Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

relatie uit

15-11-2017 23:27 1428 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Wegens herkenbaarheid verhaal even weggehaald. Samenvatting: relatie is uit, ik voel me kut en vind het fijn dit te delen.

iedereen die zijn verhaal van zich af wil schrijven is meer dan welkom om mee te doen in dit topic ! Laten we elkaar steunen!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 25-11-2017 20:22
Reden: TO heeft een waarschuwing gekregen voor het verwijderen van de OP
87.18% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
:hug: Dit is je eerste rauwe verdriet. Het wordt echt beter. Voor nu: van je af schrijven (check), chocola, uithuilen en vooral afleiding zoeken en doen wat goed voelt.
Well behaved women rarely make history.
Alle reacties Link kopieren Quote
Eens met Zijdus. Dit is even een nare tijd waar je doorheen moet. Maar je zal merken dat op een moment de dalen minder diep worden en uiteindelijk ben je weer het vrouwtje. Tot die tijd kun je het advies van Zijdus opvolgen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ooh dat komt even aan he. Afscheid doet heel veel pijn, en die pijn mag je voelen. Ik vind het wel heel dapper dat je het nu bij jezelf houdt. En niet bij hem wil neerleggen. Dat doe je echt goed.

Heel veel sterkte, want liefdesverdriet is gewoon echt ruk. Maar er komen mooiere dagen aan. Ook al zie je ze nog niet. Ze zijn onderweg. En tot die tijd mag je je best klote voelen en huilen.
Toekomstmuziek is muziek die nog gecomponeerd moet worden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt voor de reacties. Lig nu in bed en ben kapot maar zodra ik mijn ogen dichtdoe denk ik alleen maar aan hem en speelt alles weer door m'n hoofd dus slapen wordt hem voorlopig niet. Kotsmisselijk ook
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik snap wat je voelt. Mijn relatie ging ook vrij onverwacht uit na 8 jaar om dezelfde redenen. De eerste weken was ik vrij hopeloos en wil je vooral niet horen dat het beter wordt.

Ga lekker voor jezelf zorgen, huil zoveel je wilt en draai het nummer i will survive. Doe wat goed voelt en neem je tijd.

Dikke knuffel en veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren Quote
Hopelijk heb je nog wat kunnen slapen...
Zoek afleiding, het slijt echt
Sterkte
Liefdesverdriet is klote en doet ontzettend zeer.

Het wordt echt beter!! lekker van je afschrijven en de tranen laten lopen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt, ik zal zeker veel schrijven. Ook fijn om te weten dat er anderen zijn die hetzelfde hebben doorgemaakt.

Ik heb redelijk geslapen, heel onrustig en vanaf 5 uur steeds even wakker. Ben kapot, emotioneel helemaal dood. Ik wil hem zo graag even zien, maar ik weet dat het niet goed is.

De bus naar zijn werk gaat langs mijn huis, ik dacht er zelfs even over in mijn half slaap delirium om even naar buiten te kijken om hem te zien misschien maar uiteraard niet gedaan.

De komende dagen heb ik veel afspraken. Enerzijds totaal geen fut voor, anderzijds wel heel goed die afleiding.

Als er dames zijn die hetzelfde doormaken kunnen we misschien hier in dit topic met z'n allen ons leed van elkaar afschrijven en elkaar steunen!
Alle reacties Link kopieren Quote
Anderen hebben zeker het zelfde doorgemaakt...Zeker als de liefde diep heft gezeten, de relatie lang was en de breuk onverwacht was dan ben je echt aan de beurt.
Mijn break up is nu ruim 14 maanden geleden en ik heb er nog steeds veel verdriet van. Langzaam pak je voor de buitenwereld je leven weer op maar van binnen is het nog rauw. Ik ben beslist niet needy.. Ben zelfbewust en sta stevig in het leven. Maar dit heeft me op enig moment vrijwel gebroken.
Meest aangrijpend was haar totale persoonsverandering vlak na de breuk. Ik ken mezelf wat dit betreft niet, maar ik zal zeker nog vrij veel tijd nodig hebben om het een plaats te geven.
En ja... niet alleen dames maken dit door... mannen zijn soms ook net gewoon mensen... Sterkte...
Alle reacties Link kopieren Quote
Veel sterkte! In weet exact hoe je je voelt, enkele weken geleden net hetzelfde meegemaakt, hij gaf dezelfde redenen, alleen bleek hij ook al iemand anders op het oog te hebben. Een week na de klap kwam er dus nog een extra klap bovenop.
Het gaat intussen wat beter met mij, met ups en down, of met golven zoals iemand het zo mooi omschreef in mijn topic.

Huil wanneer je het nodig hebt, achteraf ben ik steeds opgelucht. Schreeuw wanneer je er zin in hebt. Maar geniet ook van het leven, van de kleine dingen eerst.

Schrijf, praat, gooi alles wat op je lever ligt eruit, tegen iedereen die ernaar wil luisteren.

Ik wens je veel sterkte, je komt hier vast veel sterker uit! Dikke knuffel van mij!
Alle reacties Link kopieren Quote
Hier nog 1, en ik begrijp echt niets van mezelf, het was echt een vervelende knipperlicht relatie waarin ik mij zo vaak alleen en eenzaam heb gevoeld.

En nu het echt voorbij is zit hij continue in mijn hoofd, haal ik mij de gekste dingen in mijn hoofd.
Voel mijn moe en lusteloos...en alle emoties wisselen zich af in mijn lijf van agressie tot aan berusting.
Voel mij waardeloos, afgedankt en gebruikt terwijl ik de stekker eruit heb getrokken...

Wil hem steeds controleren op whatsapp, wis zijn nummer voeg het weer toe. Wil hem bellen met een kutsmoes... echt zo afhankelijk....

Droom mij gek over hem, dat hij mij afwijst, vreemdgaat weet ik veel allemaal..

Ben er echt doodop van en wilde dat het voorbij ging dit kut gevoel...
Alle reacties Link kopieren Quote
Nou wat een emotionele rollercoaster vandaag weer, ik ben doodmoe, last van mijn maag en vanaf het opstaan al hoofdpijn van het huilen. Ik zie veel mensen, had al allemaal afspraken staan en ik heb er eigenlijk geen zin in maar het doet me wel veel goed. Vanavond ga ik met iemand sporten. Ik wou hem afzeggen maar hij heeft me overtuigd dat ik toch moet gaan.

Veel lieve reacties ! Doet me goed om te horen dat er lotgenoten zijn.

@Macho wat naar om te horen, lijkt me vreselijk. Ook dat je er al zolang last van hebt. In welke zin was ze zo snel veranderd van persoonlijkheid? Veel sterkte!

@Callie_15 wat erg, dat ie gelijk een ander heeft. Ik heb ook (nu al) ups en downs. Heeel soms een up en dan denk ik: het is goed zo, ik moet even alleen zijn, het komt wel goed (ik ben meer verdoofd dan denk ik). En 5 minuten later een enorme down waarin ik helemaal in paniek aan het huilen ben en me niet kan voorstellen dat dit ooit weggaat. Heel fijn om te horen dat het wat beter gaat :) Dikke knuffel terug!!

@Sjaantje37 exact hetzelfde, ik heb me ook vaak heel naar en ongelukkig gevoeld in de relatie maar toch mis ik hem zo ! Echt heel herkenbaar, ook die afwisselende emoties. Doodvermoeiend. Ik heb zijn nummer verwijderd en ken hem niet uit mijn hoofd dus dat helpt... sterkte xxx
Alle reacties Link kopieren Quote
Het sporten zal je deugd doen, eventjes verstand op 0 en sporten. Ik zit zelf klaar om naar de yoga te gaan.

Ja, een week erna was hij al bij iemand anders, een meisje uit onze vriendengroep, zijn beste vriendin. Ik had het moeten zien aankomen denk ik, maar hij deed er tot de laatste dag nog alles aan om mij ervan te overtuigen dat wij voor altijd waren. Ik mis hem nog steeds, elk uur van de dag, maar het zware gevoel wordt minder, en ik kan mijn gedachten alweer wat langer op iets anders zetten.
Alle reacties Link kopieren Quote
@claire
Hoe was het sporten? Deugd van gehad.
Hier een grote dipdag (eigenlijk al de ganse week) precies of ik hebben alle stappen van de afgelopen weken niet gezet. En een leeg weekend voor de deur doet er ook niet veel goed aan. Maar ik ga lekker verdrietig zijn en heel lief voor mezelf, alle tranen weer op huilen zodat ik weer verder kan.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het sporten hielp best goed ja, heb nog redelijk goed geslapen ook. Het gaat iets beter, ik blijf wel veel denken en er worden me allerlei dingen duidelijk. Ik merk wel al dat ik meer lucht heb en dat het goed is zo maar tegelijkertijd mis ik hem ook ontzettend en hoop ik stiekem dat het goed komt (terwijl het beter voor me is als dat niet gebeurt omdat ik ongelukkig was en altijd op de 2e plek kwam) .

@Callie, wat naar dat je je weer zo voelt, hoe komt dat? Kan je niet iets inplannen dit weekend?
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een herkenning in dit topic..

Mijn ex heeft het 3 weken uit het niets uitgemaakt en ik zag het echt niet aankomen. Zijn reden is dat hij mij niet omlaag wilt trekken en wilt verpesten (hij had de nodige problemen in zijn leven) en ik ben het nog steeds niet eens met die beslissing. Of ja vooral met het feit dat hij die beslissing in zijn eentje heeft genomen zonder daarover in gesprek te gaan.
Na anderhalve week zag ik op zijn WhatsApp een foto van hem met een meisje, en nadat ik gevraagd had of het zijn nieuwe vriendin was en of dat de reden voor onze breuk was kreeg ik als reactie dat het niet de reden van onze breuk was maar dat hij van mening is dat hij zich niet hoeft te verklaren of het wel of niet zijn nieuwe vriendin is.
overdag gaat het wel en kan ik redelijk de dag doorkomen, maar 's avonds thuis op de bank dan ben ik doodmoe en komen de tranen en het gemis.
Eat glitter for breakfast and shine all day
Alle reacties Link kopieren Quote
Het gaat hier ook wat beter, heb alles van hem verwijderd en nu op zo'n manier dat ik zijn nummer niet kan terugzetten in mijn telefoon.

Ik vermoed ook dat hij al met een ander bezig is maar het is ook invullen van mijn kant.

Ik ben naar yoga gegaan deze week want ik werd knettergek in mijn hoofd en ben gaan lezen over emotionele afhankelijkheid want zo geweldig was de relatie niet ben mij er behoorlijk in kwijtgeraakt en zit nu met de gebakken peren.

Ik probeer lief voor mezelf te zijn en zeg telkens tegen mijzelf, het is over je hebt geen controle meer over hem of de relatie.

Ik begin langzaam te accepteren dat het echt voorbij is.
Alle reacties Link kopieren Quote
@Sjaantje ja ik heb precies hetzelfde, ik voelde me ook zo afhankelijk van hem, ben mezelf helemaal kwijtgeraakt. Herkende mezelf ook niet meer, ik was zo emotioneel afhankelijk. Dat moeten we ook gaan leren nu, gelukkig zijn zonder een man!
claire1111 wijzigde dit bericht op 17-11-2017 23:55
1.02% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
@claire
Gelukkig heb je goed geslapen, daar heb je deugd van, emotioneel kan je nu eenmaal veel meer aan in een uitgerust en gezond lichaam.
Ik snap het missen, dat heb ik nu, na ongeveer 3 maand nog steeds. Het verdriet, dat komt en gaat, maar dat missen, dat vind ik het ergste.

Waarom ik me zo naar voel? Ik heb hem (en haar) vorig weekend gezien, en ik vermoed dat dit de weerslag is. Meer dan hallo en tot later zeggen we niet tegen elkaar, maar voor mij is hij wel heel erg aanwezig. We delen een vriendengroep, en die wil ik niet opgeven dus ik moet ermee leren leven dat ik ze nog vaak samen zal zien. Daarnaast hoor ik ook van zijn vrienden dat hij erg verandert, zijn beste vriend herkent hem niet meer. Ik heb mezelf voorgenomen om nooit te veranderen voor iemand, ze moeten me nemen zoals ik ben, net zoals ik hem ook genomen heb zoals hij is, ik geloof niet in perfectie. Hij blijft gewoon erg in mijn hoofd spoken. Ik hou nog heel erg van hem (of hoe ik hem ken) en weet op dit moment niet of die liefde ooit over gaat. In mijn ogen was onze relatie helemaal niet slecht, we liepen elk op de tippen van onze tenen omdat we graag verder wilden gaan, huisje kopen/huren enzo. En nu was dat huisje zo goed als in orde en gaat hij lopen. Soms denk ik dat hij koudwatervrees heeft ...

@sjaantje
Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Als er echt niets was tussen hen, zou je ex het dan niet rechtuit zeggen? Bij mijn ex heb ik het toen ook rechtuit gevraagd, 'later misschien' zei hij, om het dan later die avond toch toe te geven in een sms'je waarin hij zei dat hij mij niet kwijt wilde maar dat ik haar moest respecteren.
Ik hoop voor jou dat je daar snel duidelijkheid over hebt, nee, hij hoeft het je inderdaad niet meer te zeggen, jullie zijn niet meer samen dus hij hoeft zicht niet te verantwoorden. Maar voor jezelf zou het wel duidelijkheid scheppen, als er echt iets is kan je daarmee verder, boos worden, maar ook echt proberen afsluiten, want er staat dan immers iemand in de weg.
Zo werkt het toch bij mij, eenmaal ik het wist heb ik geen hopeloze berichtjes meer gestuurd, heb ik niet meer gesmeekt, heb ik hem niet meer uit mezelf gecontacteerd (al heb ik wel al regelmatig op het punt gestaan dit wel te doen). Hij wil mij niet meer, dus hij is mij zeker niet meer waard.
Alle reacties Link kopieren Quote
Heel veel sterkte clair,
Nog heel ff door dit raar gevoel,
Komt weer helemaal goed..
Alle reacties Link kopieren Quote
Gister uit eten geweest met een oudere (en wijzere) vriendin en daarna flink gedronken. Er was een smartlappenfestival toevallig, verschrikkelijk normaal maar nu lekker keihard meegeschreeuwd, alles eruit. Veel goede gesprekken en analyses. Alleen erg misselijk nu. En ik werd wakker en moest GELIJK aan hem denken en huilen.

Ik heb een boek besteld van Lauren Verster (Uit) waarin bners vertellen over liefdesverdriet. Herkenbaar maar ook pijnlijk. Allemaal zeggen ze, net als mijn vrienden en iedereen hier: het komt goed, je komt er sterker uit. Ik geloof dat nu nog niet zo...

Hoe is het met de rest?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik was/ben ook steeds misselijk na een dag vol gesprekken en analyses. Op het moment zelf heb ik daar deugd van, maar achteraf draait mijn hoofd overuren ...
Dat huilend wakker worden, dat betert wel vind ik. Hij is nog steeds de eerste in mijn hoofd maar ik huil niet meer elke dag, het gevoel van een gebroken hart, dat is er wel nog steeds.

Moeilikk te geloven he, dat we hier sterker uitkomen. Ik verplicht mezelf om het te geloven. Dan spreek ik tegen mezelf, Callie, je komt hier sterker uit, ook jij gaat een prachtig leven tegemoet.

Hier gaat het wel redelijk, alleen blijft er een gesprek met een vriendin door mijn hoofd spoken. Ze zei rechtuit dat ze niet gelooft dat zijn nieuwe relatie zal blijven duren, terwijl ze dat eerder niet wilde uitspreken. Ik vraag mij echt af waarom ze dit nu wel zegt, wat er verandert is, maar ik geloof niet dat het goed voor me is om ernaar te vragen. Pff, die dilemma's ...
Alle reacties Link kopieren Quote
Och ja Callie nu hou je je vast aan elk klein stukje informatie wat je hoort, hopende dat er nog een kans is.

Waar ik bij mezelf niet goed van wordt is het heen en weer geslingerd worden tussen de gedachte 'Dit is goed voor me, ik moet verder zonder hem en even alleen zijn' en 'misschien als ik dit en dit verander hebben we over een tijdje nog een kans'

En dan weer huilen ...
Alle reacties Link kopieren Quote
Die valse hoop he, verschrikkelijk! Nu hoop ik dat zijn nieuwe relatie niet blijft duren. Stel, het blijft niet duren, dan zal ik hopen dat hij mij terug wil ...

Ik herken het wel, dat heen-en-weer-geslinger tussen het is beter zo en ik wil hem zo graag terug. En als het besef dan komt dat hij je niet meer wil weer huilen ...

Anonymous

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven