Single maar niet op zoek

28-07-2008 16:21 44 berichten
Inmiddels eind 30, de ware nog nooit gevonden (althans, soms dacht ik van wel, maar viel het na een paar maanden weer tegen haha) vind ik het eigenlijk wel best zo. Vraag me ook serieus af of ik wel in de wieg gelegd zou zijn voor een relatie waarbij je samen onder één dak gaat wonen omdat ik toch wel mijn eigen ruimte nodig heb.



Ook ben ik tevreden met mijn leven, mijn vriendenkring, mijn bezigheden. Wil ik uberhaupt wel rekening moeten houden met 'n man? Ook wordt je steeds veeleisender hoe ouder je wordt (althans, ik wel!) Mijn partner mag niet roken, moet geen kinderen willen of bij 'n ex hebben. Ook moet ie wel net als ik van reizen houden, anders brengen we onze vrije tijd nog niet samen door.



Het is maatschappelijk geindoctrineerd om een partner te willen hebben, maar is een samenlevingsverband tussen 2 individuen anno nu nog wel zinvol? Aangezien het merendeel van de relaties vroeg of laat sneuvelt doe je er (als je slim bent) alles aan om je eigen bezit daar niet de dupe van te laten worden. Persoonlijk zie ik het nut van relaties steeds minder. De voordelen wegen niet op tegen de nadelen. En mocht ik nog 'ns een leuke vent tegen komen is latten wel serieus genoeg.



Wie herkent zich hier ook in?
Alle reacties Link kopieren
quote:isa26 schreef op 28 juli 2008 @ 17:03:

Elninjoo, je klinkt verschrikkelijk cynisch. Lijkt wel een soort van zelfbescherming. Als je maar heel hard roept dat de meeste relaties toch gedoemd zijn om te mislukken, dan kun je in ieder geval voor jezelf verantwoorden dat het toch wel heel fijn is om geen relatie te hebben. Weet je zeker dat je niet op zoek bent?



Vind het wel een beetje de norm tekenend: als je geen relatie wil moet je dat uitleggen en wordt je gevraagd of je "het zeker weet". Wordt dat ook aan stellen gevraagd? Moeten de motieven/argumenten van stellen ook honderd procent zuiver zijn? Stel, je kan eigenlijk niet zo goed alleen zijn, je bent niet stapelgek op je vent, maar ja, gezelschap is leuk... hij voldoet. Er zijn er genoeg die om die redenen een relatie hebben.

Worden die aan de tand gevoeld? Van: je houdt jezelf voor de gek, het is veilig om dat te roepen .. etc etc.



De norm is kennelijk: relatie is normaal. Geen relatie willen: hou je jezelf voor de gek.
Alle reacties Link kopieren
@bittersweet

dat is precies wat ik bedoel, alleen jij verwoordt het iets beter ..
Alle reacties Link kopieren
In dit specifieke geval opent Elninjoo een topic en geeft zij argumenten voor haar keuze. Anderen, waaronder ikzelf, reageren op die argumenten en geven tegenargumenten. Dit is in mijn ogen de kern van discussiëren en heeft niets te maken met de stelling dat alleenstaanden zich zouden moeten verantwoorden. Dat laatste heb ik nog niemand horen beweren hier.
Alle reacties Link kopieren
quote:wuiles schreef op 28 juli 2008 @ 20:33:

In dit specifieke geval opent Elninjoo een topic en geeft zij argumenten voor haar keuze. Anderen, waaronder ikzelf, reageren op die argumenten en geven tegenargumenten. Dit is in mijn ogen de kern van discussiëren en heeft niets te maken met de stelling dat alleenstaanden zich zouden moeten verantwoorden. Dat laatste heb ik nog niemand horen beweren hier.

Bittersweet en boebele constateren alleen een tendens, denk ik.

En ik moet zeggen dat ik die ook wel zie. Veel mensen (vrienden, familieleden) vragen dingen als "en hoe zit het ermee, nog steeds geen vriend?" zonder zich af te vragen of er misschien een kans bestaat dat je daar helemaal niet naar op zoek bent. Vrienden van mij geven ook eerlijk toe zich niet te kunnen voorstellen dat iemand niet, al is het diep in zijn hart, op zoek is naar een relatie.



Maar waarom is het hebben van (of zoeken naar) een relatie zo de norm? We zijn die oertijd toch allang voorbij dat mensen zo van elkaar afhankelijk waren dat eigenlijk ze niet anders konden? Prima dat het hebben van een relatie voor veel mensen wel een essentieel onderdeel van hun geluk lijkt te zijn, maar dat hoeft toch niet voor iedereen te gelden?



Mensen zijn nou eenmaal verschillend. Sommige mensen hebben een grotere behoefte om alleen te zijn (net zoals sommige andere mensen juist niet alleen lijken te kunnen zijn), of ze raken bijvoorbeeld erg snel op mensen uitgekeken of gaan gewoon in het algemeen niet te diepe contacten aan. Haha stel je voor dat je dat allemaal hebt, dan is een relatie wel het laatste waar je op zit te wachten! Overigens kan je dan nog prima gelukkig zijn, lijkt me - alleen ziet je leven er dan wat anders uit...
Alle reacties Link kopieren
De meeste mensen mogen zich volgens de communis opinio wel ergens voor verantwoorden. Is het niet omdat ze alleenstaand zijn dan wel omdat ze geen kinderen willen, 3 auto's hebben, vegetariër zijn of nooit op vakantie gaan. Er is altijd wel iets waardoor anderen zich afvragen waarom je de keuzes maakt zoals je die maakt. Dat is nou eenmaal je lot wanneer je getalsmatig tot een minderheid behoort (en dat is het geval als je alleenstaand bent, 3 auto's hebt, vegetariër bent of nooit op vakantie gaat). Als je content bent met je eigen leven hoef je toch geen aandacht te besteden aan wat anderen van jouw keuzes vinden?
Alle reacties Link kopieren
Heb jij 3 auto's? Waar is dat nou weer goed voor?
Vroeger had een relatie nog echt functie: de man was kostwinner, de vrouw paste thuis op de koters en kookte. Nu werken beide partners (meestal) en komen er ook niet altijd kinderen. Zonder kinderen, voor wie het natuurlijk het fijnst is als pa en ma onder één dak wonen, heeft 'n samenlevingsverband gaan dus geen extra nut.



Er bestaan mensen die graag iemand om zich heen hebben en zich daar dus wel het prettigst bij voelen, maar er bestaan dus ook mensen die ook graag alleen willen kunnen zijn. Voor mij doet het niks af aan mijn gevoel van houden van, trouw zijn en commitment dat ik niet de behoefte heb ook met de liefde van mijn leven samen te leven mocht die in mijn leven komen.
Alle reacties Link kopieren
quote:boebele schreef op 28 juli 2008 @ 23:01:

Heb jij 3 auto's? Waar is dat nou weer goed voor?Dit is nou precies het punt van Wuiles...
Alle reacties Link kopieren
Ow dat iemand er naar vraagt vind ik geen enkel probleem ik vraag ook naar dingen die ik niet begrijp alleen soms word het een klein beetje vervelend.

Steevast op verjaardagen,feestjes enz moeten horen: ben je nu nog steeds niet aan de man? Of kom je alweer alleen en heel soms heb ik dan de neiging om iets te zeggen in de trant van: Ja jij ook weer hier met dezelfde vent waar je altijd zoveel over te klagen hebt..

Elke keer weer in de kroeg naast elke vent die maar beschikbaar is neergepoot worden in de hoop dat het iets zal worden en ja ik maak het echt mee hoor al begrijp ik wel dat de bedoelingen goed zijn.

Als ik behoefte heb aan een man kan ik die zelf wel zoeken en zolang ik dat niet doe heb ik er dus geen trek in.
Alle reacties Link kopieren
quote:wuiles schreef op 28 juli 2008 @ 20:33:

In dit specifieke geval opent Elninjoo een topic en geeft zij argumenten voor haar keuze. Anderen, waaronder ikzelf, reageren op die argumenten en geven tegenargumenten. Dit is in mijn ogen de kern van discussiëren en heeft niets te maken met de stelling dat alleenstaanden zich zouden moeten verantwoorden. Dat laatste heb ik nog niemand horen beweren hier.



Nee, de discussie ging niet over de argumenten van Elninjoo, maar juist OVER het feit dat er kennelijk steeds argumenten nodig zijn als je geen relatie hebt. En ook nog honderd procent zuivere ook!

Niemand beweert dat je je moet verantwoorden, tenminste niet expliciet, maar het blijkt uit de reacties!

Elninjoo voert het fenomeen op dat er altijd van alles wordt gevraagd aan iemand die geen relatie heeft, waarom/hoe dat kan/of hij of zij wel echt bewust gekozen heeft of gewoon zielig is en pecht heeft etc, en promt krijgt E. zulke vragen hier!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben het eens met de "happy singles" hier.

Ik zet het tussen haakjes want ik ben niet van het labelen, maar iedereen apart noement ben ik bang mensen te vergeten.



Ik ben ook al jaren vrijgezel, wel korte relaties gehad, en 1x een langere relatie van 3,5 jaar.

Inmiddels merkte ik bij mezelf dat ik pasgeleden niet meer de drang voelde een relatie te zoeken.

Ik vermaak me prima alleen heb leuke vrienden om me heen en heb een sv'tje voor het genot zoals miss thang.



Verder sluit ik me niet af voor een relatie, maar meer dan een LAT-relatie zit er voor mijn gevoel niet in.

Ik merk aan mezelf dat ik moeite heb om na 18 jaar voornamelijk alleen wonen ik moeite heb mijn plekje en leven full-time te delen. Het is gewoon echt mijn ding.



Dus voor mij voorlopig geen relatie en zeker niet samen wonen.

Bovendien woon ik met mijn grote liefde, ik hou namelijk heel veel van mezelf
Alle reacties Link kopieren
@ elninjoo en lievertje (en alle andere happy singles): ik heb bewondering voor mensen die heel goed gelukkig kunnen zijn alleen. Zelf merk ik dat ik wel goed alleen kan zijn, maar dat ik als ik geen relatie heb het gevoel heb dat ik iets mis-dat ik me toch wat eenzamer voel. Ik kom dan alleen thuis na mijn werk en vind het dan moeilijk het echt gezellig met mezelf te maken, vooral alleen eten en boodschappen doen geeft me een verdrietig en/of leeg gevoel. Hebben jullie dat ook wel eens of kunnen jullie je echt 'vol' voelen en het gezellig hebben alleen? Zo ja, hoe doen jullie dat? Ik vind dat inspirerend om te lezen..
Alle reacties Link kopieren
Natuurlijk is het niet altijd alleen maar leuk net als een relatie ook niet alleen maar leuk is..

Alles heeft voor en nadelen natuurlijk..

Ik heb 2 kinderen dus echt alleen ben ik eigenlijk nooit en als de kinderen 's avonds op bed liggen kan ik echt van dat alleen zijn genieten..

Ik hoef met niemand rekening te houden en kan doen waar ik zelf zin in heb..

Ik heb ook niet het idee dat ik iets mis ik zou eigenlijk niet eens weten wat ik zou moeten missen..

Feestdagen e.d. vind ik wel ietsjes minder leuk maar ook daar is prima doorheen te komen..

Een man in je leven is geen garantie voor leuke gezellige feestdagen het is toch wat je er zelf van maakt.
Alle reacties Link kopieren
Hoi Vertwijfeld,



natuurlijk mis ook ik wel eens de gezelligheid van het samen eten oid.

Ik los dat meestal op door regelmatig iemand uit te nodigen of door met mijn singel buurvrouw samen te eten.

Verder vind ik het na een heftige dienst waarin veel gebeurd is het wel eens jammer dat ik alleen thuis kom. Ik los dat op door dan een vriend (heb weinig vriendinnen) te bellen en er ff over te kletsen. En als ik dan de hoorn neerleg ben ik vaak blij alleen te zijn zodat ik dan kan gaan hangen, liggen of staan zoals ik wil en waar ik wil.

Ik werk ook onregelmatige diensten en ben daardoor ook vaak blij dat ik alleen ben. Wil ik namelijk voor een vroege dienst om 8 uur naar bed dan doe ik dat gewoon lekker. Met een relatie (ik hoor dit van collega's) hou je er toch vaak rekening mee dat dit ongezellig is voor de ander en ga je vaak later naar bed dan je zou willen. Dit geld ook voor mijn nachtdiensten, dan slaap ik heerlijk mijn 8 uurtjes overdag, terwijl collega's met partner dan vaak het gevoel hebben voor de gezelligheid op te moeten staan na 4 uurtjes of nog huishoudelijk werk moeten doen voor de partner thuis komt.

Ik bepaal dat dus zelf en tijdens mijn nachtdiensten gebeuren dus weinig huishoudelijke taken



Verder geniet ik vaak van de rust in mijn eigen huisje. Ik heb een baan die soms erg hectisch kan zijn en dan is rust thuis heerlijk.

Ook heb ik gemerkt dat als ik een relatie heb ik moeite heb om mijn "wereldje" thuis te delen. Ik voelde dat meestal dat ik mijn dingen moest aanpassen en na 18 jaar al alles zelfstandig doen heb ik daar heel veel moeite mee.



Dus ik vermaak me prima alleen en als ik behoefte heb aan gezelschap bel ik mijn vrienden op.



Vooral dat ik nu de focus van het willen hebben van een relatie af gehaald heb, maakt voor mij dat ik het nog beter in mijn eentje red. In die zin dat ik het niet meer erg vind alleen te zijn.

Toen ik me nog wel op het krijgen van een relatie focuste voelde ik me eenzamer dan nu.



En wie weet kom ik nog eens iemand tegen waarvan ik denk daar wil ik oud mee worden. Dat zie ik dan wel als het zover is. Ik sluit het niet uit, alleen het "moeten" om gelukkig te zijn is er vanaf en dat geeft heel veel rust en geluk.



Als je nog meer vragen hebt of meer wil weten laat je het maar horen.



Groetjes Lievertje
Alle reacties Link kopieren
Hoi,



Even een reactie vanaf een andere hoek, ik ben ook eind 30 en heb nu sinds 8 maanden wel een relatie. (eerste relatie, daarvoor altijd SV-scharrels)

Ik vroeg mij na dit topic af, of ik ook nu gelukkiger ben dan voorheen en dat is niet zo. Dit is voor mij wel een hele nieuwe leerzame periode om nu veel samen te delen en te spiegelen maar een relatie kost ook veel tijd. En ik heb een kinderwens en die wilde ik alleen in vervulling laten gaan met een leuke man. Je moet inderdaad wel meer uit jezelf halen als je single bent maar daar wordt je ook wel weer heel sterk en zelfstandig van. Het is voor mij wel een prettig idee dat ik het alleen ook prima kan redden. Uiteindelijk moet je het toch zelf doen ook in een relatie.
Alle reacties Link kopieren
@lievertje: bedankt voor je uitgebreide reactie. Er zitten inderdaad ook heerlijke kanten aan alleen zijn: kunnen gaan en staan waar je wil en dus ook doen wat je echt wilt, in plaats van je aan te passen voor de lieve vrede. En het is idd fijn als je vrienden hebt die je kunt bellen om de dingen die je kwijt wilt te bespreken!

Bij mezelf merk ik dat ik als ik single ben niet echt ongelukkiger ben dan met een relatie, maar me soms wel leger voel. Het idee alsof mijn leven er ineens minder toe doet, omdat het niet door iemand van dichtbij bekeken wordt (vrienden staan er verder van af). En dat vind ik triest van mezelf. Ik wil leren het met mezelf zo fijn te hebben dat ik niet meer zo gericht ben op het hebben van een relatie. Ik mis vooral vanzelfsprekende gezelligheid, zoals je dat hebt in een gezin waarin je opgroeit. Als single moet je de gezelligheid actief opzoeken, niemand is er al als vanzelf. En ik merk dat ik daar moeite mee heb, maar eigenlijk wil ik dus leren 'thuis te komen bij mezelf'. Hoe ervaar jij dat?
Alle reacties Link kopieren
Hoe doet TO het dan met haar seksuele behoeften? Voor mij zijn porno en masturbatie toch geen volwaardige equivalenten van echte seks.... Of heb je een seks-relatie?
Alle reacties Link kopieren
quote:Geleerd schreef op 31 juli 2008 @ 14:58:

Hoe doet TO het dan met haar seksuele behoeften? Voor mij zijn porno en masturbatie toch geen volwaardige equivalenten van echte seks.... Of heb je een seks-relatie?Pfff... word je nu zelf nooit eens moe van dat voortdurende gehengel naar seksdetails in elk topic waar je je gezicht laat zien? Volgens mij ben je een beetje gefrustreerd ofzo.
Alle reacties Link kopieren
@Vertwijfeld,



sorry dat ik nu pas reageer. Ik was even druk op het werk en heb daar dagelijks 7 beeldschermen voor mijn neus dus soms even geen zin om thuis mog achter de pc te kruipen. Verder thuis ook nog met vanalles bezig, je kent die momenten vast wel.

Nu heb ik weer even tijd dus ben weer bij gaan lezen op diverse topics.



Ik ken het lege gevoel wel. Voorheen had ik het heel vaak, tegenwoordig steeds minder.

Ik heb een paar jaar geleden een training gevonden waar ik de liefde voor mezelf weer terug gevonden heb. Ik heb daar geleerd dat ik er mag zijn zoals ik ben en dat ik daarom gewoon van mezelf mag houden.



Ik heb je uitgenodigd als vriend en als je wil mag je me mailen dan vertel ik er meer over.



@ Geleerd: als je hier het topic komt verzieken met die rare sex vragen ga ik je bij de angels aangeven. We hebben een oprecht topic wat niet door jou vervuilt hoeft te worden.



Groetjes allemaal Lievertje

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven