Relaties
alle pijlers
Samenwonen... maar een kat
zondag 1 april 2018 om 09:48
Ok, sinds iedereen maar commentaar zit te leveren dat ik zit te zeiken heb ik proberen het bericht wat aan te passen zodat het hopelijk wat duidelijker en minder zeikerig lijkt.
Het beestje zelf is echt een lieverd! Alleen wat de/een kat met zich mee brengt heb ik wat moeite mee. En mijn vriend is echt schoon! Maakt elke week meerdere keren schoon en het ruikt er lekker fris en hij is zelf een beetje metroseksueel
, alleen de haren (die hij trouwens zelf ook vervelend vind maar dus geen idee heeft hoe dat nu goed te vermijden. Hij stofzuigt vaak en heeft van die kleefrollers maar mag dus niet overal baten).
En ik bedoel ook niet dat er zakken met haren rondvliegen, maar genoeg om op te vallen. Sorry hoor, mag ik misschien ook iets vervelends vinden?
Het ging er dus om dat mijn vriend steeds een beetje zit te hinten naar samenwonen. Nog niet echt daadwerkelijk gezegd maar meer dingen van "toen ik nog [met m'n ex] samenwoonde kon ik veel sparen" "als je met z'n tweeën woont is alles wat makkelijker" "ik vind het helemaal niet leuk dat je [na het weekend] weer naar huis gaat". En dan kijkt hij er wat hoopvol bij.
Ik zou echt in een oogwenk bij hem intrekken, maar er is één 'probleem', hij heeft een kat, iets van 7 jaar heeft hij hem al. Nu vind ik dieren in huis dus helemaal niks. Ik heb vroeger dieren gehad als hamsters, vogels en vissen, maar dus niks wat los rondloopt zeg maar.
Ik vind het echt niks dat er haren ronddwarrelen (zelfs handdoekken, heb ik al gevraagd hoe dat kan maar vriend heeft geen idee maar hij droogt ze aan een droogrek dus misschien is dat de reden???), dus als ik gedoucht heb en ik droog me af dan vind ik het niet zo fris als er kattenhaartjes op me kleven. Ook loopt dat dier dus gewoon overal op (bed, aanrecht, eettafel) en dat dier verliest dan ook allemaal haren waardoor ik soms gewoon haren vind in mijn eten of drinken
Of heb ook wel eens een paar keer kattenharen bij mn vagina teruggevonden na de sex omdat dat dier dus bij hem in bed had gelegen. Nu is hij wel overstag gegaan dat de deur van de slaapkamer dicht blijft als ik blijf slapen, en hij verschoont sowieso het bed als ik kom.
Ook dat de kat maar steeds over je heen loopt of aan komt wandelen en dan op mijn vriend zijn borst gaat zitten als ik net gezellig met mn vriend samen op de bank lig, vind ik gewoon niet zo fijn.
Ook als ik vraag of hij eens een keer bij mij komt slapen of dat we een weekendje weg zullen gaan, is het gelijk van "ja maar m'n kat, die kan ik niet alleen laten". (en vrienden wil hij niet steeds vragen om dat dier eten te geven).
Hij zit maar te zaniken dat hij (nog) geen baby wil want dan kan hij niet "zomaar ineens een weekendje weg naar [vul land maar in] met vrienden" (wat hij nu dus wel af en toe doet). Prima dat hij dat doet, maar als ik dus vraag om 1! nacht bij mij te slapen, is het hek van de dam want er is wel een kat hebben waar ineens voor gezorgd moet worden!
Maar dat kan dus ineens wel als hij een weekendje naar het buitenland gaat met vrienden . (ik snap dat een kat en baby niet hetzelfde zijn, maar gaat beetje ter vergelijking)
Mijn vriend weet dat ik dus niet van de kat hou (dit vanaf het begin van de relatie al duidelijk gemaakt, dus voor hem is het geen nieuwigheid). En het is echt lief van hem dat hij probeert die kat ook zoveel mogelijk uit mijn buurt te houden/zorgen dat hij niet op me loopt, maar tegelijkertijd snapt hij echt niet waarom ik me er zo over opwind en zegt dat hij er niks aan kan doen dat dat beest haar heeft (hij probeert veel te stofzuigen en doet nu steeds vaker even een doekje over de tafels en aanrecht, maar hij zegt ook dat het weinig uitmaakt en er soms gewoon niet tegen te vegen valt).
Onze relatie gaat echt super, maar over de kat is dan ook de meeste onenigheid over in onze relatie en dat is doodzonde. Ik wil mijn vriend niet kwijt en zou graag samenwonen, maar ik weet wel dat ik écht niet 24/7 met een kat in één huis wil leven. En ik weet van vrienden dat je je toch hechten aan een dier, dus ik snap heus wel dat die kat heus niet zo 1, 2, 3 wordt weggedaan en ik ben nou ookweer niet zo'n hater dat ik hem ooit voor die keuze zou stellen!
Heeft iemand dit al eens een soortgelijke situatie meegemaakt? Want ik ben een beetje in dilemma wat te doen. En aan antwoorden van 'kat accepteren' heb ik dus niks want dat kan ik dus niet doen.
Het beestje zelf is echt een lieverd! Alleen wat de/een kat met zich mee brengt heb ik wat moeite mee. En mijn vriend is echt schoon! Maakt elke week meerdere keren schoon en het ruikt er lekker fris en hij is zelf een beetje metroseksueel
, alleen de haren (die hij trouwens zelf ook vervelend vind maar dus geen idee heeft hoe dat nu goed te vermijden. Hij stofzuigt vaak en heeft van die kleefrollers maar mag dus niet overal baten).En ik bedoel ook niet dat er zakken met haren rondvliegen, maar genoeg om op te vallen. Sorry hoor, mag ik misschien ook iets vervelends vinden?
Het ging er dus om dat mijn vriend steeds een beetje zit te hinten naar samenwonen. Nog niet echt daadwerkelijk gezegd maar meer dingen van "toen ik nog [met m'n ex] samenwoonde kon ik veel sparen" "als je met z'n tweeën woont is alles wat makkelijker" "ik vind het helemaal niet leuk dat je [na het weekend] weer naar huis gaat". En dan kijkt hij er wat hoopvol bij.
Ik zou echt in een oogwenk bij hem intrekken, maar er is één 'probleem', hij heeft een kat, iets van 7 jaar heeft hij hem al. Nu vind ik dieren in huis dus helemaal niks. Ik heb vroeger dieren gehad als hamsters, vogels en vissen, maar dus niks wat los rondloopt zeg maar.
Ik vind het echt niks dat er haren ronddwarrelen (zelfs handdoekken, heb ik al gevraagd hoe dat kan maar vriend heeft geen idee maar hij droogt ze aan een droogrek dus misschien is dat de reden???), dus als ik gedoucht heb en ik droog me af dan vind ik het niet zo fris als er kattenhaartjes op me kleven. Ook loopt dat dier dus gewoon overal op (bed, aanrecht, eettafel) en dat dier verliest dan ook allemaal haren waardoor ik soms gewoon haren vind in mijn eten of drinken
Of heb ook wel eens een paar keer kattenharen bij mn vagina teruggevonden na de sex omdat dat dier dus bij hem in bed had gelegen. Nu is hij wel overstag gegaan dat de deur van de slaapkamer dicht blijft als ik blijf slapen, en hij verschoont sowieso het bed als ik kom.Ook dat de kat maar steeds over je heen loopt of aan komt wandelen en dan op mijn vriend zijn borst gaat zitten als ik net gezellig met mn vriend samen op de bank lig, vind ik gewoon niet zo fijn.
Ook als ik vraag of hij eens een keer bij mij komt slapen of dat we een weekendje weg zullen gaan, is het gelijk van "ja maar m'n kat, die kan ik niet alleen laten". (en vrienden wil hij niet steeds vragen om dat dier eten te geven).
Hij zit maar te zaniken dat hij (nog) geen baby wil want dan kan hij niet "zomaar ineens een weekendje weg naar [vul land maar in] met vrienden" (wat hij nu dus wel af en toe doet). Prima dat hij dat doet, maar als ik dus vraag om 1! nacht bij mij te slapen, is het hek van de dam want er is wel een kat hebben waar ineens voor gezorgd moet worden!
Maar dat kan dus ineens wel als hij een weekendje naar het buitenland gaat met vrienden . (ik snap dat een kat en baby niet hetzelfde zijn, maar gaat beetje ter vergelijking)
Mijn vriend weet dat ik dus niet van de kat hou (dit vanaf het begin van de relatie al duidelijk gemaakt, dus voor hem is het geen nieuwigheid). En het is echt lief van hem dat hij probeert die kat ook zoveel mogelijk uit mijn buurt te houden/zorgen dat hij niet op me loopt, maar tegelijkertijd snapt hij echt niet waarom ik me er zo over opwind en zegt dat hij er niks aan kan doen dat dat beest haar heeft (hij probeert veel te stofzuigen en doet nu steeds vaker even een doekje over de tafels en aanrecht, maar hij zegt ook dat het weinig uitmaakt en er soms gewoon niet tegen te vegen valt).
Onze relatie gaat echt super, maar over de kat is dan ook de meeste onenigheid over in onze relatie en dat is doodzonde. Ik wil mijn vriend niet kwijt en zou graag samenwonen, maar ik weet wel dat ik écht niet 24/7 met een kat in één huis wil leven. En ik weet van vrienden dat je je toch hechten aan een dier, dus ik snap heus wel dat die kat heus niet zo 1, 2, 3 wordt weggedaan en ik ben nou ookweer niet zo'n hater dat ik hem ooit voor die keuze zou stellen!
Heeft iemand dit al eens een soortgelijke situatie meegemaakt? Want ik ben een beetje in dilemma wat te doen. En aan antwoorden van 'kat accepteren' heb ik dus niks want dat kan ik dus niet doen.
anoniem_359661 wijzigde dit bericht op 01-04-2018 11:07
21.49% gewijzigd
maandag 9 april 2018 om 11:41
Dat je er serieus op in gaat.Dark_Water schreef: ↑09-04-2018 11:38Dat gaat hier gelukkig niet op
Hier ook een mooie en lieve kat, maar hier wordt om de dag of iedere dag de stofzuiger door het huis gehaald. Het is hier schoon en netjes, daar waken we voor. Ik hou van orde en netheid en ben geen type om in het vuil te leven. De kattenbak ruik je ook niet (dat zeggen zelfs mijn ouders, die geen huisdieren hebben) want die wordt zeer regelmatig verschoond en krijgt dan ook iedere keer een sopje.
Typische kattenlucht herken ik ook niet, ik douche minimaal 1x per dag.
De kat mag niet op de salontafel en het aanrecht. Dat doet hij ook niet. Op bed mag hij wel, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit handdoeken met kattenharen heb gehad.
Goed, nu on topic: ik vind het de vriend van TO sieren dat hij de kat niet zomaar de deur uitdoet en zich houdt aan de commitment die hij is aangegaan. Maar ik snap ook dat niet iedereen van dieren in huis houdt, dus misschien gewoon geen goede match.
maandag 9 april 2018 om 11:42
That's me
Heb trouwens ook mensen gekend waar in huis wel die typische kattenlucht hing, zelfs ik als kattenliefhebber vond dat vies.
maandag 9 april 2018 om 11:45
Nee je begrijpt me niet goed. Ik verwacht niets (zoals ik al letterlijk zeg). Maar zoals ik zei, is samenwonen met een kat of hond geen optie. Geen. Niet een beetje. Niet van ik kan me er wel overheen zetten. Nee. Ik doe en wil dat absoluut niet. Ik wil me in m'n eigen huis niet opgejaagd voelen (want zo voel ik me als er een dier bij is). Dus het is geen ultimatum. Het is zoals het is. Desnoods blijven we lang latten. Maar samenwonen met een dier in huis doe ik niet. Dus als (zoals bij TO) mijn hypothetische vriend dan wel graag wil samenwonen.... dan is het verder aan hem om daar actie op te ondernemen. Lijkt me logisch.MaryCrawley schreef: ↑09-04-2018 11:31Tja, eigenlijk verwacht je het dus wel. Het feit dat iemand mij voor die keuze zou willen stellen zou meteen einde relatie zijn. En nee, dat is dan dus niet omdat je geen dierenliefhebber bent of omdat ik een huisdier boven mijn relatie stel. Maar wel omdat je ultimatums eist mbt hele belangrijke zaken in mijn leven.
maandag 9 april 2018 om 11:46
Zat mensen zonder kat of hond of ratjes die ook stinken.Dark_Water schreef: ↑09-04-2018 11:42That's me
Heb trouwens ook mensen gekend waar in huis wel die typische kattenlucht hing, zelfs ik als kattenliefhebber vond dat vies.
maandag 9 april 2018 om 11:51
Dat is helemaal waar.
maandag 9 april 2018 om 11:54
Prima, zolang het geen ultimatum wordt en er ook te praten valt over latten of weetikhet, dan kom je er misschien wel uit.MiniMe3 schreef: ↑09-04-2018 11:45Nee je begrijpt me niet goed. Ik verwacht niets (zoals ik al letterlijk zeg). Maar zoals ik zei, is samenwonen met een kat of hond geen optie. Geen. Niet een beetje. Niet van ik kan me er wel overheen zetten. Nee. Ik doe en wil dat absoluut niet. Ik wil me in m'n eigen huis niet opgejaagd voelen (want zo voel ik me als er een dier bij is). Dus het is geen ultimatum. Het is zoals het is. Desnoods blijven we lang latten. Maar samenwonen met een dier in huis doe ik niet. Dus als (zoals bij TO) mijn hypothetische vriend dan wel graag wil samenwonen.... dan is het verder aan hem om daar actie op te ondernemen. Lijkt me logisch.
En anders pas je gewoon niet bij elkaar. Kan ook.
maandag 9 april 2018 om 16:56
Goh ben je altijd zo ontzettend egocentrisch en op jezelf gericht naar alles en iedereen in je directe omgeving?MiniMe3 schreef: ↑09-04-2018 11:45Nee je begrijpt me niet goed. Ik verwacht niets (zoals ik al letterlijk zeg). Maar zoals ik zei, is samenwonen met een kat of hond geen optie. Geen. Niet een beetje. Niet van ik kan me er wel overheen zetten. Nee. Ik doe en wil dat absoluut niet. Ik wil me in m'n eigen huis niet opgejaagd voelen (want zo voel ik me als er een dier bij is). Dus het is geen ultimatum. Het is zoals het is. Desnoods blijven we lang latten. Maar samenwonen met een dier in huis doe ik niet. Dus als (zoals bij TO) mijn hypothetische vriend dan wel graag wil samenwonen.... dan is het verder aan hem om daar actie op te ondernemen. Lijkt me logisch.
Wat een naar en koud persoon ben jij. Brrr!
maandag 9 april 2018 om 17:04
Eigenlijk altijd.MaryCrawley schreef: ↑09-04-2018 11:54Prima, zolang het geen ultimatum wordt en er ook te praten valt over latten of weetikhet, dan kom je er misschien wel uit.
En anders pas je gewoon niet bij elkaar. Kan ook.
maandag 9 april 2018 om 17:25
Ik woon sinds een jaar samen met 2 katten. En ben niet bepaald een katten liefhebber. Integendeel!! Mijn vriend had er al een toen ik hem leerde kennen, en het is nooit in mij opgekomen dat ik daarom niet met hem wilde samenwonen of dat hij zou moeten kiezen tussen mij en zijn kat. Ik wilde hem en daar hoort zijn kat bij.
Moet wel zeggen dat ik er niks mee doe, voeren en kattenbak doet hij zelf.
Er is zelfs een kitten bij gekomen. Dat was altijd een grote wens van mijn dochter maar omdat ik niet van katten houd is die er nooit eerder gekomen. Nu er toch al een in huis was maakt die 2e ook niks uit.
Heb er nog steeds niet veel mee. En ja, ik baal enorm van die haren die ik werkelijk overal tegenkom. Stofzuigen is niet genoeg. Kleding zit onder. Soms zit er een in mijn glas.
Maar nee, het is echt nooit een reden geweest niet te willen samenwonen.
Als dit dat al in de weg staat denk ik dat je mag gaan twijfelen aan je liefde voor je vriend.
Moet wel zeggen dat ik er niks mee doe, voeren en kattenbak doet hij zelf.
Er is zelfs een kitten bij gekomen. Dat was altijd een grote wens van mijn dochter maar omdat ik niet van katten houd is die er nooit eerder gekomen. Nu er toch al een in huis was maakt die 2e ook niks uit.
Heb er nog steeds niet veel mee. En ja, ik baal enorm van die haren die ik werkelijk overal tegenkom. Stofzuigen is niet genoeg. Kleding zit onder. Soms zit er een in mijn glas.
Maar nee, het is echt nooit een reden geweest niet te willen samenwonen.
Als dit dat al in de weg staat denk ik dat je mag gaan twijfelen aan je liefde voor je vriend.
donderdag 12 april 2018 om 16:33
Ik denk dat veel mensen die niet van dieren houden ze gewoon heel anders zien dan mensen die er wel van houden (en/of ermee zijn opgegroeid).
Het grootste punt is vaak: "Het brengt zoveel rotzooi met zich mee, het kost tijd, je verliest je vrijheid'.
En toch willen die mensen vaak wél kinderen. Ik ben toch echt veel flexibeler en opgeruimder en minder tijd kwijt met mijn kat
Dierenliefhebbers zien een hond of kat of eend voor mijn part vaak als familielid. De rouw om een huisdier kan zelfs even sterk zijn.
En dat is waarom ik denk dat je eerder een tussenweg zou moeten verzinnen dan 'kat weg of ik weg'. Je dwingt hem dan te kiezen tussen jou en zijn 'familie'. Plus die kat zorgt vervolgens niet voor zichzelf he.
Toen wij zijn verhuisd is de gehele bovenverdieping katvrij geworden en heeft hij de benedenverdieping + tuin als terrein gekregen. Scheelt een hele hoop als kledingkasten, wasmanden, handdoekenlades etc. weinig kattenhaar zien (want het komt toch overal).
Wij hebben dus wel een robotstofzuiger, handig voor een minimalistisch gedecoreerde woning met een kat die alleen heel af en toe kotst als hij natvoer op heeft (wat hij alleen krijgt als we thuis zijn). En swiffer duster is mijn beste vriend.
Het grootste punt is vaak: "Het brengt zoveel rotzooi met zich mee, het kost tijd, je verliest je vrijheid'.
En toch willen die mensen vaak wél kinderen. Ik ben toch echt veel flexibeler en opgeruimder en minder tijd kwijt met mijn kat
Dierenliefhebbers zien een hond of kat of eend voor mijn part vaak als familielid. De rouw om een huisdier kan zelfs even sterk zijn.
En dat is waarom ik denk dat je eerder een tussenweg zou moeten verzinnen dan 'kat weg of ik weg'. Je dwingt hem dan te kiezen tussen jou en zijn 'familie'. Plus die kat zorgt vervolgens niet voor zichzelf he.
Toen wij zijn verhuisd is de gehele bovenverdieping katvrij geworden en heeft hij de benedenverdieping + tuin als terrein gekregen. Scheelt een hele hoop als kledingkasten, wasmanden, handdoekenlades etc. weinig kattenhaar zien (want het komt toch overal).
Wij hebben dus wel een robotstofzuiger, handig voor een minimalistisch gedecoreerde woning met een kat die alleen heel af en toe kotst als hij natvoer op heeft (wat hij alleen krijgt als we thuis zijn). En swiffer duster is mijn beste vriend.
donderdag 12 april 2018 om 17:21
donderdag 12 april 2018 om 17:52
Misschien een paar praktische tips toepassen; kat niet meer op de slaapkamer, handdoeken na het wassen in de droger doen, bijna al de haren zijn dan eruit. Een paar grote plaids over de bank en stoelen als je niet thuis bent, dan komt er overdag en bv 's nachts niet zo veel haar er op. Een goede plakroller kopen voor de losse haartjes, inderdaad goed stofzuigen. En, een lekker joggingpak voor op de bank... doe ik ook. Thuis heb ik andere kleren aan die ik ook apart was, geen zwarte was wassen na de handdoeken of thuishangkleren...
Kattendekens wassen, daarna handdoeken, die weer in de droger gaan, dan de rest.
Werkt hier perfect, en wij hebben 5 katten
Kattendekens wassen, daarna handdoeken, die weer in de droger gaan, dan de rest.
Werkt hier perfect, en wij hebben 5 katten
donderdag 12 april 2018 om 18:23
Lucifermiauww schreef: ↑09-04-2018 11:40Ik ben een hondenhater en zou dus nooit een relatie aangaan met een hond. Of iemand met slangen ect.
Zou nooit eisen dat iemand een hond/kat of slang weggaat doen omdat ik ze niet leuk vind.
goed idee.
donderdag 12 april 2018 om 18:26
Dit. Die spoort dan gewoon niet in mijn ogen.MiniMe3 schreef: ↑09-04-2018 10:21Tjonge wat een gehaat op TO. Je mag hier ook niets negatiefs over katten zeggen want oei oei oei. Bij iedereen staan de nekharen overeind en lijkt ineens erg veel op hun lievelingsbeest. Kattig gedoe.
Ik moet ook niets van katten (en andere beesten) hebben. Dan ben je niet direct een slecht mens. Ik heb zelf zo mijn eigen impopulaire ideeën en theorieën over mensen die (veel) huisdieren hebben.
Mannen met katten en honden op Tinder swipe ik dan ook resoluut naar links. Maar ja, als je er toch één treft zoals TO, die je leuk vindt...en die ook een kat heeft.... Gewoon duidelijk maken: samenwonen zit er niet in zolang er een kat woont. En dan mag hij bedenken wat belangrijker is. Iemand die een kat boven mij stelt hoef ik sowieso niet. Dus TO. Voet bij stuk houden. En anders op zoek naar een ander.
donderdag 12 april 2018 om 19:02
Ik gebruik geen tampons.Calamitycat schreef: ↑12-04-2018 19:00Die tampon van jou zit al een lange tijd behoorlijk scheef hè? Daar zou ik eens naar laten kijken.
donderdag 12 april 2018 om 19:05
Maar als jij absoluut geen kinderen wilt/stiefmoeder wil zijn, ga je dan ook eisen dat die kinderen weggaan of begin je gewoon niet aan een relatie met iemand met kinderen? Want een hond of kat wordt echt vaak gezien als deel van de familie. Die doe je niet zomaar weg.
donderdag 12 april 2018 om 19:12
hehe... nice
donderdag 12 april 2018 om 19:13
Dat is een idiote vergelijking.LoVaKo schreef: ↑12-04-2018 19:05Maar als jij absoluut geen kinderen wilt/stiefmoeder wil zijn, ga je dan ook eisen dat die kinderen weggaan of begin je gewoon niet aan een relatie met iemand met kinderen? Want een hond of kat wordt echt vaak gezien als deel van de familie. Die doe je niet zomaar weg.
donderdag 12 april 2018 om 19:14
Ik probeer het je niet wijs te maken. Ik gebruik dat gewoon echt niet. Nooit gedaan zelfs.
donderdag 12 april 2018 om 19:23
Voor jou dus wel, voor iemand die echt van zijn huisdier houdt dus niet. Huisdieren zijn meestal echt deel van de familie. Dat bedoel ik dus; dat mensen die niet van huisdieren houden er een hele andere kijk op hebben. Het is meer bijzaak, bijna een lastig accesoire in het leven, in plaats van een familielid.
En dat is ook lastig te begrijpen als je zelf die ervaring nooit hebt gehad.