Relaties
alle pijlers
plotseling verlaten
woensdag 17 augustus 2011 om 17:16
nou, nooit gedacht hier mijn verhaal te moeten doen maar ik zit op het moment in een slechte film. Het is zo bizar, ik zou zo graag meningen willen horen.
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
Mijn man en ik zijn 14 jaar bij elkaar, wij zijn nu allebei 30. We hebben een zoontje van 3 en een zoontje van 10 maanden. We hadden plannen voor een 3e en de offerte voor de verbouwing ligt nog op tafel. Alles leek goed, ik was echt gelukkig.......tot die ene vreselijke dag, nu 2 maanden geleden. Ik las een smsje.....en ik wist het gelijk, hij heeft een ander. Hij hoefde het niet meer te ontkennen, en dat deed ie ook niet. Hij was verliefd geworden op een collega en had al 4 maanden een affaire. Ik kan het nog steeds niet geloven nu ik dit type. Mijn 1e reactie: je belt haar nu op dat het over is en dan gaan vechten wij voor onze relatie. Maar dat wilde hij niet.....zij had ook verwachtingen en er waren echte gevoelens, hij was in de war en kon niet meer nadenken. Ik heb hem toen weggestuurd. Na 1,5 dag kwam hij helemaal in paniek terug, hij wist nu wat hij wilde nl. zijn gezin! 100% zeker was hij ervan, hij had de grootste fout in zijn leven gemaakt en wilde ons niet kwijt. Dus hij kwam terug........maar na 2 weken voelde ik dat het niet klopte........en die bevestiging kreeg ik. Hij twijfelde nog steeds en kon haar niet uit zijn hoofd zetten. Hij is weggegaan naar een camping en eigenlijk nooit meer teruggekomen. Ik was totaal wanhopig en in paniek en heb als een bang vogeltje zitten wachten op een antwoord van hem. Die is nooit gekomen. Ik ben uiteindelijk zelf met de kinderen weggegaan. Vervolgens is hij gewoon domweg akkoord gegaan met de echtscheiding, omgangsregeling etc. En nu.....nu zit ik met de kinderen bij mijn ouders te wachten op een huurwoning. Hij woont ondertussen weer in "ons" huis en probeert het op naam te krijgen. Wat hij nu met die andere vrouw wil en doet, ik heb geen idee en wil het ook niet meer weten. Maar mijn leven is van de één op de andere dag een nachtmerrie. Ik ga opeens scheiden, en ik weet eigenlijk helemaal niet waarom? Ja, omdat hij niet kon kiezen, en ik vind dat geen keuze ook een keuze is. En vervolgens kon hij zich wel in mijn keuze vinden blijkbaar.
Heeft iemand ooit zoiets gehoord?? Hoe krijg ik in godsnaam alles weer op de rit? En mijn hoofd maalt de hele dag, waar is opeens mijn leven gebleven?
groetjes Mar
vrijdag 9 december 2011 om 19:40
quote:chrissie55 schreef op 09 december 2011 @ 17:42:
Gijs, ik wil niet belanden in een welles-nietes spelletje. Ik weet wat je doorgemaakt hebt en ken je verdriet. .
Geeft niet we wisselen gewoon even van gedachte,
best interessant omdat we allebei een andere keuze
hebben gemaakt.
Kijk ik zie het zo, je moet wel heel veel van iemand houden
om bij een vreemdgaande partner te blijven.
Dat is altijd een lastige keuze, dus ga je een afweging maken.
Optie 1) Verder gaan en hopen dat het goed afloopt en door een hel van wantrouwen en controles heen.
Optie 2) Alleen verder door een hel van verdriet heen maar
wel een glashelder doel aan de horizon, een leuk leven
alleen.
Dat waren mijn afwegingen omdat ik ff klaar ben in "relatieland"
Uiteindelijk koos ik voor optie 2 en na een dik jaar "hel" en af
en toe spijt dat ik niet voor optie 1 heb gekozen ben ik er
doorheen gekomen.
