Relaties
alle pijlers
Samenwonen, problemen!
donderdag 23 augustus 2018 om 23:25
Hoi,
Even een nieuw, anoniem account aangemaakt ivm met evt. herkenbaarheid. Als er details in mijn verhaal zijn, die te herkenbaar zijn, laat het dan weten!
Ik en mijn vriend hebben al tweeënenhalfjaar een relatie en samenwonen is een geregeld onderwerp. Mijn vriend werkt als agrariër en woont momenteel met zijn broer in een huis. Zijn schoonouders komen nog geregeld over de vloer en zijn broer heeft twee kinderen, waarvan de moeder uit beeld is.
Als het op samenwomen aankomt hebben we drie opties - huren in de omgeving, kopen in de omgeving, of bouwen op het erf -
Mijn voorkeur neigt naar het laatste, bijbouwen op het erf. Voor mij zijn er grote voordelen. Mijn vriend werkt 24/7 en als je dan op hetzelfde erf woont zie je elkaar tenminste nog tussendoor en zal het ook makkelijker zijn om met hem mee te gaan tijdens het evt. werk. Ook later met kinderen zal alles veel makkelijker zijn te regelen. Kinderen zullen dan makkelijker met papa meekunnen, lekker buiten spelen en zullen hun papa overdag zien.
Mijjn vriend wil dit echter liever niet, hij denkt dat ik een hekel heb aan zijn broer en schoonouders. Zijn broer gebruikt mij regelmatig als oppas en gaat er ook vanuit dat ik bepaalde dingen doe binnen het huishouden. Hierdoor ontstaan misverstanden en ergernissen. Nu ik steeds vaker bij mijn vriend verblijf, is er steeds vaker een irritatie aan de ander. Ook mijn schoonouders en ik hebben onderling irritaties. Ik ben anders opgevoed, zijn moeder is heel erg schoon en hoewel het haar huis niet meer is, zijn ze er nog wel dagelijks en doet ze ook het huishouden. Als ik iets anders doe, doe ik het verkeerd en ik kan ook niks goed doen.
Ik ga er van uit dat deze irritaties weer minder worden als we een aparte woning hebben. Dan zijn er geen aannames meer en hoef ik ook niet meer op zijn kinderen te passen. Ik ben nu namelijk 's middags veel daar in huis, waardoor mijn geen oppas kan -en hoeft!- aan te nemen. Dit neem ik hem niet kwalijk, het is natuurlijk gekkenwerk om een dure oppas in te huren als ik ook in de woonkamer zit te tv kijken of zo. Ik wil een aparte woning zodat dit juist niet meer mogelijk is dat ik de oppas als het ware wegjaag met mijn aanwezigheid. Ik denk ook dat de aannames die we dan doen niet meer voor irritaties zorgen - in elk geval veel minder - als er maar goed duidelijk is dat het dan wel om twee gescheiden huishouden gaat en er dus ook niet bij de ander wordt binnengelopen of zo. Ik denk dan dat je meer een buren situatie krijgt. Mijn vriend denkt echter dat ik dus een hekel heb aan zijn broer - ik vind van niet, maar dat de irritaties gewoon oplopen door de huidige omstandigheden - en zegt dat dat niks wordt. Als ik opbreng dat het hetzelfde zou zijn als met een twee onder een kap zegt hij dat het toch anders zal zijn. Hoe weet hij niet, hij denkt dat je elkaar dan toch teveel tegen het lijft loopt. Hij heeft echter zijn hele leven op een boerderij gewoond en heeft denk ik niet door dat je buren ook wel vervelend kunnen zijn. Om eerlijk te zijn, denk ik dat zijn broer een betere buur is dan mijn huidige buur. Maar goed, hij vindt het idee niks, vooral omdat ik een hekel aan zijn familie zou hebben. Het kwetst mij eerlijk gezegd dat hij dat denkt, maar ik kan niet ontkennen dat de relatie verstoord is op dit moment omdat we praktisch in hetzelfde huis wonen, maar ik niet heb gekozen voor zo'n intieme relatie met de schoonfamilie.
Ander opties, geeft hij voorkeur aan; huis in de buurt kopen of huren.
Ik ben hier tegen. Ten eerste heeft mijn vriend alleen maar korte momenten vrij - ontbijt, lunch, avondeten, 's avonds drie uur en daarna weer werken waarop hij direct naar bed gaat - Nu zie ik hem in die korte periodes vrij geregeld, of ga ik even mee als het werk dat toelaat. Als er een reistijd is, zal ik hem bij de etensmomenten niet meer zien. Ik moet ook gewoon werken. Verder zou ik ook niet meer zo even meegaan. Je doet dat toch veel minder snel als je een reistijd hebt (min. 10 minuten vanaf het dorp) Ook denk ik dat dit later met kinderen zorgt dat de kinderen hem erg weinig zien bij de intieme momenten, zoals naar bed gaan en in bad doen. Dingen waar ik als kind van genoot. Hij zal zekdr wel een rol spelen in hun opvoeding.
Ook zijn er weinig huurwoningen bij ons in de omgeving en zijn er ook erg weinig koopwoningen te koop in de omgeving die voor hem acceptabel is qua reistijd. Ik kijk hier toch al ruim een jaar naar en huurwoningen zijn er sindsdien nog niet vrijgekomen en alle koopwoningen waren veel te duur. Hij heeft hier verder nog niet naar gekeken, maar ik weet dat hij geen verstand heeft van huurwoningen, omdat hij zelf altijd op de boerderij heeft gewoond, net als zijn familie. Ik weet van ervaringen uit mijn omgeving dat de wachtlijsten sowieso lang zijn en dat de paar huurwoningen die er zijn, op het moment bewoond worden door startende gezinnen die nog lang niet van plan zijn te verhuizen.
