Ruzie zus
vrijdag 26 maart 2010 om 02:12
Hallo,
Ik weet niet echt wat ik met dit topic wil, misschien alleen van me afschrijven of weten wat jullie zouden doen/ervan denken...
Mijn situatie: kind 18 maanden, vriend al 15 in buitenland wegens studie, werk 3 dagen pw onregelmatige diensten, moeder vangt kind op vóór en na reguliere werktijden.
Situatie zus: kind 30 maanden, (ex)vriend kijkt amper naar kind om, werkt niet.
Sinds de geboorte van mijn kind lijkt het wel of mijn zus jaloers is. Ze irriteert zich aan het feit dat mijn moeder mijn kind opvangt en beweert dat mijn kind áltijd meer aandacht krijgt dan de hare.
Ze maakt dit soort opmerkingen steeds vaker naar mij toe en ik weet gewoon niet hoe ik hier mee moet omgaan. Ik heb mijn moeder momenteel écht nodig als opvang omdat ik soms om vijf uur 's ochtends begin en soms tot half elf 's avonds werk. Mijn zus werkt niet maar haar exvriend wilde tot voor kort niet voor hun kind zorgen zodat mijn zus even kon bijtrekken, uitslapen, uitgaan weet ik veel wat. Mijn zus is van mening dat omdat mijn moeder mijn kind opvangt dat haar dochter ook regelmatig bij mijn moeder terecht moet kunnen. Uiteraard vindt oma het leuk om op beide kinders te passen maar niet tegelijk, dat is gewoon te druk. Mijn zus kiest ook altijd dagen uit (waarvan ze weet dat ik werk) om aan mijn moeder te vragen of ze wil oppassen als mijn moeder dan nee zegt wordt ze helemaal gek. En begint het verhaal van voortrekkerij en meer aandacht geven aan de een weer van voor af aan.
Mijn vriend zegt dat ik er boven moet staan en het van me af moet laten glijden, mijn moeder zegt ook dat haar moet laten kletsen maar ik vind het zo irritant!
Vandaag is de bom gebarsten nadat zij mij voor de zoveelste keer ongevraagd opvoedkundig advies gaf met de opmerking erachter aan dat ik mijn dochter wat vaker moet corrigeren als ze dingen pakt die niet mogen. Ik zei dat ik vond dat haar dochter zelf niet zo heel best werd opgevoed en dat ik het zat was om te horen dat ze overal zo gigantisch op voorloopt voor haar leeftijd. Kind wordt de godganse dag opgehemeld :puke: en doet alles zó fantastisch.
Waarop mijn zusje zei dat ze mijn dochter een retard vond omdat ze nog niet echt praat.
Het liep natuurlijk gigantisch hoog op, ik voel me nu heel rot en ik ben helemaal klaar met mijn zus en haar gezeik.
Het is een beetje onsamenhangend maar ik heb geprobeerd het kort te houden wat ook niet helemaal gelukt is.
Ik weet niet echt wat ik met dit topic wil, misschien alleen van me afschrijven of weten wat jullie zouden doen/ervan denken...
Mijn situatie: kind 18 maanden, vriend al 15 in buitenland wegens studie, werk 3 dagen pw onregelmatige diensten, moeder vangt kind op vóór en na reguliere werktijden.
Situatie zus: kind 30 maanden, (ex)vriend kijkt amper naar kind om, werkt niet.
Sinds de geboorte van mijn kind lijkt het wel of mijn zus jaloers is. Ze irriteert zich aan het feit dat mijn moeder mijn kind opvangt en beweert dat mijn kind áltijd meer aandacht krijgt dan de hare.
Ze maakt dit soort opmerkingen steeds vaker naar mij toe en ik weet gewoon niet hoe ik hier mee moet omgaan. Ik heb mijn moeder momenteel écht nodig als opvang omdat ik soms om vijf uur 's ochtends begin en soms tot half elf 's avonds werk. Mijn zus werkt niet maar haar exvriend wilde tot voor kort niet voor hun kind zorgen zodat mijn zus even kon bijtrekken, uitslapen, uitgaan weet ik veel wat. Mijn zus is van mening dat omdat mijn moeder mijn kind opvangt dat haar dochter ook regelmatig bij mijn moeder terecht moet kunnen. Uiteraard vindt oma het leuk om op beide kinders te passen maar niet tegelijk, dat is gewoon te druk. Mijn zus kiest ook altijd dagen uit (waarvan ze weet dat ik werk) om aan mijn moeder te vragen of ze wil oppassen als mijn moeder dan nee zegt wordt ze helemaal gek. En begint het verhaal van voortrekkerij en meer aandacht geven aan de een weer van voor af aan.
Mijn vriend zegt dat ik er boven moet staan en het van me af moet laten glijden, mijn moeder zegt ook dat haar moet laten kletsen maar ik vind het zo irritant!
Vandaag is de bom gebarsten nadat zij mij voor de zoveelste keer ongevraagd opvoedkundig advies gaf met de opmerking erachter aan dat ik mijn dochter wat vaker moet corrigeren als ze dingen pakt die niet mogen. Ik zei dat ik vond dat haar dochter zelf niet zo heel best werd opgevoed en dat ik het zat was om te horen dat ze overal zo gigantisch op voorloopt voor haar leeftijd. Kind wordt de godganse dag opgehemeld :puke: en doet alles zó fantastisch.
Waarop mijn zusje zei dat ze mijn dochter een retard vond omdat ze nog niet echt praat.
Het liep natuurlijk gigantisch hoog op, ik voel me nu heel rot en ik ben helemaal klaar met mijn zus en haar gezeik.
Het is een beetje onsamenhangend maar ik heb geprobeerd het kort te houden wat ook niet helemaal gelukt is.
vrijdag 26 maart 2010 om 09:36
vrijdag 26 maart 2010 om 09:37
quote:Miauww schreef op 26 maart 2010 @ 09:33:
[...]
Heb je wel gelezen dat het maar een half jaar gespeeld heeft dat oppasprobleem? Ik betaal gewoon hoor voor mijn opvang itt mijn zus die alles vergoed krijgt uit allerlei potjes terwijl ze niet eens werkt en dan ook nog verwacht dat mijn moeder te pas en te onpas oppast om uit te gaan, uit eten, uit te slapen.
Ik heb behalve dat half jaar amper beroep om mijn moeder gedaan om iets leuks te gaan doen. Ik zorg doorgaans altijd dat ik mijn afspraken regel op de ochtend dat mijn dochter naar de opvang gaat en ik een late dienst heb.Aha, zit daar de pijn?
Misschien helpt het als je af en toe even bedenkt: Zou je met haar willen ruilen?
[...]
Heb je wel gelezen dat het maar een half jaar gespeeld heeft dat oppasprobleem? Ik betaal gewoon hoor voor mijn opvang itt mijn zus die alles vergoed krijgt uit allerlei potjes terwijl ze niet eens werkt en dan ook nog verwacht dat mijn moeder te pas en te onpas oppast om uit te gaan, uit eten, uit te slapen.
Ik heb behalve dat half jaar amper beroep om mijn moeder gedaan om iets leuks te gaan doen. Ik zorg doorgaans altijd dat ik mijn afspraken regel op de ochtend dat mijn dochter naar de opvang gaat en ik een late dienst heb.Aha, zit daar de pijn?
Misschien helpt het als je af en toe even bedenkt: Zou je met haar willen ruilen?
oh that purrrrrrrrrfect feeling
vrijdag 26 maart 2010 om 09:38
Miauww lees je eigen reacties nou eens terug.... je zit bomvol verwijten naar je zus toe.. vind dat jij t allemaal beter doet dan zij... en ondertussen heb je ook nog zoveel te bekritiseren op haar..
Ik ben blij dat jij mijn zus niet bent... ik zou ook gek worden van jou en ook uit m`n slof schieten!
Ik ben blij dat jij mijn zus niet bent... ik zou ook gek worden van jou en ook uit m`n slof schieten!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
vrijdag 26 maart 2010 om 09:40
vrijdag 26 maart 2010 om 09:40
Miauww, ik vind jullie beiden heel kinderachtig. Jij bent ontzettend veroordelend ten aanzien van je zus. Ook al spreek je die gedachten niet uit, het lijkt me zeer waarschijnlijk dat je zus feilloos aanvoelt hoe jij over haar en haar opvoedingsstijl denkt. Bij alle kritiek die je hier krijgt, heb je wel een 'ja maar'. Komt het ook bij je op dat jij wellicht óók een aandeel hebt?
Peas on earth!
vrijdag 26 maart 2010 om 09:41
TO vind zichzelf zielig want man zit in het buitenland en ze moet hard werken. Moeder vindt dat blijkbaar ook, want accommodeert TO met van alles.
Zus vindt zichzelf zielig want geen man, en geen baan. Dat vindt familie blijkbaar niet zielig, want ze "krijgt geld uit allerlei potjes".
Wat al eerder gezegd is, hoe zwaar denk je dat het is om er zo alleen voor te staan?
Jij hebt een man en een moeder, en wat heeft zus?
Zus vindt zichzelf zielig want geen man, en geen baan. Dat vindt familie blijkbaar niet zielig, want ze "krijgt geld uit allerlei potjes".
Wat al eerder gezegd is, hoe zwaar denk je dat het is om er zo alleen voor te staan?
Jij hebt een man en een moeder, en wat heeft zus?
vrijdag 26 maart 2010 om 09:41
vrijdag 26 maart 2010 om 09:43
quote:Bergje65 schreef op 26 maart 2010 @ 09:41:
Een wijze oma (ondertussen overleden) heeft mij eens toegefluisterd dat je het als moeder goed hebt gedaan, als al je kinderen in de veronderstelling zijn dat zij het lievelings-kind waren.Volgens mij heeft een moeder het goed gedaan als een kind zich geliefd heeft gevoeld, en weet dat zijn/haar broers en zussen net zo geliefd werden. Ik zou niet het gevoel willen hebben het lievelingskind te zijn, dat gaat dus ten koste van mijn broer en zus. Gelukkig hebben mijn ouders nooit iemand voorgetrokken (en ja, broer en zus denken daar ook zo over )
Een wijze oma (ondertussen overleden) heeft mij eens toegefluisterd dat je het als moeder goed hebt gedaan, als al je kinderen in de veronderstelling zijn dat zij het lievelings-kind waren.Volgens mij heeft een moeder het goed gedaan als een kind zich geliefd heeft gevoeld, en weet dat zijn/haar broers en zussen net zo geliefd werden. Ik zou niet het gevoel willen hebben het lievelingskind te zijn, dat gaat dus ten koste van mijn broer en zus. Gelukkig hebben mijn ouders nooit iemand voorgetrokken (en ja, broer en zus denken daar ook zo over )
vrijdag 26 maart 2010 om 09:44
quote:Miauww schreef op 26 maart 2010 @ 09:33:
[...]
Heb je wel gelezen dat het maar een half jaar gespeeld heeft dat oppasprobleem? Ik betaal gewoon hoor voor mijn opvang itt mijn zus die alles vergoed krijgt uit allerlei potjes terwijl ze niet eens werkt en dan ook nog verwacht dat mijn moeder te pas en te onpas oppast om uit te gaan, uit eten, uit te slapen.
Ik heb behalve dat half jaar amper beroep om mijn moeder gedaan om iets leuks te gaan doen. Ik zorg doorgaans altijd dat ik mijn afspraken regel op de ochtend dat mijn dochter naar de opvang gaat en ik een late dienst heb.
Ja èn?? Dit is inderdaad kinderachtig hoe je je opstelt.
Dit alleen al bevestigd dat jij vindt dat je zus onterecht aanspraak maakt op je moeder.... Dat moet zij toch zelf weten? En je moeder ook?
Kijk nu even echt naar de situatie zoals meerderen hier zeggen. Als je zus het gevoel heeft achtergesteld te worden en er wordt continu tegen haar gezegd dat dat niet zo is... ja.. dan zou ik me ook niet begrepen voelen...
Het kan ook gewoon echt zo zijn!! Dus onderzoek dat dan... en laat je moeder dat ook even werkelijk onderzoeken...
[...]
Heb je wel gelezen dat het maar een half jaar gespeeld heeft dat oppasprobleem? Ik betaal gewoon hoor voor mijn opvang itt mijn zus die alles vergoed krijgt uit allerlei potjes terwijl ze niet eens werkt en dan ook nog verwacht dat mijn moeder te pas en te onpas oppast om uit te gaan, uit eten, uit te slapen.
Ik heb behalve dat half jaar amper beroep om mijn moeder gedaan om iets leuks te gaan doen. Ik zorg doorgaans altijd dat ik mijn afspraken regel op de ochtend dat mijn dochter naar de opvang gaat en ik een late dienst heb.
Ja èn?? Dit is inderdaad kinderachtig hoe je je opstelt.
Dit alleen al bevestigd dat jij vindt dat je zus onterecht aanspraak maakt op je moeder.... Dat moet zij toch zelf weten? En je moeder ook?
Kijk nu even echt naar de situatie zoals meerderen hier zeggen. Als je zus het gevoel heeft achtergesteld te worden en er wordt continu tegen haar gezegd dat dat niet zo is... ja.. dan zou ik me ook niet begrepen voelen...
Het kan ook gewoon echt zo zijn!! Dus onderzoek dat dan... en laat je moeder dat ook even werkelijk onderzoeken...
vrijdag 26 maart 2010 om 09:45
quote:delphicat schreef op 26 maart 2010 @ 09:43:
[...]
Volgens mij heeft een moeder het goed gedaan als een kind zich geliefd heeft gevoeld, en weet dat zijn/haar broers en zussen net zo geliefd werden. Ik zou niet het gevoel willen hebben het lievelingskind te zijn, dat gaat dus ten koste van mijn broer en zus. Gelukkig hebben mijn ouders nooit iemand voorgetrokken (en ja, broer en zus denken daar ook zo over )Komt een beetje op hetzelfde neer, toch?
[...]
Volgens mij heeft een moeder het goed gedaan als een kind zich geliefd heeft gevoeld, en weet dat zijn/haar broers en zussen net zo geliefd werden. Ik zou niet het gevoel willen hebben het lievelingskind te zijn, dat gaat dus ten koste van mijn broer en zus. Gelukkig hebben mijn ouders nooit iemand voorgetrokken (en ja, broer en zus denken daar ook zo over )Komt een beetje op hetzelfde neer, toch?
vrijdag 26 maart 2010 om 09:45
Zo heb ik het nooit bekeken dames. Ik kijk niet op haar neer, ook al komt het zo over. Het is ook niet mijn bedoeling om mezelf als slachtoffer te zien, ik weet alleen niet goed hoe ik met deze situatie om moet gaan.
Ik heb zelf meerdere malen aangeboden om op mijn nichtje te passen (die slaapt nog niet door en mijn zus zit er wat dat betreft ook doorheen) maar dat wilt ze niet, ik heb haar ook aangeboden om mee te gaan naar dat reintegratiebureau om eens uit te zoeken waarom ze geen passend werk voor haar vinden, toen het een half jaar geleden uitging met haar vriend na 14 jaar ben ik er ook voor haar geweest.
Sorry maar al met al vind ik niet dat ik een hele slechte zus voor haar ben (geweest).
Zij is afgezien het kinder-verhaal ook een goede zus voor mij en ik houd zielsveel van dat kind, ik heb mijn dochter naar haar vernoemd!
Ik heb zelf meerdere malen aangeboden om op mijn nichtje te passen (die slaapt nog niet door en mijn zus zit er wat dat betreft ook doorheen) maar dat wilt ze niet, ik heb haar ook aangeboden om mee te gaan naar dat reintegratiebureau om eens uit te zoeken waarom ze geen passend werk voor haar vinden, toen het een half jaar geleden uitging met haar vriend na 14 jaar ben ik er ook voor haar geweest.
Sorry maar al met al vind ik niet dat ik een hele slechte zus voor haar ben (geweest).
Zij is afgezien het kinder-verhaal ook een goede zus voor mij en ik houd zielsveel van dat kind, ik heb mijn dochter naar haar vernoemd!
vrijdag 26 maart 2010 om 09:47
De reacties gaan harder dan ik bij kan lezen.
Ik heb een zelfde probleem met mijn zus. Haar zoons eisen alle aandacht naar zich toe. Ik ben me er echter bewust van dat ik degene ben die er last van heeft en zaken kan veranderen. het is nu zover dat ik niet meer naar mijn ouders ga als ik weet dat zij er is met haar kinderen. Ik zorg dat onze dochter eigen aandacht krijgt van opa en oma door gezamenlijke bezoekjes zoveel mogelijk te vermijden. Ook mijn zus heeft commentaar op mijn manier van opvoeden. Ook ik heb commentaar op haar gebrek aan opvoeding; ik weet alleen dat je een moeder niet dieper kan kwetsen dan haar dochter of de opvoeding van haar dochter aan te vallen. Nooit doen dus! Echt nooit! Lager kun je niet gaan. Daarbij loop je een jaar achter op opvoedingsgebied. Geloof van mij: je weet niet waar jij een jaar verder staat. Echt niet. Hoe zeer je ook bedenkt dat je het anders doet. Je hebt het nog niet ervaren.
Mijn advies aan jullie als "ervaringsdeskundige"? Geef elkaar de ruimte. Slik je commentaar in. Wees lief voor je nichtje. Prijs haar kleine vooruitgangen zonder te vergelijken met je eigen kind (dat voor jou ALTIJD leuker/ beter/mooier/liever/etc is). Geef je zus de ruimte ook alleen bij je moeder te zijn. Wees gewoon lief voor elkaar. Je hebt elkaar nodig. Je kan elkaar ook positief gebruiken: pas eens op je nichtje, wellicht past zij eens op jouw dochter, hebben jullie beide weer tijd voor jezelf.
En voor je man? Laat hem doorvliegen, dan kan hij zo terug zijn en je helpen bij de opvoeding van je dochter.
Ik heb een zelfde probleem met mijn zus. Haar zoons eisen alle aandacht naar zich toe. Ik ben me er echter bewust van dat ik degene ben die er last van heeft en zaken kan veranderen. het is nu zover dat ik niet meer naar mijn ouders ga als ik weet dat zij er is met haar kinderen. Ik zorg dat onze dochter eigen aandacht krijgt van opa en oma door gezamenlijke bezoekjes zoveel mogelijk te vermijden. Ook mijn zus heeft commentaar op mijn manier van opvoeden. Ook ik heb commentaar op haar gebrek aan opvoeding; ik weet alleen dat je een moeder niet dieper kan kwetsen dan haar dochter of de opvoeding van haar dochter aan te vallen. Nooit doen dus! Echt nooit! Lager kun je niet gaan. Daarbij loop je een jaar achter op opvoedingsgebied. Geloof van mij: je weet niet waar jij een jaar verder staat. Echt niet. Hoe zeer je ook bedenkt dat je het anders doet. Je hebt het nog niet ervaren.
Mijn advies aan jullie als "ervaringsdeskundige"? Geef elkaar de ruimte. Slik je commentaar in. Wees lief voor je nichtje. Prijs haar kleine vooruitgangen zonder te vergelijken met je eigen kind (dat voor jou ALTIJD leuker/ beter/mooier/liever/etc is). Geef je zus de ruimte ook alleen bij je moeder te zijn. Wees gewoon lief voor elkaar. Je hebt elkaar nodig. Je kan elkaar ook positief gebruiken: pas eens op je nichtje, wellicht past zij eens op jouw dochter, hebben jullie beide weer tijd voor jezelf.
En voor je man? Laat hem doorvliegen, dan kan hij zo terug zijn en je helpen bij de opvoeding van je dochter.
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 26 maart 2010 om 09:49
quote:Miauww schreef op 26 maart 2010 @ 09:33:
[...]
Ik betaal gewoon hoor voor mijn opvang itt mijn zus die alles vergoed krijgt uit allerlei potjes terwijl ze niet eens werkt en dan ook nog verwacht dat mijn moeder te pas en te onpas oppast om uit te gaan, uit eten, uit te slapen.
[qoute]De reden waarom mijn zus geen baan heeft weet ik niet precies, zij zegt dat ze overal wordt afgewezen. Ze is al ruim een jaar bezig via dat bureau.[/quote] Ik weet niet of je weet hoeveel mensen er al een eeuwigheid aan het solliciteren zijn.. er is crisis in de huidige economie.. een baan vinden is zo makkelijk nog niet. Zeker niet als je maar parttime wil werken en daarbij ook nog verantwoordelijkheid hebt voor een kind.. ( dus soms niet op te rekenen door eventuele ziekte ofzo)
[quote]Ik ben het anderzijds niet altijd met haar keuzes eens (bijv drie zakken vol sinterklaascadeau's, televisie op een 2 jarig kind haar kamer, 3 paar uggs etc) maar dan laat ik haar ook lekker haar gang gaan. Als zij denkt dat zij met materiele zaken andere dingen kan vervangen moet ze dat zelf weten.[quote/]
[quote]Tuurlijk ben ik zelf begonnen over het feit dat ik háár dochter niet goed opgevoed vindt maar dan val ik mijn nichtje niet op haar persoon aan maar op haar ouders (fout, ik weet het maar bij mij lopen de emoties inmiddels erg hoog op). [quote/] En bij jouw zus lopen de emoties niet hoog op?? Ik denk dat als je mijn zus was geweest ik je een knal had gegeven.. wie denk je wel niet dat je bent??
[quote] Ik vind mijn zus gewoon onredelijk wat dit betreft en er spelen natuurlijk heus wel meer dingen bijv. dat mijn zus altijd heeft gevonden dat ík werd voorgetrokken tijdens onze jeugd.
Helaas valt er met mijn zus niet gewoon te praten over dit onderwerp omdat zij er bij blijft dat het is zoals zij het ziet [quote/] heb je het ook wel eens van haar kant bekeken?? zie je wel in dat ze het ook echt zo ervaren kan hebben en jou waarheid niet de enige waarheid is?
[quote] Kind wordt de godganse dag opgehemeld en doet alles zó fantastisch.[quote/] zus voelt waarschijnlijk dat ze dit moet doen om een stukje gemis op te moeten vangen.. en terecht als je het mij vraagt.
[quote] Het liep natuurlijk gigantisch hoog op, ik voel me nu heel rot en ik ben helemaal klaar met mijn zus en haar gezeik.[quote/] nee dit is ook heel respectvol naar jou zus toe..
[quote] ik heb haar ook aangeboden om mee te gaan naar dat reintegratiebureau om eens uit te zoeken waarom ze geen passend werk voor haar vinden, toen het een half jaar geleden uitging met haar vriend na 14 jaar ben ik er ook voor haar geweest.[quote/] wederom iets waarmee je jezelf een schouderklopje geeft en met die eerste opmerking geef je haar ongemerkt en waarschijnlijk onbedoeld ook weer een trap na,.
Sorry To.. maar ik denk echt dat je toch iets beter naar jezelf moet kijken!
[...]
Ik betaal gewoon hoor voor mijn opvang itt mijn zus die alles vergoed krijgt uit allerlei potjes terwijl ze niet eens werkt en dan ook nog verwacht dat mijn moeder te pas en te onpas oppast om uit te gaan, uit eten, uit te slapen.
[qoute]De reden waarom mijn zus geen baan heeft weet ik niet precies, zij zegt dat ze overal wordt afgewezen. Ze is al ruim een jaar bezig via dat bureau.[/quote] Ik weet niet of je weet hoeveel mensen er al een eeuwigheid aan het solliciteren zijn.. er is crisis in de huidige economie.. een baan vinden is zo makkelijk nog niet. Zeker niet als je maar parttime wil werken en daarbij ook nog verantwoordelijkheid hebt voor een kind.. ( dus soms niet op te rekenen door eventuele ziekte ofzo)
[quote]Ik ben het anderzijds niet altijd met haar keuzes eens (bijv drie zakken vol sinterklaascadeau's, televisie op een 2 jarig kind haar kamer, 3 paar uggs etc) maar dan laat ik haar ook lekker haar gang gaan. Als zij denkt dat zij met materiele zaken andere dingen kan vervangen moet ze dat zelf weten.[quote/]
[quote]Tuurlijk ben ik zelf begonnen over het feit dat ik háár dochter niet goed opgevoed vindt maar dan val ik mijn nichtje niet op haar persoon aan maar op haar ouders (fout, ik weet het maar bij mij lopen de emoties inmiddels erg hoog op). [quote/] En bij jouw zus lopen de emoties niet hoog op?? Ik denk dat als je mijn zus was geweest ik je een knal had gegeven.. wie denk je wel niet dat je bent??
[quote] Ik vind mijn zus gewoon onredelijk wat dit betreft en er spelen natuurlijk heus wel meer dingen bijv. dat mijn zus altijd heeft gevonden dat ík werd voorgetrokken tijdens onze jeugd.
Helaas valt er met mijn zus niet gewoon te praten over dit onderwerp omdat zij er bij blijft dat het is zoals zij het ziet [quote/] heb je het ook wel eens van haar kant bekeken?? zie je wel in dat ze het ook echt zo ervaren kan hebben en jou waarheid niet de enige waarheid is?
[quote] Kind wordt de godganse dag opgehemeld en doet alles zó fantastisch.[quote/] zus voelt waarschijnlijk dat ze dit moet doen om een stukje gemis op te moeten vangen.. en terecht als je het mij vraagt.
[quote] Het liep natuurlijk gigantisch hoog op, ik voel me nu heel rot en ik ben helemaal klaar met mijn zus en haar gezeik.[quote/] nee dit is ook heel respectvol naar jou zus toe..
[quote] ik heb haar ook aangeboden om mee te gaan naar dat reintegratiebureau om eens uit te zoeken waarom ze geen passend werk voor haar vinden, toen het een half jaar geleden uitging met haar vriend na 14 jaar ben ik er ook voor haar geweest.[quote/] wederom iets waarmee je jezelf een schouderklopje geeft en met die eerste opmerking geef je haar ongemerkt en waarschijnlijk onbedoeld ook weer een trap na,.
Sorry To.. maar ik denk echt dat je toch iets beter naar jezelf moet kijken!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
vrijdag 26 maart 2010 om 09:50
Als je ook maar een begin wilt maken in dit bijleggen, moet je er denk ik over heen stappen dat zij jouw kind een retard heeft genoemd (en ja, dat is een rotopmerking, maar heeft níemand hier ooit iets eruitgeflapt wat eigenlijk niet door de beugel kan omdat ze tot het uiterste getergd, doodmoe en ook nog zwaar ongesteld was ofzo?) en je excuses aanbieden voor wat jij tegen haar hebt gezegd.
Dan zou ik het hele 'opvoedverschilprobleem' zo snel mogelijk aan de kant zetten door te accepteren dat je het beiden niet eens bent met elkaar en dus gewoon geen kritiek meer gaat leveren.
Daarna kun je misschien een opening zoeken om te praten over wat jullie nou dwars zit en hoe je dat op gaat lossen. Want volgens mij zit jullie allebei evenveel dwars, op hele andere gebieden. Ik heb het gevoel dat het hier ernstig schort aan goede communicatie.
Dan zou ik het hele 'opvoedverschilprobleem' zo snel mogelijk aan de kant zetten door te accepteren dat je het beiden niet eens bent met elkaar en dus gewoon geen kritiek meer gaat leveren.
Daarna kun je misschien een opening zoeken om te praten over wat jullie nou dwars zit en hoe je dat op gaat lossen. Want volgens mij zit jullie allebei evenveel dwars, op hele andere gebieden. Ik heb het gevoel dat het hier ernstig schort aan goede communicatie.
vrijdag 26 maart 2010 om 09:51
Ik heb ook een tijdje een niet zo'n begripvolle relatie met mijn zus gehad (we schelen 10 jaar en ik ben de jongste). Ik vond mijn zus ook jaloers en kon haar in combinatie met haar kinderen soms niet uitstaan. We hebben elkaar toen een tijdje met rust gelaten. Ik heb op een gegeven moment bedacht dat ik zo'n relatie niet met mijn zus wil, dat ik heel blij ben met een zus maar dat ik er dan zelf ook verantwoordelijk voor ben hoe sterk onze band is. Ik heb toen bedacht dat ik alleen de positieve kanten van haar zou benadrukken. Soms een lief kaartje sturen omdat ik dacht dat ze dat wel kon gebruiken, een hart onder de riem als ze het niet meer zo zag zitten. In het begin kwam het nog niet echt uit mijn hart maar vond ik het gewoon het juiste om te doen. Nu - bijna 3 jaar later - zijn we weer 2 handen op 1 buik. Het gevoel is echt en dat heb ik gemist. Natuurlijk vind ik soms nog dat ze het niet goed doet met haar kinderen, maar dat is haar "probleem" en daar heb ik verder helemaal niks mee te maken. Dus dat zet ik opzij...
Ik denk dat het voor jullie ook tijd is om "volwassen" te worden. En wat zij doet en wat zij zegt is helemaal niet belangrijk als je een sterke band met je zus op wilt bouwen zul je daar zelf ook aan moeten werken. Ietsje minder op elkaar letten is stap 1.
Succes!
Ik denk dat het voor jullie ook tijd is om "volwassen" te worden. En wat zij doet en wat zij zegt is helemaal niet belangrijk als je een sterke band met je zus op wilt bouwen zul je daar zelf ook aan moeten werken. Ietsje minder op elkaar letten is stap 1.
Succes!