Relaties
alle pijlers
stay or go...?
dinsdag 28 februari 2012 om 10:01
Ik en mijn vriend hebben relatieproblemen. Even in het kort; hij heeft in de eerste jaren van onze relatie zich als een lul gedragen, vreemd gegaan. Niet willen binden en zich anders voor doen als hij was (normen en waarden). Hij is 10 jaar ouder dan mij en is letterlijk aanbeden door ongelooflijk veel vrouwen, hij ziet er goed uit, laat graag zijn kwetsbare en gevoelige kant zien terwijl hij ook heel 'stoer' is en is een enorme chameur. Aan de andere kant heeft hij met geen van die vrouwen ooit een echte relatie gehad, wel doen voorkomen alsof dat zo was, maar altijd alleen voor zichzelf gekozen, veel relaties tegelijk gehad (ze kwamen vaak uit het buitenland). Ik ben de eerste vrouw waarmee hij zijn leven deelt.
Nu is hij mijn eerste, en als alles 100% in orde met mij was had in in die eerste jaren al die crap vast naast me neer gelegd en voor mezelf gekozen, maar dat heb ik niet gedaan. Anders dan voor hem was het voor mij het einde dat hij zei dat hij van mij hield. Hij is de eerste in mijn leven die de woorden 'ik hou van jou' heeft uitgesproken. Dat je dat niet doet na een paar dagen, dat snapte ik op mijn 17de niet, ik was dolverliefd.
Nu zijn we meer dan een decennia verder en ben ik door mijn ongezonde controledrang (die zich door de jaren heen goed ontwikkeld heeft) achter gekomen dat hij sex heeft gehad met iemand anders, op zo'n party party vakantie toen wij net samen waren. Hij heeft al die jaren op weet ik wie zn dood allemaal wel niet beloofd dat hij tijdens onze relatie geen sex met iemand anders heeft gehad. Wel dus... Ik ben hier zooo boos over. Niet alleen omdat hij tijdens onze relatie met meer mensen sex heeft gehad dan ik in heel mijn leven (hij is mijn eerste), maar ook op de manier en met de overtuiging waarop hij hierover gelogen heeft.
Aan de andere kant hebben we het de afgelopen jaren wel heel fijn samen gehad. Hij is wel veranderd, heeft mij ingesloten in zijn leven en we delen echt ons leven samen zoals ik dat zou willen. Maar... hij is dus in staat om te liegen, manipuleren en er zijn in die begin jaren vast nog heel veel dingen gebeurd waar ik niets vanaf weet want hij zou het nooit uit zichzelf vertellen. Natuurlijk beloofd hij dat dat allemaal niet waar is en dat dit het enige is en dat ik nu alles weet, maar dat heb ik vaker gehoord. Verder ben ik boos omdat ik het gevoel heb dat hij een deel van mijn jeugd gestolen heeft. Ik ben een goodie goodie geweest en heb tijdens het uitgaan e.d. nooit gek gedaan met andere mannen. Al die ervaringen die ik had kunnen hebben heb ik opgegeven omdat ik dacht dat ik iets had wat er achteraf niet is geweest. Hij heeft wel gedaan alsof dat er was, dat wij speciaal waren. Ik heb dat daarom toen niet gemist, nu wel.
Ik wil geen controlezieke vrouw zijn die elke dag in zijn mail/facebook/wat dan ook moet kijken omdat er misschien wel een mailtje of bericht van iemand uit die tijd kan komen en ik iets meer van de waarheid weet, ik realiseer me echt wel hoe ziek dit is. Ik ben er niet bang voor om er alleen voor te komen staan, ik denk dat er best nog wel een wereld bestaat voor een 30jarige single vrouw en dat dat best nog wel leuk kan zijn. Ik weet alleen niet of ik dat leuker vind dan het leven met hem samen.
Dus blijven of weg gaan.. ik kom er niet uit... we gaan in relatietherapie om hier over te praten. Ik heb een heel leuke en lieve vriend waarmee ik op zo veel manieren mee klik, die dezelfde dingen leuk vind als ik, waar ik mee kan huilen en lachen en die er voor mij op onmisbare momenten is geweest en mij gesteund heeft in mijn ontwikkeling (studie, werk, relatie met mijn ouders). Na al die jaren is er nog steeds heel veel liefde.. Maar ook iemand die mij dingen heeft aangedaan waar ik niet mee om kan gaan.
Zal ik gelukkiger worden als ik bij hem weg ga? Natuurlijk weet ik dat niemand me dat kan vertellen, maar ik ben benieuwd hoe andere dit zien.
Nu is hij mijn eerste, en als alles 100% in orde met mij was had in in die eerste jaren al die crap vast naast me neer gelegd en voor mezelf gekozen, maar dat heb ik niet gedaan. Anders dan voor hem was het voor mij het einde dat hij zei dat hij van mij hield. Hij is de eerste in mijn leven die de woorden 'ik hou van jou' heeft uitgesproken. Dat je dat niet doet na een paar dagen, dat snapte ik op mijn 17de niet, ik was dolverliefd.
Nu zijn we meer dan een decennia verder en ben ik door mijn ongezonde controledrang (die zich door de jaren heen goed ontwikkeld heeft) achter gekomen dat hij sex heeft gehad met iemand anders, op zo'n party party vakantie toen wij net samen waren. Hij heeft al die jaren op weet ik wie zn dood allemaal wel niet beloofd dat hij tijdens onze relatie geen sex met iemand anders heeft gehad. Wel dus... Ik ben hier zooo boos over. Niet alleen omdat hij tijdens onze relatie met meer mensen sex heeft gehad dan ik in heel mijn leven (hij is mijn eerste), maar ook op de manier en met de overtuiging waarop hij hierover gelogen heeft.
Aan de andere kant hebben we het de afgelopen jaren wel heel fijn samen gehad. Hij is wel veranderd, heeft mij ingesloten in zijn leven en we delen echt ons leven samen zoals ik dat zou willen. Maar... hij is dus in staat om te liegen, manipuleren en er zijn in die begin jaren vast nog heel veel dingen gebeurd waar ik niets vanaf weet want hij zou het nooit uit zichzelf vertellen. Natuurlijk beloofd hij dat dat allemaal niet waar is en dat dit het enige is en dat ik nu alles weet, maar dat heb ik vaker gehoord. Verder ben ik boos omdat ik het gevoel heb dat hij een deel van mijn jeugd gestolen heeft. Ik ben een goodie goodie geweest en heb tijdens het uitgaan e.d. nooit gek gedaan met andere mannen. Al die ervaringen die ik had kunnen hebben heb ik opgegeven omdat ik dacht dat ik iets had wat er achteraf niet is geweest. Hij heeft wel gedaan alsof dat er was, dat wij speciaal waren. Ik heb dat daarom toen niet gemist, nu wel.
Ik wil geen controlezieke vrouw zijn die elke dag in zijn mail/facebook/wat dan ook moet kijken omdat er misschien wel een mailtje of bericht van iemand uit die tijd kan komen en ik iets meer van de waarheid weet, ik realiseer me echt wel hoe ziek dit is. Ik ben er niet bang voor om er alleen voor te komen staan, ik denk dat er best nog wel een wereld bestaat voor een 30jarige single vrouw en dat dat best nog wel leuk kan zijn. Ik weet alleen niet of ik dat leuker vind dan het leven met hem samen.
Dus blijven of weg gaan.. ik kom er niet uit... we gaan in relatietherapie om hier over te praten. Ik heb een heel leuke en lieve vriend waarmee ik op zo veel manieren mee klik, die dezelfde dingen leuk vind als ik, waar ik mee kan huilen en lachen en die er voor mij op onmisbare momenten is geweest en mij gesteund heeft in mijn ontwikkeling (studie, werk, relatie met mijn ouders). Na al die jaren is er nog steeds heel veel liefde.. Maar ook iemand die mij dingen heeft aangedaan waar ik niet mee om kan gaan.
Zal ik gelukkiger worden als ik bij hem weg ga? Natuurlijk weet ik dat niemand me dat kan vertellen, maar ik ben benieuwd hoe andere dit zien.
dinsdag 28 februari 2012 om 10:10
Wat een verhaal.
Ik zal heel kort zijn:
Je hebt nog een heel leven voor je.
Als je werkelijk gelooft dat niemand anders:"ik hou van je" tegen je gaat zeggen dan zou ik vooral bij hem blijven.
Waardoor krijg jij last van controledrang?
Ik zou het anders willen noemen: goede intuïtie!
Je krijgt niet voor niets de neiging om te controleren!
En wil je dit gevoel blijven houden?
Wil jij kinderen met een man die zo beschadigt is dat hij niet eens trouw aan zichzelf of jou kan blijven?
Die liegt en bedriegt?
Hij heeft blijkbaar een probleem; namelijk dat hij zich niet echt kan binden. Dat is behoorlijk ernstig.
Daar heeft hij hulp bij nodig en niet van jou.
Laat je niet langer aan het lijntje houden.
Denk dat jij een heel stuk van je controledrang e.d. kwijt raakt als je ziet dat jij in staat bent om een heel leuk leven zonder hem op te bouwen.
Succes!
Ik zal heel kort zijn:
Je hebt nog een heel leven voor je.
Als je werkelijk gelooft dat niemand anders:"ik hou van je" tegen je gaat zeggen dan zou ik vooral bij hem blijven.
Waardoor krijg jij last van controledrang?
Ik zou het anders willen noemen: goede intuïtie!
Je krijgt niet voor niets de neiging om te controleren!
En wil je dit gevoel blijven houden?
Wil jij kinderen met een man die zo beschadigt is dat hij niet eens trouw aan zichzelf of jou kan blijven?
Die liegt en bedriegt?
Hij heeft blijkbaar een probleem; namelijk dat hij zich niet echt kan binden. Dat is behoorlijk ernstig.
Daar heeft hij hulp bij nodig en niet van jou.
Laat je niet langer aan het lijntje houden.
Denk dat jij een heel stuk van je controledrang e.d. kwijt raakt als je ziet dat jij in staat bent om een heel leuk leven zonder hem op te bouwen.
Succes!
dinsdag 28 februari 2012 om 10:10
Ik zat een beetje in dezelfde situatie. Niet dat mijn (nu ex) vriend ooit is vreemdgegaan of iets dergelijks, maar hij heeft mij wel gekwetst met bepaalde andere dingen. Aan de ene kant vond ik het heel moeilijk om 'm die dingen te vergeven, aan de andere kant hadden we 't fantastisch en dacht ik dat we altijd bij elkaar zouden zijn. Maar toch, het is voor mij niet genoeg gebleken en ik ben bij 'm weggegaan. Ben ik gelukkiger nu ik bij hem weg ben? Nee, maar ik was toen ik bij hem was ook niet oprecht gelukkig en ik vind zelf dat dat wel zo hoort in een relatie.
dinsdag 28 februari 2012 om 10:10
Of je neemt genoegen met een man die af en toe buiten de deur snoept, of je kapt ermee.
Ik ben zelf altijd een vreemdganger geweest, ben nu 6 jaar samen met mijn man en nog nooit vreemdgegaan. Inmiddels een open relatie, dus het is geen issue meer maar...
Ik ben van mening, ooit vreemdganger, alijd vreemdganger (met mezelf als voorbeeld)
Ik ben zelf altijd een vreemdganger geweest, ben nu 6 jaar samen met mijn man en nog nooit vreemdgegaan. Inmiddels een open relatie, dus het is geen issue meer maar...
Ik ben van mening, ooit vreemdganger, alijd vreemdganger (met mezelf als voorbeeld)
dinsdag 28 februari 2012 om 10:15
Jullie hebben vaak leuk samen, maar je kan hem niet meer vertrouwen, als ik goed begrijp. Ondanks je lange OP is het niet eenvoudig snel iets te zeggen. Misschien een tijdje uit elkaar te gaan en kijken hoe dat voor jou voelt. I.i.g. veel sterkte (het valt niet mee, als vertrouwen zoek is).
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook de ander niet.
dinsdag 28 februari 2012 om 10:23
Bedankt allemaal.
Nee, ik ben er niet bang voor dat er niemand anders van mij zou kunnen houden, maar dat hij zei van mij te houden is denk ik voor mij de reden geweest om die eerste jaren te blijven (onbewust). Als ik alleen verder ga zou de wereld niet instorten, ik ben een aantal keren alleen naar het buitenland geweest en ook dan gaat alles prima met mij. Het is niet dat ik bang ben dat ik het niet alleen kan, ik weet gewoon niet of ik het alleen zonder hem wil, of ik daar gelukkiger van word dan met hem. Ik heb wel besloten dat als ik ga, dat ik dan voorgoed ga, geen losse eindjes of iets waar ik op terug kan vallen.
Hij gaat nu niet meer vreemd, zijn gedrag nu is heel anders dan toen. Hij is nu anders dan dat hij toen was, dat is een gevoel. Die controledrang die heeft hij idd. bij mij opgewekt.. Maar het is niet wie ik wil zijn.
Nee, ik ben er niet bang voor dat er niemand anders van mij zou kunnen houden, maar dat hij zei van mij te houden is denk ik voor mij de reden geweest om die eerste jaren te blijven (onbewust). Als ik alleen verder ga zou de wereld niet instorten, ik ben een aantal keren alleen naar het buitenland geweest en ook dan gaat alles prima met mij. Het is niet dat ik bang ben dat ik het niet alleen kan, ik weet gewoon niet of ik het alleen zonder hem wil, of ik daar gelukkiger van word dan met hem. Ik heb wel besloten dat als ik ga, dat ik dan voorgoed ga, geen losse eindjes of iets waar ik op terug kan vallen.
Hij gaat nu niet meer vreemd, zijn gedrag nu is heel anders dan toen. Hij is nu anders dan dat hij toen was, dat is een gevoel. Die controledrang die heeft hij idd. bij mij opgewekt.. Maar het is niet wie ik wil zijn.
dinsdag 28 februari 2012 om 10:24
dinsdag 28 februari 2012 om 20:37
Het klinkt naast alles wat al genoemd is ook of je zelf iets gemist hebt doordat je je al zo jong aan hem verbonden hebt en hem dat nu met terugwerkende kracht kwalijk neemt.
Jij hebt maar 1 bedpartner gekend terwijl hij..., jij bent maar steeds goodie goodie terwijl hij... Etcetera. Klopt het dat dit onderdeel is van waaruit je boosheid/twijfel gevoed wordt? En wat zegt dat over wat je mist in het hier en nu (ipv ouwe koeien van 10 jaar terug)
Jij hebt maar 1 bedpartner gekend terwijl hij..., jij bent maar steeds goodie goodie terwijl hij... Etcetera. Klopt het dat dit onderdeel is van waaruit je boosheid/twijfel gevoed wordt? En wat zegt dat over wat je mist in het hier en nu (ipv ouwe koeien van 10 jaar terug)
dinsdag 28 februari 2012 om 22:32
Ja, dat klopt heel erg! Wat ik daardoor mis in het hier en nu... Momenten, levenservaring, eerste keren. Ik heb kansen zat gehad, ook gezien ik alle vrijheid heb gekregen om dingen alleen te ondernemen, veel aanbod gehad (van mannen die erg leuk om te zien waren en erg aardig waren) en altijd afgeslagen, zelfs op de meest dronken en gezelligste stapavonden. En ook al zou ik nu singel zijn, die vrijheid en onverantwoordelijkheid (en dat prachtige lichaam dat ik toen had) van die leeftijd komt nooit meer terug. Maar ja, toen dacht ik dat ik het ergens voor deed, en dat neem ik hem kwalijk. En ook mezelf.
Maar wat moet ik daar nu mee? Als ik naar singel vriendinnen kijk dan is het stappen allemaal best leuk en aardig, het flirten ook maar de mannen waar ze dan relatie materiaal in zoeken... waardeloos. De relaties die ik bij vrienden zie, dat zou ik ook niet zoeken (veel geplan, stress, manier van communiceren en nog meer van dat soort dingen). Dus ik ben ook een beetje bang dat ik het hele singel zijn, het daten en een nieuwe relatie voor mezelf iets te rooskleurig zie. Daarnaast hou ik ook van mijn vriend. Ik kan voor mezelf niet duidelijk krijgen wat ik nou wil.
Maar wat moet ik daar nu mee? Als ik naar singel vriendinnen kijk dan is het stappen allemaal best leuk en aardig, het flirten ook maar de mannen waar ze dan relatie materiaal in zoeken... waardeloos. De relaties die ik bij vrienden zie, dat zou ik ook niet zoeken (veel geplan, stress, manier van communiceren en nog meer van dat soort dingen). Dus ik ben ook een beetje bang dat ik het hele singel zijn, het daten en een nieuwe relatie voor mezelf iets te rooskleurig zie. Daarnaast hou ik ook van mijn vriend. Ik kan voor mezelf niet duidelijk krijgen wat ik nou wil.
dinsdag 28 februari 2012 om 22:40
Dacht al zoiets, waarschijnlijk omdat ik het gevoel herken bij mezelf. Staat verder los van partner. Wij waren jong bij elkaar, gingen tijd uit elkaar. Hij feestte er op los met zeer veel dames (logisch) terwijl ik uiteindelijk toch weer erg braaf bleef. Ging hem later zijn "sloeriegedrag" verwijten, maar was eigenlijk meer soort jaloezie ( ernstig, ik weet het)
Wat bij ons hielp was dat de mogelijkheid van samen ervaring opdoen met anderen (swingen, parenclubbezoek) een optie werd. Geen idee of dat jouw kopje thee is maar okee. ik noem het maar.
Wat bij ons hielp was dat de mogelijkheid van samen ervaring opdoen met anderen (swingen, parenclubbezoek) een optie werd. Geen idee of dat jouw kopje thee is maar okee. ik noem het maar.
dinsdag 28 februari 2012 om 22:46
Ik geloof ook dat je een beetje een stok zoekt om mee te slaan ofwel dat je moeite hebt het een beetje in perspectief te zien.
Jij was 17, puber, hoogstwaarschijnlijk wat onzeker en eenzaam, niemand ooit gezegd dat ie van je houdt... tja sorry, dat klinkt idd als dramatisatie van een 17 jarige .
Hij een charmeur die zich niet kon binden.. dat vind ik niet gek voor iemand van toen max 27 jaar oud.
De man is nu al meer dan 10 jaar aan je gebonden, dat klinkt niet als een charmeur met bindingsangst, zelfs niet als hij helemaal in het begin een slippertje heeft gemaakt.
Jullie zijn geen 17 en 27 meer, je maakt er een tegenstelling van die objectief gezien helemaal niet zo reeel is.
Ik ga mee met bovenstaande dat er meer aan de hand is bij jezelf. Jij vóelt blijkbaar een grote tegenstelling.
Relatietherapie kan nooit kwaad na 10 jaar bij elkaar, al is het maar om de liefde op te frissen. Ga dat lekker doen, dan kom je ook meer over je eigen gevoelens te weten.
Jij was 17, puber, hoogstwaarschijnlijk wat onzeker en eenzaam, niemand ooit gezegd dat ie van je houdt... tja sorry, dat klinkt idd als dramatisatie van een 17 jarige .
Hij een charmeur die zich niet kon binden.. dat vind ik niet gek voor iemand van toen max 27 jaar oud.
De man is nu al meer dan 10 jaar aan je gebonden, dat klinkt niet als een charmeur met bindingsangst, zelfs niet als hij helemaal in het begin een slippertje heeft gemaakt.
Jullie zijn geen 17 en 27 meer, je maakt er een tegenstelling van die objectief gezien helemaal niet zo reeel is.
Ik ga mee met bovenstaande dat er meer aan de hand is bij jezelf. Jij vóelt blijkbaar een grote tegenstelling.
Relatietherapie kan nooit kwaad na 10 jaar bij elkaar, al is het maar om de liefde op te frissen. Ga dat lekker doen, dan kom je ook meer over je eigen gevoelens te weten.