk. Hij geeft aan mij met rust te laten en zelf ook verder te gaan met zijn leven. Mijn contact met mijn nieuwe liefde wordt steeds hechter.......ik ben echt verliefd.......hij is echt geweldig!
Maar ik merk dat ik hem geheim houd. Om mijn exman niet te kwetsen, om mijn exschoonouders geen verdriet te doen, om vooroordelen tegen te gaan etc etc.
Ook ben ik bang voor de reactie van mijn exman. We hebben nu redelijk contact, wat natuurlijk ook super is voor de kinderen. We zijn allebei flexibel en doen niet moeilijk over tijden, ruilen etc etc.
Maar ik weet dat hij nog steeds hoop heeft......ook al heb ik gezegd dat ik het niet meer zie zitten. Hij heeft mij afgelopen zaterdag nog verteld dat "afstand nabijheid brengt". Dat heeft hij van een relatietherapeut. Hij laat mij dus nu wel met rust, maar dus wel met een bepaalde achterliggende gedachte. Volgens hem staat er 1 naam in je hart, en die kan door verliefdheid een tijdje vervagen, maar komt altijd weer bovendrijven. Bij hem is dat ook gebeurd, en hij denkt dat dat bij mij ook weer komt.
Ik durf dus niet goed voor mijn nieuwe liefde uit te komen omdat ik bang ben voor alle gevolgen en reacties.
En vooral voor die van mijn exman, hij zal echt heel erg verdrietig zijn, en ik ben bang dat dat ten koste van ons "goede contact" zal gaan.
Maar ik wil ook gewoon heel graag met mijn nieuwe liefde in de openbaarheid treden, en proberen een relatie op te bouwen.
Ik weet gewoon niet hoe........
maandag 31 oktober 2011 om 09:30
ik ken hem nu ruim 2 maanden, de kinderen houd ik er ook nog buiten.
Maar ik heb gewoon het gevoel dat ik zo stiekem doe, en dat wil ik niet. Alsof ík nu degene ben met een affaire, als mijn exman mij vraagt wat ik gedaan heb in het weekend dan durf ik geen eerlijk antwoord te geven. Ik durf niet te zeggen dat ik met iemand uit eten ben geweest.
Ik heb net een nieuw huis, en nu ben ik het allemaal zo aan het plannen dat wanneer mijn nieuwe liefde wil komen kijken/helpen er niemand is die daar mee geconfronteerd wordt. Dat is toch eigenlijk niet normaal! En ook niet eerlijk ten opzichte van hem???
Ik doe het echt nog heel rustig aan hoor, ik zie hem vaak maar 1x per week en de kinderen laat ik er voorlopig buiten!
Maar het gaat mij er vooral om dat ik zo stiekem moet doen. Om maar de lieve vrede te bewaren......
Maar ik heb gewoon het gevoel dat ik zo stiekem doe, en dat wil ik niet. Alsof ík nu degene ben met een affaire, als mijn exman mij vraagt wat ik gedaan heb in het weekend dan durf ik geen eerlijk antwoord te geven. Ik durf niet te zeggen dat ik met iemand uit eten ben geweest.
Ik heb net een nieuw huis, en nu ben ik het allemaal zo aan het plannen dat wanneer mijn nieuwe liefde wil komen kijken/helpen er niemand is die daar mee geconfronteerd wordt. Dat is toch eigenlijk niet normaal! En ook niet eerlijk ten opzichte van hem???
Ik doe het echt nog heel rustig aan hoor, ik zie hem vaak maar 1x per week en de kinderen laat ik er voorlopig buiten!
Maar het gaat mij er vooral om dat ik zo stiekem moet doen. Om maar de lieve vrede te bewaren......
maandag 31 oktober 2011 om 09:41
Je kunt toch nog even rustig aan doen met je nieuwe lover? Probeer het tot begin nieuwe jaar gedeisd te houden en dan kun je het voorzichtig gaan vertellen, toch?
Hoe gaat het met de krokodillentranen van je ex? Ik denk dat het tussen hem en de vrouw waar hij vreemd mee ging niet meer lekker liep... als dat goed zou zijn gegaan, had je niets van hem gehoord, dus ik hoop niet dat je daar in trapt! In mijn ogen is het een egoistische sukkel die van te voren na had moeten denken wat hij weg gooide.
