Relaties
alle pijlers
Spijt van relatieverloop
dinsdag 18 juli 2017 om 01:41
Hallo allemaal,
Ik zit al een tijdje met een probleem, waar ik zo nu en dan nog erg mee kan zitten...
5 maanden geleden heeft mijn ex het uitgemaakt na een relatie van 3 jaar. Ik kende haar hiervoor ook al 4 jaar (dus 7 jaar in totaal). Wij waren allebei voor elkaar de eerste echte liefde. Het was allemaal zo mooi en had echt het idee dat deze liefde voor altijd zou zijn. In de relatie heeft mijn ex een paar keer aangegeven dat zij wat meer tegengas van mij wilde hebben in de relatie. Ik heb nooit echt begrepen wat zij hiermee precies bedoelde en heb op dit gebied steken laten vallen. In het 2e en 3e jaar van de relatie heb ik in mijn directe familieomgeving te maken gehad met ziekte van een familielid met uiteindelijk hiervan zelfmoord als gevolg. Dit was erg onverwachts gebeurd. Ik heb het hier heel lang (1,5jaar) moeilijk mee gehad en mijn ex heeft mij in deze tijd erg gesteund. 'Kritiek' op mij van haar kant heb ik toen links laten liggen. Toen het weer beter met mij ging, vertelde mijn ex op een gegeven moment dat zij twijfelde aan onze relatie. Dit kwam dus vanwege het gebrek aan tegengas/weinig initiatief van mijn kant. Vanaf dit moment drong haar 'kritiek' pas tot mij door en heb vanaf dit moment ook alles op alles gezet om te laten zien dat ik haar dan eindelijk begreep. Vanaf dit moment deed ik alles in haar ogen opeens goed en hier kon zij slecht tegen, omdat zij dit altijd van mij had gewild. Uiteindelijk heeft zij het dus 2 weken nadat zij had verteld te twijfelen over de relatie uitgemaakt. Ze had er niet het vertrouwen in dat ik zo altijd zou blijven...
Nu het uit tussen ons is heb ik daadwerkelijk iets met de kritiek gedaan. Ik ben het achteraf dus met haar eens en werk hieraan hard voor mijzelf. Ik heb nu inmiddels 3 maanden geen contact meer met haar gehad en wij zijn allebei onze eigen weg ingeslagen en maken beide stappen de goede kant op m.b.t. werk en vele andere dingen. Heb van mijzelf echt het idee dat ik ben veranderd, maar dan wel de goede kant op.
Ik heb achteraf deels het idee dat ik het nooit goed voor haar had kunnen doen, maar ook spijt van het idee dat het pas zolaat bij mij is binnengedrongen. Waarom was het niet goed op het moment dat ik het allemaal wel goed deed?
Ik heb het idee dat ik iets mooi's heb laten lopen. Momenteel gaat het over het algemeen met mij wel goed, maar ik heb soms van die dagen er tussen zitten dat ik haar gewoon niet uit mijn hoofd kan krijgen. Ik heb het idee dat ik naast mijn vriendin ook mijn beste maatje/steunpilaar kwijt ben.
Ik hoop gewoon dat zij ooit gaat inzien dat ik zo slecht nog niet was en dat de punten die zij van mij kant erg miste ik nu wel in me heb.
Ik wil er natuurlijk niet in stil blijven staan, maar heb naar mijn idee wel de deur nog open staan mocht zij er ooit spijt van krijgen.
Heeft er iemand advies/tips voor mij? Zal ik wachten tot zij wellicht ooit weer contact met mij opneemt?
Ik hoor graag van jullie!
Ik zit al een tijdje met een probleem, waar ik zo nu en dan nog erg mee kan zitten...
5 maanden geleden heeft mijn ex het uitgemaakt na een relatie van 3 jaar. Ik kende haar hiervoor ook al 4 jaar (dus 7 jaar in totaal). Wij waren allebei voor elkaar de eerste echte liefde. Het was allemaal zo mooi en had echt het idee dat deze liefde voor altijd zou zijn. In de relatie heeft mijn ex een paar keer aangegeven dat zij wat meer tegengas van mij wilde hebben in de relatie. Ik heb nooit echt begrepen wat zij hiermee precies bedoelde en heb op dit gebied steken laten vallen. In het 2e en 3e jaar van de relatie heb ik in mijn directe familieomgeving te maken gehad met ziekte van een familielid met uiteindelijk hiervan zelfmoord als gevolg. Dit was erg onverwachts gebeurd. Ik heb het hier heel lang (1,5jaar) moeilijk mee gehad en mijn ex heeft mij in deze tijd erg gesteund. 'Kritiek' op mij van haar kant heb ik toen links laten liggen. Toen het weer beter met mij ging, vertelde mijn ex op een gegeven moment dat zij twijfelde aan onze relatie. Dit kwam dus vanwege het gebrek aan tegengas/weinig initiatief van mijn kant. Vanaf dit moment drong haar 'kritiek' pas tot mij door en heb vanaf dit moment ook alles op alles gezet om te laten zien dat ik haar dan eindelijk begreep. Vanaf dit moment deed ik alles in haar ogen opeens goed en hier kon zij slecht tegen, omdat zij dit altijd van mij had gewild. Uiteindelijk heeft zij het dus 2 weken nadat zij had verteld te twijfelen over de relatie uitgemaakt. Ze had er niet het vertrouwen in dat ik zo altijd zou blijven...
Nu het uit tussen ons is heb ik daadwerkelijk iets met de kritiek gedaan. Ik ben het achteraf dus met haar eens en werk hieraan hard voor mijzelf. Ik heb nu inmiddels 3 maanden geen contact meer met haar gehad en wij zijn allebei onze eigen weg ingeslagen en maken beide stappen de goede kant op m.b.t. werk en vele andere dingen. Heb van mijzelf echt het idee dat ik ben veranderd, maar dan wel de goede kant op.
Ik heb achteraf deels het idee dat ik het nooit goed voor haar had kunnen doen, maar ook spijt van het idee dat het pas zolaat bij mij is binnengedrongen. Waarom was het niet goed op het moment dat ik het allemaal wel goed deed?
Ik heb het idee dat ik iets mooi's heb laten lopen. Momenteel gaat het over het algemeen met mij wel goed, maar ik heb soms van die dagen er tussen zitten dat ik haar gewoon niet uit mijn hoofd kan krijgen. Ik heb het idee dat ik naast mijn vriendin ook mijn beste maatje/steunpilaar kwijt ben.
Ik hoop gewoon dat zij ooit gaat inzien dat ik zo slecht nog niet was en dat de punten die zij van mij kant erg miste ik nu wel in me heb.
Ik wil er natuurlijk niet in stil blijven staan, maar heb naar mijn idee wel de deur nog open staan mocht zij er ooit spijt van krijgen.
Heeft er iemand advies/tips voor mij? Zal ik wachten tot zij wellicht ooit weer contact met mij opneemt?
Ik hoor graag van jullie!
dinsdag 18 juli 2017 om 01:52
Ik denk dat het toch veel te laat was dat je besloot wat met haar behoeften te doen. Als de liefde eenmaal over is komt die echt niet meer terug omdat jij toen uiteindelijk toch ineens wel je best wilde doen. het lijkt nu dat je alleen met haar rekening wilde houden toen je dacht dat je haar ging verliezen. In een gezonde relatie houdt je ook rekening met elkaar zonder dat er de dreiging van einde relatie boven je hoofd hangt. Ik denk dat van haar kant de koek al op was en dat je je dus maar het beste kunt richten op je verder leven zonder haar.
dinsdag 18 juli 2017 om 02:27
Je moet haar helemaal niet terug willen.
Stel dat ze weer bij jou aanklopt, dan loop jij de hele relatie lang op je tenen om haar maar tevreden te houden.
Lukt je dat niet dan gaat ze immers net zo makkelijk weer bij je weg.
Dat wordt een ongelijke relatie, waarin "het einde" altijd als het zwaard van damocles boven je hoofd hangt.
Er is niets mis met jou. Ook niet met haar trouwens. Die relatie is gewoon geweest.
Dat je nu nog veel aan haar denkt is overigens heel normaal. Het is allemaal nog niet zo lang geleden.
Van elke relatie leer je wel iets, en dat geleerde neem je mee in een volgende relatie. Een relatie die weer nieuw is, zonder de bagage van het verleden. Samen vanaf het begin beginnen, dat geeft de beste kans op slagen.
Jouw ex, dat zou een stap terug zijn, niet vooruit.
Stel dat ze weer bij jou aanklopt, dan loop jij de hele relatie lang op je tenen om haar maar tevreden te houden.
Lukt je dat niet dan gaat ze immers net zo makkelijk weer bij je weg.
Dat wordt een ongelijke relatie, waarin "het einde" altijd als het zwaard van damocles boven je hoofd hangt.
Er is niets mis met jou. Ook niet met haar trouwens. Die relatie is gewoon geweest.
Dat je nu nog veel aan haar denkt is overigens heel normaal. Het is allemaal nog niet zo lang geleden.
Van elke relatie leer je wel iets, en dat geleerde neem je mee in een volgende relatie. Een relatie die weer nieuw is, zonder de bagage van het verleden. Samen vanaf het begin beginnen, dat geeft de beste kans op slagen.
Jouw ex, dat zou een stap terug zijn, niet vooruit.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
dinsdag 18 juli 2017 om 02:36
Nee, zij kon hier slecht tegen omdat ze op dat moment voor zichzelf toe moest geven dat de koek gewoon op was.
Tot die conclusie komen is pijnlijk, en dus maakte haar dat boos.
Jij had niets kunnen doen om het tij te keren, en dat kun je nog niet.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
dinsdag 18 juli 2017 om 04:14
Dat je nooit begrepen hebt, wat je ex bedoelde, is waarschijnlijk gewoon dat je geen tot weinig initiatief nam, concreet: initiatief tot afspraak, seks, date, kussen, uit eten, etc.
Jij had het 1.5 jaar moeilijk en je ex heeft je in die tijd erg gesteund. Ik snap dat dat heel erg moeilijk voor je geweest is, maar het is mogelijk dat je nogal op haar geleund hebt, wat weer neigt naar “het over je heen laten komen” en geen initiatief nemen, omdat je het moeilijk hebt, wat begrijpelijk is. Zij zal zich echter in die periode misschien al hebben afgevraagd “wat er terug komt” aan acties/initiatief: seks, kussen, gezellig naar de film, hapje, wijntje, treintje?
Misschien wacht ze wel gewoon totdat je het eindelijk geleerd hebt. Dat betekent misschien zoiets als, dat jij een keer mag initieren en dan wel iets persoonlijks, priveachtigs, met kaarslicht, en wijn, en kaas, en een zelfgemaakt gerecht en dergelijke dingen meer. Als je dat doet, dan heb je echt iets geleerd en zet jij een eerste stap naar haar. Nu zit je nog steeds af te wachten en dat is in ieder geval wat je niet moet doen als je haar terug wilt
Jij had het 1.5 jaar moeilijk en je ex heeft je in die tijd erg gesteund. Ik snap dat dat heel erg moeilijk voor je geweest is, maar het is mogelijk dat je nogal op haar geleund hebt, wat weer neigt naar “het over je heen laten komen” en geen initiatief nemen, omdat je het moeilijk hebt, wat begrijpelijk is. Zij zal zich echter in die periode misschien al hebben afgevraagd “wat er terug komt” aan acties/initiatief: seks, kussen, gezellig naar de film, hapje, wijntje, treintje?
Misschien wacht ze wel gewoon totdat je het eindelijk geleerd hebt. Dat betekent misschien zoiets als, dat jij een keer mag initieren en dan wel iets persoonlijks, priveachtigs, met kaarslicht, en wijn, en kaas, en een zelfgemaakt gerecht en dergelijke dingen meer. Als je dat doet, dan heb je echt iets geleerd en zet jij een eerste stap naar haar. Nu zit je nog steeds af te wachten en dat is in ieder geval wat je niet moet doen als je haar terug wilt
dinsdag 18 juli 2017 om 08:13
Het is heel moeilijk om je aard te veranderen omdat iemand anders dat wil. Moet je dan geforceerd tegengas gaan zitten geven? Ik snap dat nooit zo. Als je elkaar niet kan accepteren zoals je bent, dan gaat de liefde gewoon niet zo diep.
En toen je gehoor gaf aan wat ze wilde, was het weer niet goed. Zoals iemand al zei: blijkbaar was voor haar de koek op.
Dat is moeilijk, aangezien je zoveel met elkaar gedeeld hebt! Dit soort dingen gebeuren, hoe oud je ook bent. Koester de relatie, die ook mooi was. Je bent op de goede weg. Op een gegeven moment wil je niet meer terug.
