Relaties
alle pijlers
Relatie
zaterdag 20 april 2019 om 17:32
Hoi allemaal,
Ik ben nieuw hier hoewel ik regelmatig mee-lees op het forum... Me net aangemeld omdat ik me in een gecompliceerde situatie bevind en toch wel advies nodig heb.
Anderhalf jaar geleden heb ik mijn vriend leren kennen... De relatie werd snel serieus. Te snel voor mij, maar ik sta niet zo sterk in m'n schoenen dat ik richting eraan heb gegeven.
Ik kamp al meer dan de helft van mijn leven met depressies, maar de laatste vier jaar zijn vreselijk geweest in dat opzicht. Een opname... Verschillende medicaties... Therapie... Niets helpt echt. Ik was herstellende toen ik m'n vriend ontmoette maar nog labiel: een terugval stond om de hoek, zeg maar. Een half jaar in de relatie was het weer heel erg met me gesteld, en sindsdien (nu een jaar) is het best ernstig.
Mijn vriend heeft hier de laatste zes maanden veel last van. We botsen vaak en hij zegt dat als het iemand anders was geweest hij allang klaar was geweest "met dit gezeik", zijn zijn woorden.
Hij is sociaal pedagoog... Nota bene. Hij werkt met geestelijk gehandicapten, maar zijn empathisch vermogen is beneden nul naar mijn mening. Hij is vaak hard tegen me, pest me met mijn tekortkomingen (ookal geef ik aan dat ik dit niet kan waarderen), geeft comentaar op alles wat je maar kan bedenken.. hoe mijn haar zit, dat ik de afwas niet goed doe, enz. Ik heb het nu drie keer geprobeerd uit te maken, maar omdat ik niet goed voor mezelf meer kan opkomen (door de ziekte) lukt het me niet voorgoed afscheid van hem te nemen...
Ik ben niet gelukkig in de relatie, het haalt me neer, maar ik weet niet hoe ik mezelf hier uit moet halen. Ik weet dat het heel obvious is als je mijn verhaal leest, maar ik heb de kracht niet in me het uit te maken. Hij weet me vaak een schuldgevoel aan te praten, of twijfel in te brengen over waarom ik het uitmaak. Hij lijkt echt gelukkig in onze relatie, op mijn depressie na. Dat verbaast me soms wel, gezien het constante commentaar, maar hij wilt echt graag met mij een leven opbouwen.
Ik heb geen vrienden waar ik het mee over kan hebben... Ik heb eigenlijk niemand behalve hem. Dat maakt me het meest bang: het isolement, het altijd maar alleen zijn, en... Maak ik wel de juiste keuze?
Na met hem te zijn heb ik ook besloten dat ik nooit meer een relatie wil. Ten eerste is mijn gezondheid altijd een killer voor een relatie, maar ik ben zo gekwetst door hem dat ik niemand meer in m'n leven wil omdat de meeste mensen me altijd herinneren aan dat ik niet genoeg ben zoals ik ben.
Hoe kan ik dit nu het beste aanpakken? Ergens zal ik hem wel missen (het is zeker niet allemaal slecht) maar ik ben echt radeloos in hoe ik het vredig kan uit maken. Ik wil geen ruzie en ik wil beiden niet van streek maken.
Maartje
Ik ben nieuw hier hoewel ik regelmatig mee-lees op het forum... Me net aangemeld omdat ik me in een gecompliceerde situatie bevind en toch wel advies nodig heb.
Anderhalf jaar geleden heb ik mijn vriend leren kennen... De relatie werd snel serieus. Te snel voor mij, maar ik sta niet zo sterk in m'n schoenen dat ik richting eraan heb gegeven.
Ik kamp al meer dan de helft van mijn leven met depressies, maar de laatste vier jaar zijn vreselijk geweest in dat opzicht. Een opname... Verschillende medicaties... Therapie... Niets helpt echt. Ik was herstellende toen ik m'n vriend ontmoette maar nog labiel: een terugval stond om de hoek, zeg maar. Een half jaar in de relatie was het weer heel erg met me gesteld, en sindsdien (nu een jaar) is het best ernstig.
Mijn vriend heeft hier de laatste zes maanden veel last van. We botsen vaak en hij zegt dat als het iemand anders was geweest hij allang klaar was geweest "met dit gezeik", zijn zijn woorden.
Hij is sociaal pedagoog... Nota bene. Hij werkt met geestelijk gehandicapten, maar zijn empathisch vermogen is beneden nul naar mijn mening. Hij is vaak hard tegen me, pest me met mijn tekortkomingen (ookal geef ik aan dat ik dit niet kan waarderen), geeft comentaar op alles wat je maar kan bedenken.. hoe mijn haar zit, dat ik de afwas niet goed doe, enz. Ik heb het nu drie keer geprobeerd uit te maken, maar omdat ik niet goed voor mezelf meer kan opkomen (door de ziekte) lukt het me niet voorgoed afscheid van hem te nemen...
Ik ben niet gelukkig in de relatie, het haalt me neer, maar ik weet niet hoe ik mezelf hier uit moet halen. Ik weet dat het heel obvious is als je mijn verhaal leest, maar ik heb de kracht niet in me het uit te maken. Hij weet me vaak een schuldgevoel aan te praten, of twijfel in te brengen over waarom ik het uitmaak. Hij lijkt echt gelukkig in onze relatie, op mijn depressie na. Dat verbaast me soms wel, gezien het constante commentaar, maar hij wilt echt graag met mij een leven opbouwen.
Ik heb geen vrienden waar ik het mee over kan hebben... Ik heb eigenlijk niemand behalve hem. Dat maakt me het meest bang: het isolement, het altijd maar alleen zijn, en... Maak ik wel de juiste keuze?
Na met hem te zijn heb ik ook besloten dat ik nooit meer een relatie wil. Ten eerste is mijn gezondheid altijd een killer voor een relatie, maar ik ben zo gekwetst door hem dat ik niemand meer in m'n leven wil omdat de meeste mensen me altijd herinneren aan dat ik niet genoeg ben zoals ik ben.
Hoe kan ik dit nu het beste aanpakken? Ergens zal ik hem wel missen (het is zeker niet allemaal slecht) maar ik ben echt radeloos in hoe ik het vredig kan uit maken. Ik wil geen ruzie en ik wil beiden niet van streek maken.
Maartje
zaterdag 20 april 2019 om 18:51
zaterdag 20 april 2019 om 19:17
Wat een hork van een vent dat hij je zo naar beneden haalt. Zoals je zelf al aangeeft, weet je dat je het uit moet maken. Wij kunnen dat niet voor je doen, dat moet je echt zelf doen.
Je wil hem niet van streek maken, maar het alternatief is dat hij jou van streek blijft maken, omdat hij je lullig blijft behandelen als je bij hem blijft.
Heb je nu psychologische hulp? Zo niet, ga dat dan eens regelen. Bel de huisarts, en regel een doorverwijzing. Wellicht kan dat je helpen om de stap te zetten om het uit te maken.
Ik snap dat je nu roept dat je nooooit meer een relatie wil, maar geloof me, niet alle mannen zijn klootzakken. Er lopen ook hele lieve, zorgzame mannen rond. Daar hoef je nu idd niet mee bezig te gaan, want je moet eerst zorgen dat het met jou goed gaat, maar draai die deur nog niet definitief op slot.
Je wil hem niet van streek maken, maar het alternatief is dat hij jou van streek blijft maken, omdat hij je lullig blijft behandelen als je bij hem blijft.
Heb je nu psychologische hulp? Zo niet, ga dat dan eens regelen. Bel de huisarts, en regel een doorverwijzing. Wellicht kan dat je helpen om de stap te zetten om het uit te maken.
Ik snap dat je nu roept dat je nooooit meer een relatie wil, maar geloof me, niet alle mannen zijn klootzakken. Er lopen ook hele lieve, zorgzame mannen rond. Daar hoef je nu idd niet mee bezig te gaan, want je moet eerst zorgen dat het met jou goed gaat, maar draai die deur nog niet definitief op slot.
zaterdag 20 april 2019 om 19:20
Heb je dit weleens in therapie besproken?
Ik vermoed dat je zijn project was. Hij als redder en jij als slachtoffer...nu klaagt hij je keer op keer aan. Klassieke dramadriehoek. https://www.coachy.nl/de-dramadriehoek/
Ik vermoed dat je zijn project was. Hij als redder en jij als slachtoffer...nu klaagt hij je keer op keer aan. Klassieke dramadriehoek. https://www.coachy.nl/de-dramadriehoek/
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 21 april 2019 om 06:55
Je maakt zeker wel de juiste keuze om het uit te maken.
Dit is totaal niet opbouwend, maar erg destruktief.
Heb jij je eigen woning?
Wat je zou kunnen doen is hem een brief schrijven. Zeker omdat je jezelf niet sterk genoeg voelt om het face to face te doen.
In een brief kun je alles overzichtelijk opschrijven en alles vermelden wat je wil zeggen tegen hem.
Misschien heb je er baat bij kontakt te krijgen met mensen die je kent vanuit therapieen. Mensen waarmee je wat sociaal kontakt kan krijgen.
Verder heb je zelf denk ik ook weer hulp nodig. Zoek met je huisarts mogelijkheden zoals hulpgroepen, aktiviteitenbegeleiding etc
Dit is totaal niet opbouwend, maar erg destruktief.
Heb jij je eigen woning?
Wat je zou kunnen doen is hem een brief schrijven. Zeker omdat je jezelf niet sterk genoeg voelt om het face to face te doen.
In een brief kun je alles overzichtelijk opschrijven en alles vermelden wat je wil zeggen tegen hem.
Misschien heb je er baat bij kontakt te krijgen met mensen die je kent vanuit therapieen. Mensen waarmee je wat sociaal kontakt kan krijgen.
Verder heb je zelf denk ik ook weer hulp nodig. Zoek met je huisarts mogelijkheden zoals hulpgroepen, aktiviteitenbegeleiding etc
