Schoon?
donderdag 20 december 2018 om 11:42
Omdat ik hier altijd goede en duidelijke adviezen krijg, nu ook even een situatie voorleggen waarvan in niet zo goed weet wat ik hiermee moet.
Vorige week was de zus van mijn man jarig. Ze wilde het niet vieren maar haar kind wilde toch iets doen en zei dat er best een gezellig etentje kon zijn, gewoon klein met de familie.
Klein hield in; ouders, kind, jarige en haar man en mijn man.....
En hij is gegaan, vind het niet raar dat ik niet ben uitgenodigd en ik zit nu al een paar dagen me af te vragen wat ik hier nou mee moet/ wil.
Want je wilt er niet bij zijn als ze je er niet bij willen hebben maar ik voel me aan de andere kant enorm buiten gesloten en mijn man gaat nooit de confrontatie aan met zijn familie.
heel kinderachtig van mij misschien, maar ik wil erbij horen en dat is nu niet. Het liefst roep ik dat ze nooit meer wil zien, maar ben ook boos op man
Maar ik denk ook; joh, dan kun je nu toch prima gaan beslissen dat je zelf niet meer vaker naar ze toe gaat en dan is het ook prima
Boos worden heeft geen zin....praten met partner hierover ook niet. Die is zo snel aangevallen als het over zijn familie gaat. Dat wordt 2 uur ruzie zonder enige resultaat.
En nee, we zijn niet elkaars beste vriendinnen dus eigenlijk zou het me toch niet moeten boeien?
Vorige week was de zus van mijn man jarig. Ze wilde het niet vieren maar haar kind wilde toch iets doen en zei dat er best een gezellig etentje kon zijn, gewoon klein met de familie.
Klein hield in; ouders, kind, jarige en haar man en mijn man.....
En hij is gegaan, vind het niet raar dat ik niet ben uitgenodigd en ik zit nu al een paar dagen me af te vragen wat ik hier nou mee moet/ wil.
Want je wilt er niet bij zijn als ze je er niet bij willen hebben maar ik voel me aan de andere kant enorm buiten gesloten en mijn man gaat nooit de confrontatie aan met zijn familie.
heel kinderachtig van mij misschien, maar ik wil erbij horen en dat is nu niet. Het liefst roep ik dat ze nooit meer wil zien, maar ben ook boos op man
Maar ik denk ook; joh, dan kun je nu toch prima gaan beslissen dat je zelf niet meer vaker naar ze toe gaat en dan is het ook prima
Boos worden heeft geen zin....praten met partner hierover ook niet. Die is zo snel aangevallen als het over zijn familie gaat. Dat wordt 2 uur ruzie zonder enige resultaat.
En nee, we zijn niet elkaars beste vriendinnen dus eigenlijk zou het me toch niet moeten boeien?
donderdag 20 december 2018 om 12:38
Ik vind het ook heel raar hoor. Bij ons in beide families zou het niets eens opkomen op de "koude" kant niet uit te nodigen, en zou mijn man er wel wat van zeggen, Als je nu echt net samen bent, is het het een ander verhaal. Zo niet, dan zou ik er wel mijn vraagtekens bij zetten en het voorzichtig aankaarten bij man. Maar op de spits drijven als schoonzus het probleem is doe ik dan weer niet, dat is mij de eer te na zijn.
donderdag 20 december 2018 om 12:48
donderdag 20 december 2018 om 12:51
Jullie benoemen allen precies alle dingen waartussen ik dus twijfel.
- me er zeker niet druk om maken
- wat is precies het signaal
- man wel / man niet op aankijken
Bij mijn familie is dat ook heel normaal. En dit is niet eenmalig, in het begin hebben ze dit ook een paar keer gedaan en toen heb ik heel duidelijk tegen man gezegd dat ik dat gedrag niet ken en dat ik daar erg ongelukkig van wordt.
Maar inmiddels zijn we jaren verder, ken ik mijn schoonfamilie een beetje en ik vraag me af of ze me diep van binnen er uberhaupt bij willen hebben.
Als dat namelijk niet zo is, dan vind ik dat we dat gewoon eerlijk moeten zeggen.
Maar dat gaat nooit gebeuren.
Wat hen betreft is er noooooit iets aan de hand.
- me er zeker niet druk om maken
- wat is precies het signaal
- man wel / man niet op aankijken
Bij mijn familie is dat ook heel normaal. En dit is niet eenmalig, in het begin hebben ze dit ook een paar keer gedaan en toen heb ik heel duidelijk tegen man gezegd dat ik dat gedrag niet ken en dat ik daar erg ongelukkig van wordt.
Maar inmiddels zijn we jaren verder, ken ik mijn schoonfamilie een beetje en ik vraag me af of ze me diep van binnen er uberhaupt bij willen hebben.
Als dat namelijk niet zo is, dan vind ik dat we dat gewoon eerlijk moeten zeggen.
Maar dat gaat nooit gebeuren.
Wat hen betreft is er noooooit iets aan de hand.
donderdag 20 december 2018 om 12:59
Dit, ik zie het probleem niet zo en die dramatische acties die je wil nemen vind ik ontzettend kinderachtig. “Zij doet dit, dus ik doe dat” zo wil je je toch niet meer gedragen als je volwassen bent?Falathiel schreef: ↑20-12-2018 11:49Ze wilde het klein vieren, dus met de mensen die dicht bij haar staan. Dat is ouders en broer en haar man. Ik zie niet zo wat het probleem is. Als ze nou nog een andere zus hadden en haar man mocht wel komen, dan snap ik dat je je buitengesloten voelt.
Dus ik denk dat het meer is dan alleen dit etentje waardoor je je buitengesloten voelt, want deze situatie op zich vind ik niet raar. En waarom ben je boos op je man? Had hij moeten gaan stampvoeten dat jij ook moest komen en anders kwam hij niet?
Een klein diner, alleen echte familie en haar man, wij doen dat ook wel eens, niet omdat we de aanhang niet leuk vinden of lekker buiten willen sluiten maar omdat we soms graag met het gezin samen zijn.
donderdag 20 december 2018 om 13:05
Dit is voor mij zo herkenbaar. Het ging mij ook niet om die nare stugge mensen als persoon, maar ik had al niks qua familie.Pastelblauw schreef: ↑20-12-2018 11:53Ja ondanks dat jullie elkaar (misschien wel; totaal niet) mogen kan ik me wel voorstellen dat het je sip maakt. Denk dat je liever een schoonzus had getroffen met wie je wel die klik had. Dus niet zozeer het verdriet om/door haar, maar meer dat je het liever anders had gezien.
Contact lekker tot een minimum beperken, het is inderdaad niet anders.
En gewoon die tranen even laten lopen, lucht ook weer op.![]()
en zoiets soortgelijks als to beschrijft maakt dat definitief.
Hier heeft het mij wel de vrijheid gegeven om een mijlpaal ook zo te mogen vieren, met al onze vrienden en vrienden.
Het was zo ontspannen en dat was het met hun niet geweest.
donderdag 20 december 2018 om 13:07
Deze comment doet mij goed; ik dacht dat ik de enige was die er zo over dacht. Ik vind het fijn om zo nu en dan ook wat zonder de partners te doen. Dit vond ik toen ik geen partner had en vind ik nog steeds nu die er wel is. In mijn ogen in het ook niet zo vanzelfsprekend en ik zou er dan ook totaal geen conclusies aan verbinden. Of nog erger, consequenties aan verbinden door met gelijke munt terug te betalen.PlayingTheAngel schreef: ↑20-12-2018 12:48Anders bekeken: als je een vaste partner hebt zie je je ouders en broer/zus eigenlijk nooit meer 'alleen'. Terwijl het ook erg waardevol kan zijn. Als je iets heel klein wilt vieren kan ik me de keuze van schoonzus best voorstellen. Ik vind die +1 helemaal niet zo vanzelfsprekend.
Mijn broer heeft een erg leuke vriendin (en dito kinderen) en we zien elkaar geregeld maar ik vind het ook erg leuk om eens alleen met hem af te spreken. Benauwend als die dingen per se als stelletje zouden moeten.
donderdag 20 december 2018 om 13:08
Dat geldt dus niet voor iedereen. Ben mijn laatste verjaardag ook een hapje gaan eten met mijn broer, zonder zijn gezin. En het feest van je schoonzus was dan ook nog eens een spontane actie.
donderdag 20 december 2018 om 13:16
Klopt Het-groepje, ik vind wel dat er iets is veranderd is nu.
Maar of dat slecht of goed is, daar ben ik dus niet uit.
Verjaardagen was ik tot nu toe altijd uitgenodigd. Deze familie doet zelf ALLES samen, moeder eet elke avond bij dochter en haar gezin, twee keer per week komen daar nog meer mensen bij zoals wij en anderen ( ik ga niet altijd mee) , alles moet gevierd worden ...
Aanhang wordt eigenlijk niet gezien als familie.....ik denk dat dat gewoon pijnlijk duidelijk is geworden nu
Maar of dat slecht of goed is, daar ben ik dus niet uit.
Verjaardagen was ik tot nu toe altijd uitgenodigd. Deze familie doet zelf ALLES samen, moeder eet elke avond bij dochter en haar gezin, twee keer per week komen daar nog meer mensen bij zoals wij en anderen ( ik ga niet altijd mee) , alles moet gevierd worden ...
Aanhang wordt eigenlijk niet gezien als familie.....ik denk dat dat gewoon pijnlijk duidelijk is geworden nu
donderdag 20 december 2018 om 14:43
Waar het hem vooral ook in zit, is dat kind van schoonzus het georganiseerd heeft en verder alle naasten uitgenodigd heeft. To was er als enige niet bij. Dat dit ergens pijn doet, is ook wel begrijpelijk dan. Geef dan een etentje kado aan zus/man van to/ ouders en kind. Houd dan beide partners er buiten.
Mijn man deed ook wel eens dingen alleen met zijn zus. Ga vooral je gang! Heb ik ook een keer rust
Mijn man deed ook wel eens dingen alleen met zijn zus. Ga vooral je gang! Heb ik ook een keer rust
donderdag 20 december 2018 om 15:05
mee eens.PlayingTheAngel schreef: ↑20-12-2018 12:48Anders bekeken: als je een vaste partner hebt zie je je ouders en broer/zus eigenlijk nooit meer 'alleen'. Terwijl het ook erg waardevol kan zijn. Als je iets heel klein wilt vieren kan ik me de keuze van schoonzus best voorstellen. Ik vind die +1 helemaal niet zo vanzelfsprekend.
soms is het gewoon heerlijk om alleen met je broers en je zussen te zijn.
ik zou hier dan ook geen probleem van maken.
wij slapen nooit.