Sterkte, it sucks!
En toen je gehoor gaf aan wat ze wilde, was het weer niet goed. Zoals iemand al zei: blijkbaar was voor haar de koek op.
Dat is moeilijk, aangezien je zoveel met elkaar gedeeld hebt! Dit soort dingen gebeuren, hoe oud je ook bent. Koester de relatie, die ook mooi was. Je bent op de goede weg. Op een gegeven moment wil je niet meer terug.
Sterkte, it sucks!
dinsdag 18 juli 2017 om 08:47
Sorry maar als ik lees hoe 'onderdanig' je dit bericht schrijft haar kritiek, ik heb het laten lopen en jij wilde t goed gaan doen... dan zit t nog niet echt in je om flink tegen gas te geven.
Maat dat hoeft ook niet! In een relatie kun je rekening houden met elkaars behoeftes in de zin van ruim je zooi op als je partner er last van heeft, heb wat meer aandacht voor de ander, ect maar je zelf je eigen ik je karakter waarmee je geboren bent kun je niet veranderen in iets wat je niet bent. Je kunt vaardigheden leren zoals nee zeggen maar in de basis denk ik dat je partner gewoon van je moet houden om wie je bent en hoe je bent en als dat niet werkt dan houd t op en ga je opzoek naar een vrouw die wel van je houd om wie je bent.
Maat dat hoeft ook niet! In een relatie kun je rekening houden met elkaars behoeftes in de zin van ruim je zooi op als je partner er last van heeft, heb wat meer aandacht voor de ander, ect maar je zelf je eigen ik je karakter waarmee je geboren bent kun je niet veranderen in iets wat je niet bent. Je kunt vaardigheden leren zoals nee zeggen maar in de basis denk ik dat je partner gewoon van je moet houden om wie je bent en hoe je bent en als dat niet werkt dan houd t op en ga je opzoek naar een vrouw die wel van je houd om wie je bent.
where ever you go, go with your heart
dinsdag 18 juli 2017 om 09:01
Dit dus. Zolang jij die deur open laat staan blijf je er wel in hangen. Dat is jammer aangezien je blijft hangen in iets wat er niet is.sandra1905 schreef: ↑18-07-2017 07:21Het is uit. Jouw ex is verder gegaan met haar leven en is helemaal niet meer met jou bezig. Goed dat je aan jezelf hebt gewerkt, ook voor je volgende relatie.
Je was niet te laat met veranderen; je ex heeft de verandering gezien maar geconcludeert dat ondanks die verandering je niet de persoon bent die goed bij haar past. Het is knap van haar dat ze er dan niet in blijft hangen en niet van jou iemand wil maken die je niet bent. Gun haar dat ze een persoon vindt waarbij ze zichzelf kan zijn en gun jezelf dat ook. En doe die deur dicht; het tocht.
dinsdag 18 juli 2017 om 09:07
Ik denk dat jullie persoonlijkheden niet matchen. Dat jullie aanvankelijk steun aan elkaar hadden, maar dat zij nu haar eigen weg wil gaan ondanks dat zij het er zwaar mee zal hebben. Dat siert haar. Oude contacten doen oude gedragspatronen herleven. Al gauw zullen jullie weer volgens de oude patronen op elkaar gaan reageren. Misschien nu niet, maar bij de geringste stress zal het weer hetzelfde zijn.
Vergelijk een drugsverslaafde, die misschien in de kliniek de drugs zal weerstaan, maar eenmaal op straat tijdens de nodige tegenslag niet meer.
Vergelijk een oude bekende van vroeger die je tegenkomt: al gauw val jij je dezelfde rol als vroeger ondanks twintig jaar een succesvol leven.
Dus doe het niet. Neem haar serieus, dat zal je sieren, en ga apart van haar door met je leven.
Vergelijk een drugsverslaafde, die misschien in de kliniek de drugs zal weerstaan, maar eenmaal op straat tijdens de nodige tegenslag niet meer.
Vergelijk een oude bekende van vroeger die je tegenkomt: al gauw val jij je dezelfde rol als vroeger ondanks twintig jaar een succesvol leven.
Dus doe het niet. Neem haar serieus, dat zal je sieren, en ga apart van haar door met je leven.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven