Relatie redden, hoe?

@amygdala: ik bedoelde eigenlijk of jullie andere relaties hebben gehad in de tussenliggende periode dus de tijd dat jullie uit elkaar waren. Ben het eens met wat je zegt dat wanneer je het opnieuw gaat proberen, je er ook echt helemaal bewust weer in moet gaan, zonder andere mensen aan de zijlijn

Je ex geeft aan ruimte nodig te hebben. Dat kan betekenen dat hij echt even rust aan zijn hoofd wil, of dat hij afscheid van je probeert te nemen (ook zonder dat hij zich daarvan bewust is).



Als hij echt van je af wil, zul je dat moeten accepteren. Je kunt niet alles naar je hand zetten.

Maar je kunt wel enigszins invloed uitoefenen. Ik heb het niet over gemeen manipuleren. Ik heb het over invloed op de situatie uitoefenen zoals hij ook doet en je nu ook al doet. Alleen dan volgens de regels van psychologie en communicatie.



Dat betekent dat je niet als een wanhopige, eenzame, verdrietige aan hem moet gaan trekken.

Je bent een mooie, zelfstandige vrouw (en ja, ook al ken ik je niet, ik geloof dat je dat bent, en dat moet je zelf ook geloven). Je hebt je eigen leven. Dat moet je op de rit hebben en daar kun je een relatie met hem aan toevoegen om jou en zijn leven mooier te maken.

Maar de basis ligt bij jezelf.



Vandaar dat ik ook aandring op niet bellen, niet smeken.

Verander je instelling over de situatie. Laat je leven niet afhangen van een man.

Pas als je je dat realiseert kun je met hem praten om op te bouwen (dus hoe eerder hoe beter!). En natuurlijk mag je verdriet hebben om het verlies van je relatie. En natuurlijk mag je hem dat vertellen. Maar doe dit op een rustige volwassen manier, waarbij je werkt naar een oplossing en bij je zelf blijft.

Nee, geen andere relaties. We gingen uit elkaar en op dat punt kun je hooguit een ander hebben om over je vorige relatie heen te komen. Teveel emoties om een eerlijke relatie te hebben.

Dat zou bovendien vluchtgedrag zijn. Mijn motto is toch wel om eerst het een af te sluiten en dan aan het volgende te beginnen.

Het is misschien een goed idee voor jezelf op te schrijven wat je wel en wat je niet belangrijk vind in een relatie. Bepaal hierin wat belangrijk is, onoverkoombaar en acceptabel is. Het leven in binnen een relatie is nooit 100% maar je moet er wel genoeg uithalen voor wat voor jezelf belangrijk is. dit geldt ook voor je partner. durf te praten en ben niet bang voor verkeerde (ongewenste) antwoorden. Dit kan je een hoop pijn en verdriet besparen.

Mooi advies Alfons want ik herken wel dat ik mijn behoeften in een relatie een beetje vergeet door alle commotie en doordat ik er zo gefocust op ben om onze relatie te redden voor zover dat nog mogelijk is.



@Amygdala: ik begrijp helemaal wat je zegt en ben het ook met je eens. Bij ons is de situatie echter zo dat hij juist vindt dat ik teveel mijn eigen leven leef en hem er te weinig bij betrek. Hij weet dat ik sterk in mijn schoenen sta en vind mij een krachtige vrouw. Ik probeer dus juist een beetje kwetsbaarheid te laten zien zonder wanhopig over te komen. Want alhoewel ik verdriet heb, merk ik ook dat deze situatie mij veel inzichten geeft. Dat is me veel waard.



Ik heb hem net proberen te bellen maar kreeg voicemail. Tja.. ik moest echt iets van me laten horen.



@muisje: fijn dat jullie elkaar gesproken hebben. Heeft hij jou gebeld? Ik kan me je zorg heel goed voorstellen want ik ben daar ook bang voor. Waarom praten die mannen nu niet gewoon met ons en proberen ze het helemaal zelf uit te zoeken...snik

Ja hahaha...dat is echt waar muisje. De psyche van de mens werkt echt ontzettend raar. Goed dat je hebt gezegd dat je het bij 1x per week wilt houden, dan geef je je grenzen bij hem aan.



Ow....baal zo dat hij niet opnam vanavond. Maar goed, had ik misschien ook moeten verwachten ondanks dat hij heeft gezegd dat ik hem altijd mag bellen.

Let op, er is een verschil tussen zelfstandig en sterk zijn en je gevoelens niet tonen.

Je moet je vriend niet hysterisch en krampachtig proberen aan je te binden. Maar dat wil niet zeggen dat je hem niet kunt aangeven dat je hem erg mist en veel van hem houdt.



Ik denk dat het misschien goed is als jullie proberen met je vriend te praten en afspraken maken. Zo van: "zullen we voor volgende week beiden opschrijven wat we belangrijk vinden in onze relatie, waar de ander zijn/haar best voor kan doen?"



Je hebt bij elkaar een emotionele bankrekening.

Als je wat voor elkaar doet kom je positief, doe je elkaar pijn, dan schiet je in het rood.

Je zult dus moeten werken aan dingen die bij de ander een positief saldo te weeg brengen.



Emotionele behoeften

Ga met elkaar zitten en kies uit de volgende 10 mogelijkheden de vijf die voor jou het belangrijkst zijn. Zet deze op volgorde van belangrijkheid. Een top5 is voldoende, want de ander kan zich nooit op alle tien de dingen tegelijk focussen.

- affectie

- sexuele bevrediging

- gesprekspartner

- maatje (dingen doen)

- fysieke aantrekkingskracht

- eerlijkheid en openheid

- financiele ondersteuning (bijv. kostwinner zijn)

- huishoudelijke ondersteuning

- betrokkenheid bij gezin

- bewondering



Voor een willekeurige man zou het bijvoorbeeld belangrijk kunnen zijn dat hij

- sexueel aan zijn trekken komt

- kostwinner is

- het huishouden voor hem gedaan wordt

- dat zijn vrouw hem bewonderd

- en dat zij zijn maatje is.



Voor zijn vrouw zou het belangrijk kunnen zijn dat

- hij zijn liefde voor haar laat blijken(affectie, geen sex)

- ze goed samen kunnen praten

- hij haar maatje is

- hij zijn steentje bijdraagt in het huishouden

- ze open en eerlijk tegen elkaar zijn.



Sex is voor haar misschien helemaal niet zo belangrijk en zou misschien pas op 10 komen te staan, terwijl het voor hem op nr 1 staat. Dan is de vraag of hij daar nu iets in te kort komt, of nu al tevreden is. In dat geval moet het ofwel zo blijven, of mogelijk wat verbeterd worden in kwaliteit of kwantiteit.



Hij vindt praten niet zo belangrijk, maar zij wel. Dat betekent dat hij zal moeten leren om haar een luisterend oor te bieden en haar woorden niet als gezeur te zien, maar te accepteren dat zij nu eenmaal over sommige dingen wil praten.



Het heeft dus geen zin dat hij de ene promotie na de andere probeert te maken omdat hij denkt dat zij het belangrijk vindt dat hij veel geld binnen krijgt, als zij gewoon wil dat ze 's avonds gezellig met een filmpje op de bank kunnen zitten.

Hij vindt het kostwinner zijn echter wel belangrijk (vaak de mannelijke insteek van zorgen voor het gezin), dus zij zal moeten proberen hem hierin tegemoet te komen. HIj moet wat ruimte krijgen om het meeste geld binnen te brengen, of over bepaalde uitgaven te beslissen oid, zodat hij het gevoel heeft dat hij voor het geld zorgt (wat niet betekent dat zij niet mag werken en haar universitaire opleiding door de plee moet spoelen!)



Ik zal proberen de komende tijd wat meer van die dingetjes op te schrijven. Hopelijk hebben jullie er wat aan.

Voor nu, slaap lekker en veel sterkte!



Liefs,

Amy

Dank je wel amygdala voor deze mooie post . Ik heb veel aan je adviezen, ze laten me echt nadenken. Je woorden zijn troostend, helder en raak. Ik zou het inderdaad fijn vinden als je nog meer van dit soort adviezen hebt. Welterusten voor nu. Liefs ragazza

Goeiemorgen!

Dankje wel Ragazza. Voor je compliment en je vertrouwen. Ik weet hoe ontzettend dit je kan raken, dus wil graag proberen om te helpen.



Mocht je vriend overigens niet zoveel zin hebben om dit traject in te gaan (opschrijven, anders leren communiceren etc), dan zou je kunnen proberen hem te overtuigen door aan te geven dat relatietherapie meer tijd kost omdat je dan een afspraak moet maken, vrij moet nemen etc om er naartoe te gaan. Bovendien bestaat dan de kans dat iedereen er vanaf weet (je moet vrij nemen, je wordt ergens gezien). Voor veel mensen een flinke hindernis.

Daarbij werkt een relatie normaliter niet omdat je verkeerd communiceert, hoe goed je bedoelingen ook zijn. Als je niet leert hoe het wel moet, gaat je dat in een volgende relatie ook niet helpen (tenzij je een partner vindt die je dat ongemerkt toch aanleert, of gewon alles van je accepteert).

Dus feitelijk: als je nog wel open staat voor het feit om het weer goed te laten komen tussen jullie... wat heb je te verliezen? Je kunt er beter uitkomen. Je kunt bijleren waar je de rest van je leven wat aan hebt. En werkt het dan nog niet tussen jullie, dan kun je natuurlijk altijd nog uit elkaar.

Het is de bedoeling dat je het voor jezelf en elkaar mogelijk maakt om de rest van je leven samen gelukkig te kunnen zijn.

Dat is dus waar je voor gaat.

Het is geen verplichting om de rest van je leven tegen heug en meug samen te moeten blijven. Maar als je hier straks goed uitkomt, dan WIL je de rest van je leven samen blijven.

En wat is daar nou op tegen???



Ik zou graag jullie feedback willen op wat jullie struikelblokken zijn, of wat je denkt dat onduidelijk is, moeilijk is etc van wat ik uitleg. Dan weet ik wat ik zou kunnen proberen uit te leggen.



Fijne dag!

liefs, Amy

De emotionele bankrekening



Iedereen met wie je omgaat, heeft een emotionele bankrekening bij je. Dat geldt voor je liefdesrelatie, maar ook voor de relatie met je baas, je buurmanm, de juf op school en noem maar op. En jij hebt zo'n bankrekening bij de ander.



Maar waar je dit in sommige relaties redelijk kunt relativeren, is je relatie met je geliefde dichtbij en intiem. Gaat dat goed, kun je er heel gelukkig van worden. Gaat het mis, kun je er intens kapot aan gaan.

Het principe is echter overal hetzelfde.



Wanneer iemand een groot saldo op zijn bankrekening bij jou heeft staan, komen de gevoelens van liefde opzetten. Mensen die ver in het rood staan, zijn personen die je graag wil mijden.



Iedere handeling of actie heeft invloed op die bankrekening.



Wanneer je relatie dus op het punt van breken staat, of wanneer je de handdoek al in de ring hebt gegooid, zul je bij elkaar in het rood zijn geraakt.

Feitelijk moet je dus nu stoppen met tegoed opnemen bij elkaar, maar juist gaan storten. Door te investeren (te storten), kun je bij de ander weer positief komen te staan, en zal deze persoon je weer gaan accepteren, gaan waarderen, en zelfs weer van je gaan houden.





En nee, er is geen sprake van een echte bankrekening met papieren bankoverzichten. Maar door zo naar je relaties te kijken, wordt het inzichtelijker om te zien wat je aan het doen bent.



Je kunt namelijk in feite van iedereen houden. Als die persoon maar bij jou in het positieve staat. Je hoort vaak genoeg van relaties met familie die heel erg overhoop liggen en die toch weer goedkomen. Dat betekent simpelweg dat je van heel erg negatief weer in het positieve bij elkaar bent gekomen.

Instincten en gewoontes

Een instinct is een aangeboren patroon, een gewoonte een aangeleerd patroon. Beide geven ons veel houvast en we zullen er vaak op terugvallen/naar teruggrijpen.

Zonder de houvast van instincten en gewoontes wordt de wereld heel eng!



Sommige gewoontes zijn heel goed, en ook heel fijn voor je partner. Sommige gewoontes kunnen ook heel kwalijk zijn. Bijvoorbeeld woedeuitbarstingen, de gewoonte om weg te lopen als de situatie confronterend wordt, slaan, drank- of drugsgebruik etc.



Deze patronen zijn moeilijk te doorbreken (instincten moeilijker dan gewoontes), maar het kan wel. Door herhaaldelijk te corrigeren en te blijven volhouden kun je jezelf ander gedrag aanleren.



Ook fouten kunnen veel houvast geven, omdat dat iets is wat je kent.

Zo hoorde ik laatst het verhaal van iemand die altijd gestotterd had. Hij moest ooit eens een presentatie geven over een onderwerp waar hij heel enthousiast over kon worden.

Aan het einde van zijn verhaal gaf iedereen applaus en was heel erg te spreken over de presentatie. Tot iemand opmerkte: "... maar jij stotterde toch altijd"

Hij droop af en heeft zich niet meer laten zien. Zijn houvast, het stotteren, wat hij altijd zo verfoeide, was weggevallen.

Goedemorgen Amygdala, dat stukje over emotionele bankrekening dat ken ik inderdaad. Het stukje wat je schrijft over dat je dus weer moet gaan investeren en storten op de emotionele bankrekening van de ander als je relatie is verbroken, zet me wel weer aan het denken. Mijn idee van storten is dat ik hem nu een kant van mijzelf laat zien die hij heel erg gemist heeft in onze relatie. Is dat goed of moet ik juist een andere kant op denken? Is het egoïstisch om hem nu mijzelf te laten zien in de hoop dat hij het weer wil proberen? Moet ik misschien juist meer naar zijn gevoel gaan luisteren. Doorvragen over hoe hij het beleeft en vragen of ik hem kan helpen/steunen. Of moet ik juist beide doen?



wat denk jij?



En muisje, hoe staat het met jou?

He Ragazza,

Eigenlijk kan ik je daar geen antwoord op geven. Je zult moeten investeren in wta HIJ belangrijk vindt. Als jij zeker weet dat dat een van zijn top-5 punten is dan moet je dat zeker doen.



Maar pas op de valkuil dat je je gaat richten op wat je denkt dat hij belangrijk vindt.

Daarom is het wel fijn als je dat snel samen op een rijtje krijgt (ieder voor zich en dan naast elkaar leggen), zodat je je best doet op de goede dingen.

Want er is naast de dingen die echt belangrijk zijn en de dingen die je echt niet moet doen, omdat ze de ander echt ongelukkig maken ook een waslijst van zaken die eigenlijk niet zoveel uitmaken.



Het is niet egoistisch om jezelf te laten zien. En je kunt hem gerust laten weten dat je met hem verder wil. En je moet sowieso meer naar zijn gevoel luisteren, maar als het goed is interesseert het je ook hoe hij zich voelt, dus in dat geval blijf je dichtbij jezelf en ben je er voor hem.

En je kunt hem gerust helpen om dingen onder woorden te brengen, als hij dat moeilijk vindt, maar doe dat door vragen, zodat hij zelf tot inzicht komt. Leg hem geen woorden in de mond, want dan zijn het jouw gevoelens en ideeen.

Onverdeelde aandacht

Plan tijd samen in die je volledig aan elkaar besteed.

Kinderen in de opvang, telefoon uit.

De grootste dooddoener is toch wel, dat jij net je ziel en zaligheid op tafel legt en hij ineens een van zn voetbalkameraden op de sms heeft en zijn aandacht helemaal weg is.



Maar plan ook regelmatig dit soort momenten in. Creeer ruimte om jullie relatie te laten gebeuren. Je moet toch wel uitgaan van een uur of 15 in de week. Dus niet dat iedere avond wel eentje weg is, of er altijd bezoek zit. Heb je kinderen, plan dan ook nog steeds quality time samen in, bijv als de kids in bed liggen.

Ga samen wandelen, fietsen, squashen, uit eten... eet samen aan tafel. Allemaal momenten waarop je dingen kunt delen en elkaar leert kennen en blijft kennen.

Zorg dat je tijd samen je hoogste prioriteit krijgt en je dit niet aan de kant schuift voor zaken die minder belangrijk zijn.

Valkuilen

Door elkaars emotionele behoeften te bevredigen kun je elkaar oneindig gelukkig maken.

Maar de instinker is, dat je elkaar ook verschikkelijk ongelukkig kunt maken.



Het is nutteloos om te storten op de emotionele bankrekening als je vervolgens je saldo er direct weer vanaf haalt.



Misschien heeft je partner wel een aantal vervelende eigenschappen. Hij hij/zij veeleisend, reslectloos, boos, ontevreden, onhafhankelijk (buitensluiten) of oneerlijk.

Op die manier zul je het moelijk vinden van je partner te houden. Immers, telkens gebeurt er weer iets vervelends! Je hebt misschien het gevoel dat je wordt buitengesloten. Je durft niets meer te vertellen omdat hij/zij je belachelijk maakt, je kunt niets goed doen in zijn/haar ogen etc. Dan zul je de neiging voelen om jezelf te beschermen tegen deze destructieve neigingen van je partner.



Probeer dus aan te geven welk effect deze eigenschappen op jou hebben en dat ze meespelen in de afstand tussen jullie.

Maar breng dat niet als verwijt, maar maak bespreekbaar waar deze vormen van gedrag vandaan komen

(jeugdtrauma, nooit geleerd anders te communiceren, ontevreden gevoel over allerlei dingen etc) en hoe jullie ze kunnen voorkomen. (los de zaken op die tot ontevredenheid leiden, leer anders te communiceren, maak het jeugdtrauma bespreekbaar, al dan niet met therapie).



Belangrijk is dat je je voor elkaar durft open te stellen. En ja, hoe meer je van elkaar weet, hoe meer je elkaar ooit zou kunnen kwetsen.

Maar aan de andere kant, kun je een gelukkig leven op je buik schrijven als je elkaar buitensluit.

Overigens is mijn ervaring met reguliere relatietherapie niet zo positief. We hebben dit uitgeprobeerd, maar ik vond het erg vervelend om te vertellen wat me allemaal stoorde aan mijn partner (ik noemde dat afzeiksessies). Dat had ik m al vaak genoeg naar zijn hoofd geslingerd, en vice versa, dus dat wisten we wel.

Ik wil altijd heel graag positief in het leven staan. En hij is nogal probleem-oplossend ingesteld. Voor ons is het dus beslist een beter idee om te werken aan hoe het WEL moet, dan om te klagen over hoe het NIET moet.

Vandaar dat ik nogal enthousiast ben over deze methode.

Muisje, wat een goed nieuws!

En inderdaad... zegt hij, dus dat moet je geloven.



Inderdaad, relatietherapie klinkt vaak als een brug te ver. Daarom is deze 'doe het zelf-relatietherapie' net iets positiever en minder ingrijpend dan echt ergens heen gaat.



Je schrijft dat er veel gebeurd is op persoonlijk vlak. Is dat vooral bij hem, of bij jou, of tussen jullie?

Misschien zou je hem kunnen aangeven dat je hem graag wil bijstaan in de moeilijke dingen waar hij door heen moet en dat je graag met hem samen die problemen tegemoet wil zien.



Want ook al ben je niet getrouwd en heb je geen kinderen... je hebt op een bepaald punt voor elkaar gekozen en die relatie is wellicht iets makkelijker te verbreken (in praktische zin), ze heeft net zoveel recht om goed te verlopen als een officiele relatie!!!

@ muisje: wat fijn om te horen dat hij zelf zegt niet in de afsluit fase te zitten. Dat hij nog van je houdt en je mist. Hou je daar nu dan aan vast. Ga zijn woorden niet in twijfel trekken ook al zijn jullie er nog lang niet.



Tja, relatietherapie spreekt mij ook nog niet echt aan. Denk ook dat wij nog niet in een fase zitten waar dat uberhaupt ter sprake is. Eerst maar weer eens contact en dat gaat zeker deze week komen. Positief of negatief dat is nog even afwachten.



@ Amygdala: Ik heb het gisteravond ook al gezegd maar je posts helpen mij echt enorm. Heb jij beroepsmatig ook iets van doen met deze materie? Of gewoon veel interesse en zelfstudie door je eigen ervaring? Ik zie soms wat NLP en TA gerichte adviezen, klopt dat?



Nou meiden, hopen dat deze week de kosmos wat positieve energie naar mij kan verzenden

Ragazza,

Ik ben communicatie-adviseur en veel bezig met psychologische processen. En hoe raar dat misschien ook klinkt, al die psychologische processen zijn eigenlijk overal hetzelfde. In je relatie, in verkoopstrategien op je werk etc. Mensen reageren nu eenmaal op een bepaalde manier op bepaalde aangeleverde informatie.



Heel stom, maar in mijn eigen relatie zag ik dus niet wat ik verkeerd deed. Maar ja, dan moet je eerst het licht gezien hebben dat je relatie net zo goed 'werk' is als al het andere dat je doet. Jezelf zijn is leuk, maar zo lang je met anderen te maken hebt, zul je ook op een goede manier mee om moeten gaan. Daar ben ik me toen in gaan verdiepen (en hij ook) en ik heb dat toen nog wat breder getrokken en dieper bestudeerd uit professioneel oogpunt. Er kwam heel wat bij elkaar!



En natuurlijk praat ik hier, of tegen mijn man, wel anders dan tegen zakelijke relaties. Je hebt wel werk en prive en qua persoonlijke gevoelsbeleving zijn die toch echt wel anders.



Ragazza, ben blij dat het je helpt. Dat is ook het enige waar het om gaat: een eerlijke kans om gelukkig te zijn.

Muisje23,

ik weet niet hoe oud je bent en het doet er misschien niet toe, echter kan het helpen om even afstand van elkaar te nemen om uit die rollercoaster van gevoelens te komen. Waarschijnlijk worden jullie er beide sterker van, en is het niet uitgesloten dat er dan een betere toekomst voor jullie, samen, in het verschiet ligt.

Deze gedachte is nu heel bedreigend voor je, maar geloof mij, met de tijd zul je hier alleen maar sterker van worden.