Relaties
alle pijlers
schoonouders
dinsdag 25 januari 2011 om 14:15
Hallo allemaal,
Er zit mij iets dwars en ik wil graag van gedachten wisselen. Het is nl zo dat ik mijn schoonouders niet zo aardig vind. Vooral mijn schoonmoeder heeft er een handje van dingen te insinueren die kant noch wal slaan. Van het weekend hadden we het over een vriend, en toen zei ze: jij hebt het wel vaak over die vriend, jij bent wel heel erg weg van hem he? Dit heeft zij al vaker gezegd op zo n insinuerend toontje. Die bewuste vriend is voor mij gewoon EEN vriend, niets meer, niets minder, zo weg ben ik niet van hem. Maar soms komt hij gewoon ter sprake, zoals zoveel vrienden van ons.
Ook maakte zij een keer een opmerking over mijn mam, die inmiddels overleden is. Ik hielp mijn schoonmoeder met een kast in elkaar zetten, en toen zei zij heel vilein: jouw moeder had zeker geen geld om zo n mooie kast te kopen?! Ik ontplofte haast van binnen, want mijn moeder had wel degelijk geld genoeg om mooie spullen te kopen. Vanwaar zo n vraag? Het slaat nergens op, en ik zou het naast mij neer moeten leggen! En toch raakt het mij....dit zijn 2 voorbeelden uit een hele reeks.
Wanneer ik het er met mijn vriend over wil hebben, zegt ie: joh, laat gaan, ze is oud, ze weet niet meer precies wat ze zegt. Deze opmerking van mijn vriend vind ik niet kloppen. Zij kan dan wel oud zijn, maar gek is zij zeker niet. En dement ook niet, ze is alleen al in de 80.
Wanneer zijn mensen niet meer verantwoordelijk voor hun eigen woorden? Als ze een bepaalde leeftijd bereikt hebben, is dan alles geoorloofd? Want dat is wat ik uit mijn vriend zijn woorden haal.
Ik vind het te makkelijk om alles af te doen met: ach, ze zijn oud, laat maar praten.
Tegelijk realiseer ik mij ook dat mijn vriend een vorm heeft gevonden om met zijn ouders om te gaan. Met hun uitspraken en vaak rechtlijnige gedachtengoed. Dat is wel beter, want anders zou hij natuurlijk geen leven hebben. En hij bestaat ook uit hun genen, dus is tot op zekere hoogte ook ermee " begiftigd".
Het is zo dat zijn ouders in dezelfde stad wonen als wij (sinds een paar jaar) en bijna ieder weekend moet daar wel een borrel gedronken worden, of zijn zij bij ons te gast aan tafel. Toch zeker 1x in de twee weken. Wij hebben wel eens door drukte wat langer met een bezoekje gewacht, nou, dan krijgen we de wind van voren van die pa.
Dat vind ik sowieso bizar, mijn eigen zoon heeft het ook druk, en die zal ik never verplichten om mij te bezoeken. Hij heeft zijn eigen leven, en zo hebben mijn vriend en ik dat ook.
Ik ben een gastvrije vrouw, de deur staat voor hen open, maar die opmerkingen van schoonmoeders kant maken dat ik die bezoekjes steeds onprettiger ga vinden. Steeds vaker denk ik: ik laat me niet alles meer welgevallen, dat heb ik nog nooit bij iemand gedaan dus waarom wel bij hen?
Maar ook wil ik geen ruzie, dus mijn vraag is eigenlijk: moet ik alles voor zoete koek slikken voor de lieve vrede, of gewoon zeggen wat ik denk met alle gevolgen van dien? Want natuurlijk zien zij het allemaal heel anders.
En o ja, heb voor mezelf al besloten niet iedere keer meer mee te gaan met mn vriend naar zijn ouders. Al vindt hij dat gezelliger, ik doe dat niet meer. Soms zitten hij en zijn ouders zwijgend bij elkaar, en dan voel ik me weer verantwoordelijk om de boel op te vrolijken. Ik ben godbetert Joop vd Ende niet!
Iemand iets wijs hierover te zeggen?
Er zit mij iets dwars en ik wil graag van gedachten wisselen. Het is nl zo dat ik mijn schoonouders niet zo aardig vind. Vooral mijn schoonmoeder heeft er een handje van dingen te insinueren die kant noch wal slaan. Van het weekend hadden we het over een vriend, en toen zei ze: jij hebt het wel vaak over die vriend, jij bent wel heel erg weg van hem he? Dit heeft zij al vaker gezegd op zo n insinuerend toontje. Die bewuste vriend is voor mij gewoon EEN vriend, niets meer, niets minder, zo weg ben ik niet van hem. Maar soms komt hij gewoon ter sprake, zoals zoveel vrienden van ons.
Ook maakte zij een keer een opmerking over mijn mam, die inmiddels overleden is. Ik hielp mijn schoonmoeder met een kast in elkaar zetten, en toen zei zij heel vilein: jouw moeder had zeker geen geld om zo n mooie kast te kopen?! Ik ontplofte haast van binnen, want mijn moeder had wel degelijk geld genoeg om mooie spullen te kopen. Vanwaar zo n vraag? Het slaat nergens op, en ik zou het naast mij neer moeten leggen! En toch raakt het mij....dit zijn 2 voorbeelden uit een hele reeks.
Wanneer ik het er met mijn vriend over wil hebben, zegt ie: joh, laat gaan, ze is oud, ze weet niet meer precies wat ze zegt. Deze opmerking van mijn vriend vind ik niet kloppen. Zij kan dan wel oud zijn, maar gek is zij zeker niet. En dement ook niet, ze is alleen al in de 80.
Wanneer zijn mensen niet meer verantwoordelijk voor hun eigen woorden? Als ze een bepaalde leeftijd bereikt hebben, is dan alles geoorloofd? Want dat is wat ik uit mijn vriend zijn woorden haal.
Ik vind het te makkelijk om alles af te doen met: ach, ze zijn oud, laat maar praten.
Tegelijk realiseer ik mij ook dat mijn vriend een vorm heeft gevonden om met zijn ouders om te gaan. Met hun uitspraken en vaak rechtlijnige gedachtengoed. Dat is wel beter, want anders zou hij natuurlijk geen leven hebben. En hij bestaat ook uit hun genen, dus is tot op zekere hoogte ook ermee " begiftigd".
Het is zo dat zijn ouders in dezelfde stad wonen als wij (sinds een paar jaar) en bijna ieder weekend moet daar wel een borrel gedronken worden, of zijn zij bij ons te gast aan tafel. Toch zeker 1x in de twee weken. Wij hebben wel eens door drukte wat langer met een bezoekje gewacht, nou, dan krijgen we de wind van voren van die pa.
Dat vind ik sowieso bizar, mijn eigen zoon heeft het ook druk, en die zal ik never verplichten om mij te bezoeken. Hij heeft zijn eigen leven, en zo hebben mijn vriend en ik dat ook.
Ik ben een gastvrije vrouw, de deur staat voor hen open, maar die opmerkingen van schoonmoeders kant maken dat ik die bezoekjes steeds onprettiger ga vinden. Steeds vaker denk ik: ik laat me niet alles meer welgevallen, dat heb ik nog nooit bij iemand gedaan dus waarom wel bij hen?
Maar ook wil ik geen ruzie, dus mijn vraag is eigenlijk: moet ik alles voor zoete koek slikken voor de lieve vrede, of gewoon zeggen wat ik denk met alle gevolgen van dien? Want natuurlijk zien zij het allemaal heel anders.
En o ja, heb voor mezelf al besloten niet iedere keer meer mee te gaan met mn vriend naar zijn ouders. Al vindt hij dat gezelliger, ik doe dat niet meer. Soms zitten hij en zijn ouders zwijgend bij elkaar, en dan voel ik me weer verantwoordelijk om de boel op te vrolijken. Ik ben godbetert Joop vd Ende niet!
Iemand iets wijs hierover te zeggen?
dinsdag 25 januari 2011 om 15:02
quote:kerriebredsjo schreef op 25 januari 2011 @ 14:52:
@Lolapop: ja, die kant ga ik dus ook op, in de vermijd-mode.
Dat is misschien wel het beste. En als zij weer een opmerking maakt waar ik niets mee kan ,denken: dr (ouderdoms) filter zit verstopt. Dat relativeert vast!
Voor mij werkt het. Ik ben van nature ook iemand die dingen graag uitspreekt en erover wil praten, maar ik heb gemerkt dat ik daar niets mee bereik bij hen. Ze begrijpen gewoon niet dat ik er een probleem van maak.
Dus, hoewel het tegen mijn natuur indruist en ik ook liever eerlijk zou willen zijn, kost deze oplossing mij de minste energie en houd ik het leefbaar.
@Lolapop: ja, die kant ga ik dus ook op, in de vermijd-mode.
Dat is misschien wel het beste. En als zij weer een opmerking maakt waar ik niets mee kan ,denken: dr (ouderdoms) filter zit verstopt. Dat relativeert vast!
Voor mij werkt het. Ik ben van nature ook iemand die dingen graag uitspreekt en erover wil praten, maar ik heb gemerkt dat ik daar niets mee bereik bij hen. Ze begrijpen gewoon niet dat ik er een probleem van maak.
Dus, hoewel het tegen mijn natuur indruist en ik ook liever eerlijk zou willen zijn, kost deze oplossing mij de minste energie en houd ik het leefbaar.
dinsdag 25 januari 2011 om 15:05
quote:kerriebredsjo schreef op 25 januari 2011 @ 14:55:
[...]
Ja, ik heb het wel eens aangekaart, dat zij dingen kan zeggen waar ik verdrietig van word. Dan zegt zij gewoon: daar ben ik me niet van bewust, en je moet me maar nemen zoals ik ben. Het is een opeenstapeling van dingen die gezegd zijn, die mij dit gevoel gegeven heeft. t Is niet van de een op de andere dag zeg maar.
In dat geval denk ik dat je er goed aan doet om wat afstand te nemen. Verder toch proberen om het, als het toch weer een keer gebeurt als je haar ziet, van je af te zetten.
Zoals iemand anders ook al schreef, de rem gaat er bij sommige op die leeftijd gewoon een beetje af. Heb je wel eens aan je vriend gevraagd of ze vroeger anders was?
Mijn vriend werkt met dementerende ouderen. Niet hele zware dementie. Het doel is juist om deze mensen zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen laten wonen. Daar gebeurt het ook erg vaak dat ze bepaalde dingen zeggen of doen, die echt niet kunnen. Bijvoorbeeld ook mensen die vroeger heel lief/zacht waren en qua werk veel aanzien hadden, die nu op bepaalde momenten ineens lopen te vloeken of heel lullig doen tegen andere mensen van de groep of gewoon op hun nagels bijten en ze gewoon, in bij zijn van iedereen op de grond uitspugen.
Jij zegt dat ze niet dement zijn. Maar op deze leeftijd gaat het toch in hun hoofd gewoon echt achteruit, waardoor ze heel anders zijn dan vroeger.
Mocht ze altijd al zo zijn geweest, hou dan in gedachten dat ze al heel oud zijn......
[...]
Ja, ik heb het wel eens aangekaart, dat zij dingen kan zeggen waar ik verdrietig van word. Dan zegt zij gewoon: daar ben ik me niet van bewust, en je moet me maar nemen zoals ik ben. Het is een opeenstapeling van dingen die gezegd zijn, die mij dit gevoel gegeven heeft. t Is niet van de een op de andere dag zeg maar.
In dat geval denk ik dat je er goed aan doet om wat afstand te nemen. Verder toch proberen om het, als het toch weer een keer gebeurt als je haar ziet, van je af te zetten.
Zoals iemand anders ook al schreef, de rem gaat er bij sommige op die leeftijd gewoon een beetje af. Heb je wel eens aan je vriend gevraagd of ze vroeger anders was?
Mijn vriend werkt met dementerende ouderen. Niet hele zware dementie. Het doel is juist om deze mensen zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen laten wonen. Daar gebeurt het ook erg vaak dat ze bepaalde dingen zeggen of doen, die echt niet kunnen. Bijvoorbeeld ook mensen die vroeger heel lief/zacht waren en qua werk veel aanzien hadden, die nu op bepaalde momenten ineens lopen te vloeken of heel lullig doen tegen andere mensen van de groep of gewoon op hun nagels bijten en ze gewoon, in bij zijn van iedereen op de grond uitspugen.
Jij zegt dat ze niet dement zijn. Maar op deze leeftijd gaat het toch in hun hoofd gewoon echt achteruit, waardoor ze heel anders zijn dan vroeger.
Mocht ze altijd al zo zijn geweest, hou dan in gedachten dat ze al heel oud zijn......
dinsdag 25 januari 2011 om 15:12
Ik vind de uitspraken niet echt schokkend eerlijk gezegd. Ik vind ze meer getuige van een generatieverschil samen met ouderdom dan kwetsend.
Die opmerkingen over je mobieltje en laarzen bijvoorbeeld. Die opmerkingen maakt mijn vader van 75 ook. Hij had die dingen in zijn tijd niet of het geld niet voor meerdere paar schoenen. Hij vraagt die dingen niet om af te keuren, maar om het proberen te begrijpen.
(Wil zo mijn verhaal afmaken, maar zie dat ik eerst mijn zoon op moet gaan halen... )
Die opmerkingen over je mobieltje en laarzen bijvoorbeeld. Die opmerkingen maakt mijn vader van 75 ook. Hij had die dingen in zijn tijd niet of het geld niet voor meerdere paar schoenen. Hij vraagt die dingen niet om af te keuren, maar om het proberen te begrijpen.
(Wil zo mijn verhaal afmaken, maar zie dat ik eerst mijn zoon op moet gaan halen... )
dinsdag 25 januari 2011 om 15:13
Pfff hier ook een schoonmoeder die ook zomaar alles eruit flapt..... weet je wat het probleem is, ze veranderen niet meer, jouw schoonmoeder niet, en de mijne ook niet. Ik heb er met een soort therapeut over gesproken, dat luchtte mij heel erg op.
Ze is al in de 80, dus heel lang zal d'r niet meer gegeven zijn. Denk daar maar aan, als ze weer eens een k*topmerking maakt.
Madelievv, die ouwe tang waar jij over bericht gaan we dus wel even aanpakken hè. Ik heb connecties bij de russische geheime dienst, stuur me een bericht, dan lossen we het even op
Ze is al in de 80, dus heel lang zal d'r niet meer gegeven zijn. Denk daar maar aan, als ze weer eens een k*topmerking maakt.
Madelievv, die ouwe tang waar jij over bericht gaan we dus wel even aanpakken hè. Ik heb connecties bij de russische geheime dienst, stuur me een bericht, dan lossen we het even op
dinsdag 25 januari 2011 om 15:13
Mijn vriend zegt dat zijn vrienden vroeger altijd zeiden: goh, wat een leuke ouders heb jij!
Kan me er nauwelijks iets bij voorstellen, maar het zal gerust. Alleen denk ik dan dat ze erg veranderd zijn door de jaren heen. Ze zitten 24/7 op elkaars lip, niets ontgaat hen van elkaar (als die pa naar de plee gaat roept zijn moeder, waar ga je heen, A??!)
Ik heb al gebeden, onze lieve Heertje, laat ons niet zo worden. Poeh!
Kan me er nauwelijks iets bij voorstellen, maar het zal gerust. Alleen denk ik dan dat ze erg veranderd zijn door de jaren heen. Ze zitten 24/7 op elkaars lip, niets ontgaat hen van elkaar (als die pa naar de plee gaat roept zijn moeder, waar ga je heen, A??!)
Ik heb al gebeden, onze lieve Heertje, laat ons niet zo worden. Poeh!
dinsdag 25 januari 2011 om 15:20
Voor heel vrouwen herkenbaar zie ik an de reacties. Zelf overkomt het me ook wel eens en niet alleen bij oude mensen. Eerst zei ik nooit wat en was dan toch wel een beetje geoikeerd. tegenwoordig vraag ik poeslief: Waarom zeg je dat?" Dan kijken ze me meestal stom verbaasd aan maar hebben geen antwoord. En echt het wordt nu toch wat minder.
dinsdag 25 januari 2011 om 15:21
Ooooooow ik heb er ook zo een!
Ik zal maar niet allemaal opnoemen wat ze allemaal flikt maar ze haalt ook het bloed onder mijn nagels vandaan.
Ik heb nu na 7 jaar geleerd om het gewoon te negeren. Om haar gewoon maar een vreselijk dom ding te vinden, een kleine lelijke kabouter die gewoon niet zo slim is.
Ik zag echt geen andere manier. Gewoon vragen negeren en lief teruglachen en de tijd uitzitten is mijn manier waar ik me nu goed bij voel. En ik ga ook niet meer mee ( mijne wonen 4,5 uur rijden van ons vandaan dus ik zie ze eens per jaar en dag gelijk een paar dagen)
Ik ben 2 keer de confrontatie aangegaan maar zij zijn te oude om te veranderen, heeft geen zin, ze begrijpen het toch niet.
Probeer een manier te vinden door het dragelijker te maken voor jou. Je hoeft toch ook niet altijd mee? Als je een keer wel een keer niet gaat is het nog maar eens per maand, moet te doen zijn!
Sterkte!!
Ik zal maar niet allemaal opnoemen wat ze allemaal flikt maar ze haalt ook het bloed onder mijn nagels vandaan.
Ik heb nu na 7 jaar geleerd om het gewoon te negeren. Om haar gewoon maar een vreselijk dom ding te vinden, een kleine lelijke kabouter die gewoon niet zo slim is.
Ik zag echt geen andere manier. Gewoon vragen negeren en lief teruglachen en de tijd uitzitten is mijn manier waar ik me nu goed bij voel. En ik ga ook niet meer mee ( mijne wonen 4,5 uur rijden van ons vandaan dus ik zie ze eens per jaar en dag gelijk een paar dagen)
Ik ben 2 keer de confrontatie aangegaan maar zij zijn te oude om te veranderen, heeft geen zin, ze begrijpen het toch niet.
Probeer een manier te vinden door het dragelijker te maken voor jou. Je hoeft toch ook niet altijd mee? Als je een keer wel een keer niet gaat is het nog maar eens per maand, moet te doen zijn!
Sterkte!!
dinsdag 25 januari 2011 om 15:23
Schrale troost, je bent niet de enige met een "kwaaie" schoonmoeder. Ik had er ook zo eentje, nu gelukkig exit!
Denk dat je de oudere mensen in twee groepen kunt verdelen: een groep die met het klimmen van de jaren wijzer, milder en liver wordt, en een groep die zich overal tegenafzet en alleen maar kun slechte kant laat zien. Die laatste groep zal idd niet meer veranderen, maar daarom hoef je nog niet je dierbaren of jezelf te laten beledigen!! Geef eens tegengas door te zeggen: wat zou u zeggen als ik zo'n opmerking tegen u maakte??? Of heeft u zo'n bord voor de kop dat die boodschap niet aankomt??
Als het echt beginnende dementie is, is er niets aan te doen. Anders is het misschien tijd om eens een goed gesprek te hebben? Je hoeft je niet in een hoekje te laten trappen! Sterkte ermee!
Denk dat je de oudere mensen in twee groepen kunt verdelen: een groep die met het klimmen van de jaren wijzer, milder en liver wordt, en een groep die zich overal tegenafzet en alleen maar kun slechte kant laat zien. Die laatste groep zal idd niet meer veranderen, maar daarom hoef je nog niet je dierbaren of jezelf te laten beledigen!! Geef eens tegengas door te zeggen: wat zou u zeggen als ik zo'n opmerking tegen u maakte??? Of heeft u zo'n bord voor de kop dat die boodschap niet aankomt??
Als het echt beginnende dementie is, is er niets aan te doen. Anders is het misschien tijd om eens een goed gesprek te hebben? Je hoeft je niet in een hoekje te laten trappen! Sterkte ermee!
dinsdag 25 januari 2011 om 15:23
quote:mymelody schreef op 25 januari 2011 @ 15:01:
Je pakt het al hardstikke goed aan, soms is een vervelende situatie ook gewoon een vervelende situatie en heeft het weinig zin om te wensen dat het anders was.... Ga inderdaad lekker minder vaak, en als ernaar gevraagd word dan zeg je maar eerlijk dat je zo'n moeite hebt met die ' directheid' van hen. Als ze gezelliger zouden zijn dan zou je vaker komen. Vinden ze dat geen leuk antwoord? Mooi zo. voelen ze tenminste nog eens de consequenties...
Ja, ben ook al eerder een poosje minder gegaan. Toen zei die pa: goh, vroeger kwam je nog wel eens met een taartje aanzetten, of spontaan op de thee. Dat heb ik al geskipt, want vlak na mijn moeders dood kon ik heel slecht tegen die k.t opmerkingen. En toen heb ik al wat afstand genomen.
Het grappige is dat ik juist altijd heel erg van de lieve vrede bewaren ben. En tot 10 tellen voor ik iets zeg. Volgens mij ligt daar het probleem, dat ze denken: Kerrie slikt alles toch wel, we kunnen zeggen wat we willen. Maar ze zijn in de 80, ze kunnen wel 100 worden. Nog maar 20 jaar te gaan, heheheh.
Je pakt het al hardstikke goed aan, soms is een vervelende situatie ook gewoon een vervelende situatie en heeft het weinig zin om te wensen dat het anders was.... Ga inderdaad lekker minder vaak, en als ernaar gevraagd word dan zeg je maar eerlijk dat je zo'n moeite hebt met die ' directheid' van hen. Als ze gezelliger zouden zijn dan zou je vaker komen. Vinden ze dat geen leuk antwoord? Mooi zo. voelen ze tenminste nog eens de consequenties...
Ja, ben ook al eerder een poosje minder gegaan. Toen zei die pa: goh, vroeger kwam je nog wel eens met een taartje aanzetten, of spontaan op de thee. Dat heb ik al geskipt, want vlak na mijn moeders dood kon ik heel slecht tegen die k.t opmerkingen. En toen heb ik al wat afstand genomen.
Het grappige is dat ik juist altijd heel erg van de lieve vrede bewaren ben. En tot 10 tellen voor ik iets zeg. Volgens mij ligt daar het probleem, dat ze denken: Kerrie slikt alles toch wel, we kunnen zeggen wat we willen. Maar ze zijn in de 80, ze kunnen wel 100 worden. Nog maar 20 jaar te gaan, heheheh.
dinsdag 25 januari 2011 om 15:29
quote:carenza schreef op 25 januari 2011 @ 15:23:
Schrale troost, je bent niet de enige met een "kwaaie" schoonmoeder. Ik had er ook zo eentje, nu gelukkig exit!
Denk dat je de oudere mensen in twee groepen kunt verdelen: een groep die met het klimmen van de jaren wijzer, milder en liver wordt, en een groep die zich overal tegenafzet en alleen maar kun slechte kant laat zien. Die laatste groep zal idd niet meer veranderen, maar daarom hoef je nog niet je dierbaren of jezelf te laten beledigen!! Geef eens tegengas door te zeggen: wat zou u zeggen als ik zo'n opmerking tegen u maakte??? Of heeft u zo'n bord voor de kop dat die boodschap niet aankomt??
Als het echt beginnende dementie is, is er niets aan te doen. Anders is het misschien tijd om eens een goed gesprek te hebben? Je hoeft je niet in een hoekje te laten trappen! Sterkte ermee!
Thanx Caranza!! Ja, dat is misschien wel het hele eieren eten. Mijn eigen moeder werd naarmate zij ouder werd wijzer, liever, en mild was zij altijd al. Geen vooroordelen over Jan en alleman, wat mijn schoonouders wel hebben. Ik ben geneigd hen met mijn eigen moeder te vergelijken...dat is dom, want niemand kan natuurlijk aan mijn eigen moeder tippen. En dan kan ik mn eigen moeder ook zo ongelooflijk missen, zo van: mijn moeder zou dat nooit zo zeggen, mijn moeder dit en mijn moeder dat. Mijn moeder is niet meer, dat maakt t allemaal ook zo ingewikkeld. Mijn vriend heeft nog een moeder, en nog gezond...geen reden om zo lelijk te doen en te verzuren. Ach, het was al fijn om het er even met jullie over te hebben.
Meiden, hartstikke bedankt voor alle reacties ,ontzettend lief dat jullie meedenken. Ik ga sporten, even met iets anders bezig zijn. Daaaaaag, fijne dag nog!
Schrale troost, je bent niet de enige met een "kwaaie" schoonmoeder. Ik had er ook zo eentje, nu gelukkig exit!
Denk dat je de oudere mensen in twee groepen kunt verdelen: een groep die met het klimmen van de jaren wijzer, milder en liver wordt, en een groep die zich overal tegenafzet en alleen maar kun slechte kant laat zien. Die laatste groep zal idd niet meer veranderen, maar daarom hoef je nog niet je dierbaren of jezelf te laten beledigen!! Geef eens tegengas door te zeggen: wat zou u zeggen als ik zo'n opmerking tegen u maakte??? Of heeft u zo'n bord voor de kop dat die boodschap niet aankomt??
Als het echt beginnende dementie is, is er niets aan te doen. Anders is het misschien tijd om eens een goed gesprek te hebben? Je hoeft je niet in een hoekje te laten trappen! Sterkte ermee!
Thanx Caranza!! Ja, dat is misschien wel het hele eieren eten. Mijn eigen moeder werd naarmate zij ouder werd wijzer, liever, en mild was zij altijd al. Geen vooroordelen over Jan en alleman, wat mijn schoonouders wel hebben. Ik ben geneigd hen met mijn eigen moeder te vergelijken...dat is dom, want niemand kan natuurlijk aan mijn eigen moeder tippen. En dan kan ik mn eigen moeder ook zo ongelooflijk missen, zo van: mijn moeder zou dat nooit zo zeggen, mijn moeder dit en mijn moeder dat. Mijn moeder is niet meer, dat maakt t allemaal ook zo ingewikkeld. Mijn vriend heeft nog een moeder, en nog gezond...geen reden om zo lelijk te doen en te verzuren. Ach, het was al fijn om het er even met jullie over te hebben.
Meiden, hartstikke bedankt voor alle reacties ,ontzettend lief dat jullie meedenken. Ik ga sporten, even met iets anders bezig zijn. Daaaaaag, fijne dag nog!
dinsdag 25 januari 2011 om 15:41
Kerrie, ik snap dat het allemaal wat gevoeliger ligt als je moeder nét overleden is (dan moet gewoon niemand een opmerking over je moeder maken die niet voldoet aan wat jij wil horen!) maar wat betreft de voorbeelden die je noemt, snap ik niet zo goed waarom je je dat zo aantrekt.
So what dat zij vindt dat jij te veel laarzen heeft? Je betaalt ze toch lekker zelf? Hetzelfde voor je mobieltje of andere zaken die daarop lijken. Ik snap ook wel dat op een gegeven moment geen énkele opmerking nog goed kán vallen, maar misschien is het ook wel goed om bij jezelf na te gaan waarom je zulke opmerkingen zo erg vindt en hoe erg ze eigenlijk écht zijn?!
So what dat zij vindt dat jij te veel laarzen heeft? Je betaalt ze toch lekker zelf? Hetzelfde voor je mobieltje of andere zaken die daarop lijken. Ik snap ook wel dat op een gegeven moment geen énkele opmerking nog goed kán vallen, maar misschien is het ook wel goed om bij jezelf na te gaan waarom je zulke opmerkingen zo erg vindt en hoe erg ze eigenlijk écht zijn?!
dinsdag 25 januari 2011 om 15:44
@ SG; ach ik zie het mens bijna nooit, ik trek me er niets van aan. Heb d'r daarna wel flink duidelijk gemaakt dat ze tegen mij zulke opmerkingen niet hoeft te maken. Het is vooral zo omdat zij zich geen houding weet te geven in gezelschap en dan een ander, in dit geval mij dus, omlaag moet halen zodat zij zich beter voelt. Zij stond wss erger voor lul dan ik Iedereen keek nogal gechoqueerd
dinsdag 25 januari 2011 om 16:58
quote:pomodori schreef op 25 januari 2011 @ 14:35:
Ik zeg in dat soort situaties meestal:
'goh, dat is ook niet aardig'
of ik vraag hoe ze het bedoelen.
.
Dit vind ik een goede tip. Ik denk dat mijn moeder hier wel gevoelig voor is.
Ik denk alleen wel dat ze het heel moeilijk vind wanneer dit rechtstreeks tegen haar gezegd wordt, dan voelt ze zich aangevallen. Maar gewoon hardop zeggen: 'goh, da's ook niet aardig' op een beetje nadenkende toon, alsof je hardop denkt, ik denk dat ze daar heeeeel gevoelig voor is.
Ik ga dat volgende keer eens uitproberen.
Ik zeg in dat soort situaties meestal:
'goh, dat is ook niet aardig'
of ik vraag hoe ze het bedoelen.
.
Dit vind ik een goede tip. Ik denk dat mijn moeder hier wel gevoelig voor is.
Ik denk alleen wel dat ze het heel moeilijk vind wanneer dit rechtstreeks tegen haar gezegd wordt, dan voelt ze zich aangevallen. Maar gewoon hardop zeggen: 'goh, da's ook niet aardig' op een beetje nadenkende toon, alsof je hardop denkt, ik denk dat ze daar heeeeel gevoelig voor is.
Ik ga dat volgende keer eens uitproberen.
dinsdag 25 januari 2011 om 18:26
quote:Kastanjez schreef op 25 januari 2011 @ 15:41:
Kerrie, ik snap dat het allemaal wat gevoeliger ligt als je moeder nét overleden is (dan moet gewoon niemand een opmerking over je moeder maken die niet voldoet aan wat jij wil horen!) maar wat betreft de voorbeelden die je noemt, snap ik niet zo goed waarom je je dat zo aantrekt.
So what dat zij vindt dat jij te veel laarzen heeft? Je betaalt ze toch lekker zelf? Hetzelfde voor je mobieltje of andere zaken die daarop lijken. Ik snap ook wel dat op een gegeven moment geen énkele opmerking nog goed kán vallen, maar misschien is het ook wel goed om bij jezelf na te gaan waarom je zulke opmerkingen zo erg vindt en hoe erg ze eigenlijk écht zijn?!Ik vind het erg omdat ik wel mijn vrije tijd in die mensen steek. En dat niet alleen, we slepen ze ook regelmatig mee het theater in en naar concertzalen. Want anders komen ze nergens meer, en zij houden erg van klassieke muziek en theater. Een beetje minder grote bek vriendelijkheid daarvoor in de plaats zou wel gepast zijn is mijn bescheiden mening.
Wat zij verder vindt van mijn uitgave patroon interesseert mij niets. Alleen irritant dat het een terugkerend iets is. Zij moet inmiddels weten dat ik een schoenen/ laarzen tic heb. Er zijn ergere dingen in de wereld, waar zij zich druk om maakt?
Maar ik heb toch dankzij jullie een aantal kapstokjes voor een volgende keer, waaronder vriendelijk vragen hoe zij iets bedoelt. Het is het proberen waard.
Kerrie, ik snap dat het allemaal wat gevoeliger ligt als je moeder nét overleden is (dan moet gewoon niemand een opmerking over je moeder maken die niet voldoet aan wat jij wil horen!) maar wat betreft de voorbeelden die je noemt, snap ik niet zo goed waarom je je dat zo aantrekt.
So what dat zij vindt dat jij te veel laarzen heeft? Je betaalt ze toch lekker zelf? Hetzelfde voor je mobieltje of andere zaken die daarop lijken. Ik snap ook wel dat op een gegeven moment geen énkele opmerking nog goed kán vallen, maar misschien is het ook wel goed om bij jezelf na te gaan waarom je zulke opmerkingen zo erg vindt en hoe erg ze eigenlijk écht zijn?!Ik vind het erg omdat ik wel mijn vrije tijd in die mensen steek. En dat niet alleen, we slepen ze ook regelmatig mee het theater in en naar concertzalen. Want anders komen ze nergens meer, en zij houden erg van klassieke muziek en theater. Een beetje minder grote bek vriendelijkheid daarvoor in de plaats zou wel gepast zijn is mijn bescheiden mening.
Wat zij verder vindt van mijn uitgave patroon interesseert mij niets. Alleen irritant dat het een terugkerend iets is. Zij moet inmiddels weten dat ik een schoenen/ laarzen tic heb. Er zijn ergere dingen in de wereld, waar zij zich druk om maakt?
Maar ik heb toch dankzij jullie een aantal kapstokjes voor een volgende keer, waaronder vriendelijk vragen hoe zij iets bedoelt. Het is het proberen waard.
dinsdag 25 januari 2011 om 18:33
quote:pomodori schreef op 25 januari 2011 @ 14:40:
Is dat wetenschappelijk bewezen? Mijn eigen oma van 92 heeft nergens last van.
Tis de een voor de andere persoon. Ik ben geen wetenschapper maar ik ben ervan overtuigd dat een karakter versterkt wordt naarmate men ouder wordt. Milde mensen worden milder enz.
Wel is het zo dat "sociaal wenselijk gedrag" niet meer zo aan de orde is. Het maakt ze allemaal niet meer zo veel uit hoe mensen over ze denken.....
Is dat wetenschappelijk bewezen? Mijn eigen oma van 92 heeft nergens last van.
Tis de een voor de andere persoon. Ik ben geen wetenschapper maar ik ben ervan overtuigd dat een karakter versterkt wordt naarmate men ouder wordt. Milde mensen worden milder enz.
Wel is het zo dat "sociaal wenselijk gedrag" niet meer zo aan de orde is. Het maakt ze allemaal niet meer zo veel uit hoe mensen over ze denken.....
dinsdag 25 januari 2011 om 18:43
Klopt! Mijn schoonmoeder doet tegenwoordig: hee, psssssssssst!! als ze een ober roept. En dan haar glas in de lucht van: bijtanken!! Vind dat niet kunnen, maar er is niemand die haar corrigeert. Alles wordt met de mantel der liefde bedekt. Want ja, ze is oud.
Maar ze hebben een lieve leuke zoon afgeleverd. Dat dan weer wel.
Maar ze hebben een lieve leuke zoon afgeleverd. Dat dan weer wel.
woensdag 26 januari 2011 om 17:25
Twintig jaar geleden had ik hetzelfde gereageerd als de meeste van jullie.Niet reageren,weinig contact,afstand .
Maar die schattige schoonouders kunnen hulpbehoevend worden en daarom je behoorlijk claimen .
Weinig contact is vaak geen optie ,sterker nog,vaak dagelijks contact[telefoon] .En dan beginnen de irritaties pas echt goed!!.Ook met ev volwassen kleinkinderen ,die ook regelmatiger een veeg uit de pan krijgen .
Ze zijn gewend dat ze veel tegen je mogen zeggen[negatief gedrag] alleen door het vele contact onaanvaardbaar .
Ik denk dat het goed is juist veel assertiever te reageren en lik op stuk te geven .Met humor en als dat niet overkomt heel vriendelijk maar rechtstreeks .
Maar die schattige schoonouders kunnen hulpbehoevend worden en daarom je behoorlijk claimen .
Weinig contact is vaak geen optie ,sterker nog,vaak dagelijks contact[telefoon] .En dan beginnen de irritaties pas echt goed!!.Ook met ev volwassen kleinkinderen ,die ook regelmatiger een veeg uit de pan krijgen .
Ze zijn gewend dat ze veel tegen je mogen zeggen[negatief gedrag] alleen door het vele contact onaanvaardbaar .
Ik denk dat het goed is juist veel assertiever te reageren en lik op stuk te geven .Met humor en als dat niet overkomt heel vriendelijk maar rechtstreeks .
woensdag 26 januari 2011 om 17:42
quote:kerriebredsjo schreef op 25 januari 2011 @ 14:44:
Nog een voorbeeld: als ik nieuwe laarzen heb, zegt ze aldoor: hoeveelste paar is dat nou al?! Ik heb maar 1 paar en ben daarmee dik tevreden!!.
Gewoon met een glimlach (hoeft geen echte te zijn) zeggen 'goh da's fijn voor u', en er verder niet op in gaan.
Als ze tijdens zo'n uitje waar jullie ze regelmatig voor meenemen (misschien uberhaupt wat minder doen?) onbeschoft doen zou ik er wel wat van zeggen, maar dan meer in de trant van 'of we houden het gezellig, of we gaan naar huis'. Sowieso geen discussies aan gaan met dit soort mensen.
Nog een voorbeeld: als ik nieuwe laarzen heb, zegt ze aldoor: hoeveelste paar is dat nou al?! Ik heb maar 1 paar en ben daarmee dik tevreden!!.
Gewoon met een glimlach (hoeft geen echte te zijn) zeggen 'goh da's fijn voor u', en er verder niet op in gaan.
Als ze tijdens zo'n uitje waar jullie ze regelmatig voor meenemen (misschien uberhaupt wat minder doen?) onbeschoft doen zou ik er wel wat van zeggen, maar dan meer in de trant van 'of we houden het gezellig, of we gaan naar huis'. Sowieso geen discussies aan gaan met dit soort mensen.
donderdag 27 januari 2011 om 07:45
Nee,discussie niet echt,want als ik haar confronteer met haar uitspraken doet ze alsof
ze van niets weet.
Zat me te bedenken: de een heeft nare collegas, de ander een vervelende ex,
weer een ander een partner die niet voldoet....en ik heb dus een schoonmoeder die ik het
liefst inruilde voor een leuker exemplaar. Maar aangezien dat niet kan zal ik het ermee moeten doen.
Zij is de andere kant van de welbekende medaille.
ze van niets weet.
Zat me te bedenken: de een heeft nare collegas, de ander een vervelende ex,
weer een ander een partner die niet voldoet....en ik heb dus een schoonmoeder die ik het
liefst inruilde voor een leuker exemplaar. Maar aangezien dat niet kan zal ik het ermee moeten doen.
Zij is de andere kant van de welbekende medaille.
vrijdag 28 januari 2011 om 13:56
Hé kerrie
dacht ga hier even kijken, maar zit me gelijk al weer helemaal op te vreten. Erger me ook aan mijn schoonouders. Ze wonen gelukkig ver weg, maar als je ze ziet duurt dat dan ook gelijk weer zo lang.
.......................
En die keer er voor zei mijn schoonmoeder dat mijn moeder zo'n geluk had gehad dat ze "dood neer is gevallen". Kon alleen nog uitbrengen, ja maar ze is al wel drie jaar dood.
.........................................'
Ik kan niet zo makkelijk denken: ik moet het er mee doen. Ik verzet me met hand en tand en raak helemaal in de stress als ik ze weer moet zien.
Sorry Kerrie voor dit lange stuk op jouw topic.
dacht ga hier even kijken, maar zit me gelijk al weer helemaal op te vreten. Erger me ook aan mijn schoonouders. Ze wonen gelukkig ver weg, maar als je ze ziet duurt dat dan ook gelijk weer zo lang.
.......................
En die keer er voor zei mijn schoonmoeder dat mijn moeder zo'n geluk had gehad dat ze "dood neer is gevallen". Kon alleen nog uitbrengen, ja maar ze is al wel drie jaar dood.
.........................................'
Ik kan niet zo makkelijk denken: ik moet het er mee doen. Ik verzet me met hand en tand en raak helemaal in de stress als ik ze weer moet zien.
Sorry Kerrie voor dit lange stuk op jouw topic.
anoniem_16428 wijzigde dit bericht op 28-01-2011 20:05
Reden: wegens herkenbaarheid ingekort
Reden: wegens herkenbaarheid ingekort
% gewijzigd
vrijdag 28 januari 2011 om 13:58
quote:Bergje65 schreef op 25 januari 2011 @ 18:33:
[...]
Tis de een voor de andere persoon. Ik ben geen wetenschapper maar ik ben ervan overtuigd dat een karakter versterkt wordt naarmate men ouder wordt. Milde mensen worden milder enz.
Ik heb bij voorbaat al medelijden met mijn kinderen, kleinkinderen en schoonkinderen....
[...]
Tis de een voor de andere persoon. Ik ben geen wetenschapper maar ik ben ervan overtuigd dat een karakter versterkt wordt naarmate men ouder wordt. Milde mensen worden milder enz.
Ik heb bij voorbaat al medelijden met mijn kinderen, kleinkinderen en schoonkinderen....
