Relaties
alle pijlers
Rolverdeling
zaterdag 29 september 2018 om 14:41
Hallo,
Graag jullie input. Ik zit ergens mee waar ik niet echt uitkom. Mijn vriend heeft een baan waarin hij in periodes dagen achtereen 12 uur per dag werkt. Daar verdiend hij goed mee en tijdens de feestdagen en de zomer is hij daarom vrij. We wonen niet samen, betalen ieder onze eigen vaste lasten. Wel zijn we veel bij elkaar als hij vrij is. Omdat ik afgekeurd ben heb ik een laag inkomen. Als wij samen zijn betaald hij de boodschappen en uitjes e.d.
Ter compensatie doe ik het huishouden. Daar heb ik op zich geen problemen mee. Echter in de lange zomerperiode merk ik dat ik er toch moeite mee heb dat hij helemaal niets doet. We zijn aan het bouwen en daar help ik ook aan mee. Daarnaast is er een grote tuin waarin ik werk verricht. Het meest lastig vind ik het als ik niet lekker ben of erg moe (ben niet voor niets afgekeurd) dan komt er geen zorg van zijn kant uit. Als ik er iets van zeg, zegt hij: "dan doe je het toch niet" "toen ik alleen was redde ik me ook prima" (alles uit de magnetron e.d.) . Daardoor krijg ik het gevoel dat hij het huishouden ziet als iets wat niets voorstelt. Kortom ik weet me er geen raad mee.
Graag jullie input. Ik zit ergens mee waar ik niet echt uitkom. Mijn vriend heeft een baan waarin hij in periodes dagen achtereen 12 uur per dag werkt. Daar verdiend hij goed mee en tijdens de feestdagen en de zomer is hij daarom vrij. We wonen niet samen, betalen ieder onze eigen vaste lasten. Wel zijn we veel bij elkaar als hij vrij is. Omdat ik afgekeurd ben heb ik een laag inkomen. Als wij samen zijn betaald hij de boodschappen en uitjes e.d.
Ter compensatie doe ik het huishouden. Daar heb ik op zich geen problemen mee. Echter in de lange zomerperiode merk ik dat ik er toch moeite mee heb dat hij helemaal niets doet. We zijn aan het bouwen en daar help ik ook aan mee. Daarnaast is er een grote tuin waarin ik werk verricht. Het meest lastig vind ik het als ik niet lekker ben of erg moe (ben niet voor niets afgekeurd) dan komt er geen zorg van zijn kant uit. Als ik er iets van zeg, zegt hij: "dan doe je het toch niet" "toen ik alleen was redde ik me ook prima" (alles uit de magnetron e.d.) . Daardoor krijg ik het gevoel dat hij het huishouden ziet als iets wat niets voorstelt. Kortom ik weet me er geen raad mee.
zondag 30 september 2018 om 19:43
Het lijkt erop dat jij je schuldig voelt omdat hij boodschappen en uitjes voor jullie tweeën betaald. Je probeert dat te compenseren door in natura de balans te herstellen. Als deze redenering van mij klopt heb ik een vraag voor je :
Weet je vriend dat dit jou manier is om de ongelijkwaardigheid te herstellen ? Hebben jullie dat ook zo overlegd of is dit iets wat jij eenzijdig hebt besloten ? Misschien moet je hem vragen wat hij wel een waardevolle bijdrage van jou zou kunnen vinden.
Ik snap best dat je wilt bijdragen. Is het iets om een bedrag, hoe klein ook, dat je kunt missen maandelijks op een gezamenlijke rekening te storten voor de uitjes ?
Wat betreft het zorgzame, sommige mannen moet je gewoon concreet vragen wat je nodig hebt. Niet zo gezellig, maar ja ... het is niet anders.
Weet je vriend dat dit jou manier is om de ongelijkwaardigheid te herstellen ? Hebben jullie dat ook zo overlegd of is dit iets wat jij eenzijdig hebt besloten ? Misschien moet je hem vragen wat hij wel een waardevolle bijdrage van jou zou kunnen vinden.
Ik snap best dat je wilt bijdragen. Is het iets om een bedrag, hoe klein ook, dat je kunt missen maandelijks op een gezamenlijke rekening te storten voor de uitjes ?
Wat betreft het zorgzame, sommige mannen moet je gewoon concreet vragen wat je nodig hebt. Niet zo gezellig, maar ja ... het is niet anders.