Ook ben ik bang dat we bij een huis op afstand elkaar gewoon simpelweg niet meer zullen zien. Hij zegt dat hij dan elke avond om 20.00 thuis zal zijn en dat we dan gewoon kunnen samenzijn. Ik wil dat niet, dat zou geschat maximaal drie dagen per dag zijn. Geen enkele dag uitzondering, want hij moet elke dag werken, bovendien kan hij nu al niet eens een avond vrij maken voor een avondje uit, omdat er altijd wel weer wat gebeuren. Het afgelopen half jaar hebben we 2 afspraakjes gehad. De afgelopen twee maanden, maar zes keer seks, omdat hij anders wel weer moet werken. Wat dat betreft snap ik hem ook wel, dat hij moet werken. Sinds zijn broer de kinderen heeft gaat daar zoveel tijd aan die hij dan weer allemaal moet "goed werken" Hij kan ook niet zomaar minder uren vragen, hij is een zelfstandige en door het agrarische aspect kan veel werk niet worden uitgesteld. Het werken neem ik hem niet kwalijk, ik wist dat terwijl ik er aan begon. Ook al moet ik toegeven dan het meer is dan ik - en hij - op hadden gerekend. Hoe dan ook, dit alles leidt mij tot de conclusie dat hij straks echt niet om 20.00 stopt. Dat dat misschien even goed gaat en dat hij daarmee weer telkens later zal maken. Hiermee geconfronteerd, zegt hij dat ik waarschijnlijk wel gelijk heb, maar dat hij niet weet wat we anders kunnen doen qua samenwonen. Dan roept hij dat ik maar een andere vriend moet zoeken. Dit kwetst mij en ik wil onze relatie niet laten stuklopen door een schijnbare onmogelijkheid om samen te wonen.
Ik zou graag van jullie advies horen of andere opties, of iets om mij dingen anders laten in te zien. Ik ben wanhopig, want dit lijkt voor mij - op dit moment - onmogelijk op op te lossen.
Even een nieuw, anoniem account aangemaakt ivm met evt. herkenbaarheid. Als er details in mijn verhaal zijn, die te herkenbaar zijn, laat het dan weten!
Ik en mijn vriend hebben al tweeënenhalfjaar een relatie en samenwonen is een geregeld onderwerp. Mijn vriend werkt als agrariër en woont momenteel met zijn broer in een huis. Zijn schoonouders komen nog geregeld over de vloer en zijn broer heeft twee kinderen, waarvan de moeder uit beeld is.
Als het op samenwomen aankomt hebben we drie opties - huren in de omgeving, kopen in de omgeving, of bouwen op het erf -
Mijn voorkeur neigt naar het laatste, bijbouwen op het erf. Voor mij zijn er grote voordelen. Mijn vriend werkt 24/7 en als je dan op hetzelfde erf woont zie je elkaar tenminste nog tussendoor en zal het ook makkelijker zijn om met hem mee te gaan tijdens het evt. werk. Ook later met kinderen zal alles veel makkelijker zijn te regelen. Kinderen zullen dan makkelijker met papa meekunnen, lekker buiten spelen en zullen hun papa overdag zien.
Mijjn vriend wil dit echter liever niet, hij denkt dat ik een hekel heb aan zijn broer en schoonouders. Zijn broer gebruikt mij regelmatig als oppas en gaat er ook vanuit dat ik bepaalde dingen doe binnen het huishouden. Hierdoor ontstaan misverstanden en ergernissen. Nu ik steeds vaker bij mijn vriend verblijf, is er steeds vaker een irritatie aan de ander. Ook mijn schoonouders en ik hebben onderling irritaties. Ik ben anders opgevoed, zijn moeder is heel erg schoon en hoewel het haar huis niet meer is, zijn ze er nog wel dagelijks en doet ze ook het huishouden. Als ik iets anders doe, doe ik het verkeerd en ik kan ook niks goed doen.
Ik ga er van uit dat deze irritaties weer minder worden als we een aparte woning hebben. Dan zijn er geen aannames meer en hoef ik ook niet meer op zijn kinderen te passen. Ik ben nu namelijk 's middags veel daar in huis, waardoor mijn geen oppas kan -en hoeft!- aan te nemen. Dit neem ik hem niet kwalijk, het is natuurlijk gekkenwerk om een dure oppas in te huren als ik ook in de woonkamer zit te tv kijken of zo. Ik wil een aparte woning zodat dit juist niet meer mogelijk is dat ik de oppas als het ware wegjaag met mijn aanwezigheid. Ik denk ook dat de aannames die we dan doen niet meer voor irritaties zorgen - in elk geval veel minder - als er maar goed duidelijk is dat het dan wel om twee gescheiden huishouden gaat en er dus ook niet bij de ander wordt binnengelopen of zo. Ik denk dan dat je meer een buren situatie krijgt. Mijn vriend denkt echter dat ik dus een hekel heb aan zijn broer - ik vind van niet, maar dat de irritaties gewoon oplopen door de huidige omstandigheden - en zegt dat dat niks wordt. Als ik opbreng dat het hetzelfde zou zijn als met een twee onder een kap zegt hij dat het toch anders zal zijn. Hoe weet hij niet, hij denkt dat je elkaar dan toch teveel tegen het lijft loopt. Hij heeft echter zijn hele leven op een boerderij gewoond en heeft denk ik niet door dat je buren ook wel vervelend kunnen zijn. Om eerlijk te zijn, denk ik dat zijn broer een betere buur is dan mijn huidige buur. Maar goed, hij vindt het idee niks, vooral omdat ik een hekel aan zijn familie zou hebben. Het kwetst mij eerlijk gezegd dat hij dat denkt, maar ik kan niet ontkennen dat de relatie verstoord is op dit moment omdat we praktisch in hetzelfde huis wonen, maar ik niet heb gekozen voor zo'n intieme relatie met de schoonfamilie.
Ander opties, geeft hij voorkeur aan; huis in de buurt kopen of huren.
Ik ben hier tegen. Ten eerste heeft mijn vriend alleen maar korte momenten vrij - ontbijt, lunch, avondeten, 's avonds drie uur en daarna weer werken waarop hij direct naar bed gaat - Nu zie ik hem in die korte periodes vrij geregeld, of ga ik even mee als het werk dat toelaat. Als er een reistijd is, zal ik hem bij de etensmomenten niet meer zien. Ik moet ook gewoon werken. Verder zou ik ook niet meer zo even meegaan. Je doet dat toch veel minder snel als je een reistijd hebt (min. 10 minuten vanaf het dorp) Ook denk ik dat dit later met kinderen zorgt dat de kinderen hem erg weinig zien bij de intieme momenten, zoals naar bed gaan en in bad doen. Dingen waar ik als kind van genoot. Hij zal zekdr wel een rol spelen in hun opvoeding.
Ook zijn er weinig huurwoningen bij ons in de omgeving en zijn er ook erg weinig koopwoningen te koop in de omgeving die voor hem acceptabel is qua reistijd. Ik kijk hier toch al ruim een jaar naar en huurwoningen zijn er sindsdien nog niet vrijgekomen en alle koopwoningen waren veel te duur. Hij heeft hier verder nog niet naar gekeken, maar ik weet dat hij geen verstand heeft van huurwoningen, omdat hij zelf altijd op de boerderij heeft gewoond, net als zijn familie. Ik weet van ervaringen uit mijn omgeving dat de wachtlijsten sowieso lang zijn en dat de paar huurwoningen die er zijn, op het moment bewoond worden door startende gezinnen die nog lang niet van plan zijn te verhuizen.
Ook ben ik bang dat we bij een huis op afstand elkaar gewoon simpelweg niet meer zullen zien. Hij zegt dat hij dan elke avond om 20.00 thuis zal zijn en dat we dan gewoon kunnen samenzijn. Ik wil dat niet, dat zou geschat maximaal drie dagen per dag zijn. Geen enkele dag uitzondering, want hij moet elke dag werken, bovendien kan hij nu al niet eens een avond vrij maken voor een avondje uit, omdat er altijd wel weer wat gebeuren. Het afgelopen half jaar hebben we 2 afspraakjes gehad. De afgelopen twee maanden, maar zes keer seks, omdat hij anders wel weer moet werken. Wat dat betreft snap ik hem ook wel, dat hij moet werken. Sinds zijn broer de kinderen heeft gaat daar zoveel tijd aan die hij dan weer allemaal moet "goed werken" Hij kan ook niet zomaar minder uren vragen, hij is een zelfstandige en door het agrarische aspect kan veel werk niet worden uitgesteld. Het werken neem ik hem niet kwalijk, ik wist dat terwijl ik er aan begon. Ook al moet ik toegeven dan het meer is dan ik - en hij - op hadden gerekend. Hoe dan ook, dit alles leidt mij tot de conclusie dat hij straks echt niet om 20.00 stopt. Dat dat misschien even goed gaat en dat hij daarmee weer telkens later zal maken. Hiermee geconfronteerd, zegt hij dat ik waarschijnlijk wel gelijk heb, maar dat hij niet weet wat we anders kunnen doen qua samenwonen. Dan roept hij dat ik maar een andere vriend moet zoeken. Dit kwetst mij en ik wil onze relatie niet laten stuklopen door een schijnbare onmogelijkheid om samen te wonen.
Ik zou graag van jullie advies horen of andere opties, of iets om mij dingen anders laten in te zien. Ik ben wanhopig, want dit lijkt voor mij - op dit moment - onmogelijk op op te lossen.
anoniem_375076 wijzigde dit bericht op 24-08-2018 00:42
Reden: Zin zorgde voor onduidelijkheid
Reden: Zin zorgde voor onduidelijkheid
1.12% gewijzigd
vrijdag 24 augustus 2018 om 11:11
Je hebt een te romantisch beeld van de toekomstige kinderen die veel bij hun vader zullen zijn op de boerderij, in mijn ogen. Die man moet gewoon hard werken. Vroeger kende ik een aantal agrarische gezinnen. De kinderen mochten hun vader niet storen, zeker niet toen ze klein waren. Vanaf een jaar of 10 veranderde dat een beetje, maar nog steeds moest vader gewoon werken en kon niet veel aandacht aan de kinderen geven.
Verder : er is nu al enorm veel gedoe. Denk je echt dat dat verandert als je op elkaars lip gaat wonen ? Je vriend is een verstandige vent. Als jullie zo lijnrecht tegenover elkaar blijven staan op zo’n belangrijk punt is het sowieso gedoemd te mislukken
Verder : er is nu al enorm veel gedoe. Denk je echt dat dat verandert als je op elkaars lip gaat wonen ? Je vriend is een verstandige vent. Als jullie zo lijnrecht tegenover elkaar blijven staan op zo’n belangrijk punt is het sowieso gedoemd te mislukken
anoniem_370937 wijzigde dit bericht op 24-08-2018 11:14
23.45% gewijzigd
vrijdag 24 augustus 2018 om 11:13
meaki schreef: ↑24-08-2018 11:01Volgens mij gaat dat nou eenmaal zo in een boerenfamilie. Wonen op het terrein, dagelijks met elkaar te maken hebben, dagelijks voor elkaar zorgen. Je ziet je partner dan wel het meeste van de geringe tijd die hij vrij heeft, maar zijn familie krijg je er dagelijks bij.
Je zal nooit een eigen gezin zijn, je wordt opgenomen in het grote gezin en van jou wordt verwacht dat jij daarmee kan omgaan. Als jij niet werkt, zullen die kinderen altijd bij jou komen voor en na school, want waarom oppas regelen als er iemand toch altijd thuis is. Reken er maar op dat er bijna altijd samen gegeten zal blijven worden.
Als je dit nu al niet trekt, dan ben je geen geschikt materiaal voor het boerengezin.
Doe jezelf niet tekort, zoek een man waarbij je wel past, waarmee je wel een bevredigend seksleven kan hebben, waarmee je wel leuke dingen kan doen, waarbij je niet dagelijks je schoonfamilie bij kado krijgt, en waarmee je samen een huis kan kopen, want dat gebouwde huis zal hoogstwaarschijnlijk nooit ook van jou worden op papier.
Ja, zo gaat dat. Heb hier al meerdere topics gelezen van vrouwen die deze fout hebben gemaakt en daar nu zoveel spijt van hebben.
Schoonfamilie loopt dagelijks de deur plat en bemoeien zich met werkelijk alles, van het zeepbakje tot de hond tot de opvoeding van de kinderen tot de financien.
Om helemaal gestoord van te worden, na een aantal jaar weet je niet meer of je nu recht of krom denkt, je raakt jezelf compleet kwijt als je niet aan zo’n soort leven gewend bent.
Nowadays people know the price of everything and the value of nothing.
vrijdag 24 augustus 2018 om 11:15
Ouwedibbes schreef: ↑24-08-2018 11:11Je hebt een te romantisch beeld van de toekomstige kinderen die veel bij hun vader zullen zijn op de boerderij, in mijn ogen. Die man moet gewoon hard werken. Vroeger kende ik een aantal agrarische gezinnen. De kinderen mochten hun vader niet storen, zeker niet toen ze klein waren. Vanaf een jaar of 10 veranderde dat een beetje, maar nog steeds moest vader gewoon werken en kon niet veel aandacht aan de kinderen geven.
TO, vraag je vriend eens hoe dat bij hem vroeger ging. Las zijn vader hem 's avonds voor in bed?
En hoe ziet hij zijn eigen rol als vader??
vrijdag 24 augustus 2018 om 11:18
Dit is inderdaad een goed idee (maar stiekem weet vriend het antwoord al en wil onder andere daarom dus ook niet op het erf wonen)
Nowadays people know the price of everything and the value of nothing.
vrijdag 24 augustus 2018 om 11:18
Ouwedibbes schreef: ↑24-08-2018 11:11Je hebt een te romantisch beeld van de toekomstige kinderen die veel bij hun vader zullen zijn op de boerderij, in mijn ogen. Die man moet gewoon hard werken. Vroeger kende ik een aantal agrarische gezinnen. De kinderen mochten hun vader niet storen, zeker niet toen ze klein waren. Vanaf een jaar of 10 veranderde dat een beetje, maar nog steeds moest vader gewoon werken en kon niet veel aandacht aan de kinderen geven.
Verder : er is nu al enorm veel gedoe. Denk je echt dat dat verandert als je op elkaars lip gaat wonen ? Je vriend is een verstandige vent. Als jullie zo lijnrecht tegenover elkaar blijven staan op zo’n belangrijk punt is het sowieso gedoemd te mislukken
Mijn beste vriendin op de middelbare school kwam van een melkboerderij. Vader is altijd aanwezig geweest, de tijden van het melken kon hij makkelijk met zijn gezin combineren. Laatste keer melken was einde van de middag, dus tijdens het avondeten en naar bed gaan was hij er gewoon bij. Hij ging alleen zelf ook met de kinderen mee naar bed
vrijdag 24 augustus 2018 om 11:18
Het is gewoon verstandig om eerst te huren en zo aan jullie relatie te werken, in de toekomst kan er altijd nog een huis op het erf gebouwd worden.
Ik lees wel erg veel problemen in jullie relatie. Problemen tussen jou en je schoonfamilie, je vriend die dit meteen als hekel hebben aan ziet en dan ook nog eens dat jij en je vriend nauwelijks leuke dingen ondernemen.
Bedenk goed dat als je een huis op het erf bouwt het niet jullie huis is maar zijn huis, mochten jullie uit elkaar gaan (ook wanneer er kinderen zijn) dan ben jij degene die moet vertrekken.
Zoek snel een huisje voor jullie samen en ook al zien jullie elkaar minder probeer wel meer te genieten, dan kan er in de toekomst altijd nog gebouwd worden voordat de 'toekomstige kinderen' groter worden.
Ik lees wel erg veel problemen in jullie relatie. Problemen tussen jou en je schoonfamilie, je vriend die dit meteen als hekel hebben aan ziet en dan ook nog eens dat jij en je vriend nauwelijks leuke dingen ondernemen.
Bedenk goed dat als je een huis op het erf bouwt het niet jullie huis is maar zijn huis, mochten jullie uit elkaar gaan (ook wanneer er kinderen zijn) dan ben jij degene die moet vertrekken.
Zoek snel een huisje voor jullie samen en ook al zien jullie elkaar minder probeer wel meer te genieten, dan kan er in de toekomst altijd nog gebouwd worden voordat de 'toekomstige kinderen' groter worden.
vrijdag 24 augustus 2018 om 16:54
Ik zou ook niet op het erf gaan wonen. Zijn broer zal jou inderdaad als oppas blijven beschouwen, je schoonuders lopen in en uit en vinden dat ze zeggenschap hebben over het huis, er komt onderling gezeik. Ik vraag me ook af hoe realistisch het is dat de kinderen gewoon kunnen rondlopen als je vriend en zijn broer aan het werk zijn, ik stel me zo voor dat hij het te druk heeft om echt aandacht aan ze te geven, en ik vraag me ook af hoe veilig het is, zeker voor jonge kinderen. Ik neem tenminste niet aan dat het een klein schilderachtig boerderijtje uit de achttiende eeuw is, maar een groot boerenerf met landbouwmachines, et cetera.
Ik zou zijn advies volgen en lekker ergens anders wonen. Wees blij dat hij dat wil, zou ik zo zeggen. Als je er niet tegen kan dat hij zulke lange dagen maakt, zou ik iemand anders zoeken. Die lange dagen maakt hij ook als jullie daar wonen en dan heeft hij tussendoor ook weinig tijd.
Ik zou zijn advies volgen en lekker ergens anders wonen. Wees blij dat hij dat wil, zou ik zo zeggen. Als je er niet tegen kan dat hij zulke lange dagen maakt, zou ik iemand anders zoeken. Die lange dagen maakt hij ook als jullie daar wonen en dan heeft hij tussendoor ook weinig tijd.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 24 augustus 2018 om 17:09
Waarom zou je überhaupt gaan samenwonen? Hij steekt geen energie in jullie relatie en zegt dat je maar een ander moet zoeken als het je niet bevalt. Je zit toch samen in een relatie?
Waarom zou hij overigens wel meer energie erin steken als je samen gaat wonen op dat erf? Dan is hij toch vooralsnog aan het werk de hele tijd. Wellicht komen er alleen maar meer irritaties doordat jij allemaal verwachtingen hebt, waarvan hij al heeft aangegeven die niet te gaan vervullen. Anders moet je namelijk maar een ander gaan zoeken,toch?
Waarom nemen ze niet meer mensen in dienst zodat zij meer vrij hebben eigenlijk? Ik zou niet settelen voor dit, maar lekker verder zoeken.
Waarom zou hij overigens wel meer energie erin steken als je samen gaat wonen op dat erf? Dan is hij toch vooralsnog aan het werk de hele tijd. Wellicht komen er alleen maar meer irritaties doordat jij allemaal verwachtingen hebt, waarvan hij al heeft aangegeven die niet te gaan vervullen. Anders moet je namelijk maar een ander gaan zoeken,toch?
Waarom nemen ze niet meer mensen in dienst zodat zij meer vrij hebben eigenlijk? Ik zou niet settelen voor dit, maar lekker verder zoeken.
vrijdag 24 augustus 2018 om 17:18
Ik zie niet in waarom jij als gratis oppas zou moeten fungeren voor de kinderen van je vriend zijn broer. Dat zijn partner is weggegaan en de kinderen bij hem liet, dat is zijn pakkie aan en moet hij zelf voor een oplossing zorgen. Dat jij je leent voor gratis opvang zegt ook iets over jou (er staat namelijk niets tegenover behalve ergernis bij jou).
Een andere optie die het overwegen waard is, is het mogelijk dat je vriend een stuk(je) grond van zijn ouders koopt en dat laat onttrekken aan agrarische bestemming zodat je zelf een woning kunt bouwen? Eigen oprit, afgebakende grenzen, in- en binnenlopen is er niet zomaar bij. Vriend woont bij / naast zijn werk waardoor jouw wensen realistisch zijn om na te komen.
Ik besef dat hier een gedegen kosten plaatje aanhangt en de nodige haken en ogen wat betreft bestemmingsplannen et cetera. Maar omwille van jullie privacy wil adviseren het te overwegen.
Een andere optie die het overwegen waard is, is het mogelijk dat je vriend een stuk(je) grond van zijn ouders koopt en dat laat onttrekken aan agrarische bestemming zodat je zelf een woning kunt bouwen? Eigen oprit, afgebakende grenzen, in- en binnenlopen is er niet zomaar bij. Vriend woont bij / naast zijn werk waardoor jouw wensen realistisch zijn om na te komen.
Ik besef dat hier een gedegen kosten plaatje aanhangt en de nodige haken en ogen wat betreft bestemmingsplannen et cetera. Maar omwille van jullie privacy wil adviseren het te overwegen.
vrijdag 24 augustus 2018 om 18:08
vrijdag 24 augustus 2018 om 18:15
Omdat contact met je schoonfamilie te moeilijk is, dan maar zorgen dat de gemeente een bestemmingsplan gaat wijzigen?Kleppeboxx schreef: ↑24-08-2018 17:18Een andere optie die het overwegen waard is, is het mogelijk dat je vriend een stuk(je) grond van zijn ouders koopt en dat laat onttrekken aan agrarische bestemming zodat je zelf een woning kunt bouwen? Eigen oprit, afgebakende grenzen, in- en binnenlopen is er niet zomaar bij. Vriend woont bij / naast zijn werk waardoor jouw wensen realistisch zijn om na te komen.
Ik besef dat hier een gedegen kosten plaatje aanhangt en de nodige haken en ogen wat betreft bestemmingsplannen et cetera. Maar omwille van jullie privacy wil adviseren het te overwegen.
Klinkt niet als efficient met je energie omgaan.
vrijdag 24 augustus 2018 om 18:23
Hier net zoiets toen ik vriend net kende. Hij woont in een schuur achter het huis, stukje lopen, maar moeders kwam gewoon binnenstormen. Lekker dan als je net bezig bent ofzo 
Hartig gesprek gehad. Dat zij in haar huis de baas was maar ondanks dat het haar eigendom was de schuur nu ons huis was, iig als ik daar was.
Dat ik het niet fijn vond als ze zo binnen kwam vallen en dat wij recht hadden onze privacy. Als ze daar niet mee kon leven dat haar zoon gewoon gezellig bij mij in amsterdam kwam wonen.
Nooit geen problemen meer gehad. En nee geen gespannen verhoudingen oid
gewoon prettig met elkaar om gaan.
Ik klopte ook even als ik daar binnen kwam.
Hartig gesprek gehad. Dat zij in haar huis de baas was maar ondanks dat het haar eigendom was de schuur nu ons huis was, iig als ik daar was.
Dat ik het niet fijn vond als ze zo binnen kwam vallen en dat wij recht hadden onze privacy. Als ze daar niet mee kon leven dat haar zoon gewoon gezellig bij mij in amsterdam kwam wonen.
Nooit geen problemen meer gehad. En nee geen gespannen verhoudingen oid
gewoon prettig met elkaar om gaan. Ik klopte ook even als ik daar binnen kwam.
vrijdag 24 augustus 2018 om 19:34
Anoniem0204 schreef: ↑23-08-2018 23:25Hoi,
Even een nieuw, anoniem account aangemaakt ivm met evt. herkenbaarheid. Als er details in mijn verhaal zijn, die te herkenbaar zijn, laat het dan weten!
Ik en mijn vriend hebben al tweeënenhalfjaar een relatie en samenwonen is een geregeld onderwerp. Mijn vriend werkt als agrariër en woont momenteel met zijn broer in een huis. Zijn schoonouders komen nog geregeld over de vloer en zijn broer heeft twee kinderen, waarvan de moeder uit beeld is.
Als het op samenwomen aankomt hebben we drie opties - huren in de omgeving, kopen in de omgeving, of bouwen op het erf -
Mijn voorkeur neigt naar het laatste, bijbouwen op het erf. Voor mij zijn er grote voordelen. Mijn vriend werkt 24/7 en als je dan op hetzelfde erf woont zie je elkaar tenminste nog tussendoor en zal het ook makkelijker zijn om met hem mee te gaan tijdens het evt. werk. Ook later met kinderen zal alles veel makkelijker zijn te regelen. Kinderen zullen dan makkelijker met papa meekunnen, lekker buiten spelen en zullen hun papa overdag zien.
Mijjn vriend wil dit echter liever niet, hij denkt dat ik een hekel heb aan zijn broer en schoonouders. Zijn broer gebruikt mij regelmatig als oppas en gaat er ook vanuit dat ik bepaalde dingen doe binnen het huishouden. Hierdoor ontstaan misverstanden en ergernissen. Nu ik steeds vaker bij mijn vriend verblijf, is er steeds vaker een irritatie aan de ander. Ook mijn schoonouders en ik hebben onderling irritaties. Ik ben anders opgevoed, zijn moeder is heel erg schoon en hoewel het haar huis niet meer is, zijn ze er nog wel dagelijks en doet ze ook het huishouden. Als ik iets anders doe, doe ik het verkeerd en ik kan ook niks goed doen.
Ik ga er van uit dat deze irritaties weer minder worden als we een aparte woning hebben. Dan zijn er geen aannames meer en hoef ik ook niet meer op zijn kinderen te passen. Ik ben nu namelijk 's middags veel daar in huis, waardoor mijn geen oppas kan -en hoeft!- aan te nemen. Dit neem ik hem niet kwalijk, het is natuurlijk gekkenwerk om een dure oppas in te huren als ik ook in de woonkamer zit te tv kijken of zo. Ik wil een aparte woning zodat dit juist niet meer mogelijk is dat ik de oppas als het ware wegjaag met mijn aanwezigheid. Ik denk ook dat de aannames die we dan doen niet meer voor irritaties zorgen - in elk geval veel minder - als er maar goed duidelijk is dat het dan wel om twee gescheiden huishouden gaat en er dus ook niet bij de ander wordt binnengelopen of zo. Ik denk dan dat je meer een buren situatie krijgt. Mijn vriend denkt echter dat ik dus een hekel heb aan zijn broer - ik vind van niet, maar dat de irritaties gewoon oplopen door de huidige omstandigheden - en zegt dat dat niks wordt. Als ik opbreng dat het hetzelfde zou zijn als met een twee onder een kap zegt hij dat het toch anders zal zijn. Hoe weet hij niet, hij denkt dat je elkaar dan toch teveel tegen het lijft loopt. Hij heeft echter zijn hele leven op een boerderij gewoond en heeft denk ik niet door dat je buren ook wel vervelend kunnen zijn. Om eerlijk te zijn, denk ik dat zijn broer een betere buur is dan mijn huidige buur. Maar goed, hij vindt het idee niks, vooral omdat ik een hekel aan zijn familie zou hebben. Het kwetst mij eerlijk gezegd dat hij dat denkt, maar ik kan niet ontkennen dat de relatie verstoord is op dit moment omdat we praktisch in hetzelfde huis wonen, maar ik niet heb gekozen voor zo'n intieme relatie met de schoonfamilie.
Ander opties, geeft hij voorkeur aan; huis in de buurt kopen of huren.
Ik ben hier tegen. Ten eerste heeft mijn vriend alleen maar korte momenten vrij - ontbijt, lunch, avondeten, 's avonds drie uur en daarna weer werken waarop hij direct naar bed gaat - Nu zie ik hem in die korte periodes vrij geregeld, of ga ik even mee als het werk dat toelaat. Als er een reistijd is, zal ik hem bij de etensmomenten niet meer zien. Ik moet ook gewoon werken. Verder zou ik ook niet meer zo even meegaan. Je doet dat toch veel minder snel als je een reistijd hebt (min. 10 minuten vanaf het dorp) Ook denk ik dat dit later met kinderen zorgt dat de kinderen hem erg weinig zien bij de intieme momenten, zoals naar bed gaan en in bad doen. Dingen waar ik als kind van genoot. Hij zal zekdr wel een rol spelen in hun opvoeding.
Ook zijn er weinig huurwoningen bij ons in de omgeving en zijn er ook erg weinig koopwoningen te koop in de omgeving die voor hem acceptabel is qua reistijd. Ik kijk hier toch al ruim een jaar naar en huurwoningen zijn er sindsdien nog niet vrijgekomen en alle koopwoningen waren veel te duur. Hij heeft hier verder nog niet naar gekeken, maar ik weet dat hij geen verstand heeft van huurwoningen, omdat hij zelf altijd op de boerderij heeft gewoond, net als zijn familie. Ik weet van ervaringen uit mijn omgeving dat de wachtlijsten sowieso lang zijn en dat de paar huurwoningen die er zijn, op het moment bewoond worden door startende gezinnen die nog lang niet van plan zijn te verhuizen.
Ook ben ik bang dat we bij een huis op afstand elkaar gewoon simpelweg niet meer zullen zien. Hij zegt dat hij dan elke avond om 20.00 thuis zal zijn en dat we dan gewoon kunnen samenzijn. Ik wil dat niet, dat zou geschat maximaal drie dagen per dag zijn. Geen enkele dag uitzondering, want hij moet elke dag werken, bovendien kan hij nu al niet eens een avond vrij maken voor een avondje uit, omdat er altijd wel weer wat gebeuren. Het afgelopen half jaar hebben we 2 afspraakjes gehad. De afgelopen twee maanden, maar zes keer seks, omdat hij anders wel weer moet werken. Wat dat betreft snap ik hem ook wel, dat hij moet werken. Sinds zijn broer de kinderen heeft gaat daar zoveel tijd aan die hij dan weer allemaal moet "goed werken" Hij kan ook niet zomaar minder uren vragen, hij is een zelfstandige en door het agrarische aspect kan veel werk niet worden uitgesteld. Het werken neem ik hem niet kwalijk, ik wist dat terwijl ik er aan begon. Ook al moet ik toegeven dan het meer is dan ik - en hij - op hadden gerekend. Hoe dan ook, dit alles leidt mij tot de conclusie dat hij straks echt niet om 20.00 stopt. Dat dat misschien even goed gaat en dat hij daarmee weer telkens later zal maken. Hiermee geconfronteerd, zegt hij dat ik waarschijnlijk wel gelijk heb, maar dat hij niet weet wat we anders kunnen doen qua samenwonen. Dan roept hij dat ik maar een andere vriend moet zoeken. Dit kwetst mij en ik wil onze relatie niet laten stuklopen door een schijnbare onmogelijkheid om samen te wonen.
Ik zou graag van jullie advies horen of andere opties, of iets om mij dingen anders laten in te zien. Ik ben wanhopig, want dit lijkt voor mij - op dit moment - onmogelijk op op te lossen.
Hakuna Matata
zondag 26 augustus 2018 om 10:42
Ik zie dat mijn OP eindelijk weer geplaatst is, samen met mijn reacties.
Ik kom zelf ook van een melkveebedrijf en weet prima hoe het boeren leven er aan toe gaat. Ik heb er geen overdreven romantisch beeld van en weet prima dat mijn vriend 24/7 werken moet. Ik snap dus ook prima dat er niet altijd tijd en ruimte is voor een uitje. Winters is dat flexibeler, omdat je dan niet met het landwerk zit. Ook de enorme droogte van de afgelopen tijd heeft ervoor gezorgd dat het gewoon erg druk is.
Door oa de fosfaatrechtenkwestie is de omzet van het bedrijf flink verminderd, waardoor het financieel niet haalbaar is om het loonbedrijf in te schakelen. Ze moeten nu fosfaatrechten aanschaffen en verwachten dat ze over 2 à 3 jaar weer wat meer ruimte krijgen voor het inhuren van een loonbedrijf;
Wat binnenlopen betreft; dat doet schoonmoeder niet. Dat leert de ervaring van zwager en zijn ex; daar bleef ze ook gewoon weg uit huis. Het grootste probleem is dat ik in hetzelfde huis zit als haar als ik bij mijn vriend ben. Dat is ook niet mijn vriend zijn zorg; ook niet dat de kinderen of schoonfamilie zomaar binnenlopen. Hij denkt dat we niet gewoon naast elkaar kunnen wonen; hij denkt wel dat een scheiding van woningen mogelijk is. Verder heb ik me de eerste twee jaar ook nooit aan haar geërgerd, ze is ook gewoon superlief; maar praktisch samenwonen met iemand die niet jouw keuze is; dat gaat nooit goed. Hij heeft het idee van samenwonen op het erf altijd erg aantrekkelijk gevonden; totdat de kleine irritaties boven kwamen; als ik bijv. mijn handdoek had gewassen na het douchen had ik hem verkeerd opgevouwd. Ze word dement, dat hebben we allemaal door; hierdoor kan ze sws vrij weinig hebben; ook van mijn vriend.
Wat de kinderen betreft; ik zie het nu met kinderen van zwager; die kunnen echt best wel even veilig mee hoor. Een fiets en ze fietsen raak; het erf is vrij veilig. Ook in de omgeving zien we dit; buren hebben bijv. een kalverhokje omgetoverd tot verplaatsbare box; kon de kleine gewoon mee. Er zitten kinderstoeltjes in trekker etc. Mijn vriend is wel flexibel qua tijd; hij kan iets gewoon een uurtje later doen; maar hij kan het niet afzeggen. Hij zal (bij wijze van spreken) gewoon 18 uur op een dag moeten werken, maar het maakt niet uit welke uren. Mijn vriend ziet dit ook zo voor zich; zij waren vroeger altijd mee naar achter; want zowel hun vader als moeder werkte daar; moeder wat minder want die deed het huishouden. Op hun 10de konden ze al trekker rijden en op hun 14e deden ze het werk van moeder; omdat ze dat zelf gewoon mooi vonden;
Stacaravan is al naar gekeken; maar daar doet de gemeente moeilijk over. Iets nieuws bouwen mag ook alleen maar binnen het bestaande gebouw; maar ook een stacaravan zal denk ik niet de oplossing zijn die vriend wil; hij denkt heilig dat ik niet binnen 500 m van zijn familie kan zijn; ik verbaas me daar eerlijk gezegd over, want er is nog nooit een echte ruzie geweest. Alleen dus de irritaties die ik eerder benoemd heb. Maar wat mij is opgevallen is dat mijn vriend (en zijn ouders) geen meningsverschillen hebben. Alles wordt opgekropt en er wordt niet over gesproken; punt uit. Zo heeft schoonmoeder de kids van zwager wel eens geslagen op de billen; mijn zwager wil dat absoluut niet, was ook wel duidelijk; maar er werd niks van gezegd. Ik ben aan de andere kant iemand die daar wel wat van zegt; maar er niet mee kan zitten en het opkroppen.
Ook las ik nog ergens dat hij dan niet meer tijd in relatie zal stoppen, daar ben ik me bewust van; maar de momenten die we nu met het hele gezin hebben; eten, even nazitten, theedrinken; heb je dan met zn tweeën. Dan kun je even praten over je dag; evt. dingen die je dwarszitten. Ook zo met de seks; we hebben weinig seks meer omdat de kinderen de afgelopen maanden steeds langer wakker blijven. Die hoeven dat natuurlijk niet mee te krijgen; maar dat heb je niet als je een eigen, apart plekje hebt.
Maar jullie consensus is dus dat we iets moeten huren; daar zit ik dan weer mee omdat dat in de buurt niet te doen is; er zijn gewoon geen huizen binnen een acceptabele afstand; hij moet 's ochtends om 5.00 werken, en is 's avonds om 24.00 weer klaar; een uur reistijd is dus niet wenselijk. Wat is daarin dan een oplossing? Ik sta nu ingeschreven bij de enigste twee woningcoöperaties die hier huizen verhuren.
Ik denk namelijk dat als huren makkelijker was geweest dat dat wel sneller een optie zou zijn voor mij; het kost immers niks (vergeleken met een huis bouwen )
Ik neem jullie reacties mee en zal het er weer eens over hebben met mijn vriend; ik merk aan de hand van jullie reacties dat ik huren op zich nog niet zo'n slecht idee vind; maar dat het vooral het feit dat het hier in de buurt niet mogelijk is me tegenhoud. Misschien gewoon wachten tot er een huurhuis vrijkomt.
Ik kom zelf ook van een melkveebedrijf en weet prima hoe het boeren leven er aan toe gaat. Ik heb er geen overdreven romantisch beeld van en weet prima dat mijn vriend 24/7 werken moet. Ik snap dus ook prima dat er niet altijd tijd en ruimte is voor een uitje. Winters is dat flexibeler, omdat je dan niet met het landwerk zit. Ook de enorme droogte van de afgelopen tijd heeft ervoor gezorgd dat het gewoon erg druk is.
Door oa de fosfaatrechtenkwestie is de omzet van het bedrijf flink verminderd, waardoor het financieel niet haalbaar is om het loonbedrijf in te schakelen. Ze moeten nu fosfaatrechten aanschaffen en verwachten dat ze over 2 à 3 jaar weer wat meer ruimte krijgen voor het inhuren van een loonbedrijf;
Wat binnenlopen betreft; dat doet schoonmoeder niet. Dat leert de ervaring van zwager en zijn ex; daar bleef ze ook gewoon weg uit huis. Het grootste probleem is dat ik in hetzelfde huis zit als haar als ik bij mijn vriend ben. Dat is ook niet mijn vriend zijn zorg; ook niet dat de kinderen of schoonfamilie zomaar binnenlopen. Hij denkt dat we niet gewoon naast elkaar kunnen wonen; hij denkt wel dat een scheiding van woningen mogelijk is. Verder heb ik me de eerste twee jaar ook nooit aan haar geërgerd, ze is ook gewoon superlief; maar praktisch samenwonen met iemand die niet jouw keuze is; dat gaat nooit goed. Hij heeft het idee van samenwonen op het erf altijd erg aantrekkelijk gevonden; totdat de kleine irritaties boven kwamen; als ik bijv. mijn handdoek had gewassen na het douchen had ik hem verkeerd opgevouwd. Ze word dement, dat hebben we allemaal door; hierdoor kan ze sws vrij weinig hebben; ook van mijn vriend.
Wat de kinderen betreft; ik zie het nu met kinderen van zwager; die kunnen echt best wel even veilig mee hoor. Een fiets en ze fietsen raak; het erf is vrij veilig. Ook in de omgeving zien we dit; buren hebben bijv. een kalverhokje omgetoverd tot verplaatsbare box; kon de kleine gewoon mee. Er zitten kinderstoeltjes in trekker etc. Mijn vriend is wel flexibel qua tijd; hij kan iets gewoon een uurtje later doen; maar hij kan het niet afzeggen. Hij zal (bij wijze van spreken) gewoon 18 uur op een dag moeten werken, maar het maakt niet uit welke uren. Mijn vriend ziet dit ook zo voor zich; zij waren vroeger altijd mee naar achter; want zowel hun vader als moeder werkte daar; moeder wat minder want die deed het huishouden. Op hun 10de konden ze al trekker rijden en op hun 14e deden ze het werk van moeder; omdat ze dat zelf gewoon mooi vonden;
Stacaravan is al naar gekeken; maar daar doet de gemeente moeilijk over. Iets nieuws bouwen mag ook alleen maar binnen het bestaande gebouw; maar ook een stacaravan zal denk ik niet de oplossing zijn die vriend wil; hij denkt heilig dat ik niet binnen 500 m van zijn familie kan zijn; ik verbaas me daar eerlijk gezegd over, want er is nog nooit een echte ruzie geweest. Alleen dus de irritaties die ik eerder benoemd heb. Maar wat mij is opgevallen is dat mijn vriend (en zijn ouders) geen meningsverschillen hebben. Alles wordt opgekropt en er wordt niet over gesproken; punt uit. Zo heeft schoonmoeder de kids van zwager wel eens geslagen op de billen; mijn zwager wil dat absoluut niet, was ook wel duidelijk; maar er werd niks van gezegd. Ik ben aan de andere kant iemand die daar wel wat van zegt; maar er niet mee kan zitten en het opkroppen.
Ook las ik nog ergens dat hij dan niet meer tijd in relatie zal stoppen, daar ben ik me bewust van; maar de momenten die we nu met het hele gezin hebben; eten, even nazitten, theedrinken; heb je dan met zn tweeën. Dan kun je even praten over je dag; evt. dingen die je dwarszitten. Ook zo met de seks; we hebben weinig seks meer omdat de kinderen de afgelopen maanden steeds langer wakker blijven. Die hoeven dat natuurlijk niet mee te krijgen; maar dat heb je niet als je een eigen, apart plekje hebt.
Maar jullie consensus is dus dat we iets moeten huren; daar zit ik dan weer mee omdat dat in de buurt niet te doen is; er zijn gewoon geen huizen binnen een acceptabele afstand; hij moet 's ochtends om 5.00 werken, en is 's avonds om 24.00 weer klaar; een uur reistijd is dus niet wenselijk. Wat is daarin dan een oplossing? Ik sta nu ingeschreven bij de enigste twee woningcoöperaties die hier huizen verhuren.
Ik denk namelijk dat als huren makkelijker was geweest dat dat wel sneller een optie zou zijn voor mij; het kost immers niks (vergeleken met een huis bouwen )
Ik neem jullie reacties mee en zal het er weer eens over hebben met mijn vriend; ik merk aan de hand van jullie reacties dat ik huren op zich nog niet zo'n slecht idee vind; maar dat het vooral het feit dat het hier in de buurt niet mogelijk is me tegenhoud. Misschien gewoon wachten tot er een huurhuis vrijkomt.
