Singles
zondag 5 augustus 2007 om 22:16
Aan mij dit keer de eer... 
Het lijstje voor alle nieuwe Singles
- Leeftijd?
- Hoe lang al single?
- Langste relatie ?
- Kortste relatie?
- Regio?
- Aan het daten?
- Cijfer relatie wens (Janneke schaal: 0 = relatiefobie, 10 = constant op zoek)
- Sterrenbeeld ?
- Kinderen of kinderwens ?
- Hobby's (speciaal voor Q)
Het lijstje voor alle nieuwe Singles
- Leeftijd?
- Hoe lang al single?
- Langste relatie ?
- Kortste relatie?
- Regio?
- Aan het daten?
- Cijfer relatie wens (Janneke schaal: 0 = relatiefobie, 10 = constant op zoek)
- Sterrenbeeld ?
- Kinderen of kinderwens ?
- Hobby's (speciaal voor Q)
zondag 29 juni 2008 om 11:59
Hahaha, Sun! Zo gebeurt er niks en zo gebeurt er van alles tegelijk (of vlak na elkaar). Heerlijk die verwarring
Vleer, ben je al uit je 'dilemma' dat je laatst had?
Hoi Pop, voelde dat leuk, toen PMN je zijn vriendin noemde? Wil je dat ook zijn?
Hallo Lyc, liefdesverdriet suckt zwaar hè... Probeer goed voor jezelf te zorgen, je hebt jezelf nodig nu.
Eventjes spuien over de Franse Meneer hoor... Hij had vannacht een mail gestuurd over dat hij expres niet terugmailde om mij te 'spiegelen'. Want hij denkt dat ik ook expres niet meer zo vaak mailde, omdat ik al meteen toen ik terug was uit Frankrijk wist dat ik hem niet meer wilde zien. Het is waar dat ik al minder begon te voelen, maar ik doe zoiets niet bewust.
Hij baalt als een stekker nu omdat hij al een ticket had gekocht om in juli naar mij te komen. Nu vindt hij dat ik 'de verantwoordelijkheid' moet nemen (omdat ik hem aan het lijntje zou hebben gehouden) om het geld van zijn ticket naar hem over te maken... Nou jaaaa zeg! Ben ik gek dat ik dit zacht gezegd niet 'chic' vind?
Vleer, ben je al uit je 'dilemma' dat je laatst had?
Hoi Pop, voelde dat leuk, toen PMN je zijn vriendin noemde? Wil je dat ook zijn?
Hallo Lyc, liefdesverdriet suckt zwaar hè... Probeer goed voor jezelf te zorgen, je hebt jezelf nodig nu.
Eventjes spuien over de Franse Meneer hoor... Hij had vannacht een mail gestuurd over dat hij expres niet terugmailde om mij te 'spiegelen'. Want hij denkt dat ik ook expres niet meer zo vaak mailde, omdat ik al meteen toen ik terug was uit Frankrijk wist dat ik hem niet meer wilde zien. Het is waar dat ik al minder begon te voelen, maar ik doe zoiets niet bewust.
Hij baalt als een stekker nu omdat hij al een ticket had gekocht om in juli naar mij te komen. Nu vindt hij dat ik 'de verantwoordelijkheid' moet nemen (omdat ik hem aan het lijntje zou hebben gehouden) om het geld van zijn ticket naar hem over te maken... Nou jaaaa zeg! Ben ik gek dat ik dit zacht gezegd niet 'chic' vind?
zondag 29 juni 2008 om 12:25
Nou, ik ben weer wakker hoor !
Oh oh oh wat een nacht! Maar daarover zo meer.
Lyc, een hele dikke knuffel voor jou! Liefdesverdriet is vreselijk! Helaas kun je niet even een paracetamolletje of zo nemen om de pijn te verzachten, nee, het moet echt slijten en dat heeft tijd nodig.
Zorg goed voor jezelf, blijf eten en probeer niet in een hoekje weg te duiken. Zijn er familieleden, vrienden of vriendinnen die een beetje op je (kunnen) letten? En schrijf van je af! Gewoon hier schrijven meid!
Pop, wat lekker dat je vakantie hebt! Kun je die mooi met 'je vriend' PMB doorbrengen! Lief zeg dat hij dat zegt! Ik herinner me van mijn Ex dat toen hij mij voor het eerst voorstelde als 'mijn vriendin' ik wel een gat in de lucht kon springen! Dat is toch weer een 'stap' en een bevestiging. Heerlijk!
Nu over vannacht... Een vriend van mij die ik al zo'n tien jaar ken, belde me gisteravond rond elf uur op om nog even een terrasje te pakken. Nou, hebben we gedaan, leuk gekletst. Daarna zijn we nog een paar kroegen in geweest, en op de dansvloer stonden we wel heel erg tegen elkaar aan maar was het steeds onder het mom van 'goh wat is het hier druk he'. Toen we naar buiten liepen, had hij me wel op zo'n manier vast dat ik dacht van hmm, ik voel een spanning. Tsja en toen... it happened. Hij begon mij te zoenen. En ik vond het helemaal niet erg, maar ik was overrompeld en diep onder de indruk. Direct begonnen de raderen in mijn hoofd overuren te draaien "VL" "CM" "date volgende week en nu zoenen met zeer goede vriend?!
En nu ben ik nog steeds verbaasd dat dit tussen ons is gebeurd. Het is vaak voorspeld door andere vrienden van ons, maar dat het echt zou gebeuren?! Ik had dit zeker na tien jaar niet verwacht. Maar nu ik me afvraag waarom het dan niet eerder gebeurd is, komt dat denk ik doordat we normaalgesproken altijd afspreken als er andere vrienden bij zijn. En hij heeft in het verleden een relatie gehad van een aantal jaren en als hij single was, dan had ik vaak weer een vriendje...
Het rare is wel dat er nu iets is gebeurd tussen ons wat wel gevolgen kan hebben voor hoe wij nu straks met elkaar omgaan. Ik weet namelijk niet of dit nu gebeurd is omdat we allebei drank op hadden en het dus een eenmalig iets was. Of niet. Het lijkt me dus zeker belangrijk om het hier binnenkort over te praten, vooral omdat we over twee weken weer een feest hebben waar de hele vriendengroep is. En dat kan natuurlijk ongemakkelijke situaties opleveren.
Toch durf ik hem niet te bellen en laat ik hem maar bellen (of smsen). Het is raar.
Oh oh oh wat een nacht! Maar daarover zo meer.
Lyc, een hele dikke knuffel voor jou! Liefdesverdriet is vreselijk! Helaas kun je niet even een paracetamolletje of zo nemen om de pijn te verzachten, nee, het moet echt slijten en dat heeft tijd nodig.
Zorg goed voor jezelf, blijf eten en probeer niet in een hoekje weg te duiken. Zijn er familieleden, vrienden of vriendinnen die een beetje op je (kunnen) letten? En schrijf van je af! Gewoon hier schrijven meid!
Pop, wat lekker dat je vakantie hebt! Kun je die mooi met 'je vriend' PMB doorbrengen! Lief zeg dat hij dat zegt! Ik herinner me van mijn Ex dat toen hij mij voor het eerst voorstelde als 'mijn vriendin' ik wel een gat in de lucht kon springen! Dat is toch weer een 'stap' en een bevestiging. Heerlijk!
Nu over vannacht... Een vriend van mij die ik al zo'n tien jaar ken, belde me gisteravond rond elf uur op om nog even een terrasje te pakken. Nou, hebben we gedaan, leuk gekletst. Daarna zijn we nog een paar kroegen in geweest, en op de dansvloer stonden we wel heel erg tegen elkaar aan maar was het steeds onder het mom van 'goh wat is het hier druk he'. Toen we naar buiten liepen, had hij me wel op zo'n manier vast dat ik dacht van hmm, ik voel een spanning. Tsja en toen... it happened. Hij begon mij te zoenen. En ik vond het helemaal niet erg, maar ik was overrompeld en diep onder de indruk. Direct begonnen de raderen in mijn hoofd overuren te draaien "VL" "CM" "date volgende week en nu zoenen met zeer goede vriend?!
En nu ben ik nog steeds verbaasd dat dit tussen ons is gebeurd. Het is vaak voorspeld door andere vrienden van ons, maar dat het echt zou gebeuren?! Ik had dit zeker na tien jaar niet verwacht. Maar nu ik me afvraag waarom het dan niet eerder gebeurd is, komt dat denk ik doordat we normaalgesproken altijd afspreken als er andere vrienden bij zijn. En hij heeft in het verleden een relatie gehad van een aantal jaren en als hij single was, dan had ik vaak weer een vriendje...
Het rare is wel dat er nu iets is gebeurd tussen ons wat wel gevolgen kan hebben voor hoe wij nu straks met elkaar omgaan. Ik weet namelijk niet of dit nu gebeurd is omdat we allebei drank op hadden en het dus een eenmalig iets was. Of niet. Het lijkt me dus zeker belangrijk om het hier binnenkort over te praten, vooral omdat we over twee weken weer een feest hebben waar de hele vriendengroep is. En dat kan natuurlijk ongemakkelijke situaties opleveren.
Toch durf ik hem niet te bellen en laat ik hem maar bellen (of smsen). Het is raar.
zondag 29 juni 2008 om 12:30
Oh hoi Puck!
Wat een aparte gedacht van Franse Meneer! Dat FM zich wil spiegelen zonder dat jij dat doorhebt, heeft denk ik weinig nut. Jammer dat het dan zo loopt.
Dat ticket-issue is een risico van het vak zou ik zeggen. Dat jij degene bent die het nu niet meer met FM ziet zitten, wil niet zeggen dat jij ook verantwoordelijk bent voor alle gevolgen die het verbreken van een relatie met zich meebrengt. En FM kan natuurlijk nog steeds naar NL komen. Gaat hij toch lekker familie of vrienden opzoeken? En als hij het ticket annuleert kan hij misschien nog een gedeelte terugkrijgen. Dat hangt van de airlines en het aantal dagen van tevoren dat je annuleert af.
FM heeft een investering in de liefde gedaan. Investeren is altijd een risico. Iedereen hoopt op winst, maar helaas zijn er ook mensen die verlies lijden...
Wat een aparte gedacht van Franse Meneer! Dat FM zich wil spiegelen zonder dat jij dat doorhebt, heeft denk ik weinig nut. Jammer dat het dan zo loopt.
Dat ticket-issue is een risico van het vak zou ik zeggen. Dat jij degene bent die het nu niet meer met FM ziet zitten, wil niet zeggen dat jij ook verantwoordelijk bent voor alle gevolgen die het verbreken van een relatie met zich meebrengt. En FM kan natuurlijk nog steeds naar NL komen. Gaat hij toch lekker familie of vrienden opzoeken? En als hij het ticket annuleert kan hij misschien nog een gedeelte terugkrijgen. Dat hangt van de airlines en het aantal dagen van tevoren dat je annuleert af.
FM heeft een investering in de liefde gedaan. Investeren is altijd een risico. Iedereen hoopt op winst, maar helaas zijn er ook mensen die verlies lijden...
zondag 29 juni 2008 om 12:37
Puck 1 ding wat je niet moet doen is geld overmaken naar zijn rekening voor dat ticket.. come on zeg !!!
Ik ga douchen straks naar kennis die nu in t revalidatiecentum ligt samen met WL..
p.s ben uit mijn dilemma maar vraag voor de zekerheid van de week in een mail ff aan Xan.. mijn steun en toeverlaat via de mail haha
Ik ga douchen straks naar kennis die nu in t revalidatiecentum ligt samen met WL..
p.s ben uit mijn dilemma maar vraag voor de zekerheid van de week in een mail ff aan Xan.. mijn steun en toeverlaat via de mail haha
zondag 29 juni 2008 om 13:20
Hoi...
@ Sun,
Ben echt blij te lezen dat het leven je weer wat toelacht. Ken je verhaal en weet wat voor kl*te tijd je achter de rug hebt.
Hier blijft het maar malen...
Geen seconde is hij uit m'n hoofd.
Heb ik het wel goed gedaan of heeft hij gelijk wanneer hij zegt dat ik de kans heb gehad het te laten werken maar die niet genomen heb?
Meende hij de lelijke dingen die hij zei en zo ja verdiende ik die?
Heeft hij nu verdriet, spijt?
Zoveel vragen waar ik nooit een (eerlijk) antwoord op zal krijgen...
Ben halverwege dertig en heb het gevoel dat ik gefaald heb. Dat er met mij niet te leven valt, dat ik niet de moeite waard ben, dat ik hém niet waard ben....
Ben bang dat ik niemand meer kan (en durf) vertrouwen... dat.... ja lyc zeg het maar.... dat ik alleen blijf en nooit gelukkig wordt...
En dat wil ik gvd niet!!
Geloof me... heb m'n portie de afgelopen jaren op allerlei fronten wel gehad. En heb nu echt het gevoel dat ik uitgevochten ben. Dat ik het gewoon niet meer kán!
@ Sun,
Ben echt blij te lezen dat het leven je weer wat toelacht. Ken je verhaal en weet wat voor kl*te tijd je achter de rug hebt.
Hier blijft het maar malen...
Geen seconde is hij uit m'n hoofd.
Heb ik het wel goed gedaan of heeft hij gelijk wanneer hij zegt dat ik de kans heb gehad het te laten werken maar die niet genomen heb?
Meende hij de lelijke dingen die hij zei en zo ja verdiende ik die?
Heeft hij nu verdriet, spijt?
Zoveel vragen waar ik nooit een (eerlijk) antwoord op zal krijgen...
Ben halverwege dertig en heb het gevoel dat ik gefaald heb. Dat er met mij niet te leven valt, dat ik niet de moeite waard ben, dat ik hém niet waard ben....
