Samenwonen, problemen!

Hoi,

Even een nieuw, anoniem account aangemaakt ivm met evt. herkenbaarheid. Als er details in mijn verhaal zijn, die te herkenbaar zijn, laat het dan weten!

Ik en mijn vriend hebben al tweeënenhalfjaar een relatie en samenwonen is een geregeld onderwerp. Mijn vriend werkt als agrariër en woont momenteel met zijn broer in een huis. Zijn schoonouders komen nog geregeld over de vloer en zijn broer heeft twee kinderen, waarvan de moeder uit beeld is.

Als het op samenwomen aankomt hebben we drie opties - huren in de omgeving, kopen in de omgeving, of bouwen op het erf -
Mijn voorkeur neigt naar het laatste, bijbouwen op het erf. Voor mij zijn er grote voordelen. Mijn vriend werkt 24/7 en als je dan op hetzelfde erf woont zie je elkaar tenminste nog tussendoor en zal het ook makkelijker zijn om met hem mee te gaan tijdens het evt. werk. Ook later met kinderen zal alles veel makkelijker zijn te regelen. Kinderen zullen dan makkelijker met papa meekunnen, lekker buiten spelen en zullen hun papa overdag zien.

Mijjn vriend wil dit echter liever niet, hij denkt dat ik een hekel heb aan zijn broer en schoonouders. Zijn broer gebruikt mij regelmatig als oppas en gaat er ook vanuit dat ik bepaalde dingen doe binnen het huishouden. Hierdoor ontstaan misverstanden en ergernissen. Nu ik steeds vaker bij mijn vriend verblijf, is er steeds vaker een irritatie aan de ander. Ook mijn schoonouders en ik hebben onderling irritaties. Ik ben anders opgevoed, zijn moeder is heel erg schoon en hoewel het haar huis niet meer is, zijn ze er nog wel dagelijks en doet ze ook het huishouden. Als ik iets anders doe, doe ik het verkeerd en ik kan ook niks goed doen.

Ik ga er van uit dat deze irritaties weer minder worden als we een aparte woning hebben. Dan zijn er geen aannames meer en hoef ik ook niet meer op zijn kinderen te passen. Ik ben nu namelijk 's middags veel daar in huis, waardoor mijn geen oppas kan -en hoeft!- aan te nemen. Dit neem ik hem niet kwalijk, het is natuurlijk gekkenwerk om een dure oppas in te huren als ik ook in de woonkamer zit te tv kijken of zo. Ik wil een aparte woning zodat dit juist niet meer mogelijk is dat ik de oppas als het ware wegjaag met mijn aanwezigheid. Ik denk ook dat de aannames die we dan doen niet meer voor irritaties zorgen - in elk geval veel minder - als er maar goed duidelijk is dat het dan wel om twee gescheiden huishouden gaat en er dus ook niet bij de ander wordt binnengelopen of zo. Ik denk dan dat je meer een buren situatie krijgt. Mijn vriend denkt echter dat ik dus een hekel heb aan zijn broer - ik vind van niet, maar dat de irritaties gewoon oplopen door de huidige omstandigheden - en zegt dat dat niks wordt. Als ik opbreng dat het hetzelfde zou zijn als met een twee onder een kap zegt hij dat het toch anders zal zijn. Hoe weet hij niet, hij denkt dat je elkaar dan toch teveel tegen het lijft loopt. Hij heeft echter zijn hele leven op een boerderij gewoond en heeft denk ik niet door dat je buren ook wel vervelend kunnen zijn. Om eerlijk te zijn, denk ik dat zijn broer een betere buur is dan mijn huidige buur. Maar goed, hij vindt het idee niks, vooral omdat ik een hekel aan zijn familie zou hebben. Het kwetst mij eerlijk gezegd dat hij dat denkt, maar ik kan niet ontkennen dat de relatie verstoord is op dit moment omdat we praktisch in hetzelfde huis wonen, maar ik niet heb gekozen voor zo'n intieme relatie met de schoonfamilie.

Ander opties, geeft hij voorkeur aan; huis in de buurt kopen of huren.
Ik ben hier tegen. Ten eerste heeft mijn vriend alleen maar korte momenten vrij - ontbijt, lunch, avondeten, 's avonds drie uur en daarna weer werken waarop hij direct naar bed gaat - Nu zie ik hem in die korte periodes vrij geregeld, of ga ik even mee als het werk dat toelaat. Als er een reistijd is, zal ik hem bij de etensmomenten niet meer zien. Ik moet ook gewoon werken. Verder zou ik ook niet meer zo even meegaan. Je doet dat toch veel minder snel als je een reistijd hebt (min. 10 minuten vanaf het dorp) Ook denk ik dat dit later met kinderen zorgt dat de kinderen hem erg weinig zien bij de intieme momenten, zoals naar bed gaan en in bad doen. Dingen waar ik als kind van genoot. Hij zal zekdr wel een rol spelen in hun opvoeding.
Ook zijn er weinig huurwoningen bij ons in de omgeving en zijn er ook erg weinig koopwoningen te koop in de omgeving die voor hem acceptabel is qua reistijd. Ik kijk hier toch al ruim een jaar naar en huurwoningen zijn er sindsdien nog niet vrijgekomen en alle koopwoningen waren veel te duur. Hij heeft hier verder nog niet naar gekeken, maar ik weet dat hij geen verstand heeft van huurwoningen, omdat hij zelf altijd op de boerderij heeft gewoond, net als zijn familie. Ik weet van ervaringen uit mijn omgeving dat de wachtlijsten sowieso lang zijn en dat de paar huurwoningen die er zijn, op het moment bewoond worden door startende gezinnen die nog lang niet van plan zijn te verhuizen.

Ook ben ik bang dat we bij een huis op afstand elkaar gewoon simpelweg niet meer zullen zien. Hij zegt dat hij dan elke avond om 20.00 thuis zal zijn en dat we dan gewoon kunnen samenzijn. Ik wil dat niet, dat zou geschat maximaal drie dagen per dag zijn. Geen enkele dag uitzondering, want hij moet elke dag werken, bovendien kan hij nu al niet eens een avond vrij maken voor een avondje uit, omdat er altijd wel weer wat gebeuren. Het afgelopen half jaar hebben we 2 afspraakjes gehad. De afgelopen twee maanden, maar zes keer seks, omdat hij anders wel weer moet werken. Wat dat betreft snap ik hem ook wel, dat hij moet werken. Sinds zijn broer de kinderen heeft gaat daar zoveel tijd aan die hij dan weer allemaal moet "goed werken" Hij kan ook niet zomaar minder uren vragen, hij is een zelfstandige en door het agrarische aspect kan veel werk niet worden uitgesteld. Het werken neem ik hem niet kwalijk, ik wist dat terwijl ik er aan begon. Ook al moet ik toegeven dan het meer is dan ik - en hij - op hadden gerekend. Hoe dan ook, dit alles leidt mij tot de conclusie dat hij straks echt niet om 20.00 stopt. Dat dat misschien even goed gaat en dat hij daarmee weer telkens later zal maken. Hiermee geconfronteerd, zegt hij dat ik waarschijnlijk wel gelijk heb, maar dat hij niet weet wat we anders kunnen doen qua samenwonen. Dan roept hij dat ik maar een andere vriend moet zoeken. Dit kwetst mij en ik wil onze relatie niet laten stuklopen door een schijnbare onmogelijkheid om samen te wonen.

Ik zou graag van jullie advies horen of andere opties, of iets om mij dingen anders laten in te zien. Ik ben wanhopig, want dit lijkt voor mij - op dit moment - onmogelijk op op te lossen.

Ik weet niet hoe je er bij komt dat hij een geringe rol moet spelen in hun opvoeding. Ik zie hoe betrokken is bij de kinderen van zijn broer en twjjfel er geen moment aan dat hij dat ook bij onze kinderen zal zijn, mits we op hetzelfde erf wonen waar hij werkt. Ik weet niet hoe dat zal gaan als we op afstand wonen, maar zelfs dan zullen d kinderen bij hem terecht kunnen na bijv. schooltijd, mits het weer dit wel toelaat. Net zoals ik nu ook gewoon met hem meega en mijn aandacht gewoon krijg. Ik wist dit vantevoren, dat heb je meestal met agrariers. Ik ben alleen idd wel bang voor een situatie waarbij we niet op hetzelfde erf wonen als waar hij werkt.

Ik zoek denk ik toch meer om adviezen die helpen mijn relatie goed te houden

Ik zal de post wijzigem. Wat ik bedoelde is dat de kinderen hun vader weinig jn huiselijke sfeer zullen zien (bad, bed en eten), maar ik twijfel er niet aan dat hij zich zal inzetten voor hun opvoeding. Evt door zijn vrije uren s avonds te verschuiven naar s middags. Die flexibiliteit heeft hij nog net.