Relaties
alle pijlers
Relatie met moeder
vrijdag 19 juli 2019 om 21:46
Goedenavond,
Bij een vorig topic heb ik enorm veel aan jullie gehad. Daarom wil ik dit probleem graag aan jullie voorleggen.
Mijn vader is recent overleden. Hij was eigenlijk al maanden ziek en dit was helaas onvermijdelijk. Heel verdrietig.
Mijn moeder is altijd erg afhankelijk van hem geweest, voor de financiën, voor hulp bij gedoe op haar werk. Naar de buitenwereld is ze altijd erg zorgzaam en lief. Binnenshuis is ze veeleisend, praat ze graag (alleen) over zichzelf. Ik was/ben nooit goed genoeg, alleen toen ik heel klein was, was ik zo lief... Ook m'n vader was vaak de zondebok.
Nu hij is overleden ben ik veel bij haar geweest, heb haar gebracht en gehaald, nagedacht over muziek, kaart, bloemen etc.
Nu wil ze de muziek veranderen en word ik NU verwacht om langs te komen.
Ik ben daar nu te moe voor, maar wil later wel langskomen. Dat hoeft dan weer niet.
Ook qua genodigden, het is vooral haar uitvaart..ik mocht met moeite 4 kaarten sturen. Terwijl het ook mijn vader is.
Ik erken haar verdriet, ik vind het heel erg voor haar.
Mijn vraag is eigenlijk, zijn er tips hoe ik dit goed kan doen? Ik wil niet uitvallen omdat ze het wel degelijk zwaar heeft. Maar ik vind het zo moeilijk... Help!
Bij een vorig topic heb ik enorm veel aan jullie gehad. Daarom wil ik dit probleem graag aan jullie voorleggen.
Mijn vader is recent overleden. Hij was eigenlijk al maanden ziek en dit was helaas onvermijdelijk. Heel verdrietig.
Mijn moeder is altijd erg afhankelijk van hem geweest, voor de financiën, voor hulp bij gedoe op haar werk. Naar de buitenwereld is ze altijd erg zorgzaam en lief. Binnenshuis is ze veeleisend, praat ze graag (alleen) over zichzelf. Ik was/ben nooit goed genoeg, alleen toen ik heel klein was, was ik zo lief... Ook m'n vader was vaak de zondebok.
Nu hij is overleden ben ik veel bij haar geweest, heb haar gebracht en gehaald, nagedacht over muziek, kaart, bloemen etc.
Nu wil ze de muziek veranderen en word ik NU verwacht om langs te komen.
Ik ben daar nu te moe voor, maar wil later wel langskomen. Dat hoeft dan weer niet.
Ook qua genodigden, het is vooral haar uitvaart..ik mocht met moeite 4 kaarten sturen. Terwijl het ook mijn vader is.
Ik erken haar verdriet, ik vind het heel erg voor haar.
Mijn vraag is eigenlijk, zijn er tips hoe ik dit goed kan doen? Ik wil niet uitvallen omdat ze het wel degelijk zwaar heeft. Maar ik vind het zo moeilijk... Help!
mich_me wijzigde dit bericht op 19-07-2019 21:51
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
2.36% gewijzigd
vrijdag 19 juli 2019 om 22:00
Gecondoleerd TO, hij is dus nog maar net overleden en jullie moeten nu de muziek van de uitvaart regelen? Of begrijp ik het niet goed?
Als je nu te moe bent, dan moet je nu goed voor jezelf zorgen. Kijk wat je nu telefonisch kunt overleggen.
Dat ze niet vraagt hoe het met je gaat is echt erg verdrietig, maar dat was altijd al zo en moet je niet juist nu willen oplossen. Daar gaat nu namelijk geen oplossing uit komen en maakt je alleen maar des te eenzamer nu.
Trek jij het wel een beetje nu? Heb jij hulp en steun voor jou? Heel veel sterkte!
Als je nu te moe bent, dan moet je nu goed voor jezelf zorgen. Kijk wat je nu telefonisch kunt overleggen.
Dat ze niet vraagt hoe het met je gaat is echt erg verdrietig, maar dat was altijd al zo en moet je niet juist nu willen oplossen. Daar gaat nu namelijk geen oplossing uit komen en maakt je alleen maar des te eenzamer nu.
Trek jij het wel een beetje nu? Heb jij hulp en steun voor jou? Heel veel sterkte!
Beter een half motto....
vrijdag 19 juli 2019 om 22:04
Gecondoleerd.
Jij hebt het ook wel degelijk zwaar. Beseft je moeder echt niet dat je je vader verloren hebt?
Is er wel iemand anders die zich om je bekommert nu?
Lief dat je je moeder zo steunt, maar je hoeft niet naar haar toe te gaan vanwege de muziek. Kan je niet zeggen dat je moe en verdrietig bent en dat je thuis wilt zijn en proberen te rusten?
Jij hebt het ook wel degelijk zwaar. Beseft je moeder echt niet dat je je vader verloren hebt?
Is er wel iemand anders die zich om je bekommert nu?
Lief dat je je moeder zo steunt, maar je hoeft niet naar haar toe te gaan vanwege de muziek. Kan je niet zeggen dat je moe en verdrietig bent en dat je thuis wilt zijn en proberen te rusten?
vrijdag 19 juli 2019 om 22:14
Gecondoleerd to. Praktisch: maak een foto vannde kaart en app die aan je vrienden. Natuurlijk mag jij ook uitnodigen wie je wilt. Ik zou nu strijd proberen te voorkomen. Toen wij een sterfgeval in de familie hadden werden onderlinge wrijvingen ook erg uitgelicht. Wij grapten toen altijd: familie en vis blijft maar drie dagen fris... en zo is het ook. Alleen je ontkomt er nu niet aan even door te bikkelen totdat de uitvaart achter de rug is. Daarna zou ik wel grenzen stellen en goed voor jezelf blijven zorgen hoor! Je moeder veranderen zal niet lukken, wel hoe jij je erdoor laat beinvloeden. Veel sterkte.
vrijdag 19 juli 2019 om 22:25
@madamzonderm
Ik heb mensen geappt met de gegevens van de uitvaart. Ik heb helaas geen broers of zussen... En m'n moeder heeft weinig mensen die kunnen helpen. Die heeft ze lang verwaarloosd.
En qua contact, dat vind ik lastig... Hart en hoofd strijden daar wat over. Soms vind ik haar vervelend. Soms ook zielig. En soms doet ze gewoon...
@snoepzak, je hebt helemaal gelijk. Maar dat praktisch doen is lastig...
@oriander, dank!
Ik heb mensen geappt met de gegevens van de uitvaart. Ik heb helaas geen broers of zussen... En m'n moeder heeft weinig mensen die kunnen helpen. Die heeft ze lang verwaarloosd.
En qua contact, dat vind ik lastig... Hart en hoofd strijden daar wat over. Soms vind ik haar vervelend. Soms ook zielig. En soms doet ze gewoon...
@snoepzak, je hebt helemaal gelijk. Maar dat praktisch doen is lastig...
@oriander, dank!
vrijdag 19 juli 2019 om 22:40
Je zou niet uit moeten willen vallen voor jezelf! Hoe goed of slecht het contact met je moeder ook is, je blijft staan voor jou.
Je doet het hartstikke goed. Je geeft grenzen aan aan je moeder. Regelt veel voor de begrafenis.mich_me schreef: ↑19-07-2019 22:25@madamzonderm
Ik heb mensen geappt met de gegevens van de uitvaart. Ik heb helaas geen broers of zussen... En m'n moeder heeft weinig mensen die kunnen helpen. Die heeft ze lang verwaarloosd.
En qua contact, dat vind ik lastig... Hart en hoofd strijden daar wat over. Soms vind ik haar vervelend. Soms ook zielig. En soms doet ze gewoon...
Kan je zelf nog spreken over je vader tijdens de dienst? Wellicht kan je zo nog vorm geven.
Weet je zeker dat het je (alleen) schuldig voelen is? Zoals ik het lees zou ik denken dat de reactie van je moeder je zorgen baart. Mede omdat ze bepalend is en je loyaal aan haar bent.
Dit zou ik voor de korte termijn denken.
Richt je nu op jezelf en dan op de begrafenis. Denk daarna na over het contact met je moeder. Neem daar tijd voor en overleg met anderen. Hier en/of in je familie.
vrijdag 19 juli 2019 om 22:50
Wow, ik las de eerste regels en dacht even dat het mijn eigen topic was van een paar weken terug. ik zit in eenzelfde situatie- alleen anderhalve maand later. Ik ben zelf nog erg zoekende hoe hier best mee om te gaan dus ik weet eigenlijk niet goed wat te adviseren... Behalve dat het best eens een marathon kan worden, de zorg om mams, en het dus noodzaak is dat je goed voor jezelf zorgt en je grenzen aanvoelt en bewaakt! Ik ervaar wel dat ik meer emphatie heb voor mijn moeder, waar ik normaal een vrij explosieve relatie mee had... Ze heeft wel zo'n klap gehad van de stress en het verdriet dat ze de kluts heel erg kwijt is, daardoor haar IQ gehalveerd lijkt (kan echt niks meer zelf), maar wel weer 2 x zo lief... Dat is wel heel fijn want als je ook nog gevit krijgt terwijl je je best voor haar doet, dat is wel heel triest, bovenop het gemis dat je voelt voor je vader...
Ik kan de zorg verdelen met broer en dat is heel fijn, ook mooi dat we daardoor closer zijn geworden. Heb jij ook broers of zussen?
Maar het is heel erg lastig, een moeder die zo afhankelijk is en waar je je geen heel goede relatie mee had. Mij hielpen alle foto's van mijn ouders als prille geliefden, die we voor de uitvaart hebben doorgespit, en haar ultieme kwetsbaarheid nu, haar wel met meer compassie te zien en maar weer eens over het hart te strijken nu en dan... De rollen lijken ook meer omgedraaid, ik ben de verzorger, de planner, de boekhouder, de wijste, wat dat betreft ben ik anderhalve ouder kwijt (momenteel).
Maar schuldig voelen: je doet waarschijnlijk nu meer voor haar dan je deed, en zal dat waarschijnlijk ook nog wel een tijd, misschien wel altijd, doen. Maar je kan niet álles doen op welk moment dan ook. Luister naar je inner voice of reason. Soms aan een ander vragen wat normaal/redelijk is (hebben wij bij de huisarts gedaan) helpt ook. sterkte hoor!!!! Ik denk ook soms dat ik te weinig doe maar ik doe echt al veel. Het is natuurlijk sowieso nooit genoeg om het gat van je vader te vullen.
mijn topic:
psyche/moeder-recent-weduwe/list_messag ... #p30110505
Ik kan de zorg verdelen met broer en dat is heel fijn, ook mooi dat we daardoor closer zijn geworden. Heb jij ook broers of zussen?
Maar het is heel erg lastig, een moeder die zo afhankelijk is en waar je je geen heel goede relatie mee had. Mij hielpen alle foto's van mijn ouders als prille geliefden, die we voor de uitvaart hebben doorgespit, en haar ultieme kwetsbaarheid nu, haar wel met meer compassie te zien en maar weer eens over het hart te strijken nu en dan... De rollen lijken ook meer omgedraaid, ik ben de verzorger, de planner, de boekhouder, de wijste, wat dat betreft ben ik anderhalve ouder kwijt (momenteel).
Maar schuldig voelen: je doet waarschijnlijk nu meer voor haar dan je deed, en zal dat waarschijnlijk ook nog wel een tijd, misschien wel altijd, doen. Maar je kan niet álles doen op welk moment dan ook. Luister naar je inner voice of reason. Soms aan een ander vragen wat normaal/redelijk is (hebben wij bij de huisarts gedaan) helpt ook. sterkte hoor!!!! Ik denk ook soms dat ik te weinig doe maar ik doe echt al veel. Het is natuurlijk sowieso nooit genoeg om het gat van je vader te vullen.
mijn topic:
psyche/moeder-recent-weduwe/list_messag ... #p30110505
vrijdag 19 juli 2019 om 22:52
Hoi Mich,
Dat is toch gek, moest ik gisteren uit het niets ineens aan je denken (geen idee waarom dat ineens was) en nu lees ik je verdrietige verhaal.
Ooit, in je eerste topic hebben we veel contact gehad, zij het onder een andere nick aan mijn kant.
Gecondoleerd meis.
En wat een lastige en dubbele situatie moet dit zijn voor je.
Het is lief en fijn dat je je moeder wilt bijstaan in de regelzaken, maar jij bent er ook nog en jij hebt net je vader verloren.
Je moeder heeft daar blijkbaar -zelfs nu- nog altijd geen oog voor en dus moet je extra goed voor jezelf zorgen op dit moment.
Geef je grenzen aan en laat je geen schuldgevoel aanpraten.
Kies de momenten dat je er voor je moeder kunt en wilt zijn en laat je niets afdwingen.
Veel sterkte de komende tijd Mich en blijf hier lekker van je af schrijven.
Dat is toch gek, moest ik gisteren uit het niets ineens aan je denken (geen idee waarom dat ineens was) en nu lees ik je verdrietige verhaal.
Ooit, in je eerste topic hebben we veel contact gehad, zij het onder een andere nick aan mijn kant.
Gecondoleerd meis.
En wat een lastige en dubbele situatie moet dit zijn voor je.
Het is lief en fijn dat je je moeder wilt bijstaan in de regelzaken, maar jij bent er ook nog en jij hebt net je vader verloren.
Je moeder heeft daar blijkbaar -zelfs nu- nog altijd geen oog voor en dus moet je extra goed voor jezelf zorgen op dit moment.
Geef je grenzen aan en laat je geen schuldgevoel aanpraten.
Kies de momenten dat je er voor je moeder kunt en wilt zijn en laat je niets afdwingen.
Veel sterkte de komende tijd Mich en blijf hier lekker van je af schrijven.
vrijdag 19 juli 2019 om 23:28
@zalmsnipper ik ga m'n best doen wat betreft grenzen... Jij ook sterkte dan!
@madamzondermje hebt een goed punt. Ik moet zelf blijven staan. En na de uitvaart kijken we weer verder.
@tigri, "fijn" dat jij het herkent. Al is het natuurlijk heel Zwaar voor jou ook. Nog gecondoleerd! Ik ga proberen met niet te schuldig te voelen... En ik ga je topic lezen.
@patatasbravas, ik ben nieuwsgierig wie je bent
Maar je hebt me vast heel goed geadviseerd toen. Mister date is inmiddels Mister husband... Dus dat is goed gegaan!
Ik vind jullie zo lief! Ik was toch een beetje bang voor de reacties... Maar ik ga proberen aan mezelf te denken en grenzen te stellen (en me daar dan ook aan te houden).
@madamzondermje hebt een goed punt. Ik moet zelf blijven staan. En na de uitvaart kijken we weer verder.
@tigri, "fijn" dat jij het herkent. Al is het natuurlijk heel Zwaar voor jou ook. Nog gecondoleerd! Ik ga proberen met niet te schuldig te voelen... En ik ga je topic lezen.
@patatasbravas, ik ben nieuwsgierig wie je bent
Maar je hebt me vast heel goed geadviseerd toen. Mister date is inmiddels Mister husband... Dus dat is goed gegaan! Ik vind jullie zo lief! Ik was toch een beetje bang voor de reacties... Maar ik ga proberen aan mezelf te denken en grenzen te stellen (en me daar dan ook aan te houden).
zaterdag 20 juli 2019 om 08:11
Grappig he, hoe je soms bang kunt zijn voor de reacties. Het is toch “maar” een forum... ik ken dat gevoel wel!
Gecondoleerd.
We hebben thuis pas sterfgeval gehad in het gezin. Nu achteraf denk ik, had het gelaten. Doe gewoon je ding. Beweeg een beetje mee. Vraag niet teveel, doe gewoon. Achteraf was dat toch ineens goed. Nu zijn er mensen niet gekomen omdat ik ze niet “durfde” door te duwen. Achteraf hoor ik ineens: wat fijn dat die en die er was. Degene die ik dus wel nog er door had gekregen.
Gewoon vragen dus, ja knikken en zelf doen wat goed voelt. Jouw verdriet doet er evenveel toe. Sterkte!
Gecondoleerd.
We hebben thuis pas sterfgeval gehad in het gezin. Nu achteraf denk ik, had het gelaten. Doe gewoon je ding. Beweeg een beetje mee. Vraag niet teveel, doe gewoon. Achteraf was dat toch ineens goed. Nu zijn er mensen niet gekomen omdat ik ze niet “durfde” door te duwen. Achteraf hoor ik ineens: wat fijn dat die en die er was. Degene die ik dus wel nog er door had gekregen.
Gewoon vragen dus, ja knikken en zelf doen wat goed voelt. Jouw verdriet doet er evenveel toe. Sterkte!
zaterdag 20 juli 2019 om 08:20
Wat verdrietig! Gecondoleerd met het overlijden van je vader.
Een algemene tip: probeer te wennen aan het idee dat je het voor je moeder nooit goed kunt doen. Zo is het altijd geweest en dat verandert niet. Je kunt je moeders liefde niet verdienen. Dat is verschrikkelijk om te voelen en ook daar wens ik je sterkte mee. Doe rondhet afscheid van je vader ook dingen die voor jou belangrijk zijn. Met of zonder je moeder.
Een algemene tip: probeer te wennen aan het idee dat je het voor je moeder nooit goed kunt doen. Zo is het altijd geweest en dat verandert niet. Je kunt je moeders liefde niet verdienen. Dat is verschrikkelijk om te voelen en ook daar wens ik je sterkte mee. Doe rondhet afscheid van je vader ook dingen die voor jou belangrijk zijn. Met of zonder je moeder.
zaterdag 20 juli 2019 om 09:37
Dank jullie wel!
Ik ben blij dat ik inderdaad mensen heb uitgenodigd die zeggen te komen..heel fijn.
Ik heb het voor mij goed afgesloten. Ik heb hem de dag van ziekenhuisopname nog goed gezien dus dat is fijn.
Verder is een uitvaart voor mij minder belangrijk. Dus dat komt goed.
Alleen wil ze perse dat ik met de auto kom terwijl ik wil fietsen (deed pa ook altijd). Eventueel kunnen we het laatste stuk samen in de auto. En moet ik naast haar zitten én haar hand vasthouden. Maar dat kan ik denk ik niet opbrengen. Maar dat zien we wel. We hebben nog 5 dagen (uitvaart is woensdag)
Ik ben blij dat ik inderdaad mensen heb uitgenodigd die zeggen te komen..heel fijn.
Ik heb het voor mij goed afgesloten. Ik heb hem de dag van ziekenhuisopname nog goed gezien dus dat is fijn.
Verder is een uitvaart voor mij minder belangrijk. Dus dat komt goed.
Alleen wil ze perse dat ik met de auto kom terwijl ik wil fietsen (deed pa ook altijd). Eventueel kunnen we het laatste stuk samen in de auto. En moet ik naast haar zitten én haar hand vasthouden. Maar dat kan ik denk ik niet opbrengen. Maar dat zien we wel. We hebben nog 5 dagen (uitvaart is woensdag)
zaterdag 20 juli 2019 om 10:31
zaterdag 20 juli 2019 om 10:53
Misschien wat kort door de bocht, maar ga toch op de fiets als jij dat graag wil. Jij bent net zo goed iemand verloren en jouw wensen zijn niet minder belangrijk dan die van je moeder. Ze is nog steeds een volwassen persoon en dus verantwoordelijk voor haarzelf. (ik weet trouwens dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan hoor, maar als jij al geen rekening houdt met jezelf, wie doet het dan?)
Ze is nog steeds een volwassen persoon en dus verantwoordelijk voor haarzelf. (ik weet trouwens dat dit makkelijker gezegd is dan gedaan hoor, maar als jij al geen rekening houdt met jezelf, wie doet het dan?)
zaterdag 20 juli 2019 om 11:00
Over dat fietsen. Vind een middenweg. Sta om de hoek bv. Stap in en ga samen het terrein op. Terug loop je zelf naar je fiets. Ik weet niet of jij zelf kinderen hebt? Je moeder wil wellicht niet alleen aankomen. Naar de buitenwereld voelt dat misschien als afgaan. Je eigen grenzen en gevoel volgen is belangrijk, maar niet over lijken. Letterlijk. Als dat voor haar nou zo belangrijk is, kun je evengoed doen wat goed voelt zonder afbreuk te doen aan haar gevoel.
zaterdag 20 juli 2019 om 12:28
Ik heb nog geen reacties gelezen.
Ik mocht toen mijn moeder stierf mijn schoonfamilie niet op de koffietafel na de begrafenis uitnodigen. Terwijl ik veel contact met hen heb. Haar man was gestorven, maar het was natuurlijk voor mij ook mijn vader die was gestorven. Nu zegt ze wel dat ze daar verkeerd mee heeft gedaan en dat mijn schoonfamilie eigenlijk ook op de koffietafel moest zijn en moest uitgenodigd worden. Maar toen zag ze dat niet in.
Sterkte met het verlies!
Ik mocht toen mijn moeder stierf mijn schoonfamilie niet op de koffietafel na de begrafenis uitnodigen. Terwijl ik veel contact met hen heb. Haar man was gestorven, maar het was natuurlijk voor mij ook mijn vader die was gestorven. Nu zegt ze wel dat ze daar verkeerd mee heeft gedaan en dat mijn schoonfamilie eigenlijk ook op de koffietafel moest zijn en moest uitgenodigd worden. Maar toen zag ze dat niet in.
Sterkte met het verlies!
