Relatiebreuk verwerken

03-01-2023 02:13 33 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hoi allemaal,

Ik lees voornamelijk mee op dit forum en heb hier en daar in topics van anderen en mezelf (mee)geschreven.

Op dit moment word ik gek van verdriet. Mijn vriend heeft het na ruim twee jaar in een boze bui uitgemaakt. Vriendinnen geven aan dat ik teveel van zijn egoïstische gedrag heb geaccepteerd. Er is teveel gebeurd. Wegens herkenning wil ik daar niet te diep op ingaan.
Ik zou geen relatie meer met hem willen hebben, maar ik voel me verdrietig en boos, niet netjes behandeld en belazerd. Bewijzen hiervoor heb ik niet, alleen een onderbuikgevoel.
Ik ben nu zo overstuur dat ik niet in slaap kan vallen. Twee vriendinnen hebben me gebeld, dus in die gesprekken kon ik een beetje mijn ei kwijt, maar in de nacht ga ik malen.
Hopelijk ervaar ik wat steun van jullie, net als in een vorig topic.
Waarom zou je dat doen? - Nielson
Alle reacties Link kopieren Quote
Hee Melanie, wat naar joh. Ik kan me voorstellen dat je niet kan slapen.
Kun je jezelf wat kalmeren met iets? Wat rustige pianomuziek luisteren?
Sterkte. Liefdesverdriet is moeilijk.
~Heaven’s not ready for you~
Alle reacties Link kopieren Quote
@*Hestia*,

Bedankt voor je berichtje. Ik ben nu wat gekalmeerd en slaperig, wat ook de bedoeling is.
Waarom zou je dat doen? - Nielson
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik weet niet of dit bij jou ook werkt, maar mij helpt het als ik een paar dagen enorm ga zwelgen en ernaast heel feitelijk probeer te bekijken wat er gebeurt.

Je bent enorm geschrokken en Overweldigd. Laat dat even toe en zakken en besef je dat je hoofd even in paniekmodus zit.

Je schrijft dat je geen relatie meer met hem wil. Het is ook een stukje rouw waar je doorheen gaat, omdat er iets wegvalt.
Daarbij maakt je hoofd allerlei stofjes wel en niet aan, oa doordat iets wegvalt waar je aan gewend was en je brein "verslaafd" aan was (stukje liefde).
Het zijn dus ook chemische processen in je brein die je zo laat voelen. Daar doe je even niks aan.

De keren dat ik liefdesverdriet had, ben ik veel liedjes gaan luisteren die me nog verdrietiger maken. En zo veel mogelijk huilen en mezelf heel zielig vinden en mijn gevoel enorm opblazen. En na een paar dagen was ik daar klaar mee en het grootste deel was uit m'n systeem. Waardoor ik weer kon functioneren.

Verdriet was niet over, maar door toe te geven eraan werd het wel dragelijker.

De kans is aanwezig dat je geen antwoorden gaat krijgen op waarom en hoe en wat. En wat je vriendinnen vinden, is niet relevant op dit moment. Ze kunnen het een eikel vinden, maar wat jij voelt is daarmee niet zomaar even weg.

Kruip even lekker onder de dekens. Huil. Voel jezelf klote. Wees lief voor jezelf.
En besef dat alles wat gebeurt je helpt om uiteindelijk gelukkiger te worden. Deuren die open gaan of persoonlijke groei.

Sterkte voor nu 🌹
Alle reacties Link kopieren Quote
@slagroom-met-dip:
Dankjewel voor je tips.
Ik heb een paar uur geslapen, totdat ik wakker schrok.

De 'zwelgen-in-muziek'-fase duurt al een tijdje. De enige dag draai ik sentimentele muziek, de andere keer breng ik redelijk goed door. Muziek waar we samen naar luisterden, kan ik even helemaal niet verdragen.

Ik heb ook mijn boze periode gehad. Alle goede herinneringen zijn al een tijdje geblokkeerd. Dingen waar ik me over opwind, schrijf ik op en de lijst wordt beangstigend lang. Ik besef dat deze boosheid en wrok niet goed voor mijn gezondheid zijn, maar ik zit er middenin.
Vannacht was ik dus sinds enige tijd weer in blinde paniek. We hebben nauwelijks contact, terwijl we meer dan twee jaar lang dagelijks contact hadden en vaak bij elkaar waren. Dat zijn inderdaad de stofjes waar je het over hebt.
Al die tijd heb ik wel gewerkt. Opstaan was vaak de hel. Mijn collega's hebben me een beetje ontzien. Gelukkig gaf mijn werk vaak afleiding.

