Problemen met huisgenoot

Ik weet even niet onder welke pijler ik dit het beste kan posten maar heb toch hiervoor gekozen..



Ik woon nu sinds een maand ongeveer weer op kamers nadat mijn relatie (met samenwonen) stuk is gelopen.



In eerste instantie vond ik het een erg prettig huis, rustige huisgenoten. Ik woon in huis met drie mannen. Eentje is er nooit en gebruikt het adres als postadres voor de stufi, de andere heb ik nooit last van, is meestal weg, erg rustig..



Vorige week kwam ik de derde dus tegen.. Hij schijnt er al een jaar te wonen (af en aan wegens relatiegedoe). Maar het was nu definitief over met zijn vriendin en hij kwam hier dan 'echt' wonen. Hij snapte iets niet met het internet en of ik dat dan uit wou leggen. Nou prima toch. Ik ging eerst eten met een vriendin en dan zou ik daarna even bij hem komen om het uit te leggen.



Nja picture this: Man, 35-40, lang, vet haar, gouden kettingen, tattoos, adidas trainingspakkie. New Kids.



Ik kom daar dus 's avonds. Vriendinnetje zet me af, staat hij al uit het raam te kijken en te zwaaien, op zich niet heel erg schokkend maar kreeg er een naar gevoel bij. Daarna op zijn kamer gaf hij me een biertje. Of ik wou doordrinken want hij had nog 18 halve liters.. Na nog geen halfuur begon hij of ik dacht dat het wat kon worden. Hij begon heel erg vervelend te worden. Weet niet hoe ik het uit moet leggen maar mijn voelsprieten gingen echt recht overeind staan. Kwam er op neer dat hij de dag daarop wel met mij wou eten en uitgaan en weet ik het, of ik van lesbische sex hield, dat hij het wel zag zitten met mij, was een lekker wijf enz... Nou ik had daar dus helemaal geen zin in. Volgende dag aankloppen op zijn deur om te zeggen dat ik niet mee wilde eten (doen ze hier sowieso nooit, ieder voor zich). Ik dacht laat ik het maar zeggen voor meneer straks gekookt heeft en of de helft weg kan gooien of kwaad is dat ik niet mee-eet.



Maar hij was niet thuis. Nu had ik zijn telefoonnummer gekregen dus heb gesmst van Hoi ik eet niet mee. ben druk en krijg vanavond bezoek. groeten



Nja mijn bezoek kwam.. heeft hij serieus drie keer aangeklopt (mannelijk bezoek) met allerhande smoesjes. Drie keer kortaf hem de deur gewezen, kreeg ik antwoorden als ja lieverd, nee schatje. echt BAH!



Volgende dag naar een vriendin, kom 's avonds thuis. Zag dat zijn lamp brandde dus schoenen buiten al uitgedaan zodat hij me misschien niet zou horen. Trap opgelopen, maar ben halverwege en hij schreeuwt mijn naam. We moesten praten, en wie dat was gisterenavond. en of ik een vriendje had. En ik had al een kutdag (gewoon doordat mn relatie over is enz) dus zat HELEMAAL niet te wachten op zijn gezeik. Dus heb gezegd dat ik geen zin had om met hem te praten en dat hij me met rust moest laten. Eenmaal op mijn kamer ontzettend huilen, stampt hij de trap op, aankloppen. Ik gezegd dat ik er niet op zit te wachten. Doorgaan met kloppen. uiteindelijk opengedaan en gezegd dat ik er niet op zit te wachtne en of hij me met rust wil laten. Even later kwam mn ex de hond brengen en die heb ik het verteld en die heeft hem er ook op aangesproken.



Nja hele week geen last van hem gehad, hij was volgens mij niet eens thuis. Vandaag weer wel dus. Ik had dat niet door en liep naar de achterdeur omdat ik uit zou gaan hoor ik hem ineens roepen: hee meisje. Ik zo hoi. Ja of we even konden praten. Ik zo kan niet, ga weg, naar de stad ben al laat. Kreeg ik als reactie op zon naar toontje: jammer...



Dus ik ben weggefietst, kwam rond een uurtje of twaalf thuis.. heeft hij de achterdeur geblokkeerd waardoor ik het huis niet inkan. we hebben namelijk geen voordeur hier. De enige optie die ik dan had om binnen te komen is op zijn raam kloppen want hij woont beneden. Dat wilde ik absoluut niet omdat ik hem niet wilde zien en bovendien kwaad was dat hij zoiets achterlijks doet als de deur blokkeren. Dus ik met een vriendin bellen en de opties doornemen. Kon ook niet bij die vriendin slapen want mijn hondje zat nog in mijn kamer. Die kan ik neit de hele nacht alleen laten. Uiteindelijk naar de voorkant van het huis gelopen om te kijken of mn andere huisgenoot thuis was, die was wel thuis maar die hoorde me niet roepen. Toen weer naar de achterkant gelopen. Komt die huisgenoot doodleuk door de keuken heen banjeren, doet net of hij me niet ziet, gaat naar het toilet, maakt daar hele ranzige kreungeluiden en doet na tien minuten de achterdeur open met het smoesje dat het tegen inbrekers is want hij heeft geen sleutel van de achterdeur. Ik gepikeerd natuurlijk. Gezegd dat dat neit mijn probleem is en dat ik het echt heel vreemd vind dat hij die deur blokkeert terwijl hij en die andere huisgenoot gewoon thuis zijn. Dat ik het huis niet ingekomen was als ik wel later was thuisgekomen omdat iedereen zou slapen dan. Hij zei dat hij uit wou gaan en dat hij dan de deur wel vrij had gemaakt.



of ik hem alsjeblieft wilde vergeven en met hem uit wou. heb nee gezegd. Ook gezegd dat k de huisbaas zou bellen waarop hij vals zei dat deze in Cuba zit.



Het klinkt misshcien allemaal heel stom en kinderachtig maar laat ik het anders zeggen. Deze figuur hoort bij de grootste tuigfamilie van deze stad. Zijn naam is overal bekend. Er valt hier nog net niet elke dag een brief van de reclassering op de mat, maar ik weet dat hij vast heeft gezeten en momenteel een taakstraf heeft.



Ik voel me gewoon erg onveilig en had echt het idee dat hij die deur blokkeerde omdat hij wist dat ik als enige weg was en hij wist dat ik niets anders kon dan bij hem aankloppen.



Heb mijn huisbaas proberen te bellen, maar inderdaad geen gehoor. Ik weet nou echt niet wat ik moet doen. Mijn deur heb ik al op slot gedraaid en alles. Hij zei toen ik thuiskwam wel dat hij zou uitgaan maar hij is nog steeds thuis dus krijg steeds meer het vermoeden dat hij die deur gewoon echt expres geblokkeerd heeft en niet uit angst voor inbrekers. Gewoon zodat ik gedwongen ben de confrontatie weer aan te gaan.



Morgen bij de buren even vragen of ik het nummer van de schoonzoon van de huisbaas kan krijgen en die bellen. Mijn huisbaas heeft me verzekerd dat als ik last zou krijgen met mijn medebewoners hij deze onmiddellijk het huis uit zou zetten. Hopen dat hij zijn woord houdt.



Het voelt gewoon echt niet goed. Ik heb er echt een ontzettend alarmbellen gevoel bij. Het is gewoon net niet duidelijk genoeg om zeker te zeggen dat het pesterijtjes zijn maar kan ook niet zeggen dat het niet zo is. voelt gewoon echt niet goed.



Iemand een wijze raad?