Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

relatie uit

15-11-2017 23:27 1538 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Wegens herkenbaarheid verhaal even weggehaald. Samenvatting: relatie is uit, ik voel me kut en vind het fijn dit te delen.

iedereen die zijn verhaal van zich af wil schrijven is meer dan welkom om mee te doen in dit topic ! Laten we elkaar steunen!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 25-11-2017 20:22
Reden: TO heeft een waarschuwing gekregen voor het verwijderen van de OP
87.18% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
@goldfiregirl
Ook van mij een dikke knuffel, dat kan geen gemakkelijke beslissing zijn geweest.

@sjaantje
Die terugvallen, dat hoort erbij, je hart moet nog afkicken van hem. Goed dat je geen contact met hem hebt opgenomen. Denk nog eens aan de redenen waarom je het afgebroken hebt, huil nog eens goed en kijk weer vooruit naar de volgende dag!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik heb gisteren weer een dip gehad. Ik heb ze weer samen gezien en dat doet me echt verschrikkelijk veel pijn. Gisteren een ganse dag lopen piekeren en denken en overdenken. En valse hoop counteren, het lukt mij echt niet om geen valse hoop te hebben.
Op momenten zit ik diep in gedachten verzonken tot ik plots besef dat ik weer aan het dagdromen ben over een toekomst met hem. Ik heb echt geen idee hoe ik die dromen kan uitschakelen.
Gisterenavond aan de keukentafel ook weer ingestort, weer tranen met tuiten, ik mis hem zo, ik wil met hem trouwen, samenwonen, kindjes krijgen, ... niet met iemand anders. En dan reageert mijn broer kwaad, dat hij het niet waard is, dat hij respectloos is, een egoïst is dat alleen aan zichzelf denkt, ... En misschien heeft hij wel gelijk, toch probeer ik mijn ex nog steeds te verdedigen, hoeveel pijn hij mij ook al gedaan heeft.

Gelukkig had ik plannen gisterenavond, eventjes de zinnen verzetten en nieuwe herinneringen maken. Ik heb er deugd van gehad, al zal de terugval vandaag wel weer komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve Callie, ik begrijp jou zo goed.

Ik weet ook dat het valse hoop is maar ineens word ik zo kwaad, dan denk ik ben ik dit voor je waard geweest, een lullig apje dat je een boek voor mijn zoon hebt achtergelaten, had niet geappt!

Ik had het boek vanzelf daar tegengekomen want ik ben er elke week een paar uur. En hij had mijn naam met koeiletters op een briefje geschreven. En wat mij ook raakte is dat hij mijn volledig naam schreef en niet mijn koosnaampje, wat daar ook algemeen bekend is.
Had helemaal niet nodig geweest en had ff geantwoord op mijn bedankje....

Dat soort dingen, maar verdriet, kwaadheid wisselt zich deze dagen in een hoog tempo.
Was vanmorgen wel blij dat ik niet gebeld/geappt heb. Had ik mij nog rotter gevoeld. En weet ook dat ik het voorlopig even rustig aan doet met de wijntjes, dan komen de emoties helemaal bovendrijven.

Denk soms wel zou hij hier meelezen want ik weet dat hij mijn nickname hier weet omdat ik een keer een post van mijzelf heb laten lezen...maffe gedachten allemaal.

Maar weet je ik heb helemaal geen zin om stoer of sterk te doen, voel mij zo niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
@callie wat naar voor je, ik kan me voorstellen dat het ontzettend pijn doet om hen samen te zien. Is er geen mogelijkheid om ze even te vermijden totdat je je wat beter voelt? Want nu word je elke keer er weer mee geconfronteerd en dat vertraagt het helingsproces enorm. Hoe gaat het nu met je?

@sjaantje je hoeft ook helemaal niet sterk of stoer te doen, laat het er lekker uit . Ik herken dat wel van de drank, ik drink veel meer de laatste tijd maar het helpt totaal niet want zodra ik alleen ben zijn de emoties 10 keer erger. Ook die afwisselende emoties zijn zoooo herkenbaar, ik laat alles gewoon eruit (huilen, schreeuwen, depressief op de bank hangen)

Deze week ging het redelijk, ik heb flink geshopt, gaatjes bij laten schieten, naar de kapper geweest (allemaal op dezelfde middag waarop ik me heel stoer en onafhankelijk voelde :P) maar ik had vrijdagavond echt een kutavond. Ik had een feestje, allemaal stelletjes, en ik voelde me toen ik naar huis fietste verschrikkelijk alleen. Ik wist dat hij ook een feestje had (hadden we nog ruzie om, wie met wie mee zou gaan) en ik zag het al helemaal voor me hoe hij het naar zijn zin zou hebben met al die wijven daar die op hem geilen en ik in mijn eentje zat te treuren om hem. In een zwak moment ben ik zelfs omgefietst om erlangs te fietsen en toen zat ik echt te janken op de fiets. Gelukkig was er nog iemand wakker met wie ik erover kon appen tot 2 uur 's nachts. Zaterdag (gisteren) ging het alweer wat beter, en ik had afgesproken met een man bij hem thuis. Hij is erg aantrekkelijk maar ik sta nergens voor open, ik vond het ook niet eerlijk tegenover hem omdat ik nog met mijn ex in mijn hoofd zat en dat heb ik ook gezegd. Maar na een paar drankjes ... hebben we toch gezoend. In het begin heel gek, ik moest weer denken aan de eerste keer dat ik met mijn ex zoende (dit was heeeeel anders), maar voor ik teveel na ging denken ging ik er helemaal in mee en dames, het was heerlijk en daarna liep ik op wolkjes naar huis (niet omdat ik verliefd ben, verre van want voorlopig zit ik nog 'op slot', maar het deed me realiseren dat mijn ex niet de enige man op de aarde is en dat ik toch een paar uur niet aan hem had gedacht).

Ik wil niet zeggen dat je maar met een andere vent naar bed moet voor je eraan toe bent, maar het kan wel helpen om je er voor open te stellen. Ik had het gevoel dat ik ineens 10 stappen verder was in het verwerkingsproces.

Vandaag heb ik wat gedronken met een gemeenschappelijke vriend van mij en mijn ex. We hebben het er kort over gehad, en die vriend zei dat mijn ex er verdrietig om is. Dat vond ik fijn om te horen want in mijn hoofd ben ik al anderhalve week aan het treuren en leeft hij zijn leven vrolijk verder (we hebben geen contact). Het zou niet uit moeten maken, maar het deed me toch een beetje goed.

Ik snap nu ook beter dat iedereen zegt dat het tijd nodig heeft. Het is net als stoppen met roken: elke keer een nieuwe situatie zonder hem waar je weer aan moet wennen. Bijvoorbeeld na dat feestje vrijdag had ik veel roddels over gemeenschappelijke vrienden, dan baal ik weer dat ik dat niet met hem kan delen. Of straks met de feestdagen... maar het went, en het gaat steeds een beetje beter (en dan soms weer een ontzettende baaldag tussendoor).

PS. ik ben wel weer begonnen met roken haha
claire1111 wijzigde dit bericht op 26-11-2017 23:09
0.06% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Callie mag ik jou vragen waarom jij hem terug wil terwijl hij al een ander heeft, misschien dat ik mijzelf dat ook wat beter leer begrijpen.


Heb zojuist mijn hart uitgestort bij de nieuwe vriend van mijn zus, had even een mannelijke kijk op de zaak nodig, weer die tranen...pfffff geloof dat het verdriet nu in al zijn hevigheid loskomt, ook denk ik omdat ik op de ene lullige apje na sinds 7 november niets meer van hem vernomen heb.
Merk ook dat het idee dat hij hier ineens voor de deur staat en mij in zijn armen neemt en zegt dat hij niet verder wil met mij ook begint te vervagen en de realiteit plaats maakt voor het dagdromen.

Door het geen contact hebben zie ik zo vreselijk op tegen de eerste keer dat ik hem weer tegen ga komen en dat is bijna onvermijdelijk.
Alle reacties Link kopieren Quote
@Claire
Vermijden is moeilijk, ik heb heel weinig vrienden buiten onze gemeenschappelijke vrienden. Dus als ik buiten wil komen, dan is de kans heel groot dat ze daar ook zijn. Maar het is dat of niet buiten komen ... Ik ben nog op zoek naar een plaats/manier om nieuwe mensen te leren kennen.

De eerste maand heb ik bewust niks gedronken, uit schrik om mezelf niet in toom te kunnen houden. Nu drink ik ook meer dan vroeger, ik word er wat losser van, en dat kan ik eigenlijk wel gebruiken af en toe.

Aandacht van een man kan deugd doen he, ik heb heel snel Tinder geïnstalleerd en had ook heel snel een match met iemand. Tijdens het chatten klikte dat goed, en ik had daar echt deugd van. Helaas is dat contact nu voorbij, hij wilde graag verder afspreken, terwijl ik daar (toen) totaal nog niet klaar voor was. Dit weekend vernomen dat hij een nieuwe vriendin heeft, en ik wens hem oprecht het beste toe, al vind ik het jammer dat ik nu niet meer met hem kan chatten.

Er is wel nog een kennis/vriend die nu wat meer toenadering zoekt. Alleen weet ik niet goed wat zijn bedoelingen zijn. Hij geeft complimentjes enzo, maar ik heb niet de indruk dat hij meer wil. Het is fijn, zo'n contact, en af en toe een complimentje, maar het maakt mij ook verschrikkelijk onzeker ...
Alle reacties Link kopieren Quote
@Sjaantje
Ik weet het zelf niet zo goed. In mijn ogen hadden wij een goede relatie
Hij zag mij graag (zie hij altijd), ik zag hem graag. We konden samen lachen en plezier maken. We droomden over een mooie toekomst en er waren concrete plannen.
In mijn ogen is hij nog steeds de ideale man voor mij.
Ik verdedig hem nog steeds als er kwaad over hem wordt gesproken, ik zie hem gewoon nog doodgraag, en ik mis hem keihard.
Misschien wil ik gewoon terug naar het vertrouwde, naar het moment waar ik mij echt gelukkig voelde. Want op dit moment ben ik het gevoel van geluk echt kwijt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Nu gaat het wel weer met mij, daarnet nog in tranen uitgebarsten in de badkamer, even alles laten lopen. Ben ik weer even opgelucht.
Morgen wordt nog een lastige dag, ik ga zijn spullen terugbrengen, hoop dat ik daar niet in tranen uitbarst ...
Alle reacties Link kopieren Quote
Callie kan je zijn spullen niet opsturen of in een tas aan de deur hangen? (Heb ik gedaan)

Ik heb bij jou een beetje het gevoel dat je ook alles eromheen mist, de warmte, de connectie met iemand... dat is heel logisch hoor, dat hebben wij allemaal, maar dat ga je dan 100% op hem projecteren waardoor je denkt dat je niet zonder hem kan leven. En waarom word je zo onzeker van complimentjes??

Ben je al langs je huisarts geweest om evt met iemand te gaan praten? Succes morgen!
Alle reacties Link kopieren Quote
We hebben het zo afgesproken. Ik hoop dat het mij helpt om het af te sluiten.

Je kan gelijk hebben, dat ik alles er omheen mis. Hij is mijn eerste grote liefde, ik die van hem. Het voelde gewoon goed, en ik heb moeite om dat los te laten.

Tja, complimentjes, daar ben ik nooit goed mee geweest. Onzekerheid denk ik.

Ik ben nog niet bij de huisarts geweest. Ik denk dat ik wacht tot na nieuwjaar.
Alle reacties Link kopieren Quote
claire1111 schreef:
26-11-2017 20:30
@callie wat naar voor je, ik kan me voorstellen dat het ontzettend pijn doet om hen samen te zien. Is er geen mogelijkheid om ze even te vermijden totdat je je wat beter voelt? Want nu word je elke keer er weer mee geconfronteerd en dat vertraagt het helingsproces enorm. Hoe gaat het nu met je?

@sjaantje je hoeft ook helemaal niet sterk of stoer te doen, laat het er lekker uit . Ik herken dat wel van de drank, ik drink veel meer de laatste tijd maar het helpt totaal niet want zodra ik alleen ben zijn de emoties 10 keer erger. Ook die afwisselende emoties zijn zoooo herkenbaar, ik laat alles gewoon eruit (huilen, schreeuwen, depressief op de bank hangen)

Deze week ging het redelijk, ik heb flink geshopt, gaatjes bij laten schieten, naar de kapper geweest (allemaal op dezelfde middag waarop ik me heel stoer en onafhankelijk voelde :P) maar ik had vrijdagavond echt een kutavond. Ik had een feestje, allemaal stelletjes, en ik voelde me toen ik naar huis fietste verschrikkelijk alleen. Ik wist dat hij ook een feestje had (hadden we nog ruzie om, wie met wie mee zou gaan) en ik zag het al helemaal voor me hoe hij het naar zijn zin zou hebben met al die wijven daar die op hem geilen en ik in mijn eentje zat te treuren om hem. In een zwak moment ben ik zelfs omgefietst om erlangs te fietsen en toen zat ik echt te janken op de fiets. Gelukkig was er nog iemand wakker met wie ik erover kon appen tot 2 uur 's nachts. Zaterdag (gisteren) ging het alweer wat beter, en ik had afgesproken met een man bij hem thuis. Hij is erg aantrekkelijk maar ik sta nergens voor open, ik vond het ook niet eerlijk tegenover hem omdat ik nog met mijn ex in mijn hoofd zat en dat heb ik ook gezegd. Maar na een paar drankjes ... hebben we toch gezoend. In het begin heel gek, ik moest weer denken aan de eerste keer dat ik met mijn ex zoende (dit was heeeeel anders), maar voor ik teveel na ging denken ging ik er helemaal in mee en dames, het was heerlijk en daarna liep ik op wolkjes naar huis (niet omdat ik verliefd ben, verre van want voorlopig zit ik nog 'op slot', maar het deed me realiseren dat mijn ex niet de enige man op de aarde is en dat ik toch een paar uur niet aan hem had gedacht).

Ik wil niet zeggen dat je maar met een andere vent naar bed moet voor je eraan toe bent, maar het kan wel helpen om je er voor open te stellen. Ik had het gevoel dat ik ineens 10 stappen verder was in het verwerkingsproces.

Vandaag heb ik wat gedronken met een gemeenschappelijke vriend van mij en mijn ex. We hebben het er kort over gehad, en die vriend zei dat mijn ex er verdrietig om is. Dat vond ik fijn om te horen want in mijn hoofd ben ik al anderhalve week aan het treuren en leeft hij zijn leven vrolijk verder (we hebben geen contact). Het zou niet uit moeten maken, maar het deed me toch een beetje goed.

Ik snap nu ook beter dat iedereen zegt dat het tijd nodig heeft. Het is net als stoppen met roken: elke keer een nieuwe situatie zonder hem waar je weer aan moet wennen. Bijvoorbeeld na dat feestje vrijdag had ik veel roddels over gemeenschappelijke vrienden, dan baal ik weer dat ik dat niet met hem kan delen. Of straks met de feestdagen... maar het went, en het gaat steeds een beetje beter (en dan soms weer een ontzettende baaldag tussendoor).

PS. ik ben wel weer begonnen met roken haha
Claire ik krijg een big smile van deze post, heerlijk om te lezen. Dat is het ook echt het afkicken, er zijn inderdaad genoeg andere mannen op de aardbol en ik krijg ook echt genoeg aandacht maar het is hem niet.
Ik voel mij vandaag trouwens zoveel beter dan tijdens het weekend.
Wilde vanmorgen weer zijn whatsapp checken en dacht ineens waarom? Waarom wil jij jezelf weer pijnigen, hou ermee op! En dat heb ik gedaan.
Enne ik rook ook, was echt zoveel meer gaan roken, zelfs in de ochtend wat ik zelden deed. Nu heb ik dat gelukkig weer onder controle. Want een ding wat ik mij wel heb voorgenomen is, dat geen vent het waard is om daar zelfdestructief van te worden. Dat heb ik teveel gedaan in het verleden en ik heb ook die luxe niet meer.
Bijna 49 jaar dan moet je echt goed voor jezelf zorgen en zeker voor je uiterlijk. Alles wat niet goed is, zie ik de volgende dag in mijn gezicht..hahahaah
Alle reacties Link kopieren Quote
Callie, lijkt mij echt vreselijk om hem met een ander te zien. Het woord vreselijk dekt niet eens de lading.
Ik zou denk ik als ik mijn ex nu al moet aanschouwen met een ander een stukje doodgaan.

Maar wijlen mijn moeder zei altijd waar je niet dood aan gaat, daarvan word je sterker. En geloof mij nu is het de hel maar het wordt beter.

Maar ik vind het echt zo rot voor jou, dikke knuffels, denk aan jou!
Alle reacties Link kopieren Quote
@Callie heel veel sterkte vandaag en een dikke :hug: voor jou!

@Sjaantje ook voor jou een dikke :hug:

Dat van meer drinken herken ik wel, gisteren was ik op een evenement waar ex met nieuwe aanhang onverwacht ook was (gelukkig aan de andere kant van de zaal en gelukkig maar 1 keer gezien toen ze voorbij liepen), dus meer gedronken als de bedoeling, maar wel een top middag gehad, en totaal niet in de verleiding geweest om scene te maken of wat dan ook. Daar ben ik stiekem wel een beetje trots op.

En dat wat Claire zegt over de aandacht van andere mannen, ik heb nu een leuk contact met een man, en gezien het leeftijdsverschil kan het nooit serieus worden, maar de aandacht en de gesprekken zijn fijn
Eat glitter for breakfast and shine all day
Alle reacties Link kopieren Quote
Glitterbep, goed zo dat je niet in de verleiding bent geweest om een scène te maken ondanks de wat hogere alcoholgehalte in je bloed. ;-)

Je hebt daarmee alleen jezelf en je gaat je daardoor zo slecht voelen, nu heb je het met opgegeven hoofd doorstaan!

Dat is precies een goed voorbeeld voor mij, daarom denk ik niet dat ik naar de kerstborrel ga, zeker als ik hem voor die tijd niet gezien heb. Ik wil mezelf niet verliezen in een scène door teveel drank.

En als hij net zo afstandelijk en kil doet als in het begin van onze relatie dan ben ik bang dat ik zijn ogen uit zijn kop krabt, en laat ik dat maar niet doen want het zijn echt hele mooie ogen...hahahaha
sjaantje37 wijzigde dit bericht op 27-11-2017 13:37
0.07% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Dankjewel allemaal voor de lieve woorden en de knuffels. Doet me deugd!
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedacht mij net dat het hoogtepunt van mijn weekend de kus van mijn puberzoon was, die mij zondagochtend wakker maakte met een kus op mijn wang, en het kroelen met elkaar daarna.

Echt zo uitzonderlijk aangezien hij te stoer is om zijn moeder nog te kussen, zoveel liefde stroomde erop dat moment door mijn lijf.

Hij is zo lief voor mij, heb hem ook uitgelegd dat liefdesverdriet van alle leeftijden is en dat ik af en toe een verdrietig moment heb, gelukkig merkt hij er voor de rest niet zoveel van want ik ben ondanks het rotgevoel heel opgewekt naar hem toe.

Maar ik probeer echt te relativeren en merk dat het de pijn verzacht.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het viel wel mee vanavond. Al een ganse dag tranen, in de auto van werk naar huis nog eens alles uitgehuild en dan naar daar gereden. Het is zo vreemd, zo afstandelijk, hij die zoveel van mij weet, die altijd iets te vertellen heeft moest naar zijn woorden zoeken. Geen woord over het hoe en het waarom.
Daarna nog naar een vriendin geweest, nog wat uitgehuild, nog even geventileerd en daarna nog wat gekeurd op Tinder.

Hoop dat dit mij weer wat afsluiting kan bieden.
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve Callie dat hoop ik ook echt voor jou.

Tinder is echt een leuke afleiding, ben totaal niet geïnteresseerd om te daten want daarvoor is het nog echt te vroeg, zou iedere man toch maar met hem vergelijken.

En ik begrijp echt hoe jij je voelt, elke dag heb ik een moment ook dat moet ik hem vertellen maar gelijk het besef dat het niet meer kan.

Twijfels of ik het wel goed heb aangepakt door te zeggen dat ik geen contact meer wil, dat ik geen vrienden wil zijn...maar denk als ik dat niet had gedaan het nu nog had voortgesleept. En wil niet zo eindigen als zijn psycho ex, die zei over hem heen te zijn maar zo gauw een andere vrouw in zijn leven belangrijker voor hem werd dan zij, gelijk de jaloerse bitch uithangen.
Daar voel ik mij dus te goed voor om als tussendoortje te dienen.

Ik kom er wel, heeft echt tijd nodig. Op mijn werk merkte een aantal collega’s wel op dat ik er sinds tijden weer goed uitzie en dat ik een stuk vrolijker ben en beter aanspreekbaar is wel zo handig in mijn functie..hahahaha

Ik probeer het ook niet meer mooier te maken dan het was, niet meer te romantiseren.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik doe mee! Mijn vriend heeft het uitgemaakt en ik weet niet waar ik het zoeken moet... :cry:
Alle reacties Link kopieren Quote
Sjaantje37 schreef:
17-11-2017 16:18
Het gaat hier ook wat beter, heb alles van hem verwijderd en nu op zo'n manier dat ik zijn nummer niet kan terugzetten in mijn telefoon.

Ik vermoed ook dat hij al met een ander bezig is maar het is ook invullen van mijn kant.

Ik ben naar yoga gegaan deze week want ik werd knettergek in mijn hoofd en ben gaan lezen over emotionele afhankelijkheid want zo geweldig was de relatie niet ben mij er behoorlijk in kwijtgeraakt en zit nu met de gebakken peren.

Ik probeer lief voor mezelf te zijn en zeg telkens tegen mijzelf, het is over je hebt geen controle meer over hem of de relatie.

Ik begin langzaam te accepteren dat het echt voorbij is.
Hi Sjaantje,

Wow, zo herkenbaar. Ik heb 8 jaar een relatie gehad, en leefde echt voor die persoon. Was ook ontzettend afhankelijk van hem. Geen hobby, en was liever bij hem dan bij vriendinnen. En hij bepaalde echt hoe ik me voelde. Was hij afstandelijk? Maakte ik me zorgen. Was hij gelukkig? Ik ook. Ik hield steeds rekening met hem voor mijn reilen en zeilen. Waardoor het nu zo afzien is. Je verliest plots je 'wereld'. Je voelt je alleen en eenzaam. Dit terwijl hij verder gaat, en na week 3 alweer aan het daten is :-). Pijnlijk, maar we komen er wel!
Alle reacties Link kopieren Quote
Echt top om te lezen dat jullie zo omgaan met Tinder. Ik vind mezelf nog te onstabiel om te daten of überhaupt te denken aan daten! Ik blijf het topic volgen, fijn om te weten dat ik niet de enige ben :)
Alle reacties Link kopieren Quote
@inwonderland Ik heb Tinder ook niet om te daten al hoor, maar meer voor de aandacht en het gevoel dat ik wel goed in de markt lig. Aan serieus daten wil ik nog even niet denken.
Eat glitter for breakfast and shine all day
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve Bessa, schrijf het hier maar lekker van je af. Zitten allen hier in hetzelfde schuitje.

@inwonderland92, wat Glitterbep zegt je hoef niet te daten. Ik praat enkel met mannen en het doet mij goed, ook om te weten dat er nog andere vissen in de zee zwemmen.
Het leid lekker af van de gedachten aan mijn ex. Kan in ieder geval weer lachen. En er zitten best leuke exemplaren tussen :hyper::whip::-D
Alle reacties Link kopieren Quote
Hier voorlopig ook geen intenties om verder te gaan dan alleen wat babbelen op Tinder. Ben ik nog niet klaar voor.

Gisterenavond nog een sms'je gekregen van ex, dat ik altijd mag bellen als er iets is. Weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. Antwoorden of niet. Hij bedoelt het goed, ik heb echt de indruk dat hij mij geen pijn wilde doen, maar hij heeft het wel gedaan en dat kan hij niet oplossen.
Alle reacties Link kopieren Quote
.
anoniempje1087 wijzigde dit bericht op 30-11-2017 16:30
99.91% gewijzigd

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven