Relaties
alle pijlers
Scheiden en twijfels
zondag 28 juli 2019 om 04:47
Hallo ,
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
dinsdag 30 juli 2019 om 21:30
Het probleem is dat je al heel lang nooit ergens echt voor kiest....Niet voor je minarres
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 30 juli 2019 om 21:30
Het probleem is dat je al heel lang nooit ergens echt voor iets kiest....Niet voor je minnares, niet voor je single leven en niet voor je huwelijk.
Vervolgens ga je om je heen slaan en roepen dat andere mensen van alles moeten leren van jou.....heel apart.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 31 juli 2019 om 11:32
Ik heb alles even gelezen en wat mij opvalt is dat to nog geen één keer antwoord heeft gegeven op de vraag of hij zich wel realiseert hoe het leven van een vrouw verandert zo vlak na de bevalling. Dan kan je leuk 8 maanden proberen nader tot elkaar te komen maar als vrouw moet je eerst weer jezelf vinden en dat ook nog in combinatie met je rol als moeder.
Oja, ze was ook nog 9 maanden zwanger. Ook niet altijd de aantrekkelijkste periode.
Kortom to, was het voor die 9 maanden al niet top en dacht je echt dat een baby de vrouw op wie je verliefd bent geworden weer naar boven zou toveren of ben je hier je relatie aan het afrekenen op een fase in het leven die vooral veel geven is.
Ik ben echt zo dankbaar voor mijn vent die snapt dat het leven met kinderen en dus ook je relatie. Hij vond mij zelfs nog aantrekkelijker met alle ballen (en hormonen) die in de lucht gehouden moesten worden.
Oja, ze was ook nog 9 maanden zwanger. Ook niet altijd de aantrekkelijkste periode.
Kortom to, was het voor die 9 maanden al niet top en dacht je echt dat een baby de vrouw op wie je verliefd bent geworden weer naar boven zou toveren of ben je hier je relatie aan het afrekenen op een fase in het leven die vooral veel geven is.
Ik ben echt zo dankbaar voor mijn vent die snapt dat het leven met kinderen en dus ook je relatie. Hij vond mij zelfs nog aantrekkelijker met alle ballen (en hormonen) die in de lucht gehouden moesten worden.
woensdag 31 juli 2019 om 12:19
Wow ik vind dat to wel heel hard wordt afgebrand. Oké het is zeker niet netjes maar een mens is ook maar een mens en hij zegt er nu weer voor te gaan...
Een relatie is alleen leuk als je zelf ook investeert. Laat zien dat je haar waardeert. Als moeder en als vrouw. Kijk naar wat er wel leuk is aan haar en niet naar wat er niet leuk is. Verras haar een keer met iets leuks. En je zal zien dat het weer terug komt. Dat er weer goede gesprekken komen en ook weer spanning. Maar accepteer dat ze nu vooral haar moederrol aan t vinden is en steun haar daar in.
Je kan ook weg gaan. Dan maak je een heleboel kapot. Vooral voor haar en je kind denk ik. En dan kom je een andere vrouw tegen. Maar ik garandeer je dat het dan weer na de aantal jaar uitgeblust is. Omdat je er zelf geen energie in stopt.
Een relatie is alleen leuk als je zelf ook investeert. Laat zien dat je haar waardeert. Als moeder en als vrouw. Kijk naar wat er wel leuk is aan haar en niet naar wat er niet leuk is. Verras haar een keer met iets leuks. En je zal zien dat het weer terug komt. Dat er weer goede gesprekken komen en ook weer spanning. Maar accepteer dat ze nu vooral haar moederrol aan t vinden is en steun haar daar in.
Je kan ook weg gaan. Dan maak je een heleboel kapot. Vooral voor haar en je kind denk ik. En dan kom je een andere vrouw tegen. Maar ik garandeer je dat het dan weer na de aantal jaar uitgeblust is. Omdat je er zelf geen energie in stopt.
woensdag 31 juli 2019 om 12:41
Het is niet een eenmalig foutje geweest he? Een affaire van enkele maanden terwijl vrouw net bevallen was. Tijd met dat grietje spenderen terwijl thuis zijn piepjonge baby was.abracadabra schreef: ↑31-07-2019 12:19Wow ik vind dat to wel heel hard wordt afgebrand. Oké het is zeker niet netjes maar een mens is ook maar een mens en hij zegt er nu weer voor te gaan...
Een relatie is alleen leuk als je zelf ook investeert. Laat zien dat je haar waardeert. Als moeder en als vrouw. Kijk naar wat er wel leuk is aan haar en niet naar wat er niet leuk is. Verras haar een keer met iets leuks. En je zal zien dat het weer terug komt. Dat er weer goede gesprekken komen en ook weer spanning. Maar accepteer dat ze nu vooral haar moederrol aan t vinden is en steun haar daar in.
Je kan ook weg gaan. Dan maak je een heleboel kapot. Vooral voor haar en je kind denk ik. En dan kom je een andere vrouw tegen. Maar ik garandeer je dat het dan weer na de aantal jaar uitgeblust is. Omdat je er zelf geen energie in stopt.
Op zich eens met je mening over het investeren, maar TS is allang uitgecheckt. Ik denk dat de vlam (of liefde of wat dan ook) vaak kan terugkomen als je je best doet, maar TS os al jarenlang uitgekeken op zijn vrouw.
woensdag 31 juli 2019 om 15:59
de onvrede, gevoel van leegte willen invullen zit in jezelf. Zoek uit waar die vandaan komt.
Bij mijn ex was dat emotionele verwaarlozing als kind, bij mij ook. daardoor gaf ik teveel in de relatie en hij te weinig.
Door zijn midlifecrisis kwam dat gevoel van leegt boven drijven, ik voldeed niet meer. Hij zocht een nieuwe opvulling voor die leegte (feesten, drank en een nieuwe vrouw), ik zocht een psycholoog.
hoewel het heel zwaar is geweest ben ik blij met de inzichten die ik erdoor heb verworven.
Het enige waar ik spijt van heb is dat we toen geen goede relatietherapeut hebben gevonden die ons kon duidelijk maken dat we beide werk aan de winkel hadden.
Een scheiding heeft onprettige gevolgen, voor de kinderen, praktisch, financieel. Onderschat dat niet.
Bij mijn ex was dat emotionele verwaarlozing als kind, bij mij ook. daardoor gaf ik teveel in de relatie en hij te weinig.
Door zijn midlifecrisis kwam dat gevoel van leegt boven drijven, ik voldeed niet meer. Hij zocht een nieuwe opvulling voor die leegte (feesten, drank en een nieuwe vrouw), ik zocht een psycholoog.
hoewel het heel zwaar is geweest ben ik blij met de inzichten die ik erdoor heb verworven.
Het enige waar ik spijt van heb is dat we toen geen goede relatietherapeut hebben gevonden die ons kon duidelijk maken dat we beide werk aan de winkel hadden.
Een scheiding heeft onprettige gevolgen, voor de kinderen, praktisch, financieel. Onderschat dat niet.