Ik maal niet meer, peins niet meer, zit zo goed in mijn vel dat
mijn omgeving het opvalt en ga weer fluitend door het leven.
Natuurlijk zijn er zaken die ik nog niet helemaal kan overzien
en ik hoop dat in over 10 jaar nog blij ben met mijn keuze.
Gijs, ik wil niet belanden in een welles-nietes spelletje. Ik weet wat je doorgemaakt hebt en ken je verdriet. .
Geeft niet we wisselen gewoon even van gedachte,
best interessant omdat we allebei een andere keuze
hebben gemaakt.
Kijk ik zie het zo, je moet wel heel veel van iemand houden
om bij een vreemdgaande partner te blijven.
Dat is altijd een lastige keuze, dus ga je een afweging maken.
Optie 1) Verder gaan en hopen dat het goed afloopt en door een hel van wantrouwen en controles heen.
Optie 2) Alleen verder door een hel van verdriet heen maar
wel een glashelder doel aan de horizon, een leuk leven
alleen.
Dat waren mijn afwegingen omdat ik ff klaar ben in "relatieland"
Uiteindelijk koos ik voor optie 2 en na een dik jaar "hel" en af
en toe spijt dat ik niet voor optie 1 heb gekozen ben ik er
doorheen gekomen.
Ik maal niet meer, peins niet meer, zit zo goed in mijn vel dat
mijn omgeving het opvalt en ga weer fluitend door het leven.
Natuurlijk zijn er zaken die ik nog niet helemaal kan overzien
en ik hoop dat in over 10 jaar nog blij ben met mijn keuze.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 10 december 2011 om 16:13
ben vanmorgen bij beide langsgegaan en eerlijk mijn verhaal verteld. Dat ik het momenteel erg moeilijk heb en dat er gemengde gevoelens zijn.
Ik ga nu even een tijdje alles voor mezelf op de rij proberen te krijgen.
Mijn nieuwe liefde reageerde zoals verwacht super! Heb hem ook verteld dat ik vind dat ik er voor de 100% moet zijn voor hem en anders niet. Dat hij geen twijfelaar verdiend en dat ik eerst wat opruimwerk moet doen. Hij snapte het en zei dat hij nergens heen gaat en dat ik de tijd moet nemen die ik nodig heb.
Ook mijn exman reageerde rustig en begripvol. De deur stond altijd open en hij hoopte dat ik voor mezelf alles op een rij zou krijgen.
pffff, hoop dat dit goed was zo. En dan nu? Nu zit ik hier alleen.........
Ik ga nu even een tijdje alles voor mezelf op de rij proberen te krijgen.
Mijn nieuwe liefde reageerde zoals verwacht super! Heb hem ook verteld dat ik vind dat ik er voor de 100% moet zijn voor hem en anders niet. Dat hij geen twijfelaar verdiend en dat ik eerst wat opruimwerk moet doen. Hij snapte het en zei dat hij nergens heen gaat en dat ik de tijd moet nemen die ik nodig heb.
Ook mijn exman reageerde rustig en begripvol. De deur stond altijd open en hij hoopte dat ik voor mezelf alles op een rij zou krijgen.
pffff, hoop dat dit goed was zo. En dan nu? Nu zit ik hier alleen.........
zaterdag 10 december 2011 om 20:55
help, heb ik hier goed aan gedaan?
Nu zit ik hier in mijn eentje op de bank, de kindjes zijn dit weekend bij mijn exman.
Voel me echt eenzaam nu, normaal ging ik naar mijn nieuwe liefde in deze weekenden.
Wat een bende.......bah.......ik wil terug naar mijn oude leven.
Mis ik mijn ex? Mis ik mijn nieuwe lief? Of mis ik gewoon iemand?
Heb net ook weer als een gek op internet gezocht naar info/foto's van de vrouw waar mijn exman mij mee heeft bedrogen. Dat heb ik in maanden niet meer gedaan!
Nu zit ik hier in mijn eentje op de bank, de kindjes zijn dit weekend bij mijn exman.
Voel me echt eenzaam nu, normaal ging ik naar mijn nieuwe liefde in deze weekenden.
Wat een bende.......bah.......ik wil terug naar mijn oude leven.
Mis ik mijn ex? Mis ik mijn nieuwe lief? Of mis ik gewoon iemand?
Heb net ook weer als een gek op internet gezocht naar info/foto's van de vrouw waar mijn exman mij mee heeft bedrogen. Dat heb ik in maanden niet meer gedaan!
zaterdag 10 december 2011 om 20:59
quote:marvelt schreef op 10 december 2011 @ 20:55:
help, heb ik hier goed aan gedaan?
Nu zit ik hier in mijn eentje op de bank, de kindjes zijn dit weekend bij mijn exman.
Voel me echt eenzaam nu, normaal ging ik naar mijn nieuwe liefde in deze weekenden.
Wat een bende.......bah.......ik wil terug naar mijn oude leven.
Mis ik mijn ex? Mis ik mijn nieuwe lief? Of mis ik gewoon iemand?
Heb net ook weer als een gek op internet gezocht naar info/foto's van de vrouw waar mijn exman mij mee heeft bedrogen. Dat heb ik in maanden niet meer gedaan!
Ik weet precies hoe je je voelt.
Toen ik wij zeiden dat je nu de tijd moet nemen om met jezelf in het reine te komen, hebben we niet gezegd dat dit eenvoudig zou zijn.
Het is juist veel moeilijker om alleen thuis met je demonen geconfronteerd te worden in plaats van samen met iemand op de bank te zitten die je afleid van wat er in je leeft.
Je gaat nog heel wat moeilijke avondjes tegemoet!
Maar..... het resultaat zal zijn dat je jezelf terugvind en leert wie je bent en wat je nu echt voelt.
Dat is zó belangrijk!!
help, heb ik hier goed aan gedaan?
Nu zit ik hier in mijn eentje op de bank, de kindjes zijn dit weekend bij mijn exman.
Voel me echt eenzaam nu, normaal ging ik naar mijn nieuwe liefde in deze weekenden.
Wat een bende.......bah.......ik wil terug naar mijn oude leven.
Mis ik mijn ex? Mis ik mijn nieuwe lief? Of mis ik gewoon iemand?
Heb net ook weer als een gek op internet gezocht naar info/foto's van de vrouw waar mijn exman mij mee heeft bedrogen. Dat heb ik in maanden niet meer gedaan!
Ik weet precies hoe je je voelt.
Toen ik wij zeiden dat je nu de tijd moet nemen om met jezelf in het reine te komen, hebben we niet gezegd dat dit eenvoudig zou zijn.
Het is juist veel moeilijker om alleen thuis met je demonen geconfronteerd te worden in plaats van samen met iemand op de bank te zitten die je afleid van wat er in je leeft.
Je gaat nog heel wat moeilijke avondjes tegemoet!
Maar..... het resultaat zal zijn dat je jezelf terugvind en leert wie je bent en wat je nu echt voelt.
Dat is zó belangrijk!!
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zaterdag 10 december 2011 om 21:10
ik denk ook wel dat dat echt is wat nu moet gebeuren. Ik wil niemand te kort doen.
Ook mezelf niet, ben denk ik te wanhopig op zoek naar geluk. En dat zoek ik bij een ander ipv bij mezelf.
En ik zeg niet dat het met mijn nieuwe liefde niks kan worden, maar als ik op dezelfde voet doorga wordt het zeker niet wat. Hij verdient ook een eerlijke kans, met iemand die weet wat ze wil. Hoe kan ik nou 100% genieten van hem als ik ook nog constant met mijn oude leventje worstel?
Ook mezelf niet, ben denk ik te wanhopig op zoek naar geluk. En dat zoek ik bij een ander ipv bij mezelf.