Ben bang dat ik niemand meer kan (en durf) vertrouwen... dat.... ja lyc zeg het maar.... dat ik alleen blijf en nooit gelukkig wordt...
En dat wil ik gvd niet!!
Geloof me... heb m'n portie de afgelopen jaren op allerlei fronten wel gehad. En heb nu echt het gevoel dat ik uitgevochten ben. Dat ik het gewoon niet meer kán!
zondag 29 juni 2008 om 13:44
Lyc, ga jezelf nu geen schuldgevoel aanpraten en laat dat ook zeker niet door je ex doen!
Ik ben van mening dat met iedereen valt te leven en iedereen de moeite waard is, dus ook jij Lyc! Het probleem is alleen dat het niet in elke combinatie met iedereen geldt. Blijkbaar heb jij het gewoon erg slecht getroffen. Dat je je nu zo klote voelt is, vooral na deze relatiebreuk, dan ook heel normaal. Maar lieve lieve Lyc, ik hoop echt dat je het licht weer gaat zien. Knuffel.
Ik ben van mening dat met iedereen valt te leven en iedereen de moeite waard is, dus ook jij Lyc! Het probleem is alleen dat het niet in elke combinatie met iedereen geldt. Blijkbaar heb jij het gewoon erg slecht getroffen. Dat je je nu zo klote voelt is, vooral na deze relatiebreuk, dan ook heel normaal. Maar lieve lieve Lyc, ik hoop echt dat je het licht weer gaat zien. Knuffel.
zondag 29 juni 2008 om 13:59
Lyc ik sluit mij aan bij Sun.. Jezelf geen schuldgevoel aanpraten.
Natuurlijk heb je die lelijke woorden niet verdiend , dat zegt meer over hem dat hij dat zegt dan dat dat iets over jou zegt.
Soms passen bepaalde combinaties niet bij elkaar, RPO en ik pasten ook niet bij elkaar. Altijd maar strijd en gezeur.
Heel wat woordenwisselingen gehad en de liefde was ver te zoeken, dan is het beter om er gewoon mee te kappen .
Hou van je zelf , geloof in je zelf en vertrouw op jezelf !!!!
Dikke knufff
Natuurlijk heb je die lelijke woorden niet verdiend , dat zegt meer over hem dat hij dat zegt dan dat dat iets over jou zegt.
Soms passen bepaalde combinaties niet bij elkaar, RPO en ik pasten ook niet bij elkaar. Altijd maar strijd en gezeur.
Heel wat woordenwisselingen gehad en de liefde was ver te zoeken, dan is het beter om er gewoon mee te kappen .
Hou van je zelf , geloof in je zelf en vertrouw op jezelf !!!!
Dikke knufff
zondag 29 juni 2008 om 14:34
Lyc, als iemand je zo'n minderwaardig gevoel over jezelf geeft, dan is ie niet goed voor je... Een uitdrukking als "je hebt de kans gehad om het te laten werken, maar die heb je niet genomen" vind ik zwaar gemeen. Laag. Iedereen handelt op een bepaald moment op de manier waarop ie denkt dat het 't beste is. Als het tussen jullie niet werkte, oké, dat kan. Maar zulke dingen zeggen om je een schuldgevoel te bezorgen, dat is echt niet tof hoor.
Blijf dicht bij jezelf. Je hoeft niet te vechten, alleen maar je verdriet toe te laten als dat lukt.
Ik peins er ook niet over om dat geld over te maken, Vleer. Kom nou. En Sun, ik denk er net zo over als jij het verwoordt. Ik nam ook een risico toen ik een ticket naar Frankrijk boekte. Als het niet had geklikt, had ik ter plekke iets anders moeten verzinnen om te gaan doen daar en dat had ik ook gedaan. Dit is niet mijn verantwoordelijkheid.
Maar Sun, wat vind je van die vriend? Lijkt me heel weird dat zoiets gebeurt na zoveel jaar, maar ook spannend! Zou je verliefd op hem kunnen worden?
Blijf dicht bij jezelf. Je hoeft niet te vechten, alleen maar je verdriet toe te laten als dat lukt.
Ik peins er ook niet over om dat geld over te maken, Vleer. Kom nou. En Sun, ik denk er net zo over als jij het verwoordt. Ik nam ook een risico toen ik een ticket naar Frankrijk boekte. Als het niet had geklikt, had ik ter plekke iets anders moeten verzinnen om te gaan doen daar en dat had ik ook gedaan. Dit is niet mijn verantwoordelijkheid.
Maar Sun, wat vind je van die vriend? Lijkt me heel weird dat zoiets gebeurt na zoveel jaar, maar ook spannend! Zou je verliefd op hem kunnen worden?
zondag 29 juni 2008 om 14:46
Ik hoor nu idd van alle kanten om me heen: geloof in jezelf, hou van jezelf.... maar eerlijk gezegd heb ik geen idee waar mensen het over hebben! Echt niet!
En verstandelijk weet ik dat de schuld niet bij mij ligt. Een uur voordat hij die gemene dingen zei (en geloof me...wat ik hier opschreef was het topje van de ijsberg!) vertelde hij me nog hoeveel hij van me hield en dat hij vertrouwen in ons had!
In de jaren dat we samen waren heb ik hem een aantal keren weer teruggenomen na een breuk van zijn kant.
Als hij vertelde hoe hij me miste, besefte wat hij weggegooid had, besefte wat hij fout gedaan had....
Maar hij vervalt steeds in hetzelfde patroon..
Dat WEET ik VERSTANDELIJK!
Maar het is alsof er gevochten wordt in mijn hoofd en hart en dat het gevoel het steeds wint.
Mensen zeggen dat ik hem al die tijd op een voetstuk geplaatst heb... en dat hij daar nog steeds staat.
Dat ik mijn ogen sluit voor alle dingen die hij me níet gaf en alleen maar kan denken aan de dingen die hij me wél gaf.
En ja.... dat is ook zo...
Voor mij waren de dingen die ik wél ontving in deze relatie zo ontzettend mooi en belangrijk dat ik het andere accepteerde.
Ben naast het feit dat ik hém ontzettend mis zo bang om alleen verder te moeten.
Die gedachte verlamt me helemaal...
Dank jullie wel meiden!
En verstandelijk weet ik dat de schuld niet bij mij ligt. Een uur voordat hij die gemene dingen zei (en geloof me...wat ik hier opschreef was het topje van de ijsberg!) vertelde hij me nog hoeveel hij van me hield en dat hij vertrouwen in ons had!
In de jaren dat we samen waren heb ik hem een aantal keren weer teruggenomen na een breuk van zijn kant.
Als hij vertelde hoe hij me miste, besefte wat hij weggegooid had, besefte wat hij fout gedaan had....
Maar hij vervalt steeds in hetzelfde patroon..
Dat WEET ik VERSTANDELIJK!
Maar het is alsof er gevochten wordt in mijn hoofd en hart en dat het gevoel het steeds wint.
Mensen zeggen dat ik hem al die tijd op een voetstuk geplaatst heb... en dat hij daar nog steeds staat.
Dat ik mijn ogen sluit voor alle dingen die hij me níet gaf en alleen maar kan denken aan de dingen die hij me wél gaf.
En ja.... dat is ook zo...
Voor mij waren de dingen die ik wél ontving in deze relatie zo ontzettend mooi en belangrijk dat ik het andere accepteerde.
Ben naast het feit dat ik hém ontzettend mis zo bang om alleen verder te moeten.
Die gedachte verlamt me helemaal...
Dank jullie wel meiden!
zondag 29 juni 2008 om 14:57
Lyc, het is vreselijk om alleen te zijn! Iedereen wil een leuke relatie, huisje, boompje, beestje. En als dat niet zo gaat/is, dan is dat vreselijk!
Op dit moment weet je heus wel hoe het verstandelijk in elkaar zit, ook weet je dat dit klotegevoel ooit een keer over gaat en dat je ooit over hem heen komt. Ook weet je dat hij in hetzelfde patroon vervalt. Maar daar heb je nu vrij weinig aan, want je gevoel zegt iets anders en schreeuwt om hem en dat gevoel is nu natuurlijk heel veel sterker dan je verstand.
Geef je gevoelens de ruimte en om het te verwerken. Praat/schreeuw/huil erover.
Op dit moment weet je heus wel hoe het verstandelijk in elkaar zit, ook weet je dat dit klotegevoel ooit een keer over gaat en dat je ooit over hem heen komt. Ook weet je dat hij in hetzelfde patroon vervalt. Maar daar heb je nu vrij weinig aan, want je gevoel zegt iets anders en schreeuwt om hem en dat gevoel is nu natuurlijk heel veel sterker dan je verstand.
Geef je gevoelens de ruimte en om het te verwerken. Praat/schreeuw/huil erover.
zondag 29 juni 2008 om 15:02
Lyc, dat is de kern denk ik, dat je bang bent om alleen met jezelf verder te gaan. Als je een stevige basis in jezelf hebt gevonden, als je weet dat je goed gezelschap voor jezelf bent, dan hoef je niet bang te zijn om alleen te zijn. Dan ben je naast iemand net zo veel waard als zonder relatie. Dat ben je nu natuurlijk al, maar dan vóel je het ook zo.
Ik snap dat het vaag kan klinken, 'hou van jezelf' en zo. Hoe doe je dat? Ik kan het je niet precies uitleggen. Wat ik wel weet is dat ik kapot was toen mijn laatste belangrijke ex het uitmaakte. Verstandelijk wist ik dat ik beter af was zonder hem want hij had niet fraai gehandeld en was goed in emotionele manipulatie, maar gevoelsmatig was ik bijna verslaafd aan hem. Ik had zo'n verdriet, het deed gewoon fysiek pijn. Ik weet nog heel goed hoe ik toen in mijn hoofd een soort omslagpunt bereikte. Eerder zei ik dingen tegen mezelf als "sukkel!" of zo, of "trut", als ik vond dat ik iets stoms had gedaan. Maar ik besefte op de een of andere manier dat ik mezelf nu heel hard nodig had en dat ik daarom ook aardig voor mezelf moest worden. Dus begon ik mezelf bemoedigend en vriendelijk toe te spreken. Het klinkt wat raar misschien, maar op een gegeven moment wordt dat een gewoonte. Je gaat jezelf behandelen zoals je een goede vriendin zou behandelen. Daar praat je ook goed over en die bescherm je. En als je dat kunt, laat je ook niet meer toe dat anderen jou als een stuk stront behandelen of met je gevoel aan de haal gaan.
Je bent alleen, Lyc. Je bent jij. Dat ben je altijd al geweest, ook als je tussen 100 anderen stond. Dat zijn we allemaal. Als je gaat leren dat dat niet erg is, oké zelfs, dan doe je jezelf een groot plezier.
Ik snap dat het vaag kan klinken, 'hou van jezelf' en zo. Hoe doe je dat? Ik kan het je niet precies uitleggen. Wat ik wel weet is dat ik kapot was toen mijn laatste belangrijke ex het uitmaakte. Verstandelijk wist ik dat ik beter af was zonder hem want hij had niet fraai gehandeld en was goed in emotionele manipulatie, maar gevoelsmatig was ik bijna verslaafd aan hem. Ik had zo'n verdriet, het deed gewoon fysiek pijn. Ik weet nog heel goed hoe ik toen in mijn hoofd een soort omslagpunt bereikte. Eerder zei ik dingen tegen mezelf als "sukkel!" of zo, of "trut", als ik vond dat ik iets stoms had gedaan. Maar ik besefte op de een of andere manier dat ik mezelf nu heel hard nodig had en dat ik daarom ook aardig voor mezelf moest worden. Dus begon ik mezelf bemoedigend en vriendelijk toe te spreken. Het klinkt wat raar misschien, maar op een gegeven moment wordt dat een gewoonte. Je gaat jezelf behandelen zoals je een goede vriendin zou behandelen. Daar praat je ook goed over en die bescherm je. En als je dat kunt, laat je ook niet meer toe dat anderen jou als een stuk stront behandelen of met je gevoel aan de haal gaan.
Je bent alleen, Lyc. Je bent jij. Dat ben je altijd al geweest, ook als je tussen 100 anderen stond. Dat zijn we allemaal. Als je gaat leren dat dat niet erg is, oké zelfs, dan doe je jezelf een groot plezier.
zondag 29 juni 2008 om 15:05
quote:Puck9 schreef op 29 juni 2008 @ 14:34:
Maar Sun, wat vind je van die vriend? Lijkt me heel weird dat zoiets gebeurt na zoveel jaar, maar ook spannend! Zou je verliefd op hem kunnen worden?
Haha, ik loop nog als een kip zonder kop door huis nu. Ik ben echt helemaal van de kaart. Herken mezelf ook niet, ben niet iemand die elke week met iemand anders zoent, maar daar lijkt het wel bijna op.. Weird is idd het juiste woord.
Wat ik van die vriend vind? Een erg leuke jongen. En ja, ik zou verliefd op hem kunnen worden. Maar dat idee is gewoon nooit bij mij opgekomen omdat hij óf een relatie had óf ik een relatie had óf ik dacht dat omdat we elkaar al zo lang kennen dat niet zou kunnen..
Ik weet op dit moment ook even niet welke vriend of vriendin ik hierover moet bellen. Twee vriendinnen van mij zitten enorm in een singles-dip en ik weet dat ze jaloers zijn op mijn 'acties', dus ik durf dit dilemma hen niet voor het leggen. Ook een goede vriendin van mij is ook bevriend met deze vriend en zij zal het fantastisch vinden, maar ik ben bang dat zij het écht niet voor zich kan houden tegen de andere vrienden en vriendinnen. We zijn heel close met elkaar en dit vindt zij ongetwijfeld een te spannend verhaal.
Die vriend en ik moeten eerst maar even contact hebben met elkaar over of het een 'ongelukje' was of niet. En dan kunnen we het er over hebben of we het geheim gaan houden voor de andere vrienden of niet. Lijkt me de verstandigste oplossing.
Maar Sun, wat vind je van die vriend? Lijkt me heel weird dat zoiets gebeurt na zoveel jaar, maar ook spannend! Zou je verliefd op hem kunnen worden?
Haha, ik loop nog als een kip zonder kop door huis nu. Ik ben echt helemaal van de kaart. Herken mezelf ook niet, ben niet iemand die elke week met iemand anders zoent, maar daar lijkt het wel bijna op.. Weird is idd het juiste woord.
Wat ik van die vriend vind? Een erg leuke jongen. En ja, ik zou verliefd op hem kunnen worden. Maar dat idee is gewoon nooit bij mij opgekomen omdat hij óf een relatie had óf ik een relatie had óf ik dacht dat omdat we elkaar al zo lang kennen dat niet zou kunnen..
Ik weet op dit moment ook even niet welke vriend of vriendin ik hierover moet bellen. Twee vriendinnen van mij zitten enorm in een singles-dip en ik weet dat ze jaloers zijn op mijn 'acties', dus ik durf dit dilemma hen niet voor het leggen. Ook een goede vriendin van mij is ook bevriend met deze vriend en zij zal het fantastisch vinden, maar ik ben bang dat zij het écht niet voor zich kan houden tegen de andere vrienden en vriendinnen. We zijn heel close met elkaar en dit vindt zij ongetwijfeld een te spannend verhaal.
Die vriend en ik moeten eerst maar even contact hebben met elkaar over of het een 'ongelukje' was of niet. En dan kunnen we het er over hebben of we het geheim gaan houden voor de andere vrienden of niet. Lijkt me de verstandigste oplossing.
zondag 29 juni 2008 om 15:16
Lyc, ik heb de tijd genomen om verdrietig te zijn. Veel te huilen, maar op een bepaald moment bedacht ik dat ik zo ook niet verder kon. Van alleen maar huilen ging ik me alleen maar rot voelen.
Ik ben toen dingen gaan zoeken om mezelf op te vrolijken. Ik ging in plaats van verdrietige en romantische muziek naar vrolijke up tempo liedjes luisteren. Ging soms alleen in huis staan dansen (moest van mezelf alles eruit dansen). Ik ging met mezelf afspreken dat ik me mooi moest aankleden als ik de deur uitging, ook al is het naar de supermarkt. Haar netjes, make up op, leuke kleding aan. Ik dacht: als ik er leuk uitzie, dan ga ik me vanzelf goed voelen. Dan kijken mensen je ook niet aan van: och, wat ziet die meid er toch als een hoopje ellende uit. Doordat ik voor mijn uiterlijk zorgde (ging naar kapper, schoonheidssalon), ging ik weer rechtop lopen. In het begin voelde ik me heel leeg en nep, maar na een tijdje zag ik dat mensen op straat of in de winkel me heel aardig aankeken. Ik dwong mezelf te glimlachen naar de mensen, ze glimlachten terug. En door die aardige blikken en glimlachen ging ik me weer beter voelen. Zo ging langzaam de spiraal weer omhoog.
Als ik me verdrietig voelde, mocht dat, maar na een uurtje te hebben gehuild (en soms veel langer hoor), dan wist ik dat ik mezelf maar even moest oppeppen door de vrolijke liedjes. Babyfoto's van mezelf bekijken, of ik ging een dvd van een leuke cabaretier opzetten of zo. Elke serie of film waar ook maar iets van relaties/romantiek in voorkwam, was op zo'n moment uit den boze.
Misschien is het nu nog niet het moment voor jou om deze tips nu te gebruiken, maar misschien heb je er in een later stadium wat aan. Ik was na een paar weken huilen het huilen en rot voelen zo zat. Had keel- en hoofdpijn van de ellende. Toen ben ik het radicaal gaan omgooien.
Ik ben toen dingen gaan zoeken om mezelf op te vrolijken. Ik ging in plaats van verdrietige en romantische muziek naar vrolijke up tempo liedjes luisteren. Ging soms alleen in huis staan dansen (moest van mezelf alles eruit dansen). Ik ging met mezelf afspreken dat ik me mooi moest aankleden als ik de deur uitging, ook al is het naar de supermarkt. Haar netjes, make up op, leuke kleding aan. Ik dacht: als ik er leuk uitzie, dan ga ik me vanzelf goed voelen. Dan kijken mensen je ook niet aan van: och, wat ziet die meid er toch als een hoopje ellende uit. Doordat ik voor mijn uiterlijk zorgde (ging naar kapper, schoonheidssalon), ging ik weer rechtop lopen. In het begin voelde ik me heel leeg en nep, maar na een tijdje zag ik dat mensen op straat of in de winkel me heel aardig aankeken. Ik dwong mezelf te glimlachen naar de mensen, ze glimlachten terug. En door die aardige blikken en glimlachen ging ik me weer beter voelen. Zo ging langzaam de spiraal weer omhoog.
Als ik me verdrietig voelde, mocht dat, maar na een uurtje te hebben gehuild (en soms veel langer hoor), dan wist ik dat ik mezelf maar even moest oppeppen door de vrolijke liedjes. Babyfoto's van mezelf bekijken, of ik ging een dvd van een leuke cabaretier opzetten of zo. Elke serie of film waar ook maar iets van relaties/romantiek in voorkwam, was op zo'n moment uit den boze.
Misschien is het nu nog niet het moment voor jou om deze tips nu te gebruiken, maar misschien heb je er in een later stadium wat aan. Ik was na een paar weken huilen het huilen en rot voelen zo zat. Had keel- en hoofdpijn van de ellende. Toen ben ik het radicaal gaan omgooien.
zondag 29 juni 2008 om 15:23
quote:Puck9 schreef op 29 juni 2008 @ 15:02:
Wat ik wel weet is dat ik kapot was toen mijn laatste belangrijke ex het uitmaakte. Verstandelijk wist ik dat ik beter af was zonder hem want hij had niet fraai gehandeld en was goed in emotionele manipulatie, maar gevoelsmatig was ik bijna verslaafd aan hem. Ik had zo'n verdriet, het deed gewoon fysiek pijn. .
Jee Puck.... wat herken in veel in deze woorden!
Verslaafd... emotionele manipulatie....
Ik geef toe.. ik ben verslaafd aan hem en deze relatie. Waarom zou ik hem anders een aantal keren teruggenomen hebben?
Verslaafd aan zijn bevestiging, het gevoel dat hij me gaf, het gevoel dat zo'n bijzonder iemand mij de moeite waard vond....
Emotionele manipulatie...
Ook dat moet ik toegeven. Niemand kan me zo aan het twijfelen brengen over mezelf dan hij. Met argumenten, met de manier hoe hij met me omging..
Weten wat hij op welke momenten moet zeggen om mij anders te doen handelen en denken....
Pff! Confronterend....
Maakt het eerlijk gezegd nog ongrijpbaarder allemaal...
Wat ik wel weet is dat ik kapot was toen mijn laatste belangrijke ex het uitmaakte. Verstandelijk wist ik dat ik beter af was zonder hem want hij had niet fraai gehandeld en was goed in emotionele manipulatie, maar gevoelsmatig was ik bijna verslaafd aan hem. Ik had zo'n verdriet, het deed gewoon fysiek pijn. .
Jee Puck.... wat herken in veel in deze woorden!
Verslaafd... emotionele manipulatie....
Ik geef toe.. ik ben verslaafd aan hem en deze relatie. Waarom zou ik hem anders een aantal keren teruggenomen hebben?
Verslaafd aan zijn bevestiging, het gevoel dat hij me gaf, het gevoel dat zo'n bijzonder iemand mij de moeite waard vond....
Emotionele manipulatie...
Ook dat moet ik toegeven. Niemand kan me zo aan het twijfelen brengen over mezelf dan hij. Met argumenten, met de manier hoe hij met me omging..
Weten wat hij op welke momenten moet zeggen om mij anders te doen handelen en denken....
Pff! Confronterend....
Maakt het eerlijk gezegd nog ongrijpbaarder allemaal...
zondag 29 juni 2008 om 15:25
Nog een toevoeging.
Van jezelf houden is erg moeilijk als je een schuldgevoel hebt en dat aangepraat krijgt. Toch is het wel erg belangrijk. Ik heb dat weer terug kunnen vinden door mezelf te gaan verwennen en aandacht aan mezelf te schenken (zoals ik in het vorige bericht typte). Langzaam komt het dan wel. Dan kun je misschien trots worden op jezelf en kun je wel alleen verder.
Ik vind het soms ook vreselijk om alleen te zijn. Toch is het niet constant vervelend. Ik kan mij prima vermaken en heb geleerd dat je het geluk niet afhangt van een relatie. Geluk moet je bij jezelf zoeken. Je kunt zelf iets moois van het leven maken, dat willen we natuurlijk graag met een partner, maar als dat niet lukt, kan dat ook alleen. Als je dat accepteert, dan ben je al een heel eind. Anders raak je gefrustreerd en dat zie ik veel om me heen bij singles. Die willen zo graag, zijn er zo op gefixeerd, dat ze in een dip/depressie raken en denken dat alleen op te kunnen lossen door een partner. Zo werkt het niet. En als je niet goed in je vel zit, kom je minder makkelijk iemand tegen (de antennes he), en dan wordt de cirkel in stand gehouden.
Kortom: begin met houden van jezelf door jezelf te verwennen. Ga desnoods elke dag voor de spiegel staan en glimlach naar jezelf. Of zeg tegen jezelf dat je er mag wezen! Het klinkt heel arrogant en narcistisch om dat te doen voor een spiegel, maar het kan je wel een goed gevoel geven.
Van jezelf houden is erg moeilijk als je een schuldgevoel hebt en dat aangepraat krijgt. Toch is het wel erg belangrijk. Ik heb dat weer terug kunnen vinden door mezelf te gaan verwennen en aandacht aan mezelf te schenken (zoals ik in het vorige bericht typte). Langzaam komt het dan wel. Dan kun je misschien trots worden op jezelf en kun je wel alleen verder.
Ik vind het soms ook vreselijk om alleen te zijn. Toch is het niet constant vervelend. Ik kan mij prima vermaken en heb geleerd dat je het geluk niet afhangt van een relatie. Geluk moet je bij jezelf zoeken. Je kunt zelf iets moois van het leven maken, dat willen we natuurlijk graag met een partner, maar als dat niet lukt, kan dat ook alleen. Als je dat accepteert, dan ben je al een heel eind. Anders raak je gefrustreerd en dat zie ik veel om me heen bij singles. Die willen zo graag, zijn er zo op gefixeerd, dat ze in een dip/depressie raken en denken dat alleen op te kunnen lossen door een partner. Zo werkt het niet. En als je niet goed in je vel zit, kom je minder makkelijk iemand tegen (de antennes he), en dan wordt de cirkel in stand gehouden.
Kortom: begin met houden van jezelf door jezelf te verwennen. Ga desnoods elke dag voor de spiegel staan en glimlach naar jezelf. Of zeg tegen jezelf dat je er mag wezen! Het klinkt heel arrogant en narcistisch om dat te doen voor een spiegel, maar het kan je wel een goed gevoel geven.
zondag 29 juni 2008 om 16:15
Hey Sun wat een goede tips heb je zeg! Ik vind het heel mooi om te lezen dat 'wij' op het singlestopic zoveel hebben geleerd van het single-zijn. Het is een mooie gedachte dat we hebben geleerd onszelf te accepteren en gelukkig te zijn met onszelf!
Lyc, ik heb het eerder ook al eens tegen Vleer gezegd, maar gevoel en verstand gaan vaak niet zo best samen, Je weet verstandelijk heel goed wat je nu moet doen, maar je gevoel zegt wat anders en omdat dat op het moment sterker is handel je ernaar. Ook dat is niet erg, dat is ook een deel van de verwerking en het loslaten.
Sun, ben je nou helemaal losgeslagen?
Lijkt me heel vreemd om te zoenen met een goede vriend. Ikkan het me niet helemaal voorstellen om met een van mijn betere vrienden te zoenen! Maar wel lastig dat je je ei even niet zo goed kwijt kan bij vriendinnen. Ik ben ook zo'n type die het liefst meteen met een vriendin aan de lijn hang om de gebeurtenissen door te spreken en te analyseren.
Puck, is FM nou helemaal betoeterd!!! Beetje geld vragen... Sjongejonge, het is idd het risico van het vak hoor!
En bij mij... troubles in paradise. PMB is heel lief, leuk, gezellig, maar ik ben erachter dat hij andere toekomstplannen heeft dan ik, en ik kan mezelf daar niet in vinden. En nu zit ik een beetje te malen. Als ik er nu mee kap, dan weet ik dat ik mezelf daar een hoop verdriet mee bespaar. Als ik doorga (wat ik liever wil) dan zit ik over een jaar of 2 met hart en ziel in een relatie die mij niet kan geven wat ik wil. En ik heb al in de gaten dat PMB geen water bij de wijn gaat doen. (En ineens herken ik een patroon: mijn vorige relatie liep ook stuk op het niet meer kunnen/willen sluiten van compromissen)
Dus, hoop stof om over na te denken!
Lyc, ik heb het eerder ook al eens tegen Vleer gezegd, maar gevoel en verstand gaan vaak niet zo best samen, Je weet verstandelijk heel goed wat je nu moet doen, maar je gevoel zegt wat anders en omdat dat op het moment sterker is handel je ernaar. Ook dat is niet erg, dat is ook een deel van de verwerking en het loslaten.
Sun, ben je nou helemaal losgeslagen?
Puck, is FM nou helemaal betoeterd!!! Beetje geld vragen... Sjongejonge, het is idd het risico van het vak hoor!
En bij mij... troubles in paradise. PMB is heel lief, leuk, gezellig, maar ik ben erachter dat hij andere toekomstplannen heeft dan ik, en ik kan mezelf daar niet in vinden. En nu zit ik een beetje te malen. Als ik er nu mee kap, dan weet ik dat ik mezelf daar een hoop verdriet mee bespaar. Als ik doorga (wat ik liever wil) dan zit ik over een jaar of 2 met hart en ziel in een relatie die mij niet kan geven wat ik wil. En ik heb al in de gaten dat PMB geen water bij de wijn gaat doen. (En ineens herken ik een patroon: mijn vorige relatie liep ook stuk op het niet meer kunnen/willen sluiten van compromissen)
Dus, hoop stof om over na te denken!
zondag 29 juni 2008 om 17:49
@Sun,
Dank je wel voor je adviezen! En dat je er de tijd voor neemt me advies te geven!
Weet je... ik ben altijd best wel in staat geweest zonder partner te leven. In ieder geval gaf ik nooit de schuld aan het single zijn als ik niet lekker in m'n vel zat.
Dat is nu pas...
Ga een afspraak met de huisarts maken. Dit kan ik niet alleen. Heb wel eens eerder een psycholoog gehad maar stopte daar toen mee omdat het niet zo goed klikte en ik het daarom zonde van m'n geld vond. En omdat het dan weer wat beter ging....
Maar dit zit dieper dan alleen het verdriet om het verlies van hém...
Ik zei al eerder dat de woorden "relatieverslaving" en "emotionele manipulatie" van Puck me veel herkenning bezorgden.
En als dat echt zo is dan is dat een teken dat er meer aan de hand is.
Maar eerlijk gezegd zie ik daar ook zo tegenop! Heb op dit moment eigenlijk alleen maar behoefte aan rust in m'n hoofd, even geen paniek voelen, iets kunnen eten, slapen en niets weten....
Liefs!
Dank je wel voor je adviezen! En dat je er de tijd voor neemt me advies te geven!
Weet je... ik ben altijd best wel in staat geweest zonder partner te leven. In ieder geval gaf ik nooit de schuld aan het single zijn als ik niet lekker in m'n vel zat.
Dat is nu pas...
Ga een afspraak met de huisarts maken. Dit kan ik niet alleen. Heb wel eens eerder een psycholoog gehad maar stopte daar toen mee omdat het niet zo goed klikte en ik het daarom zonde van m'n geld vond. En omdat het dan weer wat beter ging....
Maar dit zit dieper dan alleen het verdriet om het verlies van hém...
Ik zei al eerder dat de woorden "relatieverslaving" en "emotionele manipulatie" van Puck me veel herkenning bezorgden.
En als dat echt zo is dan is dat een teken dat er meer aan de hand is.
Maar eerlijk gezegd zie ik daar ook zo tegenop! Heb op dit moment eigenlijk alleen maar behoefte aan rust in m'n hoofd, even geen paniek voelen, iets kunnen eten, slapen en niets weten....
Liefs!
zondag 29 juni 2008 om 18:15
Lyc, heel verstandig om naar je huisarts te gaan en een verwijsbrief voor een psycholoog te vragen. Misschien weet je huisarts wel een goede, en als het niet klikt (wat gewoon kan gebeuren), stop dan bij die persoon en ga naar een andere psych. Het kan heel verhelderend zijn om met een objectief iemand alles op een rijtje te zetten en aan jezelf te werken. Dat is echt heel erg verstandig en moet je zeker gaan doen!
zondag 29 juni 2008 om 20:04
Lyc afspraak maken met je huisarts is een goede ook al is t alleen maar om bv ff paar rustgevende pilletjes te krijgen zodat je een paar nachten goed doorslaapt en weer nuchter kan nadenken en wat tot rust komt.
Ik heb dat toendertijd ook gedaan en absoluut geen spijt van gehad. Die pillen heb ik 1 week gebruikt en was voor mij voldoende om weer stabieler in t leven te staan.. Mijn hoofd en hart kwam tot rust.
Tis heel frustrerend wanneer een combinatie van 2 mensen niet werkt samen. Ik herken het met RPO en kan daar soms nog verdrietig van worden. Hij is leuk , ik ben leuk , maar samen halen we t slechtste bij elkaar naar boven.. Zo kan je niet 60jr getrouwd zijn met elkaar.
Ik heb dat toendertijd ook gedaan en absoluut geen spijt van gehad. Die pillen heb ik 1 week gebruikt en was voor mij voldoende om weer stabieler in t leven te staan.. Mijn hoofd en hart kwam tot rust.
Tis heel frustrerend wanneer een combinatie van 2 mensen niet werkt samen. Ik herken het met RPO en kan daar soms nog verdrietig van worden. Hij is leuk , ik ben leuk , maar samen halen we t slechtste bij elkaar naar boven.. Zo kan je niet 60jr getrouwd zijn met elkaar.
zondag 29 juni 2008 om 20:14
quote:pop1980 schreef op 29 juni 2008 @ 16:15:
En bij mij... troubles in paradise. PMB is heel lief, leuk, gezellig, maar ik ben erachter dat hij andere toekomstplannen heeft dan ik, en ik kan mezelf daar niet in vinden. En nu zit ik een beetje te malen. Als ik er nu mee kap, dan weet ik dat ik mezelf daar een hoop verdriet mee bespaar. Als ik doorga (wat ik liever wil) dan zit ik over een jaar of 2 met hart en ziel in een relatie die mij niet kan geven wat ik wil. En ik heb al in de gaten dat PMB geen water bij de wijn gaat doen. (En ineens herken ik een patroon: mijn vorige relatie liep ook stuk op het niet meer kunnen/willen sluiten van compromissen)
Dus, hoop stof om over na te denken!
Pop, wat een lastige situatie zeg! Ook heel moeilijk om op basis van een toekomstbeeld wat heel erg uiteenloopt, maar waarschijnlijk toch anders gaat lopen dan beiden plannen, evt. een relatie te verbreken. Toch herken ik het van VL. Niet zozeer om de toekomst, maar meer vanwege het feit dat hij het zo druk heeft en dat in de toekomst niet zal veranderen en ik daar niet mee wil leven. En dan moet je een beslissing nemen die tegen je gevoel in gaat. Wederom een botsing tussen gevoel en verstand, want je gevoel zegt dat je die leuke jongen NOOOOOOIITTT weer laat gaan... Helaas heb ik hier geen goede tips voor. Praat erover en kijk of hij misschien toch nog water bij de wijn wil doen. Een relatie is namelijk geven en nemen. Dat moet evenwichtig zijn en als hij dat niet kan, dan houdt het op. VL kon mij ook niet meer tijd geven. Dat was voor mij een breekpunt. Hoe moeilijk ook.
Denk er goed over na en praat erover! Dikke knuffel voor jou!
En bij mij... troubles in paradise. PMB is heel lief, leuk, gezellig, maar ik ben erachter dat hij andere toekomstplannen heeft dan ik, en ik kan mezelf daar niet in vinden. En nu zit ik een beetje te malen. Als ik er nu mee kap, dan weet ik dat ik mezelf daar een hoop verdriet mee bespaar. Als ik doorga (wat ik liever wil) dan zit ik over een jaar of 2 met hart en ziel in een relatie die mij niet kan geven wat ik wil. En ik heb al in de gaten dat PMB geen water bij de wijn gaat doen. (En ineens herken ik een patroon: mijn vorige relatie liep ook stuk op het niet meer kunnen/willen sluiten van compromissen)
Dus, hoop stof om over na te denken!
Pop, wat een lastige situatie zeg! Ook heel moeilijk om op basis van een toekomstbeeld wat heel erg uiteenloopt, maar waarschijnlijk toch anders gaat lopen dan beiden plannen, evt. een relatie te verbreken. Toch herken ik het van VL. Niet zozeer om de toekomst, maar meer vanwege het feit dat hij het zo druk heeft en dat in de toekomst niet zal veranderen en ik daar niet mee wil leven. En dan moet je een beslissing nemen die tegen je gevoel in gaat. Wederom een botsing tussen gevoel en verstand, want je gevoel zegt dat je die leuke jongen NOOOOOOIITTT weer laat gaan... Helaas heb ik hier geen goede tips voor. Praat erover en kijk of hij misschien toch nog water bij de wijn wil doen. Een relatie is namelijk geven en nemen. Dat moet evenwichtig zijn en als hij dat niet kan, dan houdt het op. VL kon mij ook niet meer tijd geven. Dat was voor mij een breekpunt. Hoe moeilijk ook.
Denk er goed over na en praat erover! Dikke knuffel voor jou!
zondag 29 juni 2008 om 22:46
Hellup! Ik weet het even niet meer! Laat ik die vriend van mij waarmee ik vannacht plotseling heb gezoend maar even een afkorting geven: NZ van NachtZoen (die eigenlijk nogal uitgebreid werd). Dan hebben we even geen M of V in de afkorting meer, want dat verward een beetje.
NZ smste mij net dat hij het erg gezellig en speciaal vond vannacht. Hij wil graag binnenkort samen afspreken. Ik heb hem teruggesmst dat ik dat ook vond en dat ik graag samen wil afspreken. Echt heel raar.
Vervolgens kreeg ik een smsje van CM! Of ik een leuk weekend heb gehad en dat hij heel veel zin heeft in onze date. Ik heb hem teruggesmst dat ik een erg leuk weekend heb gehad en dat ik ook zin heb in de date.
Maar echt, HELLUP !!!!!!
Ik ben natuurlijk zowel CM als NZ niets verplicht. Ik heb met beiden niets. Mag dus met beiden smsen. NZ weet trouwens alles over CM en weet ook dat ik met hem een date heb. Maar ik voel me wel een beetje schuldig tegenover CM.
Aan de andere kant leid ik uit de sms van NZ af dat hij het wel echt leuk vond vannacht, dus dan voel ik me wel vreemd om met NZ een vervolgdate te hebben terwijl ik ook een vervolgdate met CM heb!
Toch vind ik niet dat ik nu moet gaan kiezen of de date met CM moet afzeggen. Maar eerlijk gezegd ga ik nu wel met een heel ander gevoel de date met CM in.
En dan hebben we VL ook nog......
De hele dag maalt dit allemaal door mijn hoofd. En nu moet ik goed uitkijken dat ik ze goed terug sms en niet doorelkaar haal. NZ zou dat wel snappen, die weet hoe het zit met CM, maar CM kan ik het echt niet uitleggen.
Ik snap echt niet dat het met NZ nu ineens vannacht moest gebeuren! Waarom niet een week eerder of zo? Was een stuk simpeler geweest.
*Zucht*
NZ smste mij net dat hij het erg gezellig en speciaal vond vannacht. Hij wil graag binnenkort samen afspreken. Ik heb hem teruggesmst dat ik dat ook vond en dat ik graag samen wil afspreken. Echt heel raar.
Vervolgens kreeg ik een smsje van CM! Of ik een leuk weekend heb gehad en dat hij heel veel zin heeft in onze date. Ik heb hem teruggesmst dat ik een erg leuk weekend heb gehad en dat ik ook zin heb in de date.
Maar echt, HELLUP !!!!!!
Ik ben natuurlijk zowel CM als NZ niets verplicht. Ik heb met beiden niets. Mag dus met beiden smsen. NZ weet trouwens alles over CM en weet ook dat ik met hem een date heb. Maar ik voel me wel een beetje schuldig tegenover CM.
Aan de andere kant leid ik uit de sms van NZ af dat hij het wel echt leuk vond vannacht, dus dan voel ik me wel vreemd om met NZ een vervolgdate te hebben terwijl ik ook een vervolgdate met CM heb!
Toch vind ik niet dat ik nu moet gaan kiezen of de date met CM moet afzeggen. Maar eerlijk gezegd ga ik nu wel met een heel ander gevoel de date met CM in.
En dan hebben we VL ook nog......
De hele dag maalt dit allemaal door mijn hoofd. En nu moet ik goed uitkijken dat ik ze goed terug sms en niet doorelkaar haal. NZ zou dat wel snappen, die weet hoe het zit met CM, maar CM kan ik het echt niet uitleggen.
Ik snap echt niet dat het met NZ nu ineens vannacht moest gebeuren! Waarom niet een week eerder of zo? Was een stuk simpeler geweest.
*Zucht*
zondag 29 juni 2008 om 22:54
Sun .. waarom las je niet even een Time out voor je zelf in en doe je ze alle 3 even uit je systeem krijgen...
Om vervolgens nuchter en realistisch er weer tegen aan te kijken en naja ook niet een goed ding dat heb ik ook es geprobeerd en werkte ook niet..
er is toch niets mis mee om met meerdere mannen te daten totdat je weet en voelt bij wie je t liefste wil zijn...
Doen we met kleren toch ook ? eerst wat verschillende broeken passen tot je weet welke t mooiste en t fijnste zit ?
Of ben ik nu helemaal van t pad af ?
Om vervolgens nuchter en realistisch er weer tegen aan te kijken en naja ook niet een goed ding dat heb ik ook es geprobeerd en werkte ook niet..
er is toch niets mis mee om met meerdere mannen te daten totdat je weet en voelt bij wie je t liefste wil zijn...
Doen we met kleren toch ook ? eerst wat verschillende broeken passen tot je weet welke t mooiste en t fijnste zit ?
Of ben ik nu helemaal van t pad af ?
zondag 29 juni 2008 om 23:09