Waar ik zo boos om ben geworden, is dat ik voel dat ik ben belazerd. Harde bewijzen heb ik dus niet, maar de niet-pluis-momenten, die ik ook met hem heb besproken, kan ik me goed herinneren.
Na mijn relatie vóór deze wist ik beter wat ik wel en niet wilde en dat heb ik redelijk goed weten te bewaken. Niet goed genoeg, weet ik nu, dus ik heb een lijstje met punten voor mijn volgende relatie. Die laat nog even op zich wachten, want mijn vertrouwen in mannen is weg.
Waarom zou je dat doen? - Nielson
Alle reacties Link kopieren Quote
Je gaat geen antwoord krijgen op dat wel of niet ontrouw dus het is echt zonde van je energie om daar op te gaan liggen broeden. Als het je helpt zet je hem weg als vreemdganger en dat maakt het imo alleen maar makkelijker om afstand te nemen. Hij is gewoon een ontrouwe lul, klaar.

En verder ontwennen, verdrietig zijn, boos zijn enz. Ook voor jou gaat het zonnetje ooit weer schijnen!
...
Alle reacties Link kopieren Quote
MelanieV schreef:
03-01-2023 06:26

Waar ik zo boos om ben geworden, is dat ik voel dat ik ben belazerd. Harde bewijzen heb ik dus niet, maar de niet-pluis-momenten, die ik ook met hem heb besproken, kan ik me goed herinneren.
Na mijn relatie vóór deze wist ik beter wat ik wel en niet wilde en dat heb ik redelijk goed weten te bewaken. Niet goed genoeg, weet ik nu, dus ik heb een lijstje met punten voor mijn volgende relatie. Die laat nog even op zich wachten, want mijn vertrouwen in mannen is weg.

Dit stukje samen met het feit dat je aangeeft geen relatie meer met hem te willen klinkt voor mij niet zozeer als nog een relatiebreuk moeten verwerken maar meer als jezelf moeten vergeven dat je ondanks rode vlaggen toch in een relatie bent blijven zitten. Dat ga je niet oplossen via hem. Sterker nog, zolang je naar hem blijft kijken komt er niets van terecht.

Hoe zeker weet je dat hij al die dingen heeft gedaan waar je hem van beschuldigt (jij noemt het benoemen)?
Alle reacties Link kopieren Quote
@Rooss4.0:
Dankjewel, ik zie het nu nog niet goed, maar uit ervaring weet ik inderdaad dat ooit de zon weer voor mij gaat schijnen.

@sprankelend:
Bij sommige dingen die ik met
hem heb besproken (maar niet bij alle), waren zijn antwoorden vreemd, kortaf, niets voor hem.
Onafhankelijk van elkaar hebben zijn broer, een vriend van hem, de vrouw van een vriend en zijn nicht me in vertrouwen en uit zichzelf soortgelijke dingen verteld (drie vóór de breuk, één erna) die voelden als een waarschuwing voor zijn karakter/gedrag, maar: niet als hard bewijs.
Broer, vriend en nicht kennen elkaar. Ze lijken me geen types die mij expres of in opdracht informatie geven om te stoken of om me op het verkeerde been te zetten. Zijn vriend heeft gezegd dat ik in mijn relatie goed op mezelf moet passen. Daardoor werd ik alerter, maar ik had al wel wat vermoedens. Rode vlaggen moet ik inderdaad niet meer negeren.

Ik had goed contact met zijn drie kinderen, met de oudste wat minder dan met de andere twee. De middelste dochter (20) laat af en toe wat van zich horen, bij de oudste (25) en jongste zoon (17) is het radiostilte.
Uiteraard zijn de kinderen loyaal aan hun vader, maar ik vind het raar na al die jaren.
Waarom zou je dat doen? - Nielson
Alle reacties Link kopieren Quote
Voor grotere kinderen is een 2 jaar meestal niet zo lang voor een relatie van de ouder, dat contact verwatert vaak snel als de relatie over is, dus ik zou dat niet al te persoonlijk opvatten.

Sterkte.
Alle reacties Link kopieren Quote
Luister even naar het liedje "even voorgoed" van Claudia de Breij.

Verder wat Lorem_Ipsum; kinderen zijn erg flexibel en wennen en ontwennen snel.
Alle reacties Link kopieren Quote
MelanieV schreef:
03-01-2023 09:45

Ik had goed contact met zijn drie kinderen, met de oudste wat minder dan met de andere twee. De middelste dochter (20) laat af en toe wat van zich horen, bij de oudste (25) en jongste zoon (17) is het radiostilte.
Uiteraard zijn de kinderen loyaal aan hun vader, maar ik vind het raar na al die jaren.
Nou even niet zo overdrijven hè; al die jaren. Een relatie van 2 jaar dus wat kende je die kinderen, hooguit anderhalf jaar? En het zijn pubers/jongvolwassenen dus die hebben wel wat anders aan hun hoofd zo rondom oud en nieuw.

Balen dat je relatie uit is. Helemaal klote om zo rondom de feestdagen te zitten. Maar niet zijn kinderen dingen gaan verwijten.
I am the sea and nobody owns me
Alle reacties Link kopieren Quote
Waarom val je op zo’n egoïstische man ?
Alle reacties Link kopieren Quote
ClumsyNinja schreef:
03-01-2023 10:32
Nou even niet zo overdrijven hè; al die jaren. Een relatie van 2 jaar dus wat kende je die kinderen, hooguit anderhalf jaar? En het zijn pubers/jongvolwassenen dus die hebben wel wat anders aan hun hoofd zo rondom oud en nieuw.

Balen dat je relatie uit is. Helemaal klote om zo rondom de feestdagen te zitten. Maar niet zijn kinderen dingen gaan verwijten.
En vanwege de leeftijd waarschijnlijk ook niet echt een moeder-achtige rol. De jongste moet al rond de 15 zijn geweest toen TO in beeld kwam. Dan ben je gewoon de vriendin van de vader. Gaat het uit, dan is het klaar en volgt er wellicht een nieuwe vriendin. Als kind kun je je daar niet al teveel aan vastklampen, je hebt er namelijk geen enkele controle over.

Edit: evengoed naar voor TO, maar bedoel er mee te zeggen dat dit niet persoonlijk is.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat verdrietig, dikke knuffel.
En he voelt het misschien niet zo, maar je bent verder dan je denkt. Je weet al dat je geen relatie meer wilt, en dat is goed! Heel vaak kunnen mensen dat nog niet inzien bij een recente relatiebreuk, zelfs al heeft de ex ze tot op het bot pijn gedaan. En/of verwarren ze verdriet en missen met iemand terug willen.

Ik zou mn energie niet op hem meer richten, maar op jezelf. Dus geen onderzoekjes gaan doen. Je hebt al genoeg reden om hem uit je leven te willen, het voegt niets meer toe om ng meer pijnlijke info te vergaren.

Veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ga een andere keer op jullie verschillende reacties reageren, maar mijn harde bewijzen heb ik gekregen, want hij heeft al langere tijd een (nieuwe?) vriendin. Waarom ik op hem viel? Hij leek lief en betrouwbaar en gaandeweg zag ik de rode vlaggen, maar luisterde ik meer naar zijn verklaringen dan naar mijn intuïtie. In ieder geval ben ik wel blij dat mijn intuïtie werkt, nu nog beter ernaar luisteren.
Waarom zou je dat doen? - Nielson
Alle reacties Link kopieren Quote
Hè, wat naar. Hoe ben je dat te weet gekomen? Jammer dat het zo gelopen is zeg.

Als hij die vriendin nu openlijk heeft was het voor de kinderen natuurlijk ook lastig jou te spreken en dat niet te kunnen noemen.
Alle reacties Link kopieren Quote
@Vivark,

Bedankt voor je muziektijdschrift, dit liedje komt binnen.

@ClumsyNinja en anderen die iets over de kinderen hebben gezegd: Ik verwijt het de kinderen niet, maar het is voor mij raar om de kinderen eerst wekelijks te zien/horen en nu vrijwel niet. Voor mij had dat niet eens met de feestdagen te maken, maar gewoon om geen contact meer te hebben.

Dat mijn ex egoïstisch is, was mij aan het begin niet opgevallen, maar ik denk dat het langzaam erger werd. Ik heb er meerdere keren wat van gezegd, dat hielp niet. Ik had toen zelf de relatie moeten stoppen, maar dat heb ik dus niet gedaan.

Ik ben erachter gekomen doordat ik ze in de stad zag lopen. Zij zagen mij niet. Zijn vriend had me later via de app ingeseind. Ze hadden al een tijdje geleden een introrondje langs vrienden en familie gemaakt. Van hemzelf heb ik daarna gehoord dat hij niet met mij verder wil, maar geen woord over zijn nieuwe vriendin.

@navyblue: Dit zal inderdaad raar zijn geweest voor zijn kinderen. ook voor zijn vriend, trouwens. Als ik contact met de kinderen opnam, ging het trouwens over de kinderen zelf, niet over hun vader.

Alle anderen; bedankt dat ook jullie dingen schreven waardoor ik de boel kan relativeren en mezelf kan oppeppen.
Waarom zou je dat doen? - Nielson
Alle reacties Link kopieren Quote
MelanieV schreef:
04-01-2023 08:30
Ze hadden al een tijdje geleden een introrondje langs vrienden en familie gemaakt.
Hè? Terwijl jullie nog in relatie zaten? Wat bijzonder!
En niemand die jou een berichtje stuurde met "hee, ik hoorde dat het uit is met Dinges, wat rottig joh!"?
...
Alle reacties Link kopieren Quote
Het is heel rot dat zijn kinderen uit je leven zijn. Neem het niet persoonlijk. Het is voor hen geen doen zijn om steeds maar weer te hechten en onthechten, zeker als vader in dit tempo doorraast.
Alle reacties Link kopieren Quote
MelanieV schreef:
03-01-2023 17:13
Ik ga een andere keer op jullie verschillende reacties reageren, maar mijn harde bewijzen heb ik gekregen, want hij heeft al langere tijd een (nieuwe?) vriendin. Waarom ik op hem viel? Hij leek lief en betrouwbaar en gaandeweg zag ik de rode vlaggen, maar luisterde ik meer naar zijn verklaringen dan naar mijn intuïtie. In ieder geval ben ik wel blij dat mijn intuïtie werkt, nu nog beter ernaar luisteren.
Hij heeft dus een nieuwe vriendin terwijl jullie nog samen waren? Wat rot en ook verwarrend voor zijn kinderen.

Het is dan niet alleen liefdesverdriet om hem, maar ook dat je zijn kinderen ineens niet meer ziet of spreekt.
Het is wel zo netjes dit af te ronden in mijn ogen, ook voor zijn kinderen. In plaats van dat er ineens een andere vrouw is.

Zegt meer over hem… veel sterkte! :redrose:
Levensgenieter ;)
Alle reacties Link kopieren Quote
Rooss4.0 schreef:
04-01-2023 10:11
Hè? Terwijl jullie nog in relatie zaten? Wat bijzonder!
En niemand die jou een berichtje stuurde met "hee, ik hoorde dat het uit is met Dinges, wat rottig joh!"?
Dit dus. De rol van zijn vriend vind ik dubbel, maar hij heeft wel bedekte seintjes gegeven en hij heeft het ook achteraf laten weten, anders had ik het hele verhaal misschien niet gehoord. Zijn nicht wist van niets (verbroken relatie, nieuwe vriendin) of deed misschien wel of ze niets wisten. Zij en haar man vonden het maar een rare gang van zaken.
Zijn familie (ouders, broer, kinderen) wisten het waarschijnlijk wel.
De laatste keer dat ik bij zijn ouders was, deed zijn vader heel anders dan anders (beetje moeilijk te omschrijven) en zijn moeder was veel aanhankelijker dan anders. Op dat moment dacht ik al: Wat gebeurt hier? Is iemand ongeneeslijk ziek of zo?
Na de breuk heb ik zelf contact met zijn ouders, kinderen, broer en nicht opgenomen, want zij hadden inderdaad geen contact met mij opgenomen.

Zijn oudste zoon reageerde toen ook anders dan anders op mij, maar de band was sowieso wat minder. De jongste deed zoals altijd.
Moeder en ik hadden het aan de telefoon moeilijk, want ze zei altijd dat ze zo blij met me was. Ze was nooit zo blij met de moeder van haar kleinkinderen, dat liet ze met opmerkingen/verhalen merken.
Vader zat door mijn telefoongesprek heen te praten, misschien omdat hij niet wilde dat moeder teveel op zaken in zou gaan.

