Relaties
alle pijlers
Relatie met moeder
vrijdag 19 juli 2019 om 21:46
Goedenavond,
Bij een vorig topic heb ik enorm veel aan jullie gehad. Daarom wil ik dit probleem graag aan jullie voorleggen.
Mijn vader is recent overleden. Hij was eigenlijk al maanden ziek en dit was helaas onvermijdelijk. Heel verdrietig.
Mijn moeder is altijd erg afhankelijk van hem geweest, voor de financiën, voor hulp bij gedoe op haar werk. Naar de buitenwereld is ze altijd erg zorgzaam en lief. Binnenshuis is ze veeleisend, praat ze graag (alleen) over zichzelf. Ik was/ben nooit goed genoeg, alleen toen ik heel klein was, was ik zo lief... Ook m'n vader was vaak de zondebok.
Nu hij is overleden ben ik veel bij haar geweest, heb haar gebracht en gehaald, nagedacht over muziek, kaart, bloemen etc.
Nu wil ze de muziek veranderen en word ik NU verwacht om langs te komen.
Ik ben daar nu te moe voor, maar wil later wel langskomen. Dat hoeft dan weer niet.
Ook qua genodigden, het is vooral haar uitvaart..ik mocht met moeite 4 kaarten sturen. Terwijl het ook mijn vader is.
Ik erken haar verdriet, ik vind het heel erg voor haar.
Mijn vraag is eigenlijk, zijn er tips hoe ik dit goed kan doen? Ik wil niet uitvallen omdat ze het wel degelijk zwaar heeft. Maar ik vind het zo moeilijk... Help!
Bij een vorig topic heb ik enorm veel aan jullie gehad. Daarom wil ik dit probleem graag aan jullie voorleggen.
Mijn vader is recent overleden. Hij was eigenlijk al maanden ziek en dit was helaas onvermijdelijk. Heel verdrietig.
Mijn moeder is altijd erg afhankelijk van hem geweest, voor de financiën, voor hulp bij gedoe op haar werk. Naar de buitenwereld is ze altijd erg zorgzaam en lief. Binnenshuis is ze veeleisend, praat ze graag (alleen) over zichzelf. Ik was/ben nooit goed genoeg, alleen toen ik heel klein was, was ik zo lief... Ook m'n vader was vaak de zondebok.
Nu hij is overleden ben ik veel bij haar geweest, heb haar gebracht en gehaald, nagedacht over muziek, kaart, bloemen etc.
Nu wil ze de muziek veranderen en word ik NU verwacht om langs te komen.
Ik ben daar nu te moe voor, maar wil later wel langskomen. Dat hoeft dan weer niet.
Ook qua genodigden, het is vooral haar uitvaart..ik mocht met moeite 4 kaarten sturen. Terwijl het ook mijn vader is.
Ik erken haar verdriet, ik vind het heel erg voor haar.
Mijn vraag is eigenlijk, zijn er tips hoe ik dit goed kan doen? Ik wil niet uitvallen omdat ze het wel degelijk zwaar heeft. Maar ik vind het zo moeilijk... Help!
mich_me wijzigde dit bericht op 19-07-2019 21:51
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
2.36% gewijzigd
zaterdag 20 juli 2019 om 20:22
zaterdag 20 juli 2019 om 22:56
Beter een half motto....
zondag 21 juli 2019 om 08:18
"Pa, ik ben met de auto gekomen. Ik wilde eigenlijk liever op de fiets, maar ja, je weet hoe ma is."
Je pa zou het begrepen hebben.
En de volgende keer dat je moeder verzucht dat je alleen als kind lief was, zeg dan heel rustig: "Mam, ik ben nog steeds lief. Het is niet leuk voor mij dat je dat steeds zegt." Ze heeft geen idee hoe het je kwetst waarschijnlijk.
Je pa zou het begrepen hebben.
En de volgende keer dat je moeder verzucht dat je alleen als kind lief was, zeg dan heel rustig: "Mam, ik ben nog steeds lief. Het is niet leuk voor mij dat je dat steeds zegt." Ze heeft geen idee hoe het je kwetst waarschijnlijk.
zondag 21 juli 2019 om 09:17
Poker, een knuffel voor jou!
@Bim, ik ga nu met man naar moeder en we hebben besloten dit geen strijd te maken en als volwassenen te reageren ongeacht wat zij doet. Dus eigenlijk wat zakdoek zegt.
@Oriander, Pa zou het inderdaad snappen. Hij was ook al heel lang met haar samen en heeft wel eens gezegd dat hij een soort mute-knop had gevonden voor haar.
En qua band, die was redelijk goed. M'n vader was altijd een wat norsige man, maar heel grappig. Hij ging, mede door psychische problemen, vaak vroeg naar bed en kon niet altijd leuke dingen doen. Maar we gingen wel altijd naar de dierentuin of ik mocht op z'n werk op de computer (in het jaar kruik). En hij was stabieler qua reacties dan mijn moeder.
@Bim, ik ga nu met man naar moeder en we hebben besloten dit geen strijd te maken en als volwassenen te reageren ongeacht wat zij doet. Dus eigenlijk wat zakdoek zegt.
@Oriander, Pa zou het inderdaad snappen. Hij was ook al heel lang met haar samen en heeft wel eens gezegd dat hij een soort mute-knop had gevonden voor haar.
En qua band, die was redelijk goed. M'n vader was altijd een wat norsige man, maar heel grappig. Hij ging, mede door psychische problemen, vaak vroeg naar bed en kon niet altijd leuke dingen doen. Maar we gingen wel altijd naar de dierentuin of ik mocht op z'n werk op de computer (in het jaar kruik). En hij was stabieler qua reacties dan mijn moeder.
zondag 21 juli 2019 om 13:02
Euh, ik lees de eerste zin terug en ik bedoelde natuurlijk toen mijn vader stierf!Poker schreef: ↑20-07-2019 12:28Ik heb nog geen reacties gelezen.
Ik mocht toen mijn moeder stierf mijn schoonfamilie niet op de koffietafel na de begrafenis uitnodigen. Terwijl ik veel contact met hen heb. Haar man was gestorven, maar het was natuurlijk voor mij ook mijn vader die was gestorven. Nu zegt ze wel dat ze daar verkeerd mee heeft gedaan en dat mijn schoonfamilie eigenlijk ook op de koffietafel moest zijn en moest uitgenodigd worden. Maar toen zag ze dat niet in.
Sterkte met het verlies!
Bedankt voor de knuffels!
woensdag 13 november 2019 om 23:30
Ik heb toch weer even wat lastigs... Kerst komt eraan.
Ik wilde dit jaar het niet fout doen, dus heb m'n moeder gebeld (langsgaan lukte niet) met de vraag wat ze zou willen. Lunch, avondeten?
Ze geeft aan dat ze geen enkele avond alleen wil zijn, maar dat ze heel veel lieve mensen om zich heen heeft. Maar dat ze wel mij elke avond wil zien.
Nou gaat dat lastig aangezien Mister husband ook een familie heeft. Ik probeer haar eerste keus te geven, maar ze begrijpt niet dat zijn familie ons ook wil zien (en wij hen).
Nu smst ze net dat het allemaal niet hoeft, dat ze zichzelf redt en dat ze geen contact wil. Want zij heeft het zwaar en dat begrijp ik niet.
Wat moet ik hier nou weer mee? Voor nu negeer ik het smsje even.
Ik wilde dit jaar het niet fout doen, dus heb m'n moeder gebeld (langsgaan lukte niet) met de vraag wat ze zou willen. Lunch, avondeten?
Ze geeft aan dat ze geen enkele avond alleen wil zijn, maar dat ze heel veel lieve mensen om zich heen heeft. Maar dat ze wel mij elke avond wil zien.
Nou gaat dat lastig aangezien Mister husband ook een familie heeft. Ik probeer haar eerste keus te geven, maar ze begrijpt niet dat zijn familie ons ook wil zien (en wij hen).
Nu smst ze net dat het allemaal niet hoeft, dat ze zichzelf redt en dat ze geen contact wil. Want zij heeft het zwaar en dat begrijp ik niet.
Wat moet ik hier nou weer mee? Voor nu negeer ik het smsje even.
woensdag 13 november 2019 om 23:50
https://verkenjegeest.com/passief-agres ... innigheid/
En passief agressief slachtoffer(rol)
Waarschijnlijk herkenbaar voor je
En passief agressief slachtoffer(rol)
Waarschijnlijk herkenbaar voor je
donderdag 14 november 2019 om 00:02
Dat was inderdaad precies wat ik wilde bespreken Lexie.
Maar dat was niet ok.
En de smsjes die ik krijg, daar lusten de honden geen brood van.
Ik zal over een paar dagen misschien een reactie sturen maar moet dit eerst laten bezinken.
Al weet ik niet goed wat ze dan allemaal aan de mensen om haar heen gaat vertellen..zo heeft ze wel eens geroepen dat mensen uit XXXX (ik ben geadopteerd) keihard zijn en dat zij het daar maar slecht mee getroffen heeft.
En dat vertelt ze dus aan mensen uit mijn dorp.
In ga ervan uit dat mensen toch door haar heen kunnen kijken, maar weet dat niet zeker.
En het is niet of ik nooit wat voor haar doe. Dus ik hoef me niet schuldig te voelen (zeg ik vooral om mezelf wat beter te laten voelen)...
Maar dat was niet ok.
En de smsjes die ik krijg, daar lusten de honden geen brood van.
Ik zal over een paar dagen misschien een reactie sturen maar moet dit eerst laten bezinken.
Al weet ik niet goed wat ze dan allemaal aan de mensen om haar heen gaat vertellen..zo heeft ze wel eens geroepen dat mensen uit XXXX (ik ben geadopteerd) keihard zijn en dat zij het daar maar slecht mee getroffen heeft.
En dat vertelt ze dus aan mensen uit mijn dorp.
In ga ervan uit dat mensen toch door haar heen kunnen kijken, maar weet dat niet zeker.
En het is niet of ik nooit wat voor haar doe. Dus ik hoef me niet schuldig te voelen (zeg ik vooral om mezelf wat beter te laten voelen)...
donderdag 14 november 2019 om 00:08
Het. "mooie" vind ik dat sms 1 is dat ze geen contact wil en er vervolgens 9 volgen, waarvan de laatste 'hoe is ?' is....
Dus ik negeer het maar verder voor nu.
De harde ik zou willen antwoorden dat ze toch geen contact wilde en dat hoe is? Geen vraag is waar ik het antwoord op weet. Maar dat laat ik maar even
Dus ik negeer het maar verder voor nu.
De harde ik zou willen antwoorden dat ze toch geen contact wilde en dat hoe is? Geen vraag is waar ik het antwoord op weet. Maar dat laat ik maar even
donderdag 14 november 2019 om 00:14
Wat erg zeg wat je moeder doet. Goed van je dat je nu niet meteen reageert. Ze is aardig aan het manipuleren en zit volledig in de slachtofferrol. Zij heeft niet alleen haar man verloren, jij ook je vader. Ook voor jou is het met kerst naar dat je vader er niet bij is.
Helemaal erg wat ze zegt over mensen uit het land waar jij vandaag komt. Ik denk dat je toch het beste een keer flink boos moet worden tegen haar. Dit gaat anders niet stoppen. Ik denk dat je even een tijdje in de repeteerstand moet gaan naar haar.
Steeds weer opnieuw zeggen dat je het naar vind hoe zij jouw manipuleert/hoe zij in de slachtofferrol kruipt/hoe zij over jou praat en dat je nu weggaat en wel weer langskomt als ze weer vriendelijk kan zijn. Dan ook gelijk weggaan of ophangen. En dat dus elke keer opnieuw. Uiteindelijk zal ze waarschijnlijk inbinden als ze ziet dat het niet meer lukt.
Ik denk dat de mensen in haar omgeving ook wel inzien hoe zij bezig is, ze zal tegen hun waarschijnlijk niet anders doen.
Helemaal erg wat ze zegt over mensen uit het land waar jij vandaag komt. Ik denk dat je toch het beste een keer flink boos moet worden tegen haar. Dit gaat anders niet stoppen. Ik denk dat je even een tijdje in de repeteerstand moet gaan naar haar.
Steeds weer opnieuw zeggen dat je het naar vind hoe zij jouw manipuleert/hoe zij in de slachtofferrol kruipt/hoe zij over jou praat en dat je nu weggaat en wel weer langskomt als ze weer vriendelijk kan zijn. Dan ook gelijk weggaan of ophangen. En dat dus elke keer opnieuw. Uiteindelijk zal ze waarschijnlijk inbinden als ze ziet dat het niet meer lukt.
Ik denk dat de mensen in haar omgeving ook wel inzien hoe zij bezig is, ze zal tegen hun waarschijnlijk niet anders doen.
donderdag 14 november 2019 om 00:18
Fijn dat je reageert Veenstekker. Dank je wel!
Ze kan dus echt heel leuk overkomen/doen/zijn. Dat maakt het zo ingewikkeld.
En vaak als ik dan thuis ben of heb opgehangen, vind ik echt zielig voor haar. Maar dan doet ze weer zoals nu en dan vind ik haar ... Minder zielig.
En door haar overemotionele reacties, word ik juist superrationeel... Wat zo lekker samen gaat, not
En duidelijk zijn of zelfs boos worden haalt weinig uit. Dat heb ik al wel eens gedaan, maar zorgt er eigenlijk voor dat ze nog naarder wordt.
Moeilijk vind ik dit...
Ze kan dus echt heel leuk overkomen/doen/zijn. Dat maakt het zo ingewikkeld.
En vaak als ik dan thuis ben of heb opgehangen, vind ik echt zielig voor haar. Maar dan doet ze weer zoals nu en dan vind ik haar ... Minder zielig.
En door haar overemotionele reacties, word ik juist superrationeel... Wat zo lekker samen gaat, not
En duidelijk zijn of zelfs boos worden haalt weinig uit. Dat heb ik al wel eens gedaan, maar zorgt er eigenlijk voor dat ze nog naarder wordt.
Moeilijk vind ik dit...
woensdag 20 november 2019 om 19:34
We zijn inmiddels een paar dagen verder.
Radiostilte vanuit haar (en mij).
Hoe meer ik er over denk, hoe meer Ik er klaar mee ben. Maar dan denk ik weer, het is m'n moeder, dat kan niet.
Inmiddels heeft de familie van mister husband Iets gekozen, waar ik zeker heen ga . Dat is eerste kerstdag... En dat gaat ze niet leuk vinden.
Ik begin steeds meer in te zien dat het vooral allemaal om haar gaat. Als zij jarig is heeft ze heel verlanglijstje wat ze wil hebben. Ben ik jarig, krijg ik niks. in al die weken na mijn vaders overlijden gaat het alleen om hoe zwaar zij het heeft. En meestal kan ik dit goed hebben, maar op een gegeven moment teert ze zo in op mijn buffer dat het niet meer gaat en ik "snap".
Ik wil binnenkort een afspraak maken met mijn huisarts voor een verwijzing naar een psycholoog; Ik vind het lastig om mijn grenzen in dit opzicht te zien en bewaken.
Hebben jullie misschien nog meer wijze raad voor mij?
Radiostilte vanuit haar (en mij).
Hoe meer ik er over denk, hoe meer Ik er klaar mee ben. Maar dan denk ik weer, het is m'n moeder, dat kan niet.
Inmiddels heeft de familie van mister husband Iets gekozen, waar ik zeker heen ga . Dat is eerste kerstdag... En dat gaat ze niet leuk vinden.
Ik begin steeds meer in te zien dat het vooral allemaal om haar gaat. Als zij jarig is heeft ze heel verlanglijstje wat ze wil hebben. Ben ik jarig, krijg ik niks. in al die weken na mijn vaders overlijden gaat het alleen om hoe zwaar zij het heeft. En meestal kan ik dit goed hebben, maar op een gegeven moment teert ze zo in op mijn buffer dat het niet meer gaat en ik "snap".
Ik wil binnenkort een afspraak maken met mijn huisarts voor een verwijzing naar een psycholoog; Ik vind het lastig om mijn grenzen in dit opzicht te zien en bewaken.
Hebben jullie misschien nog meer wijze raad voor mij?
woensdag 20 november 2019 om 19:42
Als je nog wil, haar nu appen. Vriendelijk maar duidelijk, dat je 2e kerstdag graag bij haar langskomt. Maar dat de 1e kerstdag nu al is besproken voor je schoonfamilie.
Dus wat ze zou willen doen op 2e kerstdag, lunchen of dineren samen of lekker een wandeling met een borrel als droog weer is.
Dan geef je haar keus maar geeft meteen aan dat 1e kerstdag van de tafel is en niet bespreekbaar.
En blijven herhalen mocht ze in de emo-apjes of belletjes schieten. . Vervelend Mam maar ik kom echt met liefde de 2e kerstdag naar jou, de 1e is nu gereserveerd voor wat anders.
Dus wat ze zou willen doen op 2e kerstdag, lunchen of dineren samen of lekker een wandeling met een borrel als droog weer is.
Dan geef je haar keus maar geeft meteen aan dat 1e kerstdag van de tafel is en niet bespreekbaar.
En blijven herhalen mocht ze in de emo-apjes of belletjes schieten. . Vervelend Mam maar ik kom echt met liefde de 2e kerstdag naar jou, de 1e is nu gereserveerd voor wat anders.
woensdag 20 november 2019 om 19:57
Ja dit.madamzonderm schreef: ↑19-07-2019 22:12Kan je op eigen gelegenheid kaarten sturen?
Hoeveel contact wil je na de begrafenis met je moeder?
Heb je broers en/of zussen?
Zou je moeder anderen kunnen vragen? Of ben je de enige op wie ze een beroep kan doen?
Sterkte deze dagen.
Gewoon via de app.
Daar heb ik niet eens over nagedacht nadat mijn vader overleden was. Heb wel 20 mensen een kaart gestuurd. En die kwamen ook naar de koffietafel.
Dat is misschien het andere uiterste. Maar het is ook jouw vader dus als jij behoefte aan steun hebt.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
woensdag 20 november 2019 om 21:19
Besef wel, dat wat je ook doet het voor je moeder nooit genoeg zal zijn.
Doe het voor jezelf, niet voor haar.
De eis dat jij met de feestdagen iedere avond bij haar moet zijn is heel tekenend. Je moeder eet je helemaal op als je haar de kans geeft. Een lesje begrenzen zou volgens mij niet verkeerd zijn.
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
