Relaties
alle pijlers
Reactie van vriend
donderdag 24 juni 2010 om 00:02
quote:Dominiekske schreef op 23 juni 2010 @ 23:55:
Ik eis het ook niet, ik heb alleen gezegd dat ik het jammer vond en of er geen mogelijkheid zou zijn het te verzetten, gezien eerdere pogingen van mijn pa & vriendin ook al gestrand zijn.Nee, je vond het raar dat zijn ouders dat niet wilden verzetten.
Ik eis het ook niet, ik heb alleen gezegd dat ik het jammer vond en of er geen mogelijkheid zou zijn het te verzetten, gezien eerdere pogingen van mijn pa & vriendin ook al gestrand zijn.Nee, je vond het raar dat zijn ouders dat niet wilden verzetten.
donderdag 24 juni 2010 om 00:26
ik snap nou nog steeds niet of jij en je vriend bij dit etentje aanwezig zouden zijn of niet?!
Ik zou het raar vinden als de schoonouders elkaar voor het eerst ontmoeten zonder jullie erbij. Nogal geladen. En misschien vinden jouw schoonouders dat ook, maar durven dat niet te zeggen?!
En als mijn vriend zo tegen mij tekeer zou gaan had hij een heel groot probleem gehad. Jemig ik heb veel gemaakt met mijn ex, maar wij hebben in 9 jaar nooit zo tegen elkaar 'gesproken'. Een beetje respect mag je wel verwachten.
Ik zou het raar vinden als de schoonouders elkaar voor het eerst ontmoeten zonder jullie erbij. Nogal geladen. En misschien vinden jouw schoonouders dat ook, maar durven dat niet te zeggen?!
En als mijn vriend zo tegen mij tekeer zou gaan had hij een heel groot probleem gehad. Jemig ik heb veel gemaakt met mijn ex, maar wij hebben in 9 jaar nooit zo tegen elkaar 'gesproken'. Een beetje respect mag je wel verwachten.
donderdag 24 juni 2010 om 00:34
Zoals ik al heb gezegd, vind ik de hele discussie over die afspraak volledig in het niet vallen bij hoe vriend zich uit naar TO. Maar daar sta ik blijkbaar behoorlijk alleen in.
Vinden jullie allemaal echt het hoe en waarom van de afspraak nog belangrijk als iemand zo schreeuwt, vloekt en scheldt tegen zijn vriendin? Over iets dat geen kwestie van levensbelang is?
Vinden jullie allemaal echt het hoe en waarom van de afspraak nog belangrijk als iemand zo schreeuwt, vloekt en scheldt tegen zijn vriendin? Over iets dat geen kwestie van levensbelang is?
donderdag 24 juni 2010 om 00:58
quote:qwertuu schreef op 24 juni 2010 @ 00:47:
Volgens mij zegt ongeveer iederéén juist ook iets over de toon. Maar dat maakt nog niet dat je "dus" voorbij moet gaan aan de inhoud of dat je "dus" gelijk hebt, in mijn ogen.
Klopt, iedereen zegt wel wat van die toon, maar velen stappen daarna direct door naar de inhoud. En die stap kan ik niet zetten, na zo'n toon.
Dus of TO al of niet gelijk heeft, vind ik niet interessant.
Volgens mij zegt ongeveer iederéén juist ook iets over de toon. Maar dat maakt nog niet dat je "dus" voorbij moet gaan aan de inhoud of dat je "dus" gelijk hebt, in mijn ogen.
Klopt, iedereen zegt wel wat van die toon, maar velen stappen daarna direct door naar de inhoud. En die stap kan ik niet zetten, na zo'n toon.
Dus of TO al of niet gelijk heeft, vind ik niet interessant.
donderdag 24 juni 2010 om 01:09
Vind je dat niet kortzichtig van jezelf?
Het zijn twee losse kwesties. Die toon die kan niet, maar dat staat los van het gegeven dat wat TO suggereert óók niet kan.
Als je binnen je relatie op deze manier met elkaar communiceert, dan is het volgens mij zaak om eerst eens uit de impasse te komen. Blijven hameren op een toon gaat je geen stap dichter bij elkaar brengen. Boosheid is een uiting van machteloosheid. Ik zou eerst eens willen weten waar die machteloosheid vandaan komt. Of dat opgeroepen wordt door mijn gedrag of dat de oorzaak zit in gedrag van hem. En om daar achter te komen, lijkt het me noodzakelijk dat je eerst eens probeert wat kritischer te kijken naar het conflict en dan met name naar je eigen rol erin. Of dat je je anders in ieder geval voor hem openstelt en gewoon eens vráágt waar die toon vandaan komt. Maar ook om die stap te zetten, lijkt het me handig om zelf ook eerst even van de kast af te komen en om zelf ook eerst eens te kijken of er misschien iets verwijtbaars aan jóuw kant ligt.
Dit is de man van wie ze houdt. Die zal wellicht niet zomaar zo ontploffen. (En als wel, dan kan dan altijd nog de conclusie getrokken worden dat deze man niet zo fijn relatiemateriaal is...)
Het zijn twee losse kwesties. Die toon die kan niet, maar dat staat los van het gegeven dat wat TO suggereert óók niet kan.
Als je binnen je relatie op deze manier met elkaar communiceert, dan is het volgens mij zaak om eerst eens uit de impasse te komen. Blijven hameren op een toon gaat je geen stap dichter bij elkaar brengen. Boosheid is een uiting van machteloosheid. Ik zou eerst eens willen weten waar die machteloosheid vandaan komt. Of dat opgeroepen wordt door mijn gedrag of dat de oorzaak zit in gedrag van hem. En om daar achter te komen, lijkt het me noodzakelijk dat je eerst eens probeert wat kritischer te kijken naar het conflict en dan met name naar je eigen rol erin. Of dat je je anders in ieder geval voor hem openstelt en gewoon eens vráágt waar die toon vandaan komt. Maar ook om die stap te zetten, lijkt het me handig om zelf ook eerst even van de kast af te komen en om zelf ook eerst eens te kijken of er misschien iets verwijtbaars aan jóuw kant ligt.
Dit is de man van wie ze houdt. Die zal wellicht niet zomaar zo ontploffen. (En als wel, dan kan dan altijd nog de conclusie getrokken worden dat deze man niet zo fijn relatiemateriaal is...)
donderdag 24 juni 2010 om 01:21
Ja, natuurlijk moeten TO en vriend dat gesprek aangaan over de inhoud van het conflict. Maar als TO was, zou ik echt pas dat gesprek aan kunnen gaan als vriend eerst zijn excuses zou aanbieden en een verklaring geven voor zijn idiote gedrag, want voor mij zou er een grens overschreden zijn.
Dat is misschien kortzichtig, dat zou kunnen. En wellicht dat een andere houding veel verstandiger is. Maar die grens ligt voor mij vast.
Dat is misschien kortzichtig, dat zou kunnen. En wellicht dat een andere houding veel verstandiger is. Maar die grens ligt voor mij vast.
donderdag 24 juni 2010 om 01:50
Mijn ex en ik hadden niet zo'n gelijkwaardige relatie. De eerste klap kwam van mij. Wie zat er fout?
Ik, ongetwijfeld. En als dat het enige is waar je naar kijkt, dan ben je snel klaar. De realiteit is dat hij mij vlak vóór die klap "hoer" genoemd had. Volledig automatisch haalde ik uit en sloeg ik hem met vlakke hand keihard in zijn gezicht. Ik heb voor die klap nooit mijn excuses aangeboden en ik zal dat van mijn levensdagen ook nooit doen. En ja, ik heb ook verwijten gekregen om die klap. Jammer dan... moet je mij maar geen hoer noemen.
Zelfs als er sprake is van een ongelijkwaardige relatie in dit verhaal, denk ik dat het belangrijk is om eerst eens helder te krijgen waarom de vriend van TO zo boos is geworden. Pas dan kun je ècht bepalen of die boosheid werkelijk buitenproportioneel was, of dat het gezien de omstandigheden te verantwoorden was.
In dit geval wordt de boosheid gevoed door een punt waarop hij in ieder geval gewoon gelijk heeft. Het zou beleefd zijn als een makkelijk af te spreken dichtbij-afspraak verzet werd, maar je kunt dat niet van mensen verlangen. Geen tijd is geen tijd, dan moet je dus op zoek naar een moment waarop er wel tijd is. "Dan moeten ze dat maar verzetten" ís een egocentrisch statement.
Afhankelijk van de rest van de context kun je dan bekijken hoe terecht deze explosieve mail was. Maar misschien dat hij zelf al met excuses komt op het moment dat zij aangeeft dat ze er misschien ook wel wat te makkelijk over denkt, over het regeren van andermans agenda.
Zo niet, dan is in mijn ogen dát pas het moment waarop je de agressieve mail aanpakt. Túúrlijk moet daar een grenspaal de grond in. Maar ik zou toch echt ook rekening houden met het scenario dat zij hém eerst heel erg gekwetst heeft en dat dit daar enkel de reactie op is. Als dat niet het geval is en als dit soort woede-aanvallen spontaan of om schijnbare onbenulligheden plaatsvinden, dan kun je altijd op dát moment je conclusies nog trekken. Maar geef hem eerst eens de kans om uit te leggen hoe hij tot dit soort bewoordingen gekomen is. Niet dat die harde woorden dan wel opeens normaal worden en als dit over je grens is, moet je stoppen. Maar misschien ben je ook wel over zíjn grens gegaan...
Ik, ongetwijfeld. En als dat het enige is waar je naar kijkt, dan ben je snel klaar. De realiteit is dat hij mij vlak vóór die klap "hoer" genoemd had. Volledig automatisch haalde ik uit en sloeg ik hem met vlakke hand keihard in zijn gezicht. Ik heb voor die klap nooit mijn excuses aangeboden en ik zal dat van mijn levensdagen ook nooit doen. En ja, ik heb ook verwijten gekregen om die klap. Jammer dan... moet je mij maar geen hoer noemen.
Zelfs als er sprake is van een ongelijkwaardige relatie in dit verhaal, denk ik dat het belangrijk is om eerst eens helder te krijgen waarom de vriend van TO zo boos is geworden. Pas dan kun je ècht bepalen of die boosheid werkelijk buitenproportioneel was, of dat het gezien de omstandigheden te verantwoorden was.
In dit geval wordt de boosheid gevoed door een punt waarop hij in ieder geval gewoon gelijk heeft. Het zou beleefd zijn als een makkelijk af te spreken dichtbij-afspraak verzet werd, maar je kunt dat niet van mensen verlangen. Geen tijd is geen tijd, dan moet je dus op zoek naar een moment waarop er wel tijd is. "Dan moeten ze dat maar verzetten" ís een egocentrisch statement.
Afhankelijk van de rest van de context kun je dan bekijken hoe terecht deze explosieve mail was. Maar misschien dat hij zelf al met excuses komt op het moment dat zij aangeeft dat ze er misschien ook wel wat te makkelijk over denkt, over het regeren van andermans agenda.
Zo niet, dan is in mijn ogen dát pas het moment waarop je de agressieve mail aanpakt. Túúrlijk moet daar een grenspaal de grond in. Maar ik zou toch echt ook rekening houden met het scenario dat zij hém eerst heel erg gekwetst heeft en dat dit daar enkel de reactie op is. Als dat niet het geval is en als dit soort woede-aanvallen spontaan of om schijnbare onbenulligheden plaatsvinden, dan kun je altijd op dát moment je conclusies nog trekken. Maar geef hem eerst eens de kans om uit te leggen hoe hij tot dit soort bewoordingen gekomen is. Niet dat die harde woorden dan wel opeens normaal worden en als dit over je grens is, moet je stoppen. Maar misschien ben je ook wel over zíjn grens gegaan...
donderdag 24 juni 2010 om 03:54
donderdag 24 juni 2010 om 04:13
quote:qwertuu schreef op 24 juni 2010 @ 01:50:
Mijn ex en ik hadden niet zo'n gelijkwaardige relatie. De eerste klap kwam van mij. Wie zat er fout?
Ik, ongetwijfeld. En als dat het enige is waar je naar kijkt, dan ben je snel klaar. De realiteit is dat hij mij vlak vóór die klap "hoer" genoemd had. Volledig automatisch haalde ik uit en sloeg ik hem met vlakke hand keihard in zijn gezicht. Ik heb voor die klap nooit mijn excuses aangeboden en ik zal dat van mijn levensdagen ook nooit doen. En ja, ik heb ook verwijten gekregen om die klap. Jammer dan... moet je mij maar geen hoer noemen.
Zelfs als er sprake is van een ongelijkwaardige relatie in dit verhaal, denk ik dat het belangrijk is om eerst eens helder te krijgen waarom de vriend van TO zo boos is geworden. Pas dan kun je ècht bepalen of die boosheid werkelijk buitenproportioneel was, of dat het gezien de omstandigheden te verantwoorden was.
In dit geval wordt de boosheid gevoed door een punt waarop hij in ieder geval gewoon gelijk heeft. Het zou beleefd zijn als een makkelijk af te spreken dichtbij-afspraak verzet werd, maar je kunt dat niet van mensen verlangen. Geen tijd is geen tijd, dan moet je dus op zoek naar een moment waarop er wel tijd is. "Dan moeten ze dat maar verzetten" ís een egocentrisch statement.
Afhankelijk van de rest van de context kun je dan bekijken hoe terecht deze explosieve mail was. Maar misschien dat hij zelf al met excuses komt op het moment dat zij aangeeft dat ze er misschien ook wel wat te makkelijk over denkt, over het regeren van andermans agenda.
Zo niet, dan is in mijn ogen dát pas het moment waarop je de agressieve mail aanpakt. Túúrlijk moet daar een grenspaal de grond in. Maar ik zou toch echt ook rekening houden met het scenario dat zij hém eerst heel erg gekwetst heeft en dat dit daar enkel de reactie op is. Als dat niet het geval is en als dit soort woede-aanvallen spontaan of om schijnbare onbenulligheden plaatsvinden, dan kun je altijd op dát moment je conclusies nog trekken. Maar geef hem eerst eens de kans om uit te leggen hoe hij tot dit soort bewoordingen gekomen is. Niet dat die harde woorden dan wel opeens normaal worden en als dit over je grens is, moet je stoppen. Maar misschien ben je ook wel over zíjn grens gegaan...
Hi Q! We zijn elkaar een tijd niet tegengekomen .
Ik wilde eigenlijk schrijven wat jij hierboven hebt geschreven, Dus dank je wel voor het besparen van heel veel letters
Mijn ex en ik hadden niet zo'n gelijkwaardige relatie. De eerste klap kwam van mij. Wie zat er fout?
Ik, ongetwijfeld. En als dat het enige is waar je naar kijkt, dan ben je snel klaar. De realiteit is dat hij mij vlak vóór die klap "hoer" genoemd had. Volledig automatisch haalde ik uit en sloeg ik hem met vlakke hand keihard in zijn gezicht. Ik heb voor die klap nooit mijn excuses aangeboden en ik zal dat van mijn levensdagen ook nooit doen. En ja, ik heb ook verwijten gekregen om die klap. Jammer dan... moet je mij maar geen hoer noemen.
Zelfs als er sprake is van een ongelijkwaardige relatie in dit verhaal, denk ik dat het belangrijk is om eerst eens helder te krijgen waarom de vriend van TO zo boos is geworden. Pas dan kun je ècht bepalen of die boosheid werkelijk buitenproportioneel was, of dat het gezien de omstandigheden te verantwoorden was.
In dit geval wordt de boosheid gevoed door een punt waarop hij in ieder geval gewoon gelijk heeft. Het zou beleefd zijn als een makkelijk af te spreken dichtbij-afspraak verzet werd, maar je kunt dat niet van mensen verlangen. Geen tijd is geen tijd, dan moet je dus op zoek naar een moment waarop er wel tijd is. "Dan moeten ze dat maar verzetten" ís een egocentrisch statement.
Afhankelijk van de rest van de context kun je dan bekijken hoe terecht deze explosieve mail was. Maar misschien dat hij zelf al met excuses komt op het moment dat zij aangeeft dat ze er misschien ook wel wat te makkelijk over denkt, over het regeren van andermans agenda.
Zo niet, dan is in mijn ogen dát pas het moment waarop je de agressieve mail aanpakt. Túúrlijk moet daar een grenspaal de grond in. Maar ik zou toch echt ook rekening houden met het scenario dat zij hém eerst heel erg gekwetst heeft en dat dit daar enkel de reactie op is. Als dat niet het geval is en als dit soort woede-aanvallen spontaan of om schijnbare onbenulligheden plaatsvinden, dan kun je altijd op dát moment je conclusies nog trekken. Maar geef hem eerst eens de kans om uit te leggen hoe hij tot dit soort bewoordingen gekomen is. Niet dat die harde woorden dan wel opeens normaal worden en als dit over je grens is, moet je stoppen. Maar misschien ben je ook wel over zíjn grens gegaan...
Hi Q! We zijn elkaar een tijd niet tegengekomen .
Ik wilde eigenlijk schrijven wat jij hierboven hebt geschreven, Dus dank je wel voor het besparen van heel veel letters
donderdag 24 juni 2010 om 07:26
Dat fucking dit en dat vind ik behoorlijk ordinair, maar vind het ook niet normaal van TO maar te verwachten dat zijn ouders 'n afspraak verzetten voor haar ouders. Waarom niet beiden ouderstellen hun beschikbare dagen vragen en dan kijken of er 'n dag tussen zit waarop iedereen kan? Dat lijkt me de normale gang van zaken.
donderdag 24 juni 2010 om 07:48
donderdag 24 juni 2010 om 07:52
Hoe oud zijn jullie als ik vragen mag? En denkt jouw vriend net zo serieus over jullie relatie als jij?
Woont hij nog bij zijn ouders en kom jij daar vaak over de vloer?
Kent jouw vriend jouw vader en zijn vriendin?
Ik probeer de situatie gewoon een beetje in te schatten, want van 17-jarigen vind ik het bijv. niet echt nodig om zo'n officieel etentje te houden. Lijkt mij heel ongemakkelijk zo'n etentje met 2 paar ouders en jullie erbij.
Komen zijn ouders bijv. al op jouw verjaardag en jouw ouders op die van je vriendje?
Woont hij nog bij zijn ouders en kom jij daar vaak over de vloer?
Kent jouw vriend jouw vader en zijn vriendin?
Ik probeer de situatie gewoon een beetje in te schatten, want van 17-jarigen vind ik het bijv. niet echt nodig om zo'n officieel etentje te houden. Lijkt mij heel ongemakkelijk zo'n etentje met 2 paar ouders en jullie erbij.
Komen zijn ouders bijv. al op jouw verjaardag en jouw ouders op die van je vriendje?
donderdag 24 juni 2010 om 08:25
Delphi, ben het ook wel met je eens hoor dat zo'n reactie echt niet kan. Bij mij kwam hij er niet meer in.
Ik denk alleen dat zo'n soort mailtje niet uit de lucht komt vallen. Dit is een mailtje van iemand die of sowieso al veel 'fuck' in zijn taal weeft, of als dit niet gewoon is voor hem, behoorlijk tot het uiterste getergd is. Iemand anders vroeg het al, maar mijn idee is dat dit voorval niet helemaal op zichzelf staat.
Ik denk alleen dat zo'n soort mailtje niet uit de lucht komt vallen. Dit is een mailtje van iemand die of sowieso al veel 'fuck' in zijn taal weeft, of als dit niet gewoon is voor hem, behoorlijk tot het uiterste getergd is. Iemand anders vroeg het al, maar mijn idee is dat dit voorval niet helemaal op zichzelf staat.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