En ik zeg niet dat het met mijn nieuwe liefde niks kan worden, maar als ik op dezelfde voet doorga wordt het zeker niet wat. Hij verdient ook een eerlijke kans, met iemand die weet wat ze wil. Hoe kan ik nou 100% genieten van hem als ik ook nog constant met mijn oude leventje worstel?
zaterdag 10 december 2011 om 21:21
quote:marvelt schreef op 10 december 2011 @ 21:10:
ik denk ook wel dat dat echt is wat nu moet gebeuren. Ik wil niemand te kort doen.
Ook mezelf niet, ben denk ik te wanhopig op zoek naar geluk. En dat zoek ik bij een ander ipv bij mezelf.
En ik zeg niet dat het met mijn nieuwe liefde niks kan worden, maar als ik op dezelfde voet doorga wordt het zeker niet wat. Hij verdient ook een eerlijke kans, met iemand die weet wat ze wil. Hoe kan ik nou 100% genieten van hem als ik ook nog constant met mijn oude leventje worstel?Misschien worstel je niet alleen met je oude leventje maar met je nieuwe ik.... en alles wat er nog tussen valt.
ik denk ook wel dat dat echt is wat nu moet gebeuren. Ik wil niemand te kort doen.
Ook mezelf niet, ben denk ik te wanhopig op zoek naar geluk. En dat zoek ik bij een ander ipv bij mezelf.
En ik zeg niet dat het met mijn nieuwe liefde niks kan worden, maar als ik op dezelfde voet doorga wordt het zeker niet wat. Hij verdient ook een eerlijke kans, met iemand die weet wat ze wil. Hoe kan ik nou 100% genieten van hem als ik ook nog constant met mijn oude leventje worstel?Misschien worstel je niet alleen met je oude leventje maar met je nieuwe ik.... en alles wat er nog tussen valt.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
dinsdag 13 december 2011 om 12:44
Iemand tips voor deze akelige feestdagen?
Wat kan ik doen om ze dragelijk te maken? Zonder constant die drang te voelen om mijn nieuwe vriendje te bellen of vervolgens mijn exman te sms-en.
Probeer maar constant wat met de kids te ondernemen om zo mijn gedachtes te verzetten, maar ook dat is vermoeiend!
Wat kan ik doen om ze dragelijk te maken? Zonder constant die drang te voelen om mijn nieuwe vriendje te bellen of vervolgens mijn exman te sms-en.
Probeer maar constant wat met de kids te ondernemen om zo mijn gedachtes te verzetten, maar ook dat is vermoeiend!
dinsdag 13 december 2011 om 13:37
Ja, gewoon doen waar jullie zin in hebben. Ga samen in pyama ontbijten. Pak de kerstkado's uit. Ga naar de familie, of maak samen desnoods patat en frikadellen of iets anders met de kinderen.
Het loslaten van je oude leven is moeilijk en ook terug naar je ex willen is begrijpelijk. Alleen als we volgend jaar om deze tijd heel anders. Ga het nieuwe jaar in voor jezelf en de kinderen en doe de dingen die jij belangrijk vindt. Of neem met kerst een glas champagne en toost op je zelf. Heus het wordt beter, maar je moet even over deze horde heen.
Het loslaten van je oude leven is moeilijk en ook terug naar je ex willen is begrijpelijk. Alleen als we volgend jaar om deze tijd heel anders. Ga het nieuwe jaar in voor jezelf en de kinderen en doe de dingen die jij belangrijk vindt. Of neem met kerst een glas champagne en toost op je zelf. Heus het wordt beter, maar je moet even over deze horde heen.
donderdag 15 december 2011 om 10:01
ben echt slecht.......................
nog geen week verder en heb alweer contact met nieuwe lief.
Het is ook zo apart allemaal!
Vorige week was ik helemaal down, ik bracht de kindjes naar mijn ex-schoonouders (exman haalt ze dan daar weer op). Mijn exschoonmoeder vertelde dat mijn exman een kerstboom ging opzetten met de kids en dat ze even naar de kerstmarkt zouden gaan.
Toen ik weer in de auto zat brak het zweet me uit! Ik wilde ook mee naar de kerstmarkt met mijn ex en de kids! Zoals we altijd deden! Ik wilde ook helpen de kerstboom opzetten, ik wilde er weer bij horen! Ik wilde weer een gezin zijn!
Dus toen ben ik eerst naar mijn nieuwe vriend gereden en uitgelegd hoe ik me voel. Vervolgens reed ik naar mijn exman, ik was van plan te vertellen dat ik hem en mijn gezin miste. Ik dacht echt, als ik nu binnenkom dan voelt dat als thuiskomen, vertrouwd! Maar toen ik binnenkwam voelde het niet goed, het voelde niet als andere jaren, het was ongemakkelijk en ik voelde opeens alleen maar woede! Wat een domper........
Wat er was, dat is er niet meer! Het zal nooit meer worden als vroeger.
En de afgelopen dagen begon ik echt mijn nieuwe lief te missen.
Ik lijk wel labiel, zo ben ik helemaal niet eigenlijk.
Vanmiddag naar die psycholoog, ben benieuwd wat zij te zeggen heeft!
nog geen week verder en heb alweer contact met nieuwe lief.
Het is ook zo apart allemaal!
Vorige week was ik helemaal down, ik bracht de kindjes naar mijn ex-schoonouders (exman haalt ze dan daar weer op). Mijn exschoonmoeder vertelde dat mijn exman een kerstboom ging opzetten met de kids en dat ze even naar de kerstmarkt zouden gaan.
Toen ik weer in de auto zat brak het zweet me uit! Ik wilde ook mee naar de kerstmarkt met mijn ex en de kids! Zoals we altijd deden! Ik wilde ook helpen de kerstboom opzetten, ik wilde er weer bij horen! Ik wilde weer een gezin zijn!
Dus toen ben ik eerst naar mijn nieuwe vriend gereden en uitgelegd hoe ik me voel. Vervolgens reed ik naar mijn exman, ik was van plan te vertellen dat ik hem en mijn gezin miste. Ik dacht echt, als ik nu binnenkom dan voelt dat als thuiskomen, vertrouwd! Maar toen ik binnenkwam voelde het niet goed, het voelde niet als andere jaren, het was ongemakkelijk en ik voelde opeens alleen maar woede! Wat een domper........
Wat er was, dat is er niet meer! Het zal nooit meer worden als vroeger.
En de afgelopen dagen begon ik echt mijn nieuwe lief te missen.
Ik lijk wel labiel, zo ben ik helemaal niet eigenlijk.
Vanmiddag naar die psycholoog, ben benieuwd wat zij te zeggen heeft!
donderdag 15 december 2011 om 15:21
Je bent niet slecht, je bent mens! En je voelt. En met die gevoelens doe je iets. Respect!
Overigens steek je mij indirect een hart onder de riem door te schrijven dat je voelde dat het nooit meer kan worden zoals vroeger. De spijker op zn kop. Alleen hebben wij met zn allen zó de neiging om wél te denken dat het weer kan worden als vroeger.. Goed dat je dat zelf gevoeld hebt nu!
Succes bij de psych, houd ons op de hoogte...
Overigens steek je mij indirect een hart onder de riem door te schrijven dat je voelde dat het nooit meer kan worden zoals vroeger. De spijker op zn kop. Alleen hebben wij met zn allen zó de neiging om wél te denken dat het weer kan worden als vroeger.. Goed dat je dat zelf gevoeld hebt nu!
Succes bij de psych, houd ons op de hoogte...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 27 december 2011 om 14:25
Die explosie aan soms zeer paradoxale gevoelens zijn volgens mij helemaal niet vreemd. Het is alleen heel moeilijk om in die fase grote keuzes te maken. Het uitstellen daarvan is daarom misschien wel de beste oplossing. Mooi topic, je komt inderdaad krachtig over, ook al voel je je en ben je (heel begrijpelijk) wel verward. Benieuwd hoe het nu met je gaat.