Hoe gaat het met de krokodillentranen van je ex? Ik denk dat het tussen hem en de vrouw waar hij vreemd mee ging niet meer lekker liep... als dat goed zou zijn gegaan, had je niets van hem gehoord, dus ik hoop niet dat je daar in trapt! In mijn ogen is het een egoistische sukkel die van te voren na had moeten denken wat hij weg gooide.
maandag 31 oktober 2011 om 10:43
ja ik had zelf ook in gedachten om er, als alles dan nog goed gaat, in het nieuwe jaar wat meer bekendheid aan te geven.
Hij snapt het allemaal heel goed hoor, alles in mijn tempo. Voor hem is het ook allemaal heel spannend natuurlijk. 2 kinderen, een onvoorspelbare exman, dat had hij natuurlijk ook niet echt voor zichzelf in gedachten.
Mijn ex heeft het moeilijk, en dat vind ik best lastig. Op 1 of andere manier voel ik mij verantwoordelijk. Hij heeft een hele domme fout begaan en daar wordt hij nu levenslang voor gestraft. Hij is nu zijn gezin kwijt, en ook al heeft hij het zelf gedaan, ik vind dat heel erg voor hem.
Heel lang wilde ik zo graag dat hij terug zou komen, dat wij weer een gezin zouden zijn. En nu zou het eigenlijk kunnen, maar nu wil ik het niet meer.
Ik hoopte echt dat hij in zou gaan zien dat hij een grote fout beging, dat het gewoon een domme verliefdheid was die niks voorstelde. En nu is dat precies wat hij zegt, en nu doe ik er niks mee!!
Hij snapt het allemaal heel goed hoor, alles in mijn tempo. Voor hem is het ook allemaal heel spannend natuurlijk. 2 kinderen, een onvoorspelbare exman, dat had hij natuurlijk ook niet echt voor zichzelf in gedachten.
Mijn ex heeft het moeilijk, en dat vind ik best lastig. Op 1 of andere manier voel ik mij verantwoordelijk. Hij heeft een hele domme fout begaan en daar wordt hij nu levenslang voor gestraft. Hij is nu zijn gezin kwijt, en ook al heeft hij het zelf gedaan, ik vind dat heel erg voor hem.
Heel lang wilde ik zo graag dat hij terug zou komen, dat wij weer een gezin zouden zijn. En nu zou het eigenlijk kunnen, maar nu wil ik het niet meer.
Ik hoopte echt dat hij in zou gaan zien dat hij een grote fout beging, dat het gewoon een domme verliefdheid was die niks voorstelde. En nu is dat precies wat hij zegt, en nu doe ik er niks mee!!
maandag 31 oktober 2011 om 13:40
quote:marvelt schreef op 31 oktober 2011 @ 10:43:
Ik hoopte echt dat hij in zou gaan zien dat hij een grote fout beging, dat het gewoon een domme verliefdheid was die niks voorstelde. En nu is dat precies wat hij zegt, en nu doe ik er niks mee!!
Dat komt omdat je ex toch veel meer kapot heeft gemaakt
dan je in eerste instantie dacht.
Doe met je nieuwe liefde heel rustig aan, de kans dat het goed
gaat zo kort na een scheding is al klein dus rust!!!!
Ik hoopte echt dat hij in zou gaan zien dat hij een grote fout beging, dat het gewoon een domme verliefdheid was die niks voorstelde. En nu is dat precies wat hij zegt, en nu doe ik er niks mee!!
Dat komt omdat je ex toch veel meer kapot heeft gemaakt
dan je in eerste instantie dacht.
Doe met je nieuwe liefde heel rustig aan, de kans dat het goed
gaat zo kort na een scheding is al klein dus rust!!!!
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 31 oktober 2011 om 14:12
Tja, ik heb na mijn scheiding mijn nieuwe vriend ook een tijd geheim gehouden.
Om dezelfde reden als jij ook; ik wilde mijn ex niet kwetsen.
Mijn ex en ik zijn op heel "gezellige" wijze uit elkaar gegaan, en we spraken elkaar ook nog vaak, maar eigenlijk heb ik het hem pas verteld toen hij zelf alweer een tijdje een nieuwe vriendin had, en ik het idee had dat dat wel echt wat werdt.
Ik heb geen tip voor je dus, maar ik herken het wel.
Het is moeilijk om het te vertellen.
Om dezelfde reden als jij ook; ik wilde mijn ex niet kwetsen.
Mijn ex en ik zijn op heel "gezellige" wijze uit elkaar gegaan, en we spraken elkaar ook nog vaak, maar eigenlijk heb ik het hem pas verteld toen hij zelf alweer een tijdje een nieuwe vriendin had, en ik het idee had dat dat wel echt wat werdt.
Ik heb geen tip voor je dus, maar ik herken het wel.
Het is moeilijk om het te vertellen.