Relaties
alle pijlers
relatie verbreken???
donderdag 11 augustus 2011 om 11:21
Wat vinden jullie?
Ik heb sinds anderhalf jaar een vriend. Hij is alleen geen prater, ik voel me daardoor vaak niet gehoord en wordt geregeld afgekapt wanneer ik een gesprek aanknoop. Ik voel me hierdoor vaak niet gewaardeerd en alleen. Ik heb dit al met hem besproken maar er lijkt niets te veranderen. Het gevoel zit goed en is ook wat mij bij hem houdt. Het is de basis waar ik al die tijd naar op zoek was. Moet ik deze relatie verbreken ja of nee?
Ik heb sinds anderhalf jaar een vriend. Hij is alleen geen prater, ik voel me daardoor vaak niet gehoord en wordt geregeld afgekapt wanneer ik een gesprek aanknoop. Ik voel me hierdoor vaak niet gewaardeerd en alleen. Ik heb dit al met hem besproken maar er lijkt niets te veranderen. Het gevoel zit goed en is ook wat mij bij hem houdt. Het is de basis waar ik al die tijd naar op zoek was. Moet ik deze relatie verbreken ja of nee?
donderdag 11 augustus 2011 om 11:25
quote:kaatje11 schreef op 11 augustus 2011 @ 11:21:
Wat vinden jullie?
Ik heb sinds anderhalf jaar een vriend. Hij is alleen geen prater, ik voel me daardoor vaak niet gehoord en wordt geregeld afgekapt wanneer ik een gesprek aanknoop. Ik voel me hierdoor vaak niet gewaardeerd en alleen. Ik heb dit al met hem besproken maar er lijkt niets te veranderen. Het gevoel zit goed en is ook wat mij bij hem houdt. Het is de basis waar ik al die tijd naar op zoek was. Moet ik deze relatie verbreken ja of nee?
werkelijk?
Wat vinden jullie?
Ik heb sinds anderhalf jaar een vriend. Hij is alleen geen prater, ik voel me daardoor vaak niet gehoord en wordt geregeld afgekapt wanneer ik een gesprek aanknoop. Ik voel me hierdoor vaak niet gewaardeerd en alleen. Ik heb dit al met hem besproken maar er lijkt niets te veranderen. Het gevoel zit goed en is ook wat mij bij hem houdt. Het is de basis waar ik al die tijd naar op zoek was. Moet ik deze relatie verbreken ja of nee?
werkelijk?
donderdag 11 augustus 2011 om 11:50
Eh...ik zou zeggen kop of munt. Overigens zie ik niet direct de link tussen hij is geen prater en ik voel me niet gehoord.
En je zegt dat jullie erover hebben gepraat maar dat je geen verandering ziet. Is mijn conclusie dan correct dat je tegen hem hebt gezegd wat hij fout doet maar dat hij niet veranderd?
Misschien moet je eens proberen er daadwerkelijk samen over te praten......
En je zegt dat jullie erover hebben gepraat maar dat je geen verandering ziet. Is mijn conclusie dan correct dat je tegen hem hebt gezegd wat hij fout doet maar dat hij niet veranderd?
Misschien moet je eens proberen er daadwerkelijk samen over te praten......
donderdag 11 augustus 2011 om 11:53
quote:kaatje11 schreef op 11 augustus 2011 @ 11:21:
[Ik heb sinds anderhalf jaar een vriend. Hij is alleen geen prater, ik voel me daardoor vaak niet gehoord en wordt geregeld afgekapt wanneer ik een gesprek aanknoop. Ik voel me hierdoor vaak niet gewaardeerd en alleen. Ik heb dit al met hem besproken maar er lijkt niets te veranderen. Het gevoel zit goed en is ook wat mij bij hem houdt. Het is de basis waar ik al die tijd naar op zoek was. Moet ik deze relatie verbreken ja of nee?
Ik zeg ja.......Mijn ex was ook geen prater en was dat na 4,5 jaar nog steeds niet. Geen beginnen aan, wat er niet in zit komt er ook niet uit is mijn ervaring inmiddels. Uitzonderingen zullen er wel bestaan maar dan moet er wel een hele hele hele grote motivatie van zijn kant bestaan om dat te willen veranderen. Je bent nu 1.5 jaar verder en voelt je enorm alleen en niet gewaardeerd. Heb je er weleens over nagedacht hoe dat over een paar jaar is???? Samen kun je bwv niets bespreken dat dieper gaat als: "wat eten we vandaag of heb je fijn gewerkt"? want dan komt er weinig zinnigs meer uit. Wat krijg je dan uiteindelijk? Dat je naar je vriendinnen moet om dingen te bespreken die je echt kwijt wilt of die je dwarszitten, en geloof me, dat is niet fijn! ( zachtjes uitgedrukt!) en het heeft ook totaal geen functie want hij weet dan nog steeds niet wat jou dwarszit. Het lucht even op omdat je het kwijt kunt aan iemand, maar binnen no time zit de frustratie er weer dat je het niet met hem kunt delen, terwijl dat is wat je wilt.
Het gevoel kan nog zo goed zijn, als er geen communicatie mogelijk is en jij je zorgen niet bij hem kwijt kunt ( en vice versa) waardoor jij je eenzaam en verloren voelt, zal het volgens mij een onmogelijke opgave worden om gelukkig te worden met deze man.
Het is misschien niet wat je graag wilt horen en mijn excuses als het wat hard of onaardig overkomt, maar het is zoals ik het heb ervaren.
Veel sterkte!
[Ik heb sinds anderhalf jaar een vriend. Hij is alleen geen prater, ik voel me daardoor vaak niet gehoord en wordt geregeld afgekapt wanneer ik een gesprek aanknoop. Ik voel me hierdoor vaak niet gewaardeerd en alleen. Ik heb dit al met hem besproken maar er lijkt niets te veranderen. Het gevoel zit goed en is ook wat mij bij hem houdt. Het is de basis waar ik al die tijd naar op zoek was. Moet ik deze relatie verbreken ja of nee?
Ik zeg ja.......Mijn ex was ook geen prater en was dat na 4,5 jaar nog steeds niet. Geen beginnen aan, wat er niet in zit komt er ook niet uit is mijn ervaring inmiddels. Uitzonderingen zullen er wel bestaan maar dan moet er wel een hele hele hele grote motivatie van zijn kant bestaan om dat te willen veranderen. Je bent nu 1.5 jaar verder en voelt je enorm alleen en niet gewaardeerd. Heb je er weleens over nagedacht hoe dat over een paar jaar is???? Samen kun je bwv niets bespreken dat dieper gaat als: "wat eten we vandaag of heb je fijn gewerkt"? want dan komt er weinig zinnigs meer uit. Wat krijg je dan uiteindelijk? Dat je naar je vriendinnen moet om dingen te bespreken die je echt kwijt wilt of die je dwarszitten, en geloof me, dat is niet fijn! ( zachtjes uitgedrukt!) en het heeft ook totaal geen functie want hij weet dan nog steeds niet wat jou dwarszit. Het lucht even op omdat je het kwijt kunt aan iemand, maar binnen no time zit de frustratie er weer dat je het niet met hem kunt delen, terwijl dat is wat je wilt.
Het gevoel kan nog zo goed zijn, als er geen communicatie mogelijk is en jij je zorgen niet bij hem kwijt kunt ( en vice versa) waardoor jij je eenzaam en verloren voelt, zal het volgens mij een onmogelijke opgave worden om gelukkig te worden met deze man.
Het is misschien niet wat je graag wilt horen en mijn excuses als het wat hard of onaardig overkomt, maar het is zoals ik het heb ervaren.
Veel sterkte!
donderdag 11 augustus 2011 om 12:08
donderdag 11 augustus 2011 om 12:27
Beste Kaatje11,
Het is nooit verkeerd om een mening aan een ander te vragen. Uiteindelijk ben jij degene die een beslissing moet maken. Ook al is je vriend geen prater, je kunt hem wel aan de kaak stellen en vragen hoe hij in jullie relatie staat. Maak hem duidelijk hoe jij je voelt en wat daarvan het gevolg in jullie relatie kan zijn. Geef hem de kans om ook erover na te kunnen denken. Stel een ultimatum, zodat jullie uiteindelijk op een punt komen en samen kunnen beslissen wat jullie gaan doen.
Communicatie is 1 van de belangrijkste dingen in een relatie en als dat er in de basis niet is, dan moet je voor jezelf een keuze maken.
Ik wens je veel sterkte in je beslissing.
Het is nooit verkeerd om een mening aan een ander te vragen. Uiteindelijk ben jij degene die een beslissing moet maken. Ook al is je vriend geen prater, je kunt hem wel aan de kaak stellen en vragen hoe hij in jullie relatie staat. Maak hem duidelijk hoe jij je voelt en wat daarvan het gevolg in jullie relatie kan zijn. Geef hem de kans om ook erover na te kunnen denken. Stel een ultimatum, zodat jullie uiteindelijk op een punt komen en samen kunnen beslissen wat jullie gaan doen.
Communicatie is 1 van de belangrijkste dingen in een relatie en als dat er in de basis niet is, dan moet je voor jezelf een keuze maken.
Ik wens je veel sterkte in je beslissing.
donderdag 11 augustus 2011 om 12:53
Wat leuk dat er gelijk gereageerd wordt! Tuurlijk laat ik mijn keuze niet van alleen jullie reacties afhangen. Thanks voor alle tips die ik nu al gekregen heb! Ik hoop dat er meer komen. Verder wil ik wel toelichten dat het gevoel waar ik over praat, iets is wat je vooral moet ervaren wanneer je denkt de juiste persoon tegen te komen. Dus> het gevoel dat het de juiste persoon is. Vandaar ook mijn twijfel...
donderdag 11 augustus 2011 om 13:06
quote:kaatje11 schreef op 11 augustus 2011 @ 13:00:
Wat bedoel je liselore?
jij hebt het gevoel dat het de juiste persoon is en je voelt je niet gewaardeerd, niet gehoord en alleen....
nou.... lekker dan.... vindt je dat echt een fijne basis? een fijne relatie?
Je zou toch niet eens vrienden moeten willen zijn met iemand waarvan je het idee hebt dat hij/zij je niet waardeert dan wel hoort
Wat bedoel je liselore?
jij hebt het gevoel dat het de juiste persoon is en je voelt je niet gewaardeerd, niet gehoord en alleen....
nou.... lekker dan.... vindt je dat echt een fijne basis? een fijne relatie?
Je zou toch niet eens vrienden moeten willen zijn met iemand waarvan je het idee hebt dat hij/zij je niet waardeert dan wel hoort
donderdag 11 augustus 2011 om 13:54
Ik snap niet zo goed waarom jij denkt dat je niet gewaardeerd wordt of niet gehoord wordt, omdat hij geen prater is. Sommige mensen zijn praters, de anderen niet. Maar dat betekend dan nog niet dat iemand je niet waardeert! Ze gaan alleen anders met bepaalde dingen om. Als hij het belangrijk vindt wat jij denkt/voelt, denkt hij daar heus wel over na en doet hij daar echt wel wat mee. Alleen misschien anders dan de manier die jij verwacht/gewend bent. En dat je gesprekken afgekapt worden.. Zijn dat dan misschien dingen die al vaak besproken zijn? Je kunt ook teveel willen praten.
hoe dan ook, iemand is een prater of niet. Dat zit in de aard van het beestje. En dat kun je niet veranderen bij iemand. Dat gaat heel langzaam als iemand daar wel in wil veranderen. En sommige mensen willen dat niet, omdat die vinden dat dat niet hoeft. En als alles prima gaat voor het gevoel van diegene, dan is daar toch ook geen nut toe? Hou er rekening mee dat hij de dingen niet hetzelfde ziet als jij dat doet.
hoe dan ook, iemand is een prater of niet. Dat zit in de aard van het beestje. En dat kun je niet veranderen bij iemand. Dat gaat heel langzaam als iemand daar wel in wil veranderen. En sommige mensen willen dat niet, omdat die vinden dat dat niet hoeft. En als alles prima gaat voor het gevoel van diegene, dan is daar toch ook geen nut toe? Hou er rekening mee dat hij de dingen niet hetzelfde ziet als jij dat doet.
donderdag 11 augustus 2011 om 22:42
quote:kaatje11 schreef op 11 augustus 2011 @ 14:38:
Thanks Ashley, daar heb ik wat aan
Waarom ga je niet in op de reactie van Liselore? Ben wel benieuwd naar je antwoord namelijk...
Als hij je afkapt als je met hem wilt praten, klinkt dat niet erg liefdevol. Of ben je zo'n type dat zeikt en zuigt?
Thanks Ashley, daar heb ik wat aan
Waarom ga je niet in op de reactie van Liselore? Ben wel benieuwd naar je antwoord namelijk...
Als hij je afkapt als je met hem wilt praten, klinkt dat niet erg liefdevol. Of ben je zo'n type dat zeikt en zuigt?
Een mens lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest
zondag 11 september 2011 om 03:01
Hoi Kaatje,
Op zoek naar goede raad, kwam ik op dit forum uit. Zit zelf nu in andere situatie, maar heb de jouwe niet lang geleden meegemaakt, maar dan wel vanuit de andere kant. Namelijk de zijne, de niet-prater. Ik weet niet of je wat aan mijn verhaal zult hebben, misschien niet toepasselijk, misschien te laat, maar wil je toch even mijn inzicht vertellen.
Mijn 7-jarige relatie is voorbij en wat ik er, na veel nadenken, van geleerd heb, is dat een bepaald patroon daar een belangrijke rol in gespeeld heeft. Het is het patroon van de expressieveling tegenover de introverte. Kort door de bocht: jij wilt ongemakkelijkheden bespreekbaar maken, hij wil conflicten vermijden. Jij zegt wat je niet bevalt (legt de zenuw bloot), hij zegt dat het wel meevalt, of reageert niet echt (vermijdthet conflicht). Jij zegt het wat duidelijker (confronterender), hij reageert nog minder (duikt nog meer weg voor conlficht/ confrontatie). Jij wordt nog duidelijker, zelfs provocerender, hij duikt nog harder weg. Tot het moment dat jij accepteert dat er niet over gepraat wordt. En dat is het moment dat je eenzaam wordt, terwijl je bij elkaar bent.
Voor mij is het belangrijkst dat allebei jullie reacties uit dezelfde angst voortkomen. Jij wil het oplossen, omdat je hem niet kwijt wilt. Hij vermijd het conflict, omdat hij jou niet kwijt wil en bang is dat als problemen concreet uitgesproken worden, ze werkelijkheid worden.
Misschien zit ik ernaast, maar het lijkt me de moeite waard om uit te vinden of jullie inderdaad verschillend reageren op dezelfde angst (mekaar kwijt raken) en juist daardoor uit elkaar groeien.
Als, zoals jij zegt, het gevoel in de basis wel goed is, is het misschien mogelijk, mits er enige waarheid in zit, dit patroon bespreekbaar te maken en elkaars verschillen te begrijpen en te accepteren voordat ze jullie helemaal uit elkaar drijven.
Met alle goede wensen,
B.
P.S.: Als blijkt dat het uiteindelijk toch echt gewoon niet goed zit, kies dan hard, egoïstisch en duidelijk voor je eigen belang. Is beter voor iedereen. Sterkte.
Op zoek naar goede raad, kwam ik op dit forum uit. Zit zelf nu in andere situatie, maar heb de jouwe niet lang geleden meegemaakt, maar dan wel vanuit de andere kant. Namelijk de zijne, de niet-prater. Ik weet niet of je wat aan mijn verhaal zult hebben, misschien niet toepasselijk, misschien te laat, maar wil je toch even mijn inzicht vertellen.
Mijn 7-jarige relatie is voorbij en wat ik er, na veel nadenken, van geleerd heb, is dat een bepaald patroon daar een belangrijke rol in gespeeld heeft. Het is het patroon van de expressieveling tegenover de introverte. Kort door de bocht: jij wilt ongemakkelijkheden bespreekbaar maken, hij wil conflicten vermijden. Jij zegt wat je niet bevalt (legt de zenuw bloot), hij zegt dat het wel meevalt, of reageert niet echt (vermijdthet conflicht). Jij zegt het wat duidelijker (confronterender), hij reageert nog minder (duikt nog meer weg voor conlficht/ confrontatie). Jij wordt nog duidelijker, zelfs provocerender, hij duikt nog harder weg. Tot het moment dat jij accepteert dat er niet over gepraat wordt. En dat is het moment dat je eenzaam wordt, terwijl je bij elkaar bent.
Voor mij is het belangrijkst dat allebei jullie reacties uit dezelfde angst voortkomen. Jij wil het oplossen, omdat je hem niet kwijt wilt. Hij vermijd het conflict, omdat hij jou niet kwijt wil en bang is dat als problemen concreet uitgesproken worden, ze werkelijkheid worden.
Misschien zit ik ernaast, maar het lijkt me de moeite waard om uit te vinden of jullie inderdaad verschillend reageren op dezelfde angst (mekaar kwijt raken) en juist daardoor uit elkaar groeien.
Als, zoals jij zegt, het gevoel in de basis wel goed is, is het misschien mogelijk, mits er enige waarheid in zit, dit patroon bespreekbaar te maken en elkaars verschillen te begrijpen en te accepteren voordat ze jullie helemaal uit elkaar drijven.
Met alle goede wensen,
B.
P.S.: Als blijkt dat het uiteindelijk toch echt gewoon niet goed zit, kies dan hard, egoïstisch en duidelijk voor je eigen belang. Is beter voor iedereen. Sterkte.