Broer en dochter lieten na de breuk dus af en toe iets van zich horen. Vooral als broer contact opnam (maar echt helemaal niets over zijn broer vertelde/zei), dacht ik: "Er is iets, maar wat?" Ik wilde daar zelf trouwens niet op ingaan.
Broer zei bijvoorbeeld na de breuk dat ik altijd lief voor iedereen in de familie was geweest, dat soort dingen.

Nu ik erover nadenk: De vrouw van een vriend heeft mij wel een berichtje gestuurd, dat ze geschrokken was 'van hoe het was gelopen', maar ik heb dat opgevat als 'de breuk'.

Verder wat dingen die ik vanwege herkenbaarheid niet opschrijf.
Waarom zou je dat doen? - Nielson
Alle reacties Link kopieren Quote
MelanieV schreef:
04-01-2023 08:30
(…)
@navyblue: Dit zal inderdaad raar zijn geweest voor zijn kinderen. ook voor zijn vriend, trouwens. Als ik contact met de kinderen opnam, ging het trouwens over de kinderen zelf, niet over hun vader.
(…)
Ja, maar dan nog, ook al gaat het gesprek over hen, dat is voor hen dan alsnog heel spannend. Bang dat je je misschien verspreekt terwijl het niet aan jou is om wat te zeggen, etc.
Alle reacties Link kopieren Quote
MelanieV schreef:
04-01-2023 14:08
Dit dus. De rol van zijn vriend vind ik dubbel, maar hij heeft wel bedekte seintjes gegeven en hij heeft het ook achteraf laten weten, anders had ik het hele verhaal misschien niet gehoord. Zijn nicht wist van niets (verbroken relatie, nieuwe vriendin) of deed misschien wel of ze niets wisten. Zij en haar man vonden het maar een rare gang van zaken.
Zijn familie (ouders, broer, kinderen) wisten het waarschijnlijk wel.
De laatste keer dat ik bij zijn ouders was, deed zijn vader heel anders dan anders (beetje moeilijk te omschrijven) en zijn moeder was veel aanhankelijker dan anders. Op dat moment dacht ik al: Wat gebeurt hier? Is iemand ongeneeslijk ziek of zo?
Na de breuk heb ik zelf contact met zijn ouders, kinderen, broer en nicht opgenomen, want zij hadden inderdaad geen contact met mij opgenomen.

Zijn oudste zoon reageerde toen ook anders dan anders op mij, maar de band was sowieso wat minder. De jongste deed zoals altijd.
Moeder en ik hadden het aan de telefoon moeilijk, want ze zei altijd dat ze zo blij met me was. Ze was nooit zo blij met de moeder van haar kleinkinderen, dat liet ze met opmerkingen/verhalen merken.
Vader zat door mijn telefoongesprek heen te praten, misschien omdat hij niet wilde dat moeder teveel op zaken in zou gaan.

Broer en dochter lieten na de breuk dus af en toe iets van zich horen. Vooral als broer contact opnam (maar echt helemaal niets over zijn broer vertelde/zei), dacht ik: "Er is iets, maar wat?" Ik wilde daar zelf trouwens niet op ingaan.
Broer zei bijvoorbeeld na de breuk dat ik altijd lief voor iedereen in de familie was geweest, dat soort dingen.

Nu ik erover nadenk: De vrouw van een vriend heeft mij wel een berichtje gestuurd, dat ze geschrokken was 'van hoe het was gelopen', maar ik heb dat opgevat als 'de breuk'.

Verder wat dingen die ik vanwege herkenbaarheid niet opschrijf.
Ik zou het verder loslaten, ook de contacten met zijn omgeving. Het gaat je niet helpen om het verwerken.

Heb het zelf ook wel eens gehad hoor, na een breuk waarbij zijn familie het allemaal maar heel raar vond van de betreffende ex. Het gaf me een soort schijnsteun, maar achteraf bleef ik er juist veel te ver in hangen. Uiteindelijk was het toch zíjn familie.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja, die contacten lopen af. Dat is voor niemand fijn. Een paar keer spreek je iemand wellicht uit nog, maar daarna is het toch klaar. Dat wordt gewoon te ingewikkeld.
Alle reacties Link kopieren Quote
Geen contact opnemen met zijn omgeving vind ik nu niet meer moeilijk. Ik heb iedereen gesproken, neem zelf geen contact meer op en ik behoor nu niet meer tot hun cirkel.
In mijn hoofd/hart loslaten wat hij heeft gedaan en mijn (gebrek aan ) handelen is wat nu belangrijk is.
Waarom zou je dat doen? - Nielson

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven