Relaties
alle pijlers
relatie problemen
dinsdag 22 januari 2019 om 14:33
Hallo dames,
Ik zit in een ingewikkelde relatie.
Voor het gemak noem ik hem H. H en ik kennen elkaar al bijna 2 jaar. In de 2 jaar dat we elkaar kennen hebben we veel meegemaakt. H heeft bindingsangst door zijn vorige relatie, dus eigenlijk hebben we geen relatie (theoretisch gezien) hij ziet me wel als zijn vriendin maar hij heeft mij nooit het gevraagd. Dit is mijn eerste relatie (23) maar ik heb het gevoel dat ik zijn vriendin niet ben. Ik heb zijn familie/vrienden nooit ontmoet terwijl hij mijn ouders, broers en vrienden wel heeft ontmoet.
Ik heb enkele maanden geleden een abortus laten doen (ik volgde een HBO studie,ik werkte in die periode, heb medicatie/drugs gebruikt tijdens de zwangerschap en wij vonden allebei dat we er niet klaar voor waren). Sinds dat moment doet H erg zijn best om mij blij te maken, maar sinds dat ene moment ben ik niet meer hetzelfde.
Ik had al mijn nodige issues (persoonlijkheidsstoornis, depressie, medicatiemisbruik ect) maar de abortus was de druppel die mijn emmer deed overlopen. Ik ben gestopt met mijn studie, ontslag genomen van mijn bijbaan en als kers op de taart terug gegaan naar mijn ouders vanwege financiële problemen.
Ik heb enkele weken geleden geprobeerd een ts te doen maar dat is mislukt. Hele gedoe met de crisisdienst maar niks positief uitgekomen. Ben doorverwezen naar de GGZ maar dat kan pas als mijn dossier is afgesloten (duurt nu al een aantal weken, elke keer bel ik en zeggen ze: de psych zal vandaag er na kijken maar dat komt niks van). Kort samengevat heb ik gewoon gefaald in het leven ....
Door dit hele drama heb ik mezelf afgesloten van de wereld en eigenlijk vind ik dat wel goed zo. Ik kan hier niet met mijn familie over praten want die zijn zwaar gelovig.
Maar terug naar het onderwerp, H weet hier niks van. Ik heb mijn telefoon uitgezet zodat niemand contact met mij kan zoeken ook H niet. Maar ik weet niet zo goed wat ik moet met H. Ik hou wel van hem maar ik weet niet of dit gaat werken en ik weet niet hoe ik hem dit moet vertellen. (ik praat nooit over mijn issues met H)
Nu is mijn vraag, hoe kan ik dit hem het beste uitleggen? (ik kan moeilijk over mijn problemen praten en ik kan hem geen brief sturen of zo want hij woont nog bij zijn ouders).
Sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen
Liefs,
Lana
PS: Kwam er later pas echter dat ik het topic relatie problemen had genoemd ....
Oeps hahaha
Ik zit in een ingewikkelde relatie.
Voor het gemak noem ik hem H. H en ik kennen elkaar al bijna 2 jaar. In de 2 jaar dat we elkaar kennen hebben we veel meegemaakt. H heeft bindingsangst door zijn vorige relatie, dus eigenlijk hebben we geen relatie (theoretisch gezien) hij ziet me wel als zijn vriendin maar hij heeft mij nooit het gevraagd. Dit is mijn eerste relatie (23) maar ik heb het gevoel dat ik zijn vriendin niet ben. Ik heb zijn familie/vrienden nooit ontmoet terwijl hij mijn ouders, broers en vrienden wel heeft ontmoet.
Ik heb enkele maanden geleden een abortus laten doen (ik volgde een HBO studie,ik werkte in die periode, heb medicatie/drugs gebruikt tijdens de zwangerschap en wij vonden allebei dat we er niet klaar voor waren). Sinds dat moment doet H erg zijn best om mij blij te maken, maar sinds dat ene moment ben ik niet meer hetzelfde.
Ik had al mijn nodige issues (persoonlijkheidsstoornis, depressie, medicatiemisbruik ect) maar de abortus was de druppel die mijn emmer deed overlopen. Ik ben gestopt met mijn studie, ontslag genomen van mijn bijbaan en als kers op de taart terug gegaan naar mijn ouders vanwege financiële problemen.
Ik heb enkele weken geleden geprobeerd een ts te doen maar dat is mislukt. Hele gedoe met de crisisdienst maar niks positief uitgekomen. Ben doorverwezen naar de GGZ maar dat kan pas als mijn dossier is afgesloten (duurt nu al een aantal weken, elke keer bel ik en zeggen ze: de psych zal vandaag er na kijken maar dat komt niks van). Kort samengevat heb ik gewoon gefaald in het leven ....
Door dit hele drama heb ik mezelf afgesloten van de wereld en eigenlijk vind ik dat wel goed zo. Ik kan hier niet met mijn familie over praten want die zijn zwaar gelovig.
Maar terug naar het onderwerp, H weet hier niks van. Ik heb mijn telefoon uitgezet zodat niemand contact met mij kan zoeken ook H niet. Maar ik weet niet zo goed wat ik moet met H. Ik hou wel van hem maar ik weet niet of dit gaat werken en ik weet niet hoe ik hem dit moet vertellen. (ik praat nooit over mijn issues met H)
Nu is mijn vraag, hoe kan ik dit hem het beste uitleggen? (ik kan moeilijk over mijn problemen praten en ik kan hem geen brief sturen of zo want hij woont nog bij zijn ouders).
Sorry voor het lange verhaal en bedankt voor het lezen
Liefs,
Lana
PS: Kwam er later pas echter dat ik het topic relatie problemen had genoemd ....
Oeps hahaha
anoniem_381842 wijzigde dit bericht op 22-01-2019 15:02
Reden: PS
Reden: PS
1.99% gewijzigd
dinsdag 22 januari 2019 om 16:13
dinsdag 22 januari 2019 om 16:17
Het is mijn eigen keuze dat ik geen contact met hem wil, het is ook mijn eigen schuld dat ik niet over mijn problemen kan praten, hij heeft mij vaak genoeg gevraagd van gaat het wel echt goed met je, dan antwoord ik van ja het gaat wel goed. Het lijkt nu net of hij de boeman is maar dat is die totaal niet. Hij heeft wel het beste met me voor want hij heeft zoveel dingen voor mij gedaan (boodschappen voor mij doen als ik geen geld had, helpen met verhuizen ect).MissMaran schreef: ↑22-01-2019 16:13Klinkt niet alsof ie veel om je geeft, wel de lusten niet de lasten enzo, je kunt niet eens bij hem kwijt waar je doorheen gaat, nou daar win je de oorlog niet mee en zeker niet als je nog niet uit het donkere gat bent gekropen.
Niet jezelf belasten met mensen die niet het beste met je voor hebben.
dinsdag 22 januari 2019 om 16:53
Ja, dat is wel zo, maar dat betekent niet dat je aan je eigen gevoelens en problemen voorbij moet gaan. En je kunt niet altijd voorkomen dat iemand het ergens moeilijk mee heeft.meisjevraagteken schreef: ↑22-01-2019 15:36Ik wil niet de reden zijn dat hij nog meer in de put komt te zitten, dat is wel begrijpelijk dat je zo over iemand denkt waarvan je houd. Ik zeg ook niet dat ik de relatie wil voortzetten, ik vraag alleen hoe ik het beste met hem hierover kan praten zodat we dit hoofdstuk allebei goed kunnen afsluiten, want zoals je zelf al zegt, ik heb eerst genoeg aan mezelf.
En ik denk dat iemand's bindingsangst triggeren door afstand te nemen niet klopt, want dat is toch juist zo bij verlatingsangst? Of heeft hij dat ook?
Zoals door anderen al gezegd, inderdaad toch proberen open en eerlijk te zijn en desnoods schrijf je het op of laat je hem dit topic lezen.
dinsdag 22 januari 2019 om 17:50
Ik heb het indd geprobeerd maar ik sla dan dicht, ik weet niet of die mij gaat steunen of niet...
Ik heb niks gewist?
dinsdag 22 januari 2019 om 17:50
dinsdag 22 januari 2019 om 17:53
Ik ga het zeker opschrijven alleen moet even kijken wanneer ik hem zie, hij heeft wel gewoon een baan en vrienden natuurlijk.Sunshine585 schreef: ↑22-01-2019 16:53Ja, dat is wel zo, maar dat betekent niet dat je aan je eigen gevoelens en problemen voorbij moet gaan. En je kunt niet altijd voorkomen dat iemand het ergens moeilijk mee heeft.
En ik denk dat iemand's bindingsangst triggeren door afstand te nemen niet klopt, want dat is toch juist zo bij verlatingsangst? Of heeft hij dat ook?
Zoals door anderen al gezegd, inderdaad toch proberen open en eerlijk te zijn en desnoods schrijf je het op of laat je hem dit topic lezen.
Ik ben bang als ik hem ga verlaten dat hij moeite krijgt met de volgende relatie na mij, want ik gun hem na mij natuurlijk wel een (normale) vriendin. Dus daarom wil ik het zo goed mogelijk afsluiten.
dinsdag 22 januari 2019 om 18:00
Hij heeft gewoon veel meegemaakt en dat wil ik niet erger maken, dat is begrijpelijk toch? Maar mezelf daarover heen zetten vind ik lastig.
dinsdag 22 januari 2019 om 18:05
Dat begrijp ik heus wel, maar volgens mij wil jij ons niet begrijpen..meisjevraagteken schreef: ↑22-01-2019 18:00Hij heeft gewoon veel meegemaakt en dat wil ik niet erger maken, dat is begrijpelijk toch? Maar mezelf daarover heen zetten vind ik lastig.
Maar goed, je vroeg om advies over een gesprek voeren. Dat heb ik gegeven. Een extra advies dat je beter dit gesprek kunt uitstellen totdat jij alles op orde hebt, lijkt mij beter. Iemand met bindingsangst raakt heus niet verder in de put als jij even een break wilt nemen. Geef aan dat je aan jezelf wilt werken en niet kan zijn voor hem wie je wilt zijn, ik neem aan dat dit het geval is, toch? Als je dit rustig, eerlijk en normaal vertelt, dan zal hij dat heus begrijpen. En zo niet, dan vind ik dat hij jou niet waard is.
dinsdag 22 januari 2019 om 20:14
Ik zal het proberen, thanks voor het advies!fotoroid schreef: ↑22-01-2019 18:05Dat begrijp ik heus wel, maar volgens mij wil jij ons niet begrijpen..
Maar goed, je vroeg om advies over een gesprek voeren. Dat heb ik gegeven. Een extra advies dat je beter dit gesprek kunt uitstellen totdat jij alles op orde hebt, lijkt mij beter. Iemand met bindingsangst raakt heus niet verder in de put als jij even een break wilt nemen. Geef aan dat je aan jezelf wilt werken en niet kan zijn voor hem wie je wilt zijn, ik neem aan dat dit het geval is, toch? Als je dit rustig, eerlijk en normaal vertelt, dan zal hij dat heus begrijpen. En zo niet, dan vind ik dat hij jou niet waard is.
dinsdag 22 januari 2019 om 21:52
woensdag 23 januari 2019 om 00:25
Je eerste,derde en vierde punt komt omdat ik in het verleden slechte vrienden heb gehad, ik vertrouw mensen in mijn vaste omgeving niet echt. Daarom heb ik ook geen goede vriendschappen. Ik heb vrienden gehad waarmee ik voor een lange tijd contact mee heb gehad (we hebben het dan over max. 7/8 jaar) maar zelf die weten eigenlijk van niks behalve van mijn zwangerschap.Een*Nieuwe*Lente schreef: ↑22-01-2019 21:52Waarom vind je het zo moeilijk om te praten?
Waarom isoleer je jezelf?
Waarom mag niemand in je kern komen?
Waarom heb je geen hartsverbindingen?
Je OP doet me sterk aan iemand denken met een NPS.
Hoop dat je vlug de juiste hulp kunt vinden.
Dat was zo'n gênant moment voor mij
. Ik moest het ze wel vertellen want ik gedroeg me in die periode niet normaal (kleine groep, max 5 mensen excl. H). Ik wou het in eerste instantie ook niet met H over hebben, maar hij begon er opeens zelf over toen opeens emotioneel werd want had een rot dag op werk. Ik heb altijd al een gevoel dat ik een last ben voor mensen, maar toen al helemaal ...
Na dat ik het heb laten weghalen had is me sowieso al geïsoleerd maar toen ik terug ging naar mijn ouders al helemaal, ik heb zo erg het gevoel dat ik heb gefaald in het leven ...
Ik kan tenminste mijn hart kan luchten op dit forum en voel me gelukkig nu ook wel een stukje beter
woensdag 23 januari 2019 om 10:55
vrijdag 1 februari 2019 om 15:01
Sorry voor de late reactie, dit topic staat niet tussen mijn eigen topics (vreemd)Sunshine585 schreef: ↑23-01-2019 10:55Fijn dat je je wat beter voelt.
Je moet dat niet zien als falen in het leven, je kunt leren van die gebeurtenissen en elke dag opnieuw beginnen.
En natuurlijk ben je geen last voor mensen. Iedereen mag er zijn en als je je verhaal niet kwijt kunt bij je vrienden, dan zijn het geen echte vrienden.
Maar ik heb het gevoel dat ik wel gefaald heb in het leven. Iedereen is bezig met zichzelf te verbeteren enz. maar ik lig elke dag in bed niks te doen. Maar ik heb altijd al een gevoel gehad dat ik een last ben en dat ik er niet mag zijn. Vrienden heb ik niet meer sinds ik mezelf heb afgesloten van hun.
En een update over H, nog steeds niet gesproken, heb het gevoel dat die mij is vergeten wat ik eigenlijk niet zo erg vind. Nu hoef ik het gesprek niet te voeren en als er ooit een dag komt dat ik hem tegen kom ofzo, dat ik het dan wel ga doen.
vrijdag 1 februari 2019 om 16:12
Ik wens je succes!meisjevraagteken schreef: ↑01-02-2019 15:03En heb komende maandag eindelijk een afspraak bij de psych
Maar bedenk je wel dat jij aan de bak moet. Er zijn geen pasklare oplossingen en voor herstel moet jij heel hard gaan werken. Het enige wat een psych kan doen is je handvatten geven.
vrijdag 1 februari 2019 om 20:03
Dankjewel!drominique schreef: ↑01-02-2019 16:12Ik wens je succes!
Maar bedenk je wel dat jij aan de bak moet. Er zijn geen pasklare oplossingen en voor herstel moet jij heel hard gaan werken. Het enige wat een psych kan doen is je handvatten geven.
Dat weet ik en bereid om dat zeker te gaan doen. Het gaat moeilijk en lang proces worden, maar het is de moeite zeker wel waard!
maandag 4 februari 2019 om 22:06
Hallo mensen, even een korte update.
Gesprek ging goed, ipv een uur werd het anderhalf, wat ik fijn vond! Ze was een goed luisterend oor waar ik super blij mee was.
We gaan werken aan bepaalde punten (depressie, zelfbeeld en kinderjaren). Het punt is dat ik bij de basis 1x per maand terecht kan, ik weet niet of dat genoeg is voor mijn issues. Ik wacht sowieso af tot ons volgende gesprek (is over een maand).
Nu heb ik eindelijk hulp en een fijne psych alleen ze kan mij helaas niet helpen met al mijn problemen.
Moet ik dit hele proces gaan beginnen en daarna naar de specialistische ggz gaan? (want wat ze zelf had uitgelegd is dat weinig tot matige problematiek terecht kan bij de basis en matige tot ernstige problematiek terecht kan bij de specialistische) (ze vond dat mijn problematiek matig tot ernstig).
Of moet ik nu alvast gaan zoeken naar een psych die mij kan helpen met al mijn issues?
Liefs,
Lana
Gesprek ging goed, ipv een uur werd het anderhalf, wat ik fijn vond! Ze was een goed luisterend oor waar ik super blij mee was.
We gaan werken aan bepaalde punten (depressie, zelfbeeld en kinderjaren). Het punt is dat ik bij de basis 1x per maand terecht kan, ik weet niet of dat genoeg is voor mijn issues. Ik wacht sowieso af tot ons volgende gesprek (is over een maand).
Nu heb ik eindelijk hulp en een fijne psych alleen ze kan mij helaas niet helpen met al mijn problemen.
Moet ik dit hele proces gaan beginnen en daarna naar de specialistische ggz gaan? (want wat ze zelf had uitgelegd is dat weinig tot matige problematiek terecht kan bij de basis en matige tot ernstige problematiek terecht kan bij de specialistische) (ze vond dat mijn problematiek matig tot ernstig).
Of moet ik nu alvast gaan zoeken naar een psych die mij kan helpen met al mijn issues?
Liefs,
Lana
dinsdag 12 februari 2019 om 13:18
Zal ik doen! ik heb niet gesproken met H, ik laat het gewoon.heyhallojijdaaar123 schreef: ↑11-02-2019 14:28Goed om te horen dat je een klik hebt met je psych! Ik zou gewoon met haar besprek wat het beste is.
Heb je al gesproken met H?
