Relaties
alle pijlers
Scheiden en twijfels
zondag 28 juli 2019 om 04:47
Hallo ,
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
zondag 28 juli 2019 om 05:22
Je moet eens Dirk De Wachter lezen of beluisteren.
Je hebt een kind van 1 jaar en wou je vrouw 8 maand geleden al verlaten voor een ander?
Ga, inderdaad.
Dat passie vermindert, , verdwijnt is niet abnormaal na zo veel jaren. Maar als je om de zoveel jaar weer iets nieuw wil omdat vertrouwd en stabiel niet genoeg voor je is dan moet je niet aan kinderen beginnen.
De kans is groot dat, wanneer je weer met je hersenen denkt ipv je pik, je heel veel spijt zal krijgen. En dan hoop ik dat je ex intussen een veel leukere vent heeft gevonden.
Je hebt een kind van 1 jaar en wou je vrouw 8 maand geleden al verlaten voor een ander?
Ga, inderdaad.
Dat passie vermindert, , verdwijnt is niet abnormaal na zo veel jaren. Maar als je om de zoveel jaar weer iets nieuw wil omdat vertrouwd en stabiel niet genoeg voor je is dan moet je niet aan kinderen beginnen.
De kans is groot dat, wanneer je weer met je hersenen denkt ipv je pik, je heel veel spijt zal krijgen. En dan hoop ik dat je ex intussen een veel leukere vent heeft gevonden.
zondag 28 juli 2019 om 06:18
Dank je, scheelt mij weer een hoop typen.Attraverso schreef: ↑28-07-2019 05:22Je moet eens Dirk De Wachter lezen of beluisteren.
Je hebt een kind van 1 jaar en wou je vrouw 8 maand geleden al verlaten voor een ander?
Ga, inderdaad.
Dat passie vermindert, , verdwijnt is niet abnormaal na zo veel jaren. Maar als je om de zoveel jaar weer iets nieuw wil omdat vertrouwd en stabiel niet genoeg voor je is dan moet je niet aan kinderen beginnen.
De kans is groot dat, wanneer je weer met je hersenen denkt ipv je pik, je heel veel spijt zal krijgen. En dan hoop ik dat je ex intussen een veel leukere vent heeft gevonden.
zondag 28 juli 2019 om 06:50
Dit. Waarom een kind op de wereld zetten als de relatie niet goed is? Of had je gedacht dat je daardoor je vrouw op miraculeuze wijze wél weer fysiek en geestelijk aantrekkelijk zou gaan vinden?
Ik hoop maar dat je je verantwoordelijkheid neemt en co-ouderschap aangaat.
zondag 28 juli 2019 om 06:53
Ik durf te betwijfelen of dat in het belang van het kind is. Voor een kind van die leeftijd schijnt het behoorlijk stressvol te zijn om steeds van thuis te moeten wisselen.Taralina schreef: ↑28-07-2019 06:50Dit. Waarom een kind op de wereld zetten als de relatie niet goed is? Of had je gedacht dat je daardoor je vrouw op miraculeuze wijze wél weer fysiek en geestelijk aantrekkelijk zou gaan vinden?
Ik hoop maar dat je je verantwoordelijkheid neemt en co-ouderschap aangaat.
zondag 28 juli 2019 om 06:53
zondag 28 juli 2019 om 07:28
Even een ander geluid. De meeste reacties tot nu toe vind ik nogal veroordelend.
Luister eerst eens naar je eigen hart. Niet aan je vrouw, niet aan je zoon. Alleen naar jezelf. Bedenk hoe je leven is met hen en hoe is is zonder hen (en je je zoon alleen parttime ziet). Denk na over de praktische zaken (verzorging in combinatie met werk, waar jij gaat wonen, wat je doet als je een nieuwe relatie krijgt, maar ook hoe het voor jou voelt als zij een nieuwe relatie krijgt). Hoe voel je je daarbij? Laat het echt goed bezinken. En kies. Hak de knoop door. Ongeacht wat je kiest, het is voor jou de beste keus. En daarmee kies je automatisch voor het beste voor je zoon.
Hij is nog jong, en zal geen herinnering hebben van zijn ouders samen. Als jullie normaal met elkaar omgaan, is het voor hem normaal om in 2 huizen te wonen. Blijf in ieder geval niet voor hem samen.
Als je ervoor kiest om wel samen te blijven, kies dan ook samen voor een manier om aan de problemen te werken en er echt allebei voor te gaan. Laat haar ook uitspreken dat ze ervoor gaat, en doe het zelf ook. Het kan best dat je vrouw niet goed klikte met de therapeut. Therapie is persoonlijk, dus een klik met de behandelaar is heel belangrijk. Zoek dan een andere therapeut. En maak afspraken. En afspraakjes. Neem de tijd om elkaar weer te leren kennen. Ouders worden is best heftig. Zoek opnieuw de verbinding.
Hou rekening met een lang traject, dit doe je niet in een paar maanden. Ongeacht waar je voor kiest.
Succes!
Luister eerst eens naar je eigen hart. Niet aan je vrouw, niet aan je zoon. Alleen naar jezelf. Bedenk hoe je leven is met hen en hoe is is zonder hen (en je je zoon alleen parttime ziet). Denk na over de praktische zaken (verzorging in combinatie met werk, waar jij gaat wonen, wat je doet als je een nieuwe relatie krijgt, maar ook hoe het voor jou voelt als zij een nieuwe relatie krijgt). Hoe voel je je daarbij? Laat het echt goed bezinken. En kies. Hak de knoop door. Ongeacht wat je kiest, het is voor jou de beste keus. En daarmee kies je automatisch voor het beste voor je zoon.
Hij is nog jong, en zal geen herinnering hebben van zijn ouders samen. Als jullie normaal met elkaar omgaan, is het voor hem normaal om in 2 huizen te wonen. Blijf in ieder geval niet voor hem samen.
Als je ervoor kiest om wel samen te blijven, kies dan ook samen voor een manier om aan de problemen te werken en er echt allebei voor te gaan. Laat haar ook uitspreken dat ze ervoor gaat, en doe het zelf ook. Het kan best dat je vrouw niet goed klikte met de therapeut. Therapie is persoonlijk, dus een klik met de behandelaar is heel belangrijk. Zoek dan een andere therapeut. En maak afspraken. En afspraakjes. Neem de tijd om elkaar weer te leren kennen. Ouders worden is best heftig. Zoek opnieuw de verbinding.
Hou rekening met een lang traject, dit doe je niet in een paar maanden. Ongeacht waar je voor kiest.
Succes!
zondag 28 juli 2019 om 07:45
Je gaat vreemd terwijl je vrouw net is bevallen?
Misschien had je toen de intellectueel moeten uithangen en je realiseren dat een pas bevallen vrouw geestelijk en lichamelijk nogal wat veranderingen doorgaat.
Zwak van je.
Maar antwoord op je vraag, ga weg. Ze verdient een leukere man.
Oh en als ze het financieel niet redt dan zal je moeten bijspringen. Plus dat je niet ineens de vrolijke vrijgezel kunt gaan uithangen, je hebt namelijk een baby van een jaar oud, is nogal zorgintensief.
Misschien had je toen de intellectueel moeten uithangen en je realiseren dat een pas bevallen vrouw geestelijk en lichamelijk nogal wat veranderingen doorgaat.
Zwak van je.
Maar antwoord op je vraag, ga weg. Ze verdient een leukere man.
Oh en als ze het financieel niet redt dan zal je moeten bijspringen. Plus dat je niet ineens de vrolijke vrijgezel kunt gaan uithangen, je hebt namelijk een baby van een jaar oud, is nogal zorgintensief.
zondag 28 juli 2019 om 08:01
Je kind is 1. Wat verwacht je nou helemaal luldebehanger. Djeez, hetdraait de komende jaren om het opvoeden van een kind. Je fysieke en intellectuele uitdaging moet je tijdelijk ff op de lager pitje zetten en al helemaal nietbij iemand anders zoeken uiteraard. Steun je vrouw in het vinden van haar rol als moeder. Dan kan je over een tijdje weer eens kijken hoe het er voor staat als partners. Met een tijdje bedoel ik een paar jaar. Wat bezielt je, willen scheiden met een baby
zondag 28 juli 2019 om 08:07
Kort geleden was zij nog goed genoeg om een kind mee te maken. Je baby was amper 3 maanden oud toen je ipv in je gezin te investeren voor iemand anders ging. Een zwangerschap en een baby verandert alles in een relatie en een vrouw richt zich vaak dan meer op het nieuwe moederschap dan de relatie wat ook heel logisch is. Dat de man dan vreemd gaat is het klassieke scenario.
Ik vind dat jij weinig commitment hebt en erg veel vraagt van iemand die net moeder is terwijl er van jou uit weinig is wat zij in jou kan vertrouwen. Zodra het allemaal een beetje lastig wordt ga je voor een ander. Ik zou die scheiding maar doorzetten dan heeft ze tenminste de kans om iemand anders tegen te komen over een tijdje.
Je klink als een slapjanus met je ik kan het niet...vreemdgaan kon je wel maar scheiden kan je blijkbaar niet. Sneu voor je vrouw.
Ik vind dat jij weinig commitment hebt en erg veel vraagt van iemand die net moeder is terwijl er van jou uit weinig is wat zij in jou kan vertrouwen. Zodra het allemaal een beetje lastig wordt ga je voor een ander. Ik zou die scheiding maar doorzetten dan heeft ze tenminste de kans om iemand anders tegen te komen over een tijdje.
Je klink als een slapjanus met je ik kan het niet...vreemdgaan kon je wel maar scheiden kan je blijkbaar niet. Sneu voor je vrouw.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 28 juli 2019 om 08:11
Ach wat sneu nou. Je belazert je vrouw als ze net bevallen is en nu "is de koek op". Natuurlijk helpt therapie niet, want honderd jaar therapie maken je vrouw nog steeds niet je minnares. DUH. Bovendien is de net moeder en dat maakt de meeste vrouwen niet heel spannend.
Je vrouw verdient beter. Je kind ook, maar helaas kan hij zijn vader niet zelf kiezen.
Mijn ex had ook geen gevoelens meer nadat hij tot over zijn oren verliefd werd op zijn zoolmeet. Ik begreep er niks van, want wist van niks, maar we moesten en zouden scheiden.
Mijn ex zit alleen, is, of was tot voor kort, de bijslaap van zijn zoolmeet, en mist de kinderen verschrikkelijk. Hij ziet er slecht uit. Van de succesvolle man vol zelfvertrouwen, die hij was, is weinig over.
Ik ben inmiddels weer gelukkig met een andere, leukere man. Die van mij houdt zoals ik ben.
Je vrouw verdient beter. Je kind ook, maar helaas kan hij zijn vader niet zelf kiezen.
Mijn ex had ook geen gevoelens meer nadat hij tot over zijn oren verliefd werd op zijn zoolmeet. Ik begreep er niks van, want wist van niks, maar we moesten en zouden scheiden.
Mijn ex zit alleen, is, of was tot voor kort, de bijslaap van zijn zoolmeet, en mist de kinderen verschrikkelijk. Hij ziet er slecht uit. Van de succesvolle man vol zelfvertrouwen, die hij was, is weinig over.
Ik ben inmiddels weer gelukkig met een andere, leukere man. Die van mij houdt zoals ik ben.
zondag 28 juli 2019 om 08:11
zondag 28 juli 2019 om 08:18
Als de relatie al 11 jaar uitgeblust is waarom ben je dan aan een kind begonnen? Dit snap ik gewoon niet... Waarom ben je niet uit deze relatie gestapt voor je dat je een kind had? Zodat zij een eerlijke kans had om met iemand anders een gezin te starten die haar wel aantrekkelijk en goed genoeg vindt? Ik kan dit niet snappen echt niet...
zondag 28 juli 2019 om 08:23
Wat een slappe zak hooi, jullie beide dan welteverstaan. Bij mij had je dus echt in november al kunnen vertrekken.
Jullie sliepen al 2 jaar apart maar er is wel een baby? Hoe is dat zo ontstaan dan? Of was dat niet jouw bedoeling?
Jullie sliepen al 2 jaar apart maar er is wel een baby? Hoe is dat zo ontstaan dan? Of was dat niet jouw bedoeling?
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
zondag 28 juli 2019 om 08:25
Dat was vast zo'n passieloze vrijpartij die miraculeus toch ineens ontstond.carrie-bradshaw schreef: ↑28-07-2019 08:23Wat een slappe zak hooi, jullie beide dan welteverstaan. Bij mij had je dus echt in november al kunnen vertrekken.
Jullie sliepen al 2 jaar apart maar er is wel een baby? Hoe is dat zo ontstaan dan? Of was dat niet jouw bedoeling?
zondag 28 juli 2019 om 08:51
Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
zondag 28 juli 2019 om 08:57
Je wentelt je graag in de slachtofferrol.Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
Een beetje intellectueel is in staat situaties en emoties vanuit meerdere oogpunten te bekijken.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
zondag 28 juli 2019 om 08:57
zondag 28 juli 2019 om 09:00
Hoe vrij je eigenlijk zonder passie?
Of bedoel je dat je haar gewoon niet aantrekkelijk meer vindt? En doe je maar gewoon je ding als het weer tijd is?
Daarnaast: enig besef hoe ingrijpend het krijgen van een kind kan zijn voor een vrouw, wiens lijf de hormonen van een zwangerschap, de ervaring van een geboorte en de intensiteit van de zorg nadien draagt?
Geef haar enig respect en de tijd om zichzelf überhaupt te hervinden in deze nieuwe rol. Zelf heb je waarschijnlijk ook moeten wennen aan een baby in je leven?
Haar nu afserveren is slap. Vreemdgaan is slap. Als je dat durft te erkennen, moet je gaan. Als je jezelf niet als slap wil benoemen, (of niet wil dat anderen dat vinden), gedraag je daar dan naar.
Of bedoel je dat je haar gewoon niet aantrekkelijk meer vindt? En doe je maar gewoon je ding als het weer tijd is?
Daarnaast: enig besef hoe ingrijpend het krijgen van een kind kan zijn voor een vrouw, wiens lijf de hormonen van een zwangerschap, de ervaring van een geboorte en de intensiteit van de zorg nadien draagt?
Geef haar enig respect en de tijd om zichzelf überhaupt te hervinden in deze nieuwe rol. Zelf heb je waarschijnlijk ook moeten wennen aan een baby in je leven?
Haar nu afserveren is slap. Vreemdgaan is slap. Als je dat durft te erkennen, moet je gaan. Als je jezelf niet als slap wil benoemen, (of niet wil dat anderen dat vinden), gedraag je daar dan naar.
Hips, hopsakee en pierlala.
zondag 28 juli 2019 om 09:00
Oh ja waar lees je dat allemaal ?Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
zondag 28 juli 2019 om 09:02
Ik denk dat je beter moet lezen.Